ΑΕΙ: Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κόσμος ξέρει

Όσοι πόνταραν (κόμματα, συνδικαλιστές, παράγοντες των πανεπιστημίων κλπ.) στην αναμπουμπούλα για να ψαρέψουν στα θολά νερά, βλέπουν ότι οι εξελίξεις δεν τους ευνοούν. Μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, χωρίς να το κάνει από συμπάθεια προς την κυβέρνηση, θέλει να ανοίξουν τα πανεπιστήμια, αλλά και εναλλακτικές σε σχέση με τα μονοπώλια της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι παρόλο που δεν υπάρχουν ξεκάθαρες προτάσεις προς το ευρύ κοινό, αυτό αντιλαμβάνεται πού βρίσκεται η ρίζα του κακού. Αρνείται να συνταχθεί με τις σκοταδιστικές δυνάμεις, που υποστηρίζουν μεσαιωνικές δομές στα Πανεπιστήμια, κόντρα σε οτιδήποτε συμβαίνει στην Ευρώπη.

Το τίμημα που πληρώνει η ελληνική κοινωνία, για να συνειδητοποιήσει όλες τις διαστάσεις του ζητήματος της εκπαίδευσης, είναι μεγάλο. Παρόλα αυτά, το σοκ είναι εντυπωσιακό και μπορούμε να ελπίζουμε βάσιμα ότι δεν μπορούν να ισχυρίζονται στο εξής οι διάφοροι παράγοντες του ζητήματος, ότι δεν γνωρίζουν: οι γονείς, οι φοιτητές, οι πολιτικοί, οι εκπαιδευτικοί υπέστησαν τους τελευταίους δύο μήνες, τόνους πληροφοριών, «αποκαλύψεων», καταγγελιών... Ένα μέρος αυτής της πληροφορίας, ήταν ακατέργαστο, περιτυλιγμένο με προκαταλήψεις, μεθοδευμένο. Εντούτοις, όλοι μας ξέρουμε περισσότερα και έχουμε εναλλακτικές δράσης.

Πάνω απ΄ όλα, τα γεγονότα του τελευταίου διμήνου έδειξαν ότι δεν αρκεί να περιμένουμε, ως πολίτες, ως γονείς, τη λύση του κόμπου της εκπαίδευσης, από τις πολιτικές ηγεσίες, ή τους εκπαιδευτικούς. Έχουμε και εμείς δυνατότητες και εργαλεία, ώστε να προγραμματίσουμε την συμβολή μας, που θα βάλει ένα λιθαράκι ώστε λχ. να δίνουν λογαριασμό τα Πανεπιστήμια στην κοινωνία.

«Χρεοκοπημένη» Επιτροπή Ανταγωνισμού με 14 εκατ. πλεόνασμα!

Πριν λίγες μέρες έβγαλε ανακοίνωση η Επιτροπή Ανταγωνισμού (Κέρδος 21.02.2007) στην οποία έλεγε ότι επειδή δεν έχει υπαλλήλους, θα εξετάζει μόνο τις υποθέσεις που κρίνει η ίδια, δηλ. δεν θα δέχεται καταγγελίες. Όσοι πολίτες θέλουν να καταγγείλουν κάτι, εξηγούσε η ανακοίνωσή της Επιτροπής, θα πρέπει να καταφεύγουν στα ελληνικά δικαστήρια. Προσέφυγα στο αρχείο μου, όπου είχα κρατήσει τον ισολογισμό της Επιτροπής και επιβεβαίωσα ότι είχε δηλώσει πλεόνασμα 14 εκατ. ευρώ (Καθημερινή 23.05.2006). Και διάβασα ότι το ελληνικό δημόσιο πήρε πρόσφατα μέρισμα από το πλεόνασμα της Επιτροπής Ανταγωνισμού ύψους 5 εκατ. ευρώ!

Στα απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι αντί η Πολιτεία να επενδύει στην ανάπτυξη μιας επαρκούς Επιτροπής Ανταγωνισμού, για να μπορεί να ανταποκριθεί στην αντιμετώπιση των καρτέλ και των αθέμιτων πρακτικών που πλήττουν τον Έλληνα καταναλωτή, έχει μετατρέψει την Επιτροπή σε τροφοδότη των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού. Το πλεόνασμα της Επιτροπής μάλλον θα οφείλεται σε πρόστιμα που επιβάλλει ή σε τέλη που εισπράττει. Θα ήταν λογικό να τα επενδύσει στην ενίσχυση των υπηρεσιών της, στην πρόσληψη στελεχών, στην αύξηση της αποτελεσματικότητάς της. Επειδή είμαστε καλόπιστοι, μπορούμε να δεχθούμε ότι αυτός ο παραλογισμός οφείλεται στο ότι λειτούργησαν κάποιοι αυτοματισμοί... Μπορούμε λοιπόν να περιμένουμε, ότι ο υφυπουργός Ανάπτυξης Γ. Παπαθανασίου, που έχει τη γενική εποπτεία, θα εξασφαλίσει τις συνθήκες, ώστε το πλεόνασμα να αφιερωθεί από εδώ και πέρα στην βελτίωση των υπηρεσιών της Επιτροπής.

Πριν 2-3 χρόνια, στελέχη της Επιτροπής Ανταγωνισμού είχαν απευθυνθεί στην εταιρεία μου για την έκδοση ενός εντύπου, επειδή είχαν θεωρήσει ικανοποιητικό το αποτέλεσμα που είχαμε παράγει για μια άλλη ανεξάρτητη αρχή. Οι συνεργάτες μου περιέγραψαν μια κατάσταση, που ταιριάζει στον δημόσιο τομέα: γραφεία που δεν τιμούσαν τον ρόλο της Επιτροπής, υπηρεσίες που μας παρέπεμπαν από τον έναν στον άλλο, διαδικασίες που μας οδήγησαν στην απόφαση να μην ανταποκριθούμε ξανά σε αίτημα συνεργασίας.

Θέλω να ελπίζω ότι έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα προς το καλύτερο, παρά το επεισόδιο με την ΜΕΒΓΑΛ, τον Αδαμόπουλο και τον Πανάγο. Ένας μεγάλος αριθμός πολιτών σε αυτή τη χώρα θα συμπαρατασσόταν με οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης της Επιτροπής Ανταγωνισμού, γιατί η κατάστασή της είναι καθρέφτης της ωριμότητας μιας κοινωνίας και της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Αφού έχετε τα χρήματα, κύριοι που έχετε την ευθύνη της Επιτροπής, προχωρήστε στην ενίσχυσή της. Είμαστε μαζί σας, ακόμα και αν η αντιπολίτευση αρχίζει να ψάχνει με ποια κριτήρια θα γίνουν οι όποιες προσλήψεις!

Θα εξαφανισθεί μετά πέντε χρόνια το έντυπο NY Times;

Ο ίδιος ο εκδότης της εφημερίδας-μύθου New York Times δήλωσε πρόσφατα, ότι σε πέντε χρόνια είναι πιθανόν να εξαφανισθεί η έντυπη μορφή της. Ας δούμε μερικά στοιχεία της προβοκατόρικης, ασφαλώς, δήλωσης του Arthur Sulzberger, η οποία πάντως δίνει ένα τόνο των ραγδαίων εξελίξεων στην επικοινωνία και στην ενημέρωση. Η ψηφιακή εποχή, δεν είναι Κοινοτικά Προγράμματα και χρηματοδοτήσεις από το Γ’ ΚΠΣ, αποτελεί μια πραγματικότητα που αφορά τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας.

Οι New York Times –όπως διαβάζουμε στην ηλεκτρονική έκδοση των Financial Times (www.ft.com)– βρίσκονται σε μια διαδικασία αναδιοργάνωσης προκειμένου η εφημερίδα να ξαναβρεί το πνεύμα καινοτομίας που φαίνεται ότι έχασε τα τελευταία χρόνια.

Από το να δεχθεί μια σκονισμένη μοίρα, η New York Times Company προσπαθεί να προσαρμοστεί. Σε αυτό το πλαίσιο πριν από 16 μήνες προσέλαβε τον Michael Zimbalist, ο ποίος έχει διατελέσει πρόεδρος της Online Publishers Association και του ζήτησε να δημιουργήσει ένα τμήμα Έρευνας και Ανάπτυξης στην εταιρία. «Ήταν μια αναγνώριση ότι το σκηνικό στα media αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς», δηλώνει ο ίδιος.

Για την ομάδα του ο κ. Zimbalist διάλεξε νέους επιστήμονες από επιστημονικά κέντρα όπως το Media Lab του MIT (Massachusetts Institute of Technology). Ο «σταρ» της ομάδας αυτής είναι ο Michael Roger ο οποίος έχει αναλάβει το δύσκολο έργο, όχι μόνο να προβλέπει τις εξελίξεις στην τεχνολογία, αλλά και να βοηθάει τους Times να προσδιορίσουν τις δυνάμεις που θα διαμορφώσουν τον πλανήτη και τους αναγνώστες της εφημερίδας τις επόμενες δεκαετίες.

Ο Michael Roger έχει σπουδάσει φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Stanford και εργάστηκε για μια δεκαετία στο περιοδικό «Rolling Stone». Στη συνέχεια πήγε στο «Newsweek» και ανέλαβε το ρεπορτάζ για την Silicon Valley την δεκαετία του 80, ενώ αργότερα ανέλαβε επικεφαλής των νέων μέσων στη «Washington Post».

Οι New York Times δεν είναι η μόνη εφημερίδα που επενδύει στην καινοτομία. Πέρυσι, οι Los Angeles Times δημιούργησαν μια ομάδα για την αναζήτηση νέων σχεδίων στη κατεύθυνση της ανανέωσης της εφημερίδας.

Ωστόσο δεν έχουν όλοι πειστεί ότι τέτοια μεγαλεπήβολα σχέδια θα δουλέψουν. Ορισμένοι σχολιάζουν ότι «μια ομάδα brainiacs από το MIT» δεν μπορεί να αποτελέσει υποκατάστατο στη κουλτούρα των νέων κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου στο στάδιο εκκίνησης (start-up) που γεννήθηκε στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ, τη γενέτειρα της Google.

Από την πλευρά του ο κ. Rogers απορρίπτει αυτές τις κριτικές, επισημαίνοντας ότι πολλά από τα μέλη της ομάδας στους New York Times είναι κοντά στην εμπειρία της καινοτομίας. «Δεν είμαστε άγνωστοι με τη συγκεκριμένη νοοτροπία», σημειώνει.

Υπάρχουν τρεις τάσεις που έχουν συγκεντρώσει την προσοχή της ομάδας: η αυξανόμενη πρόσβαση των καταναλωτών σε ευρυζωνικές συνδέσεις χαμηλού κόστους, η εμφάνιση του περιεχόμενου που παράγεται από τους ίδιους τους χρήστες και τέλος μια πληθώρα κινητών τηλεφώνων και άλλων συσκευών.

Αντί να αντικαταστήσουν την εφημερίδα, ωστόσο, οι New York Times πιστεύουν ότι οι συσκευές αυτές θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον ρόλο της. Οι αναγνώστες θα χρησιμοποιούν την εφημερίδα σαν σημείο εκτόξευσης που θα τους οδηγεί σε νέες και πιο πλούσιες εμπειρίες.

Ένα από τα καινούργια χαρακτηριστικά για το οποίο η ομάδα του Rogers είναι ιδιαίτερα υπερήφανη είναι το «Times Reader». Χρησιμοποιώντας το νέο λογισμικό των Windows Vista, η συγκεκριμένη εφαρμογή προσαρμόζει αυτόματα την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας για να εμφανίζεται σε διαφορετικές οθόνες – από παραδοσιακούς Η/Υ, σε κινητά τηλέφωνα και φορητές συσκευές.

Για τους αναγνώστες, η ομορφιά αυτής της εφαρμογής είναι ότι κάνει την ηλεκτρονική έκδοση των Times να μοιάζει περισσότερο με την παραδοσιακή έντυπη μορφή. Για τους εκδότες, η προσαρμοστικότητα αυτή σημαίνει ότι μπορούν να δημιουργούν μια μοναδική ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας για διαφορετικούς τύπους οθονών, αντί να προσαρμόζουν νέες εκδοχές για την κάθε συσκευή.

«Αυτό είναι πολύ σημαντικό», τονίζει ο κ. Rogers, που οραματίζεται τους Times σαν ένα «ψηφιακό χυτήριο» που θα παράγει νέο περιεχόμενο για μια ποικιλία διαφορετικών συσκευών και πλατφόρμων. Μια πολύ ενδιαφέρουσα σύγκλιση της τηλεόρασης και του Ιντερνετ στον ορίζοντα σημαίνει οι Times θα μπορούσαν σύντομα να φθάσουν στα καθιστικά των αναγνωστών. Αλλά αν ο κ. Rogers έχει δίκιο, θα συνεχίσουν να τυπώνονται και στην έντυπη μορφή. «Είναι δύσκολο να ανταγωνιστείς το χαρτί», υπογραμμίζει. «Είναι χαμηλού κόστους, πολύ υψηλής ανάλυσης και φυσικά μιας χρήσης».

O νόμος-πλαίσιο και η εμπειρία των Θανάσηδων

Ο νόμος-πλαίσιο για την Παιδεία φαίνεται ότι είναι ένα προϊόν αλλεπάλληλων συμβιβασμών, που θα πρέπει να καλύψει τις προεκλογικές ανάγκες και να μην εκνευρίσει τους Απέκηδες και τους Μαϊστρους. Την ίδια στιγμή χιλιάδες Έλληνες φοιτητές ζουν μια δραματική εμπειρία, όπως μας την περιγράφει ο Θανάσης, σε ένα σημείωμά του για το blog μου.

Αυτή η πραγματικότητα είναι ζοφερή, ωστόσο υπάρχει φως για το οποίο μπορώ να προσφέρω τη μαρτυρία μου... Βλέποντας αρκετά νέα παιδιά ηλικίας 23-28 ετών, σε διαδικασίες κάλυψης θέσεων εργασίας, πρέπει να τονίσω ότι δεν τα έχει κάψει το θλιβερό περιβάλλον των ελληνικών πανεπιστημίων. Σε ένα μεγάλο βαθμό, η πλειοψηφία των απόφοιτων ελληνικών πανεπιστημίων, έχει καλύψει το κενό της διδασκαλίας και το κλίμα καφενείου, με προσωπικές πρωτοβουλίες (σεμινάρια, πολυδιάστατη προσωπικότητα, ενδιαφέροντα και hobbies που συμπληρώνουν τις σπουδές κλπ). Για την κατηγορία των νέων που βλέπω, δεν υπάρχει εξ αρχής μειονέκτημα σε σχέση με τους αποφοίτους ξένων πανεπιστημίων (πέραν της γνώσης της γλώσσας, κάτι που καλύπτεται όμως από το γεγονός ότι οι νέοι 23-28 ετών έχουν -πλέον- υψηλές επιδόσεις σε αυτό τον τομέα).

Επειδή κάνω συνεντεύξεις και με μεγαλύτερους επαγγελματίες 35-40 ετών, που υποτίθεται ότι αποφοίτησαν από πιο οργανωμένα πανεπιστημιακά έτη, πρέπει να τονισθεί το εξής: οι επαγγελματίες αυτής της γενιάς, μπορεί να είχαν πιο δομημένες σπουδές, ωστόσο οι συνθήκες της αγοράς εργασίας οδήγησαν αρκετούς από αυτούς να έχουν βιογραφικά που είναι άνισα, με ασαφείς επιλογές, άλματα ανάμεσα σε ετερόκλητες απασχολήσεις, στοιχεία που τους δημιουργούν ζητήματα για τη συνέχεια της καριέρας τους.

Η λογική του άσπρου-μαύρου είναι, πλέον, προνόμιο των πολιτικών. Όλοι οι υπόλοιποι που νοιαζόμαστε, είτε ως οικονομικά υποκείμενα, είτε ως γονείς, μπορούμε να διακρίνουμε την πλήρη γκάμα των χρωμάτων του ουρανίου τόξου, που μας επιτρέπει να δούμε πολλές αχτίδες δημιουργίας και ανάπτυξης.

ΥΓ. Ο Γιάννης Μαΐστρος ήταν καθηγητής μου στο Μετσόβιο (1977-78) και στο πρόσωπό του διέκρινα έναν μειλίχιο ακαδημαϊκό και έναν ικανό δάσκαλο. Αυτά που υποστηρίζει σήμερα, στο όνομα της προόδου και των συμφερόντων του λαού, αποτελούν τις πιο αντιδραστικές τοποθετήσεις που δημιουργούν προβλήματα στη ζωή και την καριέρα των φοιτητών. Η αντίθεσή του με τις θέσεις της κυρίας Γιαννάκου, δεν μπορούν να απαλύνουν αυτή την αρνητική τους λειτουργία στην οικοδόμηση της δημόσιας αντίληψης περί του ορθού.

Σε ποιο πανεπιστήμιο θα στείλουμε τα παιδιά μας;

Όλη η συζήτηση περί νόμου-πλαισίου και περί αλλαγών στην Παιδεία, θα έχει ως τελικό κριτή τη διάθεση των «πελατών» των Πανεπιστημίων, ως προς το πού θα στείλουν τα παιδιά τους… Βρέθηκα σε μια παρέα, όπου οι περισσότερες οικογένειες δεν είχαν πολύ μεγάλη άνεση, διαθέτουν ωστόσο τη δυνατότητα να στείλουν -μαζεύοντας οικονομίες- τα παιδιά τους σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Όλοι είχαν ακούσει κάποιο γνωστό τους να τους λέει ότι το δικό του παιδί που πηγαίνει σε ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι μάρτυρας σε μια κατάσταση διάλυσης. Είτε γίνονται καταλήψεις, είτε δεν γίνονται... Αυτή η εικόνα που συνοδεύει πλέον την συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών ΑΕΙ, είναι ο χειρότερος εχθρός τους. Κανένας νόμος δεν είναι εύκολο να την αλλάξει, όταν κάθε βράδυ βγαίνουν στα «παράθυρα» πρυτάνεις, καθηγητές και φοιτητές, οι οποίοι επιβεβαιώνουν ότι στα πανεπιστήμια δεν προωθείται η γνώση, ούτε η ακαδημαϊκή κουλτούρα.

Τα επόμενα χρόνια τα ελληνικά ΑΕΙ θα χάσουν τα καλύτερα μυαλά. Αρκετά από αυτά δεν θα ξαναγυρίσουν ποτέ στην Ελλάδα.

Αυτή η δυσάρεστη πραγματικότητα δεν θα αλλάξει τα μυαλά των παραγόντων, που κρατούν σήμερα σε ομηρία τα εγχώρια πανεπιστήμια. Τα συμφέροντα είναι μεγάλα και αυτοί που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν βαθιές τομές, σκέπτονται μόνο το εκλογικό κόστος.

Ούτε τα μη κρατικά πανεπιστήμια θα φέρουν τη λύση, καθώς με τα σημερινά δεδομένα, μπορεί να καταλήξουν σαν την μη κρατική τηλεόραση. Αν ψάξουμε κάτι θετικό σε αυτό το κύμα του ξενιτεμού μεγάλου αριθμού ικανών φοιτητών, είναι ότι όσοι γυρίσουν θα φέρουν πίσω έναν αέρα κοσμοπολιτισμού και γνώσεις, που δεν προσφέρει η εσωστρέφεια και το πλέγμα ανωτερότητας εγχωρίων θεσμών. Θα γίνει πιο ανταγωνιστική η αγορά εργασίας... Και θα χάσουν ένα καλό κομμάτι της «πελατείας» τους οι μειοψηφίες και οι μικροομάδες, που λυμαίνονται το ελληνικό πανεπιστήμιο.

Οι τουριστικές υπηρεσίες της Ελλάδας

Όποιοι περάσαμε αυτές τις μέρες σε κάποιο τουριστικό προορισμό της χώρας, είναι πολύ πιθανόν να θυμηθήκαμε ένα ζήτημα της Ελλάδας: οι τουριστικές υπηρεσίες της είναι κατά κανόνα πιο ακριβές από ανταγωνιστικές χώρες και η ποιότητα πιο χαμηλή. Η εξυπηρέτηση δεν είναι αξιόπιστη.

Επειδή την αγαπάμε τη χώρα μας, προσδοκούμε ότι ο ανταγωνισμός θα πιέσει όλους τους παράγοντες της ελληνικής βιομηχανίας τουρισμού ώστε να βελτιώσουν τις υπηρεσίες τους. Για λόγους συγκυρίας, η τουριστική κίνηση πηγαίνει σε γενικές γραμμές καλά, κάτι που παρέχει την ευκαιρία σε όσους θέλουν να δώσουν βάθος και προοπτική στην τουριστική επιχειρηματικότητα.

ΥΓ. Βλέπω τη διαφήμιση της Ελλάδας στα ξένα κανάλια και δείχνει να μοιάζει αρκετά με αυτήν την Κύπρου και της Κροατίας.

Μια άλλη εκδοχή για την κα Θ. Βρακατσέλη

Κάποια κανάλια αναζητούν με κάθε τρόπο μια φωτογραφία της κυρίας Θ. Βρακατσέλη, ενώ τα δημόσια σχόλια τη θεωρούν «αρχηγό» της μοιρασιάς των προμηθειών του ΙΚΑ. Ένας επιχειρηματίας, που είναι και σοβαρός άνθρωπος και αξιόπιστος, ο οποίος είχε συναλλαγές επί πολλά χρόνια με το ΙΚΑ, σημειώνει μια διαφορετική εκδοχή: η κυρία Βρακατσέλη ήταν συστηματική υπάλληλος, που δεν είχε δώσει αφορμές. Λόγω της μεθοδικότητάς της και της φιλοδοξίας της, ήταν ένα σταθερό σημείο αναφοράς στη διεύθυνση προμηθειών.

Κατά την ίδια πηγή, πράγματι συνεργάστηκε και με προηγούμενους διοικητές του ΙΚΑ. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν υπήρχαν ενδείξεις ή στοιχεία ότι είχε συναλλαγές με επιχειρήσεις ή ότι επηρέαζε την αξιολόγηση των διαγωνισμών προμηθειών.

Είχε ακουστεί τους τελευταίους 8-10 μήνες ότι είχε πιο στενή σχέση με τον μακαρίτη Βαρθολομαίο. Ωστόσο η διοίκηση Βαρθολομαίου, πάντα κατά τις ίδιες πηγές, είχε παγώσει τις προμήθειες στα θέματα που έχουν βγει στη φόρα (πληροφορική κλπ).

Μάλιστα ο αποθανών διοικητής, είχε παρασύρει γνωστές εταιρείες να δουλεύουν επί 1-1,5 χρόνο χωρίς να τους έχει κάνει νέα σύμβαση, με το επιχείρημα ότι αν εγκατέλειπαν το ΙΚΑ, τότε θα κατέρρεε το σύστημα. Οι εταιρείες που είχαν αποδεχτεί αυτή την παρότρυνση, έμειναν ξεκρέμαστες, επειδή το Δ.Σ. του ΙΚΑ απόφευγε να πάρει απόφαση που θα τις κάλυπτε οικονομικά. Με αυτό τον τρόπο μια εταιρεία έχει λαμβάνειν 7-8 εκατ. ευρώ, μια άλλη 2-3 εκατ. ευρώ κλπ. Υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι βέβαιο ότι οι συνθήκες θα γίνουν ακόμα πιο δύσκολες για όσους έχουν συνεργασία προμηθειών με το ΙΚΑ. Έχει αρχίσει ένα δημόσιο κυνηγητό των προμηθειών του Ιδρύματος, κάτι που θα οδηγήσει σε καθυστέρηση αναθέσεων, γεγονός που θα το πληρώσουν οι χαμηλόμισθοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι.

Κατά τα άλλα, πηγή της κυβέρνησης σημείωνε ότι το υπουργείο Απασχόλησης δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγχει τις προμήθειες των δεκάδων αυτοδιοικούμενων ταμείων.

Υ.Γ. Ο γράφων τις γραμμές αυτές δεν έχει καμία συναλλαγή προμηθειών με το ΙΚΑ, ούτε είχε ακούσει ποτέ την ύπαρξη της λιθοβολούμενης κυρίας Βρακατσέλη. Η εταιρεία στην οποία έχει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου πληρώνει τις υποχρεώσεις της στο ΙΚΑ ανελλιπώς.

Τι στην ευχή είναι το IPv6 του Β. Μάγκλαρη;

Με τον καθ. Βασ. Μάγκλαρη μας ενώνει η αγάπη για τις κόρες μας και για τη μπύρα... Μιλάμε σπάνια για τα επαγγελματικά και δεν έχουμε συνεργαστεί ποτέ σε επαγγελματική βάση... Όλα αυτά δεν είναι εμπόδιο για να εκφράσω πως ζηλεύω το κουράγιο του να κάνει 3-4 ταξίδια το μήνα, ως πρόεδρος του διεθνούς φορέα των πανεπιστημιακών δικτύων (της ένωσης των ΕΔΕΤ δηλαδή), από τo Καζακστάν, μέχρι το Ελσίνκι κλπ.

Άλλοτε πίνοντας μπύρα και άλλοτε κοιτάζοντας από την «κλειδαρότρυπα» ενός δικτύου ερευνητών του ΕΜΠ που συνομιλούν με τον Βασίλη, έχω καταλάβει ότι υπάρχει ένας κόσμος αναζήτησης και εξέλιξης που αφορά την ανάπτυξη του Internet... Πρόσφατα ο Βασίλης έκανε μια παρουσίαση για τα θετικά του IPv6, κόντρα στην εσωστρέφεια και την αυταρέσκεια των αμερικανών (Δείτε την παρουσίαση).

Αρκετοί Ευρωπαίου έδωσαν συγχαρητήρια σε αυτή την προσέγγιση και θεωρούν τον Β. Μάγκλαρη IPv6 Evangelist.... Ειδικότεροι εμού, θα κρίνουν την αξία του IPv6, κάτι που δεν πρόκειται να επηρεάσει τη μονομανία μου να λέω μια καλή κουβέντα για τους Έλληνες, που πασχίζουν σε διεθνή γήπεδα και μας επιτρέπουν κάτι πολύ ζωογόνο: να στρέφουμε την πλάτη σε αυτούς που έχουν ως πρώτο θέμα στην ατζέντα τους τις ουσίες που πήρε ο Γ. Βαρθολομαίος.

Οι διαδικασίες προμηθειών Οργανισμών όπως το ΙΚΑ

Ο ξαφνικός θάνατος του Γιάννη Βαρθολομαίου έχει ανοίξει με έντονο τρόπο τις διαδικασίες προμηθειών Οργανισμών. Ενώ κατά πάσα πιθανότητα οι βολές κατά του ΙΚΑ θα αποδειχθούν απλώς άλλη μια λεηλασία, κάποιου που έτυχε να βρεθεί στο σφαγείο της επικαιρότητας, η χαραμάδα αυτή μπορεί να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου.

Δεν είναι πολλοί, αλλά υπάρχουν κάποιοι που μπορεί να αρχίσουν να μιλάνε για το πώς γίνονται οι προμήθειες σε ορισμένες ΔΕΚΟ, πώς ελέγχουν τις επιτροπές οι έχοντες την πολιτική ευθύνη, πώς εφαρμόζονται οι διαδικασίες. Μέχρι τώρα αυτές οι υποθέσεις αφορούν ένα μικρό κύκλο ενδιαφερομένων.. Αν παραλάβουν όμως τα τηλεοπτικά κανάλια τη σκυτάλη, τότε είναι πιθανόν να δούμε στις οθόνες μας εντελώς παραλλαγμένες και κατά τρόπο -ως συνήθως- εξαιρετικά υπερβολικό, τις πρακτικές που ακολουθούνται σε κάποιες ΔΕΚΟ. Τότε θα αναρωτηθούμε τι είναι πιο κακό: οι πρακτικές αυτές, ή η υπερβολή της δημοσιοποίησης, που μπορεί να κάψει και πολλούς αθώους.

Ρουκέτες Θ. Πάγκαλου κατά υποκρισίας

Ο Θ. Πάγκαλος είναι ένας πολιτικός ικανός για το καλύτερο, αλλά και για το χειρότερο (ειδικά όταν έχει εξουσία υπουργού). Οι δηλώσεις του για το στρουθοκαμηλισμό και τη δημαγωγία πολιτικών που κρύβονται πίσω από την υποκριτική προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις.

Πολιτικοί και κόμματα που δεν έχουν διάθεση να πάρουν αποφάσεις που θα αλλάξουν τα στραβά, έχουν συμβιβαστεί με μια απίστευτη διαστρέβλωση του ασύλου, το οποίο -πλέον- εκτρέφει παράνομους. Αυτή είναι λίγο πολύ η θέση του Θ. Πάγκαλου, που ξεσήκωσε τις αντιδράσεις των κομμάτων, πρώτα απ' όλα του ΠΑΣΟΚ. Η πιο ενδιαφέρουσα στάση είναι αυτή της κυβέρνησης: ενώ της αρέσουν οι δηλώσεις του Πάγκαλου, από την άλλη πλευρά δεν είναι διατεθειμένη να πάρει μέτρα που να διορθώνουν το έκτρωμα του άσυλου!

Όλα αυτά τα παρακολουθούν με αγωνία οι γονείς που έχουν παιδιά στο ελληνικό πανεπιστήμιο και δεν χρειάζονται τον Θ. Πάγκαλο, για να τους πει τι συμβαίνει στους χώρους που θα έπρεπε να μορφώνονται οι νέοι. Η είσοδος της αστυνομίας στα πανεπιστήμια δεν θα έλυνε όλα αυτά τα προβλήματα, πλην όμως ο στρουθοκαμηλισμός να πυροβολούν όλα τα κατεστημένα κόμματα τον Θ. Πάγκαλο είναι βέβαιο ότι θα κάνει τα πράγματα χειρότερα. Η ελπίδα η δική μας είναι να βρεθούν και άλλοι Πάγκαλοι, να ρίξουν ρουκέτες για πολλά θέματα που έχουν βαλτώσει και να κινητοποιήσουν μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης που ψάχνει μια σπίθα για να εκφράσει την αγωνία του και να σπρώξει τα πράγματα μπροστά.

Στ. Χαϊκάλης

ΔΕΗ, με ορμή ξεκίνησε ο κ. Παν. Αθανασόπουλος

Στελέχη της ΔΕΗ είδαν θετικά τις πρώτες κινήσεις του νέου διευθύνοντος κ. Παν. Αθανασόπουλου. Μάνατζερ της επιχείρησης, που συνήθως είναι δύσπιστοι, αναφέρουν επιδοκιμαστικά το γεγονός ότι ο κ. Αθανασόπουλος, πήγε αμέσως μετά τον ορισμό του στη ΔΕΗ. Δεν περίμενε, δηλαδή, να περάσουν μερικές εβδομάδες, όπως είχε συμβεί με προηγούμενους CEO.

Ένα άλλο στοιχείο που αναφέρεται στα συν της παρουσίας του νέου διευθύνοντος, είναι ότι τις πρώτες κιόλας μέρες συγκέντρωσε το management της ΔΕΗ: κάλεσε τον κάθε γεν. Διευθυντή με τους διευθυντές του, δηλαδή είδε περί τους 50 διευθυντές. Ο καθένας εξ αυτών έκανε μια πεντάλεπτη εισήγηση. Στη διάρκεια ορισμένων εισηγήσεων, έκανε κάποια σχόλια, που δεν ξεπερνούσαν τα όρια ενός ανθρώπου που μόλις είχε αναλάβει, αλλά δεν έκανε και το «βουβό πρόσωπο», όπως συμβαίνει σε κάποιες περιπτώσεις.

Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε η ΔΕΗ τα τρία τελευταία χρόνια, οι δικαστικές περιπέτειες, η σκανδαλολογία, η πτώση της μετοχής και των κερδών, όλα αυτά δημιουργούν ένα περιβάλλον που είναι ιδιαίτερα ώριμο να δεχτεί μια συνετή διοίκηση. Ο κ. Αθανασόπουλος έχει να αντιμετωπίσει την επιφύλαξη, όσων πιστεύουν ότι η ΔΕΗ έχει πολύ πιο σκληρές συνθήκες απ’ όσο είχε συνηθίσει ο ίδιος στο γνωστό περιβάλλον της Toyota (δείτε και το σημείωμα του blog μου, «Ο κ. Π. Αθανασόπουλος δεν είναι Βουρλούμης», 25/1/2007).

Επειδή πολλοί από εμάς ρέπουμε προς τις εύκολες συγκρίσεις και τα βολικά μοντέλα, μπορούμε να πούμε το εξής: το καλύτερο για τη ΔΕΗ, θα ήταν να αποδειχθεί ότι ο κ. Αθανασόπουλος θα βελτιώσει μια κατάσταση που είναι εξαιρετικά προβληματική για το σύνολο του δημόσιου τομέα, και γι’ αυτό δεν είναι ανάγκη να είναι ένα ανάλογο του κ. Βουρλούμη. Σε αυτά τα επίπεδα οι ταυτίσεις είναι άστοχες και αδιέξοδες... Η ΔΕΗ έχει μπροστά της τεράστια ζητήματα, προβλήματα παραγωγής, το θέμα της απελευθέρωσης, το στοίχημα του κόστους κλπ. Το θέμα είναι να αποκτήσει μια διοίκηση που να μπορεί να τα αντιμετωπίσει με τρόπο μεθοδικό, που -εντέλει- θα σέβεται τον καταναλωτή, μια έννοια ξεχασμένη από τις περισσότερες (συγκαλυμμένες ή όχι) ΔΕΚΟ.

Στ. Χαϊκάλης

Ποιον εμπιστευόμαστε; Τον πολιτικό, τον επιχειρηματία, το δημοσιογράφο, τον ακαδημαϊκό;

Κάθε χρόνο, η Edelman, η μεγαλύτερη διεθνής εταιρεία επικοινωνίας που εκπροσωπεί στην Ελλάδα η εταιρεία μου (Effect), διεξάγει μια παγκόσμια έρευνα με τίτλο Trust Barometer. Σύμφωνα με αυτήν, ο περίγυρός μας («a person like you») είναι για δεύτερη συνεχή χρονιά, αυτός που οι άνθρωποι εμπιστεύονται περισσότερο από τους πολιτικούς, τους επιχειρηματίες και τους δημοσιογράφους.

Έχει ιδιαίτερη σημασία να προστεθεί ότι η έρευνα αφορά το τι εμπιστεύονται οι πολίτες με καλύτερη θέση στην οικονομία, ικανοποιητικού εισοδήματος και με ρόλο στα κοινωνικά πράγματα, δεν αφορά τη μάζα.

Κατά την ίδια έρευνα οι πιο αξιόπιστοι φορείς είναι: ο περίγυρος, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι γιατροί και οι ακαδημαϊκοί. Παρότι η έρευνα δεν παίρνει δείγμα στην Ελλάδα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι σε κάποιο βαθμό τα αποτελέσματα αυτά έχουν ισχύ και για τη χώρα μας. Το Trust Barometer του 2007 δείχνει μια σχετική άνοδο των διευθυνόντων συμβούλων επιχειρήσεων, οι οποίοι είχαν υποστεί πλήγμα μετά το 2001 λόγω της πτώσης του χρηματιστηρίου, αλλά και των αλλεπάλληλων σκανδάλων (Enron κλπ).

Εάν μπορεί να βγει κάποιο συμπέρασμα, αυτό είναι το εξής: όποιοι φορείς ενδιαφέρονται να επηρεάσουν τους opinion formers και τα πρόσωπα με αυξημένη παρεμβατική δυνατότητα, τότε θα πρέπει να γνωρίζουν ότι για να είναι αποτελεσματικοί δεν αρκούν τα media και η διαφήμιση... Θα πρέπει να βρουν τον τρόπο να περάσουν τα μηνύματα στον κοινωνικό περίγυρο των opinion formers, στις ΜΚΟ, στους ακαδημαϊκούς... Η άσκηση αυτή είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα για όσους ασκούν στρατηγική επικοινωνίας. Σιγά-σιγά το αντιλαμβάνονται και οι πολιτικοί, ενώ οι εν Ελλάδι επιχειρήσεις το λαμβάνουν υπόψη τους κυρίως μέσα από τα έτοιμα μοντέλα που έρχονται από το εξωτερικό... Είναι και αυτός ένας τρόπος για να προσαρμοστούμε στις διεθνείς τάσεις, που -πιστέψτε με- λειτουργεί αρκετά αποτελεσματικά.

Στ. Χαϊκάλης

Το φιάσκο με το on-line της αστυνομίας και ο Στεφανάκος

Μετά το επεισόδιο Στεφανάκου, φίλος επιχειρηματίας του οποίου η εγκυρότητα είναι δεδομένη, μου έστειλε το εξής σημείωμα: «Η περιπέτειά μου για να βγάλω ταυτότητα μου δημιουργεί τη βεβαιότητα, ότι η δυνατότητα του Στεφανάκου να βγάλει ταυτότητα είναι μια σίγουρη επιτυχία του πολύ μεγάλου έργου για τη μηχανογράφηση της αστυνομίας. Αφού στήθηκα έξι φορές στην ουρά επί 3-4 ώρες για να βγάλω ταυτότητα, στο τέλος έστειλα τον οδηγό μου να στηθεί γιατί ήταν αδύνατον να ανταποκριθώ στις συνθήκες που είδα».

«Τέλος πάντων, μπαίνω μέσα στο καμαράκι, όπου ο απηυδισμένος αστυνομικός έκανε τη δουλειά με το χέρι, επειδή – όπως μου είπε με πολύ πίκρα – είχε φέρει έναν υπολογιστή από το σπίτι του, που χάλασε. Μου εξήγησε ότι δεν υπήρχε on line σύστημα και ότι η επικοινωνία του, π.χ. με το αστυνομικό τμήμα Καλαμάτας, έπρεπε να γίνει με φαξ. Μου είπε και διάφορα άλλα για την απίστευτη έλλειψη μέσων, υποδομών και ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά γνωρίζω ότι οι εταιρείες πληροφορικής που έχουν αναλάβει το on line της αστυνομίας έχουν παραδώσει ένα μεγάλο μέρος του έργου, αλλά αρκετά αστυνομικά τμήματα «αντιστέκονται», γιατί για κάποιους λόγους -ποιους;- δεν του αρέσει ο τεχνολογικός εκσυγχρονισμός. Σε άλλες περιπτώσεις, ο κεντρικός σχεδιασμός της αστυνομίας δεν επιτρέπει την ένταξη τμημάτων στο on line σύστημα σε σύντομο χρονικό διάστημα, παρά την πίεση των εταιρειών πληροφορικής (αναδόχων), που θέλουν να δουν το έργο τους να δουλεύει το ταχύτερο δυνατόν».

«Ξέροντας αυτά, δεν είχα πρόβλημα να κατανοήσω τι μπορεί να συνέβη στην περίπτωση Στεφανάκου. Αναρωτιέμαι, γιατί τόσοι πολλοί αστέρες δημοσιογράφοι κάθονται επί τόσες ώρες στα παράθυρα και ρωτούν τους δικηγόρους του Στεφανάκου τι ακριβώς συνέβη. Γιατί δεν στέλνουν έναν μέτριο ρεπόρτερ σε ένα αστυνομικό τμήμα για να δει πώς βγαίνουν οι ταυτότητες και αν δουλεύει το on line της αστυνομίας;».

Στάθης Χαϊκάλης

«Χρυσή» επιβράβευση managers από το deal της ΤΙΜ

Περί το 8% των μετοχών της ΤΙΜ Ελλάς είχε δοθεί στο management της εταιρείας, κάτι που σημαίνει ότι η πώλησή της θα αποδώσει σημαντικά ποσά σε μερικές δεκάδες managers... Σε άλλους περισσότερα, σε άλλους... καλά. Η εξέλιξη αυτή είναι ενδεικτική της ωρίμανσης της ελληνικής αγοράς επαγγελματικών στελεχών. Κάποτε τέτοιες αποδώσεις μπορούσαν να δουν μόνο Έλληνες επιχειρηματίες ή ελάχιστα στελέχη πολυεθνικών, που επωφελούνταν πολλαπλώς από τη θέση τους.

Στην εποχή των εξαγορών και των συγχωνεύσεων τα στελέχη έχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες, κατοχυρωμένες μέσα από συμβόλαια και συνδυασμένες με επιτυχίες στους οικονομικούς στόχους. Κάποιοι θα πουν ξανά ότι ο κ. Σωκράτης Κομινάκης είναι τυχερός... Ορισμένοι άλλοι που γνωρίζουν, χωρίς να είναι φίλοι ή συνεργάτες του Σωκράτη, υποστηρίζουν ότι δεν είναι ζήτημα τύχης.... Ο Σ. Κομινάκης, προσθέτουν, «εκπροσωπεί αυτό ακριβώς που χρειάζονται τα συγκεκριμένα deals: νέος και φιλόδοξος, πήρε το ρίσκο και έφυγε από τη σίγουρη Vodafone για να αναλάβει την προβληματική -τότε- ΤΙΜ. Βρέθηκε μπροστά στις αλλεπάλληλες αγοραπωλησίες, οι καινούργιοι μέτοχοι στηρίζονταν σε αυτόν για να πιάσουν τους πολύ φιλόδοξους στόχους οικονομικής απόδοσης. Εκ τους αποτελέσματος φαίνεται ότι δικαιώθηκαν».

Τα μηνύματα, πολλά μηνύματα, δείχνουν ότι φεύγουμε από την εποχή των χαρισματικών και οδεύουμε προς την περίοδο των αποτελεσματικών. Η παγκοσμιοποίηση γεννά τεράστιες ευκαιρίες για τους managers που μπορούν να σταθούν στους κανόνες του καινούργιου παιγνιδιού.

H «Πατρίς» του Πύργου βάζει τα γυαλιά στις αθηναϊκές εφημερίδες

Τι συμβαίνει και η «Πατρίς» του Πύργου, όπως και άλλες 6-7 περιφερειακές εφημερίδες, είναι ζωντανές και κερδοφόρες, σε αντίθεση με το 95% των πανελλαδικών εκδόσεων; Ειδικοί που γνωρίζουν αυτά που συμβαίνουν στην Ηλεία, αλλά και στο Ηράκλειο, τη Λάρισα, το Βόλο, σημειώνουν ότι οι κερδοφόρες περιφερειακές εφημερίδες, δεν έχουν χάσει τη μάχη της στενής σχέσης με τους αναγνώστες τους. Δίνουν αξία και ουσία στους πελάτες τους, προσφέρουν υπηρεσίες, εκεί που οι αθηναϊκές εφημερίδες έχουν χάσει τη μάχη με την τηλεόραση.

Η «Πατρίς», όπως κάθε επιτυχημένη περιφερειακή προσπάθεια, έχει έναν άνθρωπο, που είναι η ψυχή της. Ο κ. Λεων. Βαρουξής διευθύνει έναν όμιλο επιχειρήσεων, όπου η «Πατρίς» είναι η ναυαρχίδα, αλλά πέρα από αυτήν υπάρχει ένα ευρύ «καλάθι» υπηρεσιών: εκτυπώσεις, ψηφιακές υπηρεσίες, τηλεόραση, ραδιόφωνο... Κάποιες από αυτές δεν είναι ιδιαίτερα κερδοφόρες, όπως συμβαίνει σε όλες τις εκτός Αθηνών πόλεις, π.χ. η τηλεόραση. Ωστόσο το σύνολο δημιουργεί ένα «μίγμα», που μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες του Τύπου, που είναι παγκόσμιες.

Η δύναμη του περιφερειακού τύπου δεν είναι ελληνικό φαινόμενο... Έγκυρες αναλύσεις δείχνουν ότι αυτό συμβαίνει στις ΗΠΑ και σε μεγάλες χώρες της Ευρώπης: η τοπική εφημερίδα έχει δεσμούς με το κοινό της, μικρότερο αριθμό προσωπικού και έχει τη δυνατότητα να κάνει καλύτερες πωλήσεις, (διαφημίσεις, μικρές αγγελίες, κοινωνικά).

Η «Πατρίς» ξεκίνησε να εκδίδεται από το 1905... Ο κ. Λεων. Βαρουξής ωστόσο αισθάνεται την ανάγκη της συνεχούς ανανέωσης... Πριν μερικές εβδομάδες προχώρησε στην έκδοση φύλλου της Δευτέρας, που το επιβλέπει ο ίδιος και το νοιώθει σαν παιδί του. Αεικίνητος και φιλόδοξος, προωθεί μια νέα επένδυση 2,2 εκατ. ευρώ προκειμένου να συγκεντρώσει όλες τις επιχειρήσεις σε μια ενιαία εγκατάσταση και να «περάσει» την αυτοματοποίηση των πάντων. Διαβλέπει τις δυσκολίες του Τύπου, επενδύει σε νέες δραστηριότητες, αλλά υποστηρίζει ότι η ναυαρχίδα, η «Πατρίς», έχει πολύ ζωή μπροστά της για να στηρίξει τις νέες δραστηριότητες της οικογένειας που συνεχίζει την παράδοση που ξεκίνησε το 1905.

Στάθης Χαϊκάλης

Τι θα κάνει ο Γιώργος Ιωαννίδης στη RomTelecom;

Ο Γιώργος Ιωαννίδης αφήνει την ΟΤΕΝΕΤ, που μαζί με ένα επιτελείο καλών συνεργατών, την έφθασε στο σημείο να είναι το πιο ισχυρό brand στο χώρο της, με τις ενστάσεις βεβαίως των ανταγωνιστών της... Πήρε το αεροπλάνο για το δρομολόγιο που έχουν κάνει πολλοί επιτυχημένοι Έλληνες τα τελευταία χρόνια (Γιάννης Πεχλιβανίδης, David Watson κλπ). Αναλαμβάνει ένα μεγάλο στοίχημα, που είναι η ακόμα μεγαλύτερη ανάπτυξη της RomTelecom, της μεγαλύτερης θυγατρικής του ΟΤΕ, σε μια ιδιαίτερα δυναμική αγορά 22 εκατ. Ρουμάνων.

Αντικαθιστά έναν Αμερικανό manager, που παρά τις κριτικές που ακούει, ξεπέρασε αρκετά ζητήματα που φρενάριζαν την πορεία της RomTelecom. Όποιος δεν έχει την πρόθεση να κολακεύσει τον Γ. Ιωαννίδη μπορεί να κατατάξει στα υπέρ του κάποια πολύ απλά και στοιχειώδη:
- η πορεία του είναι αποτέλεσμα σκληρής και μόνο δουλειάς, δεν κληρονόμησε κάτι, δεν ανέβηκε μέσα από μηχανισμούς
- οι περισσότεροι από όσους έχουν συνεργαστεί μαζί του, περιγράφουν τις ικανότητες και τις δυνατότητές του ως manager με τρόπο θετικό
- αν και δεν έχει τα χαρακτηριστικά που δίνουν, στην Ελλάδα, τις ευκαιρίες για τα «μεγάλα άλματα», η εξέλιξή του τον έφερε σε ένα σημείο, που μπορεί να κάνει μια από τις αγαπημένες του συνήθειες: να δίνει διαλέξεις σε φοιτητές ή νεαρούς manager για το πώς είναι να διοικείς μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές εταιρείες στο εξωτερικό
- ήταν «τυχερός» αφού βρέθηκε μέσα στους πρώτους 15 που έστησαν την Panafon και -στη συνέχεια- στους πρώτους τρεις, που ξεκίνησαν το εγχείρημα της Cosmote, ενώ πολλοί αναγνωρίζουν ότι η ΟΤΕΝΕΤ χωρίς τον Ιωαννίδη θα ήταν κάτι διαφορετικό
- η πορεία του από την Κωνσταντινούπολη, τη θητεία στον τουρκικό στρατό, τις σπουδές στην Αμερική, τις εμπειρίες μιας οικογένειας Κωνσταντινουπολιτών που εγκαθίσταται στην Ελλάδα, το κλίμα της μεταπολίτευσης - όλα αυτά φαίνεται ότι του έδωσαν στοιχεία για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που φέρνουν οι σημερινές του θέσεις.

Το στοίχημα της RomTelecom δεν είναι απλό, ούτε εύκολο... Οι δυσκολίες είναι πολύ περισσότερες απ’ όσες φαντάζονται όσοι παρακολουθούν τις ελληνικές εταιρείες του εξωτερικού από τα γραφεία των Αθηνών... Για την πορεία του Γ. Ιωαννίδη στο τιμόνι της RomTelecom, τον πρώτο λόγο θα έχουν οι μέτοχοι του ΟΤΕ, οι εργαζόμενοι στην εταιρεία, η μεγάλη επιχειρηματική κοινότητα της Ρουμανίας... Το βέβαιο είναι ότι τα αμφιθέατρα όπου ο Γ. Ιωαννίδης θα περιγράφει την εμπειρία του θα είναι γεμάτα, από άτομα που ξέρουν ότι θα ακούσουν μια μεστή και διόλου κουραστική διάλεξη...

Στάθης Χαϊκάλης

Αθήνα, οργασμός εκδηλώσεων για το design...

«Οι γεύσεις, τα ταξίδια και η διακόσμηση χώρων είναι τα πράγματα που μπορούν να ομορφύνουν τη ζωή μας» ήταν μια ατάκα που διάβασα πρόσφατα και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα... Αν την πάρουμε τοις μετρητοίς, τότε έχει αξία να κάνουμε μνεία σε μια σειρά από εκδηλώσεις για το design, που έγιναν και γίνονται τον τελευταίο καιρό στην Αθήνα:
- Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου: αρχίζει στο Μέγαρο η έκθεση βρετανικού design «Great Brits, οι νέοι αλχημιστές», διαρκεί μέχρι 4 Μαρτίου
- Την μέρα των εγκαινίων, στο Μέγαρο διάλεξη (7μμ) με θέμα «το design στη ζωή μας».
- Γαλλικό Ινστιτούτο, «Γαλλικό design, τα αστέρια 2006» (έως τις 9/2).

Το τριήμερο 26-28 Ιανουαρίου οργανώθηκε στην περιοχή του Ψυρρή το Design Walk, σε 14 δημιουργικούς χώρους, που άνοιξαν στο κοινό για να δείξουν έργα Ελλήνων δημιουργών (ή και αλλοδαπών που δουλεύουν στην Ελλάδα).

Οι Αθηναίοι, ένα μέρος τους για την ακρίβεια, αναζητούν την ποιότητα στη ζωή τους και δεν αρκεί να ταξιδεύσουν στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Μιλάνο ή τη Νέα Υόρκη... Η ποιότητα και η αισθητική δεν έχει αξία, παρά μόνο αν μπορούμε να την βρούμε κοντά μας, ει μη μόνον αν μπορούν να την νοιώσουν και άτομα που δεν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν ακριβά ταξίδια.

Η ποιότητα και η αισθητική, ποτέ δεν θα γίνουν αποκλειστικό προνόμιο των εχόντων, αν και αυτοί οι τελευταίοι είναι οι περισσότεροι που θα την προσεγγίσουν και ασφαλώς εκείνοι που θα τις χορηγήσουν.

Η Αθήνα διεκδικεί καλύτερη ποιότητα, κάποιοι Αθηναίοι ξέρουν πού να ψάξουν... Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα, μέχρι να δημιουργηθούν μεγάλοι πόλοι, αντί μικρές οάσεις... Οι μικρές νίκες πάντως, είναι απολύτως απαραίτητες για να φθάσουμε σε μεγάλες αλλαγές...

Καλή διασκέδαση...

Στ. Χαϊκάλης

Ηλεκτρολόγος οικοδομών ή φιλόλογος;

Τι να γίνει το παιδί σας;

Ήταν έκπληξη για εμένα όταν άκουσα στην οικοδομή τον ηλεκτρολόγο εγκαταστάσεων, να εκμυστηρεύεται την αγωνία του για να συνεχίσει ο γιος του τη δουλειά του. Ο γιος είχε μπει σε κάποια φιλολογική σχολή και ήθελε να την συνεχίσει. Aπ' ό,τι κατάλαβα δεν το έκανε από συμπάθεια στα φιλολογικά, αλλά γιατί ήταν άλλος ένας οπαδός της αντίληψης που λέει ότι υδραυλικοί μπορεί να γίνονται μόνο Αλβανοί και Πολωνοί, ενώ οι Έλληνες πρέπει να ψάχνουν δουλειά γραφείου, ακόμα και αν αυτή αμείβεται στο 20% των εσόδων του υδραυλικού.

Ο ηλεκτρολόγος της ιστορίας μας, είναι σοβαρός και αξιόλογος. Τα επιχειρήματά του είναι στέρεα και λογικά. Η εμφάνισή του είναι αξιοπρεπής και δείχνει ότι κατ' αρχάς έχει πολύ καλά εισοδήματα, κατά δεύτερον ότι έχει κατακτήσει ένα αξιοσημείωτο επίπεδο ζωής. Ζει μέσα σε συνθήκες που από πλευράς ποιότητας είναι καλύτερες από το 80% των φιλολόγων και των μαθηματικών, πιθανόν και από το 50% των μηχανικών πολεοδομίας και τελωνειακών...

Όλα τα παραπάνω είναι ζητήματα νοοτροπίας, που είναι βαθύτατα αποτυπωμένα στη σημερινή ζωή της χώρας και είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσουν τη ζωή των παιδιών μας. Θα έπρεπε να ασχολούνται με αυτά κάποιοι από τους ηγέτες μας, να δείξουν το σωστό δρόμο, να μας ταρακουνήσουν, ώστε να δούμε τη ζωή με τρόπο ρεαλιστικό...

Το παιδί του ηλεκτρολόγου της ιστορίας μας, μπορεί στο τέλος να γίνει και αυτό ηλεκτρολόγος, επειδή θα καταλάβει ότι για να διοριστεί φιλόλογος σε γυμνάσιο θα περιμένει 10 χρόνια και θα έχει μισθό 900 ευρώ καθαρά. Το θέμα είναι: γιατί να το κάνει εξ ανάγκης και να αποτυπώνεται στις υπηρεσίες που θα παρέχει στους ταλαίπωρους πελάτες του;

Η αισιόδοξη πλευρά της ιστορίας μας λέει ότι οι πιέσεις που θα υποστούμε τα επόμενα χρόνια, θα μας υποχρεώσουν να δούμε αξίες και ποιότητα σε χώρους που παραμελήσαμε και υποτιμήσαμε.

Στάθης Χαϊκάλης