Και πάλι για το conflict of interest…

Κατά τους τελευταίους μήνες η τάση της παραβίασης βασικών κανόνων της σύγκρουσης συμφερόντων (conflict of interest) έχει πάρει διαστάσεις «καλπασμού». Προβεβλημένα πρόσωπα, πολιτικοί "πρώτης γραμμής", εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης, γνωστές επιχειρήσεις, συμμετέχουν σε πράξεις που δεν θα μπορούσαν καν να συζητηθούν σε κάποια δυτικοευρωπαϊκή κοινωνία.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι τα φαινόμενα αυτά, όχι μόνο δεν περιορίζονται, αλλά, αντίθετα, πολλαπλασιάζονται σε αριθμό και ένταση. Ακόμα χειρότερο είναι ότι τα ανέχονται ή και τα ευλογούν κορυφαία πρόσωπα των θεσμών, που θα έπρεπε να διαφυλάσσουν τις διαχωριστικές γραμμές του τι επιτρέπεται και τι όχι. Σε ένα ρεσιτάλ απερίγραπτου κυνισμού, πρόσωπα με ευθύνες και εξουσία δηλώνουν ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και ότι οι κανόνες της δημοκρατίας και της κοινωνίας μπορούν να ξαναγράφονται κάθε μέρα, ανάλογα με τις τρέχουσες ανάγκες όποιων έχουν τη δύναμη.

Ο αστυνομικός – δημοτικός σύμβουλος, ο εφοριακός – υποψήφιος βουλευτής, ο πυροσβέστης – κομματάρχης κάποιου βουλευτή της Β’ Αθηνών, είναι μικρές μόνο ενδείξεις μιας τέτοιας «λαίλαπας» που απειλεί την κοινωνία μας.

Αφού, λοιπόν, ο καθένας μπορεί να εμφανίζεται με 2 - 3 καπέλα, που είναι σε ολοφάνερη σύγκρουση μεταξύ τους, γιατί να μην δοκιμάσω να γίνω δίγαμος; Δεν εννοώ στη ζούλα, παράνομες σχέσεις και τα παρόμοια, που είναι "νομιμοποιημένα" στις συνειδήσεις αρκετών συνελλήνων... Όπως υπάρχει ερώτημα για το αν έχει έννοια η μοναδική στα γλωσσικά ελληνική λέξη «φιλότιμο», παρομοίως υπάρχουν ζωηρές αμφιβολίες για το αν έχει στοιχειώδη εφαρμογή η παροιμία «ή παπάς – παπάς ή ζευγάς – ζευγάς».

Πέρα από την πλάκα, η παραβίαση του στοιχειώδους κανόνα ενός κράτους δικαίου του conflict of interest έχει κόστος. Καλώς ή κακώς, η ζημιά αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί μόνο με την ψήφιση κάποιων νέων νόμων, αφού και αυτοί θα παραβιασθούν, όπως οι προηγούμενοι. Η ένταξη του ελληνικού κράτους σε ευρύτερες οντότητες, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, η διεύρυνση του ζωτικού χώρου της οικονομίας, ίσως αποτελούν τη μόνη προοπτική να αποκατασταθούν κάποιες στοιχειώδεις αρχές λειτουργίας της κοινωνίας. Αφού οι Ούγγροι και οι Ρουμάνοι μπορούν να μας διδάξουν πώς δεν θα κλέβουν τόσο ξεδιάντροπα και ατιμώρητα οι ταξιτζήδες, πιθανόν –αν θέλουμε να κάνουμε δουλειές στις χώρες τους- να μας υποχρεώσουν να μάθουμε και άλλες πρακτικές περιορισμού της "τζάμπα μαγκιάς".

Υ.Γ.: Κρίμα, δεν έχω ενδιαφέρον να γίνω δίγαμος... Το blog, όμως, πιστό στην αρχή του think positive, σας βάζει δημιουργικές ιδέες...

Η «Κάστα» των πολιτικών

Ένα βιβλίο με τον τίτλο «Η Κάστα» έχει σπάσει τα ταμεία στην Ιταλία. Το θέμα του είναι η συμπεριφορά των Ιταλών πολιτικών, που συντηρούν ένα απίστευτα φαύλο πελατειακό κράτος. Ένας κουρέας του ιταλικού κοινοβουλίου έχει αμοιβή 133.000 ευρώ, χωρίς τα φιλοδωρήματα. Ο δήμαρχος ενός χωριού 91 κατοίκων παίρνει τον ίδιο μισθό με το δήμαρχο μιας πόλης 250.000 κατοίκων. Καλύτερα, όμως, να τα δείτε αυτά σε ένα δισέλιδο δημοσίευμα του Time και ένα αρθράκι του Economist της 25ης Αυγούστου.

Η μελέτη της ιταλικής περίπτωσης ίσως βοηθήσει τον καθένα μας να κάνει την αυτοκριτική του ως Έλλην πολίτης, αν δηλαδή, συμβάλουμε με την συμπεριφορά μας στην ενίσχυση παρόμοιων χαρακτηριστικών των ελλήνων πολιτικών. Η εύκολη λύση είναι να βρίζουμε τους πολιτικούς. Ο δύσκολος δρόμος είναι να δούμε ότι αρκετοί πολίτες, δηλαδή, ο καθένας μας, συμμετέχουμε σε ένα παιγνίδι συνενοχής…

Εθελοντισμός που "καίγεται" για πλάκα...

Έχει ανατεθεί σε ένα σύστημα Προσκόπων μιας πυρόπληκτης περιοχής να κάνει βάρδιες σε μια ομάδα αλσυλίων. Τα παιδιά και οι γονείς τους ανταποκρίθηκαν με πολύ διάθεση. Ωστόσο, εάν κάποιος διαπιστώσει το ξεκίνημα μιας φωτιάς, δεν ξέρει πού να πάρει τηλέφωνο. Δεν τον έχουν ενημερώσει ποια υπηρεσία είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό σε περίπτωση πυρκαγιάς.

Οι πρόσκοποι, οι οδηγοί και οι γονείς τους, όπως και άλλοι φορείς εθελοντισμού, πηγαίνουν τις μέρες, τις νύχτες και κάνουν σκοπιές. Γιατί όλη αυτή η διάθεση μένει αναξιοποίητη; Κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει στους υποτιθέμενους υπεύθυνους της διοίκησης και του κράτους ότι ο καθένας τους και όλοι μαζί έχουν ευθύνη για τον συντονισμό και την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου σχεδίου διαχείρισης κρίσεων.

Μπράβο στους προσκόπους, στους οδηγούς, σε κάθε εθελοντή… Η όρεξή τους και η ανυστερόβουλη προσφορά τους θα φέρει την πίεση, ώστε να γίνουν πιο υπεύθυνοι οι κάθε λογής "επαγγελματίες".

Τι είδα στη φωτιά της περιοχής μου

Επειδή θεωρώ απαράδεκτο να μένει οποιοσδήποτε ενεργός πολίτης μόνο στην έκφραση συναισθημάτων οργής, το ελάχιστο που μπορώ να κάνω είναι να σημειώσω μερικά από αυτά που είδα, μένοντας επί αρκετές ώρες στο χώρο της πυρκαγιάς Παπάγου-Χολαργού. Αρκετά από αυτά μας επιτρέπουν να γενικεύσουμε:

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ: τα πυροσβεστικά οχήματα ήταν ελάχιστα. Το πρώτο δύωρο είχαν έλθει 4-5 (1-2 της πυροσβεστικής, τα υπόλοιπα Δήμων και στρατού). Τα περισσότερα ήταν πολύ μεγάλης ηλικίας και πρόδιδαν ότι δεν περνούν συχνά από συντήρηση. Η θέα να ρίχνουν νερό σε μια τεράστια φωτιά με μάνικες λίγο μεγαλύτερες από αυτές του κήπου ήταν λυπηρή.

ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ: το Πεντάγωνο απέχει 5 λεπτά από τη φωτιά, ενώ κοντά στην περιοχή της πυρκαγιάς είναι εγκατεστημένα τουλάχιστον άλλα δύο στρατόπεδα. ΄Ολα σε πέντε λεπτά απόσταση. Είδα δύο πυροσβεστικά του στρατού, που ήλθαν δύο ώρες μετά το ξέσπασμα της φωτιάς, τα οποία ήταν σε κακή κατάσταση. Ένα Steyer ήταν τουλάχιστον ηλικίας 30 ετών.

ΠΟΛΛΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ, ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: την ίδια στιγμή που τα πυροσβεστικά δεν ξεπερνούσαν τα 4-5, στην περιοχή βρέθηκαν περί τις δύο εκατοντάδες ένστολοι και θεωρούμενοι ως αρμόδιοι. Ήταν φανερό πως ήταν στελέχη δημοσίων υπηρεσιών. Κυκλοφορούσαν επίσης πάνω-κάτω περί τα 20 υπηρεσιακά ΙΧ, που σφύριζαν χωρίς να γίνεται αντιληπτό τι ήθελαν να κάνουν.

Αυτά τα γεγονότα δείχνουν ακριβώς το αδιέξοδο του πελατειακού κράτους: οι κυβερνήσεις διόριζαν σωρηδόν άτομα στις υπηρεσίες, αλλά δεν φρόντιζαν να υπάρχουν μάχιμα πυροσβεστικά. Οι διορισμοί χωρίς τελειωμό, δημιούργησαν την ανάγκη για να παραμένουν ζωντανές δεκάδες υπηρεσίες, δίχως να υπάρχει σχέδιο συντονισμού μεταξύ τους.

Ο τμηματάρχης μιας υπολειτουργούσας υπηρεσίας, δεν έχει πραγματικό αντικείμενο δουλειάς και προσφοράς στο σύνολο, αλλά διαθέτει υπηρεσιακό αυτοκίνητο, μιας και "βοηθάει" τον τάδε βουλευτή της Β’ Αθηνών.

ΗΛΘΕ ΚΑΙ Ο Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: κάποια στιγμή ήλθε μέσα σε ένα βανάκι και ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, συνοδευόμενος από δύο μοτοσυκλέτες. Μαζί με τα κανάλια πέρασε το πρώτο μπλόκο. Και αυτός και όλοι οι άλλοι, δεν είχαν μέσα (π.χ. μάνικες ) για να βοηθήσουν.

ΑΦΑΝΤΗ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ: δεν είδα κανένα πυροσβεστικό του Δήμου, ο οποίος θα έπρεπε να έχει λαβει τα μέτρα του καθώς είναι δίπλα στο πευκοφυτο βουνό. Δεν έγινε αντιληπτή η κινητοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών, που θα έπρεπε να είχαν σχέδιο. Έχοντας ακούσει εκατοντάδες φορές για τις αρμοδιότητες και τους οικονομικούς πόρους που έχει πάρει η αυτοδιοίκηση, γνωρίζοντας ότι ο δήμος Παπάγου έχει τις δυνάμεις και τις προϋποθέσεις, θα περιμέναμε μεγαλύτερη παρουσία και πάνω απ' όλα: σχέδιο, πρόβλεψη, συντονισμός, πλάνο κινητοποίησης των πολιτών.

ΠΕΡΙΟΙΚΟΙ ΜΕ ΣΤΥΛ REALITY SHOW: δεκάδες φορές οι αστυνομικοί φώναζαν στους περίεργους που είχαν συγκεντρωθεί να απομακρυνθούν, επειδή τα πυροσβεστικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά τους, μήπως τραυματίσουν κάποιον πολίτη. Ένα μεγάλο μέρος των συγκεντρωμένων έδειχνε ως να είχε έλθει με διάθεση να δει το show: κάποιοι άναβαν τσιγάρο δίπλα στο πεύκο (τους είδα με τα μάτια μου), ορισμένοι άλλοι -που δεν ήταν λίγοι- "τράβαγαν"τις σκηνές με τα κινητά και με βιντεοκάμερες.

ΜΠΟΤΙΛΙΑΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ: αρκετοί που ήλθαν να δουν το θέαμα παρκάρισαν τα αυτοκίνητά τους σε απόσταση 100 μέτρων από το μέτωπο της φωτιάς. Δεν υπερβάλω καθόλου. Έτσι, δημιουργήθηκε μποτιλιάρισμα που εμπόδιζε τα πυροσβεστικά, που ήλθαν καθυστερημένα, να φθάσουν στο μέτωπο.

ΠΟΛΛΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ: πρόσκοποι και απλοί πολίτες, αποφασισμένοι εθελοντές (της ομάδας ΔΕΛΤΑ) έδωσαν ένα τόνο αποτελεσματικής διάθεσης για προσφορά. Μπορεί να μην είχαν πυροσβεστικά μέσα, ήταν φανερό ότι δεν υπήρχε κανένας συντονισμός και κανένα σχέδιο, ωστόσο η παρουσία τους και η αποφασιστικότητά τους έδωσε κουράγιο. Έδειξε ότι, αν ενδιαφερθεί κάποιο κέντρο να τους συντονίσει και να τους αξιοποιήσει, τότε μπορούμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι για το μέλλον.

Όλα τα παραπάνω είναι αστείες υποθέσεις, μπροστά στην τραγωδία της Ηλείας , της Λακωνίας και της υπόλοιπης Ελλάδας, όπου χάθηκαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές και κάηκαν σπίτια. Η αντίστροφη μέτρηση μπορεί να αρχίσει, όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο χαμηλά αφήσαμε να φθάσει η ετοιμότητα του Κράτους, πόσο έχει αδυνατίσει η συνείδηση του πολίτη για την προστασία των δημόσιων αγαθών. Να αναλάβει ο καθένας μας ένα μέρος της ευθύνης, ώστε να πιέσει τον "χαλαρό" τοπικό παράγοντα. Να διαθέσουμε και εσύ και εγώ λίγο χρόνο, ένα μικρό ποσόν. Να φωνάξουμε δυνατά, ώστε να σταματήσει η κατρακύλα του πελατειακού/ρουσφετολογικού Κράτους και της ημιανεύθυνης τοπικής αρχής... Ο εθελοντισμός είναι απαραίτητος, αλλά δεν αρκεί για να αντιμετωπίσει την κατάσταση της σημερινής Ελλάδας.

Μαρτυρίες για διάλυση του κράτους, παντού!

Δεν έχει έννοια να προσθέσω και άλλα δάκρυα για την τραγωδία της απώλειας δεκάδων ανθρώπων που κάηκαν από φωτιές. Ως πολίτης, νοιώθω την ανάγκη, να δώσω κάποια στοιχεία για την διάλυση του κράτους, που καλπάζει παντού και έχει ορατό τίμημα: ο κρατικός μηχανισμός, πλέον, είναι σε εξαιρετική αδυναμία ως προς το να αντιμετωπίσει τις συνήθεις φυσικές καταστροφές και τα ατυχήματα. Μην σπεύσει κανένας να θεωρήσει αυτό το σημείωμα σχόλιο ενάντια σε κάποιο κόμμα. Συμμετοχή στην ραγδαία αποδυνάμωση του κράτους έχουν όλα τα κόμματα, ακόμα π.χ. και εκείνα τα μικρά που επιμένουν σε λαϊκίστικες θέσεις που διαλύουν τα πανεπιστήμια. Προχωράμε σε μερικά παραδείγματα:
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ: παρέλαβε ένα έργο ηλεκτρονικής ασφάλειας αξίας 250 εκατ. ευρώ, αλλά είναι σε πλήρη αδράνεια, χάρη στην απροθυμία πολλών αστυνομικών να το αξιοποιήσουν, αλλά και στο λαϊκισμό μικρών κομμάτων, που έχουν κηρύξει τον πόλεμο στις κάμερες. Επίσης η αστυνομία έχει παραγγείλει έργα ηλεκτρονικού αυτοματισμού ύψους 40 εκατ. ευρώ, αλλά προχωράνε με πολύ αργούς ρυθμούς, ενώ ο πολίτης ταλαιπωρείται για ταυτότητες και διαβατήρια (οι εταιρείες έχουν έτοιμες μεγάλες φάσεις του έργου, αλλά η αστυνομία, για κάποιους λόγους, δεν ενδιαφέρεται να τα θέσει σε λειτουργία).
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΛΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ: τον εμπιστεύομαι, τον ξέρω χρόνια, είναι αποδεδειγμένα έντιμος και ειλικρινής. Δουλεύει σε πολύ μεγάλο αστυνομικό τμήμα, όπου τα βλέπει όλα. Δεν θα σας πω περισσότερα για τις μαρτυρίες του, παρά ότι η αστυνομία θα κατεβεί ακόμα πιο χαμηλά...
ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ κλπ: οι περισσότεροι έχουν προσληφθεί ως ρουσφέτι, άρα αρκετοί από αυτούς δεν έχουν την αίσθηση του επαγγελματία που έχει υποχρέωση να φέρει εις πέρας τις υποχρεώσεις του. Υπάρχει, όμως, και κάτι χειρότερο: οι δεκάδες ή και εκατοντάδες πολιτικοί και πολιτευτές της χώρας έχουν επιχειρήσει να κάνουν κομματάρχες τους αστυνομικούς ή πυροσβέστες (εφοριακούς, στελέχη της πολεοδομίας κλπ). Πώς νομίζετε ότι κάνουν τη δουλειά τους οι αστυνομικοί ή πυροσβέστες που δουλεύουν για έναν πολιτικό της Β' Αθηνών; Τι εικόνα δίνουν στους συναδέλφους τους; Η οργάνωση της πυροσβεστικής και της αστυνομίας είναι ένα μεγάλο θέμα, που δεν πρόκειται να βελτιωθεί, εαν δεν χτυπηθεί ο κομματισμός και το πελατειακό κράτος. Αυτό είναι κυρίως υπόθεση των μεγάλων κομμάτων, αλλά όχι μόνο... Και τα μικρότερα κόμματα, εαν το πιστεύουν, μπορούν να κάνουν μια επίμονη καμπάνια, που θα κερδίσει την καρδιά του κόσμου, αφού όλοι μας βλέπουμε ότι η διάλυση του κράτους είναι μια βόμβα στα θεμέλια του δικού μας σπιτιού. Ο κομματισμός και τα συμπτώματα του πελατειακού κράτους είναι μια βαριά αρρώστια, που έχει προσβάλει τα κόμματα, την τοπική αυτοδιοίκηση και πολλούς απλούς πολίτες. Ο χειρότερος τρόπος για να αντιμετωπισθεί είναι να τα ρίχνουμε όλα σε ένα κόμμα. Να αναλάβει ο καθένας μας τις ευθύνες του, π.χ. τώρα, ενόψει εκλογών, να πιέσει το κόμμα που ψηφίζει να κάνει δεσμευτικές κινήσεις για την αποφασιστική μείωση των συνθηκών ρουσφετολογίας, συναλλαγής πολιτικού-πολίτη, που φέρνει τη διάλυση του κράτους και την ηθική καταρράκωση του πολίτη... Επικοινωνείστε τώρα με τον πολιτικό που υποστηρίζετε, στείλετε αυτή τη στιγμή μήνυμα στο κόμμα που ψηφίζετε, καυτηριάστε τη λογική "να διοριστεί το παιδάκι στην πυροσβεστική για να παίρνει ένα καλό μισθό και να δουλεύει μόνο 2 μήνες το χρόνο".

Μαρτυρίες για διάλυση του κράτους, παντού

Δεν έχει έννοια να προσθέσω και άλλα δάκρυα για την τραγωδία της απώλειας δεκάδων ανθρώπων που κάηκαν από φωτιές.. Ως πολίτης, νοιώθω την ανάγκη, να δώσω κάποια στοιχεία για την διάλυση του κράτους, που καλπάζει παντού και έχει ορατό τίμημα: ο κρατικός μηχανισμός, πλέον, είναι σε εξαιρετική αδυναμία ως προς το να αντιμετωπίσει τις συνήθεις φυσικές καταστροφές και τα ατυχήματα. Μην σπεύσει κανένας να θεωρήσει αυτό το σημείωμα, σχόλιο ενάντια σε κάποιο κόμμα. Συμμετοχή στην ραγδαία αποδυνάμωση του κράτους έχουν όλα τα κόμματα, ακόμα πχ και εκείνα τα μικρά που επιμένουν σε λαϊκίστικες θέσεις που διαλύουν τα πανεπιστήμια.

Προχωράμε σε μερικά παραδείγματα:

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ: παρέλαβε ένα έργο ηλεκτρονικής ασφάλειας αξίας 250 εκατ ευρώ, αλλά είναι σε πλήρη αδράνειας, χάρη στην απροθυμία πολλών αστυνομικών να το αξιοποιήσουν, αλλά και στο λαϊκισμό μικρών κομμάτων, που έχουν κηρύξει τον πόλεμο στις κάμερες.

Επίσης η αστυνομία έχει παραγγείλει έργα ηλεκτρονικού αυτοματισμού ύψους 40 εκατ ευρώ, αλλά προχωράνε με πολύ αργούς ρυθμούς, ενώ ο πολίτης ταλαιπωρείται για ταυτότητες και διαβατήρια. (Οι εταιρείες έχουν έτοιμα μεγάλες φάσεις του έργου, αλλά η αστυνομία για κάποιους λόγους, δεν ενδιαφέρεται να τα θέσει σε λειτουργία).



ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΛΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ: τον εμπιστεύομαι, τον ξέρω χρόνια, είναι αποδεδειγμένα έντιμος και ειλικρινής. Δουλεύει σε πολύ μεγάλο αστυνομικό τμήμα, όπου τα βλέπει όλα. Δεν θα σας πω περισσότερα για τις μαρτυρίες του, παρά ότι η αστυνομία θα κατεβεί ακόμα πιο χαμηλά...



ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ κλπ: οι περισσότεροι έχουν προσληφθεί ως ρουσφέτι, άρα αρκετοί από αυτούς δεν έχουν την αίσθηση του επαγγελματία που έχει υποχρέωση να φέρει εις πέρας τις υποχρεώσεις του.

Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο: οι δεκάδες ή και εκατοντάδες πολιτικοί και πολιτευτές της χώρας, έχουν επιχειρήσει να κάνουν κομματάρχες τους αστυνομικούς ή πυροσβέστες (εφοριακούς, στελέχη της πολεοδομίας κλπ). Πώς νομίζετε ότι κάνουν τη δουλειά τους οι αστυνομικοί ή πυροσβέστες που δουλεύουν για έναν πολιτικό της Β' Αθηνών; Τι εικόνα δίνουν στους συναδέλφους τους;

Η οργάνωση της πυροσβεστικής και της αστυνομίας είναι ένα μεγάλο θέμα, που δεν πρόκειται να βελτιωθεί, εαν δεν χτυπηθεί ο κομματισμός και το πελατειακό κράτος. Αυτό είναι κυρίως υπόθεση των μεγάλων κομμάτων, αλλά όχι μόνο.. Και τα μικρότερα κόμματα, εαν το πιστεύουν, μπορούν να κάνουν μια επίμονη καμπάνια, που θα κερδίσει την καρδιά του κόσμου, αφού όλοι μας βλέπουμε ότι η διάλυση του κράτους είναι μια βόμβα στα θεμέλια του δικού μας σπιτιού.

Ο κομματισμός και τα συμπτώματα του πελατειακού κράτους είναι μια βαριά αρρώστια, που έχει προσβάλει τα κόμματα, την τοπική αυτοδιοίκηση και πολλούς απλούς πολίτες. Ο χειρότερος τρόπος για να αντιμετωπισθεί είναι να τα ρίχνουμε όλα σε ένα κόμμα. Να αναλάβει ο καθένας μας τις ευθύνες του, πχ τώρα ενόψει εκλογών να πιέσει το κόμμα που ψηφίζει να κάνει δεσμευτικές κινήσεις για την αποφασιστική μείωση των συνθηκών ρουσφετολογίας, συναλλαγής πολιτικού-πολίτη, που φέρνει τη διάλυση του κράτους και την ηθική καταρράκωση του πολίτη... Επικοινωνείστε τώρα με τον πολιτικό που υποστηρίζετε, στείλετε αυτή τη στιγμή μήνυμα στο κόμμα που ψηφίζετε, καυτηριάστε τη λογική 'να διοριστεί το παιδάκι στην πυροσβεστική για να παίρνει ένα καλό μισθό και να κάθεται'.

Εκλογές, παραοικονομία και ο ρομαντισμός των bloggers....

Στο προηγούμενο σημείωμα, είδαμε μια σκηνή από το "σκληρό ροκ" της οικονομίας στην ελληνική περιφέρεια, όπου κύριος παράγοντας περιφερειακής ανάπτυξης αναδεικνύεται η παραοικονομία... Η προεκλογική περίοδος, από την άλλη, δίνει την εντύπωση ότι η πολιτική ασκείται, πλέον, μέσα από μια πλειοδοσία παροχών προς ομάδες πίεσης. Η εικόνα δεν βελτιώνεται όταν ακόμα και μικρότερα κόμματα νοιώθουν την υποχρέωση να κάνουν εντυπωσιακούς συμβιβασμούς, για να δείξουν ότι και αυτά βρίσκονται μέσα στο κλίμα. Ετσι φθάσαμε στο σημείο να φωτογραφίζεται ο κ. Καρατζαφέρης με την Εφη Σαρρή και ο κ. Παπαθεμελής με τον Γερολυμάτο.

Περιδιαβαίνοντας τα blogs (επώνυμα και ανώνυμα), βλέπουμε πολίτες αποφασισμένους να δώσουν μάχες για μικρά και μεγάλα θέματα που υπερασπίζονται το δημόσια χώρο, τα κοινωνικά αγαθά, το περί δικαίου αίσθημα, τα δικαιώματα των επομένων γενεών. Τώρα που σιγά-σιγά γυρίζουμε στα σπίτια μας και στους ιστοχώρους μας, να θυμίσουμε κάποιες από τις εκ των ενόντων τέτοιες καμπάνιες, που βρίσκονται σε εξέλιξη:

-υπηρεσίες υγείας (με αφορμή την Αμαλία, κορυφαία στιγμή της ελληνικής blogosphere)

-αναδάσωση, περιβάλλον, ποιότητα ζωής, κλιματική αλλαγή. Η Πάρνηθα άναψε τη σπίθα, που την κατάλαβε όλη η Ελλάδα. Αρκετά posts για τα λιγνιτωρυχεία και για την καταστροφή πανέμορφων παραλιών. Το whispering-planet αποτελεί μια καλή συλλογική προσπάθεια, που υπόσχεται πολλά.

-προστασία καταναλωτή (πασχίζουν ο katanalotis και ο pelatis σε μόνιμη βάση, ενώ συμβάλουν αρκετοί άλλοι σε συστηματική βάση)

-καταγγελία της προκλητικής ασυδοσίας των ταξιτζήδων (ξεκίνησαν οι anestis, pelatis, συμπράττουν πολλοί άλλοι).

Η ζέστη είναι ενοχλητική και μην περιμένετε να κάνω συστηματική έρευνα... Πέστε μας και εσείς κάποιες από τις καμπάνιες που ξεκίνησαν αυθόρμητα, να τις μάθουμε και εμείς, να τις πούμε σε κάποιον γνωστό μας, να τις προβάλουμε και σε decision makers, που θα πρέπει να ανταποκριθούν για να μην τους ξεπεράσουν τα πράγματα...

Είναι ρομαντικοί οι bloggers; Επειδή ο χαρακτηρισμός "ρομαντική προσπάθεια" χρησιμοποιείται από πολλούς με υποτιμητική έννοια, τον αποσύρω... Ένας αριθμός πολιτών, που είναι μεν μειοψηφία, αλλά πιθανόν να είναι ισχυρή μειοψηφία, έχει βρει έναν εναλλακτικό τρόπο να εκφρασθεί και αυτός είναι το blogging. Μέσα από αυτό το κανάλι, μπορούν να δικτυωθούν πολίτες, που θα ήταν αδύνατον να το κάνουν μέσα από τις παραδοσιακές μορφές (κόμμα, συνδικάτα, σύλλογος, οικολογική οργάνωση, παρέα). Θα ήταν ρομαντικό να έλεγα ότι ο ακτιβισμός των bloggers θα βάλει "πάγο" στο λαϊκισμό και στην έξαρση της πελατειακής πολιτικής συμπεριφοράς... Από την άλλη, όμως, θα ήταν απαισιοδοξία, εαν παραβλέπαμε τις "Θερμοπύλες" που κρατάνε οι εργάτες των ιστολογίων: δικτυώνουν και συσπειρώνουν όσους θέτουν όρια στην μετατροπή του δημοσίου σε ιδιωτικό.

Σκληρή τοκογλυφία και ο ρομαντισμός των bloggers

‘Οταν βγαίνουμε εκτός Αθηνών, συναντάμε τους απλούς ανθρώπους του λαού ταπεινούς εργάτες του μόχθου, θα έλεγαν οι πολιτικοί μας. Κάποιοι από εμας , διαπιστώνουμε την τελευταία 10ετία, ότι σε πολλά μέρη της περιφέρειας, ιδίως τα τουριστικά, η παραοικονομία κάθε χρόνο γιναντώνεται, με παρενέργειες που διεσδύουν και στις μικρότερες παρυφές της κοινωνικής ζωής.
Στο τουριστικό νησί της ιστορίας μας αποκαλύφθηκε λοιπόν ότι μέσα σε μεγάλη τράπεζα, είχε στηθεί σκληρό κύκλωμα τοκογλυφίας. Επικεφαλής ήταν δυναμική γυναίκα, που είχε αντίστοιχες δραστηριότητες από την εποχή που ήταν στέλεχος σε άλλη, επίσης ιδιωτική, τράπεζα. Μια εποχή μάλιστα ήταν και εκπρόσωπος χρηματιστηριακής εταιρείας, παράλληλα με τη θέση της στην τράπεζα!
΄Ολο το νησί βοούσε εδώ και δύο χρόνια για τη δραστηριότητα της κυρίας και των προσώπων, με τα οποία συνδεόταν. Η υπόθεση θα συνεχιζόταν, εαν δεν αντιδρούσαν οι άλλες τράπεζες, οι οποίες είδαν τις καταθέσεις των πελατών τους να μειώνονται δραματικά, καθώς έπαιρναν το δρόμο προς την συγκεκριμένη όπου έκανε κουμάντο η κυρία.
Στην ιστορία αυτή, φαίνεται ότι εμπλέκονται πολλά πρόσωπα με δημόσια θέση: άλλα έδιναν τα λεφτά τους για να πάρουν απόδοση διπλάσια αυτής που δίνουν οι τράπεζες, άλλα ‘δανείζονταν’ κάποια κεφάλαια για να τα διαθέσουν στην αγορά με πολλαπλάσιο επιτόκιο. Η τράπεζα της Ελλάδος έχει εκπλαγεί με την μη τήρηση των διαδικασιών που θα έπρεπε να μπλοκάρουν τέτοια φαινόμενα. Η ιδιωτική τράπεζα στην οποία εργαζόταν η δυναμική κυρία διατείνεται ότι δεν γνώριζε και προσπαθεί να πάρει πίσω τις υπεραποδόσεις που έπαιρναν αυτοί που κατέθεταν τα μεγάλα ποσά στο υποκατάστημά της.
Εντωμεταξύ με την παρέμβαση κάποιου (ποιου;) έχει επέμβει το ΣΔΟΕ. Υπό την πίεσή του, λέγεται ότι ορισμένοι από αυτούς που είχαν μεγάλες ‘καταθέσεις’ , θα δώσουν πίσω στην τράπεζα τις υπεραποδόσεις, επειδή δεν μπορούν να δικαιολογήσουν το πού βρήκαν το αρχικό κεφάλαιο...
Αν παραλαβει την υπόθεση κάποια μεγάλη εφημερίδα, θα διαβάσετε ιστορίες με δράση, χρήμα, έρωτες, πάθη και μίση.
Αυτά ίσως δεν τα γνωρίζουν πολλοί στην Αθήνα, αλλά είναι ιστορίες που τις διηγούνται στα κεφανεία των μικρών και μεγάλων πόλεων της περιφέρειας. Στο ίδιο μέρος είχε αποκαλυφθεί πριν ένα χρόνο άλλη πολύ μεγάλη υπόθεση τοκογλυφίας, η οποία βρίσκεται ακόμα στη φάση της ανάκρισης.
Τυχαίνει να επισκέπτομαι συχνά 3-4 μέρη στην Ελλάδα με αντίστοιχα χαρακτηριστικά, όπου τα φαινόμενα είναι λίγο-πολύ τα ίδια. Σχεδόν τα πάντα λειτουργούν εκτός νομιμότητας... Μια ομάδα τοπικών παραγόντων έχει το δικό της πλαίσιο λειτουργίας. ΄Οσοι πολίτες δεν θέλουν να εμπλακούν σε αυτές τις συναλλαγές , παρακολουθούν τα πράγματα να χειροτερεύουν και τα παιδιά τους να τους εγκαλούν γιατί και αυτοί δεν μπαίνουν στο ‘κόλπο’. Οι καταστάσεις αυτές είναι τόσο γνωστές, ώστε οι πρωταγωνιστές τους αποτελούν πρότυπο για πολλούς νέους, που βλέπουν ότι η επιτυχία δεν έρχεται με τη γνώση, τα πτυχία, την εργασία, την αμοιβή κόπων.
Κάποτε ορισμένα κόμματα και κάποιες ιδεολογίες ήταν ανάχωμα σε αυτές τις τάσεις. Σήμερα, χωρίς να είναι όλοι ακριβώς ίδιοι, οι διαφορές έχουν ελαχιστοποιηθεί . Αρκετά από τα δημόσια πρόσωπα, ανεξαρτήτως πολιτικής αφετηρίας, συμμετέχουν στα φαινόμενα πλουτισμού, άλλοι δια της ανοχής και άλλοι δια της ενεργητικής ‘συνεργασίας’.
Τις ίδιες στιγμές που συμβαίνουν τα παραπάνω, μπαίνω σε αρκετά blogs, που φαίνεται ότι ζουν σε μια άλλη , παράλληλη πραγματικότητα. Διάθεση για διαφύλαξη του δημοσίου χώρου, κινητοποίηση για υπεράσπιση αξιών...Αλλά γι’ αυτό, ας τα πούμε στο επόμενο σημείωμα.

Οχι άλλο εμφύλιο!!!

Ενας καλός φίλος, συγγραφέας, μου εκμυστηρεύτηκε μια ιδέα του για το καινούργιο βιβλίο που θέλει να γράψει... Και εγώ, ξεπερνώντας τη λεπτή γραμμή που θεωρώ ότι πρέπει να σέβομαι όταν κάποιος μου ζητά την άποψή μου, του είπα ‘Οχι άλλο ένα βιβλίο με φόντο τον εμφύλιο του 1944-49’.!
Τα θυμήθηκα διαβάζοντας τα βιβλία του Πέτρου Μάρκαρη ‘Ο Τσε αυτοκτόνησε’ και ‘Ο βασικός μέτοχος’. Το τελευταίο, το φέρνει από εδώ, το φέρνει από εκεί, στο τέλος η λύσις του δράματος, έχει κάτι από εμφύλιο. ‘Ο βασικός μέτοχος’ ήταν best seller πέρυσι.. Με ενδιαφέρει γιατί έχει επιλέξει ως καμβά την αγορά των media και της διαφήμισης. Παρόλο που η υπόθεση σε μερικές περιπτώσεις γίνεται απλοϊκή και οι χαρακτήρες εξελίσσονται κάπως ρηχοί, το βιβλίο είναι απόλαυση. Και σίγουρα δεν έχει σχέση με τα βιβλία άλλων γνωστών ελλήνων συγγραφέων, που παράτησα πριν 2-3 χρόνια στις 20 πρώτες σελίδες, καθώς η πλοκή προσπαθούσε να αναστήσει με το ζόρι σκηνές που είχαν αναφορές στον εμφύλιο..
Η έλλειψη πνευματικότητας και η απαξίωση της γνώσης και του γραπτού λόγου στη χώρα μας, έχει φέρει ολοφάνερες συνέπειες στην παραγωγή λογοτεχνίας...Αρκετοί συγγραφείς, είτε έχουν εγκλωβιστεί σε μικρές ομάδες που ζουν στο δικό τους κόσμο, είτε κάνουν απόπειρες να ενταχθούν σε ένα star system που συγκοινωνεί με τα τηλεπαράθυρα και τα reality shows….
Στο τέλος, τα προϊόντα που παράγουν, είναι εγκεφαλικά κατασκευάσματα... Τα θέματα και οι τεχνικές τους είναι τόσο ‘περιφερειακές’, ώστε απευθύνονται μόνο σε ειδικής κατηγορίας αναγνώστες.. ΄Ενα δικό μου κριτήριο ως προς την αξία ενός βιβλίου, είναι να μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης με τα δύο παιδιά μου (14 και 13 ετών), αλλά και με πολλούς νεώτερους συνεργάτες μου, που είναι μεταξύ 23 και 28 ετών.
Φυσικά, το κύριο κριτήριο είναι η προσωπική μου απόλαυση... Τελείωσα τον ‘Βασικό Μέτοχο’ και ήταν μια όμορφη εμπειρία. Συνεχίζω το ‘Ο Τσε αυτοκτόνησε’ και είναι μια καλή επιλογή. Φίλος, καθηγητής του Μετσοβίου, μου σύστησε το ‘LiveWire, η ευαγής επανόρθωση’ των Ρ. Οιχαλιώτη, Π. Στεφανέα, που θα είναι το επόμενο αναγνωστικό μου εγχείρημα. Το βιβλίο δεν χρειάζεται συστάσεις, -κατάλαβα ότι έχει πάρει πολλές εντυπωσιακές κριτικές. Είναι μυθιστόρημα με φόντο το Internet και δεν έχει καμμιά σχέση με τον εμφύλιο..
Αν πάντως έχετε διαλέξει κάποιο βιβλίο αλλοδαπού συγγραφέα δεν μπορεί να σας κακίσει κανένας. Η εμμονή σε ελληνικά δεν έχει αξία, αν γίνεται για λόγους πατριωτισμού. Οι επιλογές μας έχει έννοια να γίνονται μόνο με στοιχεία απόλαυσης και αναγνωστικής αξίας. Καλή ανάγνωση φίλοι!

Η διχασμένη εικόνα της Ελλάδας το καλοκαίρι...

Πολλοί από εμάς θα περάσουμε καλά στις διακοπές που άρχισαν ή αρχίζουν σε λίγο. Θα συνυπάρξουμε, πάντως, με στιγμές και επεισόδια που δεν είναι τιμητικές για την εικόνα της χώρας... Η μιζέρια και η γκρίνια δεν θα βοηθήσουν ιδιαίτερα αφού, κατά κανόνα, δεν συνοδεύονται από διάθεση για δράση, ούτε από απλές ιδέες, οι οποίες θα άλλαζαν τα πράγματα.

Μια ιδέα είναι να αποφεύγουμε τους προορισμούς που παρέχουν υπηρεσίες κατώτερες των αναμενομένων. Μέτρια ελληνικά μέρη έχουν γίνει πιο ακριβά από ωραίες εκδρομές στην Ευρώπη. Μια άλλη σκέψη είναι να βασιζόμαστε στις εμπειρίες γνωστών και φίλων, καθώς είναι πολύ πιο ασφαλείς από τις υποδείξεις διαφόρων οδηγών -εντύπων και μη.

Οποιοδήποτε μέρος και αν είναι ο προορισμός μας, μπορεί να γίνει καλύτερο αν έχουμε μαζί μας τα βιβλία που δεν διαβάσαμε το χειμώνα. Ακόμα καλύτερα, εάν βρούμε την ευκαιρία να ζεστάνουμε τις ανθρώπινες επαφές, τις συναντήσεις που δεν έχουν καμμιά υστεροβουλία ή στόχο, πέρα από το χαθείς στον ήχο των λέξεων και στην αίσθηση ότι έχεις αχρηστέψει τα ρολόγια...

Μύθοι και υπερβολές για τα blogs

Ναι, τα social media είναι sexy... Έχει την αξία του, πάντως, να ακούμε και φωνές που, με τρόπο εικονοκλαστικό, αναφέρονται στα όρια και τις υπερβολές ως προς τις δυνατότητες παρέμβασης των social media και των ιστολογίων. Στο κείμενο αυτό, η βασική θέση είναι ότι η δύναμη βρίσκεται στο word of mouth και στην εμπιστοσύνη που έχουμε "to a person like us", τάσεις μέρος των οποίων θεωρείται το blogging. Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση... Δεν είναι ανάγκη να την υιοθετήσουμε, είναι χρήσιμο, όμως, να την έχουμε υπόψη μας...

Ένας μυστήριος χάρτης για τις... διακοπές μας

Για όσους είναι αμετανόητοι και θέλουν να κάνουν μια "βουτιά" στην παγκόσμια μπλογκόσφαιρα, μια ιδέα που δίνει ευκολίες είναι αυτός ο χάρτης.

Καλύτερα, βεβαίως, να βουτήξετε στη θάλασσα... Ακόμα καλύτερα, να κάνετε διακοπές σε κάποια περιοχή, όπου η υστέρηση της χώρας στο ευρυζωνικό Internet θα βοηθήσει να αποφύγετε τους ψηφιακούς πειρασμούς... Μην ξεχάσετε το αντηλιακό!