Facebook, Twitter, Web 2.0 αργούν να «γεννήσουν χρυσά αυγά»

Η σημερινή «πρωτοπορία» του Internet δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με τις «φούσκες» των dot.com του 1999-2000, ωστόσο έχει απογοητεύσει όσους πίστευαν ότι θα παράγει σύντομα μεγάλες υπεραξίες. Ειδικά στα social media, υπάρχει ένα πολύ ισχυρό –και ενίοτε αγωνιώδες- ερώτημα: «who could show me the money?».

Πέρα από το να σας μεταφέρουμε τις διεθνείς εμπειρίες, είναι χρήσιμο να κάνουμε αναφορές και στα δικά μας: υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από Επιχειρήσεις, Οργανισμούς, Πρόσωπα (π.χ., πολιτικούς) για interactive υπηρεσίες και online marketing, αλλά… Οι παρατηρήσεις είναι τρεις:

1.Χρειάζεται πολύ μεγάλος χρόνος επώασης, ώστε ο ενδιαφερόμενος να πάρει την απόφαση (άρα, γράφει κόστος ο provider για όσο διάστημα καθυστερεί η απόφαση).

2.Τα έργα που ανατίθενται είναι συνήθως εντυπωσιακά και πολύ μεγάλης σημασίας για την Επιχείρηση, τον Οργανισμό, το Πρόσωπο που τα αποφασίζει, ωστόσο συνήθως το budget τους είναι μικρό, σε σχέση με τα κλασσικά έργα επικοινωνίας.

3.Ο πιο σημαντικός κρίκος σε αυτή τη διαδικασία είναι η εκπαίδευση του πελάτη (των στελεχών, του διευθύνοντος κλπ), ένα έργο που δεν εντοπίζεται πάντοτε με αυτή τη διάσταση: training.

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Το «άστρο» του Δ. Αβραμόπουλου και μια πρόβλεψη...

Ισχυροί υπουργοί, συνάδελφοι του κ. Δ. Αβραμόπουλου θαύμαζαν για πολύ καιρό την ικανότητά του να μένει αλώβητος, ενώ η κατάσταση στην περίθαλψη και στις υπηρεσίες υγείας γεννά καθημερινές κρίσεις. Η κατάσταση αυτή φαίνεται ότι μπορεί να αλλάξει. Δεν είναι μόνο οι κρίσεις που ξεσπούν και «δεν μαζεύονται», π.χ., οι συνδικαλιστές του ΕΚΑΒ, που είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι έχουν κάνει τα ασθενοφόρα «μαγαζί» τους. Ολοένα και πιο συχνά, έχουμε θανάτους ασθενών, από προφανή βραδυπορία ή αμέλεια των υπηρεσιών υγείας…

Ακόμα και αν ο κ. Δ. Αβραμόπουλος συνεχίζει να αντιμετωπίζεται με αρκετή διακριτικότητα από ορισμένα media, μια προσεκτική περιδιάβαση της μπλογκόσφαιρας δείχνει ότι έχουν αυξηθεί τα σχόλια και οι καταγγελίες πολιτών για καθημερινές σκηνές από τις κακές υπηρεσίες υγείας. Η κριτική προς το υπουργείο Υγείας εντείνεται, ολοένα και περισσότερο. Τα στατιστικά από ένα ειδικό εργαλείο παρακολούθησης των αναρτήσεων, όπου παρατηρώ την «πορεία» του κ. Αβραμόπουλου ως πιλοτικό project, δείχνουν ότι αυξάνεται η «θερμότητα»…

Αν υπάρχει κάτι καινούργιο στο δημόσιο βίο, είναι ότι, εφόσον αυξάνεται η κριτική της μπλογκόσφαιρας για ένα δημόσιο πρόσωπο, αυτό εκ των πραγμάτων θα επηρεάσει και την στάση των κλασσικών media. Τους τελευταίους μήνες, η τάση αυτή επιβεβαιώθηκε και για άλλα δύο πρόσωπα της κεντρικής σκηνής: οι θετικές δημοσκοπήσεις και η απουσία ουσιαστικής κριτικής από τα κλασσικά media, δεν ήταν αρκετή να διαφυλάξει τη δημόσια εικόνα των προσώπων αυτών, όταν «πύκνωσαν τα σύννεφα» στα social media.

Πριν θριαμβολογήσουν κάποιοι για την επερχόμενη επικράτηση των social media απέναντι στα κλασσικά media, να σημειώσουμε ότι η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη: η ελληνική μπλογκόσφαιρα δεν έχει αποκτήσει ακόμα αρκετό βάθος, ώστε να εκφράζει κατά τρόπο ασφαλή πραγματικές τάσεις και να φέρνει στην επιφάνεια μετατοπίσεις του κοινωνικού σώματος. Η τάση θα ενισχυθεί, εφόσον πολίτες ή ομάδες πολιτών, αναλάβουν την πρωτοβουλία να εκφράζουν με επώνυμο τρόπο τις απόψεις τους.

Να αυξηθεί ο πληθυσμός των blogs, αλλά και η υπεύθυνη αντιπροσώπευση ομάδων με αιτήματα, για την ποιότητα ζωής της γειτονιάς τους, τα θέματα της δουλειάς τους κλπ. Το ευχάριστο είναι ότι απλοί πολίτες το δοκιμάζουν ολοένα και περισσότερο. Aπό την άλλη πλευρά, είναι πολύ λιγότερα τα στελέχη επιχειρήσεων, οι επαγγελματίες (π.χ., μηχανικοί, δικηγόροι), τα πολιτικά στελέχη, που αναλαμβάνουν πρωτοβουλία να μπουν στο στίβο της διαδραστικής, διαδικτυακής επικοινωνίας. Ορισμένοι από αυτούς έχουν λόγους να θέλουν να το αποφύγουν, κάποιοι άλλοι θα ανακαλύψουν μετά λίγους μήνες, ότι άφησαν να χαθεί μια ευκαιρία, την οποία αξιοποίησαν ανταγωνιστές τους.

Ποιοι βρίσκονται «πίσω» από Facebook, Twitter. De.li.ci.ous, Dig, κλπ

Νέοι, φιλόδοξοι, πλούσιοι και ασυγκράτητοι είναι οι περισσότεροι από αυτούς που καθορίζουν την πορεία των «μύθων» των social media. Ενδεχομένως συνεχίζοντας την παράδοση που δημιούργησαν στο παρελθόν (την «προϊστορία») της Πληροφορικής σημερινοί «γίγαντες» όπως ο Steve Jobs, ο Bill Gates, o Larry Ellison, ο Jerry Yang και ο David Filo, φαίνεται ότι επιβεβαιώνουν τον (άγραφο) κανόνα ότι οι νέες τεχνολογίες «κολλάνε» με τα νέα μυαλά. Επίσης, μπορεί να εικάσει κάποιος ότι οι «πιτσιρικάδες» αυτοί, προσπαθώντας να καλύψουν μια ανάγκη τους για επικοινωνία στον ψηφιακό κόσμο, βρήκαν τον τρόπο να γίνουν γρήγορα εκατομμυριούχοι, καθώς την ίδια ανάγκη έχουν και πολλοί συνομήλικοί τους…

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Τι θα έχει μείνει από το πανεπιστήμιο για να πάνε τα παιδιά μας;

Τον τελευταίο καιρό θα έτυχε σίγουρα να ακούσετε τα επιχειρήματα «συνδικαλιστών φοιτητών», που έχουν κλείσει τα πανεπιστήμια, επειδή είναι αντίθετοι στην καθολική ψηφοφορία των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές. Θα τους έχετε ακούσει και θα έχετε αξιολογήσει τα επιχειρήματά τους… Δεν αντέχουν στην κοινή λογική, όμως, τα προβάλουν, γιατί πολλοί από εμάς παρακολουθούμε παθητικά. Μικρές μειοψηφίες θεωρούν ότι οι παράλογες θέσεις τους μπορούν να σταθούν, επειδή πολλοί από εμάς τους υπόλοιπους κάπου έχουμε «λερωμένη τη φωλιά μας» (έχουμε χτίσει αυθαίρετο, κάνουμε παρανομίες στη δουλειά μας, δεν αφιερώνουμε χρόνο στα παιδιά μας, κλπ).

Δεν είναι, όμως, έτσι, γιατί υπάρχουν αρκετοί γύρω μας, που έχουν την αξιοπρέπεια και τις αρχές να μην επιθυμούν να αποδεχτούν τέτοιους συμβιβασμούς. Η πρωτοβουλία πανεπιστημιακών «Μεταρρύθμιση για την Αναβάθμιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου» με πρόσφατη ανακοίνωσή της, δείχνει ότι, χωρίς να μπορεί να την κατηγορήσει κάποιος ότι «αβαντάρει» το υπουργείο Παιδείας, έχει τη διάθεση να τοποθετηθεί απέναντι σε μερικές δεκάδες φοιτητές που ασκούν βία και αυθαιρετούν στο χώρο του Πανεπιστημίου…

Όλο αυτό το σκηνικό, που το καλύπτουν με τον τρόπο τους κόμματα και ισχυροί πολιτικοί, δεν ζημιώνει τόσο όσους θα βρούμε ένα τρόπο να στείλουμε τα παιδιά μας σε κάποιο πανεπιστήμιο που θα είναι ανοικτό. Αυτές οι πρακτικές θέτουν σε «ομηρία» όλες τις ελληνικές οικογένειες, που χρειάζονται το Δημόσιο Πανεπιστήμιο ανοικτό και ζωντανό…

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Η μορφωτική ακόλουθος και οι ανεκδιήγητες αδελφές Μαγγίρα

Πριν λίγο καιρό, η μορφωτική ακόλουθος της Ελλάδας σε σημαντική χώρα μου έλεγε ότι η πρεσβεία στην οποία υπάγεται δεχόταν πιέσεις ώστε τα περιορισμένα κονδύλια που διέθετε να προσανατολισθούν στην υποστήριξη της υποψηφιότητάς μας στην... Eurovision. Η μορφωτική ακόλουθος ήταν ανήσυχη, έως απελπισμένη. Είχε μια σειρά προγράμματα, που αφορούσαν στην προώθηση της εικόνας του ελληνικού πολιτισμού, αλλά έπρεπε να σκεφθεί την επένδυση στην Eurovision!

Οι πιέσεις για τέτοιες επενδύσεις, δίνουν μια εξήγηση γιατί ελληνικές υποψηφιότητες, που είναι κάτω του μετρίου, απολαμβάνουν αρκετές ψήφους: σε έναν θεσμό που φέτος τον «λάμπρυναν» οι αδελφές Μαγγίρα. Που έκαναν επίδειξη της αγραμματοσύνης τους... Το περηφανευόντουσαν... Ήταν και αστοιχείωτες στη γεωγραφία, αλλά και στις βασικές γνώσεις που αφορούν στις σχέσεις χωρών και εξηγούν πολύ εύκολα, π.χ., γιατί η Τουρκία στηρίζει Αζερμπαϊτζάν και αντιστρόφως.

Δεν θέλαμε κάποιον καθηγητή πανεπιστημίου, αλλά τόση ασχετοσύνη (από τις αδελφές) εκθέτει όλους εκείνους που επενδύουν πάρα πολλά στην υπόθεση Eurovision. Και επειδή το διαγωνισμό τον βλέπουν μαθητές, που «μαθαίνουν» ποια είναι τα πρότυπα, αλλά και πολλοί Έλληνες που ξέρουν τα στοιχειώδη, ας βρουν του χρόνου κάποιους παρουσιαστές που να ξέρουν την αλφαβήτα. ΄Η να την μάθουν, διάβολε… Δεν είναι τόσο δύσκολο να αφιερώσουν λίγες ώρες, για να μάθουν με ποιους έχει φιλίες ή παραδοσιακή σχέση η Σλοβενία, τι κάνει συνήθως η Λευκορωσία, η Μολδαβία, κλπ...

Μια άλλη οπτική γωνία είναι ότι το επίπεδο των παρουσιαστών είναι αντάξιο με αυτό του διαγωνισμού. Και ότι βοηθάει να έχουν τέτοια «ρέντα» οι παρουσιαστές, ώστε να μπαίνει στη σωστή του διάσταση το όλον θέμα…

Ενα blog εργαζομένων. Ενδιαφέρον!

Δεν έχουμε συνηθίσει στην Eλλάδα να διαβάζουμε blogs εργαζομένων (που δηλώνουν τα στοιχεία τους). Το ιστολόγιο των εργαζομένων του Σταθμού Ηλεκτροπαραγωγής Αγίου Δημητρίου Κοζάνης είναι ένα από τα πρώτα δείγματα.

Ο δημόσιος διάλογος χρειάζεται τέτοιες παρεμβάσεις, που θα εμπλουτίσουν την αντιπροσώπευση, έναντι της εκπροσώπησης…

Μέχρι πόσους φίλους μπορείτε να έχετε στο Facebook;

Η μανία με το Facebook μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολές. Δεκάδες αιτήματα για αποδοχή φιλίας και ένα μεγάλο ερώτημα, πού είναι το ανθρώπινο όριο. Το ίδιο το Facebook το ορίζει στις 5.000, ενώ τo MySpace δεν έχει κανένα «ταβάνι».

Μόδα είναι και θα περάσει; Δεν είναι ακριβώς έτσι... Η φιλία, μετά το Facebook, είναι κάτι τελείως διαφορετικό, από αυτό που ήταν μέχρι να εμφανισθεί αυτό το τόσο δημοφιλές (και όχι «ρηχό», όπως το MySpace) κανάλι των social media. Χωρίς αμφιβολία, θα γραφτούν διδακτορικές διατριβές και θα γίνουν δεκάδες συνέδρια…

Το Newsweek καταθέτει τη δική του ανάλυση. Μήπως έχετε πολλή ώρα να δείτε πόσες προσκλήσεις έχετε στο Facebook;

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Ακόμα και η Τουρκία έβαλε φραγμό στο κάπνισμα

Η Ελλάδα διεκδικεί τον τίτλο της πιο «καθυστερημένης» στην Ευρώπη, σε σχέση με την απαγόρευση του καπνίσματος. Αυτό που εξακολουθεί να κάνει εντύπωση, είναι η επιθετικότητα των καπνιστών κατά των μη καπνιστών. Στη χώρα μας, οι καπνιστές έχουν μάθει να μην σέβονται τίποτε. Η παρουσία της Λιάνας Κανέλη στα παράθυρα και τα πρότυπα στα ελληνικά τηλεοπτικά σήριαλ, δίνουν ένα μέτρο.

Τώρα, πλέον, και η Τουρκία μπήκε δυναμικά στο παιγνίδι της απαγόρευσης του καπνίσματος, παρόλο που έχει μεγάλη παραγωγή καπνού.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε πρόσφατα το ελληνικό υπουργείο υγείας, είναι προφανές ότι δεν θα τα εφαρμόσει κανείς. Οι ελληνικές ηγεσίες, δεν είναι σε θέση πλέον να πάρουν κανένα μέτρο, που θα διορθώνει κάτι το οποίο είναι στραβό…

Όσοι είμαστε καπνιστές, αλλά ζούμε καθημερινά σε περιβάλλοντα που δεν μπορούμε να καπνίσουμε, ξέρουμε πολύ καλά, ότι σε μεγάλο βαθμό είναι ζήτημα πλαισίου, προσωπικής πειθαρχίας (και αυτοσεβασμού). Οι ηγεσίες μας δεν μπορούν να «θίξουν» ούτε αυτό, αλλά η εικόνα μιας Ελλάδας που θα αποτελεί την πιο χτυπητή και ξεπερασμένη παραφωνία στην Ευρώπη, θα τους οδηγήσει αργά ή γρήγορα στην ανάγκη να πάρουν κάποιο σοβαρό μέτρο…

Μέχρι τότε μπορεί να έχει βρεθεί και τρόπος να λειτουργεί στοιχειωδώς και η Αστυνομία, γιατί η κατάσταση limbo της ΕΛΑΣ αποτελεί ένα βασικό λόγο για τον οποίο δεν εφαρμόζεται κανένας από τους καινούργιους νόμους (από τη βία στα γήπεδα, την τήρηση κανόνων στην οδική κυκλοφορία, έως τον σεβασμό των λεωφορειολωρίδων).

Αν ψηφισθεί ένας ειλικρινής νόμος για απαγόρευση του καπνίσματος, που το 90% των Ελλήνων θα θέλει να τον εφαρμόσει, ποιος θα εμποδίσει την θρασεία μειοψηφία, από το να διαλύσει άλλη μια προσπάθεια να μπει ένας στοιχειώδης κανόνας πολιτισμού;

(η φωτο είναι από το flickr.com)

21 συμβουλές για την επικοινωνία σας με bloggers

Είναι λίγο «αμερικάνικες» οι συμβουλές που καταγράφουμε εδώ, πλην όμως, η
γλώσσα του blogging είναι σε μεγάλο βαθμό διεθνοποιημένη.

Από την άλλη πλευρά, παρατηρούνται στην Ελλάδα συμπεριφορές και πρακτικές ως προς την αντιμετώπιση των new media, που δείχνουν ότι πολλοί ενδιαφερόμενοι δεν έχουν «ανακαλύψει τον τροχό» ή –το χειρότερο- ότι θεωρούν ότι τα social media λειτουργούν όπως τα κλασσικά media…

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Η βιομηχανία του "Sex & the City"

Πέρα από τα show της Πάνια, των «ειδήσεων των 8 μ.μ.» και του ιθαγενούς θεάματος, αναπτύσσεται μια παγκοσμιοποιημένη αγορά.

Το περιεχόμενο πλέον «διαπλέκεται» με την επικοινωνία/promotion, το λανσάρισμα ενός film είναι μια τέχνη, ένα project που έχει τεράστιες και πολύπλοκες φυσικές ή διαδικτυακές διαστάσεις…

Πόσο απλοϊκές είναι οι προσεγγίσεις που αρκούνται να καταγγείλουν τους Αμερικανούς, ή να ειρωνευτούν τις «βλάχικες» συμπεριφορές...

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Τουρκία: διαπλοκή media και πολιτικής

Το θέμα είναι ανεξάντλητο στην Ελλάδα, αλλά φαίνεται ότι αποκτά μεγάλη έκταση και στην Τουρκία, όπως φαίνεται από αυτό το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα του Economist…

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Καταναλωτικές οργανώσεις και ο αναμενόμενος θρίαμβος των βυτιοφόρων...

Σύμφωνα με μια (αδημοσίευτη) έρευνα που είχαν κάνει συνεργάτες μου, στην Ελλάδα έχουμε πάνω από 50 καταναλωτικές οργανώσεις, όταν στη Γαλλία, τη Γερμανία, και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, είναι μονοψήφιες… Σε μια συνέντευξη του δημοσιογράφου Δημ. Μαρκόπουλου –που είχε δημοσιεύσει παλιότερα το knowhow.gr-, αναφερόταν ότι ένα από τα πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά στη χώρα μας, είναι ότι πολλές καταναλωτικές οργανώσεις λαμβάνουν επιδοτήσεις από το υπουργείο Ανάπτυξης, δηλαδή, το υπουργείο που κατά κανόνα πρέπει να έχουν στο «μικροσκόπιο».

Θα είχατε ακούσει παλαιότερα το επεισόδιο, όπου ο Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή είχε καταγγείλει μια «καταναλωτική οργάνωση», η οποία «μαγείρευε» στοιχεία. Επιπλέον θα έχετε προσωπική άποψη για ορισμένες από αυτές τις οργανώσεις, με βάση (και) τη δημόσια παρουσία εκπροσώπων τους σε τηλεοπτικές εκπομπές.

Ως καταναλωτής, έχω την αίσθηση και την πληροφόρηση ότι υπάρχουν ορισμένες καταναλωτικές οργανώσεις που «το παλεύουν», αλλά αγωνίζονται μέσα στο δύσκολο περιβάλλον των κρατικών επιδοτήσεων. Μέσα σε αυτό το κλίμα, δεν είναι καθόλου παράδοξο ότι όλη η Ελλάδα (και όχι μόνο η κυβέρνηση) κάνει τα στραβά μάτια, σε αυτά που αποκαλύφθηκαν για το βίο και την πολιτεία (και τα τεράστια έσοδα) των βυτιοφόρων…

Να μην τα βάζουμε, λοιπόν, μόνο με τα κόμματα ή με τον Α. Τσίπρα (που τις τελευταίες εβδομάδες δέχεται πάμπολλες επιθέσεις για πολλά που έχει κάνει, αλλά και αρκετά που μάλλον δεν έχει πράξει). Μπορούμε να γραφτούμε σε κάποια καταναλωτική οργάνωση ως απλά μέλη, να δώσουμε μια συνδρομή, να είμαστε επικριτικοί αν δούμε κάτι ανάρμοστο... Πάνω απ’ όλα, όμως, ας κάνουμε κάτι ως καταναλωτές, στο βενζινάδικο, το εστιατόριο, το super-market (γιατί, π.χ. το Α-Β Βασιλόπουλος έχει τόσα πολλά προϊόντα χωρίς τιμές;…). Για να υπάρχουν τόσα πολλά «κρυφά» μονοπώλια γύρω μας και τόσοι πολλοί κερδοσκόποι, δεν μπορεί να ευθύνεται μόνο ο πρωθυπουργός ή το body language του Γ. Παπανδρέου…

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Πλησιάζουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα

Η πίεση είναι μεγάλη και προς εμάς τους κατόχους ΙΧ, αλλά –κυρίως- και προς τις αυτοκινητοβιομηχανίες… Τα «τερατώδη» τζιπ είναι ακόμα «της μόδας» στην Ελλάδα, ωστόσο φαίνεται ότι τα (πραγματικά) ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι κάτι που θα κυκλοφορήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα…

Έχει αρχίσει, πράγματι, νέο κύμα μετανάστευσης;

Ξεσήκωσε θόρυβο το άρθρο των Financial Times, που μιλούσε για νέο κύμα μετανάστευσης Ελλήνων, λόγω της οικονομικής δυσπραγίας της χώρας. Όλοι θα έχετε ακούσει για απόφοιτους ιατρικής, που, για να μην περιμένουν 5-6 χρόνια μέχρι να βρουν κενή θέση για ειδίκευση σε ελληνικό νοσοκομείο, μεταναστεύουν σε Βρετανία ή Σουηδία.

Επίσης μπορώ να σας μεταφέρω την τάση που υπάρχει σε στελέχη επιχειρήσεων 30-40 ετών, που ζητούν θέση εργασίας εκτός Ελλάδος (συνήθως σε ελληνική εταιρεία στα βαλκάνια), όπου οι συνθήκες είναι αρκετά καλύτερες.

Τέλος, το μέτρο της «αποκρυπτόμενης κρίσης» αποκαλύπτεται από αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο της οικοδομικής δραστηριότητας: οι δουλειές έχουν πέσει, συνεργεία είναι άνεργα και αναζητούν με αγωνία δουλειά, ολόκληροι κλάδοι (π.χ., του αλουμινίου) αντιμετωπίζουν πτώση πωλήσεων μετά από μια δεκαετία που γνώριζαν αυξήσεις άνω του 10% ετησίως… Μιλήστε με ανθρώπους που δουλεύουν στην οικοδομή (μηχανικούς, ηλεκτρολόγους, κλπ) και θα το αντιληφθείτε…

Δεν έρχεται η καταστροφή… Αποτελεί, όμως, μεγάλο ζήτημα το γεγονός ότι αποκρύβεται η πραγματική κατάσταση, απ’ όσους πρέπει να μιλήσουν, όχι με λαϊκίστικες απλοποιήσεις («για όλα φταίει η κυβέρνηση»), αλλά με αίσθημα ευθύνης. Η κρίση επεκτείνεται και εκτός από αυτά που θα πρέπει να πράξει η κυβέρνηση (και να πιέσει η αντιπολίτευση), υπάρχουν αρκετά (δυσάρεστα, σκληρά ίσως) που πρέπει να αποφασίσει και να εφαρμόσει στο δικό του χώρο, ο καθένας μας.

Α! Να δούμε και τη θετική πλευρά: είναι μια ευκαιρία να εξετάσουμε πού μπορούμε να αποφύγουμε τις υπερβολές ως προς την κατανάλωση αγαθών που δεν ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες και με αυτό τον τρόπο να συμβάλουμε στην διαφύλαξη πόρων της γης μας (και των επομένων γενεών)…

110 υπογραφές το λεπτό για Θιβέτ και η φωνή του Avaaz.org

Ένα εκατομμύριο πολίτες του κόσμου είχαν υπογράψει μέσα σε επτά μέρες την καμπάνια για το Θιβέτ. Δηλαδή, περίπου 110 υπογραφές μέσα σε κάθε λεπτό της ώρας… Αυτή είναι η δύναμη του Internet και των social media, χωρίς να ξεχνάμε ότι η διεθνής αντίδραση ξεκίνησε από την Αρχαία Ολυμπία, κατά την Αφής της Φλόγας των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.

Ο συνδυασμός διαδικτυακής καμπάνιας με ενέργειες στον «πραγματικό» κόσμο προσφέρουν αποτελεσματικότητα, που είναι απίθανο να γίνει δυνατή χωρίς τα social media. Με την ευκαιρία, να ρίξουμε μια ματιά στο Αvaaz.org, που έχει δημιουργηθεί για να οργανώνει παγκόσμιες καμπάνιες. Για την Ουγκάντα, τη Μυανμάρ, το Θιβέτ,… Τα πράγματα έχουν πάρει άλλη τροπή, καθώς ο όγκος που μπορεί να προσφέρει το Διαδίκτυο, είναι ασύλληπτος.

[η φωτό είναι από το Avaaz.org και απεικονίζει τη Βιρμανία (Μυανμάρ) μετά τον κυκλώνα...]

H avant brand, ένα σχήμα για την ψηφιακή επικοινωνία...

Αυτές τις μέρες έγινε η επίσημη εκκίνηση (launching) της avant brand. Είναι μια νέα εταιρεία, που έχει ήδη αρχίσει να παρέχει υπηρεσίες στον τομέα της ψηφιακής (online and mobile) επικοινωνίας. Αν ήμασταν κάπου στη δυτική Ευρώπη, θα έπρεπε να σας πω ότι είμαι κύριος μέτοχος της Ανώνυμης αυτής Εταιρείας και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Στην Ελλάδα επικροτείται αυτά να μισολέγονται και να μισοκρύβονται, για λόγους που δεν είναι του παρόντος…

Η γέννηση αυτής της εταιρείας έχει σχέση με την αυξανόμενη ζήτηση υπηρεσιών ψηφιακής επικοινωνίας. Η τάση αυτή δεν οφείλεται μόνο στην ανάγκη προσαρμογής της Ελλάδας, σε αυτά που συμβαίνουν στις πιο ανεπτυγμένες αγορές, (μια προσαρμογή που μας έρχεται, π.χ., μέσα από τα προγράμματα marketing των πολυεθνικών εταιρειών, όπου το μίγμα επηρεάζεται από τις μητρικές). Πέραν αυτού, η εμπειρία των συνεργατών μου και η δική μου, μας έχει οδηγήσει στο εξής συμπέρασμα: η συντριπτική πλειοψηφία των επικοινωνιακών ασκήσεων, ακόμα και αν αφορούν μια ελληνική εταιρεία με τζίρο 4-5 εκατομμυρίων ευρώ, είναι αδύνατον –πλέον- να λυθεί ικανοποιητικά, χωρίς την αξιοποίηση των εργαλείων της ψηφιακής επικοινωνίας (Internet, κινητό).

Προχωρώ ένα βήμα παραπέρα αυτή τη σκέψη: όχι μόνο δεν μπορεί να γίνει σωστή επικοινωνιακή δουλειά χωρίς την «επιστράτευση» της ψηφιακής επικοινωνίας, αλλά η κατάστρωση του πλάνου πρέπει να ξεκινήσει από την digital περιοχή... Μπορούμε να το πάρουμε ως δόγμα, αν και το λογίζω ως θεώρημα, που μπορεί σχετικά εύκολα να αποδειχθεί, σε μια παρουσίαση των δέκα λεπτών.

Το επιχειρηματικό περιβάλλον για ένα τέτοιο εγχείρημα, δεν είναι στρωμένο με ρόδα… Από τη μια πλευρά έχουμε την τάση περικοπής των budget επικοινωνίας ενός μεγάλου αριθμού εταιρειών. Από την άλλη, η κουλτούρα γύρω από το Internet στη χώρα μας, έχει ακόμα δρόμο προκειμένου να πλησιάσει τις ανεπτυγμένες αγορές. Τέλος, ο πολλαπλάσιος αριθμός media που λειτουργεί στη χώρα μας, αναλογικά με τα ισχύοντα σε άλλες χώρες, αφήνει –και σε αυτόν τον τομέα- τα «αποτυπώματά» του.

Η avant brand ήδη έχει μπει σε αυτό το στίβο, όπου υπάρχουν και άλλες αξιόλογες προτάσεις. Μένει να επιβεβαιωθεί ή όχι η επιλογή της συγκεκριμένης εταιρείας, να αντιμετωπίζει τις ασκήσεις της μέσα από το πρίσμα της στρατηγικής, να χτίζει δηλαδή υποδομές και κουλτούρα, που παρέχουν λύσεις σε μεσομακροπρόθεσμη βάση.

Η μέχρι τώρα πορεία της εταιρείας επιτρέπει την αισιοδοξία. Αυτό, πάντως, που ενισχύει το εγχείρημα, είναι η δυναμική και η ορμή των νεαρών στην ηλικία συνεργατών. Η ομάδα της avant brand στηρίζεται σε ένα κορμό νέων ανθρώπων, όχι γιατί υποτιμάται η εμπειρία, αλλά γιατί –για τέτοιες υπηρεσίες- είναι απαραίτητη η φρεσκάδα και η πρωτογενής σχέση με την τεχνολογία, που κατά κανόνα έχουν άτομα κοντά ή κάτω των 30 ετών. Δεν είναι όμως μόνο θέμα τεχνολογίας. Οι νέοι/νέες αυτής της χώρας που βρίσκονται μεταξύ 25 και 32, είναι πολίτες που γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για καριέρα στην αγορά εργασίας και γι’ αυτό αναζητούν με ένταση τη δυνατότητα να δείξουν τις δυνατότητές τους και να διεκδικήσουν αυτό που τους ανήκει.

Σταματώ εδώ γιατί αυτό το blog δεν δημιουργήθηκε για να κάνουμε promotion και marketing, αλλά από την άλλη πλευρά θεωρώ υποχρέωσή μου να σας ενημερώνω για τα «καπέλα» που φοράω και σ’ αυτό έχω κάνει μια επιλογή που δεν είναι καθόλου δημοφιλής στην Ελλάδα: επιθυμώ να φοράω λίγα καπέλα, όσα, δηλαδή, μπορεί να αντέξει το κεφάλι ενός ανθρώπου και –πάνω απ’ όλα- να είναι ευδιάκριτα και ονοματισμένα…

Μπούρδες για την πυρηνική ενέργεια...

Αυτές τις μέρες θα ακούσετε πολλές απόψεις για την πυρηνική ενέργεια, διαμάχες, κόντρες στα χαρακώματα… Χωρίς περιστροφές, θα σας πω ότι δεν θεωρώ καθόλου ρεαλιστική τη συζήτηση για την προοπτική εγκατάστασης πυρηνικών εργοστασίων στην Ελλάδα: πρώτον, επειδή υπάρχει τεράστια αντίθεση της κοινής γνώμης, κάτι που είναι δύσκολο να αντιστραφεί και δεύτερο, επειδή υπάρχουν τεχνικοί λόγοι που κάνουν ασύμφορη μια τέτοια εγκατάσταση (τους άκουσα από τον αντιπρόεδρο της ΔΕΗ σε δημόσιo χώρο)...

Όλοι, λοιπόν, τσακωνόμαστε για την πυρηνική ενέργεια, ενώ δεν υπάρχει λόγος, τη στιγμή που είναι ορατό ένα τεράστιο πρόβλημα: η χώρα αντιμετωπίζει έλλειμμα ηλεκτρικής ενέργειας με αποτέλεσμα αυτό το καλοκαίρι να φλερτάρουμε με περικοπές ή ακόμα και με black-out! Για να τεθεί πεζά το θέμα σας μεταφέρω αυτό που άκουσα από ένα γνώστη του ζητήματος: «για να αντιμετωπίσει βραχυμεσοπρόθεσμα η Ελλάδα το θέμα του ελλείμματος ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί να προσφύγει στην πυρηνική ενέργεια, στον λιθάνθρακα ή στα κεριά». Αν συμφωνήσουμε ότι πυρηνική ενέργεια αποκλείεται για τους παραπάνω λόγους και ότι τα κεριά δεν είναι του γούστου μας, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ-πολύ πιεστικά…

Δεν γράφτηκε αυτό το σημείωμα, για να υποστηρίξω την κατεύθυνση του λιθάνθρακα... Απαιτούνται στοιχεία και επιχειρήματα, που δεν διαθέτω αυτή τη στιγμή. Το θέμα είναι ότι έχει γεμίσει ο δημόσιος χώρος από «τζάμπα μάγκες», που δεν θέλουμε πυρηνική ενέργεια, δεν θέλουμε λιθάνθρακα, δεν θέλουμε νέα εργοστάσια, αλλά σχεδιάζουμε να βάλουμε 2-3 επιπλέον κλιματιστικά στο εξοχικό, όπου πηγαίνουμε μια εβδομάδα το χρόνο…

Οι ανανεώσιμες πηγές δεν μπορούν, μέχρι το 2015, να δώσουν λύση στο θέμα, γιατί και σε αυτό τον τομέα αργήσαμε, ενώ κάποιοι... οικολόγοι βγήκαν στους δρόμους της Σερίφου, ώστε να αποτρέψουν την εγκατάσταση ανεμογεννητριών (το θύμισε σήμερα ο Φοίβος Καρζής).

Αν δεν θέλουμε περικοπές ρεύματος, τότε πρέπει σύντομα να διαλέξουμε ανάμεσα σε λιθάνθρακα, λιγνίτη, φυσικό αέριο, πετρέλαιο -και η επιλογή δεν είναι καθόλου εύκολη. Για παράδειγμα, τα επιχειρήματα εναντίον της δημιουργίας πρόσθετης μονάδας φυσικού αερίου είναι συντριπτικά… Από την άλλη πλευρά, πάντως, αυτή τη στιγμή έχουν ξεσηκωθεί περί τις 10 ελληνικές περιοχές, που δεν θέλουν την εγκατάσταση εργοστασίου ηλεκτρικής ενέργειας, είτε από φυσικό αέριο, είτε από λιθάνθρακα…

Τα κόμματα άνω του 5%, αλλά και επαγγελματικοί φορείς (π.χ., ΤΕΕ), αντί να μας λένε τι δεν θέλουν, είναι χρήσιμο να μας πουν ξεκάθαρα ποια είναι η πρότασή τους για να λύσουμε το παραπάνω πρόβλημα. Η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια είναι ανέκδοτο και πρόσφορο γήπεδο για εύκολα επικοινωνιακά γκολ... Ακούστε και την άποψη του Φοίβου Καρζή, που προσθέτει επιπλέον επιχειρήματα για αυτή την προσχηματική συζήτηση, που δεν απαντά πώς θα αποφύγουμε τις περικοπές αυτό το καλοκαίρι…

Δέκα ευκαιρίες για πιο «πράσινο περιβάλλον»

Η αγωνία για αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγές, έχει οδηγήσει σε πολλές φωνές, ένταση και ενίοτε κραυγές. Αυτό που έχει αξία τώρα είναι η κατάθεση ρεαλιστικών προτάσεων, που θα επιτρέψουν να περάσουμε στη δράση.

Απαγόρευση σε φοιτητές να έχουν ως πηγή Wikipedia, Google...

...και η πορεία των media στην Ευρώπη!

Ο έλεγχος της πληροφόρησης και η ποιότητα της ενημέρωσης στην ψηφιακή εποχή, είναι ένα θέμα με πολλές πλευρές και αρκετά «αγκάθια». Η έκθεση που παραθέτουμε εδώ, αναφέρεται στην συγκέντρωση των ευρωπαϊκών media, αλλά και στο έλλειμμα ενημέρωσης, που προκύπτει από την υπερπληθωριστική πληροφόρηση μέσω του Διαδικτύου.

Περιβαλλοντικά φιλικά καταλύματα για τις διακοπές μας...

Δεν χρειάζεται να γίνουμε υστερικοί, ούτε να κάνουμε διακοπές με πίεση. Ωστόσο, μπορούμε να πούμε δύο λογάκια για την εξοικονόμηση ενέργειας, την προστασία των πόρων, την ανάγκη να αποφεύγονται σπατάλες στο νερό…

Η διάθεση για προστασία των πόρων της γης μας, πάντως, έχει δημιουργήσει τάσεις και στο χώρο του τουρισμού. Στο άρθρο αυτό του Economist, μπορείτε να διαβάσετε για την απόφαση μιας πολύ μεγάλης επιχείρησης ξενοδοχείων, να δημιουργήσει μια αλυσίδα με μονάδες που θα είναι επιδεικτικά φιλικές προς το περιβάλλον.

Έχουμε δρόμο ακόμα, αλλά αν το καλοκαίρι βρεθούμε –όπως αναμένεται- αντιμέτωποι με περικοπές ρεύματος ή ελλείψεις νερού, τότε γίνεται κατανοητό ότι όσοι θέλουμε να κάνουμε κάτι, πρέπει να αρχίσουμε από τώρα. Χωρίς υπερβολές και υστερία, αλλά με γνώση και επιμονή. Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι αυτό της κουλτούρας…

Τοπικές εφημερίδες, Internet και ο ρόλος των δημοσιογράφων

Από τα συμβαίνοντα στις ΗΠΑ, δεν είναι εύκολο (ή δυνατόν) να εφαρμόσουμε ούτε καν το 20%... Έχει ενδιαφέρον, όμως, να ανατρέχουμε στις πέραν του Ατλαντικού τάσεις, γιατί δίνουν ιδέες και –όπως πάντοτε- από τις ΗΠΑ ξεκινούν κάποια «κύματα» που θα μας κατακλύσουν (και στην ενημέρωση).

Στην Ελλάδα είναι «μυστικό» ότι αρκετές περιφερειακές / τοπικές εφημερίδες είναι πολύ πιο ανθεκτικές, υγιείς και «ζωντανές» από τις εφημερίδες της πρωτεύουσας. Στο επόμενο διάστημα θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με το Internet, καθώς μέχρι τώρα:
-έχουν κάνει μικρή επένδυση,
-είναι προφανής η έλλειψη τεχνογνωσίας και κουλτούρας για τον χειρισμό του μέσου,
-υπάρχει καχυποψία για το Internet.

Οι τάσεις, που θα «πιέσουν» και τις ελληνικές περιφερειακές / τοπικές εφημερίδες είναι:
-οι νέας ηλικίας άνθρωποι δεν διαβάζουν, πλέον, έντυπα,
-ένα μέρος των εσόδων προέρχεται από αναγνώστες μακριά από τον τόπο έκδοσης των εφημερίδων,
-παρά τις μάχες οπισθοφυλακής, οι κυβερνήσεις και η διοίκηση θα υποχρεωθούν να αναπτύξουν τις υπηρεσίες μέσα από το Διαδίκτυο, κάτι που θα ενθαρρύνει και άλλες ομάδες πολιτών να αναζητήσουν περισσότερη πληροφόρηση από το Internet…