Οι ευρυζωνικές δραστηριότητες κόντρα στην ύφεση –ο G. Brown και εμείς…

Στη Βρετανία η κυβέρνηση ψάχνει να βρει ελπίδες, για τη μάχη κόντρα στην ύφεση. Ο Gordon Brown βλέπει μια ευκαιρία στις ευρυζωνικές υποδομές και στις εταιρείες ψηφιακών υπηρεσιών (κλείνοντας πάντως το «μάτι» και στα media, που τα περιλαμβάνει σε αυτή την παρέα).

Στην Ελλάδα, δεν βλέπουμε κάποια τέτοια ηγετική πρωτοβουλία… Οι εταιρείες ταλαιπωρούνται ανάμεσα στην ισχυρή οικονομική πίεση που υφίστανται οι εταιρείες πληροφορικής και στο ταχύτατο consolidation του κλάδου των τηλεπικοινωνιών.

Μια εξήγηση της απραξίας, μπορεί να είναι η πεποίθηση των ηγεσιών της χώρας ότι η ύφεση «δεν ήλθε ακόμα στην Ελλάδα». Καλό είναι να θυμηθούμε ότι δεκάδες έργα ψηφιακών υποδομών, που χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε., το ΚΠΣ, το ΕΣΠΑ, είναι μισοτελειωμένα και πάντως αρκετά μακριά από το να τραβήξουν την κρίσιμη μάζα πολιτών να τα χρησιμοποιήσει.

Μπορούμε να είμαστε, λοιπόν, συγκρατημένα αισιόδοξοι, ότι κάποια φιλόδοξη ηγεσία θα σπρώξει λίγο παραπάνω τα πράγματα, ώστε να μην μείνουμε εγκλωβισμένοι στις ταραχές του Δεκεμβρίου και τα αγροτικά μπλόκα του Γενάρη…

*photo via flickr*

Να σώσουμε τις τράπεζες από τους τραπεζίτες

Ο τίτλος προέρχεται από πρόσφατο άρθρο των Financial Times. Όμως, όπως έλεγε πρόσφατα –και εμπιστευτικά- κυβερνητικό στέλεχος της χώρας μας, που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα, ο τίτλος ταιριάζει και για την Ελλάδα.

Αρκετές εγχώριες τράπεζες, λέει, έχουν πολύ μικρές προβλέψεις κινδύνων, κάτι που θα αποκαλύπτεται όσο βαθαίνει η κρίση. Μέχρι τώρα, η ανοχή του πολιτικού συστήματος και η πολλαπλώς διαχυμένη δύναμη των τραπεζών συνέβαλε, ώστε να μην αλλάξει τίποτε στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το «πρόγραμμα σωτηρίας» των 28 δισεκατομμυρίων ευρώ έχει γίνει ανέκδοτο…

Παράγοντες που γνωρίζουν, υποστηρίζουν ότι είναι πολύ δύσκολο να μείνουν όλα ανέπαφα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Όσο θα προχωρά η κρίση και όσο οι Έλληνες τραπεζίτες θα προσπαθούν να προστατεύσουν τα κεκτημένα τους, τόσο θα ενισχύεται η πίεση από την κοινή γνώμη…

Η κοινή γνώμη θα ζητήσει «ανθρωποθυσίες», προσθέτουν οι επαΐοντες. «Αν οι πολιτικοί συνεχίζουν να προστατεύουν όλους τους τραπεζίτες, τότε το πολιτικό κόστος θα το πληρώσουν οι πολιτικοί», κατά τις ίδιες πηγές. Μα, οι πολιτικοί είναι πολύ αυτάρεσκα άτομα, άρα το ζητούμενο είναι ποιοι τραπεζίτες θα κληθούν από τους πολιτικούς «δι’ υπόθεσίν» τους…

*photo via flickr*

Οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες χρειάζονται το Twitter… Ας μην αργήσουν!

Ήμουν πολύ επιφυλακτικός με το Twitter, το θεωρούσα αρκετά «αμερικάνικο» για τα ελληνικά δεδομένα και περιορισμένης απήχησης… Πριν λίγες μέρες, είχα μια συζήτηση με δύο αξιόλογους Έλληνες που ασχολούνται επαγγελματικά και επιτυχημένα με τα social media. Είχαν σοβαρά επιχειρήματα για την αξία του Twitter, ακόμα και στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Μετά, ένας άλλος συνεργάτης μου έθεσε υπ’ όψιν αυτό το post, που αναπόφευκτα οδηγεί σε κάποιους συνειρμούς.

Οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες που αντιμετωπίζουν θέματα αμφισβήτησης της εργατικότητας και της αποτελεσματικότητάς τους, θα είχαν μια ευκαιρία να απαντήσουν σε αυτά τα αδύνατα σημεία του profile τους, εάν μπουν στο «τριπ» του Twitter. Το κάνουν, ήδη, αρκετοί ηγέτες ανά τον κόσμο, όπως τεκμηριώνει το παραπάνω post. Μπορεί και αυτό να αναφέρεται στον Obama, ενώ έχουν κουράσει οι τόσες πολλές αναφορές στον νέα Αμερικάνο πρόεδρο, αλλά τι να κάνουμε. Ο Obama αποτελεί εδώ και ένα χρόνο το πιο πρόσφορο «εργαστήριο» νέων ιδεών σε θέματα διαφάνειας, επικοινωνίας και υιοθέτησης νέων πρακτικών, που θα εκσυγχρονίζουν τους θεσμούς της πολιτικής απέναντι στον τόσο σύνθετο χαρακτήρα της σημερινής κοινωνίας.

Δεν αλλάζει η υπόθεση που είχα σημειώσει παλιότερα, ότι η ελληνική πραγματικότητα δεν είναι τόσο φιλική με τη διαφάνεια της ατζέντας ενός δημόσιου προσώπου. Οι περισσότεροι Έλληνες προτιμούν την κρυφή ατζέντα, δεν θα ήθελαν να είναι γνωστές οι κινήσεις τους, οι επαφές τους, οι συναντήσεις τους. Ωστόσο οι ηγέτες μας, με αυτό ακριβώς το μοντέλο θα πρέπει να κονταροχτυπηθούν, αν θέλουν να αναμετρηθούν με τη γενικότερη δυσπιστία και την αμφισβήτηση των ηγετικών τους ικανοτήτων. Αν θέλουν απλώς να πάρουν ή να διατηρήσουν την εξουσία, τότε δεν χρειάζονται τη διαφάνεια. Αν, όμως, επιθυμούν να ασκήσουν την εξουσία διεκδικώντας την συμπαράσταση της κοινωνίας, τότε είναι απαραίτητο να επικοινωνήσουν, να δείξουν ότι είναι ανοιχτοί, να διασκεδάσουν την εντύπωση ότι προτιμούν τα «κλειστά χαρτιά».

Σε ένα πολύ σημαντικό κείμενο στα ΝΕΑ, ο κοινωνικός αναλυτής Γιάννης Βούλγαρης χρησιμοποίησε τον τίτλο «Χαλαρότητα στις ηγεσίες, μπάχαλο στην κοινωνία». Η άποψη περί «χαλαρότητας στις ηγεσίες» δεν είναι μια αυθαίρετη υπόθεση του Γ. Βούλγαρη. Πρόκειται για μια πεποίθηση που διευρύνει τα ποσοστά της σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Πολύ «αμερικάνικο» και «προχωρημένο» το Twitter για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά η αμφισβήτηση των πάντων που βλέπουμε γύρω μας, χρειάζεται κάποια τολμηρά βήματα… Οποίοι έχουν αντιληφθεί ότι η τηλεόραση είναι ένας παράγων που επιτείνει το κλίμα ανασφάλειας και ελλείμματος ηγεσίας, αντιλαμβάνονται ότι χρειάζονται καινούργια, τολμηρά κανάλια για να επικοινωνήσουν οι ηγέτες με τους πολίτες, χωρίς διαμεσολάβηση. Δεν είναι χωρίς ρίσκο οι επιλογές τύπου Twitter. Οι μη επιλογές, όμως, που έχουν καταστήσεις τους ηγέτες «ομήρους του ευκαιριακού», οδηγούν ολοένα και περισσότερο προς το κάτω μέρος της σπείρας της απαξίωσης.

Ο Γ.Α. Παπανδρέου, το ηλεκτρονικό βιβλίο και οι είρωνες…

Ήταν μάλλον λίγοι αυτοί που έσπευσαν να ειρωνευτούν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, κ. Γ. Παπανδρέου, σχετικά με την τοποθέτησή του στη Βουλή για το ηλεκτρονικό βιβλίο. Ήταν πολύ περισσότεροι, πάντως, εκείνοι που αγνόησαν ή υποβάθμισαν την θέση του αυτή.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια από τις τελευταίες θέσεις στην Ε.Ε., όσον αφορά στην πρόσβαση της εκπαίδευσης στο Internet. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται το μάθημα της πληροφορικής στα σχολεία, είναι αντάξιο αυτής της θέσης.

Σε άλλα θέματα, οι Έλληνες πολίτες έχουν δικαίωμα ή και δυνατότητα να κάνουν κριτική στο Γιώργο Παπανδρέου, ακόμα και να είναι σκληροί απέναντί του. Στο ζήτημα της αναβάθμισης της εκπαίδευσης, μέσω της αξιοποίησης του Internet, της πληροφορικής και των ψηφιακών μέσων, ας τον ακούσουμε, γιατί όλοι οι άλλοι ηγέτες της χώρας (και όχι μόνον οι πολιτικοί) είναι παντελώς απόντες από αυτό το ζήτημα.

Ένα ζήτημα που θα κρίνει την τύχη όλων των παιδιών μας. Όχι από την άποψη του πόσα θα μάθουν, αλλά από τη σκοπιά του να μάθουν πώς να επικοινωνούν. Για την ποιότητα της ζωής τους και όχι μόνο για την εκτόξευση της καριέρας τους.

*photo via Papandreou.gr*

Για τους εγχώριους «Obama», δεν φθάνει η γοητεία. Να γιατί...

Πολλοί στη χώρα μας βλέπουν στον Obama μόνο το «λούστρο»… Ο φίλος Αχιλλέας Πεκλάρης, που συνάντησα πρόσφατα στη Νέα Υόρκη, μου επισήμανε μια από τις πρώτες κινήσεις του νέου Προέδρου που έχουν σχέση με την ουσία και όχι το περιτύλιγμα. Η ιδέα του Αχιλλέα, που οφείλω να μεταφέρω, είναι ότι κάποιοι στην Ελλάδα θα πρέπει να βρουν τέτοια μέτρα πολιτικής, που θα δείξουν ότι η ελίτ αυτοδεσμεύεται να περιορίσει τις απολαβές της, ως ένα δείγμα συμμετοχής στο κόστος της κρίσης.

Σε προηγούμενο post, έριξα μια ιδέα να προσφερθούν τα κόμματα να μειώσουν με δική τους πρωτοβουλία, την επιχορήγηση που παίρνουν από το κράτος. Κάποιος τακτικός αναγνώστης σχολίασε ότι αυτό είναι μια λαϊκίστικη προσέγγιση. Οι εκατοντάδες Έλληνες που χάνουν κάθε μέρα της δουλειά τους, περιμένουν κάποια δείγματα έμπρακτης συμπαράστασης από τις ηγεσίες. Πιθανόν να βρεθούν κάποιες ιδέες λιγότερο «λαϊκίστικες», αλλά περισσότερο συμβολικές και ουσιαστικές.

Όσο για το lobbying στη χώρα μας, αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία. Το μοντέλο των «κουμπάρων» έχει φάει τα ψωμιά του και όσοι το συνεχίζουν, απλώς εξαγριώνουν περισσότερο τα ολοένα και μεγαλύτερα στρώματα που νοιώθουν την παράκαμψη των νόμων και της αξιοκρατίας. Οποίοι ψάχνουν οδοντόκρεμες για να γίνουν Obama, θα πάθουν πλάκα. Αν κάποιος θέλει να δει ορισμένες σημειώσεις –γιατί οι περισσότεροι που θέλουν να αντιγράψουν τον Αμερικάνο πρόεδρο στη χώρα μας πλάθουν αυταπάτες-, ας δει αυτό εδώ το post.

*photo via flickr*

Εφημερίδες, παιγνίδι για πλουσίους

Ο δεύτερος στη λίστα των πιο πλουσίων ανθρώπων του κόσμου, Μεξικανός μεγιστάνας Carlos Slim σκέπτεται να δώσει 250 εκατομμύρια δολάρια να σώσει τους New York Times. Οι Financial Times έχουν εδώ ένα άρθρο, που υποστηρίζουν ότι οι εφημερίδες δεν μπορούν να περιμένουν το κράτος να τους σώσει , όπως π.χ. οι αυτοκινητοβιομηχανίες ή οι τράπεζες.

Όπως σε όλα τα θέματα, η Ελλάδα αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση. Παρότι έχει εμφανισθεί ένας πλούσιος (Λ. Λαυρεντιάδης) που έχει δαπανήσει μέχρι στιγμής περί τα 30-40 εκατομμύρια ευρώ για επενδύσεις στα media, η προοπτική φαίνεται διαφορετική. Εάν δεν βάλει το κράτος το χέρι στην τσέπη, τότε ένα μεγάλο μέρος από τις 60 (!!!) ημερήσιες εφημερίδες που βγαίνουν στην Ελλάδα, θα έχουν μεγάλο πρόβλημα. Δηλαδή, πολύ πιο μεγάλο από το σημερινό…

*photo via flickr*

Obama: δύο "σφραγίδες" στην ιστορία. Η δεύτερη αφορά στην επικοινωνία!

Αλλοι ασχολούνται με την απομυθοποίηση του Obama, (λόγω Γάζας, λενε) και άλλοι με τις μουσικές εκδηλώσεις στην Washington. Οσο και αν έχουν μετανοιώσει κάποιοι γιατί υποστήριξαν φανατικά την συγκεκριμενη υποψηφιότητα, όσο κι αν αποδειχθεί "λιγότερος" των (υπερβολικών) προσδοκιών, θα μείνει στην Ιστορία.

Πρώτον, γιατί κατάφερε να γίνει Πρόεδρος ένας Αφροαμερικανός και, μάλιστα, ως ώριμη επιλογή των καιρών. Όχι από καραμπόλα. Δεύτερον, γιατί, μέσω της υποψηφιότητάς του, εκφράσθηκε η επανάσταση στην πολιτική επικοινωνία. Που δεν μπορούσε να εφράσει ούτε η Hillary, ούτε ο McCain. Ο Obama ανακηρύχθηκε κάποια στιγμή, πριν τις εκλογές, από το Advertising Age, ως το brand της χρονιάς. Η προσωπικότητά του, αποτέλεσε ένα "προϊόν" που αξιοποίησε στο έπακρο τις δυνατότητες των social media και σάρωσε τις παραδοσιακές πρακτικές πολιτικής επικοινωνίας...

Πιο πολύ ανέδειξαν τα social media τον Obama, παρά το αντίστροφο. Οι αναλύσεις είναι παρά πολλές , είχαμε γράψει και εμείς εδώ στο knowhow.gr. Ωστόσο υπάρχουν αναλύσεις βάθους στο Wired, Economist, κλπ... Από αυτή την άποψη θα είναι ενδιαφέρουσα και επίκαιρη η εκδήλωση του Ινστιτούτου Επικοινωνίας στις 18 Φεβρουαρίου με θέμα "Social Media και επικοινωνία".

*photo via flickr*

Social media και επικοινωνία (18-02-2009)

Το Ινστιτούτο Επικοινωνίας οργανώνει εκδήλωση με θέμα «Social Media, marketing και επικοινωνία». Σε λίγες μέρες θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα της εκδήλωσης, που θα διεξαχθεί σε έναν από τους πιο ωραίους χώρους της Αθήνας (στο Μουσείο Μπενάκη, στην οδό Πειραιώς).

Πιθανόν η συζήτηση για τα social media να γίνεται αρκετά άναρχα στη χώρα μας, -όχι μόνο γιατί αυτό ταιριάζει στα social media, αλλά κυρίως επειδή αυτό είναι το «μοτίβο» στο οποίο γίνονται οι συζητήσεις για πολλά ζητήματα στην Ελλάδα…

Ωστόσο, το θέμα της εκδήλωσης είναι σοβαρό, όπως φαίνεται και σε σημερινό άρθρο των Financial Times. Tα social media δεν είναι μόνο blogs, τα οποία (blogs) «τραβάνε» μεγάλο μέρος της συζήτησης, αν και το Facebook είναι πολύ δυνατό στη χώρα μας.

Το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, μου έκανε την τιμή να με ορίσει μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής και να είμαι παρών σε πάνελ της εκδήλωσης. Τα στοιχεία που έχουμε πλέον είναι αρκετά για να παρουσιασθούν ορισμένες απλές διαπιστώσεις: τα social media δεν έχουν βεβαίως ανατρέψει το χάρτη επικοινωνίας στη χώρα μας, όπου τα κλασσικά media είναι πολύ ισχυρά.

Ωστόσο, πολλά brands , είτε είναι επιχειρήσεις/προϊόντα, είτε είναι πρόσωπα (πχ πολιτικοί), έχουν αρχίσει να λαμβάνουν υπόψη τους αυτά που αναφέρονται για τα brands στο Διαδίκτυο και τα social media…

Θα έχουμε αρκετό χρόνο μέχρι την εκδήλωση (αλλά και μετά από αυτήν) για να πούμε πολλά (και να διαφωνήσουμε) από τις ψηφιακές «σελίδες» του knowhow.gr και άλλα οιωνεί Μέσα, που θα συμβάλουν στο σχετικό διάλογο.

*photo via flickr*

Τα κόμματα να περιοριστούν σε μειωμένη κρατική επιχορήγηση

Δεν θα είναι μια κίνηση «τιμωρίας», επειδή υπάρχει έλλειμμα διακυβέρνησης στη χώρα. Ας το πάρουμε από τη θετική πλευρά: τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων πολιτών είναι αντιμέτωποι με την οικονομική κρίση, οι πολιτικές ηγεσίες μπορούν να αναλάβουν μια πρωτοβουλία που δείχνει συμπαράσταση και αλληλεγγύη στην κοινωνία: τα κόμματα του Κοινοβουλίου να αποδεχτούν μείωση της ετήσιας κρατικής επιχορήγησης, που τα ίδια έχουν ψηφίσει να εισπράττουν από το κράτος.

Είναι πιθανόν να διαθέτουν την επιχορήγηση σε παραγωγικές δραστηριότητες και να είναι πολύ δύσκολη η περικοπή των ετήσιων δαπανών τους. Το ίδιο ακριβώς, όμως, ισχύει και για δεκάδες χιλιάδες ελληνικές οικογένειες, που θέλουν-δεν θέλουν, θα βρουν τρόπο να μειώσουν τα έξοδά τους κατά 30 και 40%.

Τους τελευταίους μήνες μειώθηκαν σημαντικά οι επενδύσεις στα σχολεία και στα νοσοκομεία. Πρόκειται για εικόνα που την εισπράττουν όλοι οι πολίτες… Αν το επιχείρημα της περικοπής είναι η στενότητα του προϋπολογισμού, τότε τα ίδια τα κόμματα, που ψηφίζουν στη Βουλή αυτή τη μεταχείριση στην Υγεία και την Εκπαίδευση, θα πρέπει να δείξουν ότι συμπάσχουν και ότι αντιλαμβάνονται τη χρησιμότητα του δημόσιου παραδείγματος.

Η αξία μιας τέτοιας κίνησης από τα κόμματα, δεν θα είναι συμβολική… Θα είναι ουσιαστική και από την άποψη ότι θα περάσει το μήνυμα ότι στην περίοδο κρίσης που διανύουμε, όλοι οι φορείς της κοινωνίας και της Πολιτείας, οφείλουν να περιορίσουν τις δαπάνες, γιατί αυτό απαιτεί η διεθνής συγκυρία. Αυτό πράττουν οι κυβερνήσεις των δημοκρατικών κρατών. Έχουν παρουσιάσει επεξεργασμένο πλάνο για την έξοδο από την κρίση. Οι κυβερνήσεις τους και οι πολιτικές ηγεσίες δίνουν πρώτες το παράδειγμα της μείωσης των δαπανών και της εξοικονόμησης πόρων.

Στην Ελλάδα τι έχουμε κάνει για όλα αυτά; Τα συνεχή αιτήματα «συγνώμης» δεν έχουν αξία, εάν δεν υπάρχει σχέδιο για τη διόρθωση. Όσοι ζητούν συγνώμη, πρέπει να κάνουν κινήσεις που διαβεβαιώνουν την ειλικρινή μεταμέλεια και πιστοποιούν την ικανότητά τους να συνεχίζουν να διαχειρίζονται καταστάσεις.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ
Οι πολιτικές ηγεσίες θα πρέπει να σκεφτούν σοβαρά μια σειρά μέτρα που πιστοποιούν τη συμμετοχή τους στην ανάταξη της οικονομίας. Τα μέτρα αυτά θα έχουν και ουσιαστικό και συμβολικό χαρακτήρα, όπως:

- μείωση του προϋπολογισμού της Βουλής,
- δέσμευση για «πάγωμα» επί 4ετία, όχι μόνο των μισθών, αλλά και των πάσης φύσεως απολαβών και επιδομάτων των βουλευτών.

*photo via flickr*

Βαρύτατη αμέλεια με φόντο την κρίση

Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που ξορκίζει την κρίση… Αρκετοί γύρω μας, κυρίως πολιτικοί και media, αποκρύπτουν τις πραγματικές διαστάσεις της εγχώριας κρίσης, για δύο λόγους:

Πρώτον, δεν είναι σε θέση προτείνουν συγκεκριμένες πολιτικές, όπως έχει συμβεί στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.
Δεύτερον, δεν είναι διατεθειμένοι (π.χ., οι πολιτικοί) να πληρώσουν το μέρος που τους αναλογεί σε μια πολιτική διαχείριση της κρίσης.

Η οικονομική κρίση δεν έχει τη μορφή της πείνας και της φτώχειας, που τα λαϊκίστικα media προσπαθούν να πείσουν εδώ και 3-4 χρόνια (δηλαδή μετά την Ολυμπιάδα). Το μεγάλο ζήτημα της κρίσης είναι, μεταξύ των άλλων:

Α. Η ύφεση σε τομείς που κινούσαν την οικονομία (άσπρη, γκρίζα, μαύρη) όπως η οικοδομή και ο τουρισμός.
Β. Το στρίμωγμα φαίνεται για την ώρα στα μεσαία στρώματα της οικονομίας. Μείωση των εισοδημάτων στελεχών και μεσαίων/μικρών επιχειρηματιών. Δυστυχώς, το επιφαινόμενο της ανεργίας είναι ακόμα στην αρχή του.
Γ. Ο υπερδιογκωμένος δημόσιος τομέας, με εκατοντάδες χιλιάδες υποαπασχολούμενους υπαλλήλους, συνεχίζει κανονικά να δαπανά πολύ μεγάλα ποσά, που σύμφωνα με όλες τις διεθνείς έρευνες, αποδίδουν στη χώρα ολοένα και λιγότερο. Το πολιτικό σύστημα δεν έχει πάρει κανένα μέτρο μέχρι στιγμής για να περιορίσει αυτό το φαινόμενο, που δεν μπορεί να το αντέξει η κατάσταση της χώρας.
Δ. Η κυβέρνηση για να περιορίσει το καλπάζον έλλειμμα και το χρέος που χάσκει, έχει επιλέξει να καθυστερεί τις πληρωμές (όχι προς τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά προς τους προμηθευτές του δημοσίου τομέα) και να περικόπτει τις επενδύσεις σε υποδομές.
Ε. Ιδιωτικές τράπεζες που μέχρι πρόσφατα ήταν κραταιές, έχουν ξεκινήσει επιθετική πολιτική μείωση κόστους, που αγγίζει και το προσωπικό τους.

Στην ουσία το πολιτικό σύστημα της χώρας (και όχι μόνο η κυβέρνηση) έχει κάνει την επιλογή να αφήσει την κρίση να «θερίσει» ό,τι βρει. Καμία ρύθμιση, κανένα μέτρο, καμία παρέμβαση… Δεν βλέπουμε ούτε συμβολικές κινήσεις, ούτε συγκροτημένο πλάνο.

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
Οι Ιερεμιάδες των Media και η παθητική στάση των πολιτικών αποτελούν το χειρότερο δυνατό μείγμα. Το πολιτικό σύστημα, αντί να προτείνει λύσεις, προτείνει να δώσουμε τη διακυβέρνηση στο Α ή στο Β κόμμα, ώστε να εφαρμόσει το δικό του μυστικό πρόγραμμα.

Το χειρότερο σενάριο είναι να περιέλθει σε πλήρη αδυναμία η επόμενη κυβέρνηση μετά 12 μήνες, να φθάσει, δηλαδή, πολύ πιο γρήγορα στο σημείο όπου οδηγήθηκε η Νέα Δημοκρατία μετά 5 χρόνια διακυβέρνησης.

Ούτε κάποια μορφής συγκυβέρνηση θα λύσει το πρόβλημα. Γιατί δεν υπάρχει σχέδιο και δεν υφίστανται στοιχειώδεις συναινέσεις. Δεν βλέπω τις συνομωσίες που διακρίνουν αρκετοί στα σενάρια κυβερνητικών συνασπισμών, πλην όμως, δεν υπάρχει κανένα εχέγγυο ότι κυβερνήσεις συνεργασίας θα προωθούν λύσεις και θα αναλαμβάνουν κόστος.

ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΙΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟΙ
Στο επόμενο post θα δούμε κάποιες ιδέες, που αν δεν μπορεί να τις υιοθετήσει το πολιτικό σύστημα, τουλάχιστον ας τις επεξεργαστεί ο δραστήριος κόσμος των social media, αλλά και κάποιοι από εκείνους που φαίνονται πολύ δύσπιστοι στις δημοσκοπήσεις. Το θέμα αφορά τις κρατικές επιχορηγήσεις που παίρνουν τα πολιτικά κόμματα.

*photo via flickr*

To «φακέλωμα» των πολιτικών μέσα από το Internet

Το επιτελείο του Obama «σκρινάρει» τους υποψήφιους συνεργάτες του, κυρίως μέσα από search του Internet. Ό,τι γράφει, δεν ξεγράφει στο Διαδίκτυο. Μάλιστα υπάρχει υπηρεσία (Internet Archive) που καταγράφει όποιες αλλαγές κάνει κάποιος στο site του για να «διορθώσει» κάποια «πατάτα», αθυροστομία, κλπ.

Το να περνάει ένα δημόσιο πρόσωπο συνεχώς από ακτίνες Χ, μπορεί να αυξήσει την υποκρισία ή και να την μειώσει, ισχυρίζεται ο Economist. Aν και στην Ελλάδα η υποκρισία αφορά σχεδόν αποκλειστικά τις τοποθετήσεις για τα Σκόπια. Τα σεξουαλικά παραστρατήματα συνήθως θεωρούνται «παράσημα», ενώ το fund raising πολύ μεγάλων ποσών (π.χ., για προεκλογική εκστρατεία στη Β’ Αθηνών) καλύπτεται από μια σιωπηρή αδιαφορία.

*photo via flickr*

Μ. Δαμανάκη υπουργός Δημοσίας Τάξεως αντί Χρ. Μαρκογιαννάκη

Ο Αχ. Πεκλάρης, με την αποστασιοποίηση που του παρέχει το ότι ζει στη Νέα Υόρκη, προτείνει ως λύση στη διάλυση της Αστυνομίας, να γίνει υπουργός κάποιος όπως η Μ. Δαμανάκη ή ο Μ. Ανδρουλάκης… Είναι μάλλον υπερβολή να μπει ένα πρόσωπο προερχόμενο από την Αριστερά. Ωστόσο, η μόνη περίπτωση να γίνει αναστροφή της κατηφόρας, που έχουν πάρει τα θέματα της ευνομίας στη χώρα και η κατάσταση της αστυνομίας, είναι να θέσει το θέμα αυτό ως πρώτο στην ατζέντα της η κεντροαριστερά.

Η επιλογή της σημερινής κυβέρνησης στο πρόσωπο του Χρ. Μαρκογιαννάκη, θα φέρει τα πράγματα σε πολύ χειρότερη μοίρα απ’ ό,τι ήταν το Δεκέμβρη, στην περίοδο Χηνοφώτη. Η κατάσταση της αστυνομίας και η σχέση της με την κοινωνία, δεν είναι επιμέρους θέμα… Αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα που δεν επιτρέπει να λειτουργήσει η οικονομία, η κοινωνία, το (κουτσό, έστω) κράτος δικαίου…

*η φωτο είναι από το flickr*

Για τους Έλληνες πολιτικούς που θέλουν να μοιάσουν στον Obama

Κάποιοι Έλληνες πολιτικοί ενδιαφέρθηκαν ζωηρά να πάρουν κάποιες πρωτοβουλίες, που θα τους έδιναν κάποιον από τον αέρα και τη δυναμική του Obama. Οι περισσότεροι έλληνες πολιτικοί που είχαν αυτή τη σκέψη θέλουν να έχουν την αύρα, αλλά δεν είναι βέβαιο πως είναι αποφασισμένοι να πάρουν τις αποφάσεις που οδηγούν σε τέτοια δυναμική… Προφανώς, όλα αυτά πρέπει να τα αντιμετωπίσει κανείς με τεράστιες διορθώσεις, ώστε να φέρει δράσεις που έγιναν στις ΗΠΑ να μπορούν να εφαρμοσθούν και σε μια μικρή, βαλκανική χώρα, την Ελλάδα. Αναλυτές που παρακολούθησαν στενά τον Obama, αλλά γνωρίζουν καλά και την ελληνική πολιτική σκηνή, ξεχωρίζουν τρεις πρωτοβουλίες, που θα έπρεπε να πάρουν κάποιοι έλληνες πολιτικοί, εφόσον θα ήθελαν να ξεχωρίσουν από τη μάζα της εγχώριας πολιτικής σκηνής:

1. ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΜΠΝΕΥΣΗ: ύστερα από τις λαοθάλασσες που είχαν το ρόλο εθελοντή μετά τη χούντα και τη δεκαετία του ‘80, δεν χρειάζεται να πούμε τι κίνητρα έχουν οι περισσότεροι από τους εθελοντές γύρω από τους πολιτικούς στις μέρες μας. Ποιοι πολιτικοί θα βρουν τη φρεσκάδα, τη δύναμη των ιδεών και θα πάρουν το ρίσκο να πουν καινούργια πράγματα που θα εμπνεύσουν και άλλους από εκείνους που περιμένουν διορισμό ή κάποιο συμβόλαιο; (πρόβλεψη: οι πιο πολλοί Έλληνες πολιτικοί έχουν παραιτηθεί από την ιδέα να κινητοποιήσουν κόσμο μέσα από τη φλόγα των προτάσεών τους. Βασίζονται σε ενδιαμέσους, που είναι πλέον σε όλες τις δημοσκοπήσεις ολοφάνερο, πως δεν το «τρώει» ο πολίτης).

2. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΥ ΚΟΙΝΟ: μοιάζει πολύ δύσκολο εγχείρημα, αλλά όσο οι Έλληνες πολιτικοί κρατούν κρυφές τις πηγές που τους χρηματοδοτούν, τόσο θα οξύνεται ο φαύλος κύκλος της αφερεγγυότητας. Οι ψηφοφόροι το έχουν πάρει χαμπάρι και μόνο γενναίες και ριψοκίνδυνες καμπάνιες για συλλογή χρημάτων από το ευρύ κοινό μπορεί να αποτελέσουν μια προϋπόθεση για κάποιου είδους κάθαρση (πρόβλεψη: οι περισσότεροι πολιτικοί δεν θα το τολμήσουν, επειδή φοβούνται τις αντιδράσεις του κόσμου όταν θα ζητήσουν οικονομική συνδρομή από τους πολλούς).

3. ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΟ INTERNET: είναι το μόνο Μέσον που μπορεί να δημιουργήσει απευθείας και ακηδεμόνευτη επικοινωνία με το κοινό, τους πολίτες, τη νέα γενιά, τα πιο προχωρημένα μυαλά της χώρας. Το «παραμύθι» ότι το internet έχει μικρή διείσδυση στην Ελλάδα, μπορεί να ισοπεδωθεί με 99 τρόπους… Ναι, δεν έχει τη διείσδυση της Γαλλίας ή της Ισπανίας, ωστόσο ένα μεγάλο μέρος από 2,7 εκατομμύρια πολίτες μπαίνουν κάθε μέρα και ψάχνουν εναλλακτικά κανάλια σε σχέση με την τηλεόραση (πρόβλεψη: ελάχιστοι πολιτικοί θα κάνουν την επένδυση που χρειάζεται, γιατί είναι όμηροι ενός «φαύλου κύκλου» της σχέσης τους με τα παραδοσιακά media).

H γενικότερη πρόβλεψη είναι ότι αν και «γυάλισε» σε πολλούς Έλληνες πολιτικούς η ορμή που αναπτύχθηκε για την υποψηφιότητα Obama, η συντριπτική πλειοψηφία εξ αυτών, δεν θέλει ή δεν μπορεί να κάνει τις κινήσεις που αποτελούν τις προϋποθέσεις. Δεν είναι τα πράγματα όμως τόσο δυσάρεστα ή απογοητευτικά… Μπορεί να μην διαφαίνεται αυτόματη μετάγγιση των βασικών διαδικασιών που άλλαξαν τα πολιτικά δεδομένα στην πιο ισχυρή χώρα του πλανήτη, ωστόσο μπορεί να γίνει έγχυση εκατομμυρίων «μικροσωματιδίων» στο κουρασμένο σώμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Π.χ., όσα κόμματα ή πολιτικοί επιμένουν να παραμένουν στην εποχή πριν την ανακάλυψη του internet, διατρέχουν τον κίνδυνο της αυτοδυσφήμισης και της γελοιοποίησης.

Τελικά, μια δίωρη συζήτηση με τον Α.Π. στην πολύβουη Νέα Υόρκη, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, ένοιωσα ότι ήταν πολύ χρήσιμη και αναζωογονητική: η δημιουργική φύση του ανθρώπου συνεχίζει να παράγει ιδέες και οι ανήσυχοι άνθρωποι εξακολουθούν να ψάχνουν, δίνοντας ερεθίσματα και καινούργια «τροφή» για τους διατεθειμένους να αναζητήσουν το καινούργιο και το αποτελεσματικό.

*η φωτο είναι από το flickr*

Θετικές εξελίξεις και εκπλήξεις μέσα στο 2009

Δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς το 2009, ωστόσο έχουμε χρόνο μπροστά μας για να προγραμματισθούν ενέργειες μέσα στη χρονιά, που μπορούν να συμβάλουν στην αποτροπή αρνητικών εξελίξεων. Μερικές από τις δράσεις, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντίδοτο στην μουντή ατμόσφαιρα και στη διάσπαρτη απογοήτευση:

1. Η κυβέρνηση παίρνει έγκαιρα μέτρα, όπως στις περισσότερες χώρες του κόσμου, για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Η πολιτική θα είναι ξεκάθαρη, θα κερδηθεί ο χαμένος χρόνος και θα ανασχεθεί το κύμα της ανεργίας.

2. Τα κόμματα, και όχι μόνο η κυβέρνηση, συμβάλουν ώστε να σταματήσει η συνεχιζόμενη διάλυση των θεσμών που έχουν ρόλο στη διατήρηση της έννομης τάξης.

3. Υπουργείο Παιδείας, γονείς και εκπαιδευτικοί αναλαμβάνουν η κάθε πλευρά πρωτοβουλίες για την ανάσχεση της αρνητικής πορείας της εκπαίδευσης.

4. Οι φορείς του τουρισμού πραγματοποιούν καμπάνιες για την βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχουν οι ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις, ώστε να γίνει πιο ελκυστική η χώρα μας.

5. Για την αντιμετώπιση της ύφεσης στην αγορά, διευθετούνται οι διαφορές μεταξύ ορισμένων υπουργείων, που καθυστερούν την υλοποίηση του ΕΣΠΑ.

6. Με συντονισμένες ενέργειες, η Ελλάδα απομακρύνεται από την πολύ χαμηλή θέση που διατηρεί στην Ε.Ε. σχετικά με την αξιοποίηση της πληροφορικής στα σχολεία.

Ο κατάλογος των εκπλήξεων μπορεί να γίνει αρκετά μεγαλύτερος. Οι δύσκολες συνθήκες θα οδηγήσουν τις ηγεσίες και τους πολίτες προς έναν ανασχεδιασμό κινήσεων, έγκαιρο προγραμματισμό και περισσότερες συναινέσεις.

*η φωτο είναι από το flickr*

Φωτοβολταϊκά, μια απίστευτη ιστορία

Να το δούμε θετικά και να κρατήσουμε τη διαπίστωση ότι η Ελλάδα έχει να κερδίσει πολλά, εφόσον πάρει στα σοβαρά την παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά. Είναι μακριά από το να αποτελούν λύση το μεγάλο πρόβλημα του ελλείμματος ηλεκτρικής ενέργειας. Θα είναι όμως μια μικρή ανακούφιση…

Πάμε τώρα στη δύσκολη πλευρά του θέματος: η υπόθεση «φωτοβολταϊκά» μέχρι στιγμής έχει δυσφημισθεί από ένα συνδυασμό -ως συνήθως- ανικανότητας και λαμογιάς. Κάποια σαΐνια έφτιαξαν ένα νόμο, που στην ουσία έδινε χοντρές επιταγές με χρήματα, σε όσους προλάβαιναν να βγάλουν κάποιες άδειες…

Η γειτονική Ιταλία κατάφερε να έχει 40πλάσια ανάπτυξη από εμάς σε ένα χρόνο, απ’ ό,τι καταφέραμε εμείς σε 4 χρόνια δραστηριότητας. Η Ελλάδα είναι χώρα ευλογημένη από πλευράς ηλιοφάνειας, αλλά «σημαδεμένη» από την πληθώρα ανικάνων και κομπιναδόρων (ο συνδυασμός κάνει ένα μίγμα εκρηκτικό).

Να και κάτι άλλο εκπληκτικό: όταν το Υπουργείο Ανάπτυξης εκπονούσε το νομοσχέδιο για τα φωτοβολταϊκά, δεν κατάφερε να συνενοηθεί με το Υπουργείο Πολεοδομίας (ΥΠΕΧΩΔΕ), με αποτέλεσμα οι διατάξεις που αφορούν τα κτίρια να είναι παράλογες και ανεφάρμοστες. Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε κτίρια, ακόμα και κατοικίες, είναι μια από τις ελπίδες παραγωγής ρεύματος από την ανανεώσιμη αυτή πηγή.

Να θυμίσουμε ότι πριν μερικούς μήνες είχαν έλθει ισχυρές ισπανικές εταιρείες, από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, και είχαν καταγγείλει ότι η ανάπτυξη φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα έχει κολλήσει, επειδή υπάρχει συνδυασμός γραφειοκρατίας και διαφθοράς.

Σε μια χώρα που πολλοί γνωρίζουμε την αφρικανική χώρα καταγωγής κάποιου ατάλαντου ποδοσφαιριστή του ουραγού Πανσερραϊκού, είναι χρήσιμο να περάσει η αντίληψη ότι τα φωτοβολταϊκά, αποτελούν μια μικρή ευκαιρία ανάπτυξης για την κοινωνία και για αρκετούς, που ζουν/εργάζονται σε ένα κτήριο.

Οι ειδικοί λένε ότι μετά μια πρώτη περίοδο που τα φωτοβολταϊκά είχαν ταυτιστεί με ευκαιρία για μια ωραία αρπαχτή, περάσαμε σε μια δεύτερη φάση, όπου μπλοκαρίστηκε όλο το σύστημα. Τώρα είμαστε σε μια τρίτη φάση, που υπάρχει πίεση να ξεμπλοκάρει η υπόθεση και ήδη προχωρούν κάποια έργα… Τα «παντελονιάσματα» έγιναν, ορισμένοι που πρόλαβαν και πήραν άδειες, τις βλέπουν να μοιάζουν με ομόλογα σίγουρης απόδοσης. Όποιος θέλει να δει μερικά τεχνικά στοιχεία, μπορεί να εντρυφήσει σε ένα post της cynical.

*η φωτο είναι από το flickr*