Friday, February 27, 2009

Ποιος τραπεζίτης έχει «πακέτο» πάνω από 2 εκατ. ευρώ το χρόνο;…

Η αναζήτηση του Έλληνα τραπεζίτη που παίρνει μισθό αυτού του επιπέδου μπορεί να χαρακτηριστεί λαϊκισμός. Από την άλλη πλευρά, μετά και τις νέες δηλώσεις του κ. Προβόπουλου, ότι τα πράγματα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι χειρότερα απ’ ότι νομίζαμε (και εκτιμούσε), προκύπτει ένα ερώτημα: πώς είναι δυνατόν μετά από όσα έχουν διαπιστωθεί για τις αδυναμίες του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, που αποκαλύφθηκαν μέσα στην κρίση, να μην έχει απομακρυνθεί ούτε ένα στέλεχος;

Καμία κρατική και καμία ιδιωτική τράπεζα δεν απομάκρυνε κάποιον από το top management… Η απομάκρυνση του κ. Κροντηρά από την Εμπορική δεν μπορεί να συγκαταλεγεί σε αυτές τις περιπτώσεις, πρώτον, γιατί πάντα υπήρχε η απορία πώς οι Γάλλοι είχαν επιλέξει ένα στέλεχος που δεν είχε καμία εμπειρία από τράπεζες και δεύτερον, η αποχώρησή του ήταν κοινό μυστικό εδώ και πολύ καιρό. Και είχε (η απομάκρυνση) μικρή σχέση με την οικονομική κρίση.

Η κοινή λογική λέει ότι όσο και αν οι Έλληνες πολιτικοί αισθάνονται δέος απέναντι στις τράπεζες, η αυξανόμενη πίεση θα οδηγήσει σε «θυσία» και κάποιων στελεχών. Κυρίως στις ιδιωτικές τράπεζες

*photo via flickr*

Thursday, February 26, 2009

Η πορεία του Πρόδρομου Εμφιετζόγλου

Αυτές τις μέρες ο Πρ. Εμφιετζόγλου είναι στην επικαιρότητα, καθώς είναι ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας εναντίον της πρώην διοίκησης του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) για χρηματισμό και εκβιασμό. Πρώτη φορά είχα ακούσει το όνομα του, περί το 1985. Ήταν ένας μικρός εργολάβος, αλλά με πάρα πολύ δύναμη. Είχε ιδρύσει την εταιρεία «Μηχανική» στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε δώσει όλη του την ενέργεια, μετά ένα πολύ άσχημο ατύχημα (αρχές δεκαετίας ‘70) που τον είχε αφήσει παράλυτο στα κάτω άκρα.

Ο Πρ. Εμφιετζόγλου είχε τεράστια ενέργεια… Εκτόξευσε τη «Μηχανική» προς τα ύψη. Ο ίδιος ήταν πάντοτε εκρηκτικός, τον είχα γνωρίσει και κατάλαβα τι σήμαινε να «φορτώσει» για κάποια ιστορία...

Έμοιαζε πάντοτε Λακεδαιμόνιος, μόνος εναντίον όλων… Συνήθως, μόνος εναντίον των άλλων εργολάβων, έμπαινε πολύ δύσκολα στις συμφωνίες που έκαναν οι υπόλοιποι. Έγινε γνωστός στη δεκαετία του ‘90 για τρεις λόγους:
-Πήρε πολλά λεφτά από το χρηματιστήριο, πιθανόν πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ.
-Ήταν πάντοτε εκρηκτικός κατά των υπολοίπων εργολάβων.
-Έγινε γνωστός από συλλογές έργων τέχνης (π.χ. το «Κρυφό Σχολειό»).

Έκανε μια άγρια «κόντρα» με τον Κ. Λαλιώτη για το Μετρό της Θεσσαλονίκης και μετά περίμενε την ανάληψη της κυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία.

Αν κάτι έχει ενδιαφέρον για τα σημερινά, είναι ότι η «Μηχανική», μια εταιρεία που συνήθως ήταν μέσα στις 7-8 μεγαλύτερες κατασκευαστικές της χώρας, βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει περιοριστεί σημαντικά η κατασκευαστική της δραστηριότητα, ενώ από την άλλη έχει υποστεί μεγάλο πλήγμα από τις επενδύσεις real estate που είχε ξεκινήσει σε Ουκρανία, Ρωσία.

Είναι ένα παράδειγμα, που δείχνει το μεγάλο θέμα που υπάρχει σε πολλές παραγωγικές εταιρείες της Ελλάδας, οι οποίες έλαμψαν τη δεκαετία του ‘90. Δεν έχουν μόνο σημασία οι λόγοι, αλλά το ότι μειώνεται το κατασκευαστικό δυναμικό της χώρας, περιορίζονται οι παραγωγικές θέσεις εργασίας, συρρικνώνεται η επιχειρηματικότητα…

Τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με τις καταγγελίες του κ. Εμφιετζόγλου κατά στελεχών του πολιτικού συστήματος και εμμέσως κατά ενός πρώην -και πολύ προβεβλημένου- υπουργού. Οι καταγγελίες θεωρούνται πολύ σοβαρές. Πέρα από αυτό, ένα μεγάλο μέρος του παραγωγικού δυναμικού της χώρας «έχει θέμα». Δεν έχει έννοια να του δοθεί φιλί της ζωής «με το ζόρι», όπως είναι επιπόλαιο να πούμε «δεν μας αφορά»…

Tuesday, February 24, 2009

Διαφθορά, ανικανότητα και πανάκριβο e-government…

H «Παλαιοκώστας Airlines» έχει κάνει διάχυτη την εντύπωση ότι η διαφθορά έχει φθάσει πολύ βαθιά και ανταγωνίζεται την ανικανότητα των κρατικών αξιωματούχων. Μια άλλη πλευρά αυτής της κατάστασης είναι η εξής: η χώρα έχει πραγματοποιήσει πανάκριβες επενδύσεις σε ηλεκτρονικά συστήματα ενίσχυσης της διακυβέρνησης, το λεγόμενο e-government. Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ έχουν επενδυθεί από το 1990 μέχρι σήμερα…

Το C4I, που θα είχε ρόλο στην υπόθεση Παλαιοκώστα, δεν λειτούργησε ποτέ, όχι μόνο για λόγους συμβάσεων, αλλά και επειδή αρκετοί που έπρεπε να το λειτουργήσουν εκ των κρατικών λειτουργών, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μην δουλέψει. Τι έχει γίνει με τα συστήματα μηχανογράφησης της υγείας; Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία είναι αυτή που αφορά τα συστήματα πολεοδομίας

Θα επανέλθουμε... Όσο περνά ο καιρός και οξύνεται η πολιτική κρίση, τόσο η διαφθορά γίνεται ισχυρότερος παράγοντας, σε σχέση με την ανικανότητα…

*photo via flickr*

Monday, February 23, 2009

Σχόλια – «μαϊμού» και απάτες στο Διαδίκτυο

Άρχισαν και στην Ελλάδα οι καταγγελίες για ορισμένα blogs, portals, κλπ, σχετικά με την επισκεψιμότητα που εμφανίζουν… Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό, αλλά διεθνές, και έχει σχέση με τα εργαλεία μέτρησης, αλλά και τις μεγάλες δυνατότητες της τεχνολογίας…

Ωστόσο, το ψέμα και οι απάτες έχουν κοντά ποδάρια… Πάντως, για να μην είμαστε άδικοι με τον ψηφιακό κόσμο, να θυμίσουμε ότι πριν ένα χρόνο είχε αποκαλυφθεί στις ΗΠΑ μια μεγάλη απάτη: εμφανιζόταν ότι οι συνδρομές πολύ γνωστών περιοδικών (Time, Business Week, αν θυμάμαι καλά) ήταν πολύ περισσότερες από τις πραγματικές…

Στο πεδίο του Internet, απλώς, -αφού δεν υπάρχουν στοιχειώδεις πιστοποιήσεις- λόγω του αναρχικού/χαοτικού χαρακτήρα του Δικτύου, «μαϊμουδιές» μπορεί να κάνει και ο τελευταίος blogger που θέλει να εμφανίσει «χτυπήματα», συνδέσμους που κάνουν άλλα blogs στο δικό του κλπ…

Παρακάτω, μπορείτε να δείτε μερικά στοιχεία που προέρχονται από την Edelman, γύρω από τα «κόλπα» που γίνονται στο Διαδίκτυο, ιδίως, δε για τις online κριτικές.

Online Reviews and Ethics
On the heels of the 2009 Edelman Trust Barometer, the Friday5 topic this week goes back to ethics in communication, specifically related to online reviews. What happens when companies intentionally create deceptive messages online? This practice has been around for years and has sprouted a variety of pejorative terms, including sockpuppeting and astroturfing. In many cases, the culprits are caught and called out by attentive online citizens. Here are a few examples of companies that were called out for going astray on the ethics of online reviews.

1. From an article in the Financial Times, an employee at Belkin offered $0.65 per positive review on Amazon. A blogger revealed the scam, which led to an apology from the organization's president, but not before the story was picked up across the web.

2. Another example from the FT article comes from Shelfari, a social networking site for people who love books. After complaints about the site's design and usability, more than 50 positive comments appeared around the web from a user named "schaufferwaffer." The commenter was quickly revealed to be a Shelfari employee; the company blamed an intern who knew no better and promised it would never happen again.

3. Yelp, a site for users to post reviews about local businesses, was called out this week for allegedly removing negative reviews for those companies that agreed pay to advertise with the site, while those who refused to advertise often saw positive reviews replaced by negative reviews. Yelp is being blamed for commissioning its employees to write these reviews, both positive and negative, based on a company's willingness to pay.

4. On February 19, a blogger called out another online review site for letting advertising dollars influence reviews. This time it was CityPages.com, a site based in Minneapolis, Minnesota. The blogger noticed that some reviews had been copied and pasted directly from company websites, and soon discovered that the reviews were coming from City Pages staff who were writing undercover positive reviews for local companies who had given advertising dollars to the site.

5. In general, it seems that fake comments and reviews planted by companies have been taking their toll on consumer trust. Check out some of the conversations happening across the web right now related to fake reviews.

Friday, February 20, 2009

Το budget του Σάκη Ρουβά να βγει στο Internet

Ακούστηκε στην ημερίδα για τα social media: μια πολύ καλή εφαρμογή της αρχής «Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα» (4Δ), θα ήταν να καταχωρείται στο site της ΕΡΤ μια συνεχής παρακολούθηση του budget της υποψηφιότητας Ρουβά για την Eurovision.

Ας καταχωρούνται και οι χορηγίες, ώστε να περιοριστεί η γκρίνια όσων υποστηρίζουν ότι τα πανάκριβα show τα πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος, μέσω των τελών της ΕΡΤ (και των επιχορηγήσεων του προϋπολογισμού).

Η παρακολούθηση του Ρουβά, μέσω της διαδικασίας 4Δ, θα είναι μια καλή αρχή, ώστε να γίνει στη συνέχεια εφαρμογή της για το σύνολο της ΕΡΤ.

Πριν κάποιο διάστημα, στέλεχος του προξενείου μας στο Μιλάνο, μου είχε πει ότι όλος ο προϋπολογισμός για τις μορφωτικές υποθέσεις του προξενείου είχε τότε διατεθεί (λόγω οδηγιών από την Αθήνα) για την υποστήριξη της τότε υποψηφιότητας της Άννας Βίσσυ , πάλι στην Eurovision…

Έχει ενδιαφέρον να δούμε αν και φέτος, όλος ο μηχανισμός και ο προϋπολογισμός των πρεσβειών, σε μια χρονιά που στενάζει ο τουρισμός, θα διατεθεί για την Eurovision.

Thursday, February 19, 2009

Μεγαλώνει το «σχίσμα» ανάμεσα στον κόσμο των social media και στην πολιτική…

Η χθεσινή εκδήλωση του Ινστιτούτου Επικοινωνίας είχε μεγάλη επιτυχία, με όποια κριτήρια κι αν το εξετάσει κανείς. κόμα και υπό το πρίσμα της έντονης κριτικής κάποιων προς ορισμένα σημεία της εκδήλωσης. Η συμμετοχή στο ακροατήριο, τα posts, η αχαλίνωτη ζωντάνια στο Twitter, οι συζητήσεις στον προθάλαμο, οι νεαρές ηλικίες, όλα συνηγορούσαν στο ότι η μεγάλο προσπάθεια που έγινε έφερε καρπούς.

Από τη δική μου σκοπιά, θα έλεγα ότι, ενώ διευρύνεται το κοινό των social media, από την άλλη αυξάνεται η απόσταση που έχουν από ορισμένες elite της χώρας που δεν θέλουν να παρακολουθήσουν την διεθνή πραγματικότητα της διαρκούς διαβούλευσης. Η πολιτική elite, αλλά και η επιχειρηματική elite, δίνουν την εντύπωση ότι προσπαθούν να αποφύγουν έναν κόσμο που ήδη είναι εδώ. Και όσο η διαδικτυακή κοινότητα και η ψηφιακή πραγματικότητα ενισχύεται, τόσο φαίνεται η υστέρηση, ιδίως των κομμάτων...

Σε όλη τη φάση της οργάνωσης της εκδήλωσης, ήταν φανερό ότι αρκετοί πολιτικοί είτε έχουν έναν φόβο απέναντι στα social media, είτε τα γνωρίζουν ελάχιστα. Στο επόμενο διάστημα θα δημοσιοποιήσουμε στοιχεία, που δείχνουν ότι διατηρείται σε χαμηλό σημείο η επένδυση που κάνουν τα κόμματα και οι πολιτικοί στα social media. Το χρονικό διάστημα της παρατήρησης ξεκινά από τον Ιούνιο του 2007 και επιτρέπει να βγουν σχετικά ασφαλή συμπεράσματα, τα οποία πάντως επιβεβαιώνονται από όσους σερφάρουν συνεχώς και ψάχνουν την ψηφιακή «έκθεση» της ελληνικής πολιτικής.

Η κρίση θα «απαιτήσει» να μπουν στην άκρη πρόσωπα που συμβολίζουν τον κόσμο που οδήγησε στην πρωτοφανή ύφεση, ανεργία και ανασφάλεια. Αυτό το ξεκαθάρισμα θα φέρει στην επιφάνεια νέα πρόσωπα που είναι πιο κοντά στην ψηφιακή λειτουργία της κοινωνίας. To «σχίσμα» της κουλτούρας που έχει δημιουργηθεί δεν μπορεί να λυθεί με αναμονή, μήπως μάθουν οι παλιοί… «Δεν μπορείς να μάθεις νέα κόλπα στα γέρικα σκυλιά», λέει μια παροιμία... Όπως φάνηκε και στην εκδήλωση, οι νεότερες ηλικίες επενδύουν με βάση το όραμά και το ένστικτό τους. Δεν πορεύονται με βάση τριμηνιαίους απολογισμούς και τις προσδοκίες των χρηματιστηριακών αναλυτών, που απαιτούν σε κάθε τρίμηνο, ολοένα και υψηλότερα κέρδη.

*photo via flickr*

Tuesday, February 17, 2009

Μπαμπινιώτης – Βερέμης θα αποτύχουν, αν δεν αγκαλιάσουν τα social media

Θα έχετε ήδη πάρει κάποια γεύση από το διάλογο που θα ξεκινήσει ο Γιώργος Μπαμπινιώτης, και τις αψιμαχίες με τον προηγούμενο «στρατηγό» του διαλόγου Θάνο Βερέμη. Αρκούν δύο – τρία παραδείγματα, για να φανεί ότι ο διάλογος δεν μπορεί να είναι μόνο μια υπόθεση μιας ελίτ καθηγητών Πανεπιστημίου, συνδικαλιστών και πολιτικών. Οι γονείς, οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές, ήδη συζητούν μέσα από τα social media. Ναι, στην Ελλάδα του 2009! Οποίοι νομίζουν ότι είναι περιθωριακό μέσα διαβούλευσης, ας κάνουν μια μικρή βόλτα σερφάροντας…

*Από bloggers και «δικτυωμένους», μου ήλθε μια πολύ έξυπνη ιδέα. Επίσης, δείτε και τον δικτυακό τόπο του ερευνητή Johnny Lee.

*Σε ένα Λύκειο στην Αγία Παρασκευή, καθηγητές και μαθητές παλεύουν κόντρα στον λυκειάρχη που θέλει να απαγορεύσει την προβολή ταινιών όπως «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών» ή το «Μάθε Παιδί Μου Γράμματα», και, από την άλλη προσπαθούν να αξιοποιήσουν τα εργαλεία του Internet, κάτι που το δημόσιο σχολείο το αντιμετωπίζει γραφειοκρατικά.

*Στην Πάτρα, κάποιοι γονείς «μπήκαν στο παιχνίδι» της εκπαίδευσης.

*Γ. Μπαμπινιώτης και Θ Βερέμης, μάλλον δεν έχουν καν αντιληφθεί τι έχει γίνει στο Μούρεσι του Πηλίου, όπου μαθητές του δημοτικού αγόρασαν υπολογιστές για να βρουν κάτι που οι επίσημοι φορείς της Παιδείας το αντιμετωπίζουν γραφειοκρατικά και με καθυστέρηση…

*photo via flickr*

Monday, February 16, 2009

Έλληνες Πολιτικοί και Twitter, δύσκολη «χημεία» (μέρος 3ο)

Ένας νέος Έλληνας πολιτικός έδωσε μια εξήγηση γιατί οι συνάδελφοί του είναι πολύ δύσκολο να υιοθετήσουν ένα τόσο «πυκνό» (και σύντομο) ημερολόγιο, όσο το Twitter:

«Οι περισσότεροι το θεωρούν ένα συστηματικό “χαφιέ”… Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων βουλευτών αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο της για εξυπηρετήσεις ψηφοφόρων ή επαφές με δεύτερης κλάσης δημοσιογράφους, που δουλεύουν σε αμφίβολης εμβέλειας Μέσα, αντιμετωπίζουν το Twitter όπως ο διάβολος το λιβάνι».

Αδικεί ο νέος πολιτικός τους συναδέλφους του: οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με τα social media, επειδή δεν έχουν καλή σχέση με την τεχνολογία… «Μα, και αυτό για τους ίδιους λόγους, γίνεται», επιμένει ο συνομιλητής μου. «Με τόσο χρόνο που αφιερώνουν για εξυπηρετήσεις βουλευτών, αλλά και για λίγη δημοσιότητα, δεν βλέπουν το λόγο να μάθουν Google search, τη Wikipedia, κλπ».

Από περιέργεια, ας δούμε πώς αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί στις ΗΠΑ το Twitter. Στο ιστολόγιο αυτό γράφτηκαν πρόσφατα άλλα δύο σημειώματα για το Twitter, την επικοινωνία και τους πολιτικούς, τα οποία μπορείτε να δείτε εδώ κι εδώ.

*photo via flickr*

Friday, February 13, 2009

Ένα blog του ΣΥΝ, απόψεις για τα κόμματα και το Διαδίκτυο…

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, ο ΣΥΝ δεν είχε κεντρική έκφραση για τα social media και το Διαδίκτυο, παρόλο που στελέχη του και πολλές τοπικές οργανώσεις του ήταν δραστήριες σε blogs και σε κινητοποιήσεις για θέματα της καθημερινής ζωής.

Στην πραγματικότητα, παρακολουθούσε το θέμα από το 2007 και ασχολείτο και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Πρόσφατα το κόμμα της Αριστεράς δημιούργησε Ομάδα Διαδικτύου, η οποία μάλιστα προχώρησε στη δημιουργία ενός blog με απόψεις και θέσεις ενόψει του Διαρκούς Συνεδρίου του ΣΥΝ.

Στο ιστολόγιο αυτό, μάλιστα, υπάρχει και χώρος αφιερωμένος στο διάλογο για τα κόμματα και την πολιτική τους στο Διαδίκτυο.

Ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, επικεφαλής της Ομάδας Διαδικτύου, θα παρουσιάσει εισήγηση στην εκδήλωση «Social Media και Επικοινωνία» που διοργανώνει στις 18 Φεβρουαρίου το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, οπού θα ακουστούν με ενδιαφέρον οι απόψεις του και ο διάλογος που θα αναπτυχθεί σχετικά με αυτές.

*photo via flickr*

Thursday, February 12, 2009

ΝΔ: τα social media επηρεάζουν πάνω από το 5% και… κάνει σχέδια

Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας θεωρούν ότι, σύμφωνα με μετρήσεις που διαθέτουν, τα social media επηρεάζουν πάνω από το 5% των ψηφοφόρων. Για το λόγο αυτό σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μια θέση στο κόμμα, που να παρακολουθεί το φαινόμενο και να αξιοποιήσει την δυναμική της νέας αυτής πλατφόρμας επικοινωνίας και πληροφόρησης. Η προοπτική αυτή επιβεβαιώνει την πρόβλεψη ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές, τα social media θα είναι εμφανώς ένα από τα εργαλεία πολιτικής επικοινωνίας.

Η στάση αυτή της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί μια δεύτερη, πιο επεξεργασμένη τοποθέτηση για το θέμα. Η πρώτη είχε ανιχνευθεί πριν 1,5 χρόνο περίπου, όταν ήταν σε έντονη ανοδική πορεία η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στα πολιτικά πράγματα της χώρας και τις μετρήσεις. Τότε ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας είχε δηλώσει σε εφημερίδες του Σαββατοκύριακου ότι «θα παρακολουθήσουμε στενά την κινητικότητα στα blogs. Πιστεύουμε ότι μέσα από εκεί θα βρούμε νέα άτομα, που θα μας δώσουν νέο πολιτικό αέρα».

Ενδεχόμενη επένδυση της Νέας Δημοκρατίας στο χώρο των social media θα δώσει βάθος στο νέο εργαλείο επικοινωνίας, που μπορεί να παίξει ισχυρότερο ρόλο στην πολιτική, αν κρίνουμε αυτά που συμβαίνουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Στοιχεία για την παρουσία των κομμάτων, αλλά και των πολιτικών στο πεδίο των social media θα παρουσιασθούν στην εκδήλωση της επόμενης εβδομάδας.

*photo via flickr*

Tuesday, February 10, 2009

Social media και πολιτική επικοινωνία, τι θα συζητήσουμε (18/02/09)

Το Internet και τα social media (blogs κλπ) δεν θα μείνουν αλώβητα στη δίνη της παγκόσμιας και εγχώριας οικονομικής κρίσης. Θα μειωθούν τα budget και η διάθεση των ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά, όμως, το Διαδίκτυο θα κερδίσει κάποιους πόντους, γιατί προσφέρει πληροφόρηση και ψυχαγωγία, με πολύ χαμηλότερο κόστος απ' ό,τι πολλά παραδοσιακά Media και κανάλια.

Στις 18/02, στο Μουσείο Μπενάκη, θα συζητηθεί το θέμα «Social Media και Επικοινωνία». Είμαι συντονιστής στην ενότητα περί πολιτικής επικοινωνίας. Σε ένα χώρο, δηλαδή, όπου σε πολλές χώρες έχει γίνει μεγάλη πρόοδος, αν και στην Ελλάδα η τηλεόραση παραμένει παντοδύναμη.

Η μαγική λέξη είναι «Obama»: η εκστρατεία του απογειώθηκε και μυθοποιήθηκε μέσα από το Internet και τα social media. Tίποτα δεν είναι όπως πριν. Για να δούμε, τι θα συζητήσουμε στο Μουσείο Μπενάκη για το χώρο της πολιτικής επικοινωνίας, που τόσο γοητεύει στην Ελλάδα, αλλά χρειάζεται πολλή… συζήτηση. Να δούμε ποιοι θα είναι μαζί μας και τι περιμένουμε να αναπτύξουν:

Άννα Διαμαντοπούλου: έκανε εκστρατεία για το κέντρο της Αθήνας, χρησιμοποιώντας τα νέα μέσα (Facebook, κλπ).Το Διαδίκτυο είναι παγκοσμίως το κύριο «γήπεδο» ενός καυτού διαλόγου για την Εκπαίδευση και όχι οι επιτροπές Βερέμη, Μπαμπινιώτη…
Μιχ. Χρυσοχοϊδης: αυτός που λέγαμε «καταναλωτή» έχει καινούργια όπλα στα χέρια του, άρη στα social media. O M. Χρυσοχοϊδης είχε αναπτύξει ένα φιλόδοξο site από το καλοκαίρι του 2007.
Μαν. Βολουδάκης: αρκετοί υπουργοί της ΝΔ αρνήθηκαν να μιλήσουν στην εκδήλωση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο βουλευτής Χανίων, θα εμφανιστεί ως «αναπληρωματικός». Είναι από τους νέους βουλευτές που παρακολουθούν στενά τα social media με δικές τους δυνάμεις και όχι μέσω συνεργατών.

Μετά τους πολιτικούς θα ακολουθήσει ένα πάνελ από στελέχη, που έχουν άποψη για την πολιτική επικοινωνία λόγω συγκεκριμένης ενασχόλησής τους με τα social media. Λίγα λόγια για την κατηγορία αυτών των ομιλητών:
Θοδ. Καρούνος: επικεφαλής της Μονάδας Διαδικτύου του ΠΑΣΟΚ, που αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση ελληνικού κόμματος στο Internet. O Θ. Καρούνος, πέρα από αυτό, είναι πολύ ενεργός σε σημαντικές πρωτοβουλίες πολιτών για το ελεύθερο λογισμικό, τον υπολογιστή των 100 δολαρίων, κλπ.
Αχ. Ιωακειμίδης: είναι ο συντονιστής της ομάδας Διαδικτύου της κας. Ντόρας Μπακογιάννη. Χωρίς αμφισβήτηση, η υπουργός Εξωτερικών εμφανίζει την πιο έντονη δραστηριότητα στα θέματα των social media, φθάνοντας μέχρι και το εξωτικό Twitter (η κα. Μπακογιάννη θα ήταν εισηγήτρια στην εκδήλωση, εάν δεν είχε υποχρεώσεις εκτός Ελλάδος).
Bασ. Φεύγας: σύμβουλος επικοινωνίας, blogger, προχώρησε πρώτος στη δημιουργία δίκτυου εθελοντών υπέρ του Obama στην Ελλάδα.
Μ. Τσιμιτάκης: ο υπεύθυνος Διαδικτύου του ΣΥΝ και γνωστός blogger, θα αναφερθεί στο ρόλο των social media κατά την εξέγερση του Δεκεμβρίου.Επίσης θα μιλήσει για τη σχέση της Αριστεράς με τα Νέα Μέσα.

Υπάρχουν αρκετά blogs πολιτικού διαλόγου, των οποίων τα «αφεντικά» θα μπορούσαν κάλλιστα να συμμετέχουν στο πάνελ της εκδήλωσης. Το ευχάριστο είναι ότι ορισμένα από αυτά, ζουν και ανασαίνουν στην ελληνική περιφέρεια.

Αυτοί που μένουν για λόγους τεχνικούς «εκτός», έχουν το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτουν τα social media: να κάνουν κριτική ή και να «μαστιγώσουν» την εκδήλωση, να σημειώσουν ελλείψεις και αδυναμίες.

Αυτή είναι η ουσία των social media: η εκδηλωση της 18/02 και οποιαδήποτε πρωτοβουλία δεν μπορούν να καπελώσουν ή να δώσουν γραμμή. Πέντε, έξη bloggers, αν έχουν λόγο, μπορούν να ξεσηκωσουν πολύ μεγαλύτερο θόρυβο και να συγκεντρώσουν αρκετά περισσότερους συζητητές, απόσους επισκεφθούν εκείνη τη μέρα το Μουσείο Μπενάκη.

*photo via flickr*

Monday, February 09, 2009

Α. Βγενόπουλος, πιο χρήσιμη η Ολυμπιακή από τον ΠΑΟ…

Θα ακούσετε πολλά αυτές τις μέρες για την πρόταση του Α. Βγενόπουλου σχετικά με την εξαγορά της Ολυμπιακής από την MIG. Αρκετοί θα τον λιβανίζουν, ενώ κάποιοι άλλοι θα δηλώνουν την αντίδρασή τους για την κίνηση του ηγέτη της MIG, επειδή θα ήθελαν να αποφύγουν να κάνουν κριτική σε ένα τόσο ισχυρό και ικανό δημόσιο πρόσωπο.

Πέρα απ’ όλα αυτά, τα συνήθη στην κουτσομπολίστικη σκηνή του δημόσιου διαλόγου στην Ελλάδα, υπάρχει και μια άλλη πτυχή: ακόμη και οι άσπονδοι φίλοι του θα παραδεχθούν ότι ο Α. Βγενοπουλος ανεβάζει τον πήχη του πολιτικού παιγνιδιού. Σε μια χώρα όπου οι είναι πολύ λίγοι οι statesmen, και πολλοί επιχειρηματίες ψάχνουν μόνο το γρήγορο κέρδος, χωρίς επενδύσεις, ο Α. Βγενόπουλος κάνει δημόσιες παρεμβάσεις που έχουν λίγο πιο μακρινό ορίζοντα.

Οι πιο πολλοί επιχειρηματίες θα έβλεπαν την ενίσχυση της επιρροής τους με την αγορά κάποιας ποδοσφαιρικής ομάδας (μαζί με τους χουλιγκάνους της) ή την επέκτασή τους σε επιχειρήσεις ψυχαγωγίας. Ο Βγενόπουλος φλερτάρισε με την ΠΑΕ ΠΑΟ, αλλά πήρε μόνο μια «φέτα» από τις πέντε. Κέρδισε κάποια επιρροή, αλλά απέφυγε να γίνει το αφεντικό του ΠΑΟ και να ασχολείται με το Μπ. Βωβό, την πολεοδομία και τη διαιτησία.

Όποιος ενδιαφέρεται για το πώς θα είναι η Ελλάδα μετά από τρία χρόνια, είναι βέβαιο ότι αντιλαμβάνεται ότι ο μέτοχος της Ολυμπιακής θα έχει ισχυρότερη επιρροή από τον Πρόεδρο μιας ΠΑΕ. Κάποιοι, βέβαια, θα πουν ότι ο Βγενόπουλος έκανε την πρόταση, προσβλέποντας ότι θα του επιτεθούν οι συνδικαλιστές της Ολυμπιακής και θα βρει μια δικαιολογία για να αποσυρθεί.

Ακόμα και αν συμβαίνει αυτό, τότε και πάλι ο αντιπρόεδρος της MIG ανεβάζει τον πήχη του επιχειρηματικού και του πολιτικού παιγνιδιού. Μακάρι άλλοι δέκα επιχειρηματίες να κάνουν αντίστοιχες «πονηρές» προτάσεις και δέκα πολιτικά στελέχη πρώτης γραμμής, να είναι σε θέση να διαχειριστούν τέτοιες κινήσεις…

Ο Α. Βγενόπουλος αλλάζει την ατζέντα, θέτοντας κεντρικά θέματα που επηρεάζουν την πορεία της χώρας. Όποιοι θεωρούν ότι ο ισχυρός άνδρας της MIG έχει άλλα κίνητρα, ας κάνουν «αντιπροσφορά»… Να ρίξουν τις δικές τους προτάσεις, που θα είναι πέρα από τη μιζέρια που παίζεται κάθε μέρα σε εθνική προβολή από τα κανάλια, με κύριους πρωταγωνιστές αρκετούς από αυτούς που θα έπρεπε να αναβαθμίζουν την ατζέντα.

Friday, February 06, 2009

Η κρίση, ποια κρίση; Δύο σκηνές από τον πραγματικό κόσμο γύρω μας...















Χθες οι πολιτικοί αρχηγοί μίλησαν για την οικονομική κρίση και αυτή τη φορά απέφυγαν τη διατύπωση της άποψης ότι "δεν έχει έλθει ακόμα στην Ελλάδα". Η πολιτική ατζέντα στην Ελλάδα διαμορφώνεται απ' όσους μπορούν να βγουν στο δρόμο. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά της χώρας. Ας δούμε δύο σκηνές...

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ: εκδότης από την Αθήνα έλεγε προσφατα ότι επιχειρήσεις παίρνουν τηλέφωνο για να ζητήσουν αλλαγή ημερομηνίας για την κατάθεση της επιταγης περίπου 400 ευρω, με την οποία πληρώνουν κάποια συνδρομή. Διευθυντής τράπεζας, από θεωρούμενο ως "πλούσιο" νομό της περιφέρειας, σημείωνε ότι στο τοπικό κατάστημα σφραγιζονται καθημερινά επιταγές των 500 ευρώ.

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: να πάρουν πληροφορίες τα δύο μεγάλα κόμματα για τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα. Τι γίνεται αυτή τη στιγμή, σε μικρές εταιρείες των 10 ατόμων, σε λίγο μεγαλύτερες των 30 ατόμων και σε ακόμα μεγαλύτερες των 200 ατόμων. Δεν θα βγει κανένας από αυτούς να κλείσει το Σύνταγμα, όπως οι εργαζόμενοι στον πολλαπλώς και σκανδαλωδώς ευνοηθέντα Λαναρά...

Το ζήτημα για τα κόμματα εξουσίας είναι ότι όλοι αυτοί, που δεν μπορούν να βγουν στους δρόμους, ούτε έχουν τρόπο να ενταχθούν σε κάποια επιδότηση, εκπροσωπούνται στο δείγμα των (περισσοτέρων) δημοσκοπήσεων και -ασφαλώς- θα έχουν ψήφο στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές.

Η σπουδή των κομμάτων να ευνοήσουν με επιδοτήσεις τις λίγες κατηγορίες που κάνουν διαδηλώσεις δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της κρίσης, που καθημερινά εντείνονται. Από το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς, μέχρι τις μεσαίες επιχειρήσεις της περιφέρειας και τις μεγάλες της Αθήνας, συσσωρεύονται "εισφορές" στην ανεργία.

Με βάση όσους βγαίνουν στους δρόμους, πράγματι η κρίση άργησε να έλθει. Με κριτήριο τα όσα συμβαίνουν στους πραγματικούς ανθρώπους γύρω μας, ίσως τα πράγματα να είναι διαφορετικά απόσο υπολογίζουν τα κόμματα...

Wednesday, February 04, 2009

Ιnternet vs. TV, μια άνιση μάχη... στην Ελλάδα

Οι έρευνες δείχνουν ότι και στη χώρα μας αυξάνεται σημαντικά η χρήση του Internet για ενημέρωση/ψυχαγωγία, ενώ πέφτει αισθητά η αξιοπιστία της τηλεόρασης.

Αυτό, όμως, δεν είναι καν η μισή αλήθεια.. Είναι το 20% της αλήθειας. Η υπόθεση της απόβασης των Κρητών αγροτών στον Πειραιά δεν κρίθηκε στο πεδίο της πολιτικής… Κατά 70% «παίχτηκε» στο χθεσινό –μονοθεματικό- δελτίο των 8μ.μ. του Mega, με την παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Δημόσιας Τάξης Χ. Μαρκογιαννάκη (με την ευκαιρία της παρουσίας του στο δελτίο, «παίχτηκε» και το θέμα της τρομοκρατικής επίθεσης στο αστυνομικό τμήμα του Κορυδαλλού)…

Τα πράγματα είναι απλά: το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει δώσει πολύ μεγάλη εξουσία στην τηλεόραση,
-είτε αποφεύγοντας επί 19 χρόνια (!) να δώσει άδειες σε σταθμούς,
-είτε επιτρέποντας να λειτουργούν πολύ περισσότεροι σταθμοί απ’ όσους αντέχει η χώρα,
-είτε με την στάση των περισσοτέρων κορυφαίων πολιτικών στελεχών της χώρας, που θεωρούν ότι η δράση τους δεν επικεντρώνεται στη Βουλή ή στην κοινωνία, αλλά στην τηλεόραση…

Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο, που –εκτός των άλλων- έχει περιορίσει την αξιοποίηση του Internet για την εξυπηρέτηση του πολίτη (δεκάδες έργα μισοτελειωμένα), μέχρι του ότι δεν αξιοποιείται το Internet για την λογοδοσία των πολιτικών και των κρατικών υπηρεσιών, όπως γίνεται ολοένα και περισσότερο στις ανεπτυγμένες δημοκρατίες.

Είναι αλήθεια ότι τα social media και το Internet έχουν αρχίσει και κάνουν ολοένα και περισσότερο αισθητή την επιρροή τους στην εικόνα των πολιτικών. Ωστόσο η απόσταση από την τηλεόραση παραμένει μεγάλη. Αν φύγουμε από τα δικά μας εσωστρεφή, έχει αξία να δούμε μια ανάλυση των Financial Times για τη σχέση Internet και τηλεόρασης.

*photo via flickr*

Monday, February 02, 2009

Αυξάνεται η ένταση, ενισχύεται το Twitter

Σε συνέχεια προηγουμένων σκέψεων για το Twitter, είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση του Περικλή Βανικιώτη.

Γενικώς, η ενίσχυση του διαλόγου, των διαβουλεύσεων, των ζυμώσεων σε μια Ελλάδα κάτω από πίεση, θα αυξήσει τη «χρηματιστηριακή αξία» τέτοιων Μέσων (Next Media, τα λέει κάποιος, όχι New Media).

Α, το Twitter ταιριάζει πιο πολύ σε ανθρώπους σε δράση στο φυσικό κόσμο, ενώ το blogging σε αρκετές περιπτώσεις αφορά ανθρώπους, που επικοινωνούν μέσα από τον προσωπικό τους χώρο. Ενίοτε, το blogging ευνοεί τη σφαίρα της φυσικής μοναχικότητας και της μοναξιάς…

Δεν είναι «καινούργιο κοσκινάκι», απλώς το Twitter μπορεί να γίνει ένα εργαλείο για να βγουν περισσότερο στη διαφάνεια πρόσωπα που πρέπει να διεκδικήσουν υψηλό βαθμό αξιοπιστίας, όπως οι πολιτικοί. Στην κρυψίνοα Ελλάδα, έχει κάποια αξία. Θα παρακολουθήσουμε την πορεία του φαινομένου με ενδιαφέρον…

*photo via flickr*