Tuesday, March 31, 2009

Κρίση, οι ευθύνες των ανθρώπων της επικοινωνίας και του PR

Ο Richard Edelman (φωτο) τα λέει με το όνομά τους. Αν δεν έχετε χρόνο να διαβάσετε το post του, ιδού οι επικεφαλίδες με τηλεγραφικό τρόπο.

Οι άνθρωποι της επικοινωνίας και των δημοσίων σχέσεων, δεν είναι από τους «πρωτεργάτες» της κρίσης, ωστόσο έχουν ευθύνες, επειδή:
1. συνέβαλαν στο να προβληθούν ως «υπερήρωες» τα golden boys που κατέστρεψαν τις τράπεζες και το σύστημα της αγοράς,
2. δεν έδωσαν με σθένος τη μάχη κατά της δικηγορίστικης αντίληψης «να μιλάμε όσο το δυνατόν λιγότερο»,
3. δεν έσπρωξαν, ώστε να πάμε από μια κοινωνία των μετόχων (που ήθελαν ολοένα και μεγαλύτερα μερίσματα) σε μια κοινωνία των κοινωνικών εταίρων (που νοιάζονται και για άλλα θέματα, που τσεκάρουν την απληστία),
4. αφησαν την εντύπωση ότι οι business είναι συνώνυμες του αχαλίνωτου κέρδους, όταν εκατομμύρια άνθρωποι που επιχειρούν αμείβονται με χαμηλότερες αμοιβές απ’ ό,τι πολλοί μισθωτοί και αναζητούν τη δημιουργία. Η άτακτη στροφή προς τον προστατευτισμό και τον κρατισμό, θα έχει κόστος και τίμημα…

Δείτε το με την ησυχία σας παρακάτω:

PR’s Responsibilities in the Current Crisis

As the global financial crisis has evolved into a serious worldwide recession, most of the critics’ venom has been reserved for the banking industry. But my friend, Matthew Bishop of the Economist, asked me in an email yesterday what the PR business has learned from the meltdown. While I do not believe that our sector was a primary contributor to the present malaise, there are clear areas for improvement, as follows: First, we facilitated a cult of personality around business leaders, particularly those in the financial services sector. The paeans to captains of private equity and hedge fund CEOs in 2006-2008 were eerily similar to articles only a decade earlier on dot-com entrepreneurs and New Economy darlings such as Tyco and Global Crossing. The business press wanted heroes and we helped to create them. Second, we lost the transparency wars to the lawyers, who opted for sanctity of content and avoidance of litigation risk over full explanation of objectives and disclosure of specific investments. The ensuing confusion on the business model has been detrimental to companies. It also undermines the relationship between employer and employees, as redundancies are initiated without understanding of the economic necessity of change. Third, we failed to persuade management of the evolution from a shareholder to a stakeholder society in which a broader set of criteria are applied to evaluate success of the enterprise. Such a transition calls for a more consultative approach with employees, NGOs, government and consumers, as well as the pursuit of returns to reward investors. Fourth, we have not sufficiently communicated the central role of business in improving society, generating jobs, or raising living standards. The current call for protectionism is one example of short-sighted thinking and an impassioned knee-jerk reaction. We have told stories laden with statistics and using economists as spokespeople, but are failing to counter the human interest tales of lost jobs. Out of frustration, people are turning to government as option of first resort. This is an inflection point for our profession. The present crisis requires PR professionals to advise the C-suite on how to bridge to constituencies from civil society to government. We should use this crisis to move an agenda that encompasses both policy change and continuous communication. Business is expected to behave differently by explaining its plans prior to implementation and by listening to the broader community. We can help regain business’ license to operate by establishing consensus for action, then demonstrating performance against transparent goals.

*photo via flickr*

Monday, March 30, 2009

Επικοινωνία και κρίση: φορείς «κουκουλώματος» ή συντελεστές χτισίματος εμπιστοσύνης…

Η ΕΔΕΕ(Ενωση Εταιρειών Διαφημισης και Επικοινωνίας), της οποίας είμαι μέλος του ΔΣ, και η Ενωση Διαφημιζομένων Ελλάδος (ΕΔΕ), οργανωσαν εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής με θέμα «Brands, Επικοινωνία, ΜΜΕ σε κρίση;».

Στους κύκλους των επαγγελματιών του marketing και της επικοινωνίας υπάρχουν δύο τάσεις:
1. «Η κρίση πιέζει τα budgets της επικοινωνίας και της διαφήμισης. Να αντιπαρατεθούμε σε αυτήν την αντίληψη, υποστηρίζοντας με σθένος ότι οι δαπάνες marketing είναι παραγωγικές επενδύσεις».
2. «Η κρίση φέρνει στην επιφάνεια δομικά στοιχεία της αγοράς και του marketing. Να τα δούμε σε βάθος, γιατί οδεύουμε σε μια αλλαγή μοντέλου, όπου θα πρέπει να αλλάξουμε και εμείς».

Είμαι θιασώτης της δεύτερης προσέγγισης… Κατά τη γνώμη μου, δεν είμαστε μπροστά σε ένα κυκλικό φαινόμενο, όπου βλέπουμε μια μείωση των budget marketing κατά 20-30% (στην Ελλάδα μπορεί να είναι παραπάνω), κάτι που θα επανέλθει σε ένα ή δύο χρόνια, όταν θα φθάσουμε στην ανάκαμψη.

Παντα κατά την προσωπική μου άποψη, είμαστε μπροστά σε αυτό που λένε στην επιστημολογία paradigm shift. Αλλάζει ριζικά ο τρόπος που θα γίνονται τα πράγματα, όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά και στο marketing, στην επικοινωνία. Είναι ανούσιο να συνεχίσω να αναφέρομαι στις προσωπικές μου απόψεις, όταν στην εποχή του Internet, μπορώ να επιλεστώ τις απόψεις δύο πολύ πιο εγκύρων και ισχυρών φωνών.

Στα δύο επόμενα posts θα γίνει αναφορά στους εξής:
-Richard Edelman: πού φταίξαμε οι άνθρωποι της επικοινωνίας στην εμφάνιση της κρίσης και τι μπορούμε να κάνουμε.
-Τechcrunch.com: Internet εναντίον διαφήμισης, δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο, αλλά μια ανατροπή στο marketing οπως το γνωρίζουμε.

Στην Ελλάδα, όπως δείχνει και η έρευνα της Public Issue, η εμπιστοσύνη προς τους φορείς της επικοινωνίας , των δημοσίων σχέσεων και της διαφήμισης , είναι μακριά από το επιθυμητό σημείο. Αυτό μπορεί να αποτελεί αυστηρή κριτική προς τις πρακτικές που χρησιμοποιούν οι φορείς της επικοινωνίας , αλλά δεν μπορεί να σβήσει την ανάγκη για χρησιμοποίηση κανόνων και τεχνικών επικοινωνίας. Κάποιων άλλων από εκείνους (του «κουκουλώματος») που χρησιμοποιήθηκαν στο Βατοπέδιο, αλλά κανόνων. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δεν θα έχει μόνο αλλαγές, πολιτικών, νόμων και προσώπων. Θα χρειαστεί και δράσεις, που θα ενημερώσουν τους πολίτες, θα αναπτύξουν διάλογο μαζί τους, θα φέρουν feedback, θα επιβεβαιώσουν τις νέες πρακτικές και αντιλήψεις.

Το ίδιο θα δούμε και στα θέματα της διαφάνειας, της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στην προστασία του περιβάλλοντος. Οι ενδιαφερόμενοι, ας διαλέξουμε στρατόπεδο.

*photo via flickr*

Friday, March 27, 2009

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση: που «κολλάει» σε υγεία, πολεοδομία

Ο προϋπολογισμός του ελληνικού Kράτους, δηλαδή οι φορολογούμενοι, έχουμε δαπανήσει περί τα 20 εκατομμύρια ευρώ για την μηχανογράφηση των πολεοδομιών και περί τα 30 εκατομμύρια για τη μηχανογράφηση των υπηρεσιών υγείας (μηχανογράφηση των αλήστου μνήμης ΠΕΣΥ). Και τα δύο αυτά έργα αντιμετωπίζουν μεγάλα εμπόδια. Ειδικά το σύστημα της υγείας θεωρείται ότι έχει πολύ μικρή πιθανότητα να μπει σε εφαρμογή.

Στη συνέχεια μεταφέρονται τα σχόλια και η εκτίμηση στελέχους της κυβέρνησης, που θεωρεί ότι είναι δύσκολη η ουσιαστική αξιοποίηση αυτών των τόσο σημαντικών επενδύσεων, για την παροχή υπηρεσιών τους πολίτες:

«Προωθούνται σωστά τα συστήματα μηχανογράφησης του συστήματος υγείας που αφορούν το 60% της χώρας, ενώ μπαίνουν μεγάλα εμπόδια για το υπόλοιπο 40%», λέει το στέλεχος που έχει εποπτεία των θεμάτων. «Γιατί πηγαίνει καλά το σύστημα της Μακεδονίας και έχουν κολλήσει η αυτοματοποίηση των συστημάτων της Θράκης, του Ιονίου και του Αιγαίου;».

Ο ίδιος δίνει μια κάποια απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, όταν σημειώνει ότι η υπεύθυνη προμηθειών ενός νοσοκομείου μεγάλου νησιού του Αιγαίου, παρότρυνε το προσωπικό του νοσοκομείου να κάνει κατάληψη, ώστε να μην προχωρήσει η μηχανογράφηση. Όπως έχει σημειωθεί και σε άλλες περιπτώσεις, τα εδραιωμένα συμφέροντα μέσα σε αρκετά νοσοκομεία, προσπαθούν να αποτρέψουν τη μηχανογράφηση, γιατί π.χ., θα καταγράφονται οι αγορές φαρμάκων.

Είκοσι ολόκληρα εκατομμύρια έχει επενδύσει ο ελληνικός λαός για την αυτοματοποίηση των πολεοδομιών. Το σχετικά συστήματα μηχανογράφησης συναντούν αρκετά εμπόδια. Οι υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ δεν βλέπουν με ενθουσιασμό την εφαρμογή αυτών των συστημάτων, παρόλο που σε κάποιες πολεοδομίες οι υπάλληλοι προσπαθούν να τα εφαρμόσουν.

Ένα google search αρκεί για να φανεί, ότι υπάρχουν στελέχη των πολεοδομιών, που δεν θέλουν να τα κριτικάρουν πως καθυστερούν τη μηχανογράφηση, για να διατηρηθεί το σημερινό καθεστώς «επικοινωνίας» πολεοδομιών – πολιτών.

*photo via flickr*

Thursday, March 26, 2009

Η μηχανή επικοινωνίας και PR που λέγεται Obama

Ήταν χωρίς αμφιβολία το brand της προηγούμενης χρονιάς. Ο Obama είναι η πιο δυνατή μηχανή επικοινωνίας που υπάρχει στον κόσμο αυτή τη στιγμή. Για το λόγο αυτό, ας μη ζητάμε από εγχώριους πολιτικούς να κάνουν κάτι όπως Obama…

Από την άλλη πλευρά, όποιος βλέπει λίγο μακριά, πρέπει να παρακολουθεί τον Αμερικανό Πρόεδρο, ώστε να συνειδητοποιεί πώς γράφονται οι κανόνες της επικοινωνίας και του στρατηγικού PR.

Μένω σταθερός στην άποψη που είχα σημειώσει σε αυτό εδώ το ιστολόγιο, ότι στην επικοινωνία υπάρχει η εποχή προ Obama και η μετά από αυτόν. Οποιαδήποτε σύγκρισις με τα συμβαίνοντα εν Ελλάδι, μπορεί μόνο να τροφοδοτήσει ανέκδοτα σε μια περίοδο που χρειαζόμαστε το γέλιο…

*photo via flickr*

Tuesday, March 24, 2009

40 μάστορες και 60 χαλαστάδες για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση

(η ανάρτηση αυτή είχε πρωτοκάνει την εμφάνισή της στο blog στις 1/7/2008)

Περίπου σαράντα (40) επιτροπές της κυβέρνησης ασχολούνται με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, όπως φαίνεται κι από το διπλανό σχήμα. «Δεν είναι έκπληξη που φαίνεται κάποια σύγχυση», σημειώνει στέλεχος της κυβέρνησης που παρακολουθεί το θέμα.

Μια ανάσα πριν τελειώσει το Γ’ ΚΠΣ και λίγο πριν ξεκινήσει το ΕΣΠΑ, όπως λέγεται το Δ’ ΚΠΣ, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι μια πολύ δύσκολη άσκηση. Τα αντικειμενικά στοιχεία είναι εύγλωττα: η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με όποιον τρόπο και αν εξετασθούν οι επιδόσεις, στο πεδίο του e-government.

Η ελληνική δημόσια διοίκηση έχει ένα διπλό πρόσωπο, ως ένας άλλος Ιανός: το «πρόσωπο» της διακίνησης χαρτιού παραμένει ισχυρό και αμετακίνητο, ενώ αναπτύσσεται παράλληλα –με δυσκολίες και εμπόδια- το «πρόσωπο» μιας σειράς έργων e-government.Παρόλο που η χώρα επενδύσει τεράστια κονδύλια, τα περισσότερα από αυτά τα έργα είναι ημιτελή ή παραμένουν ανενεργά.

Ακραία περίπτωση αποτελεί η μηχανογράφηση των νοσοκομείων, η δημιουργία ηλεκτρονικού ιατρικού φακέλου, η υποστήριξη των υπηρεσιών υγείας προς τον πολίτη. Η χώρα έχει προχωρήσει σε μια επένδυση περίπου 50 εκατομμυρίων ευρώ για τη μηχανογράφηση των Περιφερειακών μονάδων υγείας. Όπως αναφέρουν κυβερνητικά στελέχη με ανησυχία, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η επένδυση οδηγείται σε αδιέξοδο.

Αν εξαιρέσει κάποιος το Taxis, η παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη μέσω έργων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δεν είναι ορατή. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι το e-government αποτελεί τον κύριο μοχλό για την ανάπτυξη σε μια κοινωνία ψηφιακής κουλτούρας. Οι υπηρεσίες του δημοσίου, δηλαδή, είναι ο βασικός δρόμος για να ωριμάσει μια χώρα στην αξιοποίηση του Internet.

Αυτό εξηγεί και την υστέρηση της Ελλάδας σε όλους τους δείκτες που μετρούν την αξιοποίηση του Διαδικτύου: οι έρευνες του Παγκόσμιου Φόρουμ (WEF), του ΟΟΣΑ, της Ε.Ε., αλλά και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας είναι εύγλωττες...

Monday, March 23, 2009

Πέντε πολιτικές για το Internet και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση

Το πιο σημαντικό θέμα που πρέπει να εξετάσει μια κυβέρνηση (ή μια μελλοντική κυβέρνηση) στο Internet, δεν είναι η παιδοφιλία ή το ηλεκτρονικό έγκλημα ή οι ιοί… Όπως λέει ο συγγραφέας του σημειώματος που παραθέτουμε πιο κάτω, το πιο σημαντικό ζήτημα είναι το γεγονός ότι οι προσδοκίες που δημιουργεί το Internet στον πολίτη, για υπηρεσίες, κλπ, μπορούν να ξεπεράσουν κατά πολύ την αξιοποίηση του Διαδικτύου που θα επιτύχει μια κυβέρνηση και η διοίκηση…

Αξίζει να δούμε τις πέντε πολιτικές που μπορεί να βοηθήσουν μια κυβέρνηση ή μια μελλοντική κυβέρνηση να αποφύγουν την έκθεση στα μάτια των πολιτών και την κρίση των ψηφοφόρων. Η Ελλάδα ξεκινάει από χαμηλό επίπεδο: η ηλεκτρονική διακυβέρνηση βρίσκεται σε ορατή καθυστέρηση, παρόλο που έχουν γίνει δεκάδες έργα και έχουν κοστίσει πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ. Το μεγάλο μυστικό είναι να μπουν οι πολίτες στο «παιγνίδι», να «γλυκαθούν» με το e-government και να πιέσουν τις κυβερνήσεις και τη διοίκηση να δώσουν υπηρεσίες.

*photo via flickr*

Tuesday, March 17, 2009

Το Δημόσιο δεν πληρώνει, ούτε για το ΕΣΠΑ…

Οι πληροφορίες είναι από «μέσα». Από στέλεχος Διαχειριστικής Αρχής, που είναι δραστήριο και πολύ ορεξάτο. Αγνώστων πολιτικών πεποιθήσεων, όχι ότι θα είχε κάποια αξία… Η άποψή του είναι ότι θα υπάρξει μεγάλη κάμψη και υστέρηση πληρωμών το 2009 από το Δημόσιο. Ο λόγος είναι ότι δεν φαίνεται να έχει την εθνική συμμετοχή, που καταβάλλεται πρώτη, πριν, δηλαδή, δώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση το μερίδιό της για το Γ’ ΚΠΣ και το ΕΣΠΑ.

«Διαχειριζόμαστε μια πολιτική ήττα», ήταν η χαρακτηριστική του έκφραση. Στην ουσία, σε λίγο θα αρχίσουν οι διαγωνισμοί για έργα του ΕΣΠΑ, αλλά δεν είναι καθόλου σαφές πότε οι ανάδοχοι θα πάρουν τα χρήματα. Θεωρητικά, το ΕΣΠΑ θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει από τις αρχές του 2007, αλλά ακόμα δεν έχει πληρωθεί ούτε ένα ευρώ. Το σύστημα θα υποστεί μια πίεση από τους δημάρχους, που δουλεύουν με ορίζοντα τις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του 2010.

Οι δυσκολίες και η ανασφάλεια, δεν είναι κάτι που μπορεί να αποδοθεί στην κυβέρνηση, παρόλο που η κάθε κυβέρνηση έχει τις ευθύνες της και τους ρυθμούς που έχουν σχέση με το management που ασκεί. Ο αδύναμος κρίκος είναι τα ελλείμματα και η συνήθης πρακτική να περικόπτονται τα κονδύλια του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), όποτε απαιτηθεί μείωση του ελλείμματος.

Έχει δημιουργηθεί ένας ωραίος φαύλος κύκλος: το κράτος, το πελατειακό κράτος, έχει τεράστιες ανάγκες και όταν ζητείται να περικοπούν δαπάνες, τότε πέφτει τσεκούρι στο ΠΔΕ. Γι’ αυτό το λόγο έχουμε περιπέσει σε ένα θαυμάσιο διχασμό: όσοι έχουν σταθερά εισοδήματα από το κρατικό ταμείο (περιλαμβανομένων και των κομμάτων), υποστηρίζουν ότι η κρίση δεν έχει έλθει ακόμα. Οι υπόλοιποι, όσοι βρίσκονται στον ιδιωτικό τομέα, δηλώνουν μια ριζικά διαφορετική τοποθέτηση. Αυτός ο διχασμός, δεν είναι βέβαιο ότι θα επιλυθεί με ήρεμο τρόπο…

*photo via flickr*

Monday, March 16, 2009

H δύναμη του online video...

Ένα βήμα πίσω, τρία βήματα εμπρός είναι η εξέλιξη στο «χρηματιστήριο» του online video. Το κείμενο που ακολουθεί («δανεισμένο» από την Edelman) τα εξηγεί «με το ν και το σ».

Last week, U.S. brewing company Anheuser-Busch announced they would pull the plug on its online video channel, Bud.TV, the Web site they spent $15 million to launch following the 2007 Super Bowl. Bud.TV, one of the boldest but least successful online video plays by a major brand, was intended to be a video portal for original, unbranded, reality-like programming. According to Advertising Age, the Web site was killed after the cost, effort and focus required to produce original content for the Web became too much for the brand to maintain. But after two years of overall growth in online video viewership, were there other reasons why the video portal failed? This week’s Friday5 explores lessons learned from the efforts of Bud.TV and also new companies and tools that have recently emerged to help navigate the video landscape.

1. According to eMarketer, U.S. online video viewers grew to almost 75 percent of the total Internet population between November 2007 and November 2008—up more than one-third from around the time Bud.TV was launched. Unfortunately—and even with the explosive growth of online video viewership—Bud.TV failed to connect with audiences. Recent studies by Cisco Systems report that online video viewers are expected to grow to as much as 90 percent of the total Internet population by 2012. Will this recent failure compounded by the looming recession have an impact on the future of online video advertising?

2. Since advances in new technologies and the explosion of sites like YouTube have given everyone comparable production and video distribution capabilities, one of the biggest variables for online video will always be consumers. Although Anheuser-Busch hoped for upwards of 2 million unique visitors per month, one of the criticisms of Bud.TV is that they failed to attract an audience. According to the Huffington Post, other large brands have successfully generated over half a million video views with positive and immediate engagement by partnering with video performers who have an extensive base of fans that subscribe to their videos on a regular basis. Since the beginning of online video and the launch of Bud.TV, this new realm of talent has naturally emerged to engage audiences—and keep them.

3. Although Bud.TV was groundbreaking in 2007, online video is no longer experimental and the information for empowered online video use exists. Bloggers like Alan Lastufka of ViralVideoWannabe.com, and co-author of the book, “YouTube: An Insider’s Guide to Climbing the Charts,” provides readers with daily tips about how to improve the success of their videos. And Kevin Knalty, career marketer by day and “Nalts,” one of the most-viewed YouTube comedians at night, keeps readers up-to-date about the latest trends in online video over at his blog, WillVideoForFood.com.

4. Despite the collapse of Bud.TV, investments in online video content and advertising are still a good idea. Recently, ClickZ explained why online video will come out ahead – even during a recession and economic downturn. The outlook for digital and online video advertising remains positive as it has proven itself as a successful and measurable message-building medium. Even though traffic to Bud.TV was lower than expected, the average visitor to the site spent about seven minutes engaged with the content.

5. With online video, not only is optimization possible, free tools like YouTube Insights make it easy to view detailed statistics about video performance. Since YouTube Insights was released in 2008, it has allowed account managers to delve deeper into the lifecycle of videos, gain insights as to how long it takes for videos to become popular and to see what happens to viewership once popularity peaks. Other services, like Visible Measures, make video optimization even easier by allowing marketers to get detailed information about how audiences engage with online video. Similarly, companies like CRM Metrix can also clarify the impact of video located on your client’s Web site.

*photo via flickr*

Friday, March 13, 2009

Το ΠΑΣΟΚ αναβαθμίζει το Wikipolitics, μετά τη συζήτηση στο «Μπενάκη»

Η έντονη συζήτηση στην εκδήλωση «Social media και επικοινωνία», γύρω από το πόσο ενεργή είναι η πλατφόρμα Wikipolitics του ΠΑΣΟΚ, είχε και τα καλά της. Στελέχη του κόμματος που άκουσαν την κριτική για το ότι το Wikipolitics παραμένει σε «χαμηλή πτήση», συνέβαλαν στο να δοθεί μια νέα ορμή.

Ήδη το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προωθεί ένα πλάνο ενίσχυσης του Wikipolitics, ώστε το έργο των βουλευτών, να ενισχύεται από τις απόψεις των πολιτών και να «αναβαπτίζεται» στην συμβολή μελών του κόμματος, σχετικά με επερωτήσεις στη βουλή κλπ.

Στη χώρα μας, η συμβολή του Διαδικτύου και των social media στην ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, έχει περιορισθεί μέχρι στιγμής στην παροχή βήματος σε ποικίλους ακτιβιστές, σε μια περίοδο που έχουν ενισχυθεί οι φωνές αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος από τη βάση της κοινωνίας (όπως φαίνεται και από δεκάδες ποιοτικές και ποσοτικές μετρήσεις της κοινής γνώμης). Το ΠΑΣΟΚ είναι στην ουσία ο μόνος πολιτικός φορέας, που επενδύει στα social media.

Σε ανεπτυγμένες δημοκρατίες έχουν αναδειχθεί μια σειρά εφαρμογές του Διαδικτύου και των social media, που αποτελούν πλέον στοιχείο των δημοκρατικών θεσμών. Ιδού και μια καταγραφή ορισμένων από αυτές

Thursday, March 12, 2009

«Πολύ περισσότεροι από το 5% των ψηφοφόρων επηρεάζονται από το Διαδίκτυο και τα social media»

Η άποψη του επικεφαλής μεγάλης εταιρείας ερευνών, που κάνει και πολιτικές και κοινωνικές έρευνες, αλλά –πλέον- και έρευνες για τα social media, είναι σαφής: το Διαδίκτυο επηρεάζει ήδη υπολογίσιμο αριθμό ψηφοφόρων στην Ελλάδα. Το ποσοστό αυτό, κατά την ίδια πηγή είναι αρκετά μεγαλύτερο από το 5%, που είχε αναφερθεί από αξιωματούχο της Νέας Δημοκρατίας.

Η συζήτηση, αυτή για την ώρα, περιορίζεται μεταξύ αναλυτών και ενεργών πολιτών στα social media. Οι πολιτικοί οργανισμοί και τα πολιτικά πρόσωπα ασχολούνται με υποτυπώδη τρόπο (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων μεταξύ των κομμάτων και των πολιτικών).

Παρόλα αυτά, οι πολιτικοί έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι ο online κόσμος παίζει πλέον διακριτό ρόλο στη σχέση τους με τους ψηφοφόρους. Όπως μου έλεγε ένας σύμβουλος, όταν δημοσιεύτηκε σε αυτό εδώ το blog το προηγούμενο post, που αναφερόταν στο 5%, τότε του είχαν τηλεφωνήσει οι δώδεκα στους δώδεκα πολιτικούς με τους οποίους συνεργάζεται.

Κατά ένα μυστήριο τρόπο, σημείωσε ο σύμβουλος, οι πολιτικοί το είχαν ανακαλύψει, παρόλο που δεν είναι φαν του Internet, ώστε να σερφάρουν όλη μέρα. Επιπλέον, κατά την ίδια πηγή, οι πολιτικοί αυτοί ζήτησαν να οργανωθούν ως προς το Διαδίκτυο, ενόψει των επομένων εκλογών.

Μπορεί να ήταν ο ενθουσιασμός της στιγμής, ίσως και η αγωνία σε μια περίοδο που φαίνεται ότι το 30-40% των σημερινών βουλευτών, μπορεί να αντιμετωπίσουν πρόβλημα επανεκλογής τους. Ακόμα και αν οι αιτίες της τόνωσης του ενδιαφέροντος είναι ευκαιριακές, είναι σίγουρο ότι κάτι θα μείνει. Μάζευε και ας είν' και ρόγες…

*photo via flickr*

Wednesday, March 11, 2009

Η Ηλεκτρονική Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει και «πράσινες» άκρες…

Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης δεν μετρούν μόνο οι επενδύσεις που θα γίνουν για να αναπτύξουμε π.χ. πράσινο στους δήμους και στις γειτονιές. Μεγάλη αξία θα έχει εάν ολοκληρωθούν ορισμένα έργα πληροφοριακής οργάνωσης, που μπορούν να προστατεύσουν πράσινο ή να περιορίσουν τις μετακινήσεις με το ΙΧ.

Να το πούμε χωρίς περιστροφές: η χώρα έχει επενδύσει μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για έργα της Κοινωνίας της Πληροφορίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στις Περιφέρειες, αλλά ο πολίτης δεν έχει δει ακόμα καρπούς.

Έχει σχεδόν ολοκληρωθεί το έργο Αυτοματισμού των Πολεοδομιών, αλλά κάποιες «αόρατες δυνάμεις» δεν επιτρέπουν να γίνει πλήρης εφαρμογή του. Το «Ενιαίο Διαδικτυακό Περιβάλλον» αφορά στους Δήμους και έχει ήδη ξεκινήσει με ένα πιλοτικό μέρος 1,5 εκατομμυρίων ευρώ. Αναμένεται να εγκριθεί η συνέχεια του έργου στο ΕΣΠΑ, προϋπολογισμού περί τα 35 εκατομμύρια ευρώ.

Για να μην μπερδεύεστε με την ονοματολογία των έργων, που μοιάζει να έχει βγει από τη Νέα Γλώσσα (Newspeak) του Όργουελ, η ουσία είναι μια: η φιλική προς το περιβάλλον ανάπτυξη των Δήμων και της περιφέρειας δεν περνά μέσα από το τσιμέντο. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αναπτυχθεί η ηλεκτρονική (τοπική) διακυβέρνηση, που θα καταγράψει την παρούσα κατάσταση και θα μειώσει τις μετακινήσεις. Δεν θα χρειάζεται κάποιος να κάνει ταξίδι στην Τρίπολη για να πάρει ένα χαρτί. Θα το παίρνει ηλεκτρονικά στην Αθήνα…

Μέχρι στιγμής η ουσιαστική εφαρμογή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, σκοντάφτει στο ότι αρκετά έργα είναι μισοτελειωμένα. Ενδεχομένως και επειδή οι «κύκλοι της διαφθοράς» δεν θέλουν ηλεκτρονικούς ελέγχους, -αυτό ισχύει για το έργο των πολεοδομιών…

Μια από τις λίγες ελπίδες για να αλλάξει αυτός ο φαύλος κύκλος, είναι να μπει ο πολίτης στο παιγνίδι. Να απαιτήσει να πάρει υπηρεσίες από τα πανάκριβα έργα που τα πλήρωσε από τους φόρους τους (και δεν μας τα χάρισε η Ε.Ε.). Ευτυχώς που υπάρχουν τα blogs, ακόμα και το Facebook, που κάνουν αυτό το παίγνιο απλή άσκηση. Το ζήτημα είναι να κάνουν κάποιοι την αρχή. Ποιοι, διάβολε, δεν αφήνουν να λειτουργήσουν ηλεκτρονικά συστήματα που καταγράφουν τι γίνονται τα φάρμακα που αγοράζουν τα νοσοκομεία; Έλα, ντε…

Tuesday, March 10, 2009

Κάποιοι που ξέρουν: «κρατικοποιείστε τις τράπεζες τώρα»!

Η θέση αυτή εκφράζεται σε ιδιαίτερες συνομιλίες από στελέχη που γνωρίζουν τα των ελληνικών τραπεζών και δεν πάσχουν από κάποια «σοσιαλμανία»: είναι στελέχη της κυβέρνησης. Η άποψή τους είναι ότι οι επισφάλειες γνωστών ελληνικών τραπεζών είναι υψηλές. Η Τράπεζα της Ελλάδος, κατά τις ίδιες πηγές, θα έπρεπε να έχει ήδη αρχίσει ελέγχους κεφαλαιακής επάρκειας, κάτι που δεν το κάνει. Και αυξάνεται το ρίσκο για τη χώρα.

Κατά την ίδια συλλογιστική, το Κράτος πρέπει να περάσει ένα νόμο και να αγοράσει για 2 χρόνια το 51% των περισσοτέρων τραπεζών. Να προβλέπεται στη διαδικασία το πώς στη συνέχεια θα επιστρέψουν στον ιδιωτικό τομέα. Με 5 δισεκατομμύρια ευρώ, λένε αυτοί οι υπολογισμοί, η ελληνική πολιτεία μπορεί να κάνει μια πλήρη παρέμβαση αυτού του τύπου στις τράπεζες.

Στελέχη που παρακολουθούν από μέσα τα πράγματα και τείνουν προς αυτή τη συλλογιστική, εκτιμούν ότι, κατά πάσα πιθανότητα, το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν έχει τις προϋποθέσεις για να προχωρήσει σε μια τόσο ριζική κίνηση. Κάποιοι πολιτικοί της κεντρικής σκηνής που άκουσαν αυτό το σενάριο, είπαν «γιατί να το κάνουμε, αφού δεν έχει ακόμα κανένα “μπαμ”;». Η απάντηση των απαισιόδοξων ήταν ότι «όταν θα γίνει το πρώτο “μπαμ”, τότε θα είναι αργά, γιατί θα έχουμε φαινόμενα ντόμινο»

Οι απαισιόδοξοι, που αν και προερχόμενοι από την παράταξη της κεντροδεξιάς, κρίνουν σκόπιμη την κρατικοποίηση τραπεζών, τονίζουν ότι η εξέλιξη του τραπεζικού συστήματος μπορεί να «καταπιεί» τους περισσότερους πολιτικούς. Η διοχέτευση δισεκατομμυρίων ευρώ (ή δολαρίων) σε τράπεζες δεν είναι «αριστερή» λύση, όπως φαίνεται και από το post ενός πασίγνωστου στις ΗΠΑ ελληνοαμερικάνου blogger.

Μακάρι τα απαισιόδοξα σενάρια να είναι σκέψεις ανασφαλών ανθρώπων. Το σημαντικό ζήτημα, πάντως, είναι ότι τα σχέδια του πολιτικού συστήματος και η στάση της Τράπεζας της Ελλάδος δεν παρέχουν τα στοιχεία που χρειάζονται, ώστε να διαψευσθούν τα κινδυνολογικά σενάρια…

*photo via flickr*

Monday, March 09, 2009

Ιδιοκτήτες των social media, «πάπες», «φύλαρχοι» και οι «ζογκλέρ» με τα πολλά καπέλα…

Καμία έκπληξη που, λόγω του ότι τα social media είναι trendy, έχει αναπτυχθεί μια συζήτηση για το αν είναι ένας χώρος με τον οποίο πρέπει να ασχολούνται μόνο πολίτες, ή αποτελούν ένα πεδίο συζήτησης όπου έχουν θέση οι πολιτικοί, οι επιχειρήσεις, οι professionals. Στις ανεπτυγμένες χώρες τα έχουν λύσει αυτά, γι’ αυτό μόνο γραφικοί (ή πονηροί…) θα ζητήσουν από τον Steve Rubel να μην ασχολείται με τα social media, επειδή είναι πρώτης γραμμής στέλεχος της Edelman.

Μια θεμελιωμένη τοποθέτηση είναι αυτή του Νίκου Αναγνώστου, με τον οποίο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και έχουμε την πολυτέλεια να εκφράζουμε διαφορετικές απόψεις, αλλά να διατηρούμε έναν αμοιβαίο σεβασμό. Κατά τα άλλα, να σημειώσω ένα στοιχείο, που δηλώνεται απερίφραστα σε όποια social media συμμετέχω: το ένα και μοναδικό «καπέλο» που φοράω, όταν εκφράζομαι στα «δημόσια κύματα» των Νέων Μέσων, είναι αυτό της επαγγελματικής/επιχειρηματικής μου ιδιότητας. Στο blog μου γράφω με αυτό το «καπέλο», το εταιρικό μου blog (knowhow.gr) λειτουργεί σε αυτό το πλαίσιο.

Ξέρω ότι είναι παλιομοδίτικα αυτά στην Ελλάδα, ή –καλύτερα- θεωρούνται φραγκολεβαντίνικες συνήθειες… Μετράει το να πλασάρεται κάποιος ως διανοούμενος, ενώ παράλληλα έχει επιχειρηματικά ενδιαφέροντα.

Δεν είναι έκπληξη όλα αυτά. Ελάχιστους ενδιαφέρουν οι προσωπικές μου εμπειρίες, ειδικά εκείνες, όπου είχα τη δυνατότητα να δω από κοντά σχεδόν όλες τις elite της χώρας… Υπήρξαν περίοδοι που είδα με πόση δεξιοτεχνία οι άνθρωποι γύρω μας άλλαζαν, αλλάζαμε τα «καπέλα», και αυτό θεωρείτο φυσικό, αν όχι επιβεβλημένο. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά η επιλογή μου από το 2000 και μετά ήταν και είναι να φοράω ένα μόνο «καπέλο» και αυτό να είναι ορατό, ρητό και ομολογημένο. Και λόγω της (γεωγραφικής, όχι οικογενειακής) καταγωγής μου, αυτό το «καπέλο» το προσέχω, έχω κόλλημα με την αισθητική. Προσφέρει το συναίσθημα της σιγουριάς, της γαλήνης και βοηθάει τo «Think Positive», ρε γαμώτο…

Friday, March 06, 2009

Social media, οριακά ή δυναμικά; Η περίπτωση IPTV

Το χθεσινοβράδινο εγχείρημα της HOL, με το λανσάρισμα της νέας υπηρεσίας IPTV, είναι χαρακτηριστικό. Η εταιρεία επέλεξε να κάνει την παρουσίαση μέσω του online κόσμου και των social media. Αυτά τα εγχειρήματα δεν έχουν την έννοια του scoop, ούτε είναι πονταρίσματα δημοσιότητας. Είναι μια πρώτη κίνηση ενός πλάνου μιας εταιρείας, να επικοινωνήσει με το κοινό της μέσα από τον online κόσμο και τα social media. Από αυτή την άποψη, ως τέτοια κίνηση, κρίθηκε από τους ενδιαφερόμενους ως επιτυχής.

Αυτό, πρώτα απ’ όλα, δείχνει την αυξανόμενη δυναμική των social media. Δεν είναι «περιθωριακή» ομάδα στη χώρα μας, ούτε περιφερειακός παίκτης, μήτε ένας απλός «ρολίστας» στο χάρτη του δημόσιου διαλόγου. Πρόκειται για έναν δυναμικό παράγοντα, που διεκδικεί αυξανόμενο ρόλο. Και όταν βρίσκει την ευκαιρία, το αποδεικνύει….

Όπως το συνηθίζουν οι αγγλοσάξονες, πρέπει να σημειώσω ότι η εταιρεία μου και εγώ είχαμε συμβολή στην οργάνωση του εγχειρήματος του HOL TV. Πρέπει να προστεθεί ότι ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα επαγγελματική εμπειρία και μια δημιουργική ευκαιρία. Περισσότερα για την ουσία του λανσαρίσματος στο εταιρικό μας blog, το knowhow.gr.

Thursday, March 05, 2009

«Πιάτσα εμποράκων» ή αγορά υπηρεσιών…

Κάποτε, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του marketing εταιρείας τηλεπικοινωνιών, μου είπε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με νοοτροπία εμπόρων. Δεν έχουμε κουλτούρα υπηρεσιών… Τι λέει ένας εμποράκος; «Πάρε αυτό το προϊόν, φύγε, κι εγώ θα βγάλω ένα 100%, ένα 200%. Δε με νοιάζει αν ξαναπατήσεις στο μαγαζί μου ή αν δεν ξαναπατήσεις».

Στις υπηρεσίες τα πράγματα είναι διαφορετικά: ο επαγγελματίας πρέπει να χτίσει τη σχέση με τον πελάτη, γιατί το κέρδος / όφελος προκύπτει από το πόσες φορές θα γυρίσει ο πελάτης να πάρει υπηρεσίες, τι θα πει στον κύκλο του ως word of mouth, κλπ.

Σερφάροντας στην μπλογκόσφαιρα, βρήκα δύο πολύ ωραία post για τα θέματα αυτά, που δεν θα τα βρείτε σε κλασσικά βιβλία ούτε στον Τύπο. Στο πρώτο μπορείτε να δείτε πώς οδηγούνται να συμπεριφέρονται οι διάφοροι πάροχοι συμβουλευτικής, λόγω της αντιμετώπισης που έχουν από τους πελάτες του, ενώ στο δεύτερο μπορεί κανείς να βρει μερικές χρήσιμες συμβουλές για το πώς μπορεί να κάνει το consulting, χωρίς να βρεθεί να παρέχει «δωρεάν υπηρεσίες». Τα δύο κείμενα, εκτός από καλογραμμένα, είναι και αρκετά χρήσιμα, διότι είναι βιωματικά…

*photo via flickr*

Tuesday, March 03, 2009

Η κρίση «χτυπάει» το Internet, αλλά το video…

Την ώρα που ο Γ. Προβόπουλος λέει στη Βουλή ότι τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα, υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν ότι «η κρίση δεν ήλθε ακόμα». Οι άλλοι, που θεωρούν ότι η κρίση έχει προχωρήσει ήδη σε ορισμένους κλάδους, μπορούν να δουν τα στοιχεία για το πώς επηρεάζεται η δραστηριότητα στο Internet.

Οποίοι πουν ότι αυτά τα στοιχεία αφορούν τις ΗΠΑ, μπορούμε να τους θυμίσαμε ότι αυτό λέγαμε τον Οκτώβρη για τα συμπτώματα στις τράπεζες στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.

Ναι, είναι αλήθεια ότι το μοντέλο της ελληνικής οικονομίας είναι αρκετά διαφορετικό από αυτών των ΗΠΑ. Ωστόσο, τώρα, στη φάση της κρίσης, οι παρενέργειες –έστω και με κάποια διαφορετική μορφή, συνήθως με μια διαφορά φάσεως-, έρχονται «συστημένες» και στην Ελλάδα.

Μέσα στο σκηνικό της μιζέριας, το online video φαίνεται ότι θα συνεχίσει να αυξάνεται… Δεν είναι έκπληξη. Αποτελεί έναν πολύ δυναμικό τρόπο επικοινωνίας, για οποιοδήποτε μήνυμα, σε οποιοδήποτε κοινό…

*photo via flickr*