Η απορία του Γ. Πρετεντέρη και του Ν. Χατζηνικολάου και η Net Generation

Στις εκπομπές τους, με το διαφορετικό στυλ που χαρακτηρίζει τον καθένα, οι δύο γνωστοί δημοσιογράφοι εκφράζουν τις τελευταίες μέρες, με έντονο τρόπο, την αντίδρασή τους για την έκταση με την οποία ασχολείται ο διάλογος των πολιτικών και της τηλεόρασης με τα σκάνδαλα. Ο Γ. Πρετεντέρης επικαλέστηκε και τα στοιχεία της εταιρείας δημοσκοπήσεων GPO, που αναφέρουν ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης (περί το 80%) είναι αρνητικό στην αφιέρωση τόσης ενέργειας και χρόνου για την ενασχόληση με σκάνδαλα.

Υπάρχει, όμως, ένα πρόσθετο στοιχείο: ορισμένες άλλες δημοσκοπήσεις, που αφορούν σε μεγάλες εκλογικές περιφέρειες της χώρας, δείχνουν ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων 18-34 ετών αναζητούν εναλλακτικές επιλογές. Στην Α’ Αθηνών, οι Οικολόγοι – Πράσινοι φαίνεται ότι βρίσκονται στο επίπεδο του 10%, ενώ δίνουν πολύ χαμηλή ψήφο εμπιστοσύνης σε πρόσωπα και κόμματα που είναι πολύ δημοφιλή σε ηλικίες άνω των 45 ετών.

Αυτό και άλλα στοιχεία, δείχνουν μια τάση ότι η Net Generation (ό,τι σημαίνει αυτό στη χώρα μας...) είναι πιθανόν να συζητάει αλλού, πέρα από τα όρια του διαλόγου που θητεύουν το πολιτικό σύστημα, τα media, οι υφιστάμενες εταιρείες επικοινωνίας (για να μην μιλάμε μόνο για το «σπίτι» των άλλων). Ενδεχομένως να προχωρούν στο «στήσιμο» ενός σημαντικού πεδίου διαλόγου, πέρα από αυτό που νομίζουμε ότι είναι ο δημόσιος χώρος της πολιτικής και της κοινωνίας.

Πιθανόν ο χώρος «αλλού» της Net Generation να μεγαλώνει διαρκώς και να μειώνει τις γέφυρες, από αυτό που νομίζουμε ή θεωρούμε «κεντρική σκηνή», εμείς οι «παλιότεροι» (ο καθένας με τον ισχυρό, ή μικρό του ρόλο)… Στις επόμενες τρεις εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές, εθνικές, δημοτικές 2010) θα έχουμε τη δυνατότητα να το εξετάσουμε με πραγματικά στοιχεία, κάτι που θα βοηθήσει και αυτούς που εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους για την υπερπαραγωγή δημοσκοπήσεων.

*photo via flickr*

«Πρωτόγονη» ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Και θα επιδεινωθεί…

Το άρθρο της «Καθημερινής» είναι ενδεικτικό του τι συμβαίνει. Η κατάσταση θα επιδεινωθεί τους επόμενους μήνες, γιατί η ενημέρωση των ιστοχώρων των υπουργείων και των δημόσιων οργανισμών, κατά κανόνα, εξαρτάται από την πολιτική τους ηγεσία. Η πολιτική κρίση του τελευταίου χρόνου δεν έχει αφήσει πολλά περιθώρια για αναβάθμιση της διαδικτυακής εικόνας των φορέων του δημοσίου, ούτε καν για συντήρηση.

Αν πάμε στην «καρδιά» της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, τότε πράγματα υπάρχουν πολλά έργα προς παράδοση/λειτουργία. Είναι έργα πληροφορικής που χρηματοδοτήθηκαν από το Γ’ ΚΠΣ, το οποίο ουσιαστικά ολοκληρώνει τις χρηματοδοτήσεις του μέσα στη χρονιά. Να δούμε αν τα έργα αυτά θα μπουν σε λειτουργία, κάτι που εξαρτάται -και αυτό- από την διάθεση που βρίσκεται η πολιτική ηγεσία.

Στην ουσία, αποτελεί άλλο ένα στοιχείο του τρόπου λειτουργίας των κρατικών μηχανισμών στην Ελλάδα: θέματα όπως η λειτουργία νέων έργων πληροφορικής και e-government, καθώς και η ενημέρωση των sites θα έπρεπε να λειτουργούν από τη διοίκηση, από υπαλλήλους καριέρας. Αυτά δεν συμβαίνουν στην Ελλάδα, όπου ολοένα και περισσότερο ο κορμός των υπηρεσιών ενός υπουργείου, ενός δημόσιου οργανισμού αποτελείται από μια ομάδα (μετακλητών) συμβούλων της πολιτικής ηγεσίας. Εξ ου και τα αποτελέσματα… Προς τούτο και η πρόβλεψη ότι, για τους επόμενους μήνες, πιθανόν να έχουμε επιδείνωση των στοιχείων και συμβόλων που εκλαμβάνονται ως ηλεκτρονική διακυβέρνηση…

Ενδιαφέροντα αναγνώσματα για θέματα που «κεντρίζουν»

Οι μέρες του Πάσχα –που μόλις πέρασαν…- είναι ιδανικές για όσους αγαπούν τη μελέτη και το διάβασμα. Ένα μικρό απάνθισμα από τη δική μου περιδιάβαση, σε μια χρήσιμη αναλογία με εδέσματα και συντροφιές. Οι επιλογές μου, κάποιες από σύμπτωση, άλλες από βιβλία ή αρχεία που περίμεναν καιρό, ακολουθούν…

«Grown Up Digital»
Οι ελίτ και οι ισχυροί που αγνοούν τη νέα γενιά, τη Net Generation, παίρνουν ρίσκο εάν δεν διαβάσουν το βιβλίο του Don Tapscott «Grown Up Digital», ο οποίος είναι ο συγγραφέας του πολύ επιτυχημένου «Wikinomics». Ο Tapscott πραγματοποίησε έρευνα σε 11.000 νέους και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Συνιστάται ιδιαίτερα σε κορυφαίους decision makers, είτε είναι πολιτικοί, είτε επιχειρηματίες/top management. Οποίοι συνεχίζουν να αγνοούν τις τάσεις στην Net Generation, παίρνουν το ρίσκο να απωλέσουν σύντομα μέρος της ακτινοβολίας τους.

Ψηφιακός Δαρβινισμός
Για τις δύο τάσεις στο marketing ως προς την κρίση, σας έχουμε ήδη μιλήσει: η μια πρεσβεύει ότι η κρίση είναι συγκυριακή και ότι όλα θα γίνουν περίπου όπως ήταν πριν, όταν αρχίσει η ανάκαμψη. Η άλλα τοποθέτηση, θεωρεί ότι τελείωσε το μοντέλο του marketing (και της διαφημιστικής καμπάνιας), όπως την ξέραμε. Το περιοδικό Strategy+Business της γνωστής εταιρείας συμβούλων Booz & Co (παλαιότερα γνωστής ως BooZ Allen), που έχει κατ' επανάληψη δουλέψει και στην Ελλάδα (πχ με την Εθνική), δημοσιεύει ένα πολύ τεκμηριωμένο άρθρο με τίτλο «Ψηφιακός Δαρβινισμός».

Η βιώσιμη ανάπτυξη ως στρατηγική ανάγκη των εταιρειών
Ακόμα και τώρα πολλές εταιρείες αντιμετωπίζουν την υποχρέωσή τους απέναντι στη φύση και τις επόμενες γενιές, ως αναγκαίο κακό. Μερικές εταιρείες μάλιστα είχαν προσφύγει σε διάφορες επιφανειακές ενέργειες τις οποίες πρόβαλαν στα πλαίσια της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (CSR). Oι ενδιαφερόμενοι, είναι χρήσιμο να μελετήσουν το σχετικό άρθρο του Strategy+Business. Σε περίοδο οικονομικής κρίσης θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να πειστούν οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις να επενδύσουν με προοπτική και με σχέδιο για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η υπερβολή εναντίον του περιβάλλοντος δεν αφήνει περιθώρια. Το άρθρο εξηγεί γιατί και πώς και πόσα και πού θα βρείτε τις πιο έγκυρες πηγές.

Ως εκ θαύματος
Και κάτι εκτός επαγγελματικής ή πολιτικής ατζέντας: τo βιβλίο του ηθοποιού Κωνσταντίνου Τζούμα (που κάνει και πολύ καλές εκπομπές στο ραδιόφωνο) «Ως εκ θαύματος» (εκδόσεις Καστανιώτη). Φάρσες μαθητών στα τέλη της δεκαετίας του ‘60 με φόντο το Κολωνάκι εκείνης της εποχής. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, είναι το αυτοσαρκαστικό ύφος του Κωνσταντίνου Τζούμα και οι σκηνές, σαν από επίκαιρα, από μια εποχή που δεν θα γυρίσει ποτέ ξανά…

Πώς θα γίνουν καλύτερα τα κρατικά sites

O Β. Γουλανδρής προτείνει στο Twitter μια υπόδειξη του Θ. Καρούνου για το πώς μπορούν να γίνουν καλύτερα τα κρατικά (και όχι μόνον) sites. Oι υποδείξεις αυτές είναι πολύ χρήσιμες, γιατί συμπυκνώνουν την εμπειρία από προηγμένες χώρες.

Ωστόσο στην Ελλάδα έχουμε να ξεπεράσουμε ορισμένες πολύ πιο βασικές αδυναμίες:

- οι διαδικασίες με τις οποίες ανατίθεται η κατασκευή των sites έχουν όλες τις αμαρτίες των ελληνικών διαγωνισμών (ελλείπεις προδιαγραφές, υποεκτιμημένο κόστος, κλπ),
- οι ανάγκες ανανέωσης υποτιμώνται, με αποτέλεσμα αρκετά να παραμένουν στην ουσία ανενεργά,
- ο κάθε φορέας κάνει το δικό του site που δεν επικοινωνεί με συγγενών φορέων,
- τα περισσότερα δεν έχουν interactivity και δεν χρησιμοποιούν Web 2.0 δυνατότητες,
- το ελληνικό Δημόσιο δεν είναι τόσο φιλικό στη φιλοσοφία της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, οπότε αρκετές αναθέσεις δουλεύουν «στον αέρα».

Αυτά τα λίγα, σε τηλεγραφικό στυλ, καθώς το καθένα από αυτά μπορεί να αναλυθεί σε μερικές δεκάδες σελίδες…

Οι υπηρεσίες υγείας «πιέζονται» να αξιοποιήσουν το Διαδίκτυο και την Πληροφορική

Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι μεσαιωνική και έχει καταγραφεί σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Διεθνώς, οι αναλυτές αναφέρουν ότι ο συνδυασμός βιολογίας και engineering, θα μετατρέψει τις υπηρεσίες υγείας, σε ένα κλάδο της πληροφορίας, με καταλύτη και το Internet.

Κάποιοι μιλάνε και για το Health 2.0, όπου στην ουσία οι ασθενείς και οι πολίτες θα αναλάβουν δράση για να πάρουν ένα μέρος της εξουσίας, που μέχρι τώρα την έχουν συγκεντρώσει όλη οι γιατροί και τα γραφειοκρατικά συστήματα υγείας.

*photo via flickr*

Λεφτά στους «μαντράδες» ή στα start-ups;

Τα πρώτα πακέτα διάσωσης (bail-out) που έδωσε η ελληνική Πολιτεία ήταν στους «μαντράδες» αυτοκινήτων (500 εκατομμύρια ευρώ, μέσω της μείωσης του τέλους ταξινόμησης) και στην επέκταση των διορισμών του Δημοσίου (2,5 δισεκατομμύρια μέσω ΟΑΕΔ).

Τέτοια μέτρα μπορεί να επιδεινώσουν την κρίση, αφού ανακυκλώνουν τα αίτια που φωλιάζουν στην ίδια τη χώρα μας («πώρωση» με τα αυτοκίνητα και με το αραλίκι στο Δημόσιο). Την ίδια στιγμή, κάποιοι άλλοι σκέφτονται πώς να ενισχύσουν την καινοτόμο επιχειρηματικότητα και τα start-ups.

To εγχείρημα δεν είναι απλό. Τι είναι, όμως, απλό σε μια περίοδο που θα αυξηθεί κατακόρυφα η ανεργία και, μάλιστα, των νέων και ιδίως των πτυχιούχων;…

*photo via flickr*

Πέντε μύθοι για τις επιχειρήσεις που πλήττονται από την κρίση

Στην Ελλάδα έχουμε μόνο δύο μύθους γι’ αυτό το θέμα. Διαμετρικά αντίθετους. Ο πρώτος λέει ότι «για τις ζημιές που υφίστανται οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα από την κρίση, την ευθύνη έχει το Κράτος». Ο ακριβώς αντίθετος μύθος αναφέρει ότι «για τα πάντα φταίνε οι Έλληνες επιχειρηματίες, που είναι όλοι τους άπληστοι και πρόχειροι».

Μια πιο ψύχραιμη ανάλυση, από βρετανική (ηλεκτρονική) πένα, καταγράφει πέντε μύθους, μέσω των οποίων επιχειρείται να βρουν άλλοθι οι επιχειρήσεις.

Δέκα λόγοι για να κάνετε business σε περίοδο κρίσης

O εμπνευστής του πολύ καλού blog για το επιχειρείν «ψάρεψε» -και το σύστησε μέσω Twitter- ένα δεκάλογο για την πραγματοποίηση επιχειρηματικών ventures και start-ups, ακόμα και σε περίοδο οικονομικής κρίσης.

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, τα περισσότερα μέλη των «ελίτ» μας λένε με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, γιατί δεν το σκεφτήκαμε να γίνουμε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι.

Ποιος θα πει τι ζημιά γίνεται με την τόσο ευρεία και πάνδημη απαξίωση της επιχειρηματικότητας; Ποιος θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας; Ποιος θα δώσει ευκαιρίες στα νέα παιδιά;…

*photo via flickr*

Υπηρεσίες Υγείας στην εποχή του Internet, μερος III

Έχει γραφτεί πολλές φορές σε αυτό το ιστολόγιο, η μεσαιωνική κατάσταση των υπηρεσιών υγείας, σε μια εποχή όπου η εξάπλωση του Internet επιτρέπει στον πολίτη να παρέμβει ως καταναλωτής.

Σε συνέχεια του διαδικτυακού «πινγκ-πονγκ» που έχουμε ανοίξει με τον πολύ ορεξάτο (ζει στη Θεσσαλονίκη, γαρ!) Ginko, παραπέμπω στη νέα του ανάρτηση, που είναι μια ανάλυση για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στον πολύπαθο αυτό χώρο και στις δυνατότητες παρέμβασης του πολίτη (που τώρα υφίσταται τα διαλυμένα νοσοκομεία ή το πολύ μεγάλο κόστος των ιδιωτικών υπηρεσιών, αμφίβολης ποιότητας).

Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση: ακριβό μου μυστικό και τα έργα-ζόμπι

Σε μια πρόσφατη συνάντηση εργασίας, ένας δραστήριος ακαδημαϊκός υπενθύμισε ότι, σε παλαιότερες στρατηγικές της αναλύσεις, η Κοινωνία της Πληροφορίας δήλωνε ότι σε κάθε έργο πρέπει να αφιερώνεται το 10% του Προϋπολογισμού για δράσεις επικοινωνίας με τους πολίτες.

Αυτό το ιστολόγιο το έχει γράψει δεκάδες φορές, ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα υλοποίησης των έργων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, είναι η σχεδόν ολοκληρωτική απουσία επικοινωνίας τους προς τους χρήστες, πολίτες, δημότες, επιχειρήσεις κλπ. Οι πολίτες δεν γνωρίζουν τα έργα για να τα χρησιμοποιήσουν. Οι χρήστες δεν έχουν επίγνωση των έργων (π.χ., στον τομέα πληροφορικής της υγείας, πολεοδομίες), ώστε να πιέσουν κόντρα στις σκανδαλώδεις καθυστερήσεις και στις ολοφάνερες απόπειρες υπονόμευσης. Μικρές ομάδες συμφερόντων έχουν μεγάλο όφελος να μποϋκοτάρουν τα έργα πληροφορικής, ώστε να διατηρηθεί το καθεστώς συναλλαγής με τον πολίτη…

Τι συμβαίνει όταν γίνονται κάποιες καμπάνιες διαφήμισης; Αυτό τον καιρό βρίσκονται στο «αέρα» καμπανιες για διάφορα έργα του Interreg, προϋπολογισμού μερικών εκατομμυρίων ευρώ. Για να μην θεωρηθεί ότι κάνω τον τιμητή, πρέπει να σημειώσω ότι ακόμα και αν είχε η εταιρεία μου κάποια υπεργολαβία, δεν θα καταφέρναμε να κάνουμε κάποια διαφορά.

Τα περισσότερα έργα επικοινωνίας , μετά από γνωστές διαδικασίες διαγωνισμών, καταλήγουν σε ανούσιες διαφημιστικές δαπάνες, που:
- το μήνυμά τους δεν ενδιαφέρει τους πολίτες,
- δεν είναι ξεκάθαρο τι θέλουν να πουν,
- προωθούνται σχεδόν αποκλειστικά στη διαφήμιση και δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη άλλων δράσεων που θα «ενέπλεκαν» τους πολίτες, τους χρήστες, τις πρωτοπορίες…

Το e-government, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, είναι ωραίοι όροι για εκδηλώσεις, όπου όλοι έχουμε κάτι ωραίο να πούμε και να κάνουμε το «κομμάτι» μας. Είναι καιρός να κάνει ο καθένας μας κάτι στο χώρο ευθύνης του, γιατί είναι πολλά τα πεταμένα λεφτά και ακόμα περισσότερα τα έργα-φαντάσματα.

O Αλ. Αλαβάνος συναντά παραγωγικούς κλάδους (δομικά υλικά, κλπ)

Η κυβέρνηση επέλεξε να ενισχύσει, με άλλοθι την κρίση, ό,τι πιο αντιπαραγωγικό στην ελληνική οικονομία, που η κατανάλωσή του είναι μια από τις αιτίες της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας: τις εισαγωγές αυτοκινήτων. Την ίδια στιγμή παραγωγικοί κλάδοι της χώρας είναι σε κατάσταση κατάρρευσης και μαζί τους η απασχόληση εγχώριου εργατικού δυναμικού.

Οι κλάδοι που έχουν σχέση με την κατασκευή κτιρίων και υποδομών, αφού είδαν ότι η κυβέρνηση δεν έχει ούτε διάθεση να δει σοβαρά τα θέματά τους, ούτε σχέδιο, αντιμετώπισαν με καλό μάτι μια συνάντηση με τον Αλέκο Αλαβάνο. Ορισμένοι ήταν επιφυλακτικοί στην αρχή, εκτιμώντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αρνητικός ως προς την επιχειρηματική δραστηριότητα.

Οι συναντήσεις που έγιναν στη συνέχεια, όμως, απέδειξαν ότι ο επικεφαλής της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται ότι η κατάρρευση των επιχειρήσεων θα σημάνει σημαντική συρρίκνωση της απασχόλησης και μια μεγάλη ήττα της ελληνικής οικονομίας: αν κλείσουν αυτή την περίοδο πολλές επιχειρήσεις, μόνο ένας μικρός αριθμός θα ξαναδημιουργηθεί όταν τελειώσει η κρίση. Η αγορά θα στραφεί στις εισαγωγές, οι οποίες θα εδραιωθούν και δεν θα επιτρέψουν ξανά την ανάπτυξη ελληνικής δραστηριότητας.

Ο Αλέκος Αλαβάνος έχει ένα πλεονέκτημα, ότι μπορεί να τα συζητήσει αυτά με τον αδελφό του Γιάννη, που είναι πρόεδρος του ΤΕΕ και γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει για τους Έλληνες μηχανικούς η κατάρρευση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού.

Σε αντίθεση με τις εισαγωγές αυτοκινήτων όπου εργάζονται μερικές εκατοντάδες πωλητές για τη διάθεση των εισαγομένων αυτοκινήτων, στα αλουμίνια, τα τσιμέντα, κλπ υπάρχουν μεγάλες παραγωγικές μονάδες, με σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα. Η πραγματική πτώση των πωλήσεών τους είναι της τάξεως του 50%. Πολλές ελληνικές επιχειρήσεις (π.χ., στο αλουμίνιο, που σε αντίθεση με το τσιμέντο υπάρχουν μερικές εκατοντάδες) δεν έχουν ούτε την εμπειρία, ούτε το βάθος για να αντιμετωπίσουν καταστάσεις κρίσης.

Η μετατροπή της οικονομικής κρίσης σε ευκαιρία να δώσει φιλοδωρήματα το κράτος και σε reality show στην τηλεόραση, δεν θα δώσει λύσεις, αλλά θα βαθύνει το πρόβλημα. Είναι χρήσιμο το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα να διαμορφώσουν σχέδια, όπου πρώτο ρόλο θα έχει η στήριξη της επιχειρηματικότητας. Αν δεν θέλουμε να μετατραπεί η χώρα σε έναν απέραντο ΟΑΕΔ, αυτός είναι μονόδρομος.

(Τα παραπάνω είναι συμβολή του Reporter XL)

Διαγωνισμός κατά της διαφθοράς!

Δεν είναι ανέκδοτο, ούτε φάρσα. Η Παγκόσμια Τράπεζα οργανώνει έναν διαγωνισμό κατά της διαφθοράς! Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να υποβάλουν τις συμμετοχές τους μέχρι τις 30 Απριλίου.

Το ερώτημα είναι πόσοι θα συμμετάσχουν από την Ελλάδα… Η εμπειρία είναι πλούσια. Επιπλέον, οργανώνονται στη χώρα μας καταπληκτικά συνέδρια κατά της διαφθοράς, όπου συμμετέχουν (και) πρόσωπα του δημοσίου βίου, που γνωρίζουν το θέμα από «πρώτο χέρι»…

*photo via flickr*

To brand «Ελλάδα», πού να βρίσκεται;

Εδώ και αρκετά χρόνια, φαίνεται προκλητικό το θέμα «πώς πορεύεται το brand “Ελλάδα”;».

Ο καθένας μας έχει άποψη, γιατί η κατάσταση είναι πρόδηλη, όσο και ανησυχητική.

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση, καταγράφει τα στοιχεία και τα δεδομένα που υποψιαζόμαστε…

*photo via flickr*

Άτομα με αναπηρία, η ευκαιρία του Διαδικτύου

Αυτό το blog δεν θα υπήρχε, αν δεν ήταν αποδέκτης της γενναιοδωρίας αυτών που το παρακολουθούν. Ο φίλος Ginko, με τροφοδοτεί με καλές προσπάθειες στον τομέα της υγείας και των Κοινωνικών Υπηρεσιών (πού θυμήθηκα αυτό τον παλιομοδίτικο όρο). Η υπόδειξη του Ginko αξίζει, γιατί αφορά τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Με την άκρη του ματιού μου παρακολουθώ αυτό το χώρο περίπου από το 1983… Στην Ελλάδα του πελατειακού κράτους, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πώς θέματα των ατόμων με ειδικές ανάγκες, γίνονται «φιλέτο» στις μασέλες του πελατειακού κράτους, με την «συνδρομή» και σχετικών διαμεσολαβητών.

Το Internet και τα social media, μπορούν να βοηθήσουν, ώστε να αποκτήσουν τη δική τους φωνή μια σειρά ΑΜΕΑ, μειώνοντας την ανάγκη «υποστήριξης» από πολιτικούς και «εκπροσώπησης» από επαγγελματίες... Ο λόγος στον Ginko:

«…είναι παράληψη να μην αναφερθεί η κοινότητα του disabled.gr. Ένα ακόμα καλό παράδειγμα Ελληνικού, περίπου, “Health 2.0”, (αυτό μάλλον είναι και το πρώτο δείγμα στον Ελληνικό χώρο τέτοιων υπηρεσιών).

Το περίπου το αναφέρω γιατί, όπως και στο sugarfree, έχω την αίσθηση ότι αμιγείς Health 2.0 υπηρεσίες είναι profile based και όχι τόσο center based (δεν υπάρχει μια κεντρική δομή, π.χ., το forum, όσο κόμβοι, π.χ., τα profiles στο facebook, στο twitter, με ανεξάρτητη υπόσταση και δραστηριότητα, που μπορούν και αλληλοπλέκονται και να σχηματίζουν μεγαλύτερες δομές). Το παραπάνω βέβαια μεταξύ τυριού και αχλαδιού.

Δε το συζητώ, πάντως, ότι αυτές οι κοινότητες παράγουν έργο και μακάρι να πολλαπλασιαστούν! :)».

*photo via flickr*

Υπηρεσίες υγείας και η δύναμη των ασθενών & πολιτών

Το ελληνικό σύστημα υγείας έχει «ξεφύγει». Μόνο αν οργανωθούν οι πολίτες και οι ασθενείς και πιέσουν το σύστημα πολιτικών/γιατρών/εταιρειών, υπάρχει κάποια πιθανότητα να σπάσει ο σημερινός φαύλος κύκλος. Και ο μόνος τρόπος οργάνωσης είναι η αξιοποίηση των social media, όπως προέκυπτε και από μια παλιότερη ανάρτηση.

Οι υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα είναι πανάκριβες, δεν υπάρχει εγγύηση για την ποιότητά τους, ενώ συνδέονται με προκλητικά φαινόμενα διαφθοράς. Η κινητοποίηση των ασθενών, των συγγενών τους, ευαίσθητων πολιτών μπορεί να δημιουργήσει δίκτυα όπως το βρετανικό Patient Opinion.

Το δραστήριο e-Health.gr, με το οποίο ανοίξαμε αλληλογραφία έχει να κάνει κάποιες πιο συγκεκριμένες προτάσεις για τον ελληνικό χώρο.

Πέρα από την υπηρεσία του βρετανικού NHS, στο εξωτερικό (Αμερική κυρίως) υπάρχουν πάρα πολλά communities, υπηρεσίες ασθενών ή ανθρώπων που αναζητούν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας (π.χ.. υπάρχουν ακόμα και υπηρεσίες του τύπου rate my doctor). Νομίζω ότι ανάμεσα σε αυτά αξίζει να αναφερθεί το PatientsLikeMe.

Και στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες κοινότητες υποστήριξης, ενημέρωσης ασθενών με καλύτερο παράδειγμα το Sugarfree.

Από το να τα περιμένουμε όλα από το κράτος νομίζω ότι ίσως πρέπει σιγά – σιγά να καταφεύγουμε και εμείς σε λύσεις αυτοοργάνωσης και δράσεων. Όχι για να υποκαταστήσουμε το Κράτος, αλλά για γίνουμε όσο το δυνατόν καλύτεροι συμ-πολίτες, αν μη τι άλλο.

Στο παράδειγμα, π.χ,. με τον υγειονομικό χάρτη της Ελλάδος, γιατί να μην τον προωθήσουμε εμείς οι ενεργοί online Έλληνες πολίτες, αντί να περιμένουμε το κράτος?

(Χαίρομαι που αναφέρατε την αείμνηστη Αμαλία Καλυβινού, μιας και εγώ θεωρώ πώς αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα για να προωθήσουμε τις υπηρεσίες social media στο Εθνικό και όχι μόνο Σύστημα Υγείας)…

Αυτά λέει ο φίλος του eHealth.gr, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα δαπανά 50 εκατομμύρια ευρώ για πληροφοριακά συστήματα υγείας, τα οποία θα πληρωθούν, αλλά θα δουλέψουν ελάχιστα ή καθόλου. Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, στον τομέα της υγείας, δοκιμάζεται σκληρά.

*photo via flickr*

Media: κρίση διεθνώς, η Ελλάδα ανέγγιχτη;;;!!!

Σε όλο τον κόσμο τα media κόβουν κόστη, απομακρύνουν κατά εκατοντάδες το προσωπικό, κλείνουν έντυπα, γενικώς παρατηρούνται σοβαρά συμπτώματα κρίσης.

Στην Ελλάδα, υπάρχει μια γενικόλογη συζήτηση, αλλά τα μέτρα που παίρνουν οι εταιρείες media είναι πολύ πιο light. Παρόλο που στη χώρα μας, ο αριθμός των media αναλογικά με τον πληθυσμό, είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερος. Τι μυστικό έχουμε στην ευλογημένη χώρα μας;…

*photo via flickr*

ΚΚΕ και ΛΑΟΣ στα social media, αλλά και η «Δράση»

Χθες η Communication Effect έδωσε στοιχεία έρευνας για τους πολιτικούς και τα social media, της οποίας την ευθύνη είχα εγώ. Γράφτηκαν διάφορα κριτικά, μεταξύ των οποίων, όπως σημείωσε αναγνώστης στο metablogging, ότι δεν περιλάμβανε τη δραστηριότητα του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ στο χώρο αυτό.

Η έρευνα ασφαλώς θα έχει διάφορες παραλείψεις, μεταξύ των οποίων και την καταγραφή της προσπάθειας του νέου κόμματος «Δράση» να επικοινωνήσει μέσω των social media. Για νεοσύστατο κόμμα, το οποίο μάλιστα κατηγορείται ότι ιδρύθηκε από τρεις παλαίμαχους πολιτικούς (Μάνος, Μπουτάρης, Κοντογιαννόπουλος), η δραστηριότητά του είναι αρκετά ζωντανή, έστω και αν κατηγορείται ότι υστερεί κάπως στα τεχνικά θέματα. Η ζωντάνια του οφείλεται στο ότι προσέλκυσε αρκετούς bloggers, ορισμένους από τις τάξεις των Φιλελευθέρων.

Η παράλειψη στην έρευνα οφείλεται στο ότι η δράση της «Δράσης» έγινε αντιληπτή κατά τις δύο τελευταίες εβδομάδες, όταν η ερευνητική δουλειά είχε φθάσει στο σημείο της ολοκλήρωσης. Σε κάθε περίπτωση, mea culpa.

Οσον αφορά ΚΚΕ και ΛΑΟΣ, ο Δημ. Δημητριάδης σημειώνει τα παρακάτω στα σχόλια του metablogging:

«Βλέπω έναν κατακερματισμό στα groups του ΚΚΕ με 131 members (greece) & 961 (global) (και 73 + 63 etc), αυτό δείχνει απλά παρουσία αλλά άγνοια στο πως πρέπει να κινηθούν σωστά στο μέσο. Ο ΛΑΟΣ έχει ένα group με 673 members (global) και 10 events που οδηγούν σε ένα παρόμοιο συμπέρασμα. Δεν μπορώ εγώ να απαντήσω γιατί δεν συμπεριλήφθηκαν και πολιτικοί του ΛΑΟΣ ή του ΚΚΕ όπως οι κύριοι Καρατζαφέρης (1.527 supporters αλλά εμφανώς ερασιτεχνική) Μάκης Βορίδης και Αποστολάτος Βαϊτσης (ο ένας έχει κρύψει τους φίλους του και ο άλλος έχει 287). Συμφωνώ με την άποψη του nikan, ότι το όποιο αποτέλεσμά της επόμενης πολιτικής αναμέτρησης μάλλον θα είναι η αφετηρία της διαδικασίας όμως ανάγκη για διάλογο στα social media έχει αρχίσει να φαίνεται όλο και περισσότερο για τους πολιτικούς».

Το Internet «χτυπάει» στα θεμέλια της διαφήμισης

To Internet δεν αλλάζει το μοντέλο της διαφήμισης, υποστηρίζει το post που σας συστήνουμε… Αμφισβητεί τα ίδια τα θεμέλια της διαφήμισης. Όποιοι περιμένουν ότι, μετά την κρίση, θα επανέλθουμε στα ίδια επίπεδα τζίρων γύρω από την προβολή, κατά τον συγγραφέα, πλανώνται.

Ο πολίτης και ο καταναλωτής, παίρνουν την πληροφορία για τα προϊόντα, τις ιδέες, τις υποθέσεις που τους αφορούν, μέσα από άλλα κανάλια. Τελείως διαφορετικά, από αυτά που μέχρι τώρα μετέφεραν την διαφήμιση, την τηλεόραση, τον Τύπο, το ραδιόφωνο, τα outdoors. Τα banners και οι υπόλοιπες μορφές διαφήμισης στο διαδίκτυο, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα budgets που αφιερωνόντουσαν στις κλασσικές μορφές διαφήμισης. Πολύ ριζοσπαστική αντίληψη…

Στο συγκεκριμένο post καταγράφονται πολλά σχόλια, οπότε μπορείτε να δείτε και τον αντίλογο, πλούσιο και επιθετικό, πολλές φορές…