Εμπόδια σε υπηρεσίες Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: η Ελλάδα και η μελέτη του ΟΟΣΑ

Μια μελέτη του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει ότι η αδυναμία ταχείας επέκτασης των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δεν είναι μονο ελληνικό φαινόμενο. Σε όλες τις χώρες, τις ανεπτυγμένες και μη, υπάρχουν εμπόδια που δεν επιτρέπουν την ταχεία αξιοποίηση πολύ σημαντικών επενδύσεων στο e-government που είναι απαραίτητες και για την οικονομική ανάπτυξη και για την οικοδόμηση μιας ανοικτής κοινωνίας.

Για όποιον έχει διάθεση να εντρυφήσει στη μελέτη του ΟΟΣΑ, μπορεί να δει και στην σελίδα 89 τις διαπιστώσεις για την ανάγκη επικοινωνίας των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης: σε όλες τις χώρες διαπιστώνεται η χρησιμοτητα της ενημέρωσης των πολιτών, καθώς ένα μεγάλο εμπόδιο είναι η αγνοια ή η έλλειψη κουλτούρας αξιοποίησης αυτών των δυνατοτήτων.

Ανοιχτό Λογισμικό, Πόλεμος και Ειρήνη

Τις τελευταίες εβδομάδες, φάνηκε ότι η προοπτική υιοθέτησης Ανοιχτού Λογισμικού από το Δημόσιο ήταν η αιτία ή αφορμή να γραφούν δηλητηριώδη σχόλια σε παραπολιτικές στήλες ή να εκφραστεί η αντίθεση επιχειρήσεων πληροφορικής. Θα ήταν ανακριβές να πω «πολύς θόρυβος για το τίποτε». Η ένταση έχει αιτίες και οφείλεται κυρίως στο ότι στον τομέα των έργων πληροφορικής του Δημοσίου υπάρχει συσσωρευμένος «ηλεκτρισμός»: πολλές εταιρείες πληροφορικής παράγουν έργα που τους φέρνουν ζημίες αντί κερδών, ενώ από την άλλη πλευρά ένας μεγάλος αριθμός έργων, αν και έχει τυπικά ολοκληρωθεί, δεν δίνει καμμιά υπηρεσία στον πολίτη. Ορισμένες πλευρές φοβούνται ότι μια απότομη στροφή προς το Ανοιχτό Λογισμικό θα βάλει «μπουρλότο» σε αυτό το σκηνικό και θα κάνει τα πράγματα χειρότερα... Για όλους...

Θα επιχειρήσω να εκφράσω την άποψή μου στα ζητήματα που με ρώτησε η εφημερίδα Metropolis με την μαιευτική μέθοδο ή αυτό που λέμε στις τεχνικές της Επικοινωνίας «Ερωτήσεις και Απαντήσεις»...

Ερώτηση: Είναι το Ανοιχτό Λογισμικό μια ακτιβίστικη προσέγγιση της πληροφοριακής οργάνωσης του Δημοσίου και των οργανισμών;
Απάντηση: Παρότι αρκετοί επαγγελματίες της πληροφορικής, αλλά και πολίτες σε όλον το κόσμο, επενδύουν την προώθηση του Ανοιχτού Λογισμικού με ιδεολογογικές παραμέτρους, εντούτοις αυτές οι εφαρμογές στις ώριμες αγορές είναι πλέον mainstream. Δύο άρθρα του Economist που επικαλούμαι σε παλιότερη ανάρτηση του blog μου, το εξηγούν αναλυτικά και σε βάθος. Μεγάλοι οργανισμοί, πολύ γνωστές πολυεθνικές επιχειρήσεις και κρατικοί οργανισμοί υιοθετούν εφαρμογές Ανοιχτού Λογισμικού, επειδή θεωρούν ότι το ρίσκο είναι μικρό και τα οφέλη μεγαλύτερα.

Ερώτηση: Το όφελος από τη στροφή στο Ανοιχτό Λογισμικό εντοπίζεται μόνο στο κόστος;
Απάντηση: Το κόστος, κατά τους ίδίους τους οργανισμούς που εγκαθιστούν Ανοιχτό Λογισμικό στα συστήματά τους, είναι ένα σημαντικό κίνητρο για αυτούς. Ωστόσο, όπως εξηγούν τα στελέχη τους, υπάρχουν και άλλα πλεονεκτήματα, τα οποία λαμβάνουν υπόψη τους. Η «κλειστή» λογική ορισμένων μεγάλων διεθνών εταιρειών πληροφορικής έχει ωθήσει τους πελάτες τους να βρουν τρόπους, ώστε να έχουν μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας. Ένα επιπλέον κίνητρο για τους οργανισμούς είναι οι δυνατότητες να αξιοποιήσουν τα στελέχη τους, καθώς η εγκατάσταση εφαρμογών Ανοιχτού Λογισμικού απαιτεί περισσότερη δουλειά από αυτόν που έχει τέτοιες εφαρμογές στα συστήματά του. Ειδικά στις περιπτώσεις κρατών, υπάρχει και το κίνητρο της ανεξαρτησίας και της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Ερώτηση: Είναι εφικτή η αυτόματη αντικατάσταση σε μεγάλη κλίμακα παλαιών εφαρμογών με Ανοιχτό Λογισμικό;
Απάντηση: Εχουμε μπροστά μας το κλασσικο ερώτημα «Επανάσταση ή Εξέλιξη» (Revolution or Evolution). Δεν θα ήταν υπεύθυνο από πλευράς μου να δώσω μια απάντηση, για ένα θέμα που είναι αντικείμενο policy makers and technology strategists. Η άνοδος του Obama στην Προεδρία των ΗΠΑ έφερε μια ριζική αλλαγή στον Λευκό Οίκο. Σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου βασιλεύουν οι συμβατικές εφαρμογές και, μάλιστα, μέσω συμβάσεων που έχουν πανταχόθεν καταγγελθεί ως «λεόντειες», οι αποφάσεις θα πρέπει να είναι γενναίες, ωστόσο η υλοποίηση θα πρέπει να γίνει μέσω επεξεργασμένου πλάνου, που θα προβλέπει φάσεις και θα αξιολογεί τα ρίσκα.

Ερώτηση: Η προώθηση εφαρμογών Ανοιχτού Λογισμικού είναι αρκετή για να λύσει το τέλμα στην Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση;
Απάντηση: Οχι, επουδενί... Η κυβέρνηση θα πρέπει να βρεί λύσεις σε ένα γενικότερο πρόβλημα: η ελληνική δημόσια διοίκηση «πνίγει» σχεδόν όλα τα έργα Πληροφορικής και αφήνει τους πολίτες να παλεύουν με τη χαρτούρα και την ανοργανωσιά.

Αυτά και άλλα πολλά θέματα, θα συζητηθούν σε σχετική εκδήλωση που θα γίνει στις 9 Δεκεμβρίου, ενώ ο διάλογος έχει ήδη ξεκινήσει στο blog www.knowhow.gr/egov

Ποια ιδιότητα με νομιμοποιεί να εκφράζω την άποψή μου; Κατ' αρχάς, του χρήστη, που πριν 2,5 χρόνια ζύγισε τα υπέρ και τα κατά, «ανέκρινε» τον προμηθευτή του και προχώρησε στην υιοθέτηση εφαρμογών Ανοιχτού Λογισμικού (μεταξύ άλλων και του www.knowhow.gr, αλλά και για έργα πελατών της εταιρείας μου). Κατά δεύτερον, με την ιδιότητα του πολίτη, που θεωρεί υποχρέωσή του να έχει άποψη, που εκτός από τα προσωπικά/επαγγελματικά του ενδιαφέροντα, οφείλει να λαμβάνει υπόψιν του θέματα του συνόλου, της κοινωνίας. Προφανώς, τα παραπάνω συνθέτουν την άποψη ενός μη ειδικού (δεν θα χρησιμοποιήσω ως άλλοθι το πτυχιο μου του Πολυτεχνείου για να προφασιστώ ότι είμαι ειδικός σε ένα τομέα, που δεν έχω εμπειρία ή commitment).

Τέλος, οι απόψεις που εκφράζονται εδώ και ό,τι θα ακολουθήσει στην πορεία προς την εκδήλωση της 9ης Δεκεμβρίου, τίθενται στην κρίση όλων, που μπορούν να καταθέσουν σχόλια και κριτική στα blog που εκτίθεμαι, όπως κατ' επανάληψη έχει συμβεί σε κείμενα που φέρουν την υπογραφή μου. Αυτό είναι και το πιο ωραιο μέρος της μικρής αυτής περιπέτειας: ο διάλογος και η αντιπαράθεση που μας κάνουν πιο μετρημένους, πιο σοφούς και περισσότερο κοινωνικούς.

*photo via flickr*

Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση: δύσκολο σταυροδρόμι, με τρεις προκλήσεις και μια Μεγαλη Ευκαιρία

Την ώρα που «κλείνει» με δυσκολίες το Γ' ΚΠΣ και έχει ξεκινήσει με μεγαλύτερες δυσκολίες το ΕΣΠΑ, η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε τρεις προκλήσεις:

1) Οι πολίτες και οι παραγωγικές μονάδες της χώρας παίρνουν ελάχιστες υπηρεσίες από πλατφόρμες Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, παρόλο που οι επενδύσεις οι οποίες έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι πολύ σημαντικές. Το χαμηλό επίπεδο υπηρεσιών έχει συνέπειες στην παραγωγικότητα του δημοσιου τομέα, του συνόλου της χώρας, αλλά και στην ποιότητα ζωής του πολίτη.
2) Ο τρόπος υλοποίησης των έργων πληροφορικής του δημοσίου, παρά τις εντυπώσεις, δεν οφέλησε τον παραγωγικό τομέα της Πληροφορικής. Ένας αξιοσημείωτος αριθμός επιχειρήσεων αντιμετωπίζει δυσκολίες που αποτυπώνονται και στους ισολογισμούς τους, υπάρχει πίεση στην απασχόληση του κλάδου, ενώ έχει περιοριστεί ο βαθμός καινοτομικότητας που παρουσίαζε ο κλάδος στις δεκαετίες του ' 80 και του '90.
3) Ένα μεγάλο μέρος των χωρών της Ε.Ε., αλλά και πολλές (μεγάλες και μικρές) ιδιωτικές επιχειρήσεις, αναζητούν πλέον λύσεις από το Ανοικτό Λογισμικό. Οι εμπειρίες αυτές αναδεικνύουν τα οφέλη, τις δυσκολίες και τις προκλήσεις. Χωρίς να επιδιώκεται η ισοπέδωση των συμβατικών συστημάτων και λύσεων, οι εφαρμογές Ανοικτού Λογισμικού παρέχουν δυνατότητες μείωσης του κόστους, ανάπτυξης εγχωρίων παραγωγικών μονάδων, ενίσχυσης της επιχειρηματικης καινοτομίας και ανοίγματος στην κοινωνία.

Οι τρεις παραπάνω προκλήσεις αναδεικνύονται σε μια περίοδο ισχυρής οικονομικής κρίσης για την Ελλάδα και κοινωνικής αναστάτωσης. Η συζήτηση των τριών αυτών ζητημάτων συνοδεύεται ενίοτε από εντάσεις και υπερβολές στην επιχειρηματολογία. Το τρίπολο πολίτης-δημόσιος χώρος-επιχειρηματικότητα θα έχει περαιτέρω απωλειες, εαν δεν αποκατασταθεί ένας δημιουργικός διάλογος, που θα περιλαμβάνει αντιπαραθέσεις, στη βάση όμως επιχειρημάτων, εμβάθυνσης της γνώσης σχετικά με τις εμπειρίες άλλων χωρών. Είναι επίσης σημαντικό να γίνει σαφής δέσμευση ως προς το τι προσφέρει η κάθε πλευρά, πέραν των δικαιωμάτων, των κεκτημένων που επιθυμεί να διεκδικήσει.

Στα πλαίσια αυτά, προγραμματίζεται εκδήλωση στις 9 Δεκεμβρίου 2009, με θέμα: «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, η προκληση του ΕΣΠΑ, η εμπειρία άλλων χωρών και Μεγάλων Οργανισμών, οι δυνατότητες του Ανοικτού Λογισμικού». Η εκδήλωση θα είναι η απαρχή μιας καμπάνιας, που θα περιλαμβάνει επίσης:

α. τη λειτουργία ειδικού site/blog (www.knowhow.gr/egov), το οποίο είναι ήδη σε λειτουργία,
β. τη δημιουργία κοινοτήτων μέσα από την αξιοποίηση των Διαδικτυακών Networks (ήδη έχει ξεκινήσει η ομάδα e-government/e-citizen στο LinkedIn, εχει ξεκινήσει δράση στο Twitter με #egovGR, θα αξιοποιηθεί Facebook Group, YouTube account, κλπ),
γ. θα υπάρξει ειδική υπο-καμπάνια για ηλεκτρονική διακυβέρνηση στην τοπική αυτοδιοίκηση και
δ. προγραμματίζονται και άλλες εκδηλώσεις εντός του 2010 για επιμέρους θέματα.

Το εγχείρημα θα έχει τη μορφή non-profit δραστηριότητας και η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητά του να κινητοποιήσει πολίτες, ειδικούς, στελέχη επιχειρήσεων, πολιτικούς σε εθνικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο, οι οποίοι θεωρούν ότι η ανάταση της χώρας έχει ως προϋπόθεση την προώθηση της Ηλεκτρονική Διακυβέρνησης. Προϋπόθεση για ενίσχυση της Παραγωγικότητας, της Ανταγωνιστικότητας, της Δημιουργικότητας και της Διαφάνειας.

Η εκδήλωση της 9-12-2009 συνδιοργανώνεται από το www.knowhow.gr και την ΕΕΛΛΑΚ.

Υ.Γ.: για περισσότερες πληροφορίες και ιδέες, σας παραπέμπω σε παλαιότερο σημείωμά μου σε αυτό το ιστολόγιο, σχετικά με την παγκόσμια συζήτηση που γίνεται γύρω από το Ανοιχτό Λογισμικό και τη χρησιμότητά του σε ζητήματα Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και όχι μόνο...

Ανάγκες διορισμού δημοσίων υπαλλήλων και το "δυσάρεστο μυστικό" της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης

Η Ελλάδα έχει τους περισσότερους κατά κεφαλήν αστυνομικούς και εκπαιδευτικούς στην Ε.Ε. Κατά τα άλλα, στο δημόσιο διάλογο έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι χρειάζονται διορισμοί αστυνομικών και εκπαιδευτικών γιατί υπάρχουν κενά.

Τα ασφαλιστικά ταμεία θέλουν χιλιάδες stagiaires, γιατί δεν μπορούν να εκδώσουν (χειρόγραφα!!!) συντάξεις. Να το πούμε χωρίς περιστροφές: η κυβέρνηση κινδυνεύει να συνθλιβεί ανάμεσα στα μέτρα που ζητά ο Χ. Αλμούνια και στις ανέξοδες δηλώσεις (ακόμα και υπουργών) για ανάγκες δεκάδων χιλιάδων διορισμών. Από την άλλη πλευρά, εφόσον ορισμένοι υπουργοί μιλούν μόνο για ανάγκες αρθρόων διορισμών, χωρίς να αναφέρουν τη λέξη "ηλεκτρονική διακυβέρνηση", τότε η κυβέρνηση διατρέχει άλλον έναν κίνδυνο: της ακύρωσης όλων των δεσμεύσεών της για υπηρεσίες στον πολίτη, μέσω μηχανογράφησης των υπηρεσιών.

Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος και όλα τα media πλειοδοτούν στις ανάγκες για προσλήψεις. Αν εφαρμοσθεί αυτή η αντίληψη, τότε το αδιέξοδο είναι πλήρες, όχι μόνο στις δαπάνες του κράτους, αλλά και στην διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών. Η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να πει την αλήθεια, τώρα. Είναι η πρώτη που θα το πληρώσει, αν ακολουθήσει το συρμό ή αν το αντιμετωπίσει με μισόλογα.

Δεν θα ήταν φρόνιμο να αρχίσει καμπάνια κατά των υπεράριθμων υπαλλήλων που δεν αποδίδουν. Μπορεί, όμως, να προχωρήσει τις δεσμεύσεις και τα σχέδιά της για ηλεκτρονική διακυβέρνηση, δείχνοντας στους πολίτες τις υπηρεσίες και την εξυπηρέτηση που θα πάρουν. Πρέπει να κάνει "άμεσες νίκες" (quick wins) στον τομέα της παροχής υπηρεσιών από e-government, ώστε να σπάσει το φαύλο κύκλο του "δεν παίρνω υπηρεσίες, άρα κάντε διορισμούς".

Για να δείξει στους πολίτες ότι υπάρχει διέξοδος, μπορεί να προχωρήσει σε δύο απλές κινήσεις:
1) να δημοσιοποιήσει ορισμένους δείκτες, που θα επιβεβαιώνουν ότι οι αντίστοιχες υπηρεσίες (όπως στην εκπαίδευση) έχουν υπερεπάρκεια προσωπικού και
2) να ανακοινώσει τις βελτιώσεις που θα δει ο πολίτης στο επόμενο διάτημα, απο εφαρμογές υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι πιο σύνθετη: η χώρα, ο φορολογούμενος, έχουν δαπανήσει πάντω από 50 εκατομμύρια ευρώ για τη μηχανογράφηση της υγείας και της πολεοδομίας, όπως έχει αναφέρει αυτό εδώ το ιστολόγιο, αλλά τα έργα αυτά δεν λειτουργούν. Αυτό δεν αποτελεί λόγο να γυρίσουμε στους χιλιάδες διορισμούς, γιατί δεν είναι απλώς λάθος, αλλά κάτι σαν βαρύς αυτοτραυματισμός (και για τη χώρα και για την κυβέρνηση).

Είμαι ασφαλισμένος στο πιο πλούσιο ταμείο της χώρας, το ΤΣΜΕΔΕ (ταμείο των μηχανικών). Δεν θα σας σπαταλήσω το χρόνο, να σας αναλύσω τις υπηρεσίες που παρέχει, το χρόνο απόκρισης, τη δαπάνη χρόνου των ασφαλισμένων και το κόστος τους... Μπορώ να βάλω στοίχημα με όποιον θέλει πως, ακόμα και αν προσλάβει εκατοντάδες υπαλλήλους (από πόρτες, παράθυρα, φεγγίτες κλπ), η ποιότητα των υπηρεσιών, όχι μόνο δεν θα βελτιωθεί, αλλά πιθανόν και να επιδεινωθεί. Δεν είμαστε στην εποχή του 1960, αλλά στις μέρες του Διαδικτύου. Το μυστικό αυτό δεν είναι μόνο ένοχο, είναι και πανάκριβο.

Γι' αυτό πρέπει κάποιοι υπουργοί της κυβέρνησης να εξηγήσουν σε συναδέλφους τους ότι θα ήταν χρήσιμο στις δημόσιες τοποθετήσεις τους για την λειτουργία του κράτους να περιλαμβάνουν πάντοτε την προοπτική της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

*photo via flickr*

Πέντε κανόνες για τους Έλληνες που μισούν τις πωλήσεις

Μου έμεινε βαθιά καρφωμένο στο μυαλό αυτό που είχε πει πριν από 2-3 χρόνια ένα υψηλόβαθμο στέλεχος marketing της ελληνικής Vodafone: «οι Έλληνες έχουμε νοοτροπία έμπορου, δεν έχουμε κουλτούρα παροχής υπηρεσιών». Το πιο εξόφθαλμο παράδειγμα αυτής της κατάστασης είναι ότι οι περισσότεροι Έλληνες (είτε στελέχη πωλήσεων, είτε –δυστυχώς…- και επιχειρηματίες) έχουν ισχυρή ροπή να κάνουν την πώληση και να παίρνουν το χρήμα, χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τη συνέχεια της σχέσης με τον πελάτη.

Ένα δεύτερο φαινόμενο που συναντάται στην Ελλάδα είναι το έλλειμμα στελεχών πωλήσεων. Έχει αρκετή σχέση με το πρώτο φαινόμενο, αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι που πολλά στελέχη της αγοράς προτιμούν να κάνουν άλλη δουλειά ή να διοριστούν στο Δημόσιο, παρά να δώσουν μια ευγενή και προκλητική μάχη για να πουλήσουν σε έναν πελάτη ένα προϊόν ή μια υπηρεσία…

Η νοοτροπία και η κουλτούρα δεν αλλάζουν εύκολα, πολύ περισσότερο, όταν το πολιτικό σύστημα, μαζί με τα media, έχουν περάσει την εντύπωση πως όλοι έχουμε δικαίωμα και δυνατότητα να διοριστούμε στο Δημόσιο. Η κρίση, όμως, πιέζει και όλα δείχνουν ότι θα δημιουργηθεί μια τάση για ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και της αναδιοργάνωσης των υφισταμένων επιχειρήσεων. Το σημαντικότερο ζήτημα δεν είναι να δοθούν επιδοτήσεις, αλλά να δημιουργηθεί κουλτούρα παροχής υπηρεσιών και σεβασμού στον πελάτη. Επί παραδείγματι, αυτό είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα του τουριστικού τομέα της Ελλάδας.

Προς αυτή την κατεύθυνση, αξίζει να διαβάσετε τους πέντε κανόνες-κλειδιά που ξεχωρίζουν τους εμποράκους από τους παρόχους υπηρεσιών, όπως αναπτύσσονται σε αυτή την ανάλυση…

*photo via flickr*

Μηχανογράφηση ίσον 3 εκατομμύρια ευρώ διαφορά στα φάρμακα!

Όπως έχει σημειωθεί κατ’ επανάληψη σε αυτό το ιστολόγιο, ο Έλληνας φορολογούμενος έχει πληρώσει πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ για τη μηχανογράφηση των νοσοκομείων, αλλά δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτε. Η πιθανότητα να σωθεί η παράσταση, λένε οι γνωρίζοντες, είναι πολύ μικρή. Μια απάντηση γιατί συμβαίνουν αυτά μπορεί να δοθεί από το εξής περιστατικό: σε ένα νοσοκομείο που εγκαταστάθηκε το σύστημα, διαπιστώθηκε ότι η καταγεγραμμένη κατανάλωση φαρμάκων ήταν κατά 3 εκατομμύρια ευρώ μικρότερη από αυτή που έλεγαν τα τεφτέρια του φαρμακείου του νοσοκομείου…

Οι ρεαλιστές μπορούν να ελπίζουν ότι η κυβέρνηση θα υλοποιήσει τα σχέδιά της για ηλεκτρονική διακυβέρνηση και θα επιβάλει (ναι, «επιβάλει», σε αυτό το θέμα δεν χωράει διαβούλευση) μηχανογράφηση των νοσοκομείων. Οι οραματιστές και οι «κινηματικοί» μπορούν να ελπίζουν ότι θα μπουν οι πολίτες στο «παιχνίδι» των νοσοκομείων και θα ασκήσουν κριτική και πίεση μέσα από την online φωνή τους και τα social media. Σε άλλες χώρες το κάνουν. Σε ορισμένα νοσοκομεία, πάντα στην αλλοδαπή, σκέπτονται να βάλουν τα online «ραντάρ» μέσα στο χώρο τους…

*photo via flickr*

Υπάρχουν και τα μαθηματικά, κ. Πανάρετε… A, και τα social media...

Έγραψε ο υφυπουργός Παιδείας κ. Γιάννης Πανάρετος το ολιγόλογο –όπως συνηθίζει- παρακάτω post:

«Δεν είναι εύκολο να αλλάξουν νοοτροπίες.

Και οι αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνο από πλευρές που θα τις περίμενε κανείς.

Φαίνεται ότι οι παράγοντες που επηρέαζαν μέχρι σήμερα τον τρόπο στελέχωσης της δημόσιας διοίκησης ήταν περισσότεροι από όσους νομίζουμε.

Όμως, συνεχίζουμε».

Κύριε Πανάρετε,

Επειδή σας αρέσουν και μου αρέσουν τα μαθηματικά και η στατιστική (αλλά όχι κατ’ ανάγκην οι δημοσκοπήσεις-τσουνάμι), θα μπορούσαμε να σκεφθούμε το εξής: η δύσκολη κατάσταση στην Εκπαίδευση (και στην Υγεία) θα αλλάξει, εφόσον αλλάξουν (αλλάξουμε) νοοτροπία οι πολλοί, που δεν είναι «το μεγάλο κεφάλαιο», τα «μονοπώλια», κλπ.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει, εάν συμφωνούμε στην υπόθεση, ότι θα πρέπει να αποδεχθεί αλλαγές στα «κεκτημένα», «δεδομένα» κλπ, μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας. Να κάνω μια επιπλέον υπόθεση: ενδεχομένως, το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που θα αντιδράσουν στο επόμενο διάστημα σε ανάταξη της Εκπαίδευσης να είναι ψηφοφόροι ή ακόμα και υποστηρικτές του σημερινού κυβερνητικού κόμματος (τα posts πρέπει πράγματι να είναι ολιγόλογα, γι’ αυτό δεν τεκμηριώνω αυτή την υπόθεση, κάτι που θα ήμουν σε θέση να επιχειρήσω).

Εκτός, όμως, από τους πολλούς, που θα αντιδράσουν οργανωμένα σε κάθε αλλαγή νοικοκυρέματος και ανάταξης, υπάρχει ένας αξιοσημείωτος αριθμός μη οργανωμένων, που θεωρούμε πως η κατάσταση αυτή δεν πάει άλλο. Το σημαντικότερο είναι ότι, πέρα από το τι πιστεύουν τα κουρασμένα και κορεσμένα μας μυαλά, μας το βροντοφωνάζουν τα παιδιά μας, μαθητές σε σχολεία που ακτινοβολούν κάθε μέρα και στιγμή το «ζήτημα».

Είμαστε πολλοί, αλλά δεν είμαστε οργανωμένοι… Θα μπορούσα να κάνω άλλη μια υπόθεση: ενδεχομένως η πλειοψηφία ανάμεσά μας να έκανε την επιλογή να υποστηρίξει το σημερινό κυβερνητικό κόμμα (αυτό δεν είναι δήλωση ψήφου, κάτι που θα ήταν από ανόητο έως «γλυψιματικο», αλλά λογική υπόθεση).

Τα γράφω αυτά με την ιδιότητα του γονιού δύο μαθητών Λυκείου. Από επιλογή, είναι δημόσιο το Λύκειο. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι ήταν μια σοφή επιλογή…

Μετά απ’ όλα αυτά, που δεν ήταν και τόσο σύντομα, ας πω και το εξής: πορευτείτε με βάση αυτά που λέτε σε αυτό το post και πιθανόν οι συμπαραστάτες να είναι πολύ περισσότεροι, απ’ όσο δείχνουν οι ενέργειες οργανωμένων μειοψηφιών... Άλλωστε –το γνωρίζετε-, υπάρχουν πλέον και τα social media…

*photo via flickr*

Εννέα + μια δράσεις για να γίνει η επιχειρηματικότητα αιχμή εξόδου από την κρίση

Είναι «σεντόνι» το παρακάτω κείμενο, ωστόσο κάποια συμπεράσματα του 1ου Smart Business Forum, δεν μπορούν να συμπυκνωθούν σε sms, ούτε σε μια συνηθισμένη ανάρτηση ενός ιστολογίου. Στην ουσία, πρόκειται για την τα πορίσματα που θα υποβληθούν στα υπουργεία και στους Φορείς Πολιτικής που έχουν αρμοδιότητες σχετικές με την επιχειρηματικότητα...

Διαβάστε τη συνέχεια στο Smartbusiness

Γιατί γίνεται το 1ο Smart Business Forum; Ισχυρή συνηγορία από Monocle, Economist

Την Κυριακή στις 12 είχα μια τυχαία συνάντηση σε ένα... φούρνο με το Γιώργο Τζιραλή, του Open Coffee. Δυστυχώς η συζήτηση που αμέσως πιάσαμε κράτησε μόνο 5 λεπτά, αφού έπρεπε να σπεύσω σε προγραμματισμένη συνάντηση, ωστόσο προλάβαμε να πούμε με το Γιώργο, ορισμένα ενδιαφέροντα θέματα. Με ρώτησε ποιο θα είναι το κοινό (και ο στόχος) του 1ου Smart Business Forum για να προσαρμόσει την εισήγησή του. Του ανέφερα δύο λόγους (ψιλο-διαφωνήσαμε στον έναν εξ αυτών), εδώ, όμως, έχω την ευκαιρία να προσθέσω και έναν τρίτο:

1. ΝΑ ΑΥΓΑΤΙΣΕΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΥΠΕΡ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: ένας πρωτεύων στόχος του 1ου Smart Business Forum είναι να εντοπίσει case studies, από ελληνικές επιχειρήσεις, που μπορούν να δώσουν ιδέες σε νέους/νέες και ενδιαφερόμενους για επιχειρηματική δραστηριότητα. Ενώ σε όλον το κόσμο (θα επικαλεσθώ παρακάτω τα περιοδικά Monocle, Economist) η κρίση έχει ευνοήσει την ανάπτυξη κλίματος υπέρ της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων, στην Ελλάδα ο διάλογος για την έξοδο από την κρίση κινείται αποκλειστικά γύρω από το δημόσιο τομέα.

2. ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ LOBBYING ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΝΕΩΝ, ΔΥΝΑΜΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ: αναφέρθηκα σε προηγούμενο σημείωμα, πριν λίγες μέρες, στην ανάγκη να γίνει lobbying υπέρ της ανάπτυξης νέων επιχειρήσεων και παροχής ουσαστικής υποστήριξης στις υγιείς μικρές επιχειρήσεις. Ο Γ. Τζιραλής διαφώνησε (στα όρθια που γινόταν η συζήτηση των 5 λεπτών) με αυτό το σημείο, θεωρώντας ότι οι decision makers στην Ελλάδα έχουν υπόψη τους την ανάγκη υποστήριξης της επιχειρηματικότητας. Τα δικά μου στοιχεία δημιουργούν την εικόνα, ότι οι decision makers (κυρίως το πολιτικό σύστημα, αλλά και το τραπεζικό), μπορεί σε ιδιωτικές συζητήσεις να αναγνωρίζουν αυτή την ανάγκη, αλλά τελικώς δεν κάνουν τις κινήσεις που είναι απαραίτητες, ώστε να ενισχύονται οι πράγματι υγιείς επιχειρήσεις και να ενθαρρύνονται οι νέοι/νέες που ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν μια εταιρεία.
Τα "στραβά μάτια", π.χ. στη φοροδιαφυγή, δεν ευνοούν τις υγιείς επιχειρήσεις, αλλά τις ευκαιριακές. Οι επενδύσεις του κράτους (δηλαδή, των φορολογουμένων) για την καινοτομία, έχουν ολοένα και πιο πενιχρά αποτελέσματα, καθώς τα κεφάλαια αυτά πηγαίνουν σε μισθούς και όχι σε δράσεις ενίσχυσης των πραγματικών επιχειρήσεων. Στο Smart Business Forum θα γίνει παρουσίαση σχετικών εισηγήσεων.
Η διαφωνία μου με το Γ. Τζιραλή είναι δημιουργική... Το επόμενο διάστημα θα δείξει πού ακριβώς βρίσκεται το θέμα, ως προς τη στάση των decision makers.

3. NETWORKING ΜΕΤΑΞΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ: οι νέες και δυναμικές επιχειρήσεις μπορούν να αλληλοβοηθηθούν μέσα από την δικτύωση. Ορισμένες έχουν σημαντική εμπειρία (π.χ., σε διεθνή κανάλια για εξαγωγές), ενώ έρευνα που θα παρουσιασθεί στο Smart Business Forum, δείχνει ότι οι περισσότερες έχουν αδυναμίες στο marketing και το design. Ανταλλάσσοντας εμπειρίες , έχουν πολλά να κερδίσουν και ελάχιστα να ρισκάρουν.

Οι τελευταίες εκδόσεις του Monocle και του Economist επιβεβαιώνουν την αίσθηση ότι εξελίσσεται μια παγκόσμια τάση υπέρ των νέων επιχειρήσεων. Η κρίση έχει ενισχύσει τη διάθεση των ανθρώπων να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση, ενώ πολλά κράτη νοιώθουν την ανάγκη να ανακοινώσουν πολιτικές για την υποστήριξη της έναρξης επιχειρήσεων. Είναι βέβαιο ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αρμονία με αυτή τη διεθνή τάση; Το ερώτημα δεν αφορά μόνο το πολιτικό σύστημα και το τραπεζικό.. Ενδιαφέρει και την ελληνική κοινωνία, που ενδεχομένως να περιμένει από το δημόσιο τομέα και το κράτος, περισσότερα απόσα μπορεί να δώσει.