Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος XVI)

10. ΝΕΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Παραδοσιακά, οι δημόσιες σχέσεις λειτουργούσαν ως ο πόλος για την ανάπτυξη σχέσεων με τα media. Η επέλαση του Internet και οι σεισμικές δονήσεις στο χώρο των media, δημιουργούν νέα δεδομένα για τις δημόσιες σχέσεις. Αντί να κάνουν δουλειά με τους shareholders και τα media, οφείλουν να ξαναγράψουν το χάρτη των υπηρεσιών τους και να εργασθούν με τους stakeholders, τους κοινωνικούς εταίρους και τους νέους influencers, αρκετοί εκ των οποίων έχουν αναπτύξει σφαίρα επιρροής στο Διαδίκτυο, μέσω blogs, social media κλπ.

H κρίση στο χώρο των media έχει οδηγήσει σε πολιτικές μείωσης του κόστους και συρρίκνωσης της ποιότητας των δημοσιογραφικών κειμένων, στον περιορισμό της δημοσιογραφικής έρευνας, σημειώνει μια μελέτη της Booz & Co.

Οι σύμβουλοι δημοσίων σχέσεων, εφόσον εκσυγχρονιστούν και περιλάβουν εργαλεία online reputation management στις δεξιότητές τους, οφείλουν να σχεδιάζουν τρόπους και πλάνα, ώστε να βρίσκουν φιλοξενία στα media οι ιστορίες οργανισμών και brands.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Knowhow.gr

Μείωση κατά 40% του βιοτικού μας επιπέδου, οι 4 "φούσκες" και τα 4 "σωσίβια"

Συναντησα ένα γνωστό μου που έχει μια επιχείρηση-"μπουτίκ" και είχε γίνει πολύ γνωστός σε μια από τις 4 μεγάλες φούσκες που πληρώνει τώρα, μαζεμένα, η χώρα (Χρηματιστήριο, Ολυμπιάδα, Ακίνητα, ΚΠΣ). Είχε γίνει γνωστός, γιατί είχε αναλάβει δημόσιο πόστο, ενώ πριν και μετά η εταιρεία του είχε αναλάβει μια σειρά έργα.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει καλή σχέση με το πολιτικό σύστημα. Μια σύντομη συζήτηση, με έπεισε ότι από εκείνες τις εποχές δεν κατάφερε να κάνει τα έσοδα/κέρδη που θα νομίζαμε. Μειώνει, όπως ειπε, συνεχώς το προσωπικό της εταιρείας του.

Η εκτίμησή του είναι ότι, λίγο-πολύ, οι περισσότεροι έλληνες θα χάσουμε περί το 40% του βιοτικού μας επιπέδου. Ο Αλέξης Παπαχελάς σημείωσε κάτι σχετικό στην "Καθημερινή", αναφέροντας ότι η μεσαία τάξη περνάει από την τσαντίλα στην οργή.

Τι θυσίες θα κάνουν οι Ηγέτες μας;

Ο Αντώνης Πανούτσος αναφέρθηκε την περασμένη Κυριακή ("Πρώτο Θέμα") στα "δάκρυα, ιδρώτα και αίμα" που ζήτησε από τους Βρετανούς ο Ουίνστον Τσώρτσιλ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, για να καταλήξει: "έχουμε τόσους χαλβάδες, που κανένας δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του για να ζητήσει θυσίες;".

Οι συζητήσεις αυτές φέρνουν τον Ernest Shakleton, ο οποίος, από σχετικά αποτυχημένος εξερευνητής της Ανταρκτικής των αρχών του 20ου αιώνα, έγινε κλασσικός ήρωας της Ηγεσίας. Γιατί; Επειδή έκανε 8.000 μίλια, για να γυρίσει πίσω στη Βρετανία, ώστε να βρει βοήθεια, με την οποία θα μπορούσε να διασώσει τους συντρόφους του, που είχαν εγκλωβιστεί στο Νότιο Πόλο.

Για να μην μακρηγορούμε: η "άσκηση" της Ελλάδας δεν έχει λύση, αν δεν μπουν μπροστά ορισμένοι Ηγέτες, και κυρίως Πολιτικοί Ηγέτες, που θα δηλώσουν ποιες παραχωρήσεις κάνουν οι ίδιοι, ώστε να γίνουν παράδειγμα θυσίας στην κοινωνία. Αυτή τη στιγμή απέχουμε πολύ από το συγκεκριμένο σημείο. Δεν είναι ορατό ακόμα κάποιο ισχυρό πρότυπο ή ένα, κάποιο παράδειγμα..

Συγκρατημένη αισιοδοξία για 4 λόγους

Ίσως δεν είναι πάρα πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι στο τέλος θα γίνει το θαύμα από το θεό της Ελλάδας ή τη μαγκιά και τη μοναδικότητα της φυλής. Στο βάθος, όμως, υπάρχουν τέσσερις λόγοι, που μας επιτρέπουν να έχουμε μια υποψία αισιοδοξίας, όπως:

1. Κάποιοι θύλακες της κοινωνίας, άτομα παλιότερων γενεών, που φλερτάρισαν με τις τέσσερις φούσκες, αλλά δε διέγραψαν την υπό εξαφάνιση ελληνική λέξη, τη μοναδική παγκοσμίως, το "φιλότιμο". Μπείτε σε blogs, στο Facebook, μάθετε για πολιτιστικούς συλλόγους ή περιβαλλοντικές οργανώσεις, για να δείτε ότι υπάρχουν ακόμα αυτά τα περίεργα "είδη".

2. Οι νέοι, που δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να παλαίψουν για την εργασία τους και την αξιοπρέπειά τους. Δεν είναι του χαρακτήρα μου να λαϊκίζω και να καταφεύγω σε αφορισμούς, γράφοντας ότι όλοι οι νέοι είναι δύναμη αλλαγής. Ωστόσο, όλοι μας συναντάμε καθημερινά πολλούς νέους/νέες που έχουν απόθεμα ενέργειας και δύναμης για να ξαναχτίσουν κάτι από αυτά που "καίγονται".

3. Έλληνες της αλλοδαπής, που, όπως πάντα, είναι πιο Έλληνες από εμάς. Ίσως δεν έχει έννοια να στέλνουν εμβάσματα, αλλά έχουν παραγωγικές δουλειές, τεχνογνωσία και αγάπη για την πατρίδα. Ο οβολός τους θα είναι πολύτιμος.

4. Δημιουργικοί και παραγωγικοί οικονομικοί μετανάστες. Η συζήτηση είναι μεγάλη και δεν έχει έννοια να μπούμε σε διάλογο για το πόσο δίκαιο ή ρεαλιστικό είναι το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη χορήγηση ιθαγένειας σε μετανάστες στην Ελλάδα. Η ουσία, όμως, είναι πως για την χώρα θα ισχύσει κάτι από αυτό που γνώρισαν οι ΗΠΑ και άλλες χώρες υποδοχής: ένα ποσοστό των μεταναστών θα συμβάλουν στην ενίσχυση της χώρας, γιατί έχουν κίνητρο να είναι παραγωγικοί, ενώ διευρύνουν τον ζωτικό χώρο της Ελλάδας με τις σχέσεις που διατηρούν με τη χώρα καταγωγής τους.

Κανένας από τους τέσσερις λόγους δεν είναι "σιγουράντζα". Πρόκειται για ευκαιρίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν. Γι' αυτό είναι επείγουσα ανάγκη να αναδειχθούν οι νέοι Ηγέτες, που έχοντας κάτι από τη στόφα του Sackleton, θα σώσουν όσα μπορουμε περισσότερα. Και θα αναδείξουν τα "περιουσιακά στοιχεία" μας που απαξιώθηκαν και υποβαθμίστηκαν από τις 4 φούσκες, στις οποίες συμμετείχαμε με βεγγαλικά και τυμπανοκρουσίες -άλλοι περισσότερο, αλλοι λιγότερο- και πολίτες και Ηγεσίες.

*photo via Wikipedia*

Ξένοι επενδυτές: ακούνε "Ελλάδα" και κάνουν πίσω από ώριμες επενδύσεις

"Συγνώμη, από ποια χωρα είπατε ότι είσαστε;", ρώτησε ο ξένος τραπεζικός τον Έλληνα manager προς το τέλος μιας σημαντικής συμφωνίας. "Από την Ελλάδα", απάντησε και στην άλλη άκρη του τηλεφώνου επικράτησε σιγή μερικών δευτερολέπτων.

Η συζήτηση αφορούσε μια πολύ σημαντική συμφωνία χρηματοδότησης κάποιων δραστηριοτήτων ενός πολύ ισχυρού ελληνικού Ομίλου, με σημαντικές business εκτός Ελλάδος. Στο τέλος, η συμφωνία δεν χάλασε, γιατί ο ξένος τραπεζικός φορέας δέχθηκε ως εγγύηση κάποιας δεύτερης διαλογής assets του ελληνικού Ομίλου στο εξωτερικό και όχι τα πρώτης τάξεως περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα.

Το πρόβλημα δεν σταματά εδώ: δύο πολύ σημαντικοί ενεργειακοί όμιλοι είχαν υπογράψει συμφωνίες για επένδυση στην Ελλάδα από τις αρχές φθινοπώρου. Η ανακοίνωση είχε τοποθετηθεί για τις αρχές της χρονιάς, αλλά τώρα αποφεύγουν κάθε μνεία στις δραστηριότητες αυτές. Είναι και οι δύο εισηγμένοι σε χρηματιστήρια και θεωρούν ότι οποιαδήποτε ανακοίνωση της επέκτασής τους στην Ελλάδα θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στη μετοχή τους.

Κυβέρνηση των δημοσίων υπαλλήλων ή της Ελλάδας;
Ορισμένοι υπουργοί το έχουν αντιληφθεί ότι την ίδια στιγμή που το πανελληνιο ασχολείται με τις "άδικες" περικοπές στο 16o μισθό των 1.600 υπαλλήλων της Βουλής, χανονται κάθε μέρα περί τις 800 θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και μέρος της ανταγωνιστικότητας της χώρας (όσης έχει απομείνει...). Οι ίδιοι υπουργοί (που είναι πάντως μικρή μειοψηφία στο Υπουργικό Συμβούλιο) ομολογούν σε ιδιωτικές συζητήσεις ότι η αργοπορία στον περιορισμό του δημόσιου τομέα αυξάνει τα προβλήματα της ανεργίας και της παραγωγικότητας.

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος XV)

9. ΠΩΣ H ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΡΩΓΟΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΗΓΕΤΗ

Oι άνθρωποι της επικοινωνίας έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης για το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, όπως το περιγράφει με πειστικό τρόπο ο Richard Edelman.

Έχουν ολοφάνερα μερίδιο στην προβολή των «ηγετών», των επιχειρηματιών και των top managers εκείνων, που αποτέλεσαν τους «μπροστάρηδες» στην δημιουργία και τη συσσώρευση των γενεσιουργών αιτίων της κρίσης: απληστία, έλλειψη ελέγχου και λογοδοσίας…

Οι νέοι ηγέτες θα αναδειχθούν μέσα από την κρίση και έχουν νέα χαρακτηριστικά, όπως πάλι περιγράφει στο blog του ο Richard Edelman.

Οι ηγέτες δεν αρκεί πλέον να άρχουν με ένα στενό κύκλο εμπίστων. Προκειμένου να δημιουργήσουν σχέσεις με το κοινό, τους πελάτες, τους stakeholders, οφείλουν να δημιουργήσουν trust agents, οι οποίοι να μπορούν να χτίσουν εμπιστοσύνη έξω από το «κάστρο» του οργανισμού και της εταιρείας. Η αύξηση της διείσδυσης του Internet και του digital marketing, ενισχύει το ρόλο των trust agents.

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος XIV)

8. ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΑ STARBUCKS, ΠΑΡΑ ME ΚΛΑΣΣΙΚΑ MEDIA… ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ TIME

To επιχειρηματικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο τη δημοσιογραφική έρευνα και τη δουλειά την πληρώνει ο αναγνώστης/ακροατής ή η διαφημιστική καταχώρηση, βρίσκεται υπό κατάρρευση. Ήδη έχουν εμφανισθεί απόπειρες να καταβάλουν το κόστος της παραδοσιακής δημοσιογραφικής δουλειάς τα Mc Donalds ή τα Starbucks, δηλαδή κάποιες εταιρείες, που εμφανίζονται με το ρόλο του αποκλειστικού χορηγού.

Είναι ενδιαφέρον ότι οι απόψεις αυτές, δεν είναι η τοποθέτηση κάποιου blogger, αλλά ενός κλασσικού δημοσιογράφου του περιοδικού Time, του James Poniewozik. Εξηγεί γιατί, κατά την γνώμη του, το σημερινό μοντέλο λειτουργίας της ενημέρωσης δεν έχει μέλλον και ποιες μπορεί να είναι οι μορφές πληροφόρησης που θα το αντικαταστήσουν. Μέσα σε όλα αυτά, έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε τη σκέψη του, για το πώς θα μετεξελιχθεί η δουλειά του δημοσιογράφου.

Οποίος θέλει να βρει περισσότερες υποθέσεις για το πώς θα εξελιχθεί η δημοσιογραφία και η ενημέρωση, μπορεί να μελετήσει την αναπτυσσόμενη δραστηριότητα του content marketing. Με λίγα λόγια, το κάθε brand (επιχείρηση ή πρόσωπο) θα υποχρεώνεται ολοένα και περισσότερο να γίνεται το ίδιο «εκδότης», δηλαδή, να παράγει περιεχόμενο, πολυμεσικό content. Αυτή η ανάλυση εξηγεί ότι πολλοί επαγγελματίες, με αντικείμενο παραπλήσιο αυτού που ξέραμε ως «δημοσιογράφο», θα εργάζονται για επιχειρήσεις, οργανισμούς, πρόσωπα (stars, πολιτικούς κλπ).

Υ.Γ.: Διαβάζοντας το παραπάνω άρθρο του Time, είδα για άλλη μια φορά την τεράστια διαφορά ανάμεσα στο έντυπο και το Διαδίκτυο. Για πρώτη φορά διάβασα το άρθρο στο έντυπο Time, ταξιδεύοντας το καλοκαίρι, μέσα σε ένα πλοίο στο Αιγαίο. Ήταν ένα ωραίο άρθρο που έπιανε μια σελίδα. Όταν το αναζήτησα στην online έκδοση του Time, το ίδιο κείμενο είχε δεκάδες links, που και αυτά είχαν το καθένα δεκάδες links, δηλαδή, ένα μονοσέλιδο άρθρο είχε «διασταλεί» και μπορούσα να διαβάσω εκατοντάδες σελίδες γύρω από το ίδιο θέμα…

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος XIII)

7. ΕΝΑ «ΒΡΩΜΙΚΟ ΜΥΣΤΙΚΟ»: ΣΤΟ DIGITAL MARKETING ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ BRANDS, ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ, ΚΛΠ…

Tο μοντέλο, όπου ένας οργανισμός, ένα brand θα ανέθετε όλο το marketing budget σε μια διαφημιστική εταιρεία, πιθανόν να υποστεί αναταράξεις, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει η Anthea Stratigos σε συνέντευξη στο Forbes, με στοιχεία από μελέτη της εταιρείας της.

Ο Steve Balmer, διευθύνων σύμβουλος της Microsoft, υποστηρίζει ότι η διαφημιστική αγορά δεν είναι σε ύφεση, αλλά και αναδιάταξη: όταν θα ολοκληρωθεί αυτή η φάση, τότε η διαφημιστική δαπάνη θα ισορροπήσει σε χαμηλότερα επίπεδα. Η έρευνα της Anthea Stratigos υποστηρίζει ότι τα brands θα «πάρουν» ένα μέρος του marketing budget, ειδικά αυτό που αφορά το digital marketing (website, content generation, pay per click advertising, social media relations, etc).

H ανάγκη αυτή υποχρεώνει τα marketing department των brands και των οργανισμών να αναδιαταχθούν. Οι εταιρείες και τα marketing departments είναι δομημένα με τρόπο που να αξιοποιούν το κλασσικό μοντέλο διαφήμιση/public relations. Η αύξηση της διείσδυσης του digital marketing δημιουργεί θέματα λειτουργίας των τμημάτων επικοινωνίας μιας εταιρείας, όπως σημειώνει ένα άρθρο του Advertising Age.

Αυτό αναπόφευκτα σημαίνει ότι θα πρέπει να αλλάξει η κουλτούρα, οι επαγγελματικές δεξιότητες και το γνωστικό πεδίο των ανθρώπων που δουλεύουν στο marketing, όπως αναφέρει άλλο ένα άρθρο στο Advertising Age.

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος XII)

6. ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΄Η ΟΧΙ ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ;
H εταιρεία συμβούλων Booz & Co. υποστηρίζει σε μελέτη της ότι υπάρχουν περιθώρια για να «ξαναεφευρεθεί ο Τύπος».

Από την άλλη πλευρά, τo Newsweek -ναι, ένα έντυπο- δημοσίευσε cover story, στο οποίο προτρέπει «να αφήσουμε τις εφημερίδες να πεθάνουν».

Από την πλευρά τους, οι ισχυροί των media διερευνούν τρόπους να ελέγξουν το νέο σκηνικό: αλλάζει το business model της «βιομηχανίας των ειδήσεων», αλλά οι παραδοσιακοί όμιλοι των media αναζητούν μεθόδους ώστε να μπουν «επικεφαλής» στη νέα πραγματικότητα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την απειλή του Rupert Murdoch οτι θα χρεώνεται κάθε link στα ΜΜΕ του ομίλου του.

Ιδού μια άποψη, σχετική με το θέμα, που μας υποδεικνύει να διαβάσουμε ο Jef Jarvis.

*photo via flickr*

Δημοσιογράφος του BBC, Chief Content Officer στην Edelman

Την ίδια στιγμή που τα ΜΜΕ περνούν κρίση σε όλα τα επίπεδα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, βρίσκεται σε εξέλιξη η ρήση των γκουρου "όλα τα brands πλέον, ειναι media companies". Σε αυτή την κατεύθυνση, η μεγαλύτερη ανεξάρτητη εταιρεία δημοσίων σχέσεων, η Edelman, προσέλαβε τον έμπειρο και προβεβλημένο δημοσιογράφο του BBC Richard Sambrook, με το χαρακτηριστικό τίτλο του Chief Content Officer.

Η εξέλιξη αυτή ερχεται σε συνέχεια της πρόβλεψης ότι η δημοσιογραφία θα συνεχίσει να υπάρχει παρά την κρίση, αλλά οι δημοσιογράφοι δεν θα δουλεύουν μόνο για media, αλλά και σε εταιρείες όπως η Starbucks, κλπ (δείτε το σχετικό κεφάλαιο από το e-book "Πώς θα είναι το 2012 τα media, το marketing, η δημοσιογραφία, η επικοινωνία").

Με άλλα λόγια η Edelman οργανώνει τη δουλειά της, ώστε να βοηθά τους πελάτες της να παράγουν και οργανώνουν το δικό τους περιεχόμενο (κείμενα, video κλπ). Δείτε περισσότερα εδώ...

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος XI)

5. ΤΟ ONLINE MARKETING ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΟΡΦΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ

Ο αντιπρόεδρος marketing της Hewlett Packard είχε διαπιστώσει ότι οι διαφημιστικές εταιρείες επιχειρούν να ορίσουν το digital marketing ως ένα επιπλέον τμήμα της δουλειάς τους, δίπλα στη διαφήμιση, στις έρευνες, στις δημόσιες σχέσεις, κλπ και είχε προειδοποιήσει ότι αυτό το μοντέλο δεν δουλεύει.

Η McKinsey εξηγεί ότι το interactive marketing δεν είναι μια επιπλέον μορφή επικοινωνίας, αλλά ένας ολοκληρωτής (integrator) του συνόλου του marketing: «The Internet is a social medium and should therefore be a crucial part of any company’s marketing mix. But it is critical to develop integrated marketing programs that use the Web as more than just another advertising channel. Companies must therefore rapidly flee from the mass-media broadcast mentality: for example, rather than simply buying ads on MySpace, they should make interactive Web 2.0 elements part of their marketing programs».

Marketing: a strategic resource or a procured commodity?
O Randall Rothenberg ειναι επικεφαλής του έγκυρου και γνωστού οργανισμού Interactive Advertising Bureau (IAB). Η ανάλυσή του για την ιστορία του marketing και την πορεία των διαφημιστικών εταιρειών είναι από τα πιο δυνατά και αναλυτικά κείμενα, που αξιοποιήθηκαν για την ολοκλήρωση αυτού του πονήματος.

Στην ουσία, ο Rothenberg τοποθετείται πάνω στο θεμελιώδες ερώτημα που έχει το top management κάθε brand στις μέρες μας: είναι το marketing μια στρατηγική επιλογή ή μια υπηρεσία που την προμηθεύονται τα brands, όπως τους υπολογιστές; Ο Rothenberg, αφού κάνει μια πολύτιμη ιστορική ανάλυση, αναφέρεται στις αλλαγές που πρέπει να κάνουν οι agencies, αλλά και τα media, τα οποία επιθυμούν να επιβιώσουν.

Οι agencies οφείλουν να ξαναεφεύρουν τον εαυτό τους, να ξαναχτίσουν τη βαθειά σχέση εμπιστοσύνης με τα brands πάνω στην οικοδόμηση υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας. Τα media δεν έχουν πολλές επιλογές: εαν μείνουν στην παραδοσιακή λογική, να πωλούν χώρο ή χρόνο, τότε είναι «τελειωμένα». Αναφέρει παραδείγματα εταιρειών media, που κάνουν την υπέρβαση. «If you just publish, You’ll Perish», είναι μια από τις εμπνευσμένες ατάκες του κειμένου αυτού.

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος X)

4. ΑΠΩΛΕΙΕΣ Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ, ΚΕΡΔΗ ΤΟ INTERACTIVE MARKETING

Tα στοιχεία βασίζονται σε έρευνα της έγκυρης εταιρείας Forrester, που προβλέπει ότι μέχρι το 2014, θα υπάρξει αύξηση πάνω από 20% στο interactive marketing, ενώ θα καταγραφεί πτώση στην συμβατική διαφήμιση.

«Ο “κανιβαλισμός” των παραδοσιακών media», αναφέρει ο ερευνητής της Forrester, «οδηγεί στην μείωση των budget που πηγαίνουν στην παραδοσιακή διαφήμιση και σε λουκέτο για τις ξεπερασμένες διαφημιστικές εταιρείες».

Την έρευνα της Forrester παρουσιάζει ο Brian Solis, συγγραφέας του βιβλίου «Putting the Public back in Public Relations» και γκουρού της online επικοινωνίας.

Δεν είναι μόνο επαγγελματίες της διαφήμισης που τονίζουν πως οι αναλύσεις οι οποίες προβλέπουν το τέλος της διαφήμισης είναι υπερβολικές. Πράγματι, λίγο-πολύ οι περισσότεροι συμφωνούν ότι το μερίδιο που θα κερδίσει το interactive marketing μέχρι το 2014 θα είναι της τάξεως του 20%. Γίνεται, λοιπόν, τόσος θόρυβος, για ένα 20% που θα αφαιρεθεί από τη διαφήμιση, τις δημόσιες σχέσεις, το direct marketing κλπ;

Κατά μια εκδοχή, οι συνέπειες που θα επιφέρει αυτό το 20% στο σύνολο του marketing και της επικοινωνίας, θα είναι πολύ πιο σημαντικό από το μέγεθος του ποσοστού αυτού. Κατά την πλευρά αυτή, αλλάζει το μοντέλο με το οποίο θα σχεδιάζεται και θα υλοποιείται το marketing. Και είναι αρκετά πιθανόν, ο ρόλος των advertising agencies, των media και του in-house marketing department των brands να είναι τελείως διαφορετικός.

Οι απόψεις των διαφημιστών, των επαγγελματιών των δημοσίων σχέσεων και των τραπεζικών αναλυτών, καταγράφονται σε ένα άρθρο του Economist.

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος IX)

3. Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΜΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ -ΠΛΕΟΝ- ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝ ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣH

H έρευνα της top εταιρείας συμβούλων στρατηγικής στον κόσμο, της McKinsey, περιλαμβάνει δύο κορυφαία διαγράμματα: το πρώτο δείχνει ένα παραδοσιακό «χωνί», μια σειρά, δηλαδή, κινήσεων που έκανε μέχρι πριν λίγα χρόνια ο καταναλωτής, ώστε να επιλέξει το brand που ήθελε, είτε σε προϊόντα, είτε σε υπηρεσίες.

Το δεύτερο διάγραμμα της έρευνας αυτής, δείχνει πόσο πιο σύνθετη έχει γίνει η διαδικασία λήψης αποφάσεων. Σε αυτή την νέα πραγματικότητα -όπου έχει παίξει μεγάλο ρόλο η εξάπλωση του Internet και των social media- ο καταναλωτής, λαμβάνει πολύ περισσότερα ερεθίσματα υπόψη του. Τις γνώμες φίλων του, τις κριτικές στο Internet, κλπ.

O καταναλωτής έχει πλέον δεκάδες τρόπους να διαμορφώσει άποψη για το ποια μάρκα να εμπιστευτεί. Στην εποχή του Internet μπορεί να υποβάλει ερωτήσεις σε ομάδες καταναλωτών, που περνούν από «ακτινογραφία» το προϊόν που τον ενδιαφέρει και να μπει σε βάθος, χωρίς να αρκεστεί σε κάποιο διαφημιστικό σποτάκι των 30 δευτερολέπτων.

Τα επιχειρήματα αυτά αναπτύσσει ένα post, που δημοσίευσε το περιοδικό icon σε θέματα τεχνολογίας και marketing, το Fast Company.

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος IIX)

2. ΤΟ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ MARKETING DIRECTOR: ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΖΕΣ ΧΩΡΙΣ MASS MEDIA;

Αξίζει να μελετήσει ο ενδιαφερόμενος αυτή την έρευνα του φημισμένου John Rose (με υψηλές θέσεις κατά το παρελθόν σε εταιρείες media) από την ισχυρή εταιρεία συμβούλων στρατηγικής Boston Consulting. Η ανάλυσή του «φρενάρει» -παρά τον παραπάνω τίτλο- τον αναγνώστη από τον εναγκαλισμό της άποψης ότι το Internet και τα social media, έχουν υποκαταστήσει τα mass media και την διαφήμιση ή θα το κάνουν πολύ σύντομα.

Συνοπτικά, ορισμένες από τις θέσεις του John Rose (έγραψε την μελέτη με την συνεργασία του Neal Zuckerman) είναι οι εξής:...

i. Η διαρροή εσόδων από τα κλασσικά media είναι πιθανόν να υπονομεύσει το επιχειρηματικό μοντέλο αυτών των μέσων (στις εφημερίδες αυτό έχει γίνει ήδη).
ii. Η τηλεόραση χάνει κοινό, ωστόσο παραμένει το ισχυρότερο Μέσον και το μόνο που μπορεί να ανταποκριθεί σε γενικές καμπάνιες.
iii. Η τηλεόραση και τα άλλα κλασσικά μέσα έχουν απολέσει κοινό, το online marketing έχει καταγράψει οφέλη, ωστόσο δεν έχει αποκατασταθεί κάποια νέα ισορροπία. Αυτό που επικρατεί είναι μια μεγάλη «θολούρα».
iv. Για να κριθεί το παιγνίδι υπέρ του online (και του mobile) marketing, θα πρέπει να μετακινηθεί αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό του budget προς αυτά τα μέσα.
v. Ίσως η πιο σημαντική αντίθεση δεν είναι ανάμεσα στην παραδοσιακή διαφήμιση και το online, αλλά ανάμεσα στην διαφήμιση και στο λεγόμενο below-the-line marketing, δηλαδή στις ενέργειες marketing που δεν είναι διαφήμιση (εκδηλώσεις, promotions, κλπ). Το below-the-line κερδίζει συνεχώς έδαφος και η επέκταση του Internet συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση.
vi. Όπως γράφει ο Rose: «Large agencies […] have not been able to create an integrated marketing package with any more success than when the industry began tying together traditional advertising, public relations and direct marketing 25 years ago. […] Google, Yahoo! and others are offering only part of the package in their targeted, online offerings».
vii. Οι διαφημιζόμενοι αντιμετωπίζουν σημαντικά ερωτήματα, που ωστόσο δεν πρέπει να δημιουργούν αίσθημα αδράνειας. Ήδη, ορισμένα brands έχουν δώσει θετική απάντηση στη μεγάλη πρόκληση για αποτελεσματική επικοινωνία, με εύλογο κόστος.

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος VII)

1. ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΔΑΡΒΙΝΙΣΜΟΣ: ΠΩΣ ΤΟ INTERNET ΑΛΛΑΖΕΙ ΡΙΖΙΚΑ ΤΟ MARKETING, ΤΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ, ΤΑ MEDIA
Η παγκόσμια εταιρεία Booz & Co. (παλιότερα Booz Allen, δουλεύει και στην Ελλάδα) πραγματοποίησε μια έρευνα σε συνεργασία με την αμερικανική ένωση διαφημιζομένων (ΑΝΑ), το Interactive Advertising Bureau (IAB) και την Ενωση Διαφημιστικών Εταιρειών των ΗΠΑ (ΑΑΑ), με τίτλο «Marketing and the Media Ecosystem 2010». To κείμενο συμπερασμάτων που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της strategy+business και στο οικείο site, είναι πολύ χρήσιμο και μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο εδώ...

Διαβάστε τη συνέχεια στο knowhow.gr

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος VI)

ΣΥΝΟΨΗ: ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ 2012 MEDIA, MARKETING, ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ, SOCIAL MEDIA;
Ο πειρασμός ήταν μεγάλος και η πρόκληση τεράστια… Συμμετέχοντας σε διεθνή fora και μελετώντας τις τάσεις σε marketing, media, διαφήμιση, επικοινωνία, νοιώθω τις αλλαγές που γίνονται την ίδια στιγμή, που συζητώ με brands (εταιρείες, προϊόντα, αλλά και πρόσωπα) για την επικοινωνιακή τους πολιτική. Δεν είμαστε Γαλλία, ούτε Ισπανία, ούτε καν Πορτογαλία για να μεταφέρουμε στην Ελλάδα μηχανιστικά, τα μοντέλα και τις τάσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει έξω από το κλίμα των τεκτονικών αλλαγών… Είμαστε μια χώρα, όπου η τηλεόραση έχει πολύ μεγάλη δύναμη. Ωστόσο, το 2009 τα (υπερβολικά σε αριθμό) κανάλια της τηλεόρασης είχαν συνολικές ζημίες πάνω από 150 εκατομμύρια ευρώ, κάτι που αποτελεί απόδειξη πως το μοντέλο αυτό ήδη παρουσιάζει αρρυθμίες και προβλήματα. Η χώρα μας δεν θα γίνει ποτέ ο παράδεισος του Internet, ωστόσο η Φήμη αρκετών μεγάλων εταιρειών ήδη επηρεάζεται σημαντικά από το online reputation (στη διάθεσή σας, να σας δώσω στοιχεία του Alexandrian Online Monitoring για την Ελλάδα, π.χ., για τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, καταναλωτικά ηλεκτρονικά, τράπεζες)...

Διαβάστε τη συνέχεια στο knowhow.gr

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος V)

DO THE FUNDAMENTALS OF BUSINESS SHIFT WITH SOCIAL MEDIA?

by Teemu Lehtinen, Executive VP of Communication Effect

Over the last months, Paul Seaman and Neville Hobson engaged with many others in a debate about the possible shift in business fundaments that is or isn’t brought by the wide adoption of social media across the globe. Seaman and Hobson represented the opposite extremes, and while it would be easy to jump on either one of the bandwagons, it is perhaps more sensible to look at the evolution taking place in the grey area of compromise that is in between...

Διαβάστε τη συνέχεια στο knowhow.gr

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος ΙV)

Δημ. Γ. Μαύρος: Πού πάει η “μάχη” Digital Agencies και παραδοσιακών διαφημιστικών

Ο πρόεδρος του PRC Group, πρόεδρος της MRB και εκ των ιδρυτών της διαφημιστικής Spot Tohmson, Δημήτρης Γ. Μαύρος, είναι ο μόνος από την κεντρική επιχειρηματική σκηνή της χώρας, που διατηρεί blog και είναι ενεργός στο Twitter και το LinkedIn (να μη μας διαφύγει ότι είναι και πρόεδρος της Ένωσης Διαφήμισης και Εταιρειών Επικοινωνίας, της ΕΕΔΕ). Η δραστηριότητά του αυτή δεν είναι για τα μάτια του κόσμου. Είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με το Δημήτρη για την περυσινή -εξαιρετικά επιτυχή- εκδήλωση του Ινστιτούτου Επικοινωνίας για τα social media (Μουσείο Μπενάκη, 18 Φεβρουαρίου 2009), ενώ με κάλεσε να συμμετέχω στην προετοιμασία και της φετινής.

Αυτό που πρέπει να σημειώσω είναι, όχι απλώς το ενδιαφέρον του, αλλά το πάθος του να προχωρήσει στην Ελλάδα η αξιοποίηση των social media και του digital marketing. Διαβλέπει την αντίσταση πολλών οργανισμών και επιχειρήσεων στη χώρα μας, τη στιγμή που οι αντίστοιχές τους (και οι μητρικές τους) στο εξωτερικό έχουν ήδη κατανείμει ένα σημαντικό τμήμα του budget τους στο digital communication...

Διαβάστε τη συνέχεια στο knowhow.gr

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος ΙII)

ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟ 2012

Του Γιώργου Μαντέλα

metarithmisi.wordpress.com

Έχουμε πρόβλημα. Η διαπίστωση αφορά τόσο στην ελληνική δημοσιογραφία γενικότερα, όσο και στους δημοσιογράφους και τα ΜΜΕ όπου εργάζονται (έντυπα κι ηλεκτρονικά) ειδικότερα. Κι όποιος δεν το βλέπει, πάσχει από νοητική πρεσβυωπία.

Επίσης, έχει πάθει hangover από ιστορίες –όχι και τόσο– βετεράνων του χώρου, οι οποίοι, την ώρα που χάκερς με μπούρκα σπάνε τα ηλεκτρονικά δίχτυα της Τεχεράνης και στέλνουν σε όλο τον κόσμο απαγορευμένες φωτογραφίες και απίστευτα stories από τις συγκρούσεις με τους Φρούρους της Επανάστασης, αυτοί θυμούνται πως «έκλειναν» τα ρεπορτάζ και τις σελίδες τη δεκαετία του ’70 στις 3 και στις 4 τα ξημερώματα. Μετά φτιαγμένοι όλοι από τις ιστορίες των ηρωικών εποχών, πάνε για ύπνο. Και κάπως έτσι χάνεται η επαφή με τις πραγματικές εξελίξεις που παγκοσμίως διαδραματίζονται στο χώρο της ενημέρωσης.

Δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος ότι όλα αυτά θα αλλάξουν έως το 2012. Μεταξύ μας, δεν το βλέπω ούτε και μέχρι το 2022. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για το οικονομικό ρεπορτάζ. Αλλά μιας και μου ζητήθηκε να γράψω γι’ αυτό, θα περιορισθώ στα όρια του...

Διαβάστε τη συνέχεια στο knowhow.gr

*photo via flickr*

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος ΙI)

ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ 2012 TA MEDIA, ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Του Φοίβου Καρζή

Η προφανής απάντηση, αυτή που θα ερχόταν αυθόρμητα στα χείλη όλων όσοι έχουν μικρή ή μεγαλύτερη σχέση με την πιο posh βιομηχανία της εποχής είναι: «ΔΓ/ΔΑ» (όπως λένε και στις δημοσκοπήσεις), δηλαδή «δεν έχω ιδέα» ή «μην ακούς, κανείς δεν ξέρει». Η πρώτη σκέψη είναι και η σωστή. Πράγματι, «κανείς δεν ξέρει» πώς ακριβώς θα έχει διαμορφωθεί το σκηνικό, τα δεδομένα και οι τάσεις στα ΜΜΕ το 2011. Επειδή, όμως, το 2011 δεν απέχει παρά ελάχιστους μήνες, η απάντηση «δεν ξέρω» δεν είναι μια απλή αποτύπωση της πραγματικότητας. Είναι μια εντελώς νέα κατάσταση.

Οποτεδήποτε άλλοτε στην ιστορία, από την εφεύρεση της τυπογραφίας μέχρι την εφεύρεση της τηλεόρασης, ακόμη και πολύ πιο πρόσφατα με την ψηφιακή επανάσταση και τη διαμόρφωση του παγκόσμιου ιστού, μια στοιχειώδης πρόβλεψη για την κατάσταση των πραγμάτων σε τόσο μικρή χρονική απόσταση ήταν όχι απλώς εφικτή, αλλά σχεδόν βέβαιη. Η δυναμική των αλλαγών επιταχυνόταν διαρκώς, βέβαια, και η επιτάχυνση αυτή έγινε εκθετική τον αιώνα της επικοινωνίας. Ωστόσο, ποτέ, μα ΠΟΤΕ, άλλοτε η αδυναμία πρόγνωσης δεν ήταν τόσο μεγάλη...

Διαβάστε τη συνέχεια στο knowhow.gr

Ένα “ψηφιακό” βιβλίο για τα media, τη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και τα social media (μέρος Ι)

Εδώ και μερικές ημέρες, το knowhow.gr έχει αρχίσει την παρουσίαση ενός e-book που επιμελήθηκα. Το ηλεκτρονικό αυτό βιβλίο επικεντρώνεται σε μια σειρά από ζητήματα που έχουν επισταμένως απασχολήσει το blog μου και το knowhow.gr τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε, ο τίτλος του είναι ενδεικτικός: “Πώς θα είναι το 2012 media, marketing, διαφήμιση, δημοσιογραφία, social media;”. Όπως θα διαπιστώσετε, η λογική αυτού του e-book ξεφεύγει σημαντικά από τις προσεγγίσεις που γίνονται ως τώρα στα ζητήματα αυτά: αντί για μακροσκελείς αναλύσεις, το e-book “προτιμά” να σας παραπέμπει, μέσω υπερσυνδέσεων, σε κείμενα, έρευνες και προσεγγίσεις που έχουν γίνει από ειδήμονες του χώρου και οι οποίες, ουσιαστικά, σκιαγραφούν το μέλλον των media, υπό το πρίσμα των εξελίξεων στο χώρο του web και των οικονομικών αναταράξεων. Παράλληλα, συμπεριλαμβάνει σειρά αναλύσεων από Έλληνες ανθρώπους των media και του marketing, οι οποίες είναι άκρως αποκαλυπτικές σχετικά με το πώς η Ελλάδα αντιμετωπίζει και προσεγγίζει τα social media και την επίδρασή τους σε σημαντικούς τομείς της οικονομικής, πολιτιστικής και πολιτικής ζωής του τόπου. Σήμερα αρχίζει η παρουσίασή του κι εδώ, με την εισαγωγή:

Φίλες και φίλοι,
Αυτό το πόνημα είναι ίσως το πιο ματαιόδοξο ή το πιο ρομαντικό που έχω επιχειρήσει… Καταγράφει ορισμένες απόψεις και αναλύσεις, που μελέτησα τους τελευταίους 6 μήνες, όταν για το κάθε εδάφιο έχουν έλθει στη δημοσιότητα -αφού το έγραψα-, ακόμα πιο ελκυστικές και πιο φρέσκες τοποθετήσεις.

Αναγνωρίζω ότι ο τίτλος «Πώς θα είναι το 2011-12 τα media, η διαφήμιση, το online marketing, η δημοσιογραφία» είναι ένας σχηματικός και αβανταδόρικος τίτλος που κρύβει πολλές παγίδες. Αναλαμβάνω το ρίσκο, γιατί θεωρώ ότι παρ’ όλες τις παραπάνω αδυναμίες και αμαρτίες, μπορεί να δώσει κάποιο ερέθισμα σε δύο κοινότητες με τις οποίες επικοινωνώ καθημερινά, για να μην πω σε ωριαία βάση, και είναι τα εξής:

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΙΚΡΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ONLINE ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ: ορισμένοι ανάμεσά τους θεωρούν ότι οι εξελίξεις στο Διαδίκτυο δεν επηρεάζουν τοσο πολύ τη ζωή τους, τη δράση τους, την επαγγελματική τους δραστηριότητα. Καθημερινά επιχειρώ να τους πείσω, ότι -παρότι δεν έχουμε κατάρρευση των θεσμών και δομών μεσα στις οποίες μεγαλώσαμε- εντούτοις, οι εξελίξεις είναι ταχείες και αφήνουν αποτύπωμα στη ζωή μας και στη δουλιά μας. Θα την αλλάξουν μέσα σε ορατό χρονικό διάστημα…

Η ιδέα μου ήταν να συγκεντρωθούν ορισμένα εδάφια που θα επιτρέψουν σε όσους ενδιαφέρονται, να δουν μερικά θέματα πέρα απ’ ό,τι μπορεί να συζητηθεί σε μια συνάντηση μιας ώρας.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΙ ΣΤΟ BLOGGING, TO TWITTER KAI ΑΛΛΑ SOCIAL MEDIA: σε αυτές τις κοινότητες, η γνώση τρέχει με ιλιγγιώδη ρυθμό και, σε αρκετές περιπτώσεις, οι φανατικοί και οι «εθισμένοι» συζητάμε δεκάδες θέματα κάθε μέρα, με κίνδυνο να ασχολούμαστε επιφανειακά χωρίς ολοκληρώνουμε την άποψή μας και να εμβαθύνουμε τη σκέψη μας. Η συγκέντρωση σχετικά αποκλινουσών απόψεων και η ενασχόληση με διαφορετικές πλευρές του ιδίου
θέματος, αποτελεί μια ανάγκη εσωτερική του καθενός.

Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος θα είναι να προκαλέσει αντιδράσεις και κριτική. Ελπίζω να είναι κατανοητό ότι, εξ αντικειμένου, εμπεριέχει μια αδυναμία: περιέχει «παγωμένες» θέσεις, όταν οι απόψεις για τα συγκεκριμένα
θέματα εξελίσσονται σε καθημερινή βάση. Ζούμε σε μέρες όπου επικρατούν οι «ροές πληροφορίας», σε αντίθεση με τους τόμους της σοφίας στους οποίους βασιζόμασταν μέχρι το 2005.

Όσον αφορά την ουσία του θέματος «Εξελίξεις στα media, τη διαφήμιση, την επικοινωνία», δεν κρύβω ότι είμαι της άποψης πως οι εξελίξεις είναι επαναστατικές (revolutionary). Ωστόσο στα θέματα που ακολουθούν, έχουν περιληφθεί και τοποθετήσεις αναλυτών που πιστεύουν ότι οι εξελίξεις είναι σημαντικές, αλλά γραμμικές (evolutionary)...

Διαβάστε τη συνέχεια στο knowhow.gr

*photo via flickr*

Μενεγάκη ή Χρέος; Ολυμπιακός ή Επιδόματα; Τι λέει η Agenda-Setting Theory

Ποιον ακούτε; Τον Γιάννη Πρετεντέρη ή τον υφυπουργό Εργασίας Γιώργο Κουτρουμάνη;

Η φράση του 1963 θεωρείται κλασσική και ανηκει στον θεμελιωτή της Agenda-Setting Theory: "The Press may not be successful much of the time in telling people what to think, but it is stunningly successful to telling its readers what to think about".

Από τότε, η τηλεόραση συγκέντρωσε τεράστια δύναμη, οπότε η παραπάνω φράση θέλει μια -τεχνική- αναδιατύπωση. Ωστόσο, η επέλαση του Internet και η ανάπτυξη του citizen journalism έχει αρχίσει να αλλάζει τα δεδομένα.

Όποιοι έχετε διάθεση, αξίζει να δείτε μερικά στοιχεία παραπάνω για την Agenda-Setting Theory, σε μια χώρα όπου οι εφημερίδες εθνικής κυκλοφορίας είναι εξαπλάσιες της Βρετανίας ή της Ολλανδίας και οι τηλεοπτικοί σταθμοί είναι τριπλάσιοι απ' όσους σηκώνει το μέγεθος της χώρας.

Για την οικονομία του χρόνου σας, παραθέτω δύο αναφορές εδώ κι εδώ.

*photo via flickr*