Τρεις ιδιαίτερες στιγμές του TEDxAthens και ένα άλμα

Τα περισσότερα τα έχουν πει τα 2300 σημειωματάκια στο Twitter , ενας απίστευτος αριθμός σχολίων για μια εκδήλωση που δεν ειχε ζωντανή μετάδοση από το Internet. Επειδή αναμένεται ο Δεκέμβρης να ειναι εξίσου απαιτητικός με το Νοέμβρη, έχω λίγο χρόνο για να σημειώσω 3-4 snapshots, από την εκδήλωση. Θα είναι λακωνικά, όχι τόσο από τον κυνισμό που λένε κάποιοι άσπονδοι φίλοι μου ότι με διακατέχει, αλλά γιατί μερικά πράγματα πρέπει να ειπωθούν απλά και σύντομα, αφού μας περιμένουν πολλά να γίνουν. Παρακάτω τα ονόματα είναι φανταστικά, αλλά τα πρόσωπα απολύτως πραγματικά

α. Γιατί το βρήκε καλό η Γιώτα

Ειναι στέλεχος μεγαλης ελληνικής εταιρείας και παλεύει για να κάνει πιο ανοικτή στο Internet την εταιρεία της, να την 'μπάσει' στα social media, να μπει στο διαδικτυακό διάλογο. Η Γιώτα είναι νεαρή, με καλές σπουδές, δίνει μάχη για την αξία της δουλειάς της και όχι για πρόσκαιρες επαγγελματικές επιτυχίες. 'Το TEDxAthens είναι μια εμπειρία απο αυτές που αξίζει να μένεις στην Αθήνα' ήταν η δήλωσή της. Αποκτά ιδιαίτερη αξία, καθώς η Γιώτα έχει στα σχέδιά της την αναζήτηση κάποιας δουλειάς εκτός Ελλάδας, καθώς την ενοχλεί η έλλειψη κανόνων και αρχών στη χώρα μας.

β.Ο Μιλτιάδης έπαθε σοκ

Ο Μιλτιάδης ειναι υπεύθυνος για ένα όμιλο επιχειρήσεων εκτός Αθηνών. Ηλθε στην Αθήνα μαζί με την 20χρονη κόρη του, περισσότερο γιατί άκουσε τα λόγια μου, παρα γιατί είχε αντιληφθεί το ενδεχόμενο ενδιαφέρον του event. Είναι λίγο πάνω από 50 ετών, έχει την αξιοπρέπεια και την ντομπροσύνη που χάθηκε κάπου στη διαδρομή 1974-2009. Είναι επικεφαλής ενός δύσκολου project ανασύνταξης του ομίλου που διευθύνει, ενώ δεν έχει επαφή με το Internet. Για να επιτύχει όμως η αποστολή του, θα πρέπει να μπει σ' αυτό το ορμητικό ποτάμι του Web 2.0. Αφού τελείωσε το event , με πήρε δύο φορές τηλέφωνο. Το ύφος του και ο χρόνος που ήθελε να συνομιλήσουμε δεν μου επιτρέπουν να θεωρήσω οτι ήταν απλώς ευγενής ή είχε διάθεση κολακείας. 'Σοκαρίστηκα, έχω μείνει άναυδος' ήταν η πρώτη του αντίδραση. 'Η πρώτη μου εντύπωση ήταν ότι με έχουν ξεβράσει οι εξελίξεις. H δεύτερη σκέψη μου όμως, κάτι στο οποίο με ενθάρρυνε η κόρη μου, ήταν ότι από αύριο το πρωί θα μπω στα βαθειά να προχωρήσω την αποστολή που βρίσκεται μπροστά μου'.
Ο Μιλτιάδης θα προχωρήσει το project όχι από ανάγκη, καθώς χρόνια σοβαρής δουλειας του επιτρέπουν να παραιτηθεί από τη δύσκολη αποστολή και να ασχοληθεί με αυτά που ξέρει καλά και τα περνάει σε ήρεμα νερά.

γ.Η στιγμή που θα θυμούνται η Αναστασία και ο Πέτρος

Κατά την προετοιμασία της εκδήλωσης, η Αναστασία και ο Πέτρος που θα ήταν με κάποιο τρόπο συντελεστές του TEDxAthens, ξεκίνησαν την προετοιμασία τους με πρόθεση να κάνουν κάτι αντίστοιχο με αυτό που θα έπραταν για μια εκδήλωση πχ του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου.
Τους ειπώθηκε ότι το κοινό ειναι διαφορετικό, είναι απαιτητικό, αυστηρό, δικαίως σκληρό. Η Αναστασία και ο Πέτρος εχουν μεγάλο φόρτο δουλειάς και μια πορεία που τους επιτρέπει να θεωρούν ότι δεν έχουν ανάγκη να αλλάξουν πολλά πράγματα στις δημόσιες τοποθετήσεις τους.
Μετά από επίμονες και δύσκολες συζητήσεις συνειδητοποίησαν πως ήταν ανάγκη να κάνουν για το TEDxAthens κάτι διαφορετικό από αυτά που θεωρούσαν αυτονόητα μέχρι στιγμής. Εκαναν ένα μεγαλύτερο βήμα, άλλαξαν στάσεις ζωής και όλα αυτά για μια εκδήλωση μιας στιγμής.
Η πρόβλεψή μου είναι ότι αυτό το βήμα τους δεν ήταν προς την ίδια κατεύθυνση, αλλά προς μια διαφορετική πορεία. Συνειδητοποίησαν οτι το κοινό του TEDxAthens δεν είναι μια μικρή, ελιτίστικη παρέα, αλλά μια νέα πραγματικότητα, που ίσως ειναι περιφερειακή για την ώρα, αλλά ενισχύεται διαρκώς και επηρεάζει τη μεγαλύτερη εικόνα. Οποιος θέλει να ειναι σε επαφή με αυτή την πραγματικότητα, θα πρέπει να κάνει ένα μεγαλύτερο βήμα προς μια διαφορετική κατευθυνση. Αυτός που θα τολμήσει τούτο το διαφορετικό βήμα, μπορεί να γίνει καλύτερος για τον εαυτό του και τους στόχους του.


Η καλοσύνη των 'ξένων'

Μια τόσο φιλόδοξη προσπάθεια οσο το TEDxAthens θα ήταν αδύνατον να μην έχει αδυναμίες, δύσκολες στιγμές, ατυχίες... Ειδικά όταν διαφάνηκε ότι αποκτούσε δυναμική , κυρίως από τη διψα ενός κοινού να συμμετάσχει σε κάτι διαφορετικό, ήταν αναμενόμενο να εμφανισθούν ενστάσεις, ας πούμε κάποιων που είχαν άλλη αισθητική ή φιλοσοφική προσέγγιση. Κι όμως το λεγόμενο 'κοινό', που πλέον ειναι συμμετοχοι σε άλλους ρόλους, έδωσε απλόχερη εμπιστοσύνη και πλούσια υποστήριξη. Μπήκε στο παιγνίδι και έδωσε το κάτι παραπάνω που έκανε τη διαφορά. Εδειξε κατανόηση στις αδυναμίες και είδε την υπόθεση δημιουργικά. Προσπάθησε με πολλούς τρόπους να βάλει ένα μικρό λιθαράκι...


Καλως ήλθες 2011

Οι παραπάνω τρεις στιγμές δεν μουέμειναν στο μυαλό γιατί ήταν οι πιο εντυπωσιακές, οι πιο επιτυχημένες ή οι πιο συγκινητικές. Τις μοιραζομαι μαζί σας, επειδή πιστεύω ότι δεν ήταν τόσο προφανείς και έχουν αξία για μια χώρα που επιχειρεί το Starting from Scratch. Μια ισχυρή αξία του TEDxAthens ήταν ότι λειτουργούσε σε παράλληλα επίπεδα και μπορουσε να δώσει στον καθένα 'τροφή' για θέματα που τον ενδιέφεραν (και σημεία κριτικής για ομιλητές, που δεν ήταν στον πυρήνα των ενδιαφερόντων του).

Το 2011 θα ειναι πολύ σκληρό και για πολλούς, άγριο. Αποφεύγω να κάνω προβλέψεις , αλλά γι' αυτό το θέμα μπορουμε να βάλουμε ότι στοίχημα θέλετε. Να κρατήσουμε λοιπόν δύο πολύ θετικά σημεία: Πρώτον, μικρές ομάδες εθελοντών μπορουν να κάνουν κάποια άλματα, αν βάλουν έναν καθαρό στόχο, συνδυάσουν διαφορετικές εμπειρίες και θυσιάσουν λίγο από τα 'κεκτημένα και προϋπολογισμένα' . Δεύτερον, υπάρχουν χιλιάδες πολίτες που περιμένουν μιαν ευκαιρία για να μπουν συμμέτοχοι σε κάτι δημιουργικό και αποτελεσματικό. Πολλές χιλιάδες μέλισσες γύρω μας τριγυρνούν για την ώρα χωρίς πλάνο, αλλά με διάθεση να βρουν ένα μελίσσι και να πάρουν μέρος σε μια συλλογική προσπάθεια..

Ομάδα νέων «Δεν θέλω επιδοτήσεις από το κράτος»

Ομάδα νέων «Δεν θέλω επιδοτήσεις από το κράτος»

Πρόσφατα, είχα αυτή τη συζήτηση με μια ομάδα νέων με αποδεδειγμένα καινοτομικές (σε διεθνές επίπεδο μάλιστα) δραστηριότητες. Σε μια Θεσσαλονίκη που έχει πλέον πάρα πολλά καινούργια αλλά άδεια κτήρια, η παρέα τους έψαχνε ένα χώρο για να στεγαστεί. Κάτι ψέλλισα για κρατικά κτήρια που είναι υπαξιοποιημένα, αλλά δεν ήθελαν να ακούσουν..

Μοιραία, η συζήτηση κινήθηκε γύρω από το γιατί ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι που έχουν πραγματικά δημιουργική «μαγιά» δεν ψάχνουν επιδοτήσεις από το κράτος. «Είναι τοξικά αυτά τα λεφτά» είχε πει πρόσφατα σε συνάντηση επιχειρηματιών με τον Πρωθυπουργό και το Υπουργό  Μιχ. Χρυσοχοϊδη, ο Γιώργος Τζιραλής, που είναι η ψυχή της προσπάθειας-πρότυπο OpenFund. (Το σημείωμα των g700 «Γενιά των 700 ευρώ», για εκείνη τη συνάντηση,  θα το βρείτε εδώ). Σκληρό αλλά σε μεγάλο βαθμό πραγματικό.

Ξεκίνησα λοιπόν με το να ρίξω την ιδέα  να δώσουν ένα πιο οργανωμένο χαρακτήρα στην ομάδα τους -ένα όνομα και ένας δικηγόρος αρκούν (αν και θα τους βγάλουν την πίστη οι διαδικασίες). Θα έχουν όμως όνομα, υπόσταση, στόχο, διεύθυνση, τηλέφωνο. Θα είναι ανεξάρτητοι. Και όνομα; Στην αρχή ακούστηκε το ευφυολόγημα να ονοματισθούν  «Δεν θέλω επιδοτήσεις από το κράτος».. Πέρα από την πλάκα, υπάρχουν πολύ σοβαρά θέματα σε αυτό το εγχείρημα...

Ποιο είναι όμως το επόμενο βήμα; Δύο σημεία κατά τη γνώμη μου: 

 

• Αυτό που επιδιώκουν (σύσταση ενός οικοσυστήματος προσπαθειών κάτω από την ίδια στέγη), φαινόταν στους δύο νέους κάτι στοιχειώδες, αλλά στην ουσία είναι απλώς ένα καλό πρώτο βήμα. Θα ήταν ευχής έργον να είχαμε τέτοιες κινήσεις σε 4-5 ελληνικές πόλεις, όπου υπάρχουν διάσπαρτα αξιόλογα νεανικά εγχειρήματα. Είναι τεράστιο έλλειμμα της χώρας, που το κάθε τέτοιο νεανικό εγχείρημα είναι χαμένο στο «διάστημα», δεν έχει συνομιλητές στο διάδρομο να ανταλλάσσει εμπειρίες, δεν μοιράζεται κάποια έξοδα κλπ.

 

• Το κράτος χρειάζεται πλέον τέτοιες ομάδες για συνομιλητές. Δεκάδες προγράμματα του ΕΣΠΑ θα μείνουν στα αζήτητα ή -χειρότερα- θα περιπέσουν στα νύχια των «καπάτσων» οι οποίοι παίρνουν μεγάλο μέρος των επιδοτήσεων και τις εξαφανίζουν με μαγικό τρόπο.

Η παράκαμψη του κράτους δεν είναι εύκολα εφικτή, γιατί εξακολουθεί να έχει φοβερά «χαρτιά» στα χέρια του. Ίσως μόνο μια στις 200 νεανικές προσπάθειες, μπορεί να απευθυνθεί  μόνη της στη διεθνή αγορά. Οι υπόλοιπες θα ήταν καλό να επωφεληθούν κάτι από τα απίστευτα assets τα οποία έχει δεσμευμένα, παρατημένα, θαμμένα, το ελληνικό κράτος, η τοπική αυτοδιοίκηση, η ελληνική κοινωνία.

Μου έλεγε πρόσφατα ένας αξιόλογος Γενικός Γραμματέας υπουργείου «η δουλειά του κράτους δεν είναι να δίνει επιδοτήσεις, αλλά να δημιουργεί εργαλεία». Εργαλεία που να δουλεύουν δηλαδή.. Γιατί οι νέοι από τη Θεσσαλονίκη, θα μπορούσαν να ενταχθούν σε ένα cluster, αν η πλειοψηφία τέτοιων χρηματοδοτήσεων δεν είχε καταλήξει σε απίστευτα σκηνικά. (Οι σημαντικές εξαιρέσεις έχουν ρόλο επιβεβαίωσης του κανόνα).
Ο Ειδικός Γραμματέας Ψηφιακής Σύγκλισης έδωσε μια ιδέα στο τελευταίο OpenCoffee  για την κατεύθυνση την οποία θα μπορούσαν να πάρουν κρατικά προγράμματα ώστε να παρέχουν εργαλεία και όχι τσάμπα χρήμα.

Θα γίνει πάλι policy hijacking και θα συνεχισθούν οι λαμογιές με νέα κόλπα;

Κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει, αλλά με τέτοια μέτρα είναι δυνατόν να δοθούν ευκαιρίες σε πραγματικά δημιουργικές και καινοτόμες ελληνικές προσπάθειες. Όπως ανέφερε και ένας νέος που είναι μέλος της κυβέρνησης: «Στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η χώρα, είναι αναγκαία η δημιουργία κίνησης από χαμηλά, η οποία θα πιέσει το πολιτικό σύστημα και τη διοίκηση να απελευθερώσουν τις θαμμένες ευκαιρίες».

Στη σέντρα του HUB, στις 18 Νοεμβρίου

Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται η εκδήλωση του Ινστιτούτου Νεολαίας, στις 18 Νοεμβρίου. Θα παρουσιάσει πολιτικές, μεταξύ αυτών ο Ειδικός Γραμματέας Ψηφιακής Σύγκλισης θα έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει αυτά που είπε εν τάχει στο OpenCoffee. Από την άλλη θα γίνει παρουσίαση επιχειρηματικών εγχειρημάτων, που εισφέρουν χρήσιμη εμπειρία. Είναι απαραίτητα τα θετικά παραδείγματα, αλλά έχει αξία και η ορθή αξιοποίηση της Αποτυχίας.

Ελλάδα, τριχασμένο κορμί (ή μια αναλαμπή και ένα τέλμα)

Άλλοι στη Ρούλα κι άλλοι στο TEDxAthens

Η Ελλάδα δεν είναι αυτή η απίστευτη ξαναζεσταμένη σούπα Ρούλας-Π.Κωστόπουλου, ούτε -δυστυχώς- μόνο το 'Νησί'. Μακάριος όποιος είναι ενταγμένος σε μια μόνο πλευρά της πραγματικότητας, επικοινωνεί με μια μόνο 'φυλή' και μειώνει τις πιθανότητες σχιζοφρένειας. Μακάριος; Ίσως όχι, γιατί αν έχουμε κάποια πιθανότητα να πάμε καλύτερα, αυτή πηγάζει από το ότι έχουμε τον Άγιο Παντελεήμονα και την Ακρόπολη σε απόσταση μόλις ενός χιλιομέτρου.

Ζω τις τελευταίες εβδομάδες μια τριπλή πραγματικότητα, που δεν έχει -πιστεύω- τόσο σχέση με το ότι αναζητώ ισορροπίες πάνω σε τεντωμένο σκοινί, όσο στο ότι αυτή η χώρα συνταιριάζει εντελώς διαφορετικές πλευρές. Οι δύο από αυτές τις πλευρές, αφορούν την πραγματικότητα των δημοτικών εκλογών και την προσπάθεια νέων ανθρώπων να χτίσουν τη ζωή τους, χωρίς να καούν από αυτό που είναι η Ελλάδα της τρόικας. Το τρίτο κομμάτι του puzzle είναι πολύ ενθαρρυντικό: παρακολουθώ το εγχείρημα νέων ανθρώπων να στήσουν σε εντελώς εθελοντική βάση, αλλά με υψηλό επαγγελματισμό, ένα γεγονός που ανεβάζει τον πήχη σε σχετικά events και αφορά το 2ο TEDxAthens στις 26 Νοεμβρίου.

Η δουλειά είναι ομαδική και γίνεται από ένα team νέων ανθρώπων, σε συνέχεια του 1ου TEDxAthens, που είχε ξεκινήσει από το Δημήτρη Καλαβρό. Φέτος προστέθηκε μια εξίσου δυναμική ομάδα, με την Αφροδίτη Μαντά και άλλα παιδιά, ενώ ο Δ. Καλαβρός δίνει νέα ορμή στο εγχείρημα. Το φετινό κεντρικό θέμα του event είναι το 'Starting from scratch' και στόχος του είναι να παρουσιαστούν ορισμένες υψηλού επιπέδου ομιλίες, αλλά και να παρευρεθούν δυναμικοί 'θεατές', που θα συμμετάσχουν με πολλούς τρόπους στην εμπειρία του event.

Είναι βέβαιο ότι αρκετοί που περιμένουν την εκδήλωση, θα την αντιμετωπίσουν με τα υψηλά standards του παγκόσμιου TED. Σε ορισμένους φίλους που έχουν ήδη αρχίσει να δηλώνουν υψηλές απαιτήσεις, σημειώνω ότι καλώς κάνουν, αλλά δεν πρέπει να υπερβάλλουν. Μια λογική προσδοκία είναι να οργανωθεί ένα event πολύ καλύτερο απ’ ότι οι συνηθισμένες εκδηλώσεις, αλλά όσοι είμαστε ρεαλιστές δεν μπορούμε να περιμένουμε ένα αποτέλεσμα με τα resources και το κοινό που έχουν τα πολύ μεγάλα TED, τα παγκόσμια ή αυτά που οργανώνονται στις μεγάλες χώρες. Η ομάδα που οργανώνει το TEDxAthens έχει πάντως βάλει ψηλά τον πήχη και δε θέλει να βάλει νερό στο κρασί της'.

Έχει αποδεχθεί την πρόκληση να χτίσει κάτι που δεν θα εισφέρει απλώς ιδέες, αλλά νέες ιδέες, όπως σημείωσε στο blog του ο Νίκος Αναγνώστου.

Η Communication Effect και εγώ αποδεχτήκαμε την πρόσκληση να συμβάλουμε στην επικοινωνία του event, ιδίως στο Online Ecosystem. Η μέχρι στιγμής εμπειρία από την υποστήριξη του TEDxAthens, έχει φέρει στην επιφάνεια δύο διαπιστώσεις που μου έχουν κάνει μεγάλη εντύπωση:

1) Η δίψα πολλών να συμμετάσχουν σε τέτοια events. Η διάθεση συμμετοχής δείχνει ότι υπάρχει ένας κόσμος, κυρίως νεανικός, που αφιερώνει προσπάθεια για την ενίσχυση του οπλοστασίου του στον τομέα της Γνώσης.

2) Η άγνοια πολλών επιτυχημένων ανθρώπων ηλικίας 40-55 σε σχέση με το θεσμό του TED. Αναφέρομαι σε άτομα, που θα έπρεπε να το γνωρίζουν περίπου υποχρεωτικά, λόγω της δουλειάς τους. Αυτή η λειτουργική αδυναμία είναι ένα σύμπτωμα που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα της χώρας. Τους ανέφερα την ανάλυση 'Το TED ειναι το επόμενο πανεπιστήμιο Harvard', που κάποιοι έπρεπε να το γνωρίζουν για να στηρίξουν τη δουλειά τους, ορισμένοι άλλοι και για να βοηθήσουν τα παιδιά τους.

To TED ασφαλώς δεν είναι ένα μαγικό ραβδί που θα λύσει όλα τα θέματα που έχουν σχέση με το χάσμα σε ζητήματα κουλτούρας και με τις τεράστιες τρύπες στη Δια Βίου Μάθηση. Το TED X Athens θα είναι μια ευκαιρία για κάποιους να συναναστραφούν ένα έγκυρο κανάλι για την ενίσχυση των γνώσεών τους και μια ευκαιρία να γνωρίσουν αρκετά άλλα πρόσωπα, που θέλουν να είναι κοντά σε παγκόσμιες εξελίξεις.

Έχει οργανωθεί ήδη το TEDxAcademy (4 Οκτωβρίου), που ήταν μια επιτυχημένη προσπάθεια, με αξιόλογους ομιλητές και καλό κοινό, κάτι που αποτελεί άλλο ένα στοιχείο για την εκδήλωση της 26ης Νοεμβρίου. Στους φίλους και τους ανθρώπους που εκτιμώ λέω 'save the date'.