Marketing και Online Reputation :“Να πάρω εσωτερικό στέλεχος ή εξωτερικό σύμβουλο”;

Έχει αυξηθεί με εκθετικό ρυθμό τον τελευταίο καιρό η συχνότητα με την οποία τίθεται σε κάποιους από εμάς η παραπάνω ερώτηση. Αρκετοί με κοιτούν με έντονη απορία οταν αναφέρω πως, σε κάθε περίπτωση, είναι ανάγκη να έχουν κάποιο εξειδικευμένο εσωτερικό στέλεχος στον Οργανισμό τους ή στην εταιρεία τους. “Μα καλά, δε θελετε να κάνετε εσείς τη δουλειά;”, είναι η επόμενη ερώτησή τους.
Τότε φαίνεται ότι δεν αρκεί να αναφέρω τρεις-τέσσερις αξιωματικές θέσεις ως προς το παραπάνω ζήτημα, αλλά χρειάζεται να ακολουθήσει μια ολόκληρη ανάλυση. Το θέμα έχει βάθος και οι συνομιλητές, συνήθως και δικαίως, δεν έχουν περάσει τις εμπειρίες που θα τους έδιναν την ευχέρεια να βλέπουν τις “λακκούβες”, τις “μπανανόφλουδες”, αλλά και τις ευκαιρίες και τις προοπτικές.
Η ανάλυση ενός έγκυρου διεθνούς φορέα περί το marketing, οπως αυτή    εδώ , επιτρέπει στους ενδιαφερόμενους να μελετήσουν μια αναλυτική λίστα επιχειρημάτων με το κύρος του MarketingProfs και όχι με τις αμφιβολίες που μπορεί να αφήνει μια “περιφερειακή συζήτηση” στην Ελλάδα.
Σε αυτά που αναφέρει η παραπάνω ανάλυση, μπορώ να προσθέσω μερικά επιχειρήματα που συμβάλουν στην αντιμετώπιση των ιδιαιτεροτήτων που έχει η χώρα μας, ή η συγκεκριμένη φάση της μεγάλης κρίσης.
 
“Καμένο” το ζήτημα της Κουλτούρας
 
Εχω κερδίσει όλα τα στοιχήματα ως προς το εξής: σε όλους τους συνομιλητές προτείνω ένα πολύ σύντομο πλάνο επιμόρφωσης γύρω από τις τάσεις του νέου marketing και τα καινούρια δεδομένα που φέρνει η διαρκώς αυξανόμενη σημασία του Online Reputation. Κερδίζω τα στοιχήματα γιατί όλοι σχεδόν οι συνομιλητές, Οργανισμοί, Επιχειρήσεις ή και Προσωπικά brands, ενώ αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα αυτής της επιμόρφωσης, πχ. μέσω ενός 4ωρου workshop, στο τέλος δε βρίσκουν τη φόρμουλα για να το οργανώσουν. Αυτή η κατάληξη, αν δούμε την “πονηρή” πλευρά, ευνοεί τον εξωτερικό σύμβουλο, γιατί παρατείνεται ο χρόνος κατά τον οποίο ο Οργανισμός θα χρειάζεται την εξωτερική υποστήριξη. Είναι κοντόφθαλμη ομως αυτή η στάση, γιατί αφήνει στο δρόμο εμπόδια που θα δημιουργήσουν δυσκολίες και πισωγυρίσματα. Να πούμε 2-3 πρόσθετα σημεία που αφορούν τους Οργανισμούς και τις Επιχειρήσεις στη χώρα μας:

- Υπάρχει βασική οδός;
 
Όχι, δεν υπάρχει… Άλλες επιχειρήσεις πρέπει να προσλάβουν αμέσως έναν ειδικό ως μόνιμο στέλεχος, άλλες πρέπει να το κάνουν αφού για ένα διάστημα, μέσω της υποστήριξης απο τον εξωτερικό σύμβουλο, αποκτήσουν δομές και πλατφόρμες, μέσα και πάνω στις οποίες θα μπει ο ειδικός.

- Μπορεί να τα κάνει όλα ο εξωτερικός σύμβουλος;
 
Για ένα πρώτο διάστημα, ενδείκνυται να “ξεχερσώσει το χωράφι” ο σύμβουλος, που έχει την εμπειρία και το κίνητρο. Είναι καλό όμως, ο ίδιος να προετοιμάσει το έδαφος, ώστε οι βασικές εργασίες να γίνονται απο μια στιγμή και πέρα από ένα εσωτερικό στέλεχος της Επιχείρησης η οποία θέλει να αναπτύξει τη θέση της στο Online Reputation και στα Social Media. Αν ειναι ικανός ο σύμβουλος, μπορεί να αντιληφθεί ότι δεν ειναι επαγγελματικά σωστό να εγκλωβίσει τον πελάτη του σε μια παροχή υποστήριξης από εξωτερικό team, το οποίο όχι μόνο έχει υψηλότερο κόστος, αλλά -συνήθως- ειναι και λιγότερο αποτελεσματικό.

- Αρκεί ένα εσωτερικό στέλεχος;
 
Όχι, δεν αρκεί για να υποστηρίζει όλες τις ανάγκες στους τομείς της Ψηφιακής Επικοινωνίας, της Διαδικτυακής Φήμης και των social media. Η επαγγελματική μου άποψη είναι ότι η επιχείρηση, εκτός από την πρόσληψη ενός εξειδικευμένου στελέχους, είναι απαραίτητο να προχωρά και στα εξής:
 
> Να έχει στη διάθεση όλων των στελεχών marketing ορισμένα σεμινάρια που αφορούν εισαγωγή στα θέματα της Ψηφιακής Επικοινωνίας
 
> Να ψάχνει στο εσωτερικό της για να βρίσκει εργαζόμενους που έχουν ήδη αναπτύξει δραστηριότητα στα Social Media. Το πώς θα τους αξιοποιήσει είναι μια μεγάλη ανάλυση, στην οποία μπορουν να αναφερθούν πάρα πολλά επιχειρήματα.  

Σε αυτό το τελευταίο σημείο, πρέπει να ομολογήσω ότι έχω χάσει όλα σχεδόν τα στοιχήματα. Θέλουμε ακόμα δρόμο για να αποδεχθούν οι Επιχειρήσεις, οι Οργανισμοί, αλλά και οι εργαζόμενοι, ότι μέσα από ορισμένες αρχές σεβασμού της  Ιδιωτικότητας, η Διαδικτυακή δραστηριότητα των εργαζομένων δεν μπορεί πλέον να θεωρείται κάτι τελείως ξέχωρο από τη δράση της Εταιρείας ή του Οργανισμού.

Καλές και Κακές πρακτικές δημοσίων υπαλλήλων

Έχει τύχει να ακούσω με τα αυτιά μου την αγωνία με την οποία κάποιος γονιός θέλει να γίνει συνδρομητής στο περιοδικό Special Life, που ασχολείται με τα ζητήματα του αυτισμού. Και γνωρίζω πολύ καλά ότι είναι ένα εγχείρημα που στηρίζεται 100% στον εθελοντισμό και την προσωπική οικονομική ζημία της Μαρίας Τζέμη που το ξεκίνησε και -λιγότερο- κάποιων που το βοηθούν.  Τον κ. Μπάλλα, στέλεχος της Γενικής Γραμματείας Τύπου, δεν τον ενδιαφέρουν αυτά. Τον Σεπτέμβρη που ξεκίνησε το περιοδικό Special Life τον αγώνα για την αναγνώριση της ατέλειας χάρτου όπως εδικαιούτο, ο κ. Μπάλλας ζήτησε να μην γράφεται στο εξώφυλλο 'Φθινόπωρο' σε κάθε τετραμηνιαία έκδοση. Το Γενάρη απέρριψε πάλι την αίτηση, αυτή τη φορά με την δικαιολογία ότι είχε αλλάξει πλέον η αναφορά του χρόνου έκδοσης και έγραφε  'Γενάρης', ενώ ο ίδιος ο κ. Μπάλλας θεωρούσε ότι θα έπρεπε να γράφει 'Γενάρης, Φλεβάρης, Μάρτης'. Προφανώς υπάρχουν όλα τα στοιχεία που θα τεκμηρίωναν αυτό που ζητά η 'υπηρεσία', αλλά κάθε φορά ο αρμόδιος υπάλληλος βρίσκει πιο βολικό να πει 'ελάτε μετά τέσσερις μήνες'.
Με αυτά και με αυτά, θα χαθεί ένας ολόκληρος χρόνος στην ατέλεια χάρτου ενός περιοδικού, που υποστηρίζει έναν ολόκληρο κόσμο ο οποίος νιώθει ότι θέλει να πιαστεί από κάπου, ενός εντύπου το οποίο ανεβάζει πολύ ψηλά το επίπεδο της πληροφόρησης για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες.

Υπάρχουν και Καλές Πρακτικές

Παρά την περίπτωση του κ. Μπάλλα, θα διατηρήσω την θέση μου ως προς την ιδέα κάποιων να δημιουργηθεί ένας δημόσιος χώρος όπου θα αναρτώνται Κακές Πρακτικές δημοσίων υπηρεσιών. Πριν 'κρεμαστούν' οι κακές πρακτικές, εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να προβληθούν οι Καλές. Είναι αλήθεια ότι ολόκληρες υπηρεσίες στέκονται στα πόδια τους, γιατί μερικοί υπάλληλοι κάνουν το καθήκον τους και εξυπηρετούν τους πολίτες. Όλοι μας γνωρίζουμε περιπτώσεις υπαλλήλων που δεν βρίσκουν δικαιολογία στην περικοπή του μισθού τους ούτε στο ότι το 30%  των συνάδελφων από τον όροφό τους κάνουν κοπάνα ούτε από το ανάλγητο Μνημόνιο.
Στο όνομα των υπεύθυνων υπαλλήλων, θα συνεχίσω την παρακολούθηση της συμπεριφοράς της Γενικής Γραμματείας Τύπου για να δούμε μέχρι πού θα τραβήξει το θέμα.
Τελειώνοντας να ζητήσω από τον κ. Μπάλλα, αν ανοίγει τον υπολογιστή που είναι πάνω στο γραφείο του, να δει αυτό εδώ το βίντεο, γιατί μπορεί να τον βοηθήσει να κάνει το καθήκον του, δηλαδή να εφαρμόσει το νόμο και όχι να βρίσκει δικαιολογίες για να μην τον εφαρμόζει.

To site των 400.000 και τα κόλπα που οδηγούν στον πάτο

Ο δήμαρχος ενός μεγάλου Καλλικρατικού δήμου εκλέχτηκε για πρώτη φορά στις τελευταίες εκλογές. Τις πρώτες μέρες της εγκατάστασής του ανακάλυψε ότι το site του δήμου, που είχε πληρωθεί 400.000 ευρώ από προγράμματα της Ψηφιακής Σύγκλισης (Γ' ΚΠΣ),  δε λειτουργούσε.
Συνεργάτης του δημάρχου μου ανέφερε τις ευθύνες της εταιρείας που κατασκεύασε το site και τις πληροφορίες του ότι η εταιρεία βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση λόγω οικονομικών προβλημάτων. Αυτό μου δημιούργησε έκπληξη, γιατί η συγκεκριμένη εταιρεία είναι καλά τοποθετημένη, έχει ισχυρές εφεδρείες και διαθέτει ορισμένες υπηρεσίες software με μεγάλη επιτυχία.
Ξεκίνησα βάζοντας ένα στοίχημα: ότι η εταιρεία δεν εισέπραξε πάνω από 200.000 ευρώ από τα 400.000 που πλήρωσε ο δήμος (και ο Έλληνας φορολογούμενος). Η πλευρά της εταιρείας υποστηρίζει ότι κάποιοι αξιωματούχοι του δήμου, για να κατακυρώσουν τη δουλειά, αλλά και -στη συνέχεια- να την παραλάβουν, επέβαλαν περί τους 10 υπεργολάβους (συγγενείς, κουμπάρους κλπ).

Το στοίχημα το κέρδισα, αλλά είναι ένα πολύ πικρό στοίχημα. Αυτή η κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω με πολλή συντομία, είναι ο 'καρκίνος' των διαγωνισμών ΕΣΠΑ και -ιδίως- των έργων σε δήμους και άλλους σχετικούς οργανισμούς. Τέτοια φαινόμενα οδήγησαν ορισμένες, λίγες, εταιρείες στην απόφαση περί το 2007,  να μην συμμετέχουν σε τέτοιους διαγωνισμούς και παρόμοια έργα. Οι περισσότερες εταιρείες, συνέχισαν αυτό το απίστευτο σύστημα, όπου κυριαρχούσαν οι ενδιάμεσοι, μερικές απίστευτες φιγούρες, με αισθητική μπουζουξίδικου και πολύ ακριβά αυτοκίνητα, με στενούς δεσμούς με τοπικούς παράγοντες όλων των κομμάτων εξουσίας και όχι μόνον αυτών.
Ο 'νόμος της σιωπής' καλύπτει αυτές τις συναλλαγές, αλλά το παιγνίδι είναι αδιέξοδο. Ο δήμαρχος του παραπάνω δήμου, αν και δεν τον γνωρίζω προσωπικά, θεωρείται ότι έχει όλα τα στοιχεία να αποτελέσει έναν από τους 10-15 περιπτώσεις που θα επιτύχουν το δύσκολο έργο να επιπλεύσουν στη νέα εποχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Θα πρέπει να βρει μια λύση για το site, γιατί δεν νοείται δήμος χωρίς παρουσία στο Internet, πέρα του ότι την πλήρωσε πανάκριβα. Η εταιρεία που το κατασκεύασε, όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία, είναι μια  σοβαρή επιχείρηση, η οποία μετά από αυτές τις περιπέτειες έχει αποφασίσει να μείνει 'εκτός' από τέτοια έργα. Ελπίζω μετά την πρώτη περίοδο της οργής, να βρουν οι δύο πλευρές τη γέφυρα, ώστε να ολοκληρωθεί κάτι που , αν μείνει ως έχει, πληγώνει και τους δύο

Ρομαντισμός και Πράξη

Είναι πολύ ρομαντικό να πιστεύουμε ότι η διαφθορά αυτής της τάξης έχει τελειώσει, δε οδηγεί πουθενά κλπ. Η κρίση και το Μνημόνιο θα ανατροφοδοτήσουν τις πρακτικές κα τις διαθεσιμότητες για κομπίνες με κρατικό χρήμα, καθώς πολλοί επαγγελματίες (και λειτουργοί), θα θελήσουν να καλύψουν τα χαμένα εισοδήματα και τα διαψευσμένα όνειρα με τέτοιες συναλλαγές. Πού θα πάει όμως η κατάσταση, όπου η διαφθορά οδηγεί ένα πολύ μεγάλο ποσοστό έργων στο να μην λειτουργούν; Μέχρι πότε θα ανέχεται η ελληνική κοινωνία να μην 'δουλεύει' ένα site των 350.000 ευρώ, όταν στον ιδιωτικό τομέα θα κατασκευαζόταν με 100.000 ευρώ και θα ήταν 'αστέρι';
Το παιγνίδι δεν πρόκειται να σταματήσει, αλλά αρχίζει να μοιάζει με 'ρώσικη ρουλέτα'. Ο κ. Λοβέρδος δηλώνει οργή γιατί δεν παίρνει στοιχεία από τα νοσοκομεία, όταν ο φορολογούμενος έχει πληρώσει πάνω από 40 εκατ. ευρώ στη μηχανογράφηση νοσοκομείων, όπου το 80% των συστημάτων δεν είναι σε λειτουργία. Για πόσο καιρό αυτό το σκηνικό  θα συνεχίζει το χορό του Ζαλόγγου χωρίς να καταλογίζονται ευθύνες;
Ένα παλιότερο άρθρο στο περιοδικό Neo (εδώ) , περιγράφει αρκετά αναλυτικά την περίφημη ατμόσφαιρα των sites του ενός εκατομμυρίου.