Η Γεωπονική δείχνει πως η νοοτροπία αλλάζει πολύ αργά

Η συντριπτική πλειοψηφία απο τους 90 πρωτοετείς της Γεωπονικής Αθηνών αποτελείται, σύμφωνα με μια φοιτήτρια, απο παιδιά των οποίων οι οικογένειες ζουν στην Αθήνα. Βρέθηκαν σε αυτη τη σχολή , κατά κανόνα , απο καραμπόλα. Είχαν ως πρώτη επιλογή άλλες σχολές, τελείως διαφορετικού προσανατολισμού, όπως η Ιατρική.
Ασφαλώς δικαιούνται τα νέα παιδιά να αντιδρασουν με κάποια επιχειρήματα, όπως: ' οι προηγούμενες γενιές καταστρέψατε τη χώρα και τώρα θελετε να μας στείλετε εμάς, για τιμωρία, στην εγκαταλειμμένη ελληνική ύπαιθρο. Μας παροτρύνετε να πάμε στην επαρχία, με τη πολύ φτωχή ζωή και με εισοδήματα πολύ μικρότερα απότι κερδίζατε εσείς'. Σε προσωπικό επίπεδο, τα παιδιά αυτά έχουν το δικαίωμα να το λένε. Στο επίπεδο της κοινωνίας, θα έπρεπε ήδη να φαίνονται κάποια σημάδια, για την ανάγκη αναζωογόνησης της υπαίθρου στο παραγωγικό τομέα.
Για όσο διάστημα, η νεολαία θεωρεί οτι η ενασχόληση με τον αγροκτηνοτροφικό τομέα ειναι 'τιμωρία' , αυτο θα σημαίνει ότι καλλιεργούνται ακόμα οι αυταπάτες για τη δυνατότητα να διορισθούν στο δημόσιο ή να βρούν καποια καλοπληρωμένη δουλειά σε κάποιες υπηρεσίες στη πόλη, ενώ η οικονομία καταρρέει από την ύφεση.
Ο Γιώργος ειναι 30 χρονών και προτιμά να ταξιδεύει 60 χιλιόμετρα κάθε μέρα, για να διδάσκει ως αναπληρωτής καθηγητής και αρνείται να συμβάλει στη μεσαία αγροτική παραγωγή του πατερα του. Προτιμά ένα μηνιαίο εισόδημα 700 ευρώ, που παίρνει με αρκετή καθυστέρηση, ενω οι προπτικές να γίνει μόνιμος ειναι πολύ μακριά (δεν έχει περάσει ακόμα απο ΑΣΕΠ και οι προβλέψεις ειναι γκρίζες). Ολες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι 'τσοντάρει' ο 60χρονος πατέρας του, ένας παραδοσιακός έντιμος αγρότης.
H αλήθεια ειναι πως υπάρχει κάποια κινητικότητα υπέρ της αναζωογόνησης της πρωτογενούς παραγωγής, όπως έδειξε η περιπτωση του φοιτητή Πολυτεχνείου, που 'πέταξε' δυο χρόνια σπουδών, για να ξεκινήσει απο το μηδέν στη Γεωπονική.Σχετική ειναι και η περίπτωση τριών αδελφιών, που ακολουθουν τρεις διαφορετικές εξειδικεύσεις της Γεωπονικής, προφανώς στα πλαίσια ενός οικογενειακού σχεδίου.
Η σημερινή κατάσταση στην αγροτική παραγωγή ειναι φυσικό να μην εμπνέει τους νέους. Ενα μεγάλο μέρος 'αγροτών' ειναι στην ουσία εισοδηματίες, που παίρνουν γενναίες επιδοτήσεις και συντηρούν μια χαμηλής ποιότητας και παραγωγικότητας παραγωγή, χρησιμοποιώντας οικονομικούς μετανάστες. Ενα άλλο μέρος της αγροτικής παραγωγής, αποτελείται απο παραδοσιακούς αγρότες, που ασχολούνται με καλλιέργειες πολύ μικρής απόδοσης και ανεμικής προοπτικής (λχ λάδι). Οι τελευταίοι ειναι όμηροι μιας ξεπερασμένης αντίληψης για το πρωτογενή τομέα , δουλεύοντας επτά μέρες την εβδομάδα και απολαμβάνοντας τη μιζέρια της ελληνικής περιφέρειας.
Τι αντιδράσεις έχετε; ρώτησα πριν μερικές εβδομάδες το πιο στενό συνεργάτη βουλευτή, που εκλέγεται σε μεγάλη αγροτική και φτωχή περιφέρεια. 'Στα χωριά  δεν έχουμε κανένα πρόβλημα' απάντησε. 'Ολα σχεδόν τα σπίτια έχουν ένα καλό εισόδημα απο τις επιδοτήσεις, ενώ παίρνουν και απο μια αναπηρική σύνταξη'. 
Χρειάζεται υπομονή λοιπόν... Κάποιες ηγετικές ομάδες στο αμέσως επόμενο διάστημα μπορεί να συμβάλουν, ώστε η ανάγκη στήριξης της ελληνικής αγροτικής παραγωγής να μην γίνει σε συνθήκες που μοιάζουν με καταδίκη των νέων.. Να επεξεργαστούν κάποιο σχέδιο, να δώσουν νόημα, να συνδυάσουν την αναζωογόνηση της περιφέρειας σε αλλους τομείς (πολιτισμός, ψυχαγωγία) και να αποσυνδέσουν τη παραγωγή απο τη κρατική πατρωνία (επιδοτήσεις για άχρηστη παραγωγή ή για επενδύσεις-μαϊμου). 
Α, η αντικατάσταση των καρκινωμάτων των παραδοσιακών Συνεταιρισμών, θα είναι πρωταρχικής σημασίας.

Δικαιοσύνη: Ο Μάκης Ψωμιάδης είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου

Πριν λίγες ώρες προφυλακίστηκε ο δημοσιογράφος Δημ. Καπράνος για την υπόθεση των δομημένων ομολόγων, ενώ οι πάντες προεξοφλούσαν ότι θα περνούσε ένα ήσυχο απόγευμα. Ο Δ. Καπράνος ήταν κομματικό στέλεχος με πολύ καλές γνωριμίες. Ο πρόεδρος πολύ μεγάλης ΠΑΕ κινδύνεψε, πριν μερικές μέρες, με προφυλάκιση για μη καταβολή ΦΠΑ, έως ότου πληρώσε μέτοχος της ομάδας. Στον κατασκευαστικό κλάδο κανείς δεν πίστευε ότι θα προφυλακιζόταν ποτέ ο Παν. Πανούσης, ο οποίος είχε οφειλή ΦΠΑ πάνω απο 6 εκατ. ευρώ.
Νομικοί κύκλοι θεωρούν ότι τα παραπάνω είναι κάποιες ενδείξεις ότι κάτι μπορεί να αλλάζει... Ενδεχομένως, λένε, η έλλειψη ισχυρής κυβέρνησης να μείωσε τις παρεμβάσεις που γίνονται στη δικαιοσύνη, με αποτέλεσμα να φθάνουν σε ορατό για τους πολίτες αποτέλεσμα, περιπτώσεις που μέχρι πριν ένα μήνα «πνίγονταν».
Η κορυφαία υπόθεση είναι αυτή του Λ. Λαυρεντιάδη. Μέχρι πριν ένα μήνα, κάποιοι έβαζαν στοίχημα ότι θα «καθάριζε» με συνοπτικές διαδικασίες. Τις τελευταίες μέρες, πάντα κατά νομικούς κύκλους, θεωρείται ότι τα πράγματα έχουν γίνει πιο δύσκολα για το μεγαλομέτοχο της Proton Bank. O κ. Διώτης του ΣΔΟΕ, ο κ. Πεπόνης του Οικονομικού Εγκλήματος και ο κ. Νικολούδης της Αρχής για τη Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος, θεωρούνται δικαστικοί, που παρά τα εμπόδια που τους είχε βάλει το πελατειακό κράτος, δεν είχαν συμβιβασθεί.
Η ενεργοποίηση του νόμου για αυτόφωρη διαδικασία στις περιπτώσεις μη καταβολής ΦΠΑ, έχει φέρει αποτελέσματα, καθώς αυξήθηκε ο αριθμός των επιχειρηματιών που έσπευσαν να κλείσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις απο το κίνδυνο προφυλάκισης.

Υ.Γ. Η δικαιοσύνη θα κρίνει την ουσία της υπόθεσης του κ. Καπράνου, στο λογαριασμό του οποίου βρέθηκαν 1.900.000 ευρώ, τα οποία συνδέονται με το ομόλογο που επέλεξε ως πρόεδρος του Ταμείου Δημοσιογράφων.

13 κινήσεις για να ξεφεύγετε απο τις επιθέσεις καταθλιπτικών κακών ειδήσεων

O Πρόεδρος της Royal Art Society και επικεφαλής μιας εταιρείας που ασχολείται με start-ups, έγραψε κάποιες ιδέες (σε άρθρο στους Financial Times) για το πώς μπορούμε να αντιστεκόμαστε στη καθημερινή πλειάδα ειδήσεων που είναι αντιπαραγωγικές και «κατατρώγουν» τη διάθεσή μας. Μερικές απο αυτές:

• ·         διαβάζετε ιστορικά βιβλία

• ·         αποφεύγετε τις ειδήσεις

• ·         αφιερώνετε χρόνο σε νέους ανθρώπους, κάντε συζητήσεις μαζί τους

• ·         να είστε δραστήριοι για να μην έχετε χρόνο να σκέφτεστε τα μίζερα

• ·         επικεντρωθείτε σε μικρές νίκες

Απολαύστε το σύνολο των προτάσεων του συγγραφέα στη παρακάτω παράθεση του άρθρου του.

A guide to shaking off the doom and gloom

By Luke Johnson
Almost everyone I know in business is sick of this downturn. The task is to restore confidence, despite various challenges. We need a sense of optimism to revive growth, and to reverse the recent decline in living standards. This can be done with sufficient willpower.
I have, therefore, assembled a brief list of suggestions that might boost morale among those entrepreneurs who are finding it tough.
● Study history: it helps to put present difficulties into context. Life for almost everyone on earth is better than it ever has been. Societies have always suffered from periodic upheavals, yet in the long run the trend is one of relentless material improvement, mainly thanks to technological advances. Depressions always end, and our collective ingenuity has solved all the challenges of the ages. Our current, temporary adversities will be no different.
● Avoid the news: read and watch the minimum. Editors believe bad news sells better than good, and in an era of intense media competition, many stories exaggerate and dramatise so as to catch the public’s attention. Brush off the screaming headlines, and your mood will lift.
● Spend time with young people: humans are born with a sense of wonder. But age and experience make too many older people cynical, while rising considerations of mortality can make even hardy souls melancholy. The answer is to surround yourself with friends and colleagues from across the generations to cancel out the gloom.
● Remain rational: the worst almost never happens – the vast majority of dire forecasts by commentators and supposed experts are simply nonsense. Humankind developed a capacity to imagine terrible outcomes as an insurance policy so that we could avoid them. But being constantly in dread of fresh catastrophes is impractical and taints our judgment.
● Avoid pessimists: most of us have a bias towards either a negative or positive outlook. You should keep the company of these latter, sunny characters. Seek out those with an upbeat disposition – you’ll find it is infectious.
● Read the stoics: classical writers like Marcus Aurelius have provided readers with uplifting advice about preserving equanimity amid awful circumstances for hundreds of years. I recommend his Meditations.
● Admit mistakes and then move on: all of us make bad decisions, suffer setbacks and endure failures. It is important to recognise these but once you have accepted the error – and apologised where necessary – start afresh and don’t stay mired in regret.
● Keep busy: dynamic individuals don’t have time to become depressed. They are too busy striving to make progress. The world is full of more opportunities than ever before – what is needed is entrepreneurial zest and self-discipline.
● Get fit: doctors have understood for centuries that physical exercise is an excellent antidote to stress and gloom. Endorphins released when you exercise help banish the blues.
● Focus on small wins: every day each of us experiences little victories that can act as encouragement. Note these modest achievements and it will generate a sense of momentum that can propel you.
● Ignore events over which you have no control: worrying about what will happen to the euro or Wall Street is a waste of intellectual effort. Put exertion instead into your own business and life. Expend energies on aspects of your career that you can genuinely influence.
● Concentrate on your micro economy: forget the macroeconomic climate. What matters is how you take share in your local market, or whether you can enhance your products to better serve customers.
● Laugh: psychologists know that humour is healthy. So seek out comedy when you can, listen to jokes – and don’t take yourself too seriously. As they say, a day without laughter is a day wasted.
Of course, there is no magic formula – resilience is hard won, and the path is never smooth. Moreover, delusional optimism can surely be dangerous. But having witnessed brilliant turnrounds of companies left for dead, I know that the power of indomitable leadership in business should never be underestimated. And above all, great generals inspire a belief in a hopeful future. We need some of that inspiration right now.
lukej@riskcapitalpartners.co.uk
The writer runs Risk Capital Partners, a private equity firm, and is chairman of the Royal Society of Arts. He is the author of ‘Start it up’

Εχει αξία ενα τυπωμένο βιβλίο ή ‘φύγαμε’ για eBook;

Aναδημοσίευση από comm-effect.gr

Βρέθηκα μπροστά στο δίλλημα  αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες ,  ερώτημα που αφορουσε κάποια non-profit εγχειρήματα αλλά και  επαγγελματικά projects. Δύο πολύ σημαντικές αναλύσεις ώθησαν τους συνεργάτες μου και εμένα, να το σκεφτούμε πολύ, καθώς δεν υπάρχουν απόλυτές αλήθειες.

Η ανάλυση αυτή του Jeff Jarvis εξηγεί γιατί το τυπωμένο βιβλίο, με θέμα ιδέες ή επιστημονικά θέματα, έχει ακόμα αξία. Είναι σημαντικό οτι αυτή η τοποθέτηση προέρχεται απο έναν πολύ γνωστό και πολύ προβεβλημένο διανοητή, που είναι περίπου σύμβολο της ενασχόλησης με τα Social Networks.

Στον αντίποδα, ο συγγραφέας Sam Harris εξηγεί εδώ γιατί συνολικά οι τυπωμένες απόψεις χάνουν τη μάχη απο τη διαδικτυακή έκφραση ενός βιβλιου, ενός δοκιμίου, ακόμα και ενός άρθρου σε εφημερίδα.