Thursday, August 09, 2007

Οχι άλλο εμφύλιο!!!

Ενας καλός φίλος, συγγραφέας, μου εκμυστηρεύτηκε μια ιδέα του για το καινούργιο βιβλίο που θέλει να γράψει... Και εγώ, ξεπερνώντας τη λεπτή γραμμή που θεωρώ ότι πρέπει να σέβομαι όταν κάποιος μου ζητά την άποψή μου, του είπα ‘Οχι άλλο ένα βιβλίο με φόντο τον εμφύλιο του 1944-49’.!
Τα θυμήθηκα διαβάζοντας τα βιβλία του Πέτρου Μάρκαρη ‘Ο Τσε αυτοκτόνησε’ και ‘Ο βασικός μέτοχος’. Το τελευταίο, το φέρνει από εδώ, το φέρνει από εκεί, στο τέλος η λύσις του δράματος, έχει κάτι από εμφύλιο. ‘Ο βασικός μέτοχος’ ήταν best seller πέρυσι.. Με ενδιαφέρει γιατί έχει επιλέξει ως καμβά την αγορά των media και της διαφήμισης. Παρόλο που η υπόθεση σε μερικές περιπτώσεις γίνεται απλοϊκή και οι χαρακτήρες εξελίσσονται κάπως ρηχοί, το βιβλίο είναι απόλαυση. Και σίγουρα δεν έχει σχέση με τα βιβλία άλλων γνωστών ελλήνων συγγραφέων, που παράτησα πριν 2-3 χρόνια στις 20 πρώτες σελίδες, καθώς η πλοκή προσπαθούσε να αναστήσει με το ζόρι σκηνές που είχαν αναφορές στον εμφύλιο..
Η έλλειψη πνευματικότητας και η απαξίωση της γνώσης και του γραπτού λόγου στη χώρα μας, έχει φέρει ολοφάνερες συνέπειες στην παραγωγή λογοτεχνίας...Αρκετοί συγγραφείς, είτε έχουν εγκλωβιστεί σε μικρές ομάδες που ζουν στο δικό τους κόσμο, είτε κάνουν απόπειρες να ενταχθούν σε ένα star system που συγκοινωνεί με τα τηλεπαράθυρα και τα reality shows….
Στο τέλος, τα προϊόντα που παράγουν, είναι εγκεφαλικά κατασκευάσματα... Τα θέματα και οι τεχνικές τους είναι τόσο ‘περιφερειακές’, ώστε απευθύνονται μόνο σε ειδικής κατηγορίας αναγνώστες.. ΄Ενα δικό μου κριτήριο ως προς την αξία ενός βιβλίου, είναι να μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης με τα δύο παιδιά μου (14 και 13 ετών), αλλά και με πολλούς νεώτερους συνεργάτες μου, που είναι μεταξύ 23 και 28 ετών.
Φυσικά, το κύριο κριτήριο είναι η προσωπική μου απόλαυση... Τελείωσα τον ‘Βασικό Μέτοχο’ και ήταν μια όμορφη εμπειρία. Συνεχίζω το ‘Ο Τσε αυτοκτόνησε’ και είναι μια καλή επιλογή. Φίλος, καθηγητής του Μετσοβίου, μου σύστησε το ‘LiveWire, η ευαγής επανόρθωση’ των Ρ. Οιχαλιώτη, Π. Στεφανέα, που θα είναι το επόμενο αναγνωστικό μου εγχείρημα. Το βιβλίο δεν χρειάζεται συστάσεις, -κατάλαβα ότι έχει πάρει πολλές εντυπωσιακές κριτικές. Είναι μυθιστόρημα με φόντο το Internet και δεν έχει καμμιά σχέση με τον εμφύλιο..
Αν πάντως έχετε διαλέξει κάποιο βιβλίο αλλοδαπού συγγραφέα δεν μπορεί να σας κακίσει κανένας. Η εμμονή σε ελληνικά δεν έχει αξία, αν γίνεται για λόγους πατριωτισμού. Οι επιλογές μας έχει έννοια να γίνονται μόνο με στοιχεία απόλαυσης και αναγνωστικής αξίας. Καλή ανάγνωση φίλοι!

4 comments:

Κ. Χρηστίδης said...

υπάρχουν και καλές στιγμές της ελληνικής λογοτεχνίας, πλην όμως είναι κουραστικό το κλίμα μιζέριας που βγάζουν τα περισσότερα βιβλία των θεωρουμένων σοβαρών συγγραφέων... Να δούμε τα πράγματα στη διεθνή τους διάσταση, να διαβάζουμε και βιβλία μη ελλήνων συγγραφέων, ώστε να γίνεται και σωστή αξιολόγηση.

Κ. Χρηστίδης said...

υπάρχουν και καλές στιγμές της ελληνικής λογοτεχνίας, πλην όμως είναι κουραστικό το κλίμα μιζέριας που βγάζουν τα περισσότερα βιβλία των θεωρουμένων σοβαρών συγγραφέων... Να δούμε τα πράγματα στη διεθνή τους διάσταση, να διαβάζουμε και βιβλία μη ελλήνων συγγραφέων, ώστε να γίνεται και σωστή αξιολόγηση.

Π.Κ. said...

Καιρό παρακολουθώ την ευθύβολη σκέψη σου. Ευτυχώς, το Τζάντε μας διαρκεί και αναπνέει ακόμη! Να είσαι γερός και δυνατός!
Π. Καποδίστριας (pakapodistrias.blogspot.com)

Anonymous said...

βιβλία για το καλοκαίρι , το καλύτερο! Ας λένε και για τον ισπανικο εμφύλιο!