Πώς μπορείτε να υποστηρίξετε το Up Greek Tourism και τον ελληνικό τουρισμό

Αυτές οι γραμμές έχουν στοχο να βοηθήσουν σε μια στοιχειώδη ενημέρωση φίλων που ρωτούν επίμονα με ποιο τρόπο μπορούν να βοηθήσουν την εθελοντική κίνηση Up Greek Tourism . Είναι πρωτοβουλία πολιτών, ανεξάρτητη απο το κράτος ή επιχειρηματικούς ομίλους, όπως έγραψε και το ενθαρρυντικό άρθρο της Καθημερινής. Αναφέρω κάποιες κινήσεις όπως μου έρχονται στο μυαλό:

1. Αν σας ενδιαφέρει κάντε ένα like εδώ ή ενα follow εκεί 

2.Πείτε το σε φίλους σας, γνωστούς, συνεργάτες 

3. Ενημερώστε κυρίως γνωστούς σας στις ΗΠΑ , αλλά και γενικότερα έλληνες της διασποράς

4. Μη διστάσετε να το αναφέρετε σε αλλοδαπούς φίλους της Ελλάδας, συνήθως ειναι οι καλύτεροι υποστηρικτές

Ο Γιώργος Κλειβοκιώτης που είχε την αρχική ιδέα, ο 'πιο έλληνας απο πολλούς έλληνες' Ονικ Παλατζιάν και εγώ, εμείς οι τρεις που το ξεκινήσαμε, έχουμε μια σημαντική αρχή: το Up Greek Tourism ειναι μια πρωτοβουλία που δεν έχει καμμιά διάθεση να κινηθεί μοναχικά... Ειναι όρος να συναντηθούμε με όλες τις προσπάθειες που εχουν αντίστοιχους στόχους, να ζητήσουμε υποστήριξη και γι αυτές, να μοιραστούμε αγωνίες και ανθρώπινη συνδρομή.. Η κρίση της χώρας, κοινωνική και οικονομική, ειναι τόσο μεγάλη και η Ελλάδα τόσο μικρή, που είναι μικρόχαρο να δημιουργούνται 'αυτόνομες' κινήσεις, που η κάθε μια πορεύεται το μικρό της, μοναχικό δρόμο...  Σε δύο χρόνια Μνημονίου και Τρόικας, είδαμε δεκάδες φιλόδοξες κινήσεις, που δεν κατάφεραν να εμπνεύσουν μεγάλα κοινά ή να ενώσουν επιμέρους πρωτοβουλίες.. To UP Greek Tourism έχει εξ αρχής στόχο να υποστηρίξει κάθε άλλη ρεαλιστική πρωτοβουλία πολιτών, που έχει ως επιδίωξη να συμβάλει με συγκεκριμένο τρόπο (και οχι καταγγελίες) στο να ενισχυθεί η εικόνα της χώρας, η συνοχή της κοινωνίας και η οικονομική δραστηριότητα...


ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΘΕΙ Η ΜΑΧΗ: ΕΣΤΙΑΣΗ...

Το βασικό 'γήπεδο'  της μάχης είναι η συγκέντρωση 10-15.000 δολλαρίων, από 700 άτομα που θα βάλει περίπου 20 δολ τα καθένα (μέσα απο ηλεκτρονική πλατφόρμα, τα λεφτά δεν περνάνε απο κανένα χέρι ή προσωπικό λογαριασμό).
To πιο σημαντικό όφελος για τον ελληνικό τουρισμό δεν ειναι το να μπει μια αφίσσα επι ένα μήνα σε ένα καλό σημείο της Νέας Υόρκης..Το πιο κρίσιμο είναι μέσα από αυτή τη διαδικασία, να γίνει κινητοποίηση ώστε (ελληνο)αμερικανοί να λένε σε φίλους, γνωστούς 'δεν πάτε φετος για διακοπές στην Ελλάδα'; Γι αυτο χρειαζόμαστε κουβέντα 'απο στόμα σε στόμα', αλλά και δημοσιότητα σε αμερικανικά (και διεθνή) Μέσα Ενημέρωσης...
Η δυναμική που έχει μέχρι στιγμής το εγχείρημα, δείχνει οτι όλα αυτά δεν είναι όνειρα θερινής αγαιοπελαγίτικης νυχτός. Όσοι ασχολούμαστε με τα ανθρώπινα δίκτυα και τα Social Networks, εχουμε εμπειρία που λέει οτι ειναι ρεαλιστικές επιδιώξεις...Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι εξασφαλισμένο...Έχουμε δρόμο μπροστά μας...
Το σχέδιο άλλωστε δεν μπορεί να σταματά στο να βάλουμε μια αφίσσα στη Νέα Υόρκη ή να πούμε φέτος μια κουβέντα σε 2-3 Αμερικάνους φίλους... Σε τούτη τη φάση όμως εστιαζόμαστε σε αυτό....


ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΗΣ ΜΠΑΜΠΟΥΣΚΑΣ

Δεν έχουμε αυταπάτες ως προς διάφορες δυσκολίες που έχει ένα τέτοιο εγχείρημα, πχ τί θα βρουν μπροστά τους οι 50-60.000 τουρίστες που θα έλθουν στη χώρα μας, από πλευράς ποιότητας υπηρεσιών και συνέπειας... Αυτή όμως είναι μια μάχη, που θα δώσουμε εσωτερικά στη χώρα, με άλλους τρόπους και 'πολεμοφόδια''...
Η καμπάνια UP Greek Tourism είναι κάτι σαν μια μπαμπούσκα φτιαγμένη απο διάφανο γυαλί..Η πρώτη 'κούκλα' αφορά το να φέρουμε φέτος περισσότερους τουρίστες στην Ελλάδα, αλλά και να κινητοποιήσουμε όσους ανά την υφήλιο θέλουν κάτι απλό, ρεαλιστικό για να βοηθήσουν τη χώρα.. Αν αυτό παει καλά, τότε θα βγάλουμε τη δεύτερη 'κούκλα' μέσα απο το σύμπλεγμα της 'μπαμπούσκας' και μετά τη τρίτη κλπ. Δεν υπάρχει τίποτε το 'μαγικό', ούτε το αδιαφανές, απλώς σχέδιο που εξελίσσεται σε φάσεις... Η δύναμη του ειναι η αγάπη των άλλων, ελλήνων της διασποράς και φίλων της Ελλάδας... Εννοείται οτι είναι πολύτιμη η συμβολή όσων ζουν στη χώρα μας, καθώς αρκετοί από εμάς έχουμε συγγενείς, φίλους, συνεργάτες που ανήκουν στη διασπορά ή είναι αλλοδαποί που αγαπούν τη χώρα μας και δεν 'τσιμπάνε' στην ισοπεδωτική θεωρία οτι είμαστε ολοι διεφθαρμένοι ή ρέμπελοι.. 

4 γκρίζες ζώνες στα social media. Μια «συλλογή» από το Στ. Χαϊκάλη

Στην Ελλάδα , ως συνήθως, θα χωνέψουμε αυτές τις τάσεις μετά 1-1,5 χρόνο. Παρότι οι αναρτήσεις που αναφέρονται παρακάτω είναι «αμερικάνικες», εντούτοις τα επιχειρήματα έχουν αυτόνομη βαρύτητα. Έτσι ο καθένας μας είναι σε θέση να αντιληφθεί  πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη να  εφαρμόσει κάποια από αυτά, όχι μόνο στη δουλειά του, αλλά και στη ζωή του...

1.       ΒΑΛΤΕ ΦΡΕΝA ΚΑΙ ΦΙΛΤΡA  ΣΤΗΝ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ  ΤΑ SOCIAL MEDIA:  Τελείωσε η εποχή της αθωότητας  και του ενθουσιασμού , λέει ο Economist εδω.  Υπάρχει τόσος θόρυβος στο οικοσύστημα των social media, αλλά και τόσο μεγάλη παρουσία της «εξουσίας», του κατεστημένου, ώστε η (αναγκαστική) παρουσία μας , απαιτεί να έχουμε πολλά φρένα, αλλά και πολλά (επαγγελματικά, μάλλον) φίλτρα.

2.       ΓΙΑΤΙ ΤΑ SOCIAL MEDIA ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ: Διαβάστε  λέξη προς λέξη τούτη την ανάλυση. Μην μείνετε μόνο στον τίτλο. Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύεται σε ένα site το οποίο ανήκει (ή χορηγείται αποκλειστικά) από την American Express και όχι από κάποιους ακτιβιστές της Occupy Wall Street.

3.       ΤΟ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ, ΑΥΤΟ ΧΩΡΙΣ ΤΟ I-PHONE:  Η «ζημιά» την οποία κάνει το παρατεταμένο ή διαρκές  «κόλλημα» στα social media, μας σπρώχνει να (ξανά) μάθουμε πώς λειτουργεί  ο εγκέφαλος... Το λιγότερο που εισφέρει αυτή εδώ η ανάλυση , είναι που μας παροτρύνει να δούμε ένα ηλιοβασίλεμα, χωρίς να το φωτογραφίσουμε με το i-Phone.

4.       ΤΡΥΠΕΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΡΥΠΕΣ ΠΑΝΤΟΥ...

Το post αυτο κάνει μια λεπτομερέστερη καταγραφή των κινδύνων που αφορούν σε πρόσωπα, Οργανισμούς, εταιρείες προϊόντα.

Influentials 2011: Μια φωτεινή "τρύπα" στο αφιέρωμα της Lifo

Το αφιέρωμα της Lifo ‘The Influentials 2011’, ήταν μια ευφυής σύλληψη και μια πολύ ενδιαφέρουσα εφαρμογή της, σε μια στιγμή που τα περισσότερα ελληνικά media ούτεν καν σκέφτηκαν ποτέ να επιχειρήσουν κάτι παρόμοιο (εκτός απο μαρκετίστικες, υποτίθεται, προσεγγίσεις του τύπου ‘οι bartenders της χρονιάς’, πατέντες που φθίνουν γιατί δεν υπάρχουν διαφημιστικά κονδύλια να τις χρηματοδοτήσουν).

Όπως σε όλα τα αφιερώματα, ο καθένας μας που έχει άποψη (κατά το ρηθέν από τον Κλιντ Ήστγουντ), θα είπε ποιοι από τους influentials που επιλέχτηκαν ήταν δήθεν, ποιοι δυνατοί, και ποιοι θετικές εκπλήξεις... Από το αφιέρωμα αυτό έλειπε μια περίπτωση, που ήταν φυσικό να μην την περιλάβει οποιος σχεδίασε το εγχείρημα: η ίδια η Lifo. Η εφημερίδα δεν έχει την ανάγκη να την κολακεύσω, ούτε και εγώ το συνηθίζω, -είναι απο τα ελαττώματα μου που προστατεύω καλά και για να είμαι ειλικρινής δεν μου έχει βγει σε κακό.

Η Lifo θα έπρεπε κατ’ αρχάς να μπει σε αυτήν την κατηγορία, μόνο και μόνο για το σκληρό editorial που είχε γράψει παλιότερα ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, σχετικά με την επέκταση του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη στα media.

Η Lifo αξίζει να μπει στο κύκλο των Influentials , για έναν επιπλέον λόγο: βιώνει τη κατάρρευση του κλάδου των ελληνικών media, αλλά παραμένει ζωντανή και διαθέτει νεύρο. Δεν βουλιάζει στη μιζέρια του να τα βλέπει όλα μαύρα, ούτε υπερβάλει με χαζοχαρούμενα άρθρα στο ποσο καλό κάνει να είμαστε αισιόδοξοι. Το ξεπέρασμα της κρίσης δεν θα γίνει ούτε με συνεχή αυτομαστίγωση, ούτε με επιπόλαιες ενέσεις ‘θετικού πνεύματος’. Ο ρεαλισμός απαιτεί να καταγράφονται οι καθιζήσεις και να προβάλονται τα δημιουργικά παραδείγματα, γιατί μονο η σύνθεση τους μπορεί να περιορίσει το γκρίζο και να ενισχύσει τις εστίες της ανάτασης.

Η αξία εγχειρημάτων όπως της Lifo, δεν βρίσκεται στο να τα ξεφυλλίζουμε σελίδα-σελίδα με το μάτι του απηνή κριτή. Η ομορφιά τους εντοπίζεται στις 10 σελίδες που αρέσουν στον καθένα μας, ενώ προσπερνούμε τις υπόλοιπες 50, είτε γιατί έχουν διαφορετική αισθητική από αυτή που μας ταιριάζει, είτε γιατι φιλοξενούν πρόσωπα, που σ’ αυτό το μικρό χωριό που λέγεται Αθήνα, έχουμε μάθει πώς να βρίσκουμε ένα κουσούρι για το καθένα... ‘Είναι κακό χωριό τα λίγα σπίτια’, λεει μια παροιμία και η Αθήνα το επιβεβαιώνει. Εγχειρήματα όπως η Lifo είναι μια εμπειρία και όχι ‘γήπεδα’ για να δείξουμε πόσο μας έμαθαν τα τηλεοπτικά παράθυρα να γκρινιάζουμε με τα πάντα και να επιβιώνουμε με βάση το βαθμό έκκρισης χολής.

Στις σελίδες (και στο site) της Lifo έχουν θέση πολλά νέα παιδιά, όχι με τη λογική που βλέπουμε σχεδόν παντού στη χώρα, ως μαϊντανοί δηλαδή, για να δικαιολογήσουν οι γενιές του 114 και του Πολυτεχνείου, τον ασφυκτικό τους έλεγχο πάνω στη ζωή και την εξέλιξη.
Όπως σημειώθηκε προηγουμένως, δεν έχει ανάγκη η Lifo κοπλιμέντα τη στιγμή που περνάει μέσα από το καμίνι όπου γίνονται στάχτη πολλά ελληνικά media και μεγάλο μέρος της δημοσιογραφίας. Έχει μειονεκτήματα και έχει και πλευρές που μπορούν να βελτιωθούν, αλλά σε κάποιους θα μας άρεσε να τη βλέπουμε , έτσι ‘αγενή’ και ‘επηρμένη’, τις σκληρές χρονιές που έρχονται, ακόμα κι αν δεν θα 'χει την πολυτέλεια να μειώσει τις αδυναμίες της.

Κάτι τελευταίο, που για λίγους σαν και μένα , είναι πρώτο... H Lifo είναι από τα ελάχιστα media στη χώρα, που συνειδητοποίησαν ότι η διαδικτυακή της ανάπτυξη δεν ειναι αναγκαίο κακό, ούτε ένα έντυπο σε ψηφιακή μορφή. ‘Πρώτα το Internet’ λενε οι μιντιάδες στο εξωτερικό, αλλά στην Ελλάδα αυτό είναι ακόμα ανέκδοτο.


Influentials και η Ανθρωπογεωγραφία της Επιρροής

Μιας που δόθηκε η ευκαιρία, να πούμε δύο λογια για το χάρτη της Επιρροής. Χρήσιμα ισως σε μια χώρα, που εκτός από τη φούσκα του χρέους, έζησε τη πομφόλυγα των ‘σπουδαίων’, που κατέληξαν να είναι ένας κύκλος ανθρώπων που έκαναν λεφτά (όπως τα έκαναν), κάποιων celebrities της TV και ορισμένων σαν αυτούς της ομάδας του ‘Κλικ’.

Πέρα από τη γενική κατηγορία των influentials , μπορούμε να ξεχωρίσουμε τους idea starters και τους amplifiers. Αν γενικεύσουμε αυτήν την ανάλυση , αν σκεφτούμε πέρα από την περιοχή των brands που ασχολείται και περιλάβουμε τις ιδέες, τα causes, το Κοινωνικό Κεφάλαιο, τότε μπορούμε να ξεχωρίσουμε γύρω μας πρόσωπα με σημαντική συμβολή, με καταθέσεις σκέψης που κάνουν τη διαφορά.

Επειδή τείνει να γίνει πολύ trendy να θεωρούνται influentials κάποιοι που εχουν υπερβολική δραστηριότητα στα social media, είναι χρήσιμο να λάβουμε υπόψη μας και αυτήν την τοποθέτηση.
H Lifo πήρε την ευθύνη να επιλέξει κάποιες/κάποιους που ασκούν επιρροή και συγκέντρωσε ένα ενδιαφέρον ‘οικοσύστημα’. Όσο βαθαίνει η κρίση , τόσο θα νοιώθουμε μεγαλύτερη την ανάγκη να ξεχωρίζουμε τους ideas starters, τους amplifiers και τους influentials.

Δύο πρώην συμμαθητές στην ίδια πόλη

Με το Στάθη Τσαγκαρουσιάνο δεν μας συνδέει μονο το μικρό μας όνομα, αλλά και 12 χρόνια στην ίδια τάξη. Είχαμε πάντα ένα λόγο να διαφωνούμε, ενα προοίμιο της διαφορετικής πορείας που ακολουθήσαμε και της διαφορετικής προσέγγισης που, μάλλον, εξακολουθούμε να έχουμε. ΄Εχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια, από τότε που βρεθήκαμε για τελευταία φορά, αλλά το βρίσκω θετικό γιατί περιμένω συνεχώς να με εκπλήξει.

Είχε κάνει μια ενθαρρυντική αναφορά για το blog μου στην Ελευθεροτυπία (17-07-2009), μια ένδειξη οτί η επικοινωνία συνεχίζει σε ράγες που διατηρούν τη συνέχεια και αυγατίζουν την ενέργεια.
Είμαστε σε χρονιάρες μέρες, που συνηθίζονται οι ευχές και τα resolutions. Η ευχή αφορά τη Lifo: να ξεχωρίσει απο αυτό που θα περάσει η πλειοψηφία των ελληνικών media τη χρονιά που μόλις μπήκε. Η Lifo να υπερβεί το τσουνάμι του 2012 και να βγει πιο δυνατή. Και το ‘αίτημα’ αφορά το Στ. Τσαγκαρουσιάνο: να οργανώσει ένα μίνι-πλάνο για να βγουν από τη Lifo 4-5 νέα παιδιά που θα σπάνε κόκκαλα με τη γραφίδα τους (ή το πληκτρολόγιό τους). Πέρασα 20 χρονια στα media, όπου η ‘καλλιέργεια’ ταλέντων ήταν άγνωστη (όπως σε όλους τους τομείς της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας), κάτι που φαίνεται στις μέρες μας. Ο Στάθης ειναι ο ίδιος, μια απο τις εκπληκτικές πέννες της χώρας και είναι από τους λίγους που μπορούν να περάσουν λίγη φλόγα, αρκετή τέχνη και επαρκή τεχνική σε νεώτερους.

Η επίκληση ‘για το καλό της χώρας’ ακούγεται αρκετά κούφια και ενοχλητικά κοινότυπη. Με τόσα αποκαΐδια όμως γύρω μας, η ιδέα να περάσουν όσοι μπορούν κάτι σε νεότερες/ους είναι λυτρωτική για τους ίδους και την τέχνη τους.

Η Ελλάδα, η οποία έχει πλέον ανάγκη τα ταλέντα της…

Μια από τις μεγάλες σπατάλες που έγιναν στη ζοφερή περίοδο 1974-2009 ήταν αυτή των ταλέντων της χώρας. Κάθε λογής ταλέντων... Τους συμπεριφερόμασταν χειρότερα απ’  ότι οι ποδοσφαιροπαράγοντες  και η κερκίδα, που εκμαύλιζαν και κατέστρεφαν κάθε 17χρονο με καλή ποδοσφαιρική στόφα. Η Ελλάδα έχει περάσει πλέον σε μια άλλη φάση, που πρέπει να κάνει στροφή 180 μοιρών. Να αντιμετωπίζει με σέβας τα νέα παιδιά, να δείχνει υπομονή, να τα συμβουλεύει και να τα βοηθάει ώστε να κρατήσουν αυτό το διαφορετικό, το πολύτιμο που διαθέτουν. Η Lifo μου έδωσε τη δυνατότητα να πω μερικά λόγια για μια τέτοια περίπτωση, καθώς είχα την τύχη να έρχομαι σχετικά συχνά σ΄ επαφή μαζί του, τους τελευταίους 16 μήνες.

Απόστολος Παπαδόπουλος

Ο 17χρόνος προγραμματιστής που εφηύρε ένα από τα πιο έξυπνα applications της χρονιάς.

Τον Απόστολο τον συνάντησα πρώτη φορά στις αρχές του Σεπτέμβρη του 2010, στη Θεσσαλονίκη όπου ζούσε, αφού ήδη τον παρακολουθούσα στο twitter και το μπλογκ του. Στη συνέχεια έγινε πρόταση στους οργανωτές τεσσάρων εκδηλώσεων της Αθήνας να καλέσουν έναν 17χρονο μαθητή ως ομιλητή, αλλά μόνο μία το έκανε. Ο Απόστολος κέρδιζε όποιον είχε ειλικρινή διάθεση, επειδή ήταν πολύ καλός μαθητής, πολύ καλός σε θέματα πληροφορικής, πολύ καλός στις επιδόσεις στο άθλημα του σκι. Ευτυχώς έφυγε. Λέω ευτυχώς, γιατί έχει την Ελλάδα στην καρδιά του και μπορεί να βοηθά περισσότερο μια καλή πορεία στο εξωτερικό απ’ το να μπει στο λούκι ενός ελληνικού πανεπιστημίου. Πριν από λίγες εβδομάδες έκανε μπαμ με την επιτυχία της εφαρμογής για iPhone.
Πρόκειται για το 4sqwifi που, χρησιμοποιώντας τη γνωστή εφαρμογή «εντοπισμού τοποθεσίας» foursquare, εντοπίζει τα γύρω ασύρματα δίκτυα από καφετέριες, εστιατόρια, ίντερνετ καφέ, καθώς και τους κωδικούς τους, επιτρέποντας την εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Δεν «σπάει» κωδικούς, αντίθετα χρησιμοποιεί τα σχετικά tips που έχουν αφήσει οι χρήστες του 4sq. Η εφαρμογή (που υλοποιήθηκε με τη συνεργασία του Γιάννη Πούλακα) διατίθεται δωρεάν και ήδη μετράει πάνω από 100.000 χρήστες (downloads), συγκεντρώνοντας θερμά σχόλια από αυτούς. Ο Απόστολος σπουδάζει στη Βιέννη, αλλά ήδη ταξίδεψε στη Silicon Valley και στο Παρίσι για τα επιχειρηματικά του σχέδια. Η ευημερία μιας χώρας εξαρτάται (και) από το πόσο δεν ρίχνει υπερβολικό βάρος στα ταλέντα. Τα αναγνωρίζει, τους δίνει ευκαιρίες, αλλά τους αφήνει χώρο για να κάνουν και τις στάσεις που χρειάζεται ένα ανθρώπινο ον. Ο Απόστολος έχει τα φόντα να κάνει μια «γεμάτη», δημιουργική καριέρα κάπου μεταξύ Μονάχου, Λονδίνου, Νέας Υόρκης και Silicon Valley.
«Γιατί θα με παρακολουθείς;», με ρώτησε κάπως έντονα σε μια τελευταία επικοινωνία. Από ενδιαφέρον για κάποιον που, είτε πατήσει γκάζι είτε περάσει στο φρένο, θα μπορούσε να είναι πρότυπο για χιλιάδες νέα παιδιά στη χώρα μας, τα οποία βολοδέρνουν μεταξύ βαρεμάρας, απογοήτευσης και αμηχανίας.

To TEDx ειναι ΄φάση΄, είναι μόδα ή μήπως είναι...

Μου ζήτησαν απο την εφημερίδα Real News να γράψω ένα σημείωμα για το τι ακριβώς ειναι το TEdxAthens, για το οποίο έγινε φέτος τοσος θόρυβος. Σε αυτον περιλαμβάνεται και η κριτική, καθώς και οι τοποθετήσεις απόρριψης, πέρα απο θετικά σχόλια ή εκδηλώσεις ενθουσιασμου..

Δεν θελει πολλή σκέψη για να πει κάποιος οτι τo TEDxAthens είναι μια εμπειρία.. Αυτο περικλείει πολλά.. Χωρίς αμφιβολία κάποιοι πήγαν εκεί γιατι το θεώρησαν ‘μόδα’, ορισμένοι αλλοι γιατι πιστεύουν οτι έχει ‘φάση’, ειναι cool.. Αυτο συμβαίνει σε κάθε event της πόλης, που μαζευει πολύ κοσμο..
Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία προσώπων που ασχολήθηκαν πολύ.. Αυτών που ψάχνουν νεες ιδέες και ειναι πορωμένοι με τη Γνωση και τη Μάθηση. Μη ρωτάτε ποσοστά, κανείς δεν τα ξέρει... Αν όμως ειστε γονιός και θελετε να δείτε προς τα πού πάει η Εκπαίδευση, τότε ο καλύτερος τρόπος να το ψάξετε ειναι να δείτε ομιλίες απο το TED, πχ του φημισμένου σερ Kin Robinson, αλλά και του 19χρονου Souza που μίλησε στο TEDxAthens 2011.
Αν σας ενδιαφέρουν οι ριζικές αλλαγές που συμβαινουν στις υπηρεσίες Υγείας και πώς ο χρήστης αυτών των υπηρεσιών ή ο ασθενής έχουν αρχίσει να παίρνουν την υπόθεση στα χέρια του, τότε παλι ψάξτε (και) στο TED. Δεν ειναι σύμπτωση οτι ένας απο τους κορυφαίους εκφραστές αυτής της αντίληψης, ειναι ο Lucien Engelen, οργανωτής (curator) του TEDxMaastriht.
Είναι ελιτίστικο το TED; Είναι προτεσταντικό και νεοφιλελεύθερο; Αφορά μονο μανιακούς της τεχνολογίας; Είναι μια υπόθεση των επαγγελματιων της επικοινωνίας; Δεν ισχύει τιποτε απο αυτά, παρότι ένα μέρος του αφορα και όλους τους παραπάνω, που συμβαινει να εχουν τη πολυτέλεια ή την ανάγκη να ειναι ‘μέσα’ σε τέτοια events.  Καλύτερα ομως να το διαπιστώσετε οι ίδοι, μελετώντας με καποια  προσοχή το πρόγραμμα του ΤEDxAthens 2011. Φέτος μάλιστα ανέλαβε και πρωτοβουλίες που αφορουν την κοινωνία, πέρα απο τη διασπορά καλών ιδεών. Πχ υλοποιησε τη πρωτοβουλία Challenge με πρωτοπόρες ενέργειες απο το χώρο της Εκπαίδευσης και της Μάθησης, στηρίζοντας εμπρακτα τη δράση.
Κάποιοι θα επιμείνουν οτι ειναι ελιτίστικο.. Η απάντηση ειναι πως είναι τοσο ελιτίστικο οσο -περιπου- το να πηγαίνεις σε μια παράσταση αρχαίου δράματος στην Επίδαυρο  ή σε έναν αγώνα της Εθνικής μπάσκετ ή σε έναν περίπατο με ομάδα ποδηλατών στη περιοχη του Παπαγου (μολις ειδα μια τέτοια παρέα 80 ατόμων και τη θαύμασα. Ανάμεσά τους 20-15 ατομα ανω των 50 ετων και 10-15 παιδιά).   Δεν θα κατηγορήσουμε κανεναν ελληνα που δεν εχει διάθεση να παει σε μια τέτοια παράσταση ή εκδήλωση, αλλά μια τέτοια συμμετοχή παραμένει προσιτή στο 90% των Ελλήνων και των φιλων μας μεταναστών που ζουν στη χώρα μας.  

Δεν υπαρχουν μυστικές συνταγές...

Πριν 2 χρονια, ο Δημ. Καλαβρός ένα 22χρονο παιδί τοτε, ξεκίνησε με θράσσος και επιμονη το πρώτο TEDxAthens. Πριν εναμισυ χρονο ήλθε ως δεύτερος επιμελητής (curator) ο Α. Τσουκαλίδης. Οι δύο curators, μια στενή ομάδα περίπου 10 εθελοντών και μια ευρύτερη ομάδα επιπλέον 30 εθελοντών, όλοι αυτοι συνεργάζονται εισφέροντας τις δημιουργικές τους ιδέες, πολλή δουλειά και –ορισμένοι- οικονομική συμβολή. Οι 30 απο τους 40 εθελοντές ειναι κάτω των 32 ετών.

Το brand του TED ειναι ισχυρό,αλλά δεν αρκεί.. Αν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στη ‘συνταγή’ σε σχέση με τα συνηθισμένα στην Ελλάδα, αυτο  ειναι

-ομαδικη δουλειά, οπου 10-15 ατομα προσφέρονται να ‘χτισουν τα κορμιά τους στο γεφύρι’ για να πετύχει το εγχείρημα. Εξ αυτών 4-5 ειναι κολώνες απο γρανίτη, καθως εχουν όραμα, ειναι doers, επενδύουν στη γνώση, εχουν διάθεση προσφοράς.

-εθελοντική συμβολη, κατά τροπο που δεν συναντιέται συχνά στη χώρα

-συνθέσεις απόψεων και εμπειριών, που μειώνουν τα λάθη και αυξάνουν το δημιουργικο αποτέλεσμα

Οποια αλλη ομάδα επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο με τα παραπάνω, τότε ειναι βέβαιο ότι θα έχει επιτυχία, ακόμα και αν ξεκινήσει με μηδέν οικονομικούς πόρους. Ειμαστε στη διάθεσή τους να βοηθήσουμε...

Υπάρχει ζωή μετά το TEDxAthens;

Ολοι εχουμε αγαπημένους φίλους, αγαπημένα πρόσωπα, που για κάποιο λογο δεν σκέφτηκαν να έλθουν στο TEdxAthens. Δεν τους πιέσαμε, ούτε θεωρούμε ότι έχασαν κάποιο τραίνο. Δεν του ρωτήσαμε καν γιατι δεν ήλθαν και παραμένουν καλοί μας φίλοι. Αυτα που εμείς οι υπόλοιποι ‘πήραμε’ απο το TED, αυτές/αυτοι μπορουν να τα βρουν με άλλο τρόπο, σε άλλες εκδηλώσεις ή αλλες εμπειρίες.
Το σημαντικό στη ζωή ειναι να έχουμε επιλογές, να ρουφάμε αβίαστα δημιουργικές εμπειρίες και όχι να θεωρούμε οτι καποιος μας επιβαλει να τις ζήσουμε μέσα απο κάτι trendy, οπως πιθανόν ειναι το TED.

Αξιοποιείστε το δυναμικό 6.000 ανθρώπων

Με πολλούς τροπους 6.000 ατομα έδειξαν πολύ έντονη επιθυμία να παρακολουθησουν την εκδήλωση και την εμπειρία, περί τις 3.500 αναζήτησαν εισητήριο και 3.500-4.000 το είδαν απο τη ζωντανή μετάδοση (live streaming). Η ισχυρη διάθεση συμμετοχής έφτασε σε κάποιες περιπτώσεις το βαθμο της υπερβολικής πίεσης και του spamming. Να δούμε τη θετική πλευρά: 6.000 πρόσωπα, για διάφορους λογους, απο μανία για μάθηση μέχρι επιθυμία να ειναι κοντά σε κάτι trendy, εχουν διάθεση να αφιερώσουν χρονο και ένα στοιχειώδες ποσόν για να παρακολουθήσουν ‘κάτι’ που συνδυάζεται με Γνώση, διερεύνηση τάσεων στις ιδέες, συμμετοχή σε εμπειρίες. Πρόκειται για ένα δυναμικό ανθρώπων, που μπορουν να αξιοποιήσουν παρεμφερή με το TEDx εγχειρήματα. Τα μέλη της ομάδας του TEDxAthens, οπως έχουνε αποδείξει μέχρι στιγμής σε αρκετές περιπτώσεις, ειναι ανοικτή να υποστηρίξει τα εγχειρήματα εκείνα που διατηρουν υψηλή ποιότητα, σέβονται το Πολίτη και δεν αποτελουν αμεση ή έμμεση προώθηση καποιου προϊόντος ή καποιας ιδεολογίας..
Υπάρχει συμπυκνωμένη ενέργεια στην Αθήνα και την Ελλάδα, ας αναληφθουν πρωτοβουλίες ώστε να μετασχηματισθεί σε δράση, που ταιριάζει στην αισθητική και στους διαφανεις στόχους επιμέρους ομάδων. Η κοινωνία πηγαίνει μπροστά μέσα απο τη σύνθεση διαφορετικών δημιουργικών προσπαθειών, καθώς πέρασε η εποχη των κεντρικών σχεδιασμών και της ακλονητης ‘αλήθειας’.

Η αμιλλα δεν ειναι πρόβλημα, αλλά ισχυρή ανάγκη. Ενίοτε δεν μας πολυαρέσει η ιδέα του ανταγωνισμου στη πρώτη ματιά, αλλά η εμπειρία μας λεει, πως ειναι βασικός παράγοντας επιτυχίας και ψυχολογικής ισορροπίας.



Η ζωή ειναι εμπειρίες..

Η εμπειρία ειναι κάτι πολύ προσωπικό...Το είπε πολύ χαρακτηριστικά εδώ  ο (άγνωστός μου) Ντάνος Τσάκαλος, που αφου παραθέτει το τι δεν του άρεσε  στο φετινό TEdxAthens, στο τέλος, μέσα απο τη μαγεία ενός (άσχετου) τραγουδιού καταλήγει στο οτι κέρδισε την εμπειρία.
Το TEDxAthens, ένας αγώνας μπάσκετ, μια γευσιγνωσία, μια ποδηλατική εκδρομή, δεν ειναι ένα αθροισμα απο καλά ή κακά μέρη. Δεν ειναι πρόσθεση, ειναι ολοκλήρωμα. Δεν ειναι το λάστιχο που σούσκασε, ο διπλανός που έκανε θόρυβο τρώγοντας γαριδάκια, ούτε καν οι business cards που αντάλλαξες. Πέρα απολα αυτά ειναι  η βεβαιωμένη αίσθηση  πως ανήκεις σε ένα ανθρωπινο δίκτυο, που δεν ζητάει λεφτά, δεν πιέζει για τροπολογίες, δεν ψάχνει (συνεχώς και μανιωδώς) μπίζνες. Τέλος, πάνω απολα τούτα ειναι  οι χορδές που χτύπησαν μέσα σου, οι σκηνές που κράτησες στο μυαλό σου, οι χαρές της ανθρωπινης επικοινωνίας, οι καινούργιοι φίλοι που κέρδισες σε εποχές και –ενδεχομένως- σε ηλικίες που δύσκολα τολμάς καινούργιες φιλίες...

ΥΓ. Ηταν ελάχιστοι οι πολιτικοι που πέρασαν απο το TEdxAthens. Ακόμα λιγότεροι ήταν οι  επιχειρηματίες, που έχουν ευρεία οικονομική δύναμη.  Πρόκειται για διαπίστωση, το TEDxAthens ούτε επιδίωξε να εχουν μεγαλύτερη παρουσία, ούτε απέτρεψε οποιους ήθελαν να παρευρεθουν. Η μειωμένη παρουσία των θεωρουμένων ως ηγετικών ομάδων της χώρας, ειναι –κατά τη ταπεινή μου γνώμη- μια ακόμα ένδειξη για την αδυναμία των ελίτ της χώρας να παρακολουθήσουν τις νέες ιδέες. Μια ακόμα επιβεβαίωση ότι η χώρα έχει οδεύει προς  καινούργιες ηγεσίες, νεότερες σε ηλικία και περισσότερο ανοικτές στις κυοφορουμενες αλλαγές...