Η Ρώμη, οι Μάγια και η Ελλάδα: η κατάρρευση και η απλοποίηση

Επί μήνες είχα στην άκρη το παρακάτω εδάφιο ενός άρθρου για το μέλλον της διαφήμισης. Το ανέσυρα μετά μια συζήτηση με τον Στέφανο Κωφόπουλο, ως προς το τί μπορει να σωθεί απο τη σημερινή Ελλάδα. Αν ισχύει η θεωρία του Clay Shirky, τότε η Ελλάδα μπορεί να έχει τύχη, αν κάποιοι νέοι κάνουν τα πράγματα πολύ πιο απλά (και πολύ πιο φθηνά) απ’ ότι τα έκανε η διαπλοκή, η διαφθορά, το πελατειακό σύστημα. Ολα είναι πολύπλοκα γύρω μας και -ως εκ τούτου- πολύ ακριβά. Πόσο μπορουν οι νέοι να φέρουν τέτοιο βάρος; Ο Στέφανος μου τα έψαλε για τους 50ρηδες... Δεν έχω λόγο να υπερασπιστώ κανέναν...  Εχω πολλούς λόγους να αφιερώνω την όποια ενέργεια διαθέτω στο να υποστηρίζω τα εγχειρήματα που εχουν σχέδιο, ειλικρίνεια και ατμό ώστε να ενισχύσουν τα χορτάρια που έχουν μείνει στων Ψαρών την Ολόμαυρη Ραχη. Αυτά μαζί με τις οάσεις, τις εφεδρείες και το κρυμμένο ή παραμελημένο πλούτο, μπορουν να δώσουν περισσότερες ευκαιρίες στη νεολαία απ’ όσες φαίνονται αυτή τη στιγμή.

Η πανάκριβη, πολύπλοκη διαπλοκή

Ιδού το εδάφιο που συμπυκνώνει τα λεχθέντα, από τον Shirky:

Earlier this year, technology observer Clay Shirky argued that "complex societies collapse because, when some stress comes, those societies have become too inflexible to respond." Societies like the Romans and the lowland Mayans fell because further reductions became too uncomfortable for those in power. "Collapse is simply the last remaining method of simplification," writes Shirky. After disintegration, he explains further, the members of a society disperse, experimenting with new ways of doing things. "When the ecosystem stops rewarding complexity," he writes, "it is the people who figure out how to work simply in the present, rather than the people who mastered the complexities of the past, who get to say what happens in the future."

Ελληνική αγορά Πληροφορικής σε κρίση και το κατά C. Shirky «Collapse of Model»

Η συζήτηση είναι έντονη και ορισμένες φορές βίαιη: τι θα γίνει με τα έργα Πληροφορικής και τις εταιρείες του κλάδου; Οι ενδιαφερόμενοι stakeholders εμφανίζονται άλλοτε νευρικοί και άλλοτε ανυπόμονοι. Ενόψει του ΕΣΠΑ, να δούμε εδώ το εκπληκτικό γεγονός ότι και οι τρεις κύριοι φορείς του «δράματος» είναι λίγο ή πολύ -όλοι τους!- χαμένοι.

ΚΡΑΤΟΣ, ΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: από τα 60 περίπου έργα Πληφορορικής που τυπικά παραδόθηκαν με το πέρας του Γ' ΚΠΣ, δουλεύουν ελάχιστα, που δεν ξεπερνούν μονοψήφιο αριθμό. Τα περισσότερα έχουν παραδοθεί «τυπικά», αλλά δεν δουλεύουν. Ορισμένα, όπως η μηχανογράφηση των νοσοκομείων, δεν θα δουλέψουν ποτέ. Άρα, το κράτος, ο φορολογούμενος πολίτης, έδωσαν κάποια δισεκατομμύρια ευρώ, από το ΜΟΠ πληροφορικής μέχρι και το Γ' ΚΠΣ, ενώ είναι σε λειτουργία μόνο το Taxis, άντε και λίγα ακόμα, σε ποσοστό πάντως κάτω του 50% το καθένα.

ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ: ακούω συχνά επιθέσεις εναντίον τους. Θα σπεύσω σε αυτό το σημείο, απρόσκλητος, αλλά με αίσθηση ευθύνης, να πω ότι είναι άδικο και άστοχο να λέγεται ότι για την κακοδαιμονία της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και των έργων Πληροφορικής του δημοσίου, φέρουν όλη την ευθύνη οι εταιρείες. Ένα στοιχείο αρκεί για να δείξει ότι η συζήτηση θα έπρεπε να γίνει κάπως διαφορετικά: οι ισολογισμοί των εταιρειών πληροφορικής, όσων τουλάχιστον έχουν ως κύριο πελάτη το Δημόσιο, δείχνουν ότι δεν έχουν ευτυχήσει. Πολλές εταιρείες έχουν ζημίες και είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζουν μεγάλες πιέσεις.

Όλα τα δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το μοντέλο που ακολούθησαν τα 15 τελευταία χρόνια οι εταιρείες Πληροφορικής (από την εποχή που άρχισαν το φλερτ με το Χρηματιστήριο και υπερέβαλαν όσον αφορά στο budget του Γ’ ΚΠΣ) δεν ισχύει πια. Έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Οι ίδιες οι εταιρείες υποστηρίζουν ότι πολλά έργα ήταν υποτιμολογημένα, με κακό RFP, με προβληματικές διαδικασίες από την πλευρά των επιτροπών του δημοσίου. Σε αρκετά σημεία έχουν δίκιο, αλλά αυτό δεν εξηγεί πώς ΔΕΝ θα συνεχιστεί η ίδια κατάσταση

ΠΟΛΙΤΗΣ: είναι ο πιο χαμένος της ιστορίας. Θα έπρεπε με βάση τα έργα πληροφορικής που έχει πληρώσει ο φορολογούμενος, να έχουν απλοποιηθεί πάρα πολλές υπηρεσίες και να τις παίρνει από το σπίτι του: δημοτολόγιο, ποινικό μητρώο, κάρτα υγείας , πληρωμές τελών κλπ… Η κατάσταση αυτή επιβαρύνει και την παραγωγικότητα της χώρας και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

ΘΑΥΜΑ, ΧΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ!
Πώς συνέβη αυτό και χάνουν όλοι (Κράτος, εταιρείες, πολίτες); Αυτό δείχνει την κατάπτωση του μέχρι σήμερα συστήματος προκηρύξεων και αναθέσεων. Δεν είναι λαϊκισμός αν πούμε ότι υπάρχει και ένας τέταρτος παράγοντας, που επωφελείται, που είναι οι…

ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ: είναι κοινό μυστικό πως, όπως σε αρκετά έργα του ΕΣΠΑ, έτσι και στην Πληροφορική, αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια μια κάστα μεσαζόντων, που εκθέτει το κράτος και εκβιάζει τις εταιρείες. Οι ενδιάμεσοι αυτοί άλλοτε έχουν στενή σχέση με το κράτος, άλλοτε εμφανίζονται ως «σύμβουλοι» και διεκδικούν ένα 20-30%, συνήθως σε «μαύρα». Σε πολλά έργα Πληροφορικής η πληρωμή ενός τέτοιου commission αποκλείει κάθε πιθανότητα να παραδοθεί ένα σωστό έργο. Η δραστηριότητα των ενδιαμέσων δεν αρκεί, πάντως, για να εξηγήσει από μόνη της την μαζική καταστροφή των έργων Πληροφορικής και του e-government. Η άνθηση των «ενδιαμέσων» είναι συνήθως παράγωγο της διάλυσης και όχι κύρια αιτία της.

Σχετικά με το μοντέλο των εταιρειών πληροφορικής, είναι ενδιαφέρον και αυτό το post.

ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ
Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ακόμα και όταν παραδοθούν κάποια αξιόλογα έργα πληροφορικής, τότε αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι, από αυτούς που θα έπρεπε να τα λειτουργήσουν, αρνούνται να τα χειριστούν. Το πράττουν, είτε γιατί δεν θέλουν να περάσουν από εκπαίδευση, είτε επειδή απαιτούν κάποια επίδομα. Το σύμπτωμα αυτό είναι καταλυτικό: τι έννοια έχει να αναθέτει έργα το Δημόσιο, εάν δεν μπορεί να ζητήσει από τους υπαλλήλους να τα λειτουργήσουν.

Μια εταιρεία που είχε αναλάβει τρία έργα σε μια περιφέρεια της χώρας, κατέφυγε στη λύση να ζητήσει η ίδια από υπαλλήλους να λειτουργούν τα έργα. Τα κατάφερε και σώθηκε η κατάσταση.

Οι παθογένειες δεν σταματούν εδώ… Όποιος δει κάποιους καταλόγους από έργα Πληροφορικής που έχουν υποβληθεί στο ΕΣΠΑ, π.χ., για μια περιφέρεια στη Β. Ελλάδα, κάποιες Νομαρχίες στην Πελοπόννησο και κάποιους Δήμους στα Ιόνια, μπορεί να βάλει άνετα στοίχημα πως αυτού του τύπου τα έργα δεν θα λειτουργήσουν ποτέ.

H KATAΡΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΜΟΝΤΕΛΩΝ
Κάποιοι θα πουν ότι στο όνομα της διατήρησης θέσεων εργασίας, πρέπει να συνεχίσουν οι διαγωνισμοί και οι αναθέσεις με τις ίδιες περίπου μεθόδους που έγιναν στο Γ’ ΚΠΣ, έστω με μερικές βελτιώσεις, για να περιοριστεί η διαφθορά και η γραφειοκρατία.

Δεν είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι θα ήταν βιώσιμο ένα τέτοιο μοντέλο. Θα ήταν μη ρεαλιστικό, ακόμα και αν υπήρχαν τα κονδύλια, που θα ρίχνονταν ως καύσιμα σε ένα τέτοιο μοντέλο. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα, επειδή δεν υπάρχουν τα κονδύλια: ένας πρώτος υπολογισμός δείχνει ότι το ΕΣΠΑ θα μπορούσε να διαθέσει περί τα 500 εκατομμύρια ευρώ για την χρηματοδότηση έργων Πληροφορικής με αντικείμενο που αφορά τις μεγάλες εταιρείες του κλάδου, ενώ το Γ’ ΚΠΣ είχε διαθέσει σε παρόμοια έργα περί το 1 δισ. ευρώ.

Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα δεν αγαπάμε τη θεωρία, ούτε τις αναλύσεις που τεκμηριώνουν απόψεις και συμβάλουν στην επιλογή στρατηγικών. Οι λίγοι που δεν έχουν τέτοιες αναστολές, αξίζει να διαβάσουν την τοποθέτηση του Clay Shirky, που αναφέρεται στην κατάρρευση των πολύπλοκων επιχειρηματικών μοντέλων. Η τοποθέτηση του Clay Shirky αφορά τον κόσμο των media, αλλά με μια μικρή αναγωγή μπορεί να μεταφερθεί η σκέψη του για την ελληνική αγορά πληροφορικής.

Με λίγα λόγια, ορισμένα τέτοια μοντέλα είναι καλά μέχρι ένα σημείο πολυπλοκότητας. Όταν ξεπεράσουν, όμως, ένα όριο, τότε καμιά οριακή ή μέτρια βελτίωση δεν μπορεί να τα σώσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις η ίδια η αγορά, η κοινωνία, η ζωή φέρνει στην επιφάνεια κάτι πιο απλό, που δουλεύει με πολύ χαμηλότερο κόστος απ’ όσο το πολύπλοκο μοντέλο και δίνει πολύ πιο αποτελεσματικές λύσεις.

ΟΙ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ
Όποιοι, επίσης, είναι ανάμεσα στους λίγους που δεν θεωρούν τη θεωρία και την ανάλυση γραφική πολυτέλεια, αξίζει να μελετήσουν το βιβλίο των Chip και Dan Heath «Swift-Πώς να αλλάξει ένα σύστημα, όταν είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει».

Οι συγγραφείς παρομοιάζουν τους Ηγέτες με Αναβάτες και την κατάσταση με Ελέφαντα. Κάποιες ιδέες μπορείτε να δείτε εδώ, αλλά καλύτερα να βρείτε το ίδιο το βιβλίο (το έχω ήδη παραγγείλει).

Οι αλλαγές που απαιτούνται στην ελληνική αγορά πληροφορικής, δεν αφορούν μονό ένα στενό κύκλο πολιτικών, επιχειρηματιών, επαγγελματιών και «εκ της προσκολλήσεως». Αφορά μεγάλο μέρος των πανεπιστημίων, κρίσιμες πλευρές της απασχόλησης και σημαντική πλευρά της υπόθεσης της καινοτομίας.

Παρακολουθώ την ελληνική αγορά πληροφορικής από το 1982 και τις πρώτες επιχειρηματικές προσπάθειες… Στη συνέχεια ήλθαν τα ΜΟΠ Πληροφορικής και τα τρία ΚΠΣ. Είναι δύσκολο να ξεχάσει κανείς τι συνέβη στην εποχή της χρηματιστηριακής φούσκας του 1999 στο συγκεκριμένο κλάδο. Τις συνέπειες που είχε μετέπειτα, όσον αφορά τις επενδύσεις των ελληνικών εταιρειών Πληροφορικής σε καινοτομία και νέα προϊόντα, στη διαθεσιμότητα ηγετικών προσώπων στον κλάδο.

Θα χρειαζόταν πολύς χώρος για να γίνει αναφορά στις συνέπειες που –κατά τη γνώμη μου- θα υπάρξουν, εφόσον δεν εφαρμοσθεί ένα εγχείρημα αλλαγής. Θα έχει κόστος και τίμημα, ωστόσο οποιαδήποτε απόπειρα για «μία από τα ίδια» θα είναι απλώς καταστροφική. Και για τον πολίτη (που πληρώνει και δεν παίρνει υπηρεσίες), και για τις επιχειρήσεις (αρκετές εκ των οποίων είναι σοβαρές και επενδύουν), και για τους επαγγελματίες (που παίζουν τη δουλειά τους). Οι πολιτικά υπεύθυνοι δεν είναι σαφές τι κόστος θα υποστούν, ωστόσο αυτή τη φορά δεν θα το αποφύγουν.

Υ.Γ.: Κάποιοι θα με ρωτήσουν γιατί δεν αναφέρομαι σε συγκεκριμένες κυβερνητικές περιόδους και σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, που έκαναν ζημιά στον κλάδο. Όσοι παρακολουθούν αυτό το ιστολόγιο ή με γνωρίζουν, είναι σε θέση να διαβεβαιώσουν ότι δεν αποφεύγω τέτοιες προκλήσεις. Συχνά, μάλιστα, το κάνω χωρίς να προκληθώ, κόντρα στην αντίληψη ότι βολεύει να κάνουμε όλοι δημόσιες σχέσεις μεταξύ μας.

Ωστόσο, αυτή τη στιγμή εκείνο που προέχει είναι να ρίξουμε όσο βάρος έχει ο καθένας, ώστε να προχωρήσουμε μπροστά. Ποιοι πολιτικοί και ποιοι «τεχνοκράτες» χρησιμοποίησαν την Πληροφορική ως άλλο ένα αρμό του πελατειακού κράτους, αυτό το γνωρίζουν και οι πέτρες. Οι θεσμικοί φορείς της χώρας μπορούν να βρουν υπαίτιους, αν -σπάνιο φαινόμενο- θα επιδίωκαν την τιμωρία κάποιων που έβλαψαν τον τόπο. Τα αδικήματα είναι πολλά και συνεχή.

Εμείς οι υπόλοιποι, τι μπορούμε να κάνουμε, ώστε να δούμε πέντε, έξη έργα να παρέχουν υπηρεσίες στον πολίτη και να υιοθετούνται νέες διαδικασίες, που θα μας βγάλουν από την απραξία και το «κάψιμο» εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ;…

Τι καταπληκτικό πάρτυ στα νοσοκομεία! Τι τρελή ρεμούλα!

Ο Νικόλας, που συναντησα χθες για άσχετη δουλειά, είχε όρεξη για εξομολογήσεις εκ βαθέων. Την ίδια μέρα που ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε ότι το διάστημα Γενάρη-Φλεβάρη ο ήδη τρελός προϋπολογισμός των νοσοκομείων αυξήθηκε κατά 10%, ο Νικόλας περιέγραφε με πολύ παραστατικό τρόπο τις απίθανες κομπίνες που γίνονται στο χώρο της υγείας.

Ιατρικοί επισκέπτες που έχουν μόνιμες, προνομιούχες θέσεις πάρκιγκ στα νοσοκομεία και φοράνε λευκές ιατρικές μπλούζες για να τσεκάρουν τους γιατρούς αν δίνουν το φάρμακο που συμφώνησαν. Κυνήγι στους διαδρόμους των νοσοκομείων, απο τους ιατρικούς επισκέπτες που κάνουν στενό μαρκάρισμα στους γιατρούς, για να σιγουρέψουν τη δική τους πραμάτεια. Οι ίδιοι ιατρικοί επισκέπτες, που μπαίνουν στους θαλάμους των ασθενών, τάχα ως γιατροί, για να δουν από πρώτο χέρι τι συμβαίνει και τι παραπάνω μπορούν να πλασάρουν. Ιατρικοί επισκεπτες που συνάπτουν ειδικές συμφωνίες με νοσοκόμες για να τσεκάρουν τους γιατρούς.

Ένα άλλο ωραίο στόρυ είναι τα ασθενοφόρα-μαϊμού, που κυκλοφορούν χωρίς άδεια, αλλά έχουν αφθονη πελατεία, καθώς οι "μαφίες" των νοσοκομείων τους στέλνουν απελπισμένους ασθενείς τη στιγμή που ψάχνουν με αγωνία ποιός θα τους μεταφέρει στο νοσοκομείο (το ΕΚΑΒ δεν απαντά στις κλήσεις).

Ferrari και τουρκικά χαλιά

Ο Νικόλας είχε όρεξη για διηγήσεις και θυμήθηκε τις ζάντες που αγόρασε παλιότερα ένας προμηθευτής του χώρου της υγείας σε Ferrari που ανήκε σε γιατρό νησιού του Ιονίου. Ο γιατρός εξαγριώθηκε γιατί οι ζάντες ήταν μόνο 4 και δεν υπήρξε πρόνοια για τη ρεζέρβα. Απίστευτες κινηματογραφικές σκηνές, που θυμίζουν την ταινία "M.A.S.H." ή το "Βαλκανιζατέρ", εξελίχθηκαν και με το διαμέρισμα, που ένας προμηθευτής ιατρικού υλικού είχε γεμίσει με τουρκικά χαλιά για να τα διαθέτει έναντι εξυπηρετήσεων.

ΕΟΦ χωρις διοίκηση, κόβει "συνέδρια"

Ο Νικόλας είπε πολλά για πράγματα, που είναι πασίγνωστα στο χώρο της Υγείας, αλλά εμείς οι υπόλοιποι ούτε καν τα φανταζόμαστε. Ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου (ΕΟΦ) δεν έχει ακόμα διοίκηση, αλλά κάποιοι έντιμοι λειτουργοί του προσπαθούν να βάλουν φρένο σε ένα απίστευτο πανηγύρι διαφθοράς. Τους τελευταίους μήνες, κατά το Νικόλα, ο ΕΟΦ δεν δίνει εγκριση για δήθεν ιατρικά συνέδρια, που στην ουσία ήταν μια συγκαλυμμένη μορφή δωροδοκίας από προμηθευτές ιατρικού υλικού. Οι ατσίδες έστηναν, στήνουν ακόμα, δήθεν ιατρικά συνέδρια προϋπολογισμού, π.χ., 100 χιλιάδων ευρώ, όπου το συνέδριο δεν γίνεται ποτέ, αλλά λειτουργεί ως μηχανισμός μεταφοράς των 100 χιλιάδων σε δωροδοκία στελεχών του χώρου της Υγείας.

Στην υπόθεση αυτή υπάρχει και ένα βρώμικο μυστικό: οι προμηθευτές ιατρικού υλικού βλέπουν ότι το πάρτυ δεν μπορεί να συνεχιστεί και γι' αυτό η αντίσταση του ΕΟΦ τους δίνει ένα καλό άλλοθι για να αντισταθούν κι αυτοί στις απαιτήσεις των "συνεργατών" τους εντός των νοσοκομείων. Το "κλίμα" γύρισε, επίσης, γιατί μια "παλιά καραβάνα" του ακαδημαϊκού κόσμου, θεράπων ιατρός πολλών επωνύμων, που ήταν "αϊτός" σε αυτά τα κόλπα, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ή, τέλος πάντων, οι "χορηγοί"-προμηθευτές θέλουν να απαλλαγούν από τις πατέντες του. Σε αυτό το σημείο, ο Νικόλας έδωσε την πληροφορία ότι υπάρχουν καθηγητές που κάνουν αλλαγη στην ταυτότητά τους, ώστε να θεωρούνται μικρότεροι στην ηλικία, να μην βγαίνουν στην σύνταξη και να μένουν στο "παιγνίδι". Ανθρωποι, δηλαδή, που έχουν δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη και έχουν την ευθύνη της εκπαίδευσης των νέων γενεών αυτής της χώρας.

Ο Μίμης δίνει στοιχεία, ποιος τα θέλει;

Φίλος γιατρός με ψάχνει περίπου μια φορά το μήνα, να μου πει ότι έχει στοιχεία για την παράνοια των συνταγογραφήσεων που γίνονται στην περιοχή του. Διαθέτει ονόματα και διευθύνσεις. Πριν μερικά χρόνια τα είχε στείλει σε έναν υπουργό Υγείας, που δεν τα διάβασε ποτέ. Ο Μίμης, με ρομαντισμό, συνεχίζει να ψάχνει κάποιον αρμόδιο να του δώσει τα στοιχεία.

Δεν έχει έννοια να γίνουμε καταδότες, εφόσον η Πολιτεία δεν βρει τους θεσμικούς τρόπους για να ελέγξει το φαινόμενο ή εφόσον η ελληνική κοινωνία δεν έχει τους αυτοματισμούς και τις αντιστάσεις, ώστε να μην είναι συμμέτοχη σε αυτό το απίθανο πάρτυ, που έφερε (μαζί με 2-3 άλλες αιτίες) τα ασφαλιστικά ταμεία στη σημερινή κατάσταση και την Αφροδίτη της Μήλου στο εξώφυλλο του Focus.

Η πιο ψύχραιμη αντίδραση σε όλα αυτά, έκρινα ότι ήταν να κάνουμε μια συμφωνια με το Νικόλα, να συνεχίσει τις διηγήσεις του για τη συγγραφή ενός βιβλίου. Θα γίνει σίγουρα best seller, αφού στις σελίδες του θα περιγράφονται επινοητικές κομπίνες, ευφάνταστοι ατσίδες, ωραία κολπα... Και, μέσα σε όλα αυτά, η Διεθνής Διαφάνεια παρουσιάζει σήμερα τα αποτελέσματα της έρευνας για το 2009 για τη διαφθορά στην Ελλάδα. Φαντάζεται κανείς ότι, για άλλη μια χρονιά, δεν θα... διαπρέψουμε;...

*photo via flickr*

H ηλεκτρονική διαβούλευση έχει μερικά κακά. Και τρία συν. Να τα προστατεύσουμε

Η κατάσταση της χώρας είναι πράγματι κρίσιμη, σε πορεία πτώχευσης. Σε ένα σύνδρομο Τιτανικού, οι περισσότεροι γύρω μας, με πρώτους απ' όλους την πλειοψηφία των πολιτικών, κάνουν business as usual, λες και δεν συμβαίνει τίποτε. Τα spreads στα επιτόκια είναι ένα κόλπο των ξένων. Η ανάγκη για σκληρά μέτρα είναι τρικ του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, για να γίνει επίθεση στους δημοσίους υπαλλήλους.

Όσοι αντιλαμβάνονται ότι αυτά είναι αστειότητες, ζητούν άμεσα μέτρα και, μεταξύ των άλλων, να μπει φρένο στην πολυτέλεια της διαβούλευσης, όπως ο Αλέξης Παπαχελάς στο άρθρο του.

Θα συμφωνούσα με τους επικριτές της ηλεκτρονικής διαβούλευσης μόνο στο ότι έχει απλωθεί πάρα πολύ ο τραχανάς. Η διαβούλευση, όμως, είναι πολύτιμη, γιατί έχει αποδειχθεί ο μόνος τρόπος για να αλλάξει ο,τιδήποτε σε αυτή τη χώρα. Όσες αποφάσεις έχουν αφεθεί στον στενό κύκλο Βουλής/media/ακαδημαϊκής ελίτ/επιχειρηματικού lobby, όλες έχουν οδηγήσει σε εκθετική αύξηση των συμπτωμάτων που μας έχουν οδηγήσει στο σημερινό σημείο. Να μπει ο κόσμος στο παιγνίδι, για να ελέγξει τα κλειστά συστήματα, που ψηφίζουν νόμους, για να τους παραβιάζουν κατά βούληση κλπ.

Το μεγάλο στοίχημα του Γιώργου Παπανδρέου και των συνεργατών του είναι να περιορίσουν τη διαβούλευση σε θέματα που αφορούν την τραγικά επείγουσα υπόθεση της οικονομίας και ό,τι συνδέεται στενά με αυτήν. Δύο παραδείγματα:

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ
Οι πονηροί συνδικαλιστές (π.χ., των ταξιτζήδων) υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να φορολογηθούν οι βιομήχανοι και όχι οι "ταλαίπωροι" της κατηγορίας τους. Ποιοί βιομήχανοι; Πόσοι απέμειναν στη χώρα; Χιλιάδες πολίτες έχουν αντιληφθεί ότι η φορολογική καταρρευση, εκτός από την ασυδοσία μεγαλοεισοδηματιών, είναι και "κατάκτηση" δεκάδων συντεχνιών, που τα έχουν βρει με τους εφοριακούς, με την ανοχή (μόνον;) αρκετών πολιτικών. Η διαβούλευση ειναι ο μόνος τρόπος για να μπουν οι πολίτες στο παιχνίδι, για να καταλάβουν οι πολιτικοί ότι έχουν μεγαλύτερο κόστος αν ανέχονται τη φοροδιαφυγή από γιατρούς, υδραυλικούς, παρκαδόρους, μπαρ.


ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
Να το πούμε ξεκάθαρα... Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται τον τελευταίο καιρό, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στο χώρο της περίθαλψης δεν έχουμε απλώς φοροδιαφυγή. Ένας αριθμός παραγόντων της εφαρμόζει συνθήκες καταλήστευσης, που "γράφει" πολλαπλάσια φάρμακα, έχει συμβάλλει στη χρεωκοπία των ταμείων και παρέχει -στις περισσότερες περιπτώσεις- άθλιες, πανάκριβες υπηρεσίες για τις οποίες ζητά και "φακελλάκι". Δεν είναι μια απλή παρανομία, πρόκειται για "μαφία". Το άρθρο της Καθημερινής για τους 200 γιατρούς που "πούλαγαν" τα χειρουργεία σε προμηθευτές είναι εύγλωττο.

Πριν περίπου είκοσι μέρες, η Ελευθεροτυπία αποκάλυψε έγγραφα για μια αντίστοιχη ιστορία, αλλά τα media (και οι πολιτικοί) ασχολήθηκαν με την υπόθεση Κακαουνάκη,
που είχε, ενδεχομένως, κάποιο αντικείμενο, όμως από πλευράς δημοσίου συμφέροντος οι αποκαλύψεις της Ελευθεροτυπίας ήταν εκατομμύρια φορές πιο ενδιαφέρουσες.

Να γίνει, λοιπόν, ηλεκτρονική διαβούλευση για την περίθαλψη, για να βρουν στο φως οι εμπειρίες χιλιάδων πολιτών στα νοσοκομεία, στα ιδιωτικά ιατρεία και στις ασφαλιστικά ταμεία. Να αντιληφθεί το πολιτικό σύστημα ότι δεν μπορεί να καλύπτει αυτή την αθλιότητα, που έχει ληστέψει τα ταμεία του κράτους και έχει οδηγήσει δεκάδες χιλιάδες πολίτες σε αναξιοπρεπεις συναλλαγές. Η ηλεκτρονική διαβούλευση ασφαλώς θα προφυλάξει και τις ιστορίες εκατοντάδων γιατρών και νοσηλευτών, που ίσως να μην είναι η πλειοψηφία στο χώρο τους, αλλά εξακολουθούν να έχουν επαγγελματική συνείδηση και ανθρώπινη αξιοποπρέπεια.


Ο ΡΟΛΟΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΥΩΝΗ
Πριν μερικές μέρες είχε γίνει "σίριαλ" η τοποθέτηση του Παναγιώτη Βρυώνη* στον ΔΣ του ΟΠΑΠ. Γράφτηκαν πολλά, από διαφορετικές γωνίες και με ποικιλία κινήτρων. Η πιο σημαντική πάντως παρατήρηση που θα μπορούσε να γίνει από τη σκοπιά της διατήρησης μιας πρωτοβουλίας που είχε πάρει το ΠΑΣΟΚ στον τομέα του Online Ecosystem, είναι ότι κάποιος σαν τον Παν. Βρυωνη είναι χρήσιμος στην κυβέρνηση, γι' αυτό ακριβώς που πήγε πριν 3-4 χρόνια στο επιτελείο του Γ. Παπανδρέου: να συμβάλλει, ώστε η κυβέρνηση να αναπτύξει -θεσμικά πλέον- τα κανάλια επικοινωνίας με τους πολίτες, όπως συμβαίνει και σε άλλες κοινωνίες.

Η δουλειά που έκανε ο Παν. Βρυώνης δεν ήταν μια πολυτέλεια, μια μικρή θυσία στη μόδα, μέχρι να γίνει το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση. Η επικοινωνία ενός οργανισμού, όπως είναι η Πολιτεία, με τους πολίτες μέσω του Internet και των δικτύων του, είναι μια τεράστια υπόθεση, που θέλει πόρους, commitment, συνέχεια, προσωπικότητες που θα φέρουν το βάρος και θα πάρουν πρωτοβουλίες, όχι σαν ανώνυμα στελέχη, αλλά εισφέροντας το προσωπικό τους credit.

Αυτό είναι ένα γενικότερο θέμα της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου: ορισμένα πρόσωπα, που έχουν επιδόσεις, trust, αποσπώνται από τον πολύ κρίσιμο χώρο τους, για να τοποθετηθούν σε θέσεις όπου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τους απορροφήσει ο κυβερνητισμός. Οσο για την τοποθέτηση του Παν. Βρυώνη στο ΔΣ του ΟΠΑΠ, είναι τριτεύον θέμα σε σχέση με τα παραπάνω.

Παρόμοιες σκέψεις, σε ένα άλλο επίπεδο, αφορούν στον υφυπουργό Παιδείας και επικεφαλής της διαδικασίας της Ανοικτής Διακυβέρνησης καθηγητή Γιάννη Πανάρετο. Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει σε όλον τον κόσμο, ώστε να πούμε πως η φυσική του θέση, είναι διπλα στον κ. Πεταλωτή ή στον κ. Παμπούκη. Η διαδικασία που έχει αναλάβει ο κ. Πανάρετος είναι τόσο σημαντική, που θα έπρεπε να είναι και αυτός αφοσιωμένος, χωρίς να μοιράζεται το χρόνο του με την "ρουφήχτρα" του υπουργείου Παιδείας. Μια τέτοια τοποθέτηση θα έδινε και κάποιο "σήμα" προς του υπουργούς εκείνους, που ζητούν νέες προσλήψεις, όταν το 30-40% των μισθοδοτουμένων των υπουργείων τους είναι αργόμισθοι.

Μήπως παραδίνουμε σημασία στην αξία της ηλεκτρονικής διαβούλευσης και του Internet; Ο χώρος είναι μικρός εδώ, για να παραθέσουμε στοιχεία που δείχνουν ότι η επιρροή του μπορεί να είναι ίση ή μεγαλύτερη των παραδοσιακών ΜΜΕ, με ένα πλεονέκτημα: είναι αρκετά διεσπαρμένο και επομένως δεν είναι καθόλου εύκολο να ελεγχθεί από ολίγους. Η εκλογή του Γ. Παπανδρέου (2007) και του Α. Σαμαρά (2009) και η κατάρρευση Καραμανλή/Ρουσόπουλου, είναι -πολύ χοντρικά- κάποιες ανατροπές που προωθήθηκαν με σημαντική συμβολή της μικροκλίμακας του Internet.

ΞΟΡΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ
Θα ήταν καλό, λοιπόν, να δοθεί απάντηση σε όσους θεωρούν ως περιτή ή επικίνδυνη πολυτέλεια την ηλεκτρονική διαβούλευση. Όπως έλεγα και σε φίλους του ΠΑΣΟΚ λίγο πριν τις εκλογές, συμφωνώ απόλυτα με το χτύπημα της διαφθοράς, που είναι ντροπιαστική για μια χώρα που κάποτε ήταν η μοναδική που είχε τη λέξη φιλότιμο. Ωστόσο, η διαφάνεια είναι δεύτερη ως προτεραιότητα.

Να μείνει στο κάδρο ο στόχος της διαφάνειας. Δεν μπορεί να φύγει, αφού ολοι ξέρουμε τι γίνεται στους Δήμους, τα νοσοκομεία και πώς συγκεντρώνουν 2-3 εκατομμύρια ευρώ για την προεκλογική τους εκστρατεία ορισμένοι υποψήφιοι βουλευτές μεγάλων εκλογικών περιφερειών. Ο πρώτος στόχος, όμως, είναι η οικονομία και οι άξονες συγκεντρωση εσόδων/παραγωγικότητα/ανταγωνιστικότητα/καινοτομία. Να αξιοποιηθεί η ηλεκτρονική διαβούλευση για να διαχύσει την αντίληψη του επείγοντος...

*Ο Παν. Βρυώνης με έχει τιμήσει με ορισμένα πολύ κριτικά σχόλια (τα οποία δεν με ενοχλούν, γιατί τα θεωρώ μέρος της αξίας της διαδικτυακής έκθεσης σε social networks και του conversation/engagement). Συνεπώς, τα όσα γράφονται εδώ δεν μπορουν να εκληφθούν ως κάποια αβάντα λόγω κοινωνικής γνωριμίας κλπ, κατά τον συνήθη τρόπο που πλάθονται οι θεωρίες συνωμοσίας στη χώρα.

Κυβέρνηση κατά δομημένων συμφερόντων και στοιχήματα

Στα κρίσιμα υπουργεία που διαχειρίζονται υποθέσεις, οι οποίες σχετίζονται με πολύ γνωστά δομημένα συμφέροντα, ο Γ. Α. Παπανδρέου τοποθέτησε στελέχη που είναι πολύ κοντά του, είτε κοινοβουλευτικοί, είτε προσωπικοί του συνεργάτες. Στα υπουργεία όπου έχει ορίσει πρόσωπα με σχετικά αυτόνομη πορεία, είτε δεν έχουν υποθέσεις που αφορούν τα "δομημένα συμφέροντα", είτε έχει τοποθετήσει υφυπουργούς εμπιστοσύνης του, που θα τσεκάρουν τα πράγματα.

Όταν λέμε "δομημένα συμφέροντα", δεν εννοούμε μόνο τα πασίγνωστα διαπλεκόμενα, αλλά είναι μια ευρύτερη έννοια (σαν τα δομημένα ομόλογα). Σε αυτή την κατηγορία, των δομημένων, πρέπει να περιλάβουμε και όλο το αλισβερίσι που γίνεται στο χώρο των sports (που κακως τον λέμε "αθλητισμό"), όπου η "αξιοποίηση" κρατικών χρημάτων γίνεται από τις μεγάλες ΠΑΕ (που δεν πληρώνουν ποτέ φόρους και δάνεια), μέχρι τις επαρχιακές ομάδες, που όλοι γνωρίζετε τι κάνουν οι τοπικοί παράγοντες. Ο κ. Γερουλάνος δεν φαίνεται να έχει σχέση με αυτά και καλώς ο Γ. Παπανδρέου δεν τοποθέτησε εκεί κάποιον σαν τον Γ. Ορφανό ή τον Γ. Ιωαννίδη, που όλη η Ελλάδα γνωρίζει πώς πολιτεύθηκαν και πώς διένειμαν το χρήμα των φορολογουμένων.

Βεβαίως, σε αυτό τον ειδικό τομέα θα κριθεί ποιος θα τοποθετηθεί ως γενικός γραμματέας. Αν ορισθεί ο γνωστός (και σεμνός) πρώην μπασκετμπολίστας και υποψήφιος της Α' Αθηνών Κώστας Παταβούκας, που τον προεξοφλούν και τον επιθυμούν τα media, τότε θα είναι σε άλλο μήκος κύματος από το σκεπτικό του ορισμού της κυβέρνησης και του κ. Γερουλάνου.

Όλα αυτά αφορούν και τα ειδικότερα, αλλά πολύ πιο δαπανηρά ζητήματα των διαπλεκομένων υποθέσεων. Είναι σαφές, λοιπόν, το μήνυμα για τον τρόπο χειρισμού των δομημένων και διαπλεκομένων συμφερόντων. Από την άλλη πλευρά, μια τόσο "παπανδρεϊκη" ("ΓΑΠική") κυβέρνηση θα έχει ένα πολύ μεγάλο στοίχημα. Η κυρία Μπιρμπιλη και η κυρία Ξερογιαννακοπούλου δεν θα κριθούν μόνο από το πόσο θα αντισταθούν στα δομημένα και στη διαφθορά. Θα αξιολογηθούν και από πολύ συγκεκριμένα επιχειρησιακά θέματα, όπως:

-Στην υγεια: πώς θα δώσουν τα νοσοκομεία και το σύστημα υγείας, καλύτερες υπηρεσίες στους πολίτες
-Στην ενέργεια: πώς θα προχωρήσουν τόσο πολλά ανοικτά μέτωπα, από τις επενδύσεις (που όλες σχεδόν αντιμετωπίζουν εμπόδια), μέχρι το πώς η προώθηση της "πράσινης ενέργειας" δεν θα φέρει μεγαλύτερο κόστος στον καταναλωτή, απ' όσο μπορεί να δεχθεί.

Για την ώρα, οι προκλήσεις αυτές φαίνονται ευχάριστες. Και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Γ. Παπανδρέου έχει τις ευχές πολύ περισσότερων πολιτών από το 43% που τον ψήφισαν. Όπως τις είχε και ο Κ. Καραμανλής το 2004. Ο Γ. Παπανδρέου φαίνεται διατεθειμένος να "σπάσει αυγά", από αυτά που όλοι απέφευγαν μετά το 1999. Το παίγνιον θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον...

Δομικά θέματα στον τομέα των δημοσκοπήσεων

Ένας γνωστός δημοσκόπος, σε ανύποπτο χρόνο πριν τις εκλογές, και ένας πολύ γνωστός δημοσκόπος χθες, είπαν σε συζήτηση μεταξύ ολίγων ορισμένα στοιχεία που περιγράφουν το ζήτημα των μετρήσεων, υπό το φως του τι συνέβη στα exit polls. Τι είπαν, μεταξύ των άλλων;

1) Αρκετοί πελάτες των πολιτικών ερευνών πιέζουν για να παίρνουν μετρήσεις σε τιμές που είναι κάτω του κόστους.
2) Ο υπερβολικός –για τα μεγέθη της ελληνικής αγοράς- αριθμός media και ο οξύτατος ανταγωνισμός τους, έχει οδηγήσει σε ζήτηση ερευνών , πέραν των δυνατοτήτων της παραγωγής ερευνών στη χώρα μας.

(Έχουμε φθάσει μέχρι του σημείου, λένε, στα peak της αγοράς να είναι διαθέσιμος μικρότερος αριθμός ερευνητών, από αυτούς που χρειάζονται).

Τα δομικά αυτά γνωρίσματα δεν αφορούν μόνο την αγορά ερευνών, αλλά και τις συγγενείς των media και της επικοινωνίας. Με άλλα λόγια, οι ενδιαφερόμενοι ας αναζητούν τους επαγγελματίες με αρχές, που είναι διατεθειμένοι υπερασπιστούν την ποιότητα της δουλειάς τους.

Ο (και) σύμβουλος του Κ. Καραμανλή, κ. Γιάννης Λούλης, στην ιστοσελιδα του, καθώς και ο καθηγητής στατιστικής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάννης Πανάρετος στον Φοίβο Καρζή, δίνουν διαστάσεις ενός προαναγγελθέντος «ατυχήματος» για τα exit polls. Ο Γ. Λούλης έγραψε για «φιάσκο των δημοσκοπήσεων», ενώ ήδη ο Γιάννης Μαυρής της Public Issue που υπέστη επίθεση (αν και δεν έκανε exit poll), σημείωσε ότι ορισμένες επιθέσεις κατά των μετρήσεων έχουν στόχο τον περιορισμό τους κατά την προεκλογική περίοδο.

Οι ψύχραιμοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν ορισμένες εταιρείες μετρήσεων που είναι σοβαρές και, μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της στατιστικής, παρέχουν χρήσιμα στοιχεία. Όσοι, όμως, επιχειρούν να κάνουν τις δημοσκοπήσεις τακτικές πολιτικής διαχείρισης, ενέργειες υποκατάστασης της πολιτικής ανάλυσης ή μεθόδους άντλησης αναθέσεων, δημιουργούν τις προϋποθέσεις συνολικής αμφισβήτησης ενός χρήσιμου εργαλείου.

Κατάργηση 255 φορέων δημοσίου και το ανέκδοτο με τον Τοτό…

Από τις εξαγγελίες, ανακάλυψα ότι υπάρχει ακόμα η ΔΕΠΟΣ (Δημόσια Εταιρεία Πολεοδομίας και Στέγασης). Την είχα γνωρίσει αρχές της δεκαετίας του ‘80 και ήδη είχε φανεί ότι ήταν χωρίς χρησιμότητα. Τα περισσότερα «κουφάρια» που περιλαμβάνονται στους 255 φορείς, τα έχω συναντήσει στα τέλη της δεκαετίας του ‘80. Έκτοτε έχει ανακοινωθεί ότι θα καταργηθούν ή θα απορροφηθούν, από διάφορες κυβερνήσεις.

Παρέμειναν όλες «ζωντανές» στα χαρτιά, γιατί, απλούστατα, είναι χώροι όπου οι κυβερνήσεις διορίζουν κομματικά στελέχη ως διοικήσεις, με οδηγό, γραμματέα και πλούσιο μισθό. Παρότι αυτοί οι 255 φορείς δεν έχουν δραστηριότητα, το πελατειακό κράτος, τους φόρτωνε όλα αυτά τα χρόνια με νέες προσλήψεις. Θα καταργηθούν αυτή τη φορά; Ποιος ξέρει. Γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο το αίτημα, να γίνει υποχρεωτική η δημοσιοποίηση στο Internet των στοιχείων όλων αυτών των φορέων του δημοσίου.

«Είναι αγκάθι το 2% για τις εκδοτικές επιχειρήσεις», και καμπάνια στο Internet.

Η αρχή του τίτλου αυτής της ανάρτησης προέρχεται από μια τοποθέτηση του Νίκου Χατζηνικολάου στη ραδιοφωνική του εκπομπή, σχετικά με την τροπολογία της κυβέρνησης που θέλει να επεκτείνει τη ρύθμιση του 2%. Να διαχειρίζονται, δηλαδή, αυτό το ποσοστό επί των εσόδων, αφορολόγητο.

Η τοποθέτηση του Ν. Χατζηνικολάου, εκδότη της Real News, βοηθάει στο να γίνει σαφές ότι όσοι αντιτίθενται στο 2% δεν είναι κατ' ανάγκην υποκινούμενοι από τον όμιλο Αλαφούζου, που εξ αρχής είχε αντιταχθεί στην τροπολογία αυτή. Ήδη, ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτών υπογράφει στο σχετικό Facebook group και παρακολουθεί το αντίστοιχο blog, ενώ έχει επίσης δημιουργηθεί και λογαριασμός στο Twitter.

O Ν. Χατζηνικολάου σημείωσε ότι αυτή η διάταξη είχε θεσπισθεί, ώστε να έχουν αφορολόγητα χρήματα οι εκδοτικές επιχειρήσεις, προκειμένου να «πληρώνουν» για να αποκτούν ειδήσεις. Μια τέτοια αντίληψη είναι προφανές ότι είναι μακριά από τα αιτήματα των καιρών. Ήδη κάποιοι σημειώνουν στο Facebook group ότι στην εποχή των social media, θα έπρεπε οι συναλλαγές των επιχειρήσεων να δημοσιοποιούνται στο Διαδίκτυο.

Η συζήτηση έχει ανάψει. Το αίτημα για διαφάνεια, στις μέρες του Παυλίδη, δεν είναι μια παραξενιά μερικών cult τύπων…

*photo via flickr*

Ιδιοκτήτες των social media, «πάπες», «φύλαρχοι» και οι «ζογκλέρ» με τα πολλά καπέλα…

Καμία έκπληξη που, λόγω του ότι τα social media είναι trendy, έχει αναπτυχθεί μια συζήτηση για το αν είναι ένας χώρος με τον οποίο πρέπει να ασχολούνται μόνο πολίτες, ή αποτελούν ένα πεδίο συζήτησης όπου έχουν θέση οι πολιτικοί, οι επιχειρήσεις, οι professionals. Στις ανεπτυγμένες χώρες τα έχουν λύσει αυτά, γι’ αυτό μόνο γραφικοί (ή πονηροί…) θα ζητήσουν από τον Steve Rubel να μην ασχολείται με τα social media, επειδή είναι πρώτης γραμμής στέλεχος της Edelman.

Μια θεμελιωμένη τοποθέτηση είναι αυτή του Νίκου Αναγνώστου, με τον οποίο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και έχουμε την πολυτέλεια να εκφράζουμε διαφορετικές απόψεις, αλλά να διατηρούμε έναν αμοιβαίο σεβασμό. Κατά τα άλλα, να σημειώσω ένα στοιχείο, που δηλώνεται απερίφραστα σε όποια social media συμμετέχω: το ένα και μοναδικό «καπέλο» που φοράω, όταν εκφράζομαι στα «δημόσια κύματα» των Νέων Μέσων, είναι αυτό της επαγγελματικής/επιχειρηματικής μου ιδιότητας. Στο blog μου γράφω με αυτό το «καπέλο», το εταιρικό μου blog (knowhow.gr) λειτουργεί σε αυτό το πλαίσιο.

Ξέρω ότι είναι παλιομοδίτικα αυτά στην Ελλάδα, ή –καλύτερα- θεωρούνται φραγκολεβαντίνικες συνήθειες… Μετράει το να πλασάρεται κάποιος ως διανοούμενος, ενώ παράλληλα έχει επιχειρηματικά ενδιαφέροντα.

Δεν είναι έκπληξη όλα αυτά. Ελάχιστους ενδιαφέρουν οι προσωπικές μου εμπειρίες, ειδικά εκείνες, όπου είχα τη δυνατότητα να δω από κοντά σχεδόν όλες τις elite της χώρας… Υπήρξαν περίοδοι που είδα με πόση δεξιοτεχνία οι άνθρωποι γύρω μας άλλαζαν, αλλάζαμε τα «καπέλα», και αυτό θεωρείτο φυσικό, αν όχι επιβεβλημένο. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά η επιλογή μου από το 2000 και μετά ήταν και είναι να φοράω ένα μόνο «καπέλο» και αυτό να είναι ορατό, ρητό και ομολογημένο. Και λόγω της (γεωγραφικής, όχι οικογενειακής) καταγωγής μου, αυτό το «καπέλο» το προσέχω, έχω κόλλημα με την αισθητική. Προσφέρει το συναίσθημα της σιγουριάς, της γαλήνης και βοηθάει τo «Think Positive», ρε γαμώτο…

Αυξάνεται η ένταση, ενισχύεται το Twitter

Σε συνέχεια προηγουμένων σκέψεων για το Twitter, είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση του Περικλή Βανικιώτη.

Γενικώς, η ενίσχυση του διαλόγου, των διαβουλεύσεων, των ζυμώσεων σε μια Ελλάδα κάτω από πίεση, θα αυξήσει τη «χρηματιστηριακή αξία» τέτοιων Μέσων (Next Media, τα λέει κάποιος, όχι New Media).

Α, το Twitter ταιριάζει πιο πολύ σε ανθρώπους σε δράση στο φυσικό κόσμο, ενώ το blogging σε αρκετές περιπτώσεις αφορά ανθρώπους, που επικοινωνούν μέσα από τον προσωπικό τους χώρο. Ενίοτε, το blogging ευνοεί τη σφαίρα της φυσικής μοναχικότητας και της μοναξιάς…

Δεν είναι «καινούργιο κοσκινάκι», απλώς το Twitter μπορεί να γίνει ένα εργαλείο για να βγουν περισσότερο στη διαφάνεια πρόσωπα που πρέπει να διεκδικήσουν υψηλό βαθμό αξιοπιστίας, όπως οι πολιτικοί. Στην κρυψίνοα Ελλάδα, έχει κάποια αξία. Θα παρακολουθήσουμε την πορεία του φαινομένου με ενδιαφέρον…

*photo via flickr*