Πέρα από τον Εφραίμ, και σοβαρές μονές είναι «ανοικτές»: η περίπτωση στο Μάζι…

Παράγοντες που ασχολούνται με την κατανομή κοινοτικών κονδυλίων (ΚΠΣ και, τώρα, ΕΣΠΑ), εκτιμούν ότι η αξιοποίηση επιδοτουμένων προγραμμάτων από Μονές και εκκλησιαστικά ιδρύματα, γίνεται συχνά εκτός πλαισίου. Αναφέρουν την περίπτωση της Μονής στο Μάζι Μεγάρων, που υπάγεται στο Πατριαρχείο. Ο ηγούμενος της Μονής θεωρείται φωτισμένος, με λαμπρές σπουδές και ισχυρή προσωπικότητα. Το μοναστήρι αυτό ήταν πάντοτε στο κλίμα του Πατριαρχείου και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, ακόμα και στην εποχή παντοδυναμίας του Χριστόδουλου…

Πριν μερικά χρόνια η Μονή είχε διεκδικήσει κονδύλια για την ανέγερση ενός συνεδριακού κέντρου και η αρχική έγκριση έφθασε τα 3 εκατομμύρια ευρώ. Μετά από πολλές παρεμβάσεις και πιέσεις, έγινε μια γενναία επέκταση στα 5 εκατ ευρώ. Στελέχη της διοίκησης που είχαν υπόψη τους τον έλεγχο της υλοποίησης του προγράμματος επιδότησης, διαπίστωσαν ότι η οικοδόμηση του συνεδριακού κέντρου έγινε σε ένα χώρο που είχε δασική μορφή, χωρίς να αντιληφθούν την εξασφάλιση άδειας από τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες.

Ο ηγούμενος της συγκεκριμένης Μονής, είναι σύμφωνα με παράγοντες του υπουργείου Οικονομίας, από τους βασικούς συμβούλους της Εκκλησίας για την διεκδίκηση πόρων του Δ’ ΚΠΣ (ΕΣΠΑ). Σε μια περίοδο που οι πρακτικές του Εφραίμ έχουν ανοίξει τον ασκό του Αιόλου κατά των μοναστηριών και της οικονομικής διαχείρισης της Εκκλησίας, είναι χρήσιμο να πορεύονται με πολύ προσοχή όλοι εκείνοι οι φορείς της Εκκλησίας που ξεκινούν με πολύ καλές προθέσεις, αλλά χρειάζεται να κάνουν κινήσεις για την υπέρβαση των δυσκολιών της ελληνικής Πολιτείας.

Οι πολίτες είναι πολύ ευαίσθητοι πλέον τόσο σε θέματα οικονομικής διαχείρισης, όσο και σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος. Η Ορθοδοξία παραμένει ένας πυλώνας αξιών αυτής της χώρας, ακόμα και για πολίτες που δεν είναι θρησκευόμενοι. Οι προσωπικότητες του Βαρθολομαίου και του Ιερώνυμου, παρά την όποια κριτική για τον α’ ή β’ χειρισμό που κάνουν, έχουν αποκαταστήσει ένα επίπεδο πνευματικής λειτουργίας σε μια Εκκλησία που τα προηγούμενα χρόνια δοκιμάστηκε από υπερβολές, ακρότητες και φαινόμενα Βαβύλη (ποιος τον θυμάται;).

Το καλύτερο θα ήταν η Εκκλησία να δημιουργήσει η ίδια ένα πλαίσιο ορθολογικής λειτουργίας και λογοδοσίας (accountability). Παρόλο που το πολιτικό σύστημα δεν αποτελεί πρότυπο για όλα αυτά, η Εκκλησία οφείλει να προφυλάξει η ίδια τον εαυτό της. Και, για να μην πει κάποιος ότι «μόνο στην Ελλάδα γίνονται αυτά», δείτε το δημοσίευμα των Financial Times, στο οποίο περιγράφονται οι «ιερές μπίζνες» της Εκκλησίας την Αγγλίας και οι κατηγορίες που δέχεται για υποκρισία…

*η φωτο είναι από το flickr*

Ιερώνυμος και Τσίπρας, δύο «ξένοι» καταλύτες στην ίδια αλλόφρονα πόλη...

Δεν είμαι θρησκευόμενος και μην βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα ότι ψηφίζω ΣΥΝ. Απλώς, η εκλογή του (ηλικιωμένου) Ιερώνυμου και η άνοδος του (νεαρού) Τσίπρα έχει αποδιοργανώσει όλα τα συστήματα εξουσίας της χώρας. Σε μια Ελλάδα με σκληρές «επετηρίδες» και πανίσχυρα οικογενειακά brands, αυτά τα δύο πρόσωπα φέρνουν στο προσκήνιο την ουσία της ηγεσίας –που είναι ηγεσία, ακόμα και αν διαφωνείς με τις απόψεις της και τα σχέδιά της.

Πολλοί νομίζουν ότι οι Έλληνες μπορούμε να αυξάνουμε τα εισοδήματά μας και να παραβιάζουμε ολοένα και περισσότερο τους κανόνες εύρυθμης λειτουργίας της κοινωνίας και ότι αυτό λέγεται ανάπτυξη, ευημερία, προκοπή… Μπορεί οι λύσεις να μην προέλθουν από τις απόψεις και τις αποφάσεις του Ιερώνυμου ή του Τσίπρα. Όμως, η παρουσία τους και μόνο, όπως ήδη φαίνεται, μπορεί να ταράξει τα νερά, ώστε να εμφανισθούν ηγέτες με «στόφα» που θα πάρουν ρίσκα, θα προτείνουν σχέδια, θα εμπνεύσουν ή θα προκαλέσουν την οικοδόμηση αντίπαλου δέους…

Ο Ιερώνυμος με τις μακρές σιωπές του και ο Τσίπρας με το θόρυβο που από μόνος του ξεσηκώνεται γύρω του, δείχνουν πόσο ανάγκη έχει η χώρα από προσωπικότητες έξω από τις γραμμές και τις συνήθειες... Η αξία θα φανεί από την ανθοφορία ομάδων και πυρήνων πολιτών, έξω και πέρα από το απέραντο reality show που στοιχίζεται γύρω από το τηλεοπτικό προϊόν. Τα δεκάδες εμπνευσμένα blogs και οι εκατοντάδες τοπικοί σύλλογοι (περιβαλλοντικοί, κλπ) οργανώνουν ένα καλό αντίδοτο, κόντρα στο λαϊκισμό κάποιων που παίρνουν αμοιβές εκατομμυρίων, το θεατρινίστικο σωβινισμό των Ζουράριδων. Κάποιες «επετηρίδες» έχουν αρχίσει να τρίζουν...

Ιερώνυμος, Τέχνη και Ορθοδοξία

Η δημοσιότητα γύρω από τις πράξεις του νέου Αρχιεπισκόπου εξαντλείται στο αν θα απομακρύνει τους συνεργάτες του Χριστόδουλου και ποιους. Όμως, στην ομιλία του κατά την ενθρόνισή του, αναφέρθηκε στην Ορθόδοξη Παράδοση και την Τέχνη, τονίζοντας ότι δεν προσβλέπει στην στρατευμένη χριστιανική τέχνη.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος καλεί τους ανθρώπους της τέχνης, αλλά και τους απλούς πολίτες, να ανατρέξουν στην ορθόδοξη παράδοση, τις εποχές που αποτελούσε πηγή έμπνευσης και εργαστήριο τέχνης. Είναι να αναρωτιέσαι, μετά τα τόσα χρόνια περιπέτειας για την Εκκλησία της Ελλάδος, αν ο κ. Ιερώνυμος θα εφαρμόσει αυτά που λέει, αλλά και που υπονοεί το μειλίχιο ύφος του.

Blog των gay κληρικών ή, το Internet φέρνει τα πάνω κάτω!

Λίγοι, ίσως μυημένοι (π.χ. δείτε το ECCLESIAnet του Σαββάτου…), γνώριζαν ότι μια ομάδα gay κληρικών έχει δημιουργήσει το blog με όνομα Αδελφοποιημένοι Κληρικοί.

Παρότι κάποιες μέρες το αποσύρουν από το Διαδίκτυο, το μήνυμα είναι προφανές: τα social media παρέχουν τη δυνατότητα να βγουν στην κοινωνία θέματα. που ήταν αδιανόητο να τεθούν μέσα από την μέχρι πρότινος συγκρότηση της διακίνησης της πληροφορίας.

Έχουμε αρκετή δόση από αναρχία, αλλά, από την άλλη πλευρά, φαίνεται ότι ο παραδοσιακός έλεγχος της πληροφορίας, έχει φθάσει στα όριά του…

(η φωτο είναι από την «Ελευθεροτυπία»)

Ιερώνυμος, Ευστάθιος, παράδειγμα προς κάθε είδους εξουσία

Και ίντριγκες είδαμε, και ομαδοποιήσεις και άλλα φαινόμενα… Ωστόσο, η διαδικασία και η στάση των δύο επικρατέστερων υποψηφίων για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, δηλαδή των μητροπολίτών Σπάρτης Ευστάθιου και Θηβών Ιερώνυμου, δίνει μηνύματα προς όλες τις άλλες εξουσίες του τόπου. Τι έδειξαν οι Ιεράρχες;

-Ωριμότητα: προώθησαν το στόχο τους με σοβαρότητα, μακριά από την επίδειξη χαμηλού επιπέδου τρικ.

-Απεξάρτηση από τα Media: κατάλαβαν ότι η έκθεσή τους θα τους έκανε ζημιά.

-Δέσμευση στο ρόλο τους: έδειξαν ένα πρόσωπο συναφές με την θέση τους στην Εκκλησία, απέφυγαν να κάνουν τους «σταρ» και τις «βεντέτες»…

-Βάθος σκέψης: είναι και οι δύο μορφωμένοι.

-Εμπειρία: έχουν «κολλήσει ένσημα» στην ζωή τους, δεν είναι άεργοι που κληρονόμησαν ένα «μαγαζί» και δεν ξέρουν τι να το κάνουν.

-Καρδιά: ο Ευστάθιος έκανε δηλώσεις μετά τη μάχη, οι οποίες έδειξαν ότι δεν είναι ένα «κακομαθημένο παιδί», έτοιμο να τα κάνει λίμπα επειδή έχασε...

Ασφαλώς, πίσω από την εικόνα υπάρχουν και αδυναμίες και ρίσκα… Μακάρι, όμως, και οι άλλες εξουσίες της χώρας να αντιγράψουν κάτι από τα παραπάνω. Μακάρι η Ορθοδοξία να αποδείξει ότι είναι θεσμός, όχι μόνο για τους πιστούς, αλλά για το σύνολο των πολιτών αυτής της χώρας. Και των άθεων και των μεταναστών που έχουν άλλη πίστη (μουσουλμάνοι, κ.ά.). Οι κακομαθημένες και «χαλαρές» εξουσίες της χώρας μας χρειάζονται ένα θετικό παράδειγμα, που θα τους χαλάσει την πιάτσα της ήσσονος προσπάθειας.

Μετά Χριστόδουλο, η «περιουσία» της Ορθοδοξίας

Η Ορθοδοξία είναι ίσως το μόνο στοιχείο της σημερινής Ελλάδας, που της επιτρέπει να έχει ενδιαφέροντα και παρουσία εκτός των ελληνικών συνόρων. Είναι «περιουσία» για τον ελληνισμό και για την ανθρωπότητα.

Μετά το πέρας της «εποχής Χριστόδουλου», είναι κρίσιμο να γίνουν μερικές θεμελιώδεις κινήσεις, που θα επιτρέψουν στην Ορθοδοξία, τουλάχιστον να διατηρήσει τη λάμψη της:

1. Βελτίωση των σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Και οι δύο πλευρές μπορούν και πρέπει να κάνουν βήματα.

2. Διευθέτηση ανοικτών θεμάτων, όπως αυτό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων… Θα έχει κόστος, ωστόσο είναι μια δύσκολη αποστολή που πρέπει να γίνει.

3. Πιο καθαρή σχέση ελληνικού Κράτους και Εκκλησίας. Δεν πέρασε στο Σύνταγμα ο χωρισμός, ωστόσο υπάρχουν απλές κινήσεις, που μπορούν να προασπίσουν το κύρος και της πολιτικής και της Εκκλησίας…

4. Ενίσχυση των ελληνορθόδοξων εκκλησιών του εξωτερικού, όπου υπάρχει ελληνισμός της διασποράς, καθώς αποτελούν το πιο σημαντικό ιστό σύνδεσης των απανταχού Ελλήνων.

5. Αυτοσυγκράτηση των φιλόδοξων Ιεραρχών, που τοποθετούνται για θέματα εξωτερικής πολιτικής (π.χ., για το όνομα των Σκοπίων).

6. Ανάπτυξη προβληματισμού για θέματα που απασχολούν σοβαρά το σημερινό Έλληνα πολίτη, όπως είναι η ποιότητα ζωής/προστασία περιβάλλοντος.

7. Εγκαθίδρυση ενός συστήματος εσωτερικού ελέγχου στα οικονομικά της Εκκλησίας, καθώς ακόμα και αυτή τη στιγμή υπάρχουν «ανοικτές» υποθέσεις διαχείρισης (μια εξ αυτών διερευνά το υπουργείο Εξωτερικών).

Πάνω απ’ όλα, η Ορθοδοξία έχει χώρο για την ανάπτυξη πνευματικότητας, τη διαχείριση του θησαυρού της παράδοσής της και τη διατήρηση επικοινωνίας με ένα πολύ μεγάλο κοινό που πιστεύει ή την υπολήπτεται. Σε όποιες περιπτώσεις η διαχείριση αυτού του «θησαυρού» έγινε με συγκυριακή αντίληψη, η «περιουσία» απομειώθηκε και οι αξίες δοκιμάστηκαν. Στο επόμενο διάστημα θα έχουμε μια ακόμα ευκαιρία.

Ο Χριστόδουλος υπήρξε μια χαρισματική προσωπικότητα, που έβαλε τη σφραγίδα της όχι μόνο στην Εκκλησία, αλλά και στο σύνολο της Ορθοδοξίας. Ήταν, ίσως, ένα πρόσωπο ανάμεσα στα 2-3 με την μεγαλύτερη επιρροή στην πορεία της Ελλάδας κατά την δεκαετία 1998-2008. Στα θετικά αυτής της παρουσίας, η ανάδειξη της δύναμης που έχει η ελληνορθόδοξη εκκλησία. Το στοίχημα είναι, μετά την ανάδειξη, να προωθηθεί η σωστή διαχείριση.