Ποιοι είναι σήμερα Πρόσωπα Ευρείας Εμπιστοσύνης (Trust Agents);

«Για κοίτα ποιος μιλάει!». Πόσες φορές δεν λέμε κάθε μέρα αυτή την έκφραση!!! Πολιτικοί με επιδόσεις στο πελατειακό κράτος, δημοσιογράφοι με Cayenne που συμπαρίστανται στη γενιά των 700 ευρώ, επιχειρηματίες που μιλάνε για απασχόληση ενώ πούλησαν την επιχείρησή τους την εποχή της φούσκας…

Φαινόμενα των καιρών. Το ποσοστό των Trust Agents στις μέρες μας είναι πολύ μικρότερο από άλλες εποχές. Κάποιοι που ξεκίνησαν με κύρος και επιτυχίες, στην πορεία αντάλλαξαν αυτές τις δάφνες με τη δύναμη των πωλήσεων και τα ανταλλάγματα πρόσκαιρων αξιωμάτων. Διάφοροι power brokers που έχουν ισχύ γύρω μας, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι απολαμβάνουν εμπιστοσύνης από το κοινό. Τους φοβούνται, αλλά δεν τους σέβονται…

Δεν έχει έννοια η γκρίνια, μέρες που είναι. Πώς, αλήθεια, θα χτιστεί μια καινούργια γενιά Trust Agents σε μια χώρα που έχει ανάγκη, όσο ποτέ, πρόσωπα που εμπνέουν εμπιστοσύνη, διαθέτουν περίσσευμα αναγνώρισης και δεν το διαθέτουν στην πρώτη ευκαιρία με αντάλλαγμα «παντελόνιασμα» ή αξιώματα; Η τελευταία μήτρα που είχε βγάλει μαζικά Trust Agents ήταν αυτή της δικτατορίας και του Πολυτεχνείου. Το τι έγινε στην πορεία, το γνωρίζετε καλύτερα από τον καθέναν…

Εκείνη η γενιά και εκείνη η εποχή έχουν πλέον οδηγηθεί στην εφεδρεία, απλώς δεν υπάρχουν αυτοί που θα πουν με δυνατή φωνή, ότι εκείνη η σελίδα γύρισε. Πιθανόν η ιστορία αν αποδείξει ότι οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου και οι κινήσεις του Γ. Παπανδρέου τις πρώτες μέρες των εκλογών (σχηματισμός κυβέρνησης, κλπ), στην ουσία σηματοδότησαν την συνταξιοδότηση της «Γενιάς του Πολυτεχνείου». Τι σύμπτωση, αυτό συνέβη ακριβώς 35 χρόνια, μετά το 1974!

Trust Agents δεν χρειάζεται μόνο το σύνολο της χώρας και το πολιτικό σκηνικό. Μεγάλη ανάγκη τέτοιων προσώπων έχει και το επιχειρηματικό πεδίο. Λαμπροί businessmen που έγιναν πλούσιοι και είναι δύσκολο να σηκώσουν το βάρος της κρίσης, δεν μπορούν να παίξουν το ρόλο του Trust Agent. Ας δούμε, όμως, κι έναν συγγενή προβληματισμό σε χώρες εκτός Ελλάδος.

ΜΙΑ ΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ INTERNET, SOCIAL MEDIA

Κανω μια γρήγορη υπόθεση, αλλά νοιώθω ότι θα μπορουσα να καταθέσω επιχειρήματα, αν χρειαστεί: στη σημερινή Ελλάδα, μερικές από τις πιο έγκυρες γνώμες μπορεί να τις βρει κανείς στο Internet. Δεν είναι stars, δεν είναι celebrities, είναι, όμως, πρόσωπα που έχουν κατακτήσει την εγκυρότητα βήμα-βήμα. Δεν έχουν το άγχος της AGB και, επειδή τα γραπτά στο Internet μένουν, η μάχη τους με την αξιοπιστία είναι καθημερινή και συνεχής. Δέχονται σχόλια και δίνουν μάχη για τις ιδέες τους. Δεν είναι όλοι/όλες ακτιβιστές της πληροφόρησης, υπάρχουν -πλέον- και αρκετοί που έχουν την ευθύνη κάποιας δουλειας, άρα είναι διπλά προσεκτικοί σε αυτό που λένε...

*photo via flickr*

Δομικά θέματα στον τομέα των δημοσκοπήσεων

Ένας γνωστός δημοσκόπος, σε ανύποπτο χρόνο πριν τις εκλογές, και ένας πολύ γνωστός δημοσκόπος χθες, είπαν σε συζήτηση μεταξύ ολίγων ορισμένα στοιχεία που περιγράφουν το ζήτημα των μετρήσεων, υπό το φως του τι συνέβη στα exit polls. Τι είπαν, μεταξύ των άλλων;

1) Αρκετοί πελάτες των πολιτικών ερευνών πιέζουν για να παίρνουν μετρήσεις σε τιμές που είναι κάτω του κόστους.
2) Ο υπερβολικός –για τα μεγέθη της ελληνικής αγοράς- αριθμός media και ο οξύτατος ανταγωνισμός τους, έχει οδηγήσει σε ζήτηση ερευνών , πέραν των δυνατοτήτων της παραγωγής ερευνών στη χώρα μας.

(Έχουμε φθάσει μέχρι του σημείου, λένε, στα peak της αγοράς να είναι διαθέσιμος μικρότερος αριθμός ερευνητών, από αυτούς που χρειάζονται).

Τα δομικά αυτά γνωρίσματα δεν αφορούν μόνο την αγορά ερευνών, αλλά και τις συγγενείς των media και της επικοινωνίας. Με άλλα λόγια, οι ενδιαφερόμενοι ας αναζητούν τους επαγγελματίες με αρχές, που είναι διατεθειμένοι υπερασπιστούν την ποιότητα της δουλειάς τους.

Ο (και) σύμβουλος του Κ. Καραμανλή, κ. Γιάννης Λούλης, στην ιστοσελιδα του, καθώς και ο καθηγητής στατιστικής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάννης Πανάρετος στον Φοίβο Καρζή, δίνουν διαστάσεις ενός προαναγγελθέντος «ατυχήματος» για τα exit polls. Ο Γ. Λούλης έγραψε για «φιάσκο των δημοσκοπήσεων», ενώ ήδη ο Γιάννης Μαυρής της Public Issue που υπέστη επίθεση (αν και δεν έκανε exit poll), σημείωσε ότι ορισμένες επιθέσεις κατά των μετρήσεων έχουν στόχο τον περιορισμό τους κατά την προεκλογική περίοδο.

Οι ψύχραιμοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν ορισμένες εταιρείες μετρήσεων που είναι σοβαρές και, μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της στατιστικής, παρέχουν χρήσιμα στοιχεία. Όσοι, όμως, επιχειρούν να κάνουν τις δημοσκοπήσεις τακτικές πολιτικής διαχείρισης, ενέργειες υποκατάστασης της πολιτικής ανάλυσης ή μεθόδους άντλησης αναθέσεων, δημιουργούν τις προϋποθέσεις συνολικής αμφισβήτησης ενός χρήσιμου εργαλείου.

Επικοινωνία και κρίση: φορείς «κουκουλώματος» ή συντελεστές χτισίματος εμπιστοσύνης…

Η ΕΔΕΕ(Ενωση Εταιρειών Διαφημισης και Επικοινωνίας), της οποίας είμαι μέλος του ΔΣ, και η Ενωση Διαφημιζομένων Ελλάδος (ΕΔΕ), οργανωσαν εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής με θέμα «Brands, Επικοινωνία, ΜΜΕ σε κρίση;».

Στους κύκλους των επαγγελματιών του marketing και της επικοινωνίας υπάρχουν δύο τάσεις:
1. «Η κρίση πιέζει τα budgets της επικοινωνίας και της διαφήμισης. Να αντιπαρατεθούμε σε αυτήν την αντίληψη, υποστηρίζοντας με σθένος ότι οι δαπάνες marketing είναι παραγωγικές επενδύσεις».
2. «Η κρίση φέρνει στην επιφάνεια δομικά στοιχεία της αγοράς και του marketing. Να τα δούμε σε βάθος, γιατί οδεύουμε σε μια αλλαγή μοντέλου, όπου θα πρέπει να αλλάξουμε και εμείς».

Είμαι θιασώτης της δεύτερης προσέγγισης… Κατά τη γνώμη μου, δεν είμαστε μπροστά σε ένα κυκλικό φαινόμενο, όπου βλέπουμε μια μείωση των budget marketing κατά 20-30% (στην Ελλάδα μπορεί να είναι παραπάνω), κάτι που θα επανέλθει σε ένα ή δύο χρόνια, όταν θα φθάσουμε στην ανάκαμψη.

Παντα κατά την προσωπική μου άποψη, είμαστε μπροστά σε αυτό που λένε στην επιστημολογία paradigm shift. Αλλάζει ριζικά ο τρόπος που θα γίνονται τα πράγματα, όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά και στο marketing, στην επικοινωνία. Είναι ανούσιο να συνεχίσω να αναφέρομαι στις προσωπικές μου απόψεις, όταν στην εποχή του Internet, μπορώ να επιλεστώ τις απόψεις δύο πολύ πιο εγκύρων και ισχυρών φωνών.

Στα δύο επόμενα posts θα γίνει αναφορά στους εξής:
-Richard Edelman: πού φταίξαμε οι άνθρωποι της επικοινωνίας στην εμφάνιση της κρίσης και τι μπορούμε να κάνουμε.
-Τechcrunch.com: Internet εναντίον διαφήμισης, δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο, αλλά μια ανατροπή στο marketing οπως το γνωρίζουμε.

Στην Ελλάδα, όπως δείχνει και η έρευνα της Public Issue, η εμπιστοσύνη προς τους φορείς της επικοινωνίας , των δημοσίων σχέσεων και της διαφήμισης , είναι μακριά από το επιθυμητό σημείο. Αυτό μπορεί να αποτελεί αυστηρή κριτική προς τις πρακτικές που χρησιμοποιούν οι φορείς της επικοινωνίας , αλλά δεν μπορεί να σβήσει την ανάγκη για χρησιμοποίηση κανόνων και τεχνικών επικοινωνίας. Κάποιων άλλων από εκείνους (του «κουκουλώματος») που χρησιμοποιήθηκαν στο Βατοπέδιο, αλλά κανόνων. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δεν θα έχει μόνο αλλαγές, πολιτικών, νόμων και προσώπων. Θα χρειαστεί και δράσεις, που θα ενημερώσουν τους πολίτες, θα αναπτύξουν διάλογο μαζί τους, θα φέρουν feedback, θα επιβεβαιώσουν τις νέες πρακτικές και αντιλήψεις.

Το ίδιο θα δούμε και στα θέματα της διαφάνειας, της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στην προστασία του περιβάλλοντος. Οι ενδιαφερόμενοι, ας διαλέξουμε στρατόπεδο.

*photo via flickr*