Τρεις παράλληλες Ελλάδες

Η εβδομαδιαία μου συμβολή στη στήλη #changingGreece της Lifo

Στιγμιότυπο από τα γυρίσματα του βιντεοκλιπ "Το πικρό τσάι της ξενιτιάς"

'Συνεχίζεται το κύμα μετανάστευσης Ελλήνων στο Ντουμπάι, για την ακρίβεια συνεχίζεται αυξανόμενο. Άλλοι έρχονται με το αεροπλάνο και άλλοι με αλεξίπτωτο'. Αυτά λέει η Ε.Κ. που ζεί χρόνια εκεί , αλλά το μυαλό της είναι στη χώρα μας, καθώς βοηθάει εμπράκτως (μέσα από συλλογικότητα) σε μια σκληρή περιοχή της ανθρωπιστικής κρίσης. Εκείνοι που μεταβαίνουν με 'αλεξίπτωτο' είναι συνέλληνες που μεταναστεύουν όπως-όπως, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο σχέδιο για το τι θα κάνουν εκεί. Φεύγουν με την πίκρα οτι δεν έχουν τύχη στην Ελλάδα. 

Μεσαία τάξη: Xορεύοντας με τους λύκους που δεν είναι μόνο το Μνημόνιο

Πόσο στοιχίζει η αγορά μιας θέσης εργασίας μέσω ενός «καλού» πτυχίου;

 Η εβδομαδιαία μου συμβολή στη στήλη #changingGreece της Lifo

Follow your dreams "Cancelled" by Bansky

Μερικοί θα 'χετε βαρεθεί να ακούτε για το βιβλίο του Γάλλου καθηγητή Thomas Piketty, για το οποίο έχει γίνει μεγάλος θόρυβος στην Αμερική και κάπως λιγότερος στην Ευρώπη. Όσοι δεν έτυχε να ακούσετε γι' αυτό, μπορείτε να δείτε μια εκτενή παρουσίαση του Paul Krugman. Πρόκειται για την πιο πολυσυζητημένη και εντυπωσιακή ανάλυση των τελευταίων δεκαετιών που υποστηρίζει ότι η ανισότητα των εισοδημάτων βαίνει αυξανόμενη, διαδικασία που, μεταξύ των άλλων, διαβρώνει τη μεσαία τάξη.

"Ζητείται μανικιουρίστα που να ξέρει Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά και Ρώσσικα"

“Βάλε στην άκρη τα μαθηματικά, αφού σε έχουν εκθέσει από το 2010 μέχρι σήμερα” μου ‘πέταξε’ κατάμουτρα πρόσφατα 32χρονος συνεργάτης. “Στον τάδε και στον δείνα τομέα οι εξελίξεις είναι καλύτερες απ' όσο προβλέπει ο ορθολογισμός σου”. Έχουν βάση αυτά που λέει ο αψύς νεαρός: όπως πολλές φορές έχει συμβεί στην Ελλάδα πχ. από το 1900 και μετά, η ξεγραμμένη κάθε τρίμηνο χώρα μας, τα κατάφερε καλύτερα απ' ό,τι πρόβλεψαν πολλοί σοφοί, οι διεθνείς οργανισμοί και οι εγχώριοι αναλυτές. Με μεγάλο τίμημα για το 28% των ανέργων και ένα επιπλέον 30%, δηλαδή εκείνων που έχουν τσακιστεί τα εισοδήματα και τα σχέδιά τους, αλλά το σκαρί κρατάει.

Φούρνο στην Αίγινα ή εταιρεία στη Silicon Valley;

Δεν είχα πολλά περιθώρια για συναισθηματισμούς όταν πήγα να μιλήσω σε ένα αμφιθέατρο της σχολής, όπου πριν αρκετά χρόνια είχα αποφοιτήσει. Ένοιωθα την πίεση να αποφύγω να μιλήσω μόνο για Silicon Valley και σαλιγκάρια.

Αρκετές δεκάδες φοιτητές της σχολής ηλεκτρολόγων μηχανικών ήταν παρόντες στην εκδήλωση του ΙΕΕΕ, πρόσωπα από αυτά που ξέρεις ότι έρχονται απο την «άλλη Ελλάδα». Ξέφυγα λίγο από το θέμα μου, δεν έμεινα αυστηρά σε θέματα marketing. Είχα στο μυαλό μου έναν φοιτητή Μηχανολόγων Παραγωγής (Χανιά) , που παρότι ονειρευόταν μια ζωή αυτή τη σχολή, προτίμησε να την αφήσει μετά από ένα χρόνο σπουδών και να ξεκινήσει από την αρχή στη Γεωπονική, επειδή αυτό θεωρεί ότι θα είναι πιο χρήσιμο στην εποχή της κρίσης. Όπως και δύο αρχιτεκτόνισσες με διεθνείς σπουδές, οι οποίες προτίμησαν να αλλάξουν ρότα και να στραφούν στη μαγειρική.

Έτσι ξεκίνησα την παρουσίασή μου, αναλύοντας σε φοιτητές μιας από τις πιο περιζήτητες σχολές της Ελλάδας, ότι έχουν 7 διαφορετικές επιλογές, πολλές από αυτές πέραν των σπουδών του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού που κατάφεραν να ξεκινήσουν. Τα υπόλοιπα θα τα δείτε στην παρουσίαση που επισυνάπτεται (βρείτε τα notes στο τέλος αυτής της σελίδας)

Η Γεωπονική δείχνει πως η νοοτροπία αλλάζει πολύ αργά

Η συντριπτική πλειοψηφία απο τους 90 πρωτοετείς της Γεωπονικής Αθηνών αποτελείται, σύμφωνα με μια φοιτήτρια, απο παιδιά των οποίων οι οικογένειες ζουν στην Αθήνα. Βρέθηκαν σε αυτη τη σχολή , κατά κανόνα , απο καραμπόλα. Είχαν ως πρώτη επιλογή άλλες σχολές, τελείως διαφορετικού προσανατολισμού, όπως η Ιατρική.
Ασφαλώς δικαιούνται τα νέα παιδιά να αντιδρασουν με κάποια επιχειρήματα, όπως: ' οι προηγούμενες γενιές καταστρέψατε τη χώρα και τώρα θελετε να μας στείλετε εμάς, για τιμωρία, στην εγκαταλειμμένη ελληνική ύπαιθρο. Μας παροτρύνετε να πάμε στην επαρχία, με τη πολύ φτωχή ζωή και με εισοδήματα πολύ μικρότερα απότι κερδίζατε εσείς'. Σε προσωπικό επίπεδο, τα παιδιά αυτά έχουν το δικαίωμα να το λένε. Στο επίπεδο της κοινωνίας, θα έπρεπε ήδη να φαίνονται κάποια σημάδια, για την ανάγκη αναζωογόνησης της υπαίθρου στο παραγωγικό τομέα.
Για όσο διάστημα, η νεολαία θεωρεί οτι η ενασχόληση με τον αγροκτηνοτροφικό τομέα ειναι 'τιμωρία' , αυτο θα σημαίνει ότι καλλιεργούνται ακόμα οι αυταπάτες για τη δυνατότητα να διορισθούν στο δημόσιο ή να βρούν καποια καλοπληρωμένη δουλειά σε κάποιες υπηρεσίες στη πόλη, ενώ η οικονομία καταρρέει από την ύφεση.
Ο Γιώργος ειναι 30 χρονών και προτιμά να ταξιδεύει 60 χιλιόμετρα κάθε μέρα, για να διδάσκει ως αναπληρωτής καθηγητής και αρνείται να συμβάλει στη μεσαία αγροτική παραγωγή του πατερα του. Προτιμά ένα μηνιαίο εισόδημα 700 ευρώ, που παίρνει με αρκετή καθυστέρηση, ενω οι προπτικές να γίνει μόνιμος ειναι πολύ μακριά (δεν έχει περάσει ακόμα απο ΑΣΕΠ και οι προβλέψεις ειναι γκρίζες). Ολες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι 'τσοντάρει' ο 60χρονος πατέρας του, ένας παραδοσιακός έντιμος αγρότης.
H αλήθεια ειναι πως υπάρχει κάποια κινητικότητα υπέρ της αναζωογόνησης της πρωτογενούς παραγωγής, όπως έδειξε η περιπτωση του φοιτητή Πολυτεχνείου, που 'πέταξε' δυο χρόνια σπουδών, για να ξεκινήσει απο το μηδέν στη Γεωπονική.Σχετική ειναι και η περίπτωση τριών αδελφιών, που ακολουθουν τρεις διαφορετικές εξειδικεύσεις της Γεωπονικής, προφανώς στα πλαίσια ενός οικογενειακού σχεδίου.
Η σημερινή κατάσταση στην αγροτική παραγωγή ειναι φυσικό να μην εμπνέει τους νέους. Ενα μεγάλο μέρος 'αγροτών' ειναι στην ουσία εισοδηματίες, που παίρνουν γενναίες επιδοτήσεις και συντηρούν μια χαμηλής ποιότητας και παραγωγικότητας παραγωγή, χρησιμοποιώντας οικονομικούς μετανάστες. Ενα άλλο μέρος της αγροτικής παραγωγής, αποτελείται απο παραδοσιακούς αγρότες, που ασχολούνται με καλλιέργειες πολύ μικρής απόδοσης και ανεμικής προοπτικής (λχ λάδι). Οι τελευταίοι ειναι όμηροι μιας ξεπερασμένης αντίληψης για το πρωτογενή τομέα , δουλεύοντας επτά μέρες την εβδομάδα και απολαμβάνοντας τη μιζέρια της ελληνικής περιφέρειας.
Τι αντιδράσεις έχετε; ρώτησα πριν μερικές εβδομάδες το πιο στενό συνεργάτη βουλευτή, που εκλέγεται σε μεγάλη αγροτική και φτωχή περιφέρεια. 'Στα χωριά  δεν έχουμε κανένα πρόβλημα' απάντησε. 'Ολα σχεδόν τα σπίτια έχουν ένα καλό εισόδημα απο τις επιδοτήσεις, ενώ παίρνουν και απο μια αναπηρική σύνταξη'. 
Χρειάζεται υπομονή λοιπόν... Κάποιες ηγετικές ομάδες στο αμέσως επόμενο διάστημα μπορεί να συμβάλουν, ώστε η ανάγκη στήριξης της ελληνικής αγροτικής παραγωγής να μην γίνει σε συνθήκες που μοιάζουν με καταδίκη των νέων.. Να επεξεργαστούν κάποιο σχέδιο, να δώσουν νόημα, να συνδυάσουν την αναζωογόνηση της περιφέρειας σε αλλους τομείς (πολιτισμός, ψυχαγωγία) και να αποσυνδέσουν τη παραγωγή απο τη κρατική πατρωνία (επιδοτήσεις για άχρηστη παραγωγή ή για επενδύσεις-μαϊμου). 
Α, η αντικατάσταση των καρκινωμάτων των παραδοσιακών Συνεταιρισμών, θα είναι πρωταρχικής σημασίας.

Ο 28χρονος άνεργος γεωπόνος Νικόλας και τα "μπλόκα" της λογικής μας

To παρακάτω κείμενο φιλοξενήθηκε στην ανανεωμένη ιστοσελίδα της εβδομαδιαίας free press εφημερίδας Athens Voice.

Ο Νικόλας μου είπε χθες στο γήπεδο, όπου παίζαμε μπάσκετ, ότι πριν δύο μέρες έληξε η σύμβασή του σε υπηρεσία του Υπουργείου Γεωργίας, ενώ πριν 12 μήνες είχε μείνει πάλι χωρίς δουλειά, όταν έκλεισε η εταιρεία που εργαζόταν. Εχει πτυχιο γεωπόνου και είναι διαφορετική περίπτωση από την άνεργη 29χρονη Αναστασία, που, όταν έγραψα σημείωμα γι' αυτήν,
κατακλείστηκε το blog μου και το Twitter από σχόλια.

Ο Νικόλας θα είχε πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να βρει σύντομα δουλειά, αν η Ελλάδα δεν είχε διαλέξει το δρόμο της αργής κατάρρευσης: η χώρα και η κοινωνία κάνει ατέρμονες διαπραγματεύσεις σε ομάδες που έχουν κατοχυρωμένες αμοιβές και εξασφαλισμένη ασυλία.

Πού θα βρουν δουλειά οι άνεργοι νέοι, αν δεν γίνει παράλλλη προσπάθεια για να αυξηθεί η παραγωγή στους λίγους κλάδους όπου υπάρχει ακόμα αναπτυξιακό απόθεμα; Ο αγροτικός τομέας και ο τουρισμός είναι απο τους λίγους... Η προοπτική βρίσκεται μόνο στο να γίνουν επενδύσεις για να ανοίξουν δουλειές.

Αν ξοδέψουμε το 2010 σε παζάρια με τους εφοριακούς και τον ΟΛΠ, αυτό θα πνίξει κάθε ελπίδα να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Το πολιτικό σύστημα θεωρεί ότι η ύπαρξή του εξαρτάται μόνο από το δημόσιο τομέα και τα προνόμιά του. Την ίδια στιγμή, παραγωγικές επιχειρήσεις, που ήταν πάντα συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, οδηγούνται σε απρόσμενο (ακόμα και για τις τράπεζες) θάνατο, όπως η "Αρχέτυπον" του Γ. Κορδέλη.

Ο 28χρονος Νικόλας και η 29χρονη Αναστασία δεν ανήκουν σε καμμιά ομάδα των 48 ατόμων που μπορεί να στήσει μπλοκα. Δεν έχουν ομάδα πίεσης που να φοβίζει τους βουλευτές της Β' Αθηνών. Ο ΣΕΒ και το ΕΒΕΑ δεν δείχνουν ενδιαφέρον, παρότι οι μελέτες του ΙΟΒΕ είναι εύγλωττες για την κατιούσα της επιχειρηματικότητας.

Το δράμα αυτών των νέων σφίγγει το λαιμό της κοινωνίας, κι ας είναι αξιοπρεπέστατοι και οι δύο τους. Τι θα κάνουν; Μολότωφ; Ψυχίατρο; Γλείψιμο για Stage; Εδώ είναι η ευθύνη του καθενός μας, να πάρει ένα νέο/νέα από το χέρι και να πιέσουμε όλοι μαζί: πέρα από τα παζάρια με τις κατοχυρωμένες ομάδες, η χώρα πρέπει ταχύτατα να βρει σχέδιο για να δημιουργήσει ζωντανές, διατηρίσιμες θέσεις εργασίας.

Υ.Γ.: Ο Νικόλας (το όνομα δεν είναι το πραγματικό) είναι ένα χαρούμενο παληκάρι και πολύ καλός παίκτης στο μπάσκετ. Η έμφυτη αισιοδοξία αυτών των παιδιών είναι ένα θετικό στοιχείο, αρκεί να βοηθήσουμε για να διατηρηθεί...

*photo via flickr*

Tι συστήνεις στην 29χρονη Αναστασία; Μολότωφ; Stage; Ψυχίατρο;

Πριν από καιρό ξιφουλκούσα κατά των υποκριτικών δακρύων συμπάθειας για τους stagières, αλλά δεν είχα πρόχειρο ένα παράδειγμα νέου, από αυτούς που είναι σε κάποιο περιθώριο: νέοι/νέες με πολλαπλάσια προσόντα από τους stagières, που δεν είχαν την αξιοπρέπεια να στοιβαχτούν σε ένα προθάλαμο βουλευτή ή να τοποθετηθούν ως δήθεν καθαριστές του Δήμου, μέχρι να μονιμοποιηθούν και να γίνουν ημι-αργόμισθοι.

Ώσπου ήρθε στα χέρια μου το βιογραφικό της 29χρονης «Αναστασίας»… Με τον συνήθη και απολύτως δόκιμο τρόπο, όπου κάποιος γνωστός του νέου άνεργου προσφεύγει σε έναν σαν και εμένα, που θεωρητικά έχει εμπειρία, γνωριμίες, ίσως και λίγη διάθεση.

Η «Αναστασία» (τα στοιχεία τα σημειώνω τροποποιημένα για προφανείς λόγους) έχει πάρει δύο πτυχία με καλό βαθμό από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, από αυτά, είναι αλήθεια, που η «πρακτική» Ελλάδα δεν τα θεωρεί άμεσα μετατρέψιμα στην αγορά εργασίας. Ας πούμε κάτι σαν διεθνείς σπουδές… Έχει παρακολουθήσει 5 σεμινάρια των 500-800 ωρών με ενδιαφέρον αντικείμενο (από απόκτηση δεξιοτήτων πληροφορικής μέχρι προώθηση πολιτιστικού προϊόντος).

Γνωρίζει πολύ καλά αγγλικά, αλλά το κυριότερο είναι πώς η «Αναστασία» δεν είναι βολεμένη, ούτε αργόσχολη: τα τελευταία έξη χρόνια έχει προσπαθήσει να βρει απασχόληση και έχει δουλέψει από ταμίας σε κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών στη Στερεά Ελλάδα, μέχρι και τηλεφωνήτρια σε εταιρεία τηλεφωνικής εξυπηρέτησης. Άτομο κοινωνικά ενεργό, συμμετέχει σε οργανώσεις για την κακοποίηση γυναικών κλπ.

Τι να την συμβουλέψουμε;

Οι εύκολες λύσεις στην Ελλάδα του 2010 είναι οι παρακάτω:

ΜΟΛΟΤΩΦ: να συμμετέχει στις κατά καιρούς διαδηλώσεις, οπού πολλά νέα παιδιά καταγγέλλουν την αναλγησία των παλαιότερων γενεών (της δικιάς μου δηλαδή και της προηγούμενης). Με αυτό τον τρόπο, εκτονώνονται μαθητές και νέοι, δίνουμε εικόνα στο CNN και λόγο ύπαρξης σε κόμματα, που στηρίζονται στο να στηρίζουν κάθε είδους διαμαρτυρία. Και, όπως έγραψε, με μια καταπληκτική ατάκα, ο φίλος μου ο Στέφανος από το Ναύπλιο, «στην Ελλάδα, επειδή κάποτε η διαμαρτυρία ήταν παράνομη, τώρα κάθε παρανομία βαφτίζεται διαμαρτυρία».

STAGE ΚΑΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ: καλή ιδέα, αλλά δεν μπορεί να καλύψει όλους τους νέους/νέες. Η δική μου χοντροκομμένη αίσθηση είναι ότι στο απόγειό της, με τα stage της προηγούμενης κυβέρνησης, βόλεψε (ή επιχείρησε να βολέψει) έναν στους τρεις άνεργους νέους, αυτούς που είχαν τη διάθεση να περιμένουν επί ώρες στον προθάλαμο του βουλευτή, για να τους δώσουν μια παράνομη θέση των 500 ευρώ, μήπως και γίνει το «κόλπο» και διοριστούν.

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ: θα το έχετε ακούσει και εσείς, ότι οι ψυχίατροι κάνουν χρυσές δουλειές αυτή την περίοδο, από ανθρώπους-θύματα της οικονομικής κρίσης, ή άτομα που δεν αντέχουν να κατεβάσουν τις προσδοκίες τους για κατανάλωση (αυτοκίνητο, σπίτι, διακοπές, ρούχα μάρκας, κλπ). Οι φήμες λένε ότι αρκετοί γιατροί αυτής της κατηγορίας συστήνουν την πιο εύκολη λύση, δηλαδή, τα χάπια.

REALITY SHOW: πάντα υπάρχει η «λύση» να προστρέξει ο νέος/η νέα σε κάποιο reality show της τηλεόρασης, από αυτά που ξεσκίζουν τα προσωπικά στοιχεία ατόμων που βρίσκονται σε δύσκολη θέση και τα κάνουν «κρέας» στη διάθεση της AGB. Ούτε αυτό όμως είναι λύση, καθώς μόνο ένας στους 5.000 νέους μπορεί να ελπίζει ότι θα τον διαλέξει κάποια εκπομπή, καθώς δεν χρειάζονται περισσότερους για να στήσουν μια εκπομπή, όπου όλοι εμείς νοιώθουμε ευτυχισμένοι επειδή δεν έχουμε φθάσει στο σημείο κατάπτωσης του νέου που «ξεγυμνώνεται» σε πανελλαδική θέα.

ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΙΟ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΕΣ ΙΔΕΕΣ
Το πρώτο πράγμα που μπορεί να κάνει η «Αναστασία» είναι να μελετήσει το πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Wall Street Journal. Παρότι δεν είναι πια φοιτήτρια, η ανάλυση αυτή δείχνει ποιες επιπλέον δεξιότητες μπορεί να προσθέσει στο βιογραφικό της, αφού έχει το κουράγιο να το παλέψει. Τηλεγραφικά, μπορούμε να πούμε σε όλες τις «Αναστασίες» αυτής της χώρας ορισμένες ιδέες, όπως αυτές:

-να ενισχύσει την κοινωνική δικτύωσή της (networking). Να κάνει επαφές με φίλους, γνωστούς, ανθρώπους που μπορούν να της ανοίξουν κάποια επιπλέον πόρτα. Αυτό ισχύει για όλες τις χώρες, αλλά στη δική μας συμβαίνει πολύ περισσότερο: η καριέρα ενός νέου εξαρτάται το πολύ κατά 20-30% από τα προσόντα του και κατά 70-80% από τις γνωριμίες του (ή τις επαφές της οικογένειας του).

-να ξεκινήσει την εκμάθηση μιας ακόμα ξένης γλώσσας, αφού τελειοποιήσει τα αγγλικά της. Θα ήθελα πολύ χώρο για να αναφέρω όλα τα επιχειρήματα. Για να μην σας κουράσω, θα το θέσω δογματικά: σε μια χώρα όπως η Ελλάδα (αλλά όχι μόνο στην Ελλάδα), οπού οι περισσότερες εταιρείες θα καταλήξουν θυγατρικές πολυεθνικών ή προμηθευτές πολυεθνικών, οι ξένες γλώσσες (όχι μια, αλλά περισσότερες) , είναι από τα απολύτως απαραίτητα διαβατήρια.

-να διατηρήσει την δραστηριότητά της στα social media. Βοηθάνε σε δικτύωση, αλλά και σε αυτοβελτίωση. Ανοίγουν καινούργια παράθυρα. Δεν είναι θεωρητική αυτή η τοποθέτησή μου, μπορώ πολύ εύκολα να σας αναφέρω μια δεκάδα παραδείγματα νέων ανθρώπων, που έχουν καλύτερη πορεία από άτομα ιδίας ηλικίας/προσόντων, γιατί τα social media τους άνοιξαν δρόμους που δεν μπορούν να κάνουν οι παραδοσιακές πρακτικές

ΔΕΝ ΦΘΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΞΥΠΝΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Το θέμα που έχουν οι «Αναστασίες» αυτής της χώρας είναι ότι αν είχαν γεννηθεί 20 ή 10 χρόνια πριν, θα εύρισκαν πολύ πιο εύκολα δουλειά. Με τα ίδια προσόντα. Εφόσον τόσοι νέοι/νέες στα 25 και στα 28 τους νοιώθουν ότι είναι στα αζήτητα, παρότι το έχουν παλέψει με πτυχία και με σεμινάρια και με πρόσκαιρες δουλειές, αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο δικό τους. Είναι κυρίως κοινωνικό, είναι πρόβλημα της χώρας. Η πιο πρόσφατη «απάντηση» που έδωσε το πολιτικό σύστημα, ήταν να βάζει τον έναν στους τρεις νέους αυτής της κατηγορίας στην «κρεατομηχανή» των stage.

Η κοινωνία, οι ιδιωτικές εταιρείες, οι πολίτες με αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, μπορούν να κάνουν μια χειρονομία που δεν είναι συμβολική, αλλά έχει ουσία: να «υιοθετήσει» ο κάθε φορέας, το κάθε άτομο μια «Αναστασία». Ακόμα και οι εταιρίες που πλήττονται από την κρίση (και είναι πάρα πολλές), αν έχουν ψυχή και όραμα, μπορούν να κάνουν μια τέτοια κίνηση, που δεν είναι φιλανθρωπία, αλλά μια δράση στα πλαίσια της καλώς νοούμενης Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (και όχι αυτής που γίνεται μόνο για τα μάτια του κόσμου ή για να εκδοθεί ένα δελτίο τύπου). Ένα άτυπο stage, αφού το κανονικό stage, που είχε ακριβώς αυτή την αποστολή, βιάστηκε και ακυρώθηκε.

Γνωρίζω ότι δεν είναι κάτι απλό. Παρόλα αυτά, είναι ρεαλιστικό…

*photo via flickr*

"Ποταμοί δακρύων" για τα Stage, ελάχιστο ενδιαφέρον για στήριξη καινοτομίας και επιχειρηματικότητας

Η υπερπληθώρα Μέσων έχει οδηγήσει σε "θεατροποίηση" της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, όπως συμβαίνει με την υπόθεση των Stage. Την ίδια στιγμή που κυριαρχεί η δυσάρεστη υπόθεση των Stage, ουδείς ενδιαφέρεται για δεκάδες χιλιάδες νέους, που περίμεναν την εξέλιξη προγραμμάτων χρηματοδότησης για νεανική και καινοτομική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Ο ΟΑΕΔ, για παράδειγμα, ανέβαλε ένα πρόγραμμα επιδότησης νέων που θα εκκινούσαν την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, προφανώς γιατί τα κεφάλαια κατευθύνθηκαν στην εξαπάτηση μέσω Stage. To πρόγραμμα επιχορήγησης νεανικής και γυναικείας επιχειρηματικότητας έχει πάρει -από τον Ιούνιο- δύο αναβολές, χωρίς να γνωρίζει κανείς αν και πότε θα υλοποιηθεί.

Η ανακολουθία στα προγράμματα χρηματοδότησης της επιχειρηματικότητας αφορά σε έναν αριθμό ελλήνων, που είναι της ίδιας τάξεως ή και μεγαλύτερος από αυτών των Stagiers. Δεν αφορά, όμως, στο όνειρο του διορισμού στο δημόσιο, ούτε περνά μέσα από τόσο εξευτελιστικές διαδικασίες, όσο αυτές στις οποίες ειδικεύονται "δημόσια πρόσωπα", όπως ο κ. Βερναρδάκης.

Η εκδήλωση 1ο SmartBusiness Forum θα ασχοληθεί, μεταξύ άλλων, και με την ενίσχυση της καινοτομικής και νεανικής επιχειρηματικότητας, όχι μόνο για την δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά και για την αυξηση της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της δημιουργικότητας της χώρας. Στα πλαίσια της εκδήλωσης έχουν εντοπισθεί επιχειρήσεις case studies, που έχουν επιλέξει το δύσκολο δρόμο της δημιουργίας και σημειώνουν ορισμένα κενά στη χρηματοδότηση της επιχειρηματικότητας.

Κενά στη χρηματοδότηση καινοτομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας

Τα venture capital funds, παρ' όλο που αναπτύχθηκαν σημαντικά τα τελευταία χρόνια, λειτουργούν με κανόνες που οδηγούν στη χρηματοδότηση ενός μικρού αριθμού ελληνικών επιχειρήσεων. Το τραπεζικό σύστημα χαρακτηριζεται από ένα τρόπο λειτουργίας που δεν ευνοεί την κεφαλαιακή ενίσχυση δημιουργικών και ανερχομένων επιχειρήσεων. Τα κρατικά προγράμματα επιχορηγήσεων (ΚΠΣ, ΕΣΠΑ, ΓΓΕΤ) έχουν μετεξελιχθεί σε γραφειοκρατικές διαδικασίες, που κατά κανόνα παρέχουν επιδοτήσεις σε εταιρείες χωρίς αξιολόγηση του δυναμισμού και των πραγματικών προοπτικών τους. Ορισμένα μέτρα που μπορούν να αντιστρέψουν τα φαινόμενα αυτά:

Δ1.Αξιολόγηση των προγραμμάτων ενίσχυσης επιχειρήσεων, ώστε να γίνει διόρθωση των φαινομένων χρηματοδότησης προβληματικών εταιρειών και αντιαναπτυξιακών δραστηριοτήτων, που υποβάλουν δήθεν σχέδια επενδύσεων σε καινοτομία.
Δ2.Πρόβλεψη δομών που θα παρέχουν χρηματοδοτική υποστήριξη σε ανερχόμενες επιχειρήσεις, που δεν καλύπτονται από το πλαίσιο των venture capital funds και τις πρακτικές του τραπεζικού συστήματος.
Δ3.Δέσμευση για συνεπή ροή της χρηματοδότησης καινοτομικών δραστηριοτήτων και νεανικής επιχειρηματικότητας.

Λεφτά στους «μαντράδες» ή στα start-ups;

Τα πρώτα πακέτα διάσωσης (bail-out) που έδωσε η ελληνική Πολιτεία ήταν στους «μαντράδες» αυτοκινήτων (500 εκατομμύρια ευρώ, μέσω της μείωσης του τέλους ταξινόμησης) και στην επέκταση των διορισμών του Δημοσίου (2,5 δισεκατομμύρια μέσω ΟΑΕΔ).

Τέτοια μέτρα μπορεί να επιδεινώσουν την κρίση, αφού ανακυκλώνουν τα αίτια που φωλιάζουν στην ίδια τη χώρα μας («πώρωση» με τα αυτοκίνητα και με το αραλίκι στο Δημόσιο). Την ίδια στιγμή, κάποιοι άλλοι σκέφτονται πώς να ενισχύσουν την καινοτόμο επιχειρηματικότητα και τα start-ups.

To εγχείρημα δεν είναι απλό. Τι είναι, όμως, απλό σε μια περίοδο που θα αυξηθεί κατακόρυφα η ανεργία και, μάλιστα, των νέων και ιδίως των πτυχιούχων;…

*photo via flickr*

Η κρίση τροφοδοτεί τα LinkedIn, Xing

Όταν αυξάνεται ο αριθμός αυτών που ψάχνουν για δουλειά, τότε ενισχύονται οι μετοχές του LinkedIn και των «κλώνων» του. Ένα παλιότερο άρθρο του Fortune σημείωνε ότι σε περιόδους κρίσης, ενισχύεται η διάθεση των στελεχών να ψάχνουν ευκαιρίες καριέρας (ή απασχόλησης) μέσα από προσωπικά δίκτυα.

Το networking στις δύσκολες εποχές αποκτά μεγαλύτερη αξία, σε σχέση με την προσφυγή σε head hunters κλπ. Το LinkedIn έχει διατηρήσει αρκετά low profile, σε σχέση με το Facebook και τα άλλα φασαριόζικα social media. Για την πορεία του LinkedIn, αλλά και άλλων παρόμοιων όπως το Xing, μας λέει σχετικό άρθρο του Economist.

Μικροί ήρωες της εκπαίδευσης, ένα θαύμα και μια ελπίδα...

Ξεκίνησε άλλη μια σχολική χρονιά, σε μια στιγμή που δεν φαίνεται ιδιαίτερος ενθουσιασμός ούτε από γονείς, ούτε από μαθητές. Η Ελλάδα είναι η χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το μεγαλύτερο αριθμό διδιασκόντων ανά αριθμό μαθητών. Ως δια μαγείας, στις σχολικές τάξεις εμφανίζονται πολλά κενά, ένεκα και των αποσπάσεων.

Πολιτικοί, συνδικαλιστές και άτομα/εκπαιδευτικοί είναι, ο καθένας κατά τη δύναμή του, οι υπεύθυνοι γι’ αυτό το σύγχρονο "θαύμα". Αν αυτή η εικόνα στενοχωρεί και τρομάζει, από την άλλη πλευρά παίρνω θάρρος από τα πολλές δεκάδες βιογραφικά που ήλθαν στα χέρια μου, σε μια ανταπόκριση δύο αγγελιών για αντίστοιχες θέσεις εργασίας. Νεαρά άτομα με απίστευτα προσόντα, -δεν υπάρχει περίπτωση να γράφουν υπερβολές, ένα στοιχειωδώς έμπειρο μάτι το καταλαβαίνει.

Αυτά είναι μικρά "διαμάντια", από παιδιά που προσπάθησαν κόντρα στην κοινή πεποίθηση, ότι σήμερα στην Ελλάδα τις θέσεις τις παίρνουν όσοι είναι δικτυωμένοι και όχι όποιοι έχουν προσόντα... Δεν είναι η μόνη ελπίδα αυτή της χώρας, αλλά είναι από τις μεγαλύτερες. Χιλιάδες οικογένειες και δεκάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι, που επενδύουν στη γνώση, παρά τη συλλογική απαξίωση της ίδιας της γνώσης.

Μπορεί να ξενιτευτούν, ίσως οδηγηθούν σε ετεροαπασχόληση, σαν το Κώστα που γνώρισα στην Πάρο, πτυχιούχο του Μετσοβείου, να δουλεύει στο μπαρ του ξενοδοχείου... Τίποτα από αυτά δεν είναι κακό, αν οι εκπρόσωποι της νέας γενιάς αποδεχθούν ότι δεν θα έχουν τα προνόμια και τις αμοιβές της γενιάς των γονιών τους. Αν συμφιλιωθούν με την ιδέα, ότι θα πρέπει να προσπαθήσουν για πιο θεμελιώδη θέματα, με όπλο τη γνώση και τον κοσμοπολιτισμό τους...

*η φωτο είναι από το flickr*