Εκλογές και Social Networks «Γιούχα, ανωνυμία και ακατέργαστο χρυσάφι»

'Αρθρο μου που δημοσιεύθηκεστο Εθνος της Κυριακής (10-6-2012)

 

Θα ξεκινήσω με μια ωμή διαπίστωση: τα Νέα Μέσα, τα Κοινωνικά Δίκτυα (Social Networks), διευρύνουν/βαθαίνουν τη πληροφόρηση των ‘ψαγμένων’ πολιτών, αλλά μπορεί να αυξήσουν τη σύγχυση όσων έχουν έλλειψη προσανατολισμού.

Ας πιάσουμε όμως το θέμα απο μια άλλη πλευρά: οποιοδήποτε κόμμα ή πολιτικός σέβονται τον εαυτό τους, στην Ελλάδα του 2012, είναι αδιανόητα να μην αξιοποιήσουν τα Κοινωνικά Δίκτυα στην επικοινωνία τους.  Τα Κοινωνικά Δίκτυα όμως δεν είναι ‘μαγικό ραβδί’. Είναι ένας καθρέφτης, που μέσα του βλέπεις το αν το κόμμα που τα χρησιμοποιεί έχει δημοκρατικές δομές, έχει δυναμικά στελέχη, έχει πρόγραμμα, έχει αναπτύξει με τα δυναμικά στρώματα της κοινωνίας.

Στις εκλογές της 6^ης Μαϊου κάποια κόμματα που μετέφρασαν την αποδοχή τους στα Κοινωνικά Δίκτυα, ως επιρροή στο εκλογικό σώμα, διαπίστωσαν οδυνηρά οτι αυτό δεν ισχύει. Υπάρχουν ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες διεθνείς αναλύσεις που τεκμηριώνουν ‘γιατι το Twitter δεν μπορει να προβλέψει το αποτέλεσμα των  εκλογών’.

Επειδή η πολιτική περιπέτεια της Ελλάδας δεν τελειώνει στις 17 Ιουνίου, αλλά τότε μάλλον αρχίζει (ή κορυφώνεται) , ας δούμε μερικές αρχές που αφορούν την πολιτική επικοινωνία στα Κοινωνικά Δίκτυα. Λόγω χώρου, τις αναφέρω τηλεγραφικά, αλλά για την κάθε μια υπάρχει ογκώδης διεθνής και ελληνική τεκμηρίωση:

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ: το ερώτημα για τα ζωντανά κόμματα δεν είναι αν χρειάζεται να έχουν παρουσία στα Κοινωνικά Δίκτυα, αλλά ΠΩΣ  θα το κάνουν.

ΑΛΛΗ ΛΟΓΙΚΗ: η δραστηριότητα ενός κόμματος (ή πολιτικού) στα Κοινωνικά Δίκτυα, πρέπει να γίνεται με τελείως διαφορετικές πρακτικές απότι η παρουσία του στα Μέσα Επικοινωνίας. Οποιος χρησιμοποιεί το Facebook για να ανεβάζει ομιλίες του ή συνεντεύξεις του, κάνει πολύ κακή χρήση του Μέσου.

ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΄Η ΟΧΙ: ένας σύμβουλος μπορεί να βοηθήσει ένα κόμμα να ξεκινήσει το μακρύ ταξίδι στο Internet, ή να του μεταφέρει ειδική γνώση για κάποιες τεχνικές. Το κόμμα ή ο πολιτικός όμως πρέπει να έχουν αυθεντική παρουσία, γιατι τα Κοινωνικά Δίκτυα είναι πρώτα απόλα Διάλογος και ζωντανή επικοινωνία.  Στην ελληνική πολιτική σκηνή φαίνεται απο πολύ μακριά οτι το μεγαλύτερο μέρος της παρουσίας κομμάτων/πολιτικών το χειρίζονται σύμβουλοι ή συνεργάτες γραφείου

ΓΙΟΥΧΑ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ: Η δραστηριοποίηση ενός κόμματος στα Κοινωνικά Δίκτυα, είναι κάτι σαν μια συμβολική πορεία του απο το Μπαλκόνι που ήταν τα προηγούμενα χρόνια, προς τη Πλατεία. Στην Ελλάδα του 2012 θα φάει γιούχα. Η επιτυχία του κόμματος είναι στο πώς θα το χειριστεί. Θέλει τόλμη, αλλά όχι αλλαζονεία ή εκνευρισμό

ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ Ή ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ: κάποιοι πολιτικοί ενέδωσαν στην ελληνική συνήθεια να συνεργάζονται με ‘ανώνυμους’ του Διαδικτύου για να προβάλουν θέσεις τους ή να επιτεθούν σε αντιπάλους. Τα Κοινωνικά Δίκτυα δεν είναι παρθεναγωγείο, αλλά αυτές οι πρακτικές δεν έχουν αποτέλεσμα. Το μεγαλύτερο όφελος το έχουν οι πολιτικοί ή τα κόμματα, που κερδίζουν την υποστήριξη απλών, επώνυμων πολιτών, ή προσώπων με επιρροή. Η διαφανής επαγγελματική υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση μιας διαδικτυακής καμπάνιας, αλλά η επιτυχία στα Κοινωνικά Δίκτυα δεν αγοράζεται...

Στην προεκλογική καμπάνια της 6^ης Μαίου, αλλά και σ’ αυτήν της 17^ης Ιουνίου, μπορούμε να ξεχωρίσουμε καλές πρακτικές, αλλά και πολλές αποτυχίες. Η ακραία πόλωση, η οργή της κοινωνίας, αλλά και η έλλειψή πόρων , ήταν αναμενόμενο να οδηγήσουν σε πολλές χοντροκοπιές. Τα κόμματα και οι πολιτικοί που σκέφτοναι με όρους μέλλοντος, μπορουν να δουν καλές πρακτικές απο τη καμπάνια του Ομπάμα, αλλά μπορούν να μελετήσουν και εμπειρίες της ελληνικής σκηνής, που ήταν πλούσιες και επιτυχημένες.

Σχετικά με την Ά. Νταλάρα στο internet

Κάποια φορτισμένα σημειώματα στο Twitter, με οδήγησαν στο να δω την διαδικτυακή παρουσία της κυρίας Άννας Νταλάρα, υποψηφίας βουλευτού στη Β’ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Είναι πλούσια παρουσία, με blog, Twitter, YouTube, Flickr.

Η αξιοποίηση των social media από την κυρία Νταλάρα, είναι μακράν η πιο ευρεία από όλους τους υποψηφίους που εκτίθενται για πρώτη φορά. Σε ποσότητα ανταγωνίζεται και πολιτικούς που ασχολούνται με την online επικοινωνία πάνω από δύο χρόνια, συμπτωματικά είναι δύο γυναίκες, Ντόρα Μπακογιάννη και Άννα Διαμαντοπούλου (να μην ξεχάσουμε τον Μίμη Ανδρουλάκη, ο οποίος, όμως, ως συγγραφέας και άνθρωπος του λόγου, είναι μια κατηγορία μόνος του).

Σημαντική επεξήγηση: να τονισθεί ότι η οποιαδήποτε σύγκριση είναι τελείως σχηματική, γιατί ο καθένας από αυτούς τους πολιτικούς έχει τη δική του προσωπικότητα στο internet, που όχι μόνο πηγάζει από την ανθρώπινη/πολιτική προσωπικότητα, αλλά και από την ανάγκη των social media για αποχρώσεις, αποκλίσεις, συνθέσεις, πολυεπίπεδη παρουσία.

Πριν τις εκλογές, το μόνο που έχει αξία είναι να προσεχθεί η διαδικτυακή παρουσία της κυρίας Νταλάρα, γιατί δημιουργεί νέα δεδομένα για την συνολική καμπάνια των πολιτικών. Θεωρώ πολύ πιθανόν ότι η επιλογή της καμπάνιας της κυρίας Νταλάρας να τοποθετηθεί με τον συγκεκριμένο τρόπο στο internet, θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης, case study για πολιτικούς.

Με την ευκαιρία να μεταφέρω, όπως μου το ζήτησε, ο γνωστός δικηγόρος Βασ. Σωτηρόπουλος, τα ερωτήματα που υπέβαλε στο blog της κυρίας Νταλάρα.

Θετικά βήματα από την οnline επικοινωνία πολιτικών και κομμάτων (εκλογές 2009)

Αυτό το ιστολόγιο ξεκίνησε την τοποθέτηση του με σχετικά "γκρίζα" χρώματα για την αξιοποίηση των οnline Μέσων στις εθνικές εκλογές, ωστόσο είναι χρήσιμο να μιλήσουμε και για τα θετικά στοιχεία. Θα αποτελέσουν μικρά κέρδη, που θα προστεθούν στις επόμενες φάσεις της οικοδόμησης ουσιαστικής πολιτικής επικοινωνίας μέσα από το Διαδίκτυο, όχι γιατί είναι της μοδας, αλλά γιατί γίνεται ολοένα και περισσότερο η πιο αποτελεσματική μέθοδος επικοινωνίας πολιτικού-πολιτών.

1) ΘΕΛΕΙ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: σε αυτές τις εκλογές επιβραβεύονται οι συγκεκριμένοι πολιτικοί και τα πολύ λίγα κόμματα, που έχουν αρχίσει εδώ και καιρό, πειραματίστηκαν, έκαναν λάθη, ανέχθηκαν την μικρή απόδοση επί μακρό διάστημα, για να φθάσουν στις μέρες μας, όπου υπάρχει αναγνώριση της συστηματικής δουλειάς τους.

2) ΟΙ "ΜΑΪΜΟΥΔΙΕΣ" "ΚΛΩΤΣΑΝΕ", Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ: πολιτικοί ή κόμματα που έκαναν "αρπαχτές" της τελευταίας στιγμής, είδαν να αναπτύσσεται μεγαλύτερη αρνητική κριτική, απ' όσο όφελος αποκόμισαν. Αντίθετα, όσοι είχαν ειλικρίνεια και αξιοπιστία στην προσπάθειά τους, βλέπουν να καταγράφεται θετική "αύρα".

3) Η ΟΝLINE ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΣΕΞ: δηλαδή, πρέπει να την κάνουν οι ίδιοι οι πολιτικοί, δεν γίνεται μόνο μέσω βοηθών και συμβούλων. Οι λίγοι πολιτικοί και τα ελάχιστα κόμματα, που χρησιμοποιούν οι ίδιοι/ίδιες το πληκτρολόγιο για να κάνουν φυσική, ανθρώπινη, ειλικρινή επικοινωνία, ξεχωρίζουν από τους άλλους που εμφανίζονται στο Διαδίκτυο μόνο μέσω συνεργατών.

4) Η ΕΙΔΙΚΗ ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΗ, ΠΟΙΑ ΟΜΩΣ;: οι Έλληνες πολιτικοί έχουν μια τάση να τα κάνουν όλα μόνοι τους, με τη συνεργασία ανθρώπων των γραφείων τους, στελέχη γενικών καθηκοντων. Από την άλλη πλευρά, εμφανίζονται ως ειδικοί και μια σειρά συμβουλοι, που μέχρι πρόσφατα είχαν ως κύριο καθήκον το fund raising, την αγορά δημοσιότητας, το μανιπουλάρισμα ομάδων ψηφοφόρων. Οι περιπτώσεις πολιτικών που έκαναν κινήσεις, οι οποίες βρέθηκαν μπροστά στην αρνητική κριτική, βασίστηκαν σε αυτά τα δύο συστήματα. Αντίθετα, οι λίγες εκείνες θετικές περιπτώσεις, προχώρησαν με έναν δημιουργικό συνδυασμό σοβαρών στελεχών του γραφείου τους (ή του κόμματος) και ειδικής γνώσης.

5) Η ΑΠΟΛΙΤΙΚ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ: ορισμένοι πολιτικοί ή κόμματα, χρησιμοποίησαν απολιτίκ ειδικούς με πολύ υψηλού επιπέδου τεχνικη γνώση. Οι πολιτικοί και τα κόμματα που είναι στη θετική πλευρά της άσκησης, αποδεικνύουν το αυτονόητο: η οnline επικοινωνία, δεν είναι εξίσωση ούτε αλγόριθμος... Αν δεν έχει ψυχή, πολιτικό όραμα, οραματική συνέπεια, οδηγεί σε παρενέργειες.

6) H ONLINE ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΤΣΑΜΠΑ, ΟΥΤΕ ΦΘΗΝΗ: οι υποκριτές θα πουν ότι είναι άστοχο να μιλάμε για επένδυση σε κάτι που πρέπει να είναι μακριά από budget, όπως η ανεπιτήδευτη επικοινωνία πολιτικών οργανισμών/πολιτών. Οι ρεαλιστές θα αντιτείνουν ότι δεν είναι ζήτημα χρημάτων, είναι θέμα αφιέρωσης πόρων. Αν, λοιπόν, ένα κόμμα, ένας πολιτικός έχει στη διάθεσή του 10 μονάδες Ενέργειας (ανθρωποώρες, ενδεχομένως και χρήμα), τότε δεν θα έχει αποτέλεσμα στην οnline επικοινωνία, εάν αφιερώνει 9,9 μονάδες στον επηρεασμό των Μέσων, χρόνο για εξυπηρετήσεις πολιτών, κλπ. Εφόσον ο πολιτικός οργανισμός ή το πολιτικό πρόσωπο αναγνωρίζουν αξία στην οnline επικοινωνία, πρέπει να αφιερώσουν συγκεκριμένες μονάδες Ενέργειας στην αμφίδρομη σχέση που απαιτεί -ΑΠΑΙΤΕΙ- η διαδικτυακή επικοινωνία.

7) ΟΧΙ ΣΤΑ SLOGANS, ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ, ΝΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, ΝΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ: ξαναγυρνάμε στα βασικά, δεν είναι κάτι πρωτότυπο... Τα κόμματα και οι πολιτικοί που ξανοίχτηκαν στο διάλογο, μπορεί να είχαν δυσάρεστες εκπλήξεις (κριτική, επιθέσεις, δράσεις που γύρισαν ανάποδα), αλλά όταν ήλθαν τα οφέλη, αυτά ξεπερνούν τις όποιες ζημίες...

Η διαδικτυακή επικοινωνία, ακόμα και στην Ελλάδα του 2009, δεν είναι nice to have, αλλά must have... Δεν έχει απλώς τεχνικούς κανόνες, αλλά κυρίως όρους ύπαρξης. Ενα μέρος της κοινωνίας, μια μερίδα των ψηφοφορων, ζουν, αναπνέουν, εμπιστεύονται μέσα στο Internet. Οσοι πολιτικοί οργανισμοί το έχουν αντιληφθεί και αφιερώνουν χρόνο και πόρους, για να είναι με τον αρμόζοντα τρόπο μέσα στο Internet, αυτοί ήδη έχουν τα οφέλη που αφορούν το δια ταύτα ενός πολιτικού... Οι υπόλοιποι, που κάνουν ενέργειες της τελευταίας στιγμής, απλώς μεγενθύνουν την αξία της στρατηγικής των λίγων, που το επιχείρησαν έγκαιρα και ουσιαστικά.

Εκλογές 2009: Γιατί το Twitter βγαίνει νικητής στα exit polls και κάποια θετικά

Η επιλογή των συμβούλων του Κ. Καραμανλή να τον οδηγήσουν να κάνει μια κίνηση στο Twitter, δεν εχει μόνο κάποιες απρόσμενες πλευρές, όπως με ενάργεια τις εντόπισε ο Ν. Αναγνώστου. Καταδεικνύει ότι οι πολιτικοί και τα κόμματα διαβλέπουν την ανάγκη να κάνουν ορισμένες ενέργειες online επικοινωνίας. Από εδώ και πέρα, αρχίζουν οι διαφορές: ανάμεσα στους πολιτικούς (και τους συμβούλους) που έχουν αφιερώσει έγκαιρα χρόνο και ενέργεια, ώστε οι δράσεις τους να είναι συμβατές με τη Νέα Φιλοσοφία της κοινωνίας ("θέλω συζήτηση"), γιατί μόνο τότε έχουν αξία τα Νέα Μέσα, και στους άλλους, που θεώρησαν ότι μια καμπάνια πρέπει να έχει και ολίγη από Τwitter.

Το Τwitter έγινε, λοιπόν, ο "νικητης" αυτών των εκλογών.. Δεκάδες υποψήφιοι καθημερινά, από την χαώδη Β' Αθηνών, μέχρι τη Θράκη και την Κρήτη, μας (σας έστελναν) μήνυμα ότι σας ακολουθούν (followers, για την γλώσσα των μυημένων). Το Twitter κέρδισε, γιατί είναι απλό και... "εξωτικό":

-δεν απαιτεί μεγάλα και φροντισμενα κείμενα, όπως το blogging (ποιος να τα γράψει; Ούτε οι πολιτικοί έχουν χρόνο, ούτε οι περισσότεροι σύμβουλοι διαθέτουν, πλέον, κειμενογράφους με πολιτικό σκεπτικό και υπόβαθρο),
-δεν έχει υποστεί κύματα δυσφήμισης όπως το Facebook,
-ανοίγεις λογαριασμό γρήγορα, τρέχεις να ακολουθήσεις 20 άλλους, βάζεις 5 δικούς σου να σε ακολουθήσουν, οπότε μπορείς να ισχυρίζεσαι ως πολιτικός, ότι είσαι μοντέρνος και οπαδός του διαλόγου,
-έχεις ένα επιχείρημα, ότι υιοθετείς τεχνικές που έκανε ο Obama,
-είναι "εξωτικό": το όνομα του Twitter, το γεγονός ότι το γνωρίζουν λίγοι στην Ελλάδα (περί τις 5-6.000 ενεργοί λογαριασμοί) επιτρέπει στον σύμβουλο να συστήσει κάτι πρωτάκουστο στον πολιτικό και αυτός να το αναφέρει στους ψηφοφόρους του, στους πολιτικούς αναλυτές. κλπ,
-ταιριάζει με τις συνθήκες των ελληνικών εκλογών και με τα αντανακλαστικά των ελλήνων πολιτικών: μικρό και γρήγορο (όπως ταιριάζει το basket, σε σχέση με το ποδόσφαιρο στη χώρα μας, αν μιλάμε για επιτυχίες)....

Είναι αληθεια ότι παρατηρήθηκε έξαρση και στο Facebook... Η γενική εντύπωση πάντως είναι ότι η υποδοχή της ξαφνικής δραστηριότητας των πολιτικών στο Facebook ήταν τόσο αρνητική, που δεν χρειάζεται μεγαλύτερη ανάλυση...

Όπως είπαμε, έχουν ήδη καταγραφεί οι αρνητικές πλευρές αυτής της "μόδας" με το Twitter. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε και ορισμένα ενδιαφέροντα ή θετικά στοιχεία, που θα αποτελέσουν λιθαράκια, ώστε να ενισχυθεί η αξιοποίηση της οnline επικοινωνιας από τα κόμματα και τους πολιτικούς. Είναι απαραίτητο να γίνει αυτό, όχι επειδή είναι trendy, αλλά επειδή ενισχύει τη διαφάνεια και αποτελεί μοναδικό τρόπο, βελτίωσης του διαλόγου ανάμεσα στους πολίτες και τους εκπροσώπους τους. Ορισμένα αξιοσημείωτα, λοιπόν:

-στο Twitter, εκτός από τις "αρπαχτές" που καταγγέλθηκαν, έγιναν σε αυτές τις εκλογές και ενέργειες low-profile, που είναι case studies για την κοινότητα των πολιτικών. Δεν αναζήτησαν δημοσιότητα, γιατί αυτό θα έκαιγε την ουσία και την αξια τους, δηλ τον ειλικρινή διάλογο πολιτικού και πολιτών..
-η κίνηση των συμβουλων του Πρωθυπουργού για συνέντευξη μέσω Twitter, μπορεί να εισπράττει πολλές αρνητικές κριτικές ή και σαρκασμό, ωστόσο θα δείξει την αξία της οnline επικοινωνίας, όταν γίνεται έγκαιρα και με σεβασμό στον ουσιαστικό διάλογο
-η παρουσία του ΛΑΟΣ στο Twitter, κρίνοντας τη ως προς τη χρήση του Μέσου και όχι αναφορικά με τις ιδεολογικές πεποιθήσεις, αποτελεί μια περίπτωση προς την ορθή κατεύθυνση: ο διαχειριστής του λογαριασμού δεν έστελνε διαγγέλματα, αλλά μπήκε στο "παιγνίδι" του διαλόγου (η σύγκριση με την παρουσία της ΝΔ στο Twitter αποτελεί άλλη μια απόδειξη για το ότι το ΛΑΟΣ αυτή την περίοδο εμφανίζεται πιο δυναμικό και προσαρμόσιμο, σε σχέση με το κόμμα του Κ. Καραμανλή).
-σχεδόν όλοι οι πολιτικοί που ξεκίνησαν λογαριασμο, έκαναν "μπαμ" ότι είχαν κάποιο συνεργάτη τους ως διαχειριστή, που έδειχνε "υπηρεσιακή νοοτροπία", κάτι που αποτελεί "θανάσιμο αμάρτημα" στην οnline επικοινωνία. Ορισμένοι πάντως, το αντιλήφθηκαν στην πορεία και το διόρθωσαν.

Crash Test στο Διαδίκτυο: Ψηφιακό profile Γ.Α. Παπανδρέου/ΠΑΣΟΚ versus Κ. Α. Καραμανλή/ΝΔ

Το Ψηφιακό Profile των δύο κομμάτων και των δύο Προέδρων. Πόσο πλησίασε η ΝΔ το στόχο της να προσεγγίσει το 10% ψηφοφόρων που θεωρεί ότι επηρεάζονται από Internet, Social Media…

Τον περασμένο Μάρτιο στελέχη της Νέας Δημοκρατίας είχαν εκφράσει την επιθυμία να ενισχύσουν την παρουσία του κόμματος στο διάλογο που διεξάγεται στο Internet, καθώς εκεί επηρεάζεται περί το 3-4% ή κατά άλλους περί το 10 % των ψηφοφόρων. H πορεία έδειξε ότι το κόμμα δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα σύστημα ενίσχυσης της παρουσίας του στον Διαδικτυακό κόσμο. Η εικόνα που εμφανίζουν σήμερα το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία στο Internet, είναι αποτέλεσμα -εκτός των άλλων- των μακροπρόθεσμων επιλογών των δύο κομμάτων, αλλά και της προσωπικής φιλοσοφίας του Γ.Α. Παπανδρέου και του Κ. Καραμανλή.

Μια σύγκριση της διαδικτυακής παρουσίας των δύο κομμάτων και της δράσης των δύο Προέδρων δεν αφορά μόνο τις επιδόσεις τους στις εθνικές εκλογές. Η αξιοποίηση του Internet από την επόμενη κυβέρνηση θα παίξει σημαντικό ρόλο στην ανασύνταξη του κράτους και στον εμπλουτισμό των θεσμών. Η ταλαιπωρία του πολίτη στις δημόσιες υπηρεσίες , αλλά και ο εγκλωβισμός των θεσμών σε παραδοσιακές δομές (π.χ. έλλειψη ελέγχου σε πολιτικούς, media, κλπ), είναι δύο από τα πιο σημαντικά θέματα που έχει βάλει πολύ ψηλά στην agenda του ΠΑΣΟΚ ο Γ.Α. Παπανδρέου. Είναι αδύνατον να προωθηθεί η αντιμετώπισή τους, χωρίς την αξιοποίηση της τεχνολογίας και του Internet.

Το knowhow.gr επιχειρεί στη συνέχεια μια σύνθεση και σύγκριση της πορείας Γ.Α. Παπανδρέου/ΠΑΣΟΚ και Κ.Α. Καραμανλή/Νέας Δημοκρατίας στο Internet, στην οικοδόμηση Φήμης, Ανθρώπινων Δικτύων, Πολιτικού Κεφαλαίου και Επιρροής, την προετοιμασία κυβερνητικού προγράμματος με αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας.

Ακολουθεί η καταγραφή των βασικών διαπιστώσεων, με ευθύνη του Στ. Χαϊκάλη:

*Γ. Παπανδρέου/ΠΑΣΟΚ

ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ: επενδύει επί χρόνια στην καινοτομία και σε υποδομές μέσω του Ινστιτούτου Επιμόρφωσης και του Τμήματος, Πληροφορικής, Διαδικτύου & Νέων Τεχνολογιών, το μεγαλύτερο τμήμα σε όλα τα κόμματα. Παράλληλα, διαθέτει 300 site οργανώσεων σε όλη την Ελλάδα, CRM , blackberry για όλα τα στελέχη, διοργανώνει εσωτερικά σεμινάρια, κλπ.

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ: αναλογικά, το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να έχει το μεγαλύτερο αριθμό εθελοντών/φίλων με δράση στο Internet . Οι εθελοντές διαδικτύου, μετά από κάλεσμα του κ. Παπανδρέου το 2004, συμβάλλουν στην κινητοποίηση μέσω του Διαδικτύου, στην οργάνωση τοπικών πρωτοβουλιών και στη διοργάνωση καινοτόμων κεντρικών δράσεων (π.χ., η μαζική συμμετοχή τους στο project της διαφάνειας).

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: ο Γ.Α. Παπανδρέου προωθεί σταθερά την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών από το κόμμα και τους εθελοντές. Παρακίνησε στελέχη και οργάνωσε τη σχετική διεύθυνση του κόμματος. Ο ίδιος έχει δώσει διαδικτυακές συνεντεύξεις το 2007(wikipolitics) και το 2009 (tvxs) και ενθαρρύνει τον διάλογο σε όλα τα επίπεδα.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: γράφει ο ίδιος , παρακολουθεί. Το πιο σημαντικό: έχει δώσει πρωτοβουλία σε 3-4 πόλους ή συνεργάτες, που προωθούν Διαδίκτυο στην κομματική δράση.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣ: o Τομέας Επικοινωνίας επιμελείται τη συνολική εικόνα και τις καμπάνιες εντός και εκτός διαδικτύου. Διαδραστικές υπηρεσίες ενημέρωσης όπως το «φτιάξε το δικό σου RSS» στο pasok.gr, αλλά και οργανωμένη παρουσία σε δημοφιλή social media.

ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ: καινοτόμες οριζόντιες δράσεις και πλατφόρμες (π.χ. wikipolitics.gr, δράσεις εθελοντών στο πλαίσιο του ηλεκτρονικό περιοδικού re-public.gr/, κλπ)

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: Έξι Ψηφιακές Δεσμεύσεις σε αντίστοιχους τομείς (δημ. διοίκηση, οικονομία, υγεία-ασφάλιση κλπ) είναι ήδη σε δημόσια διαβούλευση. Παράλληλα, ενθαρρύνεται και αναπτύσσεται η συμμετοχή και ο διάλογος για το πρόγραμμα 100 μερών. Το ΠΑΣΟΚ έχει παρελθόν σε αυτό, οργανώνοντας με μοναδικό τρόπο το διάλογο του προγράμματος.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ «ΠΡΕΣΒΕΥΤΩΝ»: η Α. Διαμαντοπούλου, ο Γ. Παπακανωσταντίνου, ο Μίμης Ανδρουλάκης, ο Μ. Χρυσοχοϊδης, ο Στ. Λαμπρινίδης, ο Παν. Βρυώνης (συνεργάτης για social media), ο Θ. Καρούνος (σύμβουλος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για θέματα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης), ο καθένας στο επίπεδό του και με τα δικά του χαρακτηριστικά επιβεβαιώνουν τον κανόνα: η επικοινωνία ενός Οργανισμού στο Internet, δεν μπορεί να είναι μαζική, χρειάζεται εξατομικευμένη συμβολή από πρόσωπα και προσωπικότητες.

ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ: πλούσια δράση σε όλα τα επίπεδα, αξιοποίηση εμπειρίας κεντροαριστερών κομμάτων, του επιτελείου Obama κλπ. Καταγραφή και διάδοση της εμπειρίας μέσα από τη Γραμματεία Διεθνών Σχέσεων.

ΟΦΕΛΗ/ΖΗΜΙΕΣ: Ο Γ.Α. Παπανδρέου είχε σημαντικό όφελος στη μάχη του 2007 για την προεδρία κόμματος από την κινητοποίηση υποστηρικτών του στο Internet. Ευρεία απήχηση στο κοινό του Διαδικτύου. Συμμετοχή σε συζητήσεις όπου γίνεται έντονη κριτική στο ΠΑΣΟΚ.

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ/ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙ:

-Σε τοπικές κοινωνίες όπου οι κομματικές οργανώσεις έχουν συρρικνωθεί αισθητά και απωλέσει ακτινοβολία, η Διαδικτυακή επικοινωνία (social media κλπ), θα ήταν ένα χρήσιμο εργαλείο για άντληση ενέργειας, φίλων, ελέγχου προς κομματικά στελέχη.

-Ανάγκη γεφύρωσης ψηφιακού «χάσματος» ανάμεσα σε υπερδραστήρια -στο Internet- νεαρά στελέχη/φίλους/εθελοντές, και σε αρκετά πολιτικά στελέχη πρώτης γραμμής, τα οποία εχουν περιορισμένη δραστηριότητα στον online κόσμο και -κυρίως- πρέπει να υιοθετήσουν περισσότερες τεχνολογικές λύσεις στην κυβερνητική τους δράση.

-Βελτίωση της παρουσίας στο Internet βουλευτών/δημάρχων/νομαρχών και ενίσχυση της επικοινωνίας τους με τις τοπικές κοινωνίες.

-Ανάπτυξη συζητησης και στενότερων δεσμών με τοπικές ή ειδικές Διαδικτυακές δράσεις (blogs κλπ), που αφορούν περιβαλλοντικά θέματα, τοπικη ανάπτυξη, άτομα με ειδικές ανάγκες.

-Ενίσχυση των online δομών και κοινοτήτων, σχετικών με την εκπαίδευση, ως ενός από τους δρόμους για να ξεπεραστεί το σημερινό τέλμα.

-Ανάπτυξη εντονότερου διαλόγου για τις Ψηφιακές Δεσμεύσεις, ώστε πράγματι να υλοποιηθούν από κυβερνητικά στελέχη, στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ γίνει κυβέρνηση.

-Χρειάζεται η δομή και τόλμη των προτάσεων της 'σφαίρας' Obama και η διαφάνεια του recovery.gov από τώρα, προφανώς, σε συνδυασμό με τα άλλα ενδιαφέροντα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν από την Blue State Digital (VAN, MyObama, MyGAP, κλπ)

*Κ. Καραμανλής/Νέα Δημοκρατία

ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ: δεν έγινε ποτέ κάποια οργανωμένη προσπάθεια, παρόλο που ως κυβέρνηση μπορούσε να αξιοποιήσει το κράτος και τα κοινοτικά κονδύλια για σεμινάρια κλπ.

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ: δεν υπάρχει κάποια διακριτή παρουσία της Νέας Δημοκρατίας. Σε όλες σχεδόν τις ψηφοφορίες στο Internet, η πλευρά ΝΔ έχει πολύ χαμηλότερα ποσοστά, απο αυτά των δημοσκοπήσεων.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: δεν έχει γίνει αντιληπτή κάποια δραστηριοποίηση του Κ. Καραμανλή, ούτε στην παρουσία του ως Πρωθυπουργός, ούτε στις κατευθύνσεις ως Πρόεδρος του Κόμματος.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: δεν έχει εντοπιστεί.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣ: περιορισμένη στο Internet, λόγω έλλειψης κατεύθυνσης από Πρόεδρο, απουσίας των στελεχών πρώτης γραμμής (πλην της ευρείας δραστηριότητας Ντ. Μπακογιάννη, της παρουσίας Κ. Χατζηδάκη και μικρού αριθμού άλλων).

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: στους χώρους πολιτών που ασχολούνται με Internet, ηλεκτρονική διακυβέρνηση, τεχνολογίες πληροφοριών κλπ, υπάρχει έντονη κριτική για έλλειψη κυβερνητικού έργου από ΝΔ και απουσία προγράμματος.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ «ΠΡΕΣΒΕΥΤΩΝ»: δεν λειτούργησε στη ΝΔ.

ΟΦΕΛΗ/ΖΗΜΙΕΣ: δεν μπορούν να καταγραφούν σημαντικά οφέλη, πέραν της διατήρησης επαφής με τον κοσμο του Internet από το επιτελείο της Ντ. Μπακογιάννη, την ομάδα του Κωστή Χατζηδάκη και τις επιμέρους προσπάθειες κάποιων βουλευτών και λίγων στελεχών.

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ/ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙ:

-Κάλυψη του ελλείμματος, με αξιοποίηση του web team Ντ. Μπακογιάννη ή του Κ. Χατζηδάκη ή στελεχών που την περίοδο 2004-2009 είχαν αναλάβει κρατικές θέσεις.

-Ανάδειξη στο κόμμα ορισμένων στελεχών, τα οποία έχουν ιντερνετική κουλτούρα, χαρακτήρα συμβατό με την «ήπια» ατμόσφαιρα του Διαδικτύου.

-Δημιουργία ομάδων από φίλους του κόμματος, καθώς η δραστηριότητα από εξωτερικούς συμβούλους (απαραίτητη στο στάδιο της μεταφοράς τεχνογνωσίας ή στην υλοποίηση ειδικών projects) δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανάγκη να είναι το ίδιο το κόμμα ενεργός συμμέτοχος στα της Διαδικτυακής συζήτησης και διαδραστικής επικοινωνίας.

-Διασύνδεση με εμπειρίες άλλων συγγενών κομμάτων της Ευρώπης.

*Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ GOOGLE ΓΙΑ Κ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ/Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ο Νίκος Αναγνώστου έκανε μια προσεκτική ανάλυση των στοιχείων της αναζήτησης Google για την εμφάνιση Καραμανλή/Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Καταλήγει με την απορία για τις χαμηλές επιδόσεις της Νέας Δημοκρατίας και του Κ. Καραμανλή. Η ανάλυση των ποιοτικών στοιχείων, της ενασχόλησης των δύο κομμάτων και των δύο προέδρων με το Internet και την διαδικτυακή πολιτική επικοινωνία, όπως περιγράφηκε παραπάνω, δίνει μια πρώτη ερμηνεία των αριθμών που δείχνει η Google. O Βασίλης Γουλανδρής διεύρυνε το πεδίο και κατέγραψε τις τάσεις όλων των κομμάτων στα πεδία της Google κομίζοντας και αυτός χρήσιμα συμπεράσματα.

ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ/ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΟ INTERNET

Σε προηγούμενη έρευνα, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Απρίλιο, καταγράφηκαν πληροφορίες για τη δραστηριότητα των κομμάτων και των πολιτικών εκείνη τη χρονική στιγμή. Μια αλλαγή από εκείνη την περίοδο είναι η ενίσχυση της παρουσίας του ΛΑΟΣ, το οποίο, π.χ. στο Twitter, εμφανίζεται πιο δραστήριο και πιο προσαρμοσμένο στη «γλώσσα» του Internet από τη ΝΔ. Ενα άλλο θέμα ουσίας είναι ότι σε σχέση με τις προβλέψεις εκείνης της έρευνας, φαίνεται ότι η δραστηριότητα των κομμάτων και των πολιτικών στις εθνικές εκλογές του 2009 είναι κατώτερες του αναμενομένου. Οι λόγοι είναι αρκετοί: αμηχανία, οικονομική στενότητα, επιφυλακτικότητα απέναντι σε κάποιες συζητήσιμες πλευρές των social media, overdose, κλπ.

To πιο καυτό Διαδικτυακό Μέσον αυτών των εκλογών -και αυτό αποτελεί μια κάποια έκπληξη- είναι το Twitter... Ταιριάζει στους έλληνες πολιτικούς, όπως ταιριάζει στη χώρα το basket , σε σχέση με το ποδόσφαιρο. Περισσότερα για τις δραστηριότητες των πολιτικών στις εκλογές 2009 στο Twitter, σε επόμενο post.

Απαραίτητη διευκρίνιση: η παραπάνω καταγραφή έγινε δυνατή , χάρη στις παρατηρήσεις, υποδείξεις, διορθώσεις πέντε αναλυτών, που παρακολουθούν τα του Διαδικτύου και την πολιτική επικοινωνία, στο διεθνή και τον ελληνικό χώρο...

H Νέα Δημοκρατία κάνει κινήσεις στα social media

Η αναμενόμενη δραστηριοποίηση της Νέας Δημοκρατίας στα social media φέρνει τα πρώτα της δείγματα. Μετά το blog για τις ευρωεκλογές, η ΝΔ έφτιαξε και λογαριασμό στο twitter (η πληροφορία αλιεύθηκε από εδώ...). Ενδιαφέρουσα και χρήσιμη η τοποθέτηση του κόμματος που βρίσκεται στην κυβέρνηση. Απαντά και στα αιτήματα στελεχών του κόμματος και συμβούλων του, να δηλώσει παρουσία σε ένα χώρο, όπου διαδραματίζεται ενδιαφέρουσα ζύμωση.

Η είσοδος μεγάλων οργανισμών και φορέων (κομμάτων, δημόσιων φορέων, επιχειρήσεων) στα social media είναι χρήσιμη στο ότι διευρύνει το ζωτικό πεδίο, όπου ήδη συναντιούνται εκατοντάδες νέοι και δραστήριοι πολίτες. Αυτό αποτελεί αρχή και κανόνα, ανεξαρτήτως κομματικών επιλογών , πολιτικών πεποιθήσεων και επιχειρηματικών σχέσεων. Το «παίγνιον» του διαλόγου και τα debates θα συναντιούνται ολοένα και περισσότερο στο Διαδίκτυο. Άρα το θέμα δεν είναι αν θα μπει σε αυτό το «γήπεδο» ένα κόμμα, αλλά πότε και πώς θα μπει. Ούτως ή άλλως η συμμετοχική φύση των social media, επιτρέπει την έκφραση γνώμης των «ειδικών» ή ειδικών, αλλά στο τέλος η μάχη των εντυπώσεων –και πάνω απ’ όλα- της ουσίας, θα δοθεί στο διάλογο μεταξύ των πολιτών.

O Jeremiah Owyang, μάλιστα, λέει κάτι που φαίνεται ανατρεπτικό: τα κόμματα (και όλοι οι άλλοι οργανισμοί) θα υποχρεωθούν να φιλοξενούν στα sites τους και σε όλες τις άλλες μορφές διαδικτυακής έκφρασης, τις αντίθετες απόψεις. Δεν θα γίνει σχετικά σύντομα, αλλά η σκέψη του Jeremiah φαίνεται να έχει βάση: εφόσον το 30-40% των πολιτών που θα είναι ενεργοί στα social media , θα μπορούν να ασκούν σκληρή κριτική, π.χ., στο κόμμα των Πρασίνων μέσα από το Internet, τι έννοια θα έχει να κάνουν οι Πράσινοι σαν να μην υπάρχει αυτή η κριτική; Μια απλή αρχή της επικοινωνίας λέει «μην αφήνεις τους άλλους να μιλάνε για εσένα χωρίς έλεγχο, μην κάνεις σαν να μην υπάρχουν, γιατί τότε διαμορφώνουν αυτοί την εικόνα σου και την ατζέντα της συζήτησης»…

Ουδείς γνωρίζει με τι ρυθμό θα προχωρήσει αυτή η τάση, πλην, όμως, μοιάζει σαν να μην μπορεί να αποτραπεί…

*photo via flickr*

ΚΚΕ και ΛΑΟΣ στα social media, αλλά και η «Δράση»

Χθες η Communication Effect έδωσε στοιχεία έρευνας για τους πολιτικούς και τα social media, της οποίας την ευθύνη είχα εγώ. Γράφτηκαν διάφορα κριτικά, μεταξύ των οποίων, όπως σημείωσε αναγνώστης στο metablogging, ότι δεν περιλάμβανε τη δραστηριότητα του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ στο χώρο αυτό.

Η έρευνα ασφαλώς θα έχει διάφορες παραλείψεις, μεταξύ των οποίων και την καταγραφή της προσπάθειας του νέου κόμματος «Δράση» να επικοινωνήσει μέσω των social media. Για νεοσύστατο κόμμα, το οποίο μάλιστα κατηγορείται ότι ιδρύθηκε από τρεις παλαίμαχους πολιτικούς (Μάνος, Μπουτάρης, Κοντογιαννόπουλος), η δραστηριότητά του είναι αρκετά ζωντανή, έστω και αν κατηγορείται ότι υστερεί κάπως στα τεχνικά θέματα. Η ζωντάνια του οφείλεται στο ότι προσέλκυσε αρκετούς bloggers, ορισμένους από τις τάξεις των Φιλελευθέρων.

Η παράλειψη στην έρευνα οφείλεται στο ότι η δράση της «Δράσης» έγινε αντιληπτή κατά τις δύο τελευταίες εβδομάδες, όταν η ερευνητική δουλειά είχε φθάσει στο σημείο της ολοκλήρωσης. Σε κάθε περίπτωση, mea culpa.

Οσον αφορά ΚΚΕ και ΛΑΟΣ, ο Δημ. Δημητριάδης σημειώνει τα παρακάτω στα σχόλια του metablogging:

«Βλέπω έναν κατακερματισμό στα groups του ΚΚΕ με 131 members (greece) & 961 (global) (και 73 + 63 etc), αυτό δείχνει απλά παρουσία αλλά άγνοια στο πως πρέπει να κινηθούν σωστά στο μέσο. Ο ΛΑΟΣ έχει ένα group με 673 members (global) και 10 events που οδηγούν σε ένα παρόμοιο συμπέρασμα. Δεν μπορώ εγώ να απαντήσω γιατί δεν συμπεριλήφθηκαν και πολιτικοί του ΛΑΟΣ ή του ΚΚΕ όπως οι κύριοι Καρατζαφέρης (1.527 supporters αλλά εμφανώς ερασιτεχνική) Μάκης Βορίδης και Αποστολάτος Βαϊτσης (ο ένας έχει κρύψει τους φίλους του και ο άλλος έχει 287). Συμφωνώ με την άποψη του nikan, ότι το όποιο αποτέλεσμά της επόμενης πολιτικής αναμέτρησης μάλλον θα είναι η αφετηρία της διαδικασίας όμως ανάγκη για διάλογο στα social media έχει αρχίσει να φαίνεται όλο και περισσότερο για τους πολιτικούς».

Το ΠΑΣΟΚ αναβαθμίζει το Wikipolitics, μετά τη συζήτηση στο «Μπενάκη»

Η έντονη συζήτηση στην εκδήλωση «Social media και επικοινωνία», γύρω από το πόσο ενεργή είναι η πλατφόρμα Wikipolitics του ΠΑΣΟΚ, είχε και τα καλά της. Στελέχη του κόμματος που άκουσαν την κριτική για το ότι το Wikipolitics παραμένει σε «χαμηλή πτήση», συνέβαλαν στο να δοθεί μια νέα ορμή.

Ήδη το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προωθεί ένα πλάνο ενίσχυσης του Wikipolitics, ώστε το έργο των βουλευτών, να ενισχύεται από τις απόψεις των πολιτών και να «αναβαπτίζεται» στην συμβολή μελών του κόμματος, σχετικά με επερωτήσεις στη βουλή κλπ.

Στη χώρα μας, η συμβολή του Διαδικτύου και των social media στην ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, έχει περιορισθεί μέχρι στιγμής στην παροχή βήματος σε ποικίλους ακτιβιστές, σε μια περίοδο που έχουν ενισχυθεί οι φωνές αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος από τη βάση της κοινωνίας (όπως φαίνεται και από δεκάδες ποιοτικές και ποσοτικές μετρήσεις της κοινής γνώμης). Το ΠΑΣΟΚ είναι στην ουσία ο μόνος πολιτικός φορέας, που επενδύει στα social media.

Σε ανεπτυγμένες δημοκρατίες έχουν αναδειχθεί μια σειρά εφαρμογές του Διαδικτύου και των social media, που αποτελούν πλέον στοιχείο των δημοκρατικών θεσμών. Ιδού και μια καταγραφή ορισμένων από αυτές…

«Πολύ περισσότεροι από το 5% των ψηφοφόρων επηρεάζονται από το Διαδίκτυο και τα social media»

Η άποψη του επικεφαλής μεγάλης εταιρείας ερευνών, που κάνει και πολιτικές και κοινωνικές έρευνες, αλλά –πλέον- και έρευνες για τα social media, είναι σαφής: το Διαδίκτυο επηρεάζει ήδη υπολογίσιμο αριθμό ψηφοφόρων στην Ελλάδα. Το ποσοστό αυτό, κατά την ίδια πηγή είναι αρκετά μεγαλύτερο από το 5%, που είχε αναφερθεί από αξιωματούχο της Νέας Δημοκρατίας.

Η συζήτηση, αυτή για την ώρα, περιορίζεται μεταξύ αναλυτών και ενεργών πολιτών στα social media. Οι πολιτικοί οργανισμοί και τα πολιτικά πρόσωπα ασχολούνται με υποτυπώδη τρόπο (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων μεταξύ των κομμάτων και των πολιτικών).

Παρόλα αυτά, οι πολιτικοί έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι ο online κόσμος παίζει πλέον διακριτό ρόλο στη σχέση τους με τους ψηφοφόρους. Όπως μου έλεγε ένας σύμβουλος, όταν δημοσιεύτηκε σε αυτό εδώ το blog το προηγούμενο post, που αναφερόταν στο 5%, τότε του είχαν τηλεφωνήσει οι δώδεκα στους δώδεκα πολιτικούς με τους οποίους συνεργάζεται.

Κατά ένα μυστήριο τρόπο, σημείωσε ο σύμβουλος, οι πολιτικοί το είχαν ανακαλύψει, παρόλο που δεν είναι φαν του Internet, ώστε να σερφάρουν όλη μέρα. Επιπλέον, κατά την ίδια πηγή, οι πολιτικοί αυτοί ζήτησαν να οργανωθούν ως προς το Διαδίκτυο, ενόψει των επομένων εκλογών.

Μπορεί να ήταν ο ενθουσιασμός της στιγμής, ίσως και η αγωνία σε μια περίοδο που φαίνεται ότι το 30-40% των σημερινών βουλευτών, μπορεί να αντιμετωπίσουν πρόβλημα επανεκλογής τους. Ακόμα και αν οι αιτίες της τόνωσης του ενδιαφέροντος είναι ευκαιριακές, είναι σίγουρο ότι κάτι θα μείνει. Μάζευε και ας είν' και ρόγες…

*photo via flickr*

Έλληνες Πολιτικοί και Twitter, δύσκολη «χημεία» (μέρος 3ο)

Ένας νέος Έλληνας πολιτικός έδωσε μια εξήγηση γιατί οι συνάδελφοί του είναι πολύ δύσκολο να υιοθετήσουν ένα τόσο «πυκνό» (και σύντομο) ημερολόγιο, όσο το Twitter:

«Οι περισσότεροι το θεωρούν ένα συστηματικό “χαφιέ”… Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων βουλευτών αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο της για εξυπηρετήσεις ψηφοφόρων ή επαφές με δεύτερης κλάσης δημοσιογράφους, που δουλεύουν σε αμφίβολης εμβέλειας Μέσα, αντιμετωπίζουν το Twitter όπως ο διάβολος το λιβάνι».

Αδικεί ο νέος πολιτικός τους συναδέλφους του: οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με τα social media, επειδή δεν έχουν καλή σχέση με την τεχνολογία… «Μα, και αυτό για τους ίδιους λόγους, γίνεται», επιμένει ο συνομιλητής μου. «Με τόσο χρόνο που αφιερώνουν για εξυπηρετήσεις βουλευτών, αλλά και για λίγη δημοσιότητα, δεν βλέπουν το λόγο να μάθουν Google search, τη Wikipedia, κλπ».

Από περιέργεια, ας δούμε πώς αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί στις ΗΠΑ το Twitter. Στο ιστολόγιο αυτό γράφτηκαν πρόσφατα άλλα δύο σημειώματα για το Twitter, την επικοινωνία και τους πολιτικούς, τα οποία μπορείτε να δείτε εδώ κι εδώ.

*photo via flickr*

Ένα blog του ΣΥΝ, απόψεις για τα κόμματα και το Διαδίκτυο…

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, ο ΣΥΝ δεν είχε κεντρική έκφραση για τα social media και το Διαδίκτυο, παρόλο που στελέχη του και πολλές τοπικές οργανώσεις του ήταν δραστήριες σε blogs και σε κινητοποιήσεις για θέματα της καθημερινής ζωής.

Στην πραγματικότητα, παρακολουθούσε το θέμα από το 2007 και ασχολείτο και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Πρόσφατα το κόμμα της Αριστεράς δημιούργησε Ομάδα Διαδικτύου, η οποία μάλιστα προχώρησε στη δημιουργία ενός blog με απόψεις και θέσεις ενόψει του Διαρκούς Συνεδρίου του ΣΥΝ.

Στο ιστολόγιο αυτό, μάλιστα, υπάρχει και χώρος αφιερωμένος στο διάλογο για τα κόμματα και την πολιτική τους στο Διαδίκτυο.

Ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, επικεφαλής της Ομάδας Διαδικτύου, θα παρουσιάσει εισήγηση στην εκδήλωση «Social Media και Επικοινωνία» που διοργανώνει στις 18 Φεβρουαρίου το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, οπού θα ακουστούν με ενδιαφέρον οι απόψεις του και ο διάλογος που θα αναπτυχθεί σχετικά με αυτές.

*photo via flickr*

ΝΔ: τα social media επηρεάζουν πάνω από το 5% και… κάνει σχέδια

Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας θεωρούν ότι, σύμφωνα με μετρήσεις που διαθέτουν, τα social media επηρεάζουν πάνω από το 5% των ψηφοφόρων. Για το λόγο αυτό σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μια θέση στο κόμμα, που να παρακολουθεί το φαινόμενο και να αξιοποιήσει την δυναμική της νέας αυτής πλατφόρμας επικοινωνίας και πληροφόρησης. Η προοπτική αυτή επιβεβαιώνει την πρόβλεψη ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές, τα social media θα είναι εμφανώς ένα από τα εργαλεία πολιτικής επικοινωνίας.

Η στάση αυτή της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί μια δεύτερη, πιο επεξεργασμένη τοποθέτηση για το θέμα. Η πρώτη είχε ανιχνευθεί πριν 1,5 χρόνο περίπου, όταν ήταν σε έντονη ανοδική πορεία η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στα πολιτικά πράγματα της χώρας και τις μετρήσεις. Τότε ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας είχε δηλώσει σε εφημερίδες του Σαββατοκύριακου ότι «θα παρακολουθήσουμε στενά την κινητικότητα στα blogs. Πιστεύουμε ότι μέσα από εκεί θα βρούμε νέα άτομα, που θα μας δώσουν νέο πολιτικό αέρα».

Ενδεχόμενη επένδυση της Νέας Δημοκρατίας στο χώρο των social media θα δώσει βάθος στο νέο εργαλείο επικοινωνίας, που μπορεί να παίξει ισχυρότερο ρόλο στην πολιτική, αν κρίνουμε αυτά που συμβαίνουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Στοιχεία για την παρουσία των κομμάτων, αλλά και των πολιτικών στο πεδίο των social media θα παρουσιασθούν στην εκδήλωση της επόμενης εβδομάδας.

*photo via flickr*

Social media και πολιτική επικοινωνία, τι θα συζητήσουμε (18/02/09)

Το Internet και τα social media (blogs κλπ) δεν θα μείνουν αλώβητα στη δίνη της παγκόσμιας και εγχώριας οικονομικής κρίσης. Θα μειωθούν τα budget και η διάθεση των ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά, όμως, το Διαδίκτυο θα κερδίσει κάποιους πόντους, γιατί προσφέρει πληροφόρηση και ψυχαγωγία, με πολύ χαμηλότερο κόστος απ' ό,τι πολλά παραδοσιακά Media και κανάλια.

Στις 18/02, στο Μουσείο Μπενάκη, θα συζητηθεί το θέμα «Social Media και Επικοινωνία». Είμαι συντονιστής στην ενότητα περί πολιτικής επικοινωνίας. Σε ένα χώρο, δηλαδή, όπου σε πολλές χώρες έχει γίνει μεγάλη πρόοδος, αν και στην Ελλάδα η τηλεόραση παραμένει παντοδύναμη.

Η μαγική λέξη είναι «Obama»: η εκστρατεία του απογειώθηκε και μυθοποιήθηκε μέσα από το Internet και τα social media. Tίποτα δεν είναι όπως πριν. Για να δούμε, τι θα συζητήσουμε στο Μουσείο Μπενάκη για το χώρο της πολιτικής επικοινωνίας, που τόσο γοητεύει στην Ελλάδα, αλλά χρειάζεται πολλή… συζήτηση. Να δούμε ποιοι θα είναι μαζί μας και τι περιμένουμε να αναπτύξουν:

Άννα Διαμαντοπούλου: έκανε εκστρατεία για το κέντρο της Αθήνας, χρησιμοποιώντας τα νέα μέσα (Facebook, κλπ).Το Διαδίκτυο είναι παγκοσμίως το κύριο «γήπεδο» ενός καυτού διαλόγου για την Εκπαίδευση και όχι οι επιτροπές Βερέμη, Μπαμπινιώτη…
Μιχ. Χρυσοχοϊδης: αυτός που λέγαμε «καταναλωτή» έχει καινούργια όπλα στα χέρια του, άρη στα social media. O M. Χρυσοχοϊδης είχε αναπτύξει ένα φιλόδοξο site από το καλοκαίρι του 2007.
Μαν. Βολουδάκης: αρκετοί υπουργοί της ΝΔ αρνήθηκαν να μιλήσουν στην εκδήλωση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο βουλευτής Χανίων, θα εμφανιστεί ως «αναπληρωματικός». Είναι από τους νέους βουλευτές που παρακολουθούν στενά τα social media με δικές τους δυνάμεις και όχι μέσω συνεργατών.

Μετά τους πολιτικούς θα ακολουθήσει ένα πάνελ από στελέχη, που έχουν άποψη για την πολιτική επικοινωνία λόγω συγκεκριμένης ενασχόλησής τους με τα social media. Λίγα λόγια για την κατηγορία αυτών των ομιλητών:
Θοδ. Καρούνος: επικεφαλής της Μονάδας Διαδικτύου του ΠΑΣΟΚ, που αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση ελληνικού κόμματος στο Internet. O Θ. Καρούνος, πέρα από αυτό, είναι πολύ ενεργός σε σημαντικές πρωτοβουλίες πολιτών για το ελεύθερο λογισμικό, τον υπολογιστή των 100 δολαρίων, κλπ.
Αχ. Ιωακειμίδης: είναι ο συντονιστής της ομάδας Διαδικτύου της κας. Ντόρας Μπακογιάννη. Χωρίς αμφισβήτηση, η υπουργός Εξωτερικών εμφανίζει την πιο έντονη δραστηριότητα στα θέματα των social media, φθάνοντας μέχρι και το εξωτικό Twitter (η κα. Μπακογιάννη θα ήταν εισηγήτρια στην εκδήλωση, εάν δεν είχε υποχρεώσεις εκτός Ελλάδος).
Bασ. Φεύγας: σύμβουλος επικοινωνίας, blogger, προχώρησε πρώτος στη δημιουργία δίκτυου εθελοντών υπέρ του Obama στην Ελλάδα.
Μ. Τσιμιτάκης: ο υπεύθυνος Διαδικτύου του ΣΥΝ και γνωστός blogger, θα αναφερθεί στο ρόλο των social media κατά την εξέγερση του Δεκεμβρίου.Επίσης θα μιλήσει για τη σχέση της Αριστεράς με τα Νέα Μέσα.

Υπάρχουν αρκετά blogs πολιτικού διαλόγου, των οποίων τα «αφεντικά» θα μπορούσαν κάλλιστα να συμμετέχουν στο πάνελ της εκδήλωσης. Το ευχάριστο είναι ότι ορισμένα από αυτά, ζουν και ανασαίνουν στην ελληνική περιφέρεια.

Αυτοί που μένουν για λόγους τεχνικούς «εκτός», έχουν το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτουν τα social media: να κάνουν κριτική ή και να «μαστιγώσουν» την εκδήλωση, να σημειώσουν ελλείψεις και αδυναμίες.

Αυτή είναι η ουσία των social media: η εκδηλωση της 18/02 και οποιαδήποτε πρωτοβουλία δεν μπορούν να καπελώσουν ή να δώσουν γραμμή. Πέντε, έξη bloggers, αν έχουν λόγο, μπορούν να ξεσηκωσουν πολύ μεγαλύτερο θόρυβο και να συγκεντρώσουν αρκετά περισσότερους συζητητές, απόσους επισκεφθούν εκείνη τη μέρα το Μουσείο Μπενάκη.

*photo via flickr*

Για τους εγχώριους «Obama», δεν φθάνει η γοητεία. Να γιατί...

Πολλοί στη χώρα μας βλέπουν στον Obama μόνο το «λούστρο»… Ο φίλος Αχιλλέας Πεκλάρης, που συνάντησα πρόσφατα στη Νέα Υόρκη, μου επισήμανε μια από τις πρώτες κινήσεις του νέου Προέδρου που έχουν σχέση με την ουσία και όχι το περιτύλιγμα. Η ιδέα του Αχιλλέα, που οφείλω να μεταφέρω, είναι ότι κάποιοι στην Ελλάδα θα πρέπει να βρουν τέτοια μέτρα πολιτικής, που θα δείξουν ότι η ελίτ αυτοδεσμεύεται να περιορίσει τις απολαβές της, ως ένα δείγμα συμμετοχής στο κόστος της κρίσης.

Σε προηγούμενο post, έριξα μια ιδέα να προσφερθούν τα κόμματα να μειώσουν με δική τους πρωτοβουλία, την επιχορήγηση που παίρνουν από το κράτος. Κάποιος τακτικός αναγνώστης σχολίασε ότι αυτό είναι μια λαϊκίστικη προσέγγιση. Οι εκατοντάδες Έλληνες που χάνουν κάθε μέρα της δουλειά τους, περιμένουν κάποια δείγματα έμπρακτης συμπαράστασης από τις ηγεσίες. Πιθανόν να βρεθούν κάποιες ιδέες λιγότερο «λαϊκίστικες», αλλά περισσότερο συμβολικές και ουσιαστικές.

Όσο για το lobbying στη χώρα μας, αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία. Το μοντέλο των «κουμπάρων» έχει φάει τα ψωμιά του και όσοι το συνεχίζουν, απλώς εξαγριώνουν περισσότερο τα ολοένα και μεγαλύτερα στρώματα που νοιώθουν την παράκαμψη των νόμων και της αξιοκρατίας. Οποίοι ψάχνουν οδοντόκρεμες για να γίνουν Obama, θα πάθουν πλάκα. Αν κάποιος θέλει να δει ορισμένες σημειώσεις –γιατί οι περισσότεροι που θέλουν να αντιγράψουν τον Αμερικάνο πρόεδρο στη χώρα μας πλάθουν αυταπάτες-, ας δει αυτό εδώ το post.

*photo via flickr*

Obama: δύο "σφραγίδες" στην ιστορία. Η δεύτερη αφορά στην επικοινωνία!

Αλλοι ασχολούνται με την απομυθοποίηση του Obama, (λόγω Γάζας, λενε) και άλλοι με τις μουσικές εκδηλώσεις στην Washington. Οσο και αν έχουν μετανοιώσει κάποιοι γιατί υποστήριξαν φανατικά την συγκεκριμενη υποψηφιότητα, όσο κι αν αποδειχθεί "λιγότερος" των (υπερβολικών) προσδοκιών, θα μείνει στην Ιστορία.

Πρώτον, γιατί κατάφερε να γίνει Πρόεδρος ένας Αφροαμερικανός και, μάλιστα, ως ώριμη επιλογή των καιρών. Όχι από καραμπόλα. Δεύτερον, γιατί, μέσω της υποψηφιότητάς του, εκφράσθηκε η επανάσταση στην πολιτική επικοινωνία. Που δεν μπορούσε να εφράσει ούτε η Hillary, ούτε ο McCain. Ο Obama ανακηρύχθηκε κάποια στιγμή, πριν τις εκλογές, από το Advertising Age, ως το brand της χρονιάς. Η προσωπικότητά του, αποτέλεσε ένα "προϊόν" που αξιοποίησε στο έπακρο τις δυνατότητες των social media και σάρωσε τις παραδοσιακές πρακτικές πολιτικής επικοινωνίας...

Πιο πολύ ανέδειξαν τα social media τον Obama, παρά το αντίστροφο. Οι αναλύσεις είναι παρά πολλές , είχαμε γράψει και εμείς εδώ στο knowhow.gr. Ωστόσο υπάρχουν αναλύσεις βάθους στο Wired, Economist, κλπ... Από αυτή την άποψη θα είναι ενδιαφέρουσα και επίκαιρη η εκδήλωση του Ινστιτούτου Επικοινωνίας στις 18 Φεβρουαρίου με θέμα "Social Media και επικοινωνία".

*photo via flickr*

Τι απαντούν οι ηγεσίες στα μαστιγώματα των ξένων media;

Όλα τα ξένα media «μαστιγώνουν» την Ελλάδα αυτές τις μέρες, με κρίσεις που πλήττουν και το φιλότιμό μας και την οικονομία της χώρας. Τι απαντούν οι ηγεσίες της χώρας μας; Εκτός από το απίστευτο σχόλιο του Νίκου Καραχάλιου, είδα ένα βίντεο στο CNN. Η κυβέρνηση απάντησε τηλεφωνικά δια του κ. Παν. Λιβαδά, γενικού γραμματέα επικοινωνίας (στο ίδιο video μιλούσε ο Νίκος Χριστοδουλάκης, που αυτή την περίοδο παραδίδει μαθήματα ως καθηγητής στο Λονδίνο). Μπορεί ο κ. Λιβαδάς να είναι εξαίρετο στέλεχος, αλλά η κυβέρνηση της χώρας θα μπορούσε να έχει περισσότερο ηχηρή εκπροσώπηση…

Υπάρχει όμως και ένα άλλο ουσιαστικό θέμα: μέσω της ελληνικής τηλεόρασης, τα κόμματα της χώρας και οι λοιπές ηγεσίες (πνευματικές, θρησκευτικές, κλπ) δίνουν την δική τους απάντηση στην κρίση. Είναι ολοφάνερο ότι λένε ελάχιστα γι’ αυτά με τα οποία μας πυροβολούν τα ξένα media, ότι, δηλαδή, η χώρα είναι φαληρισμένη και διεφθαρμένη. Ότι έχουμε τον πιο οξυμμένο νεποτισμό στον κόσμο. Ότι, ότι…

Η στάση πολλών θα είναι ότι αυτά τα λένε οι ξένοι, γιατί είναι συνομωσίες των Αμερικανών, των Εβραίων, κλπ... Αρκετοί, όμως, που καταλαβαίνουν, γνωρίζουν ότι αυτή η κατάμαυρη εικόνα που εμφανίζουν για την Ελλάδα τα διεθνή και -λιγότερο ή περισσότερο- έγκυρα Μέσα, έχει άμεσες επιπτώσεις στον τουρισμό, στην εικόνα των ελληνικών προϊόντων, στην διαπραγματευτική δύναμη της χώρας ως προς τα ανοιχτά μέτωπα που έχει (Αιγαίο, Κύπρος κλπ). Σε αυτά δεν παίζει κανένα ρόλο ποιο κόμμα είναι λιγότερο ή περισσότερο «κοντά» στους κουκουλοφόρους... Τι έχουν να πουν γι’ αυτά που μας «σέρνουν» οι ηγεσίες άλλων χωρών;

Με την ευκαιρία διαβάστε, μελετείστε, αρχειοθετήσετε το αρθρο του Γιάννη Βούλγαρη στα ΝΕΑ. Ίσως η πιο αιχμηρή και ουσιαστική ανάλυση των ημερών. Να το κολλήσουμε πάνω στο ψυγείο μας, ή στο παρμπρίζ της Cayenne, ώστε να μην ισχυριστούμε μετά 4-5 μήνες, ότι δεν ξέραμε τι συμβαίνει και τι επέρχεται…

Το Internet και η μάχη Obama - Mc Cain: πόσο μακριά από την Ελλάδα;

Η διαδικτυακή πλευρά της μάχης των αμερικανικών προεδρικών εκλογών αποτελεί ένα πολύ καλό «γήπεδο» για να δοκιμαστεί η εξέλιξη του Internet και η δυνατότητά του να αποτελέσει βασικό πεδίο μιας κορυφαίας πολιτικής και κοινωνικής υπόθεσης του πλανήτη…

Το ρεπορτάζ του Economist δίνει με συνοπτικό τρόπο τη δυναμική που αναπτύσσεται στις εκλογές των ΗΠΑ. Μια εξέλιξη που δεν έγινε με παρθενογένεση, αλλά είχε «φουντώσει» στην καμπάνια του Howard Dean το 2004. Ο Dean ήταν υποψήφιος των Δημοκρατικών και είχε ριζοσπαστικές αντιλήψεις. Δεν του επέτρεψαν να πάρει το χρίσμα, αλλά λειτούργησε σαν «λαγός» για την κινητοποίηση χιλιάδων φίλων των Δημοκρατικών. Ενώ δεν είναι βέβαιο ότι η Ιστορία θα καταγράψει τον John Kerry, που ήταν ο υποψήφιος των Δημοκρατικών και έχασε εύκολα, το όνομα του Dean, ο οποίος αποτέλεσε τον «σκαπανέα» για την αξιοποίηση των interactive καναλιών σε μια εκλογική μάχη, έχει ήδη καταγραφεί.

Κάποιοι θα πουν ότι στην Ελλάδα είναι πολύ νωρίς να γίνει εφαρμογή κάποιων τέτοιων καναλιών. Ορισμένοι άλλοι θα ισχυρισθούν ότι μόνο ένα 10% μπορεί να βρει πρακτική εφαρμογή στη χώρα μας. Ενώ μια τρίτη κατηγορία θα αντιτείνει ότι οι όροι άσκησης της πολιτικής στην Ελλάδα δεν αφήνουν περιθώρια για interactive campaigns και για διαδικτυακή ανάπτυξη πολιτικών δράσεων.

Εκτός από τις τρεις παραπάνω εκδοχές, που υποστηρίζουν ότι το Διαδίκτυο μπορεί να συμβάλει ελάχιστα ή καθόλου στην υποστήριξη μιας προεκλογικής εκστρατείας, υπάρχει και μια τέταρτη προσέγγιση: τα κόμματα ή τα κεντρικά πολιτικά πρόσωπα, που θα επιχειρήσουν να δώσουν στην interactive πλευρά το κομμάτι που της αντιστοιχεί στην Ελλάδα, θα έχουν αξιοσημείωτα οφέλη έναντι των ανταγωνιστών τους.

Αν πάντως το επιχειρήσουν ως προέκταση των παραδοσιακών media, τότε αυτό δεν θα έχει μεγάλη αξία. Η αξιοποίηση των καναλιών του Internet θα πρέπει να γίνει στην κατεύθυνση της απευθείας επικοινωνίας με τους πολίτες. Της απόδοσης σε αυτούς της δυνατότητας να έχουν λόγο, να εκφέρουν άποψη και κριτική. Όποιοι δουν το Internet ως άλλη μια ευκαιρία να ελέγξουν μεγάλες ομάδες πολιτών ή ως εξάρτημα του πελατειακού συστήματος, αυτοί θα απογοητεύσουν και θα απογοητευτούν…

*η φωτο είναι από το flickr*

Social media: μια συζήτηση με την υπουργό Εξωτερικών κα. Ν. Μπακογιάννη

Είναι αρκετά γνωστό, πλέον, ότι χθες η κυρία Μπακογιάννη προσκάλεσε έναν αριθμό bloggers. Μεταξύ αυτών ήμουν και εγώ, ομολογώ ότι δεν ρώτησα ούτε ποια τα κριτήρια, ούτε ποιοι άλλοι είχαν προσκληθεί, όπως θα έπραττα για οποιαδήποτε πρόσκληση έπαιρνα από υπουργό Εξωτερικών της χώρας. Το πιο σημαντικό στη συνάντηση είναι αυτά που άκουσα από τους παριστάμενους. Πήγα να ακούσω, δεν σκέφθηκα ότι έπρεπε να προετοιμάσω κάτι, γιατί στην μπλογκόσφαιρα έμαθα ότι πρέπει πρώτα απ’ όλα να ακούω.

Το τι ειπώθηκε θα το έχετε πληροφορηθεί από αρκετές άλλες αναρτήσεις, καθώς εγώ δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου, για να βάζω πρώτη προτεραιότητα την ενημέρωση του ιστολογίου μου. Θεωρώ χρήσιμο –αν όχι υποχρέωσή μου- να αναφέρω σε εσάς που μπαίνετε στον κόπο να κοιτάζετε τι γράφω, αυτά που υποστήριξα στην συνάντηση αυτή, αναφερόμενος στην ερώτηση της υπουργού τι μπορεί να κάνει το υπουργείο εξωτερικών για να ενισχύσει την παρουσία της χώρας στο Διαδίκτυο:

1) Η μπλογκόσφαιρα έχει τελείως διαφορετικούς κανόνες σε σχέση με αυτούς των συμβατικών media. Οποιαδήποτε απόπειρα ελέγχου της μπλογκόσφαιρας, είναι πολύ πιθανόν να κάνει backfire και να έχει απρόσμενες συνέπειες.

2) Ο παλιός ωραίος κόσμος ήταν top-down, πολλά μηνύματα ξεκινούσαν από τις ηγεσίες και πήγαιναν προς τους πολίτες. Το διαδίκτυο και η μπλογκόσφαιρα, φέρνουν στον αφρό το bottom-up: πολλά ξεκινούν από τα κάτω, από την κινητοποίηση των πολιτών και «επιβάλλονται» στα «πάνω διαζώματα», τις ηγεσίες.

3) Για τα θέματα που θέλει να «χτίσει» θέση το υπουργείο Εξωτερικών, υπάρχει θεμελιωμένη εμπειρία σε ορισμένα επαγγελματικά σχήματα του εξωτερικού που χειρίζονται αντίστοιχα θέματα. Το υπουργείο Εξωτερικών μπορεί να επιλέξει τον συνεργάτη που του ταιριάζει, αλλά δύσκολα θα καταφέρει να λύσει την άσκησή του, χωρίς έναν έμπειρο συνεργάτη…

Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη ρώτησε, μεταξύ των άλλων, τι θα μπορούσε να γίνει για την αντιμετώπιση της ασυδοσίας και των φαινόμενων εκβιασμού στο Διαδίκτυο. Ανέφεραν αρκετά οι συνομιλητές bloggers και σημείωσα ορισμένα θέματα:

α) δεν θα είναι καλό να επιχειρήσει η Ελλάδα να κάνει άλλον έναν αυστηρό –πλην ανεφάρμοστο- νόμο, που εν προκειμένω θα την εκθέσει διεθνώς. Σε αυτή την περίπτωση είναι προτιμότερο να συζητήσουμε με τους Ισπανούς, τους Γάλλους, τους Ιταλούς κλπ, να δούμε πώς θα αντιμετωπιστεί ένα παγκόσμιο ζήτημα σε διεθνή βάση. Αν έχουμε μια έξυπνη ιδέα, ας την αναφέρουμε και στις άλλες χώρες, Προς Θεού, όμως, να μην προχωρήσουμε σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία αστυνόμευσης, που θα μας εκθέσει!

β) είναι προτιμότερο να αφιερώσουμε το δυναμικό μας στο Διαδίκτυο για ενεργητικές πράξεις, παρά για να χτίζουμε τοίχους ή κάγκελα. Στο internet, ο «ποδοσφαιρικός αγώνας» είναι ανοικτός, θα φάμε γκολ σε κάθε περίπτωση. Γι’ αυτό ο στόχος έγκειται στο να βάλουμε περισσότερα γκολ εμείς, απ’ όσα θα φάμε…

Όλα τα παραπάνω έχουν το μειονέκτημα της σχηματοποίησης. Δεν είναι κρίση μετριοφροσύνης, αλλά σας προτρέπω, φίλοι αναγνώστες, να ψάξετε τις αναρτήσεις του Ν. Αναγνώσου, του nylon κλπ, που ήταν παρόντες, και ανέφεραν διαστάσεις, που τις γνωρίζουν πολύ καλύτερα από εμένα. Όπως γνωρίζουν και τη γλώσσα της εικόνας, ενώ εγώ –για την ώρα- επιμένω στον γραπτό λόγο.

Επειδή θα ακουστούν αρκετές φωνές κριτικής για την συγκέντρωση του υπουργείου Εξωτερικών, είναι χρήσιμο να σημειωθεί το εξής: το επιτελείο της υπουργού πήρε μια πρωτοβουλία, από αυτές που δεν συνηθίζουν οι πολιτικοί της κεντρικής σκηνής. Να περιμένουμε πρωτοβουλίες και από άλλους πολιτικούς, είτε άλλων κομμάτων, είτε διαφορετικής κουλτούρας από την κυρία Μπακογιάννη, ώστε να αξιοποιήσουν τον πολυεπίπεδο και πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα του Internet και των social media…

Υ.Γ.: εκ παραδρομής, δεν αναφέρθηκε εξ αρχής ότι η φωτογραφία στο post προέρχεται από αυτές που τράβηξε κατά τη διάρκεια της συνάντησης και ανέβασε στο flickr o Karpidis. Παράληψη η μη αναφορά και διορθώνεται άμεσα...

ΝΔ: «ψαρεύοντας» Τσίπρες στα blogs και στο Διαδίκτυο

Το έγραψαν δύο εφημερίδες του σαββατοκύριακου με την ίδια περίπου φρασεολογία: η Νέα Δημοκρατία ψάχνει για «Τσίπρες» στο Διαδίκτυο και έχει ως στόχο να «χτίσει» το δικό της, «γαλάζιο» κόσμο στα social media και τα blogs.

Γνωστοί πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας, που γνωρίζουν τη φιλοσοφία των Νέων Μέσων, λένε τα εξής σε προσωπικές συζητήσεις:

1) η δημοσιογραφική διατύπωση πιθανόν να μην αποδίδει το βάθος του σχεδίου της ΝΔ, γιατί η πρώτη ανάγνωση δίνει την εντύπωση μιας πολύ συναισθηματικής προσέγγισης…

2) παρόλο που το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει μεγάλη επένδυση στα social media, η ΝΔ έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει σημαντικά τη θέση της. Υπάρχουν αρκετοί bloggers που την συμπαθούν, ενώ, από την άλλη, διατίθεται πληθώρα εργαλείων που μπορεί να δώσει μια καλύτερη παρουσία στο κυβερνητικό κόμμα.

3) το πιο σημαντικό είναι να γίνει κατανοητό από τα στελέχη της ΝΔ που οργανώνουν το οικοδόμημα του κόμματος στα social media, ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει με τεχνικές που προέρχονται από τα κλασσικά ΜΜΕ. Tα social media δεν σηκώνουν πρακτικές top-down (οργάνωσης από τα πάνω), αλλά αποτελούν τον ορισμό του bottom-up (πρωτοβουλίες από τα κάτω).

4) όσον αφορά στο «ψάρεμα για Τσίπρες», οι πολιτικοί που μίλησα θεωρούν ότι τέτοιες εκφράσεις είναι σημεία των δημοσκοπικών καιρών μας…

Εδώ μπορεί κάποιος να διαβάσει ένα από τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στο θέμα.

O Obama μαζεύει λεφτά από τον κόσμο. Ποιος Έλληνας πολιτικός θα το έκανε;

Η μάχη Barack Obama – Hillary Clinton έχει και ένα σημαντικό «γήπεδο» που είναι η συγκέντρωση οικονομικών πόρων, για τη σημασία του οποίου δείτε αυτό το link.

Κάποτε ένας αλλοδαπός συνεργάτης, μου είπε να αναφέρω σε ένα γνωστό Έλληνα πολιτικό ότι θα ήταν καλό να κάνει μερικές ενέργειες για να συγκεντρώσει χρήματα για την προεκλογική του εκστρατεία. Ο πολιτικός ήταν σοβαρός και η περιφέρειά του από εκείνες με υψηλό επίπεδο. Φυσικά και δεν προχώρησε η ιδέα…

Ο πειρασμός θα ήταν να τα «ρίξουμε» στους πολιτικούς, αλλά αυτό είναι η εύκολη λύση. Γιατί υπάρχει η άλλη πλευρά, που είναι η ωριμότητα της κοινωνίας μας και η βάση των θεσμών της δημοκρατίας μας. Στην Ελλάδα υπάρχει μια καχυποψία: «σιγά μην δώσω λεφτά σε πολιτικό», λένε αρκετοί πολίτες, «αφού ξέρω ότι έχει άλλους τρόπους να βρίσκει πόρους».

Από την πλευρά τους οι πολιτικοί σκέπτονται: «πού να τρέχω τώρα, να ζητάω συμβολή από πολλούς ψηφοφόρους; Έχει μεγάλη φασαρία, πώς να το οργανώσω; Από την άλλη, προτιμώ να χτυπήσω 10 πόρτες και να συγκεντρώσω τα χρήματα που χρειάζομαι». Με αυτές τις σκέψεις, έχει χαθεί το παιγνίδι της διαφάνειας και της ανεξαρτησίας των πολιτικών.

Πρέπει να τονιστεί, πάντως, ότι δεν σκέπτονται έτσι όλοι οι πολιτικοί. Έχω συναντήσει και περιπτώσεις που κινούνται με προσοχή και αρχές. Το ζητούμενο είναι να βγουν περισσότεροι Έλληνες πολιτικοί να κάνουν διαφανείς οικονομικές καμπάνιες, εκτός από εκείνους που υποστηρίζουν ότι έχουν δικούς τους πόρους. Πόσοι είναι αυτοί;

Το Internet και τα social media δίνουν ένα καινούργιο εργαλείο στους Έλληνες πολιτικούς για να κάνουν πιο εύκολη την οικονομική τους εξόρμηση, αλλά και να υπηρετήσουν το σκέλος της διαφάνειας. Είναι πιο εύκολο να ζητήσουν χρήματα, αλλά και πολύ απλό να δημοσιοποιούν τα ονόματα πολιτών που τους έδωσαν χρήματα.

Κάποιοι Έλληνες πολιτικοί θα το αποφύγουν… Γιατί να μην το ξεκινήσουν, όμως, εκείνοι (οι πολιτικοί) που έχουν κάθε λόγο να βγουν μπροστά; Εγώ, ως πολίτης και θα συμβάλω στην οικονομική εξόρμηση κάποιων και δεν έχω κανένα πρόβλημα να δημοσιοποιήσουν το όνομά μου… Έτσι, για να κάνουμε κάποια αρχή…