Ελληνική αγορά Πληροφορικής σε κρίση και το κατά C. Shirky «Collapse of Model»

Η συζήτηση είναι έντονη και ορισμένες φορές βίαιη: τι θα γίνει με τα έργα Πληροφορικής και τις εταιρείες του κλάδου; Οι ενδιαφερόμενοι stakeholders εμφανίζονται άλλοτε νευρικοί και άλλοτε ανυπόμονοι. Ενόψει του ΕΣΠΑ, να δούμε εδώ το εκπληκτικό γεγονός ότι και οι τρεις κύριοι φορείς του «δράματος» είναι λίγο ή πολύ -όλοι τους!- χαμένοι.

ΚΡΑΤΟΣ, ΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: από τα 60 περίπου έργα Πληφορορικής που τυπικά παραδόθηκαν με το πέρας του Γ' ΚΠΣ, δουλεύουν ελάχιστα, που δεν ξεπερνούν μονοψήφιο αριθμό. Τα περισσότερα έχουν παραδοθεί «τυπικά», αλλά δεν δουλεύουν. Ορισμένα, όπως η μηχανογράφηση των νοσοκομείων, δεν θα δουλέψουν ποτέ. Άρα, το κράτος, ο φορολογούμενος πολίτης, έδωσαν κάποια δισεκατομμύρια ευρώ, από το ΜΟΠ πληροφορικής μέχρι και το Γ' ΚΠΣ, ενώ είναι σε λειτουργία μόνο το Taxis, άντε και λίγα ακόμα, σε ποσοστό πάντως κάτω του 50% το καθένα.

ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ: ακούω συχνά επιθέσεις εναντίον τους. Θα σπεύσω σε αυτό το σημείο, απρόσκλητος, αλλά με αίσθηση ευθύνης, να πω ότι είναι άδικο και άστοχο να λέγεται ότι για την κακοδαιμονία της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και των έργων Πληροφορικής του δημοσίου, φέρουν όλη την ευθύνη οι εταιρείες. Ένα στοιχείο αρκεί για να δείξει ότι η συζήτηση θα έπρεπε να γίνει κάπως διαφορετικά: οι ισολογισμοί των εταιρειών πληροφορικής, όσων τουλάχιστον έχουν ως κύριο πελάτη το Δημόσιο, δείχνουν ότι δεν έχουν ευτυχήσει. Πολλές εταιρείες έχουν ζημίες και είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζουν μεγάλες πιέσεις.

Όλα τα δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το μοντέλο που ακολούθησαν τα 15 τελευταία χρόνια οι εταιρείες Πληροφορικής (από την εποχή που άρχισαν το φλερτ με το Χρηματιστήριο και υπερέβαλαν όσον αφορά στο budget του Γ’ ΚΠΣ) δεν ισχύει πια. Έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Οι ίδιες οι εταιρείες υποστηρίζουν ότι πολλά έργα ήταν υποτιμολογημένα, με κακό RFP, με προβληματικές διαδικασίες από την πλευρά των επιτροπών του δημοσίου. Σε αρκετά σημεία έχουν δίκιο, αλλά αυτό δεν εξηγεί πώς ΔΕΝ θα συνεχιστεί η ίδια κατάσταση

ΠΟΛΙΤΗΣ: είναι ο πιο χαμένος της ιστορίας. Θα έπρεπε με βάση τα έργα πληροφορικής που έχει πληρώσει ο φορολογούμενος, να έχουν απλοποιηθεί πάρα πολλές υπηρεσίες και να τις παίρνει από το σπίτι του: δημοτολόγιο, ποινικό μητρώο, κάρτα υγείας , πληρωμές τελών κλπ… Η κατάσταση αυτή επιβαρύνει και την παραγωγικότητα της χώρας και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

ΘΑΥΜΑ, ΧΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ!
Πώς συνέβη αυτό και χάνουν όλοι (Κράτος, εταιρείες, πολίτες); Αυτό δείχνει την κατάπτωση του μέχρι σήμερα συστήματος προκηρύξεων και αναθέσεων. Δεν είναι λαϊκισμός αν πούμε ότι υπάρχει και ένας τέταρτος παράγοντας, που επωφελείται, που είναι οι…

ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ: είναι κοινό μυστικό πως, όπως σε αρκετά έργα του ΕΣΠΑ, έτσι και στην Πληροφορική, αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια μια κάστα μεσαζόντων, που εκθέτει το κράτος και εκβιάζει τις εταιρείες. Οι ενδιάμεσοι αυτοί άλλοτε έχουν στενή σχέση με το κράτος, άλλοτε εμφανίζονται ως «σύμβουλοι» και διεκδικούν ένα 20-30%, συνήθως σε «μαύρα». Σε πολλά έργα Πληροφορικής η πληρωμή ενός τέτοιου commission αποκλείει κάθε πιθανότητα να παραδοθεί ένα σωστό έργο. Η δραστηριότητα των ενδιαμέσων δεν αρκεί, πάντως, για να εξηγήσει από μόνη της την μαζική καταστροφή των έργων Πληροφορικής και του e-government. Η άνθηση των «ενδιαμέσων» είναι συνήθως παράγωγο της διάλυσης και όχι κύρια αιτία της.

Σχετικά με το μοντέλο των εταιρειών πληροφορικής, είναι ενδιαφέρον και αυτό το post.

ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ
Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ακόμα και όταν παραδοθούν κάποια αξιόλογα έργα πληροφορικής, τότε αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι, από αυτούς που θα έπρεπε να τα λειτουργήσουν, αρνούνται να τα χειριστούν. Το πράττουν, είτε γιατί δεν θέλουν να περάσουν από εκπαίδευση, είτε επειδή απαιτούν κάποια επίδομα. Το σύμπτωμα αυτό είναι καταλυτικό: τι έννοια έχει να αναθέτει έργα το Δημόσιο, εάν δεν μπορεί να ζητήσει από τους υπαλλήλους να τα λειτουργήσουν.

Μια εταιρεία που είχε αναλάβει τρία έργα σε μια περιφέρεια της χώρας, κατέφυγε στη λύση να ζητήσει η ίδια από υπαλλήλους να λειτουργούν τα έργα. Τα κατάφερε και σώθηκε η κατάσταση.

Οι παθογένειες δεν σταματούν εδώ… Όποιος δει κάποιους καταλόγους από έργα Πληροφορικής που έχουν υποβληθεί στο ΕΣΠΑ, π.χ., για μια περιφέρεια στη Β. Ελλάδα, κάποιες Νομαρχίες στην Πελοπόννησο και κάποιους Δήμους στα Ιόνια, μπορεί να βάλει άνετα στοίχημα πως αυτού του τύπου τα έργα δεν θα λειτουργήσουν ποτέ.

H KATAΡΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΜΟΝΤΕΛΩΝ
Κάποιοι θα πουν ότι στο όνομα της διατήρησης θέσεων εργασίας, πρέπει να συνεχίσουν οι διαγωνισμοί και οι αναθέσεις με τις ίδιες περίπου μεθόδους που έγιναν στο Γ’ ΚΠΣ, έστω με μερικές βελτιώσεις, για να περιοριστεί η διαφθορά και η γραφειοκρατία.

Δεν είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι θα ήταν βιώσιμο ένα τέτοιο μοντέλο. Θα ήταν μη ρεαλιστικό, ακόμα και αν υπήρχαν τα κονδύλια, που θα ρίχνονταν ως καύσιμα σε ένα τέτοιο μοντέλο. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα, επειδή δεν υπάρχουν τα κονδύλια: ένας πρώτος υπολογισμός δείχνει ότι το ΕΣΠΑ θα μπορούσε να διαθέσει περί τα 500 εκατομμύρια ευρώ για την χρηματοδότηση έργων Πληροφορικής με αντικείμενο που αφορά τις μεγάλες εταιρείες του κλάδου, ενώ το Γ’ ΚΠΣ είχε διαθέσει σε παρόμοια έργα περί το 1 δισ. ευρώ.

Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα δεν αγαπάμε τη θεωρία, ούτε τις αναλύσεις που τεκμηριώνουν απόψεις και συμβάλουν στην επιλογή στρατηγικών. Οι λίγοι που δεν έχουν τέτοιες αναστολές, αξίζει να διαβάσουν την τοποθέτηση του Clay Shirky, που αναφέρεται στην κατάρρευση των πολύπλοκων επιχειρηματικών μοντέλων. Η τοποθέτηση του Clay Shirky αφορά τον κόσμο των media, αλλά με μια μικρή αναγωγή μπορεί να μεταφερθεί η σκέψη του για την ελληνική αγορά πληροφορικής.

Με λίγα λόγια, ορισμένα τέτοια μοντέλα είναι καλά μέχρι ένα σημείο πολυπλοκότητας. Όταν ξεπεράσουν, όμως, ένα όριο, τότε καμιά οριακή ή μέτρια βελτίωση δεν μπορεί να τα σώσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις η ίδια η αγορά, η κοινωνία, η ζωή φέρνει στην επιφάνεια κάτι πιο απλό, που δουλεύει με πολύ χαμηλότερο κόστος απ’ όσο το πολύπλοκο μοντέλο και δίνει πολύ πιο αποτελεσματικές λύσεις.

ΟΙ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ
Όποιοι, επίσης, είναι ανάμεσα στους λίγους που δεν θεωρούν τη θεωρία και την ανάλυση γραφική πολυτέλεια, αξίζει να μελετήσουν το βιβλίο των Chip και Dan Heath «Swift-Πώς να αλλάξει ένα σύστημα, όταν είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει».

Οι συγγραφείς παρομοιάζουν τους Ηγέτες με Αναβάτες και την κατάσταση με Ελέφαντα. Κάποιες ιδέες μπορείτε να δείτε εδώ, αλλά καλύτερα να βρείτε το ίδιο το βιβλίο (το έχω ήδη παραγγείλει).

Οι αλλαγές που απαιτούνται στην ελληνική αγορά πληροφορικής, δεν αφορούν μονό ένα στενό κύκλο πολιτικών, επιχειρηματιών, επαγγελματιών και «εκ της προσκολλήσεως». Αφορά μεγάλο μέρος των πανεπιστημίων, κρίσιμες πλευρές της απασχόλησης και σημαντική πλευρά της υπόθεσης της καινοτομίας.

Παρακολουθώ την ελληνική αγορά πληροφορικής από το 1982 και τις πρώτες επιχειρηματικές προσπάθειες… Στη συνέχεια ήλθαν τα ΜΟΠ Πληροφορικής και τα τρία ΚΠΣ. Είναι δύσκολο να ξεχάσει κανείς τι συνέβη στην εποχή της χρηματιστηριακής φούσκας του 1999 στο συγκεκριμένο κλάδο. Τις συνέπειες που είχε μετέπειτα, όσον αφορά τις επενδύσεις των ελληνικών εταιρειών Πληροφορικής σε καινοτομία και νέα προϊόντα, στη διαθεσιμότητα ηγετικών προσώπων στον κλάδο.

Θα χρειαζόταν πολύς χώρος για να γίνει αναφορά στις συνέπειες που –κατά τη γνώμη μου- θα υπάρξουν, εφόσον δεν εφαρμοσθεί ένα εγχείρημα αλλαγής. Θα έχει κόστος και τίμημα, ωστόσο οποιαδήποτε απόπειρα για «μία από τα ίδια» θα είναι απλώς καταστροφική. Και για τον πολίτη (που πληρώνει και δεν παίρνει υπηρεσίες), και για τις επιχειρήσεις (αρκετές εκ των οποίων είναι σοβαρές και επενδύουν), και για τους επαγγελματίες (που παίζουν τη δουλειά τους). Οι πολιτικά υπεύθυνοι δεν είναι σαφές τι κόστος θα υποστούν, ωστόσο αυτή τη φορά δεν θα το αποφύγουν.

Υ.Γ.: Κάποιοι θα με ρωτήσουν γιατί δεν αναφέρομαι σε συγκεκριμένες κυβερνητικές περιόδους και σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, που έκαναν ζημιά στον κλάδο. Όσοι παρακολουθούν αυτό το ιστολόγιο ή με γνωρίζουν, είναι σε θέση να διαβεβαιώσουν ότι δεν αποφεύγω τέτοιες προκλήσεις. Συχνά, μάλιστα, το κάνω χωρίς να προκληθώ, κόντρα στην αντίληψη ότι βολεύει να κάνουμε όλοι δημόσιες σχέσεις μεταξύ μας.

Ωστόσο, αυτή τη στιγμή εκείνο που προέχει είναι να ρίξουμε όσο βάρος έχει ο καθένας, ώστε να προχωρήσουμε μπροστά. Ποιοι πολιτικοί και ποιοι «τεχνοκράτες» χρησιμοποίησαν την Πληροφορική ως άλλο ένα αρμό του πελατειακού κράτους, αυτό το γνωρίζουν και οι πέτρες. Οι θεσμικοί φορείς της χώρας μπορούν να βρουν υπαίτιους, αν -σπάνιο φαινόμενο- θα επιδίωκαν την τιμωρία κάποιων που έβλαψαν τον τόπο. Τα αδικήματα είναι πολλά και συνεχή.

Εμείς οι υπόλοιποι, τι μπορούμε να κάνουμε, ώστε να δούμε πέντε, έξη έργα να παρέχουν υπηρεσίες στον πολίτη και να υιοθετούνται νέες διαδικασίες, που θα μας βγάλουν από την απραξία και το «κάψιμο» εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ;…

"Ναι στο ΔΝΤ. Τώρα!", η κραυγή μιας 26χρονης άνεργης

Η 26χρονη Νικόλ σπουδασε στο ΕΜΠ με πολύ καλές επιδόσεις και πολλά όνειρα. Δραστηριοποιήθηκε σε μια νεολαία μεγαλου κόμματος, αλλά δεν ήταν ποτέ τόσο ολόψυχα δοσμένη, ώστε να βρει επαγγελματική ανταμοιβή ή κομματική καριέρα, όπως αρκετοί συνάδελφοί της. Πήρε το πτυχίο της με καλό βαθμό και, αμέσως μετά, την "δούλευε" επί πέντε μήνες ο διευθυντής του ΟΑΕΔ του τόπου καταγωγής της, που "έκανε καθυστέρηση" στην έγκριση του προγράμματος των 15.000 ευρώ, "γιατί είχε βάλει προτεραιότητα να τα δώσει σε κομματικούς φίλους ή σε τύπους που θα έδιναν το κάτι τις τους".

Η Νικόλ δεν μπορεί να βρει δουλειά στον τόπο καταγωγής της (ένα τουριστικό μέρος της Ελλάδας), γιατί εκεί η δραστηριότητα στις κατασκευές και στην οικοδομή έχει "καταρρεύσει". Γύρισε ξανά στην Αθήνα και το φέρει βαρέως που πρέπει να παίρνει ένα ποσό 800 ευρώ το μήνα από τους γονείς της, για να ζει σε ένα διαμέρισμα που -ευτυχώς- είναι ιδιόκτητο. Λόγω κομματικών γνωριμιών, προσφέρθηκε μια παράταξη του Τεχνικού Επιμελητηρίου να την διορίσει ως "σύμβουλο" στο ΤΕΕ με 900 ευρώ, αλλά δεν της αρέσει μια τέτοια λύση, γιατί είχε όνειρα να δουλεψει ως πολιτικός μηχανικός.

Η Νικόλ δεν τα κατάφερε να αναδειχθεί στην κομματική επετηρίδα, αλλά καλλιέργησε την κρίση της και τη δίψα να μαθαίνει περισσότερα. Κρατάει την ψυχραιμία της, χωρίς να μπορεί να κρύψει την πίκρα της. Η στάση της είναι "να πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, γρήγορα!". Ποια είναι τα επιχειρήματά της;

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΕΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ: Στα μάτια της Νικόλ, τα περισσότερα προβλήματα της χώρας έχουν τις αιτίες τους στο πολιτικό σύστημα. Σήμερα οι ίδιοι πολιτικοί έχουν κληθεί να αλλάξουν τον εαυτό τους, κάτι που -σύμφωνα με όσα έχει μελετήσει η Νικόλ στην ψυχολογία- είναι αδύνατον να γίνει. Θεωρεί ότι ο Γ. Παπανδρέου και λίγοι μέσα στην κυβέρνηση, όπως και ο Α. Σαμαράς και ορισμένοι λίγοι μέσα στη ΝΔ, θέλουν ειλικρινά να αλλάξουν το πολιτικό σύστημα. Είναι ελάχιστοι, κατά την Νικόλ, και οι περισσότεροι μέσα στα κόμματά τους αποτελούν συνέχεια αυτών που έφθασαν το χρέος στα 300 δις και τις δαπάνες του συστήματος υγειας στα 10 δις. "Μόνο ένα εξωτερικό, πολύ δυνατό σοκ θα πάρει τη δύναμη από τα χέρια όλων αυτών που θέλουν μια από τα ίδια. Απ' ό,τι βλέπω αυτό το σοκ μπορεί να έλθει από μια πτώχευση ή το ΔΝΤ".

1.000 ΑΝΕΡΓΟΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ: Η Νικόλ άκουσε μια ανάλυση που έλεγε ότι κάθε μερα μένουν άνεργοι 1.000 άνθρωποι, όλοι από τον ιδιωτικό τομέα. Γνωστοί της που δούλευαν χρόνια σε κατασκευαστικές εταιρείες και σε επιχειρήσεις πληροφορικής, απολύθηκαν στα 40 τους, με ελάχιστες ελπίδες να βρουν δουλειά. Το παράπονο της Νικόλ είναι ότι κανείς δεν μιλάει γι' αυτούς, ενώ επί δύο μήνες ολη η Ελλάδα ασχολείτο με τους 16 μισθούς των υπαλλήλων της Βουλής, που τελικά τους διατήρησαν. Η εντυπωσή της είναι ότι ένα άγριο ταρακούνημα δεν πρόκειται να δυσκολέψει περισσότερο τη ζωή για τους 1.000 που χάνουν τη δουλειά τους κάθε μέρα. Τι άλλο έχουν, άλλωστε, να χάσουν;

CAYENNE ΚΑΙ MERCEDES COMPRESSOR: Το Πάσχα πήγε στον τόπο καταγωγής της και πέρασαν από το σπίτι δύο οικογενειακοί γνωστοί. Ο ένας είναι μεσαίο στέλεχος σε κρατικό οργανισμό, υπεύθυνος για κάποιες προμήθειες. Με τις οικονομίες του και με τη βοήθεια της γυναίκας του που διόρισε γνωστός τους υπουργός στη Βουλή, κατάφεραν και πήραν μια Cayenne. Πέρασε να ευχηθεί και ένας άλλος γνωστός τους, τεχνίτης σε έναν άλλο κρατικό Οργανισμό. Αυτός οδηγούσε μια απλή Mercedes Compressor. Και οι δύο γνωστοί της Νικόλ παραπονέθηκαν που τους κοβόταν 5% των αποδοχών, τη στιγμή που ακρίβηνε τόσο πολύ η βενζίνη. Πάντως, οι συνδικαλιστές τους το παλεύουν, ώστε να μην ισχύσει για τους οργανισμούς τους η περικοπή και έχουν αρκετές πιθανότητες να το πετύχουν, γιατί τους στηρίζει ισχυρός βουλευτής της Β' Αθηνών.

Η ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΗΓΕ ΤΑ ΚΑΠΗ ΣΤΟ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ: Η ξαδέλφη της Νικόλ είχε γίνει αντιδήμαρχος και πήγε πριν ένα μήνα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, τα ΚΑΠΗ του Δήμου στο Μόντε Κάρλο. Με λεφτά του Δήμου. Εγινε ένα μπέρδεμα, όμως, και κάποιοι άλλοι δημοτικοί σύμβουλοι την "έκαψαν" την αντιδήμαρχο, με καταγγελίες για κάποια κονδύλια του Δήμου, αλλά και την στρίμωξαν γιατί έγινε αντιδήμαρχος χωρίς να έχει απολυτήριο Λυκείου. Δεν την "έφαγαν" επειδή έκανε τη μεγίστη ανοησία να ξοδέψει λεφτά του Δήμου για ψηφοθηρία στο Μόντε Κάρλο στο απόγειο της κρίσης, αλλά για να πάρει κάποιος άλλος το πόστο. Α, να μην ξεχάσουμε να πούμε ότι ο συγκεκριμένος Δήμος είναι φαληρισμένος και έχει σταματήσει εδώ και δύο χρόνια να πληρώνει όλες τις μικρές εταιρείες απο τις οποίες είχε αγοράσει υλικά και υπηρεσίες. Η Νικόλ αναρωτιέται τι άλλο μπορεί να φρενάρει την τόση διαφθορά που βλέπει κάθε μέρα γύρω της, αν όχι ένας σκληρός οργανισμός από το εξωτερικό...

Ο ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ ΠΟΥ "ΠΑΓΩΣΕ": Πριν δύο μήνες η Νικόλ είχε δεχτεί μια πρόταση από εταιρεία, που θα έκανε επενδύσεις στην Ελλάδα για λογαριασμο ξένου, σοβαρού Ομίλου ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η εταιρεία άρχισε τις πρώτες επαφές σε πολεοδομίες, δασαρχεία κλπ. Σε συνδυασμο με την ανασφάλεια που δημιουργήθηκε από τα διεθνή δημοσιεύματα για πτώχευση της Ελλάδας, ο επενδυτής πάγωσε τα πλάνα του, μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση.

Αυτά σκέφτεται η Νικόλ και με τις γνώσεις που έχει αποκτήσει μέσα από την καθημερινή ενημέρωση, έχει γίνει ένθερμος υποστηρικτής της προσφυγής στο ΔΝΤ, όσο το δυνατόν συντομότερο. Δεν ξέρω πόση πειθώ έχω να την μετακινήσω. Είναι ενθαρρυντικό που δεν έχει στραφεί σε αντιεξουσιαστικές ακρότητες ή σε ξενοφοβικές απλουστεύσεις. Της εξηγώ γιατί εγώ είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος, αλλά κατανοώ ότι θέλει πολύ περισσότερα για να πειστεί. Πολύ περισσότερο, που έχει δώσει όλα τα στοιχεία για τα παραπάνω επεισόδια. Οι διηγήσεις της για την Cayenne και την Mercedes Compressor δεν είναι φανταστικές. Η ιστορία με την ξαδέλφη την αντιδήμαρχο δεν εμπεριέχει κανένα στοιχείο συγγενικής ζηλοφθονίας.

Η Νικόλ δείχνει καρτερικότητα, που πλησιάζει την παραίτηση.

Η "ΧΟΥΝΤΑ" ΤΟΥ ΔΝΤ
Ως ύστατη προσπάθειά μου, της ανέφερα το παραστατικό σχόλιο του Φοίβου Καρζή, που χαρακτηρίζει το ΔΝΤ ως την "ΕΣΑ των πιστωτών". Δεν θα έλθει στην Ελλάδα για να βοηθήσει τους 1.000 που μένουν άνεργοι κάθε μέρα, αλλά για να μην χάσουν οι διεθνείς τράπεζες τα λεφτά που έχουν δανείσει στην Ελλάδα. Η Νικόλ άκουσε με προσοχή αυτά τα επιχειρήματα, αλλά δεν την συγκινούν. Οχι μόνο γιατί δεν έχει τα αριστερά αντανακλαστικά όσων έζησαν τα φοιτητικά τους χρόνια τη δεκαετία του '70 και του '80, αλλά επειδή έχει γίνει κυνική: "Με τη σημερινή κατάσταση, όσοι μένουν σαν και εμένα άνεργοι από τον ιδιωτικό τομέα, δεν έχουν καμμιά τύχη. Αν έλθει η 'χούντα' του ΔΝΤ, τότε κάτι μπορεί να αλλάξει και να έχω και εγώ μια ελπίδα να βρω δουλειά και τη χαμένη μου αξιοπρέπεια".

Έχετε κάτι καλύτερο από τα δικά μου επιχειρήματα να της πούμε;...

Οι υπηρεσίες εφαρμόζουν το 15% από τα μέτρα που εξαγγέλει ο Γ. Παπανδρέου...

...Ή, γιατί υπάρχει κάτι χειρότερο από τα μέτρα: η αδυναμία εφαρμογής τους!
Αυτό που μου είχαν πει τρία μεσαία κυβερνητικά στελέχη τις τελευταίες εβδομάδες, αποκτά μεγαλύτερα σημασία μετα την ανακοίνωση των μέτρων: η κυβέρνηση κάνει εξαγγελίες τους δύο τελευταίους μήνες, αλλά παρουσιάζονται μεγάλα κενά στην εφαρμογή τους. Οι άνθρωποι αυτοί ειναι σε θέση να γνωρίζουν, καθώς είναι τεχνοκράτες, με εμπειρία, καριέρα και εργασιακό ήθος. Παραθέτουν στοιχεία, αναλύουν την κατάσταση με προσωπική αγωνία, καθώς γνωρίζουν ότι όλα αυτά τους αφορούν προσωπικά.

Με λίγα λόγια, το χειρότερο δεν είναι το χρέος και το έλλειμμα του κράτους, αλλά το ότι έχουν διαλυθεί οι μηχανισμοί, που θα ήταν απολύτως αναγκαίοι για να γίνει ανασύνταξη.

Ποιος ελέγχει την καταγγελία για φοροδιαφυγή στο πάρκινγκ ή σε γιατρό;

Είναι μια πραγματική ένσταση των φορολογουμένων που, αν δεν ζητήσουν με επιμονή απόδειξη σε παρκιγκ με μεγάλη κίνηση, δεν πρόκειται να πάρουν τίποτε. Η συμπεριφορά των παρκαδόρων είναι εκνευριστική και το κάνουν επί χρόνια. Το πρόβλημα ειναι ότι αν γίνει καταγγελία, τότε δεν υπάρχει "αρμόδιος" για να το αναλάβει. Πέρα από τη σκέψη ότι για να αποφεύγουν τόσο φανερά, επί χρόνια, την παροχή αποδείξεων, προφανώς έχουν καλυψει τα νωτα τους. Γνωρίζουν ότι, ακόμα και αν γίνει η "στραβή" από κάποιον "περίεργο" πελάτη, έχουν κάνει το κουμάντο τους οι επιχειρηματίες του πάρκιγκ, ώστε να πέσουν στα μαλακά.

Γιατί αυξάνεται τόσο το κόστος στα νοσοκομεία;

Τόνισε το φαινόμενο ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος και ο πρώην υφυπουργός Υγείας (ΠΑΣΟΚ) Έκτωρ Νασιώκας. Μετά από 5 μήνες διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, παραμένουν στις διοικήσεις τω νοσοκομείων οι διοικητές που είχαν τις τρελές επιδόσεις σπατάλης και διαφθοράς στην περίοδο 2004-2009.

Τι εικόνα δίνει η κρατική ΕΡΤ;

Η έκφραση ανήκει σε στέλεχος υπουργείου, που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την εργατικότητά του και τις ικανότητες του, ενώ παίρνει αμοιβή κάτω του αναμενομένου: "Όσοι έλληνες βλέπουν κάποιο κρατικό κανάλι, δεν είναι εύκολο να πεισθούν ότι υπάρχει άνεμος αναδημιουργίας και ότι αξίζει να κάνεις παραχωρήσεις, ώστε να σωθεί η χώρα. Ένα μόνο παράδειγμα: συχνά φιλοξενούνται ως αυθεντίες στις εκπομπές ΕΡΤ δικηγόροι που ειδικεύονται στο να αναλαμβάνουν υποθέσεις, όπου διεκδικούνται επιδόματα από μικρές ομάδες υπαλλήλων, σε λογική πλήρως αντίθετη από τα αιματηρά μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης και, ασφαλώς, αντίθετα από ό,τι θα χαρακτηριζόταν δικαιοσύνη".

50% από Παπανδρέου σε Υπουργούς, στο 10% σε υπαλλήλους

Φιλοξενώ μια έκφραση άλλου κυβερνητικού στελέχους: "Από αυτά που λεει ο Παπανδρέου, το Υπουργικό Συμβούλιο εφαρμόζει το 50%, η ανώτερη δημόσια διοίκηση και το επιτελείο του υπουργού εφαρμόζουν το 35% και η βάση των δημοσίων υπηρεσιών, εφαρμόζει ένα 10-15%". Στο τέλος, δηλαδή, εφαρμόζεται ένα 10-15% των όσων εξαγγέλει ο Πρωθυπουργός. Μπορεί τα νούμερα να είναι πρόχειρα, αλλά η εικόνα είναι κοντά στην πραγματικότητα.

Μια ελπίδα: άλλοι έχουν λύσει πρόβληματα σαν της Ελλάδας

Μπορεί τα παραπάνω να είναι απογοητευτικά, ωστόσο η Ελλάδα, που πάντα διεκδικεί τη μοναδικότητα στην Ιστορία, μπορεί να δει την συσωρρευμένη εμπειρία (ιστορική, επιστημονική, πολιτική) για το τι γίνεται στις περιπτώσεις μιας κρίσης. Μπορούμε να δούμε τι λεει για τα 7 βήματα σε περίπτωση Change Management το κλασικό βιβλίο του John P. Kotter, αλλά είναι απαραίτητο να εφαρμόσει αμέσως η κυβέρνηση αυτά που έχουν υιοθετήσει επιτυχημένα οργανισμοί που βρίσκονταν ένα βήμα πριν την καταστροφή. Θα ήταν αφελές να επιχειρήσει ένα blog να δώσει συγκεκριμένες συμβουλές, ωστόσο είναι φανερό ότι υπάρχουν αυτονόητες αρχές που αυτή τη στιγμή δεν τηρούνται: π.χ., υλοποίηση των όσων εξαγγέλονται.

Κάτι αναπόφευκτο: αναθέσεις έργου με βάση το αποτέλεσμα

Η κυβέρνηση, μέχρι τώρα, έχει κινηθεί με εσωστρέφεια και είναι προφανές ότι έχει τεράστιο θέμα πώς θα μοιράσει τις θέσεις στο Κράτος. Αυτό σε περίοδο κρίσης έχει απίστευτες συνέπειες. Θα ήταν καλό να το λύσει αμέσως, σε μια εβδομάδα, π.χ., να τοποθετήσουν νέους διοικητές στα νοσοκομεία και ας βάλουν στελέχη του προσωπικού τους μηχανισμού.

Αυτό που δεν μπορεί με τίποτε να αποφύγει η κυβέρνηση, είναι η ανάθεση έργων σε εξωτερικούς φορείς, που γνωρίζουν το αντικείμενο ή θα απολυθούν εφόσον δεν κάνουν τη δουλειά. Ας το πράξει με ένα επιπλέον κριτήριο: αμοιβή με προσμέτρηση του αποτέλεσματος. Ας γίνει ανάθεση, π.χ., της διασταύρωσης των αποδείξεων αγορών, στις οποίες έχει βασίσει πάρα πολλά η κυβέρνηση για την συλλογη εσόδων.

Η κυβέρνηση ξεκίνησε με πρόθεση να ανοίξει όλες τις διαδικασίες ορισμού στελεχών στο κράτος με υποβολη βιογραφικών. Η υποθεση αυτή, πλέον, έχει πάρει άλλο δρόμο. Η κυβέρνηση και ο καθε υπουργός ξεχωριστά θα κριθουν επ' αυτού, αλλά δεν είναι το θέμα μας. Το μεγάλο ζήτημα είναι...

Execution, υλοποίηση των μέτρων, συνεχής απολογισμός

Η Ελλάδα, το πολιτικό σύστημα, αλλά και σχεδόν όλοι μας, είμαστε πολύ κακοί σε αυτές τις τρεις έννοιες. Η κυβέρνηση πρέπει να βρει τρόπο να λύσει αυτό το πρόβλημα τώρα. Αν δεν το κάνει, τότε η πιθανότητα να πετύχουν τα μέτρα είναι μηδαμινή. Υπάρχει και κάτι πολύ χειρότερο: θα λειτουργήσει στην πράξη μόνο εκείνο το μέρος των μέτρων που αφορά στους χαμηλόμισθους, τους άνεργους νέους και όσους βρίσκονται στο χείλος της Μεγάλης Ζημιάς (π.χ., μικρές επιχειρήσεις στο όριο του κλεισίματος). Αν συμβεί αυτό, τότε το πολιτικό σύστημα δεν θα μπορεί να αντέξει την οργή που θα ξεσηκωθεί.

Η κρίση και πώς μπορεί να γίνει ευκαιρία για την Ελλάδα

Ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου έχει δεχτεί πάνω από 170 αιτήματα για συνεντεύξεις, από ΜΜΕ των πιο απίθανων χωρών. Η κρίση έχει δημιουργήσει αρνητική δημοσιότητα για την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο και έχουν πληροφορηθεί για την ύπαρξη της χώρας μας πληθυσμοί και άτομα που δεν ήξεραν καλά-καλά πού βρίσκεται και αν υπάρχει στο χάρτη.

Είναι προφανές ότι η κρίση είναι άγρια και πως, κατά πάσα πιθανότητα, το τίμημα θα είναι πολύ σκληρό (αύξηση ανεργίας, μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, δυσφήμιση ο,τιδήποτε του ελληνικού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη κλπ). Παρόλα αυτά οι ηγέτες αυτής της χώρας που έχουν διάθεση να το παλαίψουν, μπορουν να βρουν σοβαρούς λόγους για να κινητοποιήσουν το 5-10% των κατοίκων αυτής της χώρας (μεταξύ τους και μετανάστες που θέλουν και αυτοί να βάλουν πλάτη), μια κρίσιμη μάζα ικανή να κάνει κάποια διαφορά.

Να θυμηθούμε αυτό που έλεγε ο John Kennendy και το χρησιμοποιούμε οι περισσότεροι που ασχολούμαστε με το crisis management: «κρίση είναι η άλλη πλευρά της ευκαιρίας». Ναι, υπό κατάλληλες προϋποθέσεις μια κρίση μπορεί να μετατραπεί σε ευκαιρία. Αυτό δεν θα συμβεί από μόνο του… Για να δούμε μερικά ψηφία της ευκαιρίας:

1.Κινητοποίηση των Ελλήνων της διασποράς. Οι περισσότεροι έχουν μια ρομαντική αντίληψη για τη χωρά, ωστόσο μπορούν να στρατευθούν, εάν τους δοθεί πλάνο και στόχος. Τα τελευταία 20-30 χρόνια δεν έγινε καμία σοβαρή προσπάθεια να οργανώσουμε αυτή τη σημαντική δύναμη του ελληνισμού.

2.Αξιοποίηση του φιλελληνισμού. Δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει στην υφήλιο, απλώς το ελληνικό κράτος του έστρεψε την πλάτη την τελευταία 50ετία. Θυμάμαι την πίκρα ενός πολιτιστικού ακολούθου ελληνικής πρεσβείας, όταν μου διηγείτο πως το τότε υπουργείο Εξωτερικών τον υποχρέωσε να ξοδέψει όλο τον ετήσιο προϋπολογισμό του για να στηρίξει την υποψηφιότητα της… Άννας Βίσση στη Eurovision. Αντί να τον αφήσουν να στηρίξει ενέργειες για την διάδοση του ελληνικών πολιτιστικών δράσεων και προϊόντων.

3.Οργάνωση της σχέσης της χώρας με τα media. Η καταστροφική τελευταία τριετία έχει δυσφημίσει τη χώρα παγκοσμίως, καθώς δεν πλήρωνε τα διαφημιστικά προγράμματα που καταχωρούσε ο ΕΟΤ στο εξωτερικό. Τα διεθνή media έχουν χώρο να μας αφιερώσουν, αν επικεντρωθούμε στην ανάλυση της οικονομικής κατάστασης, χωρίς να κάνουμε γενικευμένες επιθέσεις εναντίον άλλων χωρών για επεισόδια που προέρχονται από μεμονωμένα ΜΜΕ ή κατευθύνσεις (π.χ., περιοδικό Focus).

4.Ανασύνταξη των πρεσβειών και των διπλωματικών αποστολών. Λίγο-πολύ είναι γνωστό πως υπάρχουν τεράστια περιθώρια βελτίωσης της λειτουργίας των κατά χώρα πρεσβειών.

Ο κατάλογος είναι μεγάλος και είναι βέβαιο πως αν κάποιο κυβερνητικό όργανο επιδιώξει να κάνει μια καταγραφή, θα εντοπίσει πολύ περισσότερες ευκαιρίες.

Δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον επιχειρηματιών, επιχειρηματίες εναντίον πολιτικών

Η κρίση θα παραμείνει κρίση και δεν θα μετατραπεί σε ευκαιρία, εάν δεν μπουν κανόνες και δεν μπει τάξη στις υποχρεώσεις κάθε επαγγελματική κατηγορίας και κάθε ατόμου. Ορισμένοι εκπρόσωποι των δημοσίων υπαλλήλων ζητούν να πληρώσουν οι «βιομήχανοι και η πλουτοκρατία». Αποσιωπούν ότι αυτό δεν αρκεί, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα είναι περίπου διπλάσιοι άλλων χωρών και το παραγόμενο έργο είναι γνωστό σε όλους μας.

Οι εκπρόσωποι επιχειρηματιών, από την άλλη πλευρά, που θεωρούν ότι για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι (και αυτοί που τους διόρισαν), ξεχνούν ότι ένα μέρος κάποιων που θεωρούνται «επιχειρηματίες», έχουν πελάτη σχεδόν αποκλειστικά το κράτος, με τις γνωστές διαδικασίες.

Τέλος, απ’ όλες τις πλευρές τονίζεται ότι αν δεν δώσουν οι πολιτικοί πρώτοι το παράδειγμα, δεν μπορούν να ζητούν από την υπόλοιπη κοινωνία «θυσίες» για προβλήματα, στην διόγκωση των οποίων ορισμένοι πολιτικοί έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη.

Δεν είμαστε ρομαντικοί… Κανείς ή ελάχιστοι σε αυτή τη χώρα, θα προσέλθουν μόνοι τους και θα αυτοπεριορισθούν. Η όποια μείωση προνομίων και έκνομων συμπεριφορών, θα γίνει (γίνεται ήδη) μέσα από άγριους διαγκωνισμούς και αλληλοκατηγορίες. Η δυσάρεστη κατάσταση αυτή θα συνεχισθεί σε αυτό το κλίμα, εκτός αν αναδειχθούν Ηγεσίες που θα σταθούν πάνω από τα πράγματα. Θα είναι οι ίδιες ηγεσίες που θα μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία.

Ξένοι επενδυτές: ακούνε "Ελλάδα" και κάνουν πίσω από ώριμες επενδύσεις

"Συγνώμη, από ποια χωρα είπατε ότι είσαστε;", ρώτησε ο ξένος τραπεζικός τον Έλληνα manager προς το τέλος μιας σημαντικής συμφωνίας. "Από την Ελλάδα", απάντησε και στην άλλη άκρη του τηλεφώνου επικράτησε σιγή μερικών δευτερολέπτων.

Η συζήτηση αφορούσε μια πολύ σημαντική συμφωνία χρηματοδότησης κάποιων δραστηριοτήτων ενός πολύ ισχυρού ελληνικού Ομίλου, με σημαντικές business εκτός Ελλάδος. Στο τέλος, η συμφωνία δεν χάλασε, γιατί ο ξένος τραπεζικός φορέας δέχθηκε ως εγγύηση κάποιας δεύτερης διαλογής assets του ελληνικού Ομίλου στο εξωτερικό και όχι τα πρώτης τάξεως περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα.

Το πρόβλημα δεν σταματά εδώ: δύο πολύ σημαντικοί ενεργειακοί όμιλοι είχαν υπογράψει συμφωνίες για επένδυση στην Ελλάδα από τις αρχές φθινοπώρου. Η ανακοίνωση είχε τοποθετηθεί για τις αρχές της χρονιάς, αλλά τώρα αποφεύγουν κάθε μνεία στις δραστηριότητες αυτές. Είναι και οι δύο εισηγμένοι σε χρηματιστήρια και θεωρούν ότι οποιαδήποτε ανακοίνωση της επέκτασής τους στην Ελλάδα θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στη μετοχή τους.

Κυβέρνηση των δημοσίων υπαλλήλων ή της Ελλάδας;
Ορισμένοι υπουργοί το έχουν αντιληφθεί ότι την ίδια στιγμή που το πανελληνιο ασχολείται με τις "άδικες" περικοπές στο 16o μισθό των 1.600 υπαλλήλων της Βουλής, χανονται κάθε μέρα περί τις 800 θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και μέρος της ανταγωνιστικότητας της χώρας (όσης έχει απομείνει...). Οι ίδιοι υπουργοί (που είναι πάντως μικρή μειοψηφία στο Υπουργικό Συμβούλιο) ομολογούν σε ιδιωτικές συζητήσεις ότι η αργοπορία στον περιορισμό του δημόσιου τομέα αυξάνει τα προβλήματα της ανεργίας και της παραγωγικότητας.

"Kύριε Λοβέρδο, σας τιμώ και σας ηχογραφώ"!!!

Καταπληκτική η ατάκα του επικεφαλής Συλλόγου Αναπήρων, του κ. Βαφειαδη στην εκπομπή των Γ. Κύρτσου-Γ. Σταματόπουλου (Flash). Ο κ. Βαφειάδης αναφερόταν σε υπηρεσία ΙΚΑ για αναπήρους, η οποία δεν έχει ασανσέρ, αλλά και στο γεγονός ότι το ΙΚΑ εξετάζει κάθε χρόνο άτομα που τους λείπουν τα άκρα, για να επιβεβαιώσει ότι εξακολουθούν να είναι ανάπηροι.

Ο υπουργός Εργασίας, κ. Ανδρέας Λοβέρδος, παρενέβη τηλεφωνικά στην εκπομπή και είπε ότι το θέμα έχει λυθεί σε δύο μήνες. Ο κ. Βαφειάδης απάντησε ότι τα ίδια έλεγε το 2005 ο τότε υφυπουργός Μάκης Γιακουμάτος, αλλά δεν έγινε τίποτε. Ο κ. Λοβέρδος επέμεινε ότι αυτός θα τα καταφέρει. Ο κ. Βαφειάδης κατέληξε λέγοντας "κ. Λοβέρδο, σας τιμώ και σας ηχογραφώ".

Τι τύχη θα έχει ο κ. Λοβέρδος; Θα δώσει μια εντολή, στην οποία θα αντιδράσει κάποιος παράγων των δημοσίων υπηρεσιών, που θα έχει στενές σχέσεις με κάποιον ισχυρό βουλευτή της Β' Αθηνών. Ο υπουργός, στην ουσία, δεν θα μπορεί να επιβάλει την εντολή του, καθώς δεν μπορεί ούτε να μεταθέσει, ούτε να επιβάλει άλλη διοικητική ποινή. Και έτσι, ο κ. Βαφειάδης σε λίγο καιρό, θα έχει την δυνατότητα να παίξει την κασέτα με τις υποσχέσεις που δεν κατέφερε να τηρήσει ο κ. Λοβέρδος ή κάποιος άλλος υπουργός.

Ναι, η Ελλάδα έχει πολλούς decision makers, που δεν μπορουν να διαχειριστούν την εφαρμογή αυτών που αποφασίζουν. Γιατί υπάρχουν πολλά κέντρα εξουσίας και επειδή αρκετοί decision makers εχουν ήδη εκχωρήσει σεβαστό μέρος της ισχύος που θα έπρεπε να διατηρούν.

Υ.Γ.: Προφανώς τα παραπάνω δεν αφορούν προσωπικά τον κ. Α. Λοβέρδο.

*photo via flickr*

Ανάγκες διορισμού δημοσίων υπαλλήλων και το "δυσάρεστο μυστικό" της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης

Η Ελλάδα έχει τους περισσότερους κατά κεφαλήν αστυνομικούς και εκπαιδευτικούς στην Ε.Ε. Κατά τα άλλα, στο δημόσιο διάλογο έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι χρειάζονται διορισμοί αστυνομικών και εκπαιδευτικών γιατί υπάρχουν κενά.

Τα ασφαλιστικά ταμεία θέλουν χιλιάδες stagiaires, γιατί δεν μπορούν να εκδώσουν (χειρόγραφα!!!) συντάξεις. Να το πούμε χωρίς περιστροφές: η κυβέρνηση κινδυνεύει να συνθλιβεί ανάμεσα στα μέτρα που ζητά ο Χ. Αλμούνια και στις ανέξοδες δηλώσεις (ακόμα και υπουργών) για ανάγκες δεκάδων χιλιάδων διορισμών. Από την άλλη πλευρά, εφόσον ορισμένοι υπουργοί μιλούν μόνο για ανάγκες αρθρόων διορισμών, χωρίς να αναφέρουν τη λέξη "ηλεκτρονική διακυβέρνηση", τότε η κυβέρνηση διατρέχει άλλον έναν κίνδυνο: της ακύρωσης όλων των δεσμεύσεών της για υπηρεσίες στον πολίτη, μέσω μηχανογράφησης των υπηρεσιών.

Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος και όλα τα media πλειοδοτούν στις ανάγκες για προσλήψεις. Αν εφαρμοσθεί αυτή η αντίληψη, τότε το αδιέξοδο είναι πλήρες, όχι μόνο στις δαπάνες του κράτους, αλλά και στην διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών. Η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να πει την αλήθεια, τώρα. Είναι η πρώτη που θα το πληρώσει, αν ακολουθήσει το συρμό ή αν το αντιμετωπίσει με μισόλογα.

Δεν θα ήταν φρόνιμο να αρχίσει καμπάνια κατά των υπεράριθμων υπαλλήλων που δεν αποδίδουν. Μπορεί, όμως, να προχωρήσει τις δεσμεύσεις και τα σχέδιά της για ηλεκτρονική διακυβέρνηση, δείχνοντας στους πολίτες τις υπηρεσίες και την εξυπηρέτηση που θα πάρουν. Πρέπει να κάνει "άμεσες νίκες" (quick wins) στον τομέα της παροχής υπηρεσιών από e-government, ώστε να σπάσει το φαύλο κύκλο του "δεν παίρνω υπηρεσίες, άρα κάντε διορισμούς".

Για να δείξει στους πολίτες ότι υπάρχει διέξοδος, μπορεί να προχωρήσει σε δύο απλές κινήσεις:
1) να δημοσιοποιήσει ορισμένους δείκτες, που θα επιβεβαιώνουν ότι οι αντίστοιχες υπηρεσίες (όπως στην εκπαίδευση) έχουν υπερεπάρκεια προσωπικού και
2) να ανακοινώσει τις βελτιώσεις που θα δει ο πολίτης στο επόμενο διάτημα, απο εφαρμογές υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι πιο σύνθετη: η χώρα, ο φορολογούμενος, έχουν δαπανήσει πάντω από 50 εκατομμύρια ευρώ για τη μηχανογράφηση της υγείας και της πολεοδομίας, όπως έχει αναφέρει αυτό εδώ το ιστολόγιο, αλλά τα έργα αυτά δεν λειτουργούν. Αυτό δεν αποτελεί λόγο να γυρίσουμε στους χιλιάδες διορισμούς, γιατί δεν είναι απλώς λάθος, αλλά κάτι σαν βαρύς αυτοτραυματισμός (και για τη χώρα και για την κυβέρνηση).

Είμαι ασφαλισμένος στο πιο πλούσιο ταμείο της χώρας, το ΤΣΜΕΔΕ (ταμείο των μηχανικών). Δεν θα σας σπαταλήσω το χρόνο, να σας αναλύσω τις υπηρεσίες που παρέχει, το χρόνο απόκρισης, τη δαπάνη χρόνου των ασφαλισμένων και το κόστος τους... Μπορώ να βάλω στοίχημα με όποιον θέλει πως, ακόμα και αν προσλάβει εκατοντάδες υπαλλήλους (από πόρτες, παράθυρα, φεγγίτες κλπ), η ποιότητα των υπηρεσιών, όχι μόνο δεν θα βελτιωθεί, αλλά πιθανόν και να επιδεινωθεί. Δεν είμαστε στην εποχή του 1960, αλλά στις μέρες του Διαδικτύου. Το μυστικό αυτό δεν είναι μόνο ένοχο, είναι και πανάκριβο.

Γι' αυτό πρέπει κάποιοι υπουργοί της κυβέρνησης να εξηγήσουν σε συναδέλφους τους ότι θα ήταν χρήσιμο στις δημόσιες τοποθετήσεις τους για την λειτουργία του κράτους να περιλαμβάνουν πάντοτε την προοπτική της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

*photo via flickr*

Υπάρχουν και τα μαθηματικά, κ. Πανάρετε… A, και τα social media...

Έγραψε ο υφυπουργός Παιδείας κ. Γιάννης Πανάρετος το ολιγόλογο –όπως συνηθίζει- παρακάτω post:

«Δεν είναι εύκολο να αλλάξουν νοοτροπίες.

Και οι αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνο από πλευρές που θα τις περίμενε κανείς.

Φαίνεται ότι οι παράγοντες που επηρέαζαν μέχρι σήμερα τον τρόπο στελέχωσης της δημόσιας διοίκησης ήταν περισσότεροι από όσους νομίζουμε.

Όμως, συνεχίζουμε».

Κύριε Πανάρετε,

Επειδή σας αρέσουν και μου αρέσουν τα μαθηματικά και η στατιστική (αλλά όχι κατ’ ανάγκην οι δημοσκοπήσεις-τσουνάμι), θα μπορούσαμε να σκεφθούμε το εξής: η δύσκολη κατάσταση στην Εκπαίδευση (και στην Υγεία) θα αλλάξει, εφόσον αλλάξουν (αλλάξουμε) νοοτροπία οι πολλοί, που δεν είναι «το μεγάλο κεφάλαιο», τα «μονοπώλια», κλπ.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει, εάν συμφωνούμε στην υπόθεση, ότι θα πρέπει να αποδεχθεί αλλαγές στα «κεκτημένα», «δεδομένα» κλπ, μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας. Να κάνω μια επιπλέον υπόθεση: ενδεχομένως, το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που θα αντιδράσουν στο επόμενο διάστημα σε ανάταξη της Εκπαίδευσης να είναι ψηφοφόροι ή ακόμα και υποστηρικτές του σημερινού κυβερνητικού κόμματος (τα posts πρέπει πράγματι να είναι ολιγόλογα, γι’ αυτό δεν τεκμηριώνω αυτή την υπόθεση, κάτι που θα ήμουν σε θέση να επιχειρήσω).

Εκτός, όμως, από τους πολλούς, που θα αντιδράσουν οργανωμένα σε κάθε αλλαγή νοικοκυρέματος και ανάταξης, υπάρχει ένας αξιοσημείωτος αριθμός μη οργανωμένων, που θεωρούμε πως η κατάσταση αυτή δεν πάει άλλο. Το σημαντικότερο είναι ότι, πέρα από το τι πιστεύουν τα κουρασμένα και κορεσμένα μας μυαλά, μας το βροντοφωνάζουν τα παιδιά μας, μαθητές σε σχολεία που ακτινοβολούν κάθε μέρα και στιγμή το «ζήτημα».

Είμαστε πολλοί, αλλά δεν είμαστε οργανωμένοι… Θα μπορούσα να κάνω άλλη μια υπόθεση: ενδεχομένως η πλειοψηφία ανάμεσά μας να έκανε την επιλογή να υποστηρίξει το σημερινό κυβερνητικό κόμμα (αυτό δεν είναι δήλωση ψήφου, κάτι που θα ήταν από ανόητο έως «γλυψιματικο», αλλά λογική υπόθεση).

Τα γράφω αυτά με την ιδιότητα του γονιού δύο μαθητών Λυκείου. Από επιλογή, είναι δημόσιο το Λύκειο. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι ήταν μια σοφή επιλογή…

Μετά απ’ όλα αυτά, που δεν ήταν και τόσο σύντομα, ας πω και το εξής: πορευτείτε με βάση αυτά που λέτε σε αυτό το post και πιθανόν οι συμπαραστάτες να είναι πολύ περισσότεροι, απ’ όσο δείχνουν οι ενέργειες οργανωμένων μειοψηφιών... Άλλωστε –το γνωρίζετε-, υπάρχουν πλέον και τα social media…

*photo via flickr*

Έξι Ψηφιακές Δεσμεύσεις ΠΑΣΟΚ: τρία απαραίτητα βήματα για να αποδόσει μια σημαντική πρωτοβουλία... και μια μικρή παγίδα

Η πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ να δώσει προς διαβούλευση 6 Ψηφιακές Δεσμεύσεις είναι πολύ σημαντικη… Σε μια περίοδο που πολίτες, δημόσιοι λειτουργοί και τεχνικοί αντιμετωπίζουν την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, είτε ως άλλη μια χαμένη ευκαιρία, είτε ως μια μεγάλη «τρύπα», το ΠΑΣΟΚ και η σχετική Επιτροπή, μιλούν για δεσμεύσεις. Προκειμένου να μην δοθεί το άλλοθι σε αρκετούς να μιλήσουν για κείμενα που δημοσιοποιήθηκαν μέσα στον προεκλογικό πυρετό, είναι απαραίτητο να προγραμματισθούν ΤΩΡΑ τρείς κινήσεις:

1. ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΗΓΗΤΩΝ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ 'Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ: από την εμπειρία μας, αλλα και από γνώση των αναπόφευκτων προτεραιοτήτων κορυφαίων πολιτικών προσώπων, είναι πολύ πιθανόν αυτός/αυτή που θα αναλάβει Υπουργός Υγείας ή αυτός/αυτή που θα ορισθεί ως Ειδικός Γραμματέας Ανταγωνιστικότητας (Υπουργείο Ανάπτυξης), να μην είχαν το χρόνο να μελετήσουν τις 6 Ψηφιακές Δεσμεύσεις. Στην πιθανή περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ γίνει κυβέρνηση, ο συγκεκριμένος Υπουργός και ο συγκεκριμένος Ειδικός Γραμματέας, θα πέσουν από την πρώτη στιγμή στη «μάχη», να αντιμετωπίσουν τα τεράστια προβλήματα καθημερινής δουλειάς που έχει αυτή τη στιγμή το ελληνικό κράτος. Υπο τις σημερινές συνθήκες λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας, 5-6 υπουργοί και 10-15 γενικοί γραμματείς θα έχουν αρκετούς λόγους για να υποστηρίξουν ότι δεν γνώριζαν τις Ψηφιακές Δεσμεύσεις και ότι –λόγω του ότι δημοσιοποιήθηκαν στις 25 Σεπτεμβρίου- δεν ενημερώθηκαν.

ΠΡΟΤΑΣΗ: να προγραμματισθούν από ΤΩΡΑ εκδηλώσεις-workshops, ώστε να γίνει διαβούλευση και συζήτηση για κάθε μια από της 6 Δεσμεύσεις. Σε αυτές να συμμετάσχουν: η Eπιτροπή Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η πολιτική ηγεσία που θα έχει την ευθύνη της κάθε Δέσμευσης και ορισμένοι από αυτούς που συμμετείχαν στη διαβούλευση. Οι εκδηλώσεις αυτές δεν πρέπει να έχουν πανηγυρικό χαρακτήρα, ούτε όμως να είναι κλειστές συσκέψεις.

2. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ/ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΕΡΓΟΙ, ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΔΕΣΜΕΥΣΗ: η αποτυχία επί 15 χρόνια π.χ., του 98% των έργων μηχανογράφησης των νοσοκομείων και της Υγείας, αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι η επιτυχία της αντίστοιχης Ψηφιακής Δέσμευσης του ΠΑΣΟΚ δεν είναι θέμα πολιτικής βούλησης ή διάθεσης κονδυλίων. Για την κάθε Ψηφιακή Δέσμευση, υπάρχουν συμφέροντα και ομάδες πίεσης, που θα αντιπαρατεθούν στην πολιτική βούληση της νέας κυβέρνησης.

ΠΡΟΤΑΣΗ: πρόσκληση/κινητοποίηση των πολιτών, να δημιουργήσουν ρευματα πίεσης από «τα κάτω», ώστε να υπάρξει συμπαράσταση στις περιπτώσεις που τα οργανωμένα επιμέρους συμφέροντα θα επιδιώξουν την ακύρωση λειτουργίας έργων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Στην εποχή των ηλεκτρονικών διαβουλεύσεων και των social media, αυτή η κινητοποίηση είναι εφικτή, με πολλά παραδείγματα από άλλες χώρες. Η κυβέρνηση θα πρέπει να οργανώσει καμπάνιες για την κινητοποίηση των πολιτών. Τα επαγγελματικά εργαλεία είναι γνωστά από εμπειρίες άλλων χωρών.

3. ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΕΝΤΕ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ «ΜΙΚΡΕΣ ΝΙΚΕΣ» ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ: οι 6 Ψηφιακές Δεσμεύσεις είναι αναμενόμενο να εντοπίζουν μερικές δεκάδες υπηρεσίες και τομείς παρέμβασης. Η οικονομική κρίση, η παραλυσία πολλών δημοσίων υπηρεσιών, η διαφθορά, αλλά και το έλλειμμα στη διαβούλευση των 6 Ψηφιακών Δεσμεύσεων, είναι ενδεχόμενο ότι θα δημιουργήσει την εντύπωση πως είναι πάρα πολλές οι προτάσεις για να αποδειχθούν ρεαλιστικές.

ΠΡΟΤΑΣΗ: Η νέα κυβέρνηση, με την συμβολή της Επιτροπής για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, θα πρέπει να εντοπίσουν έναν μονοψήφιο (π.χ., 5) αριθμό τομέων και υπηρεσιών, όπου ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί, οι Γενικοί Γραμματείς, οι υπεύθυνοι οργανισμών όπως η ΚτΠ, θα ρίξουν το βαρος τους. Με αυτή την επιλογή είναι δυνατόν να πιστέψουν οι πολίτες, οι πάσης φύσεως κοινωνικοί εταίροι (stakeholders) ότι είναι ρεαλιστική και εφικτή η υλοποίηση των 6 Δεσμεύσεων.

…ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΑΓΙΔΑ
Το ΠΑΣΟΚ, μέσα από τη δραστήρια Μονάδα Διαδικτύου, έχει θέσει αρκετά θέματα σε ηλεκτρονική διαβούλευση, ζητώντας την συμμετοχή των πολιτών. Εκτός από τις 6 Ψηφιακές Δεσμεύσεις για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, είναι στον «αέρα» οι εθελοντές διαδικτύου, το wikipolitics, η συλλογή προτάσεων για τις 100 πρώτες ημέρες διακυβέρνησης. Για να μεινουμε στην ηλεκτρονική διαβούλευση για τις 6 Δεσμεύσεις, ο κίνδυνος είναι να ανοίξει ένας ευρύς διαδικτυακός διάλογος, που δημιουργεί προσδοκίες, ο οποίος δεν θα γίνει δυνατόν να αποδώσει εάν δεν:

- γινει σύνθεση των προτάσεων που θα κατατεθούν,
- πραγματοποιηθούν offline συναντήσεις με κάποια δομημένη διάταξη, που θα φέρει ουσία στις δεκάδες ανοικτές συζητήσεις,
- αναληφθεί η ευθύνη από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ να συνθέσει τα τελικά συμπεράσματα.

Το ΠΑΣΟΚ,σύμφωνα με τις απόψεις των περισσότερων, έχει κάνει σημαντική δουλειά και στα ποσοτικά και στα ποιοτικά στοιχεία του ανοίγματος ηλεκτρονικών διαβουλεύσεων. Τώρα,μπροστά στις κυβερνητικές του ευθύνες, είναι χρήσιμο να θέσει ως προτεραιότητα το πώς μετασχηματίζονται σε πολιτικές και μαλιστα σε περίοδο κρίσης. Το ζητούμενο αυτό δεν αφορά μόνον την πολιτική επικοινωνία και τη λειτουργία ενός πολιτικού οργανισμού την εποχή του Web 2.0, αλλά την ίδια την πολιτική και την κοινωνία.

Αθήνα : 45% πληθυσμού, 40% αυθαιρέτων, 40% γκρίζας οικονομίας

Το φαινόμενο θα επαναλαμβάνεται, όσο δεν τίθεται το πρόβλημα στη ρίζα του: η Αθήνα είναι ίσως η πιο τριτοκοσμική πόλη της Ευρώπης (με εξαίρεση την Κωνσταντινούπολη). Με βεβαιότητα, έχει την πιο αρνητική σχέση του πληθυσμού σε σύγκριση με τον πληθυσμό της χώρας.

Ας το πάρουμε απόφαση: μια πόλη με τα χαρακτηριστικά της Αθήνας, έχει μειωμένες αντιστάσεις απέναντι στις φυσικές καταστροφές. Αν συμπληρώσουμε και το βαθμό οργάνωσης του κρατικού μηχανισμού, τότε το μίγμα είναι εκρηκτικό.

Η Ελλάδα, άρα και η Αθήνα, έχει τη μεγαλύτερη κατά κεφαλή παραγωγή σκουπιδιών και το χειρότερο -στη Δυτική Ευρώπη- σύστημα επεξεργασίας. Ο μεγάλος αριθμός αυθαιρέτων, των οποίων ένα μεγάλο ποσοστό είναι βίλες και όχι χαμόσπιτα, δίνει μια επιπλέον "ποιοτική" παράμετρο της πρωτεύουσας του κράτους μας. Τα όσα λέει ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λ. Ρακιντζής για την διαφθορά σχετικών υπηρεσιών (π.χ., δασαρχείων) "βοηθούν" τη συνολική εικόνα...

Εν κατακλείδι: το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά της Αθήνας, αποτελούν ένα μεγάλο βαρίδι για τη χώρα... Οι περισσότεροι "κλείσαμε τα μάτια" στο ότι οι πανάκριβοι, αλλά "επιτυχημένοι" Ολυμπιακοί του 2004, μας κληροδότησαν μια μεγαλύτερη Αθήνα, όπου αυξήθηκε το ποσοστό των αλλοδαπών μεταναστών.

Κάποιος θα πει ότι για τα αποτελέσματα των πυρκαιών της Ηλείας δεν έφταιγε το μέγεθος της Αθήνας. Αν το δει κανείς από μια άλλη οπτική γωνία, το διοικητικό εκτόπισμα της Αθήνας, είχε και τότε μεγάλη ευθύνη.

Τη δεκαετία του '70 και του '80 γινόταν συζήτηση για την ανάσχεση της μεγέθυνσης της Αθήνας, με τις περίφημες αντίπαλες πόλεις κλπ. Στην συνέχεια το θέμα αφέθηκε στην τύχη του, μέχρι να φθάσει στο ακρότατο σημείο, στους Αγώνες του 2004.

Η συνήθης πολιτική πρόταση που ακούγεται είναι να αυξηθούν οι προσλήψεις πυροσβεστών, νοσηλευτών, αστυνομικών, οδοκαθαριστών για να εξυπηρετηθεί το μέγεθος της Αθήνας. Η πρωτεύουσα (και η χώρα) χρειάζονται "φρένο" και συστήματα, επιπλέον προσωπικό χρειάζεται σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις (π.χ., η Ελλάδα διαθέτει τους περισσότερους κατά κεφαλήν αστυνομικούς στην Ε.Ε.).

*photo via flickr*

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση, με λαβωμένες εταιρείες πληροφορικής

Μια ματιά στους ισολογισμούς των εταιρειών πληροφορικής επιβεβαιώνει αυτό που είναι γνωστό στην αγορά: όλες σχεδόν οι εταιρείες που έχουν ως κύριο πελάτη το Δημόσιο, είναι ζημιογόνες.

Η κατάσταση αυτή είναι πιο σύνθετη απ’ όσο φαίνεται, ωστόσο υποδηλώνει το γεγονός ότι η ανάληψη έργων πληροφορικής του Δημοσίου, είναι –στο τέλος- μια ζημιογόνα δραστηριότητα για τις επιχειρήσεις. Το γεγονός ότι ορισμένοι (κυρίως πρώην) μέτοχοι συγκέντρωσαν πολύ μεγάλα προσωπικά κέρδη μέσω του Χρηματιστηρίου, αποτελεί μια πλευρά του θέματος, αλλά δεν αλλάζει το τελικό αποτέλεσμα.

Η ουσία είναι ότι το Δημόσιο δεν μπορεί να ολοκληρώσει και να λειτουργήσει έργα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, χωρίς να έχει αντισυμβαλλόμενους που θα αναλάβουν την τεχνική ευθύνη και το επιχειρηματικό ρίσκο. Οι αντιλήψεις ότι τα έργα θα γίνουν από ομάδες δημοσίων υπαλλήλων ή εταιρείες των 2-3 ατόμων , δεν πρόκειται να βοηθήσουν.

Η χώρα θα πρέπει να κάνει τα επόμενα χρόνια επενδύσεις στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνηση άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ. Όχι μόνο για να εκτελέσει κάποια καινούργια έργα, αλλά και για να κάνει λειτουργικά πολλά από όσα παραδόθηκαν την τελευταία πενταετία, αλλά -για διάφορους λόγους- δεν λειτουργούν.

Η υπόθεση είναι πολύπλοκη και θα χρειαζόταν σχέδιο. Σχέδιο που δεν υπάρχει…

*photo via flickr*

Κροκοδείλια δάκρυα για τα πυροσβεστικά ελικόπτερα

Η Ελλάδα έχει κατά μέσον όρο τους περισσότερους αστυνομικούς και εκπαιδευτικούς από τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Το ότι υπάρχει έλλειμμα αστυνομικών στο δρόμο και εκπαιδευτικών στα σχολεία είναι ένα διαφορετικό θέμα, πάλι οφειλόμενο στο πελατειακό κράτος και στην δύναμη των ρουσφετιών.

Να το πάρουμε, λοιπόν, απόφαση: εφόσον οι περισσότεροι σπεύδουμε να υιοθετήσουμε κάθε αίτημα για μονιμοποίηση εκτάκτων, τότε το κόστος της αμοιβής τους θα αφαιρείται από άλλες ανάγκες του κράτους. Πρόσφατα ο Λαζόπουλος, ένας από τους μεγαλύτερους λαϊκιστές αυτής της χώρας, αλλά ο πιο ταλαντούχος, υποστήριξε το δικαίωμα των εποχιακών πυροσβεστών να γίνουν μόνιμοι.

Ήδη, έχουμε πάρα πολλούς μόνιμους πυροσβέστες, οι οποίοι είναι φυσικό να εργάζονται 3-4 μήνες το χρόνο. Να τους αυξήσουμε; Ποιος θα τους πληρώσει; Αρκεί το επιχείρημα ότι έτσι μειώνεται η ανεργία;

Μέσα σε αυτό το κλίμα, δεν πρέπει να απορούμε που η χώρα αυτή τη στιγμή έχει δύο μόνο πυροσβεστικά ελικόπτερα, καθώς δεν έχουν αγοραστεί ανταλλακτικά για τα υπόλοιπα.

Σέβομαι το επιχείρημα, ότι αν μειωθεί η διαφθορά θα μείνουν χρήματα για επενδύσεις. Πράγματα, υπάρχει τέτοιο θέμα, αλλά δεν λύνει το πρόβλημα. Τα μαθηματικά λένε ότι η χώρα, που έχει σε όλους σχεδόν τους τομείς πολύ περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους απ’ όσο στις άλλες χώρες της Ε.Ε., θα πρέπει να χωνέψει ότι το κόστος των αμοιβών είναι κεφάλαια που θα λείψουν από άλλους τομείς.

*photo via flickr*

Το ανέκδοτο με τη μηχανογράφηση της Υγείας

Τα στοιχεία για την εξέλιξη των έργων μηχανογράφησης της Υγείας παραμένουν από γκρίζα έως μαύρα. Η χώρα –δηλαδή, οι Έλληνες πολίτες- επενδύουν περί τα 40 εκατομμύρια ευρώ και δεν λειτουργεί τίποτε, ενώ θα έπρεπε ήδη να δίνουν υπηρεσίες στους ασθενείς.

Πολλά νοσοκομεία αντιδρούν στην εγκατάσταση των συστημάτων, κάτι που διαιωνίζει την μη καταγραφή των προμηθειών φαρμάκων, κλπ. Το υπουργείο Υγείας είναι απών από την υπόθεση. Η μετονομασία των ΠΕΣΥΠ σε ΔΥΠΕΠ οδήγησε σε οργανωτικές αλλαγές, με ορισμένα στοιχεία από χάος.

Τα στελέχη των νοσοκομείων που είχαν αναλάβει ευθύνες διασκορπίστηκαν ανά την Ελλάδα. Δεν υπάρχουν ομάδες για παραλαβή των συστημάτων, που -να επαναλάβουμε- κοστίζουν περί τα 40 εκατομμύριο ευρώ.

Νοσοκομειακοί κάνουν κριτική στις εταιρείες για την ποιότητα της δουλειάς, κάποιες εταιρείες σημειώνουν ότι δεν έχουν συνομιλητές στα νοσοκομεία και στο υπουργείο για να παραδώσουν τα έργα.

*photo via flickr*

Κατάργηση 255 φορέων δημοσίου και το ανέκδοτο με τον Τοτό…

Από τις εξαγγελίες, ανακάλυψα ότι υπάρχει ακόμα η ΔΕΠΟΣ (Δημόσια Εταιρεία Πολεοδομίας και Στέγασης). Την είχα γνωρίσει αρχές της δεκαετίας του ‘80 και ήδη είχε φανεί ότι ήταν χωρίς χρησιμότητα. Τα περισσότερα «κουφάρια» που περιλαμβάνονται στους 255 φορείς, τα έχω συναντήσει στα τέλη της δεκαετίας του ‘80. Έκτοτε έχει ανακοινωθεί ότι θα καταργηθούν ή θα απορροφηθούν, από διάφορες κυβερνήσεις.

Παρέμειναν όλες «ζωντανές» στα χαρτιά, γιατί, απλούστατα, είναι χώροι όπου οι κυβερνήσεις διορίζουν κομματικά στελέχη ως διοικήσεις, με οδηγό, γραμματέα και πλούσιο μισθό. Παρότι αυτοί οι 255 φορείς δεν έχουν δραστηριότητα, το πελατειακό κράτος, τους φόρτωνε όλα αυτά τα χρόνια με νέες προσλήψεις. Θα καταργηθούν αυτή τη φορά; Ποιος ξέρει. Γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο το αίτημα, να γίνει υποχρεωτική η δημοσιοποίηση στο Internet των στοιχείων όλων αυτών των φορέων του δημοσίου.

Μια απάντηση…

Πριν μερικές μέρες οι διαχειριστές του e-poleodomia μου έστειλαν μέσω e-mail μια επιστολή, την οποία δημοσίευσαν και στο blog τους. Εδώ παρατιθεται η απάντησή μου...

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση: που «κολλάει» σε υγεία, πολεοδομία

Ο προϋπολογισμός του ελληνικού Kράτους, δηλαδή οι φορολογούμενοι, έχουμε δαπανήσει περί τα 20 εκατομμύρια ευρώ για την μηχανογράφηση των πολεοδομιών και περί τα 30 εκατομμύρια για τη μηχανογράφηση των υπηρεσιών υγείας (μηχανογράφηση των αλήστου μνήμης ΠΕΣΥ). Και τα δύο αυτά έργα αντιμετωπίζουν μεγάλα εμπόδια. Ειδικά το σύστημα της υγείας θεωρείται ότι έχει πολύ μικρή πιθανότητα να μπει σε εφαρμογή.

Στη συνέχεια μεταφέρονται τα σχόλια και η εκτίμηση στελέχους της κυβέρνησης, που θεωρεί ότι είναι δύσκολη η ουσιαστική αξιοποίηση αυτών των τόσο σημαντικών επενδύσεων, για την παροχή υπηρεσιών τους πολίτες:

«Προωθούνται σωστά τα συστήματα μηχανογράφησης του συστήματος υγείας που αφορούν το 60% της χώρας, ενώ μπαίνουν μεγάλα εμπόδια για το υπόλοιπο 40%», λέει το στέλεχος που έχει εποπτεία των θεμάτων. «Γιατί πηγαίνει καλά το σύστημα της Μακεδονίας και έχουν κολλήσει η αυτοματοποίηση των συστημάτων της Θράκης, του Ιονίου και του Αιγαίου;».

Ο ίδιος δίνει μια κάποια απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, όταν σημειώνει ότι η υπεύθυνη προμηθειών ενός νοσοκομείου μεγάλου νησιού του Αιγαίου, παρότρυνε το προσωπικό του νοσοκομείου να κάνει κατάληψη, ώστε να μην προχωρήσει η μηχανογράφηση. Όπως έχει σημειωθεί και σε άλλες περιπτώσεις, τα εδραιωμένα συμφέροντα μέσα σε αρκετά νοσοκομεία, προσπαθούν να αποτρέψουν τη μηχανογράφηση, γιατί π.χ., θα καταγράφονται οι αγορές φαρμάκων.

Είκοσι ολόκληρα εκατομμύρια έχει επενδύσει ο ελληνικός λαός για την αυτοματοποίηση των πολεοδομιών. Το σχετικά συστήματα μηχανογράφησης συναντούν αρκετά εμπόδια. Οι υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ δεν βλέπουν με ενθουσιασμό την εφαρμογή αυτών των συστημάτων, παρόλο που σε κάποιες πολεοδομίες οι υπάλληλοι προσπαθούν να τα εφαρμόσουν.

Ένα google search αρκεί για να φανεί, ότι υπάρχουν στελέχη των πολεοδομιών, που δεν θέλουν να τα κριτικάρουν πως καθυστερούν τη μηχανογράφηση, για να διατηρηθεί το σημερινό καθεστώς «επικοινωνίας» πολεοδομιών – πολιτών.

*photo via flickr*

40 μάστορες και 60 χαλαστάδες για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση

(η ανάρτηση αυτή είχε πρωτοκάνει την εμφάνισή της στο blog στις 1/7/2008)

Περίπου σαράντα (40) επιτροπές της κυβέρνησης ασχολούνται με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, όπως φαίνεται κι από το διπλανό σχήμα. «Δεν είναι έκπληξη που φαίνεται κάποια σύγχυση», σημειώνει στέλεχος της κυβέρνησης που παρακολουθεί το θέμα.

Μια ανάσα πριν τελειώσει το Γ’ ΚΠΣ και λίγο πριν ξεκινήσει το ΕΣΠΑ, όπως λέγεται το Δ’ ΚΠΣ, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι μια πολύ δύσκολη άσκηση. Τα αντικειμενικά στοιχεία είναι εύγλωττα: η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με όποιον τρόπο και αν εξετασθούν οι επιδόσεις, στο πεδίο του e-government.

Η ελληνική δημόσια διοίκηση έχει ένα διπλό πρόσωπο, ως ένας άλλος Ιανός: το «πρόσωπο» της διακίνησης χαρτιού παραμένει ισχυρό και αμετακίνητο, ενώ αναπτύσσεται παράλληλα –με δυσκολίες και εμπόδια- το «πρόσωπο» μιας σειράς έργων e-government.Παρόλο που η χώρα επενδύσει τεράστια κονδύλια, τα περισσότερα από αυτά τα έργα είναι ημιτελή ή παραμένουν ανενεργά.

Ακραία περίπτωση αποτελεί η μηχανογράφηση των νοσοκομείων, η δημιουργία ηλεκτρονικού ιατρικού φακέλου, η υποστήριξη των υπηρεσιών υγείας προς τον πολίτη. Η χώρα έχει προχωρήσει σε μια επένδυση περίπου 50 εκατομμυρίων ευρώ για τη μηχανογράφηση των Περιφερειακών μονάδων υγείας. Όπως αναφέρουν κυβερνητικά στελέχη με ανησυχία, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η επένδυση οδηγείται σε αδιέξοδο.

Αν εξαιρέσει κάποιος το Taxis, η παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη μέσω έργων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δεν είναι ορατή. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι το e-government αποτελεί τον κύριο μοχλό για την ανάπτυξη σε μια κοινωνία ψηφιακής κουλτούρας. Οι υπηρεσίες του δημοσίου, δηλαδή, είναι ο βασικός δρόμος για να ωριμάσει μια χώρα στην αξιοποίηση του Internet.

Αυτό εξηγεί και την υστέρηση της Ελλάδας σε όλους τους δείκτες που μετρούν την αξιοποίηση του Διαδικτύου: οι έρευνες του Παγκόσμιου Φόρουμ (WEF), του ΟΟΣΑ, της Ε.Ε., αλλά και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας είναι εύγλωττες...

Πέντε πολιτικές για το Internet και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση

Το πιο σημαντικό θέμα που πρέπει να εξετάσει μια κυβέρνηση (ή μια μελλοντική κυβέρνηση) στο Internet, δεν είναι η παιδοφιλία ή το ηλεκτρονικό έγκλημα ή οι ιοί… Όπως λέει ο συγγραφέας του σημειώματος που παραθέτουμε πιο κάτω, το πιο σημαντικό ζήτημα είναι το γεγονός ότι οι προσδοκίες που δημιουργεί το Internet στον πολίτη, για υπηρεσίες, κλπ, μπορούν να ξεπεράσουν κατά πολύ την αξιοποίηση του Διαδικτύου που θα επιτύχει μια κυβέρνηση και η διοίκηση…

Αξίζει να δούμε τις πέντε πολιτικές που μπορεί να βοηθήσουν μια κυβέρνηση ή μια μελλοντική κυβέρνηση να αποφύγουν την έκθεση στα μάτια των πολιτών και την κρίση των ψηφοφόρων. Η Ελλάδα ξεκινάει από χαμηλό επίπεδο: η ηλεκτρονική διακυβέρνηση βρίσκεται σε ορατή καθυστέρηση, παρόλο που έχουν γίνει δεκάδες έργα και έχουν κοστίσει πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ. Το μεγάλο μυστικό είναι να μπουν οι πολίτες στο «παιγνίδι», να «γλυκαθούν» με το e-government και να πιέσουν τις κυβερνήσεις και τη διοίκηση να δώσουν υπηρεσίες.

*photo via flickr*

Social media και ΕΣΥ, αυτό είναι, παιδιά!

Το 1992, κάποιος μου είχε περιγράψει ένα πρόγραμμα εγκατάστασης ενός συστήματος ελέγχου της φαρμακαποθήκης σε νοσοκομείο του ΕΣΥ. Ήταν φανερό πως είχε μικρή πιθανότητα επιτυχίας, επειδή θα το σαμποτάριζαν όλες οι ομάδες που είχαν οφέλη από την μη καταγραφή της διακίνησης των φαρμάκων σε ένα νοσοκομείο. Μιλάμε για χοντρά συμφέροντα και «γερές κονόμες»…

Τι δυνατότητες έχουν να αντιδράσουν οι πολίτες, οι ασθενείς, οι συγγενείς ασθενών ενάντια σε τέτοια κατεστημένα συμφέροντα, που τραβάνε τις υπηρεσίες υγείας ολοένα και πιο χαμηλά; Φοβάμαι ή (πλέον) ελπίζω, ότι μόνο μια κινητοποίηση μέσα από το διαδίκτυο, μπορεί να δείξει πόσο λάθος κάνουν τα κόμματα (όλα τα κόμματα!), που είναι δέσμια των ομάδων συμφερόντων που δρουν μέσα στα νοσοκομεία και στο κύκλωμα των υπηρεσιών υγείας…

Αυτό το χοντροκομμένο και ανεπεξέργαστο συλλογισμό έρχεται να τον πάει πολλά βήματα παραπέρα, η συμβολή του Αλέξανδρου Μελίδη. Κάθε εβδομάδα βλέπουμε μερικές δεκάδες αναρτήσεις σε blogs για το χάλι των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα. Όλα αυτά, όμως, είναι ξεκομμένες φωνές. Η αλήθεια είναι ότι η κινητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών για τη συνεχή επιδείνωση των υπηρεσιών υγείας, είναι σε χαμηλότερο σημείο από εκείνο που μας την άφησε η αείμνηστη Αμαλία Καλυβινού πριν από περίπου ενάμιση χρόνο.

Όλα αυτά είναι μια συναισθηματική αντίδραση, αλλά είναι φανερό ότι υπάρχει ένα βήμα που μπορούμε να κάνουμε: ένα mash-up που θα μαζεύει όλη αυτή τη διάσπαρτη οργή για τις υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα… Θα δείξει αν θα μας επιτρέψει το show του –πολύ σοβαρού, κατά τα άλλα- Βατοπεδίου, να κάνουμε αυτό το επόμενο βήμα.

*η φωτο είναι από το flickr*

Ο Δήμαρχος Ζαχάρως κάνει ό,τι κάνουν όλοι...

Ο Δήμαρχος Ζαχάρως, μαζί με όλο το δημοτικό συμβούλιο, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν 1,8 εκατομμύρια ευρώ που έδωσε η κυβέρνηση της Αυστραλίας για την ανακούφιση πυροπλήκτων, για την ανέγερση νέου δημαρχιακού μεγάρου.

Πρώτον, ο δήμαρχος πρώτα ευλογάει τα γένια του. Δεύτερον, το ποσόν είναι μάλλον πολύ μεγάλο... Το πιο σημαντικό, όμως, είναι το εξής: εκατοντάδες φορείς του δημόσιου τομέα τα τελευταία 6-7 χρόνια, έχουν βρει ως εύκολη λύση για την αύξηση της απορροφητικότητας του ΚΠΣ, να μετακομίζουν σε πολυτελή γραφεία.

Κονδύλια που προορίζονται για αναπτυξιακές επενδύσεις, χρησιμοποιούνται για την ανέγερση άνετων και πολλές φορές υπερβολικών γραφείων, όπου στεγάζονται υπηρεσίες, οι οποίες -σε αρκετές περιπτώσεις- είναι αμφίβολο αν κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Αν ψάξουμε τη θετική πλευρά του θέματος, τότε αυτή είναι η ενίσχυση της χειμαζόμενης οικοδομικής δραστηριότητας και η σύναψη εργολαβικών συμβολαίων, ό,τι και να σημαίνει αυτό. Τουλάχιστον δεν μένουν τα λεφτά στην τράπεζα, όπως τα κονδύλια που είχαν συγκεντρωθεί πριν ένα χρόνο για την υποστήριξη των πυρόπληκτων της Ηλείας...