Ομάδες Πολιτών δικτυώνουν την πόλη

Η εβδομαδιαία μου συμβολή στη στήλη #changingGreece της Lifo

Η ανασύνταξη της πόλης ξεκινάει από τα ‘κάτω’

H Zuzana Stanova διηγείται πώς ομάδες πολιτών της Μπρατισλάβα (πρωτεύουσα της Σλοβακίας), σε συνεργασία με τον δήμο, ανακαίνισαν τα δύο τελευταία χρόνια τρία εγκαταλελειμμένα κτήρια και έδωσαν ζωή σε δύο παραμελημένα πάρκα. Η Μπρατισλάβα είναι μια πόλη με ελάχιστους πόρους και χωρίς τη δυνατότητα να προσφύγει στα ταμεία του ΕΣΠΑ. Η Zuzana βρέθηκε στην Αθήνα για να πάρει μέρος σε μια αντισυμβατική εκδήλωση (un-conference) του TEDxAthens, όπου Ομάδες Πολιτών από την Ελλάδα και δύο ξένοι ομιλητές αναφέρθηκαν στην διασυνδεδεμένη πόλη και στην δικτυωμένη κοινωνία.

Οι Aτενίστας και οι Μιζερίστας

Η εβδομαδιαία μου συμβολή στη στήλη #changingGreece της Lifo

Για όσους επιτίθενται στον εθελοντισμό και τον ακτιβισμό...

Το τελευταίο άρθρο αυτής της στήλης για την 32χρονη, άνεργη, αλλά δυναμική Τέτα, κατέγραψε τον προβληματισμό για το πόσο δύσκολο είναι να την βοηθήσει αυτό το κράτος και αυτή η κοινωνία ώστε να βρει τις στοιχειώδεις πληροφορίες ή να λάβει την αυτονόητη υποστήριξη. Ενημέρωση που θα 'πρεπε να είναι διαθέσιμη σε κάθε άνεργο νέο, αλλά έχει αναχθεί σε ρουσφέτι από το βουλευτή ή σε προνόμιο που παίρνεις μέσα από κονέ, 'δόντι' ή και 'γρηγορόσημο'.

Για τους Έλληνες πολιτικούς που θέλουν να μοιάσουν στον Obama

Κάποιοι Έλληνες πολιτικοί ενδιαφέρθηκαν ζωηρά να πάρουν κάποιες πρωτοβουλίες, που θα τους έδιναν κάποιον από τον αέρα και τη δυναμική του Obama. Οι περισσότεροι έλληνες πολιτικοί που είχαν αυτή τη σκέψη θέλουν να έχουν την αύρα, αλλά δεν είναι βέβαιο πως είναι αποφασισμένοι να πάρουν τις αποφάσεις που οδηγούν σε τέτοια δυναμική… Προφανώς, όλα αυτά πρέπει να τα αντιμετωπίσει κανείς με τεράστιες διορθώσεις, ώστε να φέρει δράσεις που έγιναν στις ΗΠΑ να μπορούν να εφαρμοσθούν και σε μια μικρή, βαλκανική χώρα, την Ελλάδα. Αναλυτές που παρακολούθησαν στενά τον Obama, αλλά γνωρίζουν καλά και την ελληνική πολιτική σκηνή, ξεχωρίζουν τρεις πρωτοβουλίες, που θα έπρεπε να πάρουν κάποιοι έλληνες πολιτικοί, εφόσον θα ήθελαν να ξεχωρίσουν από τη μάζα της εγχώριας πολιτικής σκηνής:

1. ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΜΠΝΕΥΣΗ: ύστερα από τις λαοθάλασσες που είχαν το ρόλο εθελοντή μετά τη χούντα και τη δεκαετία του ‘80, δεν χρειάζεται να πούμε τι κίνητρα έχουν οι περισσότεροι από τους εθελοντές γύρω από τους πολιτικούς στις μέρες μας. Ποιοι πολιτικοί θα βρουν τη φρεσκάδα, τη δύναμη των ιδεών και θα πάρουν το ρίσκο να πουν καινούργια πράγματα που θα εμπνεύσουν και άλλους από εκείνους που περιμένουν διορισμό ή κάποιο συμβόλαιο; (πρόβλεψη: οι πιο πολλοί Έλληνες πολιτικοί έχουν παραιτηθεί από την ιδέα να κινητοποιήσουν κόσμο μέσα από τη φλόγα των προτάσεών τους. Βασίζονται σε ενδιαμέσους, που είναι πλέον σε όλες τις δημοσκοπήσεις ολοφάνερο, πως δεν το «τρώει» ο πολίτης).

2. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΥ ΚΟΙΝΟ: μοιάζει πολύ δύσκολο εγχείρημα, αλλά όσο οι Έλληνες πολιτικοί κρατούν κρυφές τις πηγές που τους χρηματοδοτούν, τόσο θα οξύνεται ο φαύλος κύκλος της αφερεγγυότητας. Οι ψηφοφόροι το έχουν πάρει χαμπάρι και μόνο γενναίες και ριψοκίνδυνες καμπάνιες για συλλογή χρημάτων από το ευρύ κοινό μπορεί να αποτελέσουν μια προϋπόθεση για κάποιου είδους κάθαρση (πρόβλεψη: οι περισσότεροι πολιτικοί δεν θα το τολμήσουν, επειδή φοβούνται τις αντιδράσεις του κόσμου όταν θα ζητήσουν οικονομική συνδρομή από τους πολλούς).

3. ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΟ INTERNET: είναι το μόνο Μέσον που μπορεί να δημιουργήσει απευθείας και ακηδεμόνευτη επικοινωνία με το κοινό, τους πολίτες, τη νέα γενιά, τα πιο προχωρημένα μυαλά της χώρας. Το «παραμύθι» ότι το internet έχει μικρή διείσδυση στην Ελλάδα, μπορεί να ισοπεδωθεί με 99 τρόπους… Ναι, δεν έχει τη διείσδυση της Γαλλίας ή της Ισπανίας, ωστόσο ένα μεγάλο μέρος από 2,7 εκατομμύρια πολίτες μπαίνουν κάθε μέρα και ψάχνουν εναλλακτικά κανάλια σε σχέση με την τηλεόραση (πρόβλεψη: ελάχιστοι πολιτικοί θα κάνουν την επένδυση που χρειάζεται, γιατί είναι όμηροι ενός «φαύλου κύκλου» της σχέσης τους με τα παραδοσιακά media).

H γενικότερη πρόβλεψη είναι ότι αν και «γυάλισε» σε πολλούς Έλληνες πολιτικούς η ορμή που αναπτύχθηκε για την υποψηφιότητα Obama, η συντριπτική πλειοψηφία εξ αυτών, δεν θέλει ή δεν μπορεί να κάνει τις κινήσεις που αποτελούν τις προϋποθέσεις. Δεν είναι τα πράγματα όμως τόσο δυσάρεστα ή απογοητευτικά… Μπορεί να μην διαφαίνεται αυτόματη μετάγγιση των βασικών διαδικασιών που άλλαξαν τα πολιτικά δεδομένα στην πιο ισχυρή χώρα του πλανήτη, ωστόσο μπορεί να γίνει έγχυση εκατομμυρίων «μικροσωματιδίων» στο κουρασμένο σώμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Π.χ., όσα κόμματα ή πολιτικοί επιμένουν να παραμένουν στην εποχή πριν την ανακάλυψη του internet, διατρέχουν τον κίνδυνο της αυτοδυσφήμισης και της γελοιοποίησης.

Τελικά, μια δίωρη συζήτηση με τον Α.Π. στην πολύβουη Νέα Υόρκη, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, ένοιωσα ότι ήταν πολύ χρήσιμη και αναζωογονητική: η δημιουργική φύση του ανθρώπου συνεχίζει να παράγει ιδέες και οι ανήσυχοι άνθρωποι εξακολουθούν να ψάχνουν, δίνοντας ερεθίσματα και καινούργια «τροφή» για τους διατεθειμένους να αναζητήσουν το καινούργιο και το αποτελεσματικό.

*η φωτο είναι από το flickr*

Οι άνθρωποι της εξουσίας, ντεμοντέ σε θέματα περιβάλλοντος

Ο Γερουσιαστής McCain, ο (πιθανότερος) υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων για την Προεδρία των ΗΠΑ, έχει προχωρημένες απόψεις στα θέματα της Κλιματικής Αλλαγής. Οι περισσότερες διαφημίσεις εταιρειών σε «σκληροπυρηνικά» Μέσα της ελεύθερης αγοράς, εδώ και αρκετούς μήνες, αφορούν τις δράσεις των επιχειρήσεων αυτών για το περιβάλλον.

Τι συμβαίνει στη χώρα μας και οι άνθρωποι της εξουσίας (πολιτικής, επιχειρηματικής, κλπ) είναι τόσο «προσεκτικοί» ή απόντες στα ζητήματα του περιβάλλοντος; Το πολιτικό σύστημα επιμένει να διατηρεί το υπουργείο Δημοσίων Έργων μαζί με το Περιβάλλοντος, κάτι που δεν συμβαίνει σε καμία χώρα της Ευρώπης (το ζήτημα αυτό δεν είναι θέμα μόνο της κυβέρνησης, αλλά του συνόλου του πολιτικού συστήματος: το μοντέλο μεγαλούργησε επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ενώ και τα μικρότερα κόμματα, δεν φαίνεται να το έχουν βάλει ψηλά στην agenda τους).

Το περασμένο καλοκαίρι συνέβη η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή της χώρας, λόγω των πυρκαγιών, κι όμως αυτή την εποχή:
-ο πρώην υπουργός και ισχυρός φίλος του πρωθυπουργού κ. Πέτρος Μολυβιάτης βγαίνει στα κανάλια για να εκφράσει την αγωνία του, επειδή δεν είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν τα 170-180 εκατομμύρια που συγκεντρώθηκαν για τους πυρόπληκτους,
-πέρα από τα δάκρυα που χύθηκαν τους πρώτους δύο μήνες μετά τις πυρκαγιές, δεν φαίνεται να έχουν δημιουργηθεί συστήματα, δομές, σχέδια που θα σώσουν την παράσταση το επόμενο καλοκαίρι,
-τον περασμένο Αύγουστο φάνηκε η απουσία της κοινωνίας των πολιτών στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του περιβάλλοντος,
-χιλιάδες φωνές πολιτών βροντοφώναξαν ότι δεν αξιοποιείται η εθελοντική διάθεση, στην αντιμετώπιση οικολογικών καταστροφών.

Μέσα σε αυτό το κλίμα είναι πολύ χρήσιμες οι εκατοντάδες προσπάθειες από ευαίσθητους σε θέματα περιβάλλοντος bloggers. Είναι μια ύστατη προσπάθεια, ένα δίχτυ ασφαλείας μιας κοινωνίας, που δεν σκέφτεται συλλογικά. Αποτελούν μια πολύ χρήσιμη οπισθοφυλακή. Εξίσου πολύτιμη είναι η δράση εκατοντάδων τοπικών συλλόγων και περιβαλλοντικών πρωτοβουλιών. Κρατάνε τη σπίθα ζωντανή, πιέζουν τους τοπικούς παράγοντες, που ρέπουν συνήθως προς τις εργολαβίες, το τσιμέντο, τις οικοπεδοποιήσεις…

Θα ενοχλήσω κάποιους αν πω ότι θεωρώ πολύ σημαντικές τις παρεμβάσεις κάποιων που δεν προέρχονται από τα «κάτω», αλλά συμμετέχουν στην κεντρική σκηνή της εξουσίας (όπως αυτή ορίζεται από τη δομή της κοινωνίας). Ο Ευρωπαίος Επίτροπος για το Περιβάλλον, κ. Σταύρος Δήμας, όταν ήταν στην Ελλάδα, θεωρείτο ως ένας από τους πιο συντηρητικούς πολιτικούς, ένας χαμηλών τόνων άνθρωπος. Απ’ όταν άρχισε όμως η θητεία του στις Βρυξέλλες, έχει κάνει αρκετές παρεμβάσεις στα περιβαλλοντικά θέματα της χώρας. Πολλές από αυτές, μάλιστα, είναι αρκετά πιο προχωρημένες, σε σχέση με τις θέσεις των ελληνικών κομμάτων, των πέραν της Νέας Δημοκρατίας (π.χ., για την αποκομιδή των σκουπιδιών και τους περίφημους ΧΥΤΑ).

Ο ραδιοτηλεοπτικός ΣΚΑΪ είναι άλλη μια περίπτωση, που έχει πραγματοποιήσει πολλές και ηχηρές παρεμβάσεις. Είναι ένας όμιλος Media, με «ισχυρή προσωπικότητα», με θέσεις που σε ορισμένα ζητήματα προκαλούν συζητήσεις. Οι παρεμβάσεις του όμως για τα θέματα του περιβάλλοντος, είναι ισχυρές, έχουν πρόγραμμα και –κυρίως- ακροατήριο και αποτέλεσμα (π.χ., η καμπάνια για τον καθαρισμό του Κηφισού ή την εγκατάσταση λαμπτήρων χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης).

Στην μικρή ομάδα των προσώπων της κεντρικής πολιτικής σκηνής, που επιχειρούν να προχωρήσουν αποφάσεις για λιγότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος, είναι και ο υπουργός Μεταφορών κ. Κωστής Χατζηδάκης. Παρόλο που έχει πάνω του τα «βουνά» της Ολυμπιακής και τις καθημερινές κρίσεις των Μέσων Μεταφοράς, έχει ξεκινήσει ενέργειες για τις «πράσινες μεταφορές» και προωθεί αποφάσεις για εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών, κλπ. (Link σε ό,τι έγραψε το ΚΗ).

Όλοι μας έχουμε την απορία, κατά πόσο θα καταφέρει να ταρακουνήσει τις 17 περίπου δημόσιες εταιρείες (ΔΕΚΟ) που ανήκουν στο υπουργείο μεταφορών (ΟΣΕ, λεωφορεία, κλπ). Οι περισσότερες λειτουργούν με υψηλή ενεργειακή κατανάλωση, αλλά και συμβατική επιχειρηματική νοοτροπία. Κανένας υπουργός δεν μπορεί να προωθήσει κάτι θετικό, αν δεν βοηθηθεί από ομάδες πολιτών, που θα αγκαλιάσουν τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία του (ακόμα και αν του κάνουν σκληρή κριτική για άλλα θέματα).

Ήταν εντυπωσιακή η πρόσφατη υποστήριξη της απόφασης του κ. Χατζηδάκη για την επέκταση του ωραρίου του Μετρό τα Σαββατοκύριακα, από τη «γενιά των 700 ευρώ», που έφθασε στο σημείο να κάνει και κατάληψη σε σταθμό του Μετρό!

Η προώθηση μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος, δεν είναι –πλέον- θέμα που αφορά τις επόμενες γενιές. Έτσι που κάναμε την Ελλάδα, αφορά την καθημερινή μας ζωή. Γι’ αυτούς τους λόγους, εκτός από τις φωνές των bloggers και των περιβαλλοντικών οργανώσεων, έχουν πολύ μεγάλη σημασία οι άμεσες παρεμβάσεις των ανθρώπων που διαχειρίζονται εξουσία. Μπορούν να πάρουν αποφάσεις τώρα. Επειδή, όμως, η εφαρμογή τους εξαρτάται από τις συμμαχίες που θα δημιουργήσουν και την συμπαράσταση που θα κατακτήσουν, είναι χρήσιμο να δούμε με περισσότερο προσοχή τις πρωτοβουλίες τους.

Σε μια χώρα, όπου πάμπλουτοι εργολάβοι και παντοδύναμοι δημοσιογράφοι προβάλουν τον εαυτό τους ως «αντιεξουσιαστή», δεν είναι κακό απλοί πολίτες να πουν δύο καλά λόγια για τα ελάχιστα πρόσωπα της εξουσίας, που επιχειρούν να κάνουν κάτι για το περιβάλλον. Ακόμα και αν υπάρχει η υπόνοια ότι οι δράσεις αυτές έχουν σκοπιμότητα (π.χ., της αύξησης της δημοφιλίας), τα θέματα του περιβάλλοντος είναι τόσο χαμηλά, που αξίζει τον κόπο να επιχειρήσουμε και κάποια «ανίερη συμμαχία».

Οργάνωση εθελοντών για περίπτωση εθνικών καταστροφών

Την αφορμή μου την έδωσε επίδειξη συστήματος μιας χώρας των Βαλκανίων, από αυτές που υποτιμάμε στην Ελλάδα, γιατί νομίζουμε ότι είναι λιγότερο ανεπτυγμένες από εμάς. Πρόκειται για ένα σύστημα online , που συντονίζει υπηρεσίες σε περίπτωση φυσικής καταστροφής.

Μόλις πριν λίγες εβδομάδες η χώρα έζησε τη μεγαλύτερη καταστροφή σε περίοδο ειρήνης. Από τα πιο σοβαρά θέματα που προέκυψαν από την καταστροφή ήταν:
-η ανυπαρξία οποιουδήποτε σχεδίου οργάνωσης για μια τέτοια περίπτωση,
-η αδυναμία αξιοποίησης των χιλιάδων εθελοντών, που ήθελαν να προσφέρουν αλλά δεν μπορούσε να τους συντονίσει ένα διαλυμένο κράτος και οι επαγγελματίες (πυροσβέστες κλπ), οι οποίοι και αυτοί δεν είχαν περάσει την αναγκαία εκπαίδευση

Πιθανόν, ένα χρήσιμο στοιχείο στο πλαίσιο μια ελάχιστης θωράκισης της χώρας να ήταν η δημιουργία ενός online συστήματος, που θα έδινε τις στοιχειώδεις πληροφορίες και θα συνέβαλε στην αυτοοργάνωση των εθελοντών. Βλέπω στα μάτια σας την απορία ή και την αντίδραση, αφού:
-σε περίπτωση καταστροφής το πιο πιθανόν είναι να "πέσει" το σύστημα,
-η διείσδυση του Internet στη χώρα είναι χαμηλή,
-όταν δεν δουλεύουν τα φυσικά (off-line) συστήματα σε περιπτώσεις καταστροφών, τότε είναι ελάχιστη η συμβολή των online.

Είναι κατανοητά όλα αυτά τα επιχειρήματα, ωστόσο, επιμένω στην αρχική σκέψη της δημιουργίας του online συστήματος, επειδή:
1. παρά την κατάπτωση ηθών και αξιών σε αυτή τη χώρα, είναι μεγάλος ο αριθμός των πολιτών που έχει διατηρήσει ένα ελάχιστο επίπεδο αισθήματος ευθύνης και θα ήθελε να προσφέρει ως εθελοντής ή –τέλος πάντων- να βάλει ένα χέρι όταν καίγεται το σπίτι του διπλανού του και
2. το on line σύστημα θα είναι –εκ των πραγμάτων- ένας μικρός καθρέφτης, που θα δείχνει πόσο "γυμνή" είναι η ουσιαστική ασπίδα της χώρας σε θέματα αντιμετώπισης καταστροφών. Θα μοιάζει με ένα γυάλινο τοίχο, μέσα από τον οποίο θα φαίνεται αν υπάρχει πραγματικό σύστημα αντιμετώπισης καταστροφών ή αν έχουμε το μεγαλείο του show των Φούρλα-Κόη.

(Το τεχνικό/τεχνολογικό ζήτημα δεν είναι τόσο απλό... Ωστόσο, ας δώσει εντολή η κυβέρνηση να προχωρήσει ένα τέτοιο σύστημα, ας πιέσει η αντιπολίτευση, ας δείξουν ενδιαφέρον οι πολίτες -η πορεία σχεδιασμού, υλοποίησης ενός τέτοιου εργαλείου θα συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες διαδικασίες της αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών. Ζούμε σε μια εποχή, όπου όλες σχεδόν οι φυσικές υποδομές μπορούν να ξεκινούν από την ψηφιακή/ηλεκτρονική πλατφόρμα τους).

(Η φωτογραφία είναι από δορυφόρο της NASA και απεικονίζει τις πρόσφατες πυρκαγιές στην πολιτεία της Καλιφόρνια).

Εθελοντισμός που "καίγεται" για πλάκα...

Έχει ανατεθεί σε ένα σύστημα Προσκόπων μιας πυρόπληκτης περιοχής να κάνει βάρδιες σε μια ομάδα αλσυλίων. Τα παιδιά και οι γονείς τους ανταποκρίθηκαν με πολύ διάθεση. Ωστόσο, εάν κάποιος διαπιστώσει το ξεκίνημα μιας φωτιάς, δεν ξέρει πού να πάρει τηλέφωνο. Δεν τον έχουν ενημερώσει ποια υπηρεσία είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό σε περίπτωση πυρκαγιάς.

Οι πρόσκοποι, οι οδηγοί και οι γονείς τους, όπως και άλλοι φορείς εθελοντισμού, πηγαίνουν τις μέρες, τις νύχτες και κάνουν σκοπιές. Γιατί όλη αυτή η διάθεση μένει αναξιοποίητη; Κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει στους υποτιθέμενους υπεύθυνους της διοίκησης και του κράτους ότι ο καθένας τους και όλοι μαζί έχουν ευθύνη για τον συντονισμό και την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου σχεδίου διαχείρισης κρίσεων.

Μπράβο στους προσκόπους, στους οδηγούς, σε κάθε εθελοντή… Η όρεξή τους και η ανυστερόβουλη προσφορά τους θα φέρει την πίεση, ώστε να γίνουν πιο υπεύθυνοι οι κάθε λογής "επαγγελματίες".

Τι είδα στη φωτιά της περιοχής μου

Επειδή θεωρώ απαράδεκτο να μένει οποιοσδήποτε ενεργός πολίτης μόνο στην έκφραση συναισθημάτων οργής, το ελάχιστο που μπορώ να κάνω είναι να σημειώσω μερικά από αυτά που είδα, μένοντας επί αρκετές ώρες στο χώρο της πυρκαγιάς Παπάγου-Χολαργού. Αρκετά από αυτά μας επιτρέπουν να γενικεύσουμε:

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ: τα πυροσβεστικά οχήματα ήταν ελάχιστα. Το πρώτο δύωρο είχαν έλθει 4-5 (1-2 της πυροσβεστικής, τα υπόλοιπα Δήμων και στρατού). Τα περισσότερα ήταν πολύ μεγάλης ηλικίας και πρόδιδαν ότι δεν περνούν συχνά από συντήρηση. Η θέα να ρίχνουν νερό σε μια τεράστια φωτιά με μάνικες λίγο μεγαλύτερες από αυτές του κήπου ήταν λυπηρή.

ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ: το Πεντάγωνο απέχει 5 λεπτά από τη φωτιά, ενώ κοντά στην περιοχή της πυρκαγιάς είναι εγκατεστημένα τουλάχιστον άλλα δύο στρατόπεδα. ΄Ολα σε πέντε λεπτά απόσταση. Είδα δύο πυροσβεστικά του στρατού, που ήλθαν δύο ώρες μετά το ξέσπασμα της φωτιάς, τα οποία ήταν σε κακή κατάσταση. Ένα Steyer ήταν τουλάχιστον ηλικίας 30 ετών.

ΠΟΛΛΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ, ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: την ίδια στιγμή που τα πυροσβεστικά δεν ξεπερνούσαν τα 4-5, στην περιοχή βρέθηκαν περί τις δύο εκατοντάδες ένστολοι και θεωρούμενοι ως αρμόδιοι. Ήταν φανερό πως ήταν στελέχη δημοσίων υπηρεσιών. Κυκλοφορούσαν επίσης πάνω-κάτω περί τα 20 υπηρεσιακά ΙΧ, που σφύριζαν χωρίς να γίνεται αντιληπτό τι ήθελαν να κάνουν.

Αυτά τα γεγονότα δείχνουν ακριβώς το αδιέξοδο του πελατειακού κράτους: οι κυβερνήσεις διόριζαν σωρηδόν άτομα στις υπηρεσίες, αλλά δεν φρόντιζαν να υπάρχουν μάχιμα πυροσβεστικά. Οι διορισμοί χωρίς τελειωμό, δημιούργησαν την ανάγκη για να παραμένουν ζωντανές δεκάδες υπηρεσίες, δίχως να υπάρχει σχέδιο συντονισμού μεταξύ τους.

Ο τμηματάρχης μιας υπολειτουργούσας υπηρεσίας, δεν έχει πραγματικό αντικείμενο δουλειάς και προσφοράς στο σύνολο, αλλά διαθέτει υπηρεσιακό αυτοκίνητο, μιας και "βοηθάει" τον τάδε βουλευτή της Β’ Αθηνών.

ΗΛΘΕ ΚΑΙ Ο Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: κάποια στιγμή ήλθε μέσα σε ένα βανάκι και ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, συνοδευόμενος από δύο μοτοσυκλέτες. Μαζί με τα κανάλια πέρασε το πρώτο μπλόκο. Και αυτός και όλοι οι άλλοι, δεν είχαν μέσα (π.χ. μάνικες ) για να βοηθήσουν.

ΑΦΑΝΤΗ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ: δεν είδα κανένα πυροσβεστικό του Δήμου, ο οποίος θα έπρεπε να έχει λαβει τα μέτρα του καθώς είναι δίπλα στο πευκοφυτο βουνό. Δεν έγινε αντιληπτή η κινητοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών, που θα έπρεπε να είχαν σχέδιο. Έχοντας ακούσει εκατοντάδες φορές για τις αρμοδιότητες και τους οικονομικούς πόρους που έχει πάρει η αυτοδιοίκηση, γνωρίζοντας ότι ο δήμος Παπάγου έχει τις δυνάμεις και τις προϋποθέσεις, θα περιμέναμε μεγαλύτερη παρουσία και πάνω απ' όλα: σχέδιο, πρόβλεψη, συντονισμός, πλάνο κινητοποίησης των πολιτών.

ΠΕΡΙΟΙΚΟΙ ΜΕ ΣΤΥΛ REALITY SHOW: δεκάδες φορές οι αστυνομικοί φώναζαν στους περίεργους που είχαν συγκεντρωθεί να απομακρυνθούν, επειδή τα πυροσβεστικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά τους, μήπως τραυματίσουν κάποιον πολίτη. Ένα μεγάλο μέρος των συγκεντρωμένων έδειχνε ως να είχε έλθει με διάθεση να δει το show: κάποιοι άναβαν τσιγάρο δίπλα στο πεύκο (τους είδα με τα μάτια μου), ορισμένοι άλλοι -που δεν ήταν λίγοι- "τράβαγαν"τις σκηνές με τα κινητά και με βιντεοκάμερες.

ΜΠΟΤΙΛΙΑΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ: αρκετοί που ήλθαν να δουν το θέαμα παρκάρισαν τα αυτοκίνητά τους σε απόσταση 100 μέτρων από το μέτωπο της φωτιάς. Δεν υπερβάλω καθόλου. Έτσι, δημιουργήθηκε μποτιλιάρισμα που εμπόδιζε τα πυροσβεστικά, που ήλθαν καθυστερημένα, να φθάσουν στο μέτωπο.

ΠΟΛΛΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ: πρόσκοποι και απλοί πολίτες, αποφασισμένοι εθελοντές (της ομάδας ΔΕΛΤΑ) έδωσαν ένα τόνο αποτελεσματικής διάθεσης για προσφορά. Μπορεί να μην είχαν πυροσβεστικά μέσα, ήταν φανερό ότι δεν υπήρχε κανένας συντονισμός και κανένα σχέδιο, ωστόσο η παρουσία τους και η αποφασιστικότητά τους έδωσε κουράγιο. Έδειξε ότι, αν ενδιαφερθεί κάποιο κέντρο να τους συντονίσει και να τους αξιοποιήσει, τότε μπορούμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι για το μέλλον.

Όλα τα παραπάνω είναι αστείες υποθέσεις, μπροστά στην τραγωδία της Ηλείας , της Λακωνίας και της υπόλοιπης Ελλάδας, όπου χάθηκαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές και κάηκαν σπίτια. Η αντίστροφη μέτρηση μπορεί να αρχίσει, όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο χαμηλά αφήσαμε να φθάσει η ετοιμότητα του Κράτους, πόσο έχει αδυνατίσει η συνείδηση του πολίτη για την προστασία των δημόσιων αγαθών. Να αναλάβει ο καθένας μας ένα μέρος της ευθύνης, ώστε να πιέσει τον "χαλαρό" τοπικό παράγοντα. Να διαθέσουμε και εσύ και εγώ λίγο χρόνο, ένα μικρό ποσόν. Να φωνάξουμε δυνατά, ώστε να σταματήσει η κατρακύλα του πελατειακού/ρουσφετολογικού Κράτους και της ημιανεύθυνης τοπικής αρχής... Ο εθελοντισμός είναι απαραίτητος, αλλά δεν αρκεί για να αντιμετωπίσει την κατάσταση της σημερινής Ελλάδας.

Πάρνηθα, η χθεσινή συγκέντρωση bloggers στο Πεδίο του Άρεως

Ζωντανή κι ενδιαφέρουσα ήταν η χθεσινή συγκέντρωση bloggers στο Πεδίο του Άρεως με πρωτοβουλία του blog anadasosi, για την προστασία της Πάρνηθας. Η συζήτηση ήταν ζωηρή και οι συγκεντρωμένοι έδειξαν ότι αναζητούν τρόπους να μετασχηματίσουν το ενδιαφέρον τους σε πράξη και αποτέλεσμα.

Απ' όσα ειπώθηκαν, κατά την γνώμη μου, έρχονται στην επιφάνεια μια σειρά θέματα, ορισμένα εκ των οποίων έχουν σημειωθεί σε προηγούμενά μου posts. Επιγραμματικά, μπορούμε να πούμε τα εξής:

- Ο μετασχηματισμός της διαδικτυακής ενέργειας των blogs σε δράσεις της πραγματικής ζωής (συναντήσεις, καμπάνιες, πρωτοβουλίες, κλπ) θέλει και άλλη προετοιμασία, καθώς δεν είναι εύκολη η μετάβαση από την οθόνη του P/C στην πλατεία ή στις πλαγιές της Πάρνηθας.
- Τα blogs ανοίγουν ευκαιρίες για να "βρεθούν" οι πολίτες που ενδιαφέρονται για ένα θέμα (λ.χ. αναδάσωση), οι οποίοι θα ήταν δύσκολο να βρουν ο ένας τον άλλον με τις παραδοσιακές μεθόδους (τοπικοί σύλλογοι, περιβαλλοντικές οργανώσεις, κλπ).
- Η γνώση διακινείται πιο εύκολα, καθώς πριν την φυσική συνάντηση, γίνεται κάποια ζύμωση που επιτρέπει να διαμορφωθούν οι βασικές κατευθύνσεις (ναι ή οχι στην αναδάσωση, ποια μέθοδος αναδάσωσης είναι καλύτερη, κλπ).

Εχει μεγάλη σημασία να στηρίξουμε και τις υπόλοιπες πρωτοβουλίες που αφορούν την αποκατάσταση της Πάρνηθας. Το σκίτσο του Α. Πετρουλάκη στην "Καθημερινή" και το πρωτοσέλιδο άρθρο της ίδιας εφημερίδας για τον ρόλο Σουφλιά, δείχνουν ότι, μπορεί μεν η κυβέρνηση να έκανε μια καλή ντρίμπλα βάζοντας τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ ως επικεφαλής της αναδάσωσης, ωστόσο το θέμα δεν έχει λήξει: ενδοκυβερνητικές αντιδράσεις και αδυναμίες της κρατικής μηχανής, όχι μόνο αφήνουν ρόλο στις πρωτοβουλίες των πολιτών, αλλά αντίθετα αυτές είναι απολύτως απαραίτητες.

Η προϊστορία έχει αποδείξει ότι η Ελλάδα δεν έχει μνήμη... Πιστέψτε με, έχω παρακολουθήσει από κοντά πολλές φυσικές καταστροφές και κρίσεις από το 1980 και μετά και η κύρια παράμετρος είναι ότι σε όλες τις περιπτώσεις υπήρξαν υποσχέσεις, εξαγγελίες, όρκοι την ώρα της καταστροφής για αποκατάσταση, "δεσμεύσεις" που ξεχάστηκαν λίγες μέρες μετά.

Οι bloggers έχουν το χώρο, την πολυτέλεια, τη διάθεση να ενισχύσουν αυτό που είναι εν ανεπαρκεία: τη μνήμη... Τον Σεπτέμβρη, τον Οκτώβρη, κλπ, να ελέγξουμε την υλοποίηση των εξαγγελιών που έγιναν για την αποκατάσταση της Πάρνηθας.

Η επομένη μέρα της Πάρνηθας

Το εύκολο είναι να κάνουμε σκληρή κριτική σε 4-5 υπεύθυνους. Το δύσκολο είναι να πιεστούν όσοι μπορούν να πάρουν αποφάσεις, προκειμένου να πάρουν πρωτοβουλίες και μέτρα. Με απλά λόγια, το τέρμα της αδράνειας σχετικά με τις πυρκαϊές, μπορεί να ξεκινήσει ως εξής:
1. Να ληφθούν τώρα πειστικά μέτρα για την προώθηση προγραμμάτων αναδάσωσης... Η αναδάσωση έχει στην πράξη, ξεχασθεί, από το ελληνικό κράτος. Δεν θέλουμε λόγια ή νόμους, αλλά προγραμματισμό συγκεκριμένων ενεργειών και δράσεων.
2. Να υιοθετηθεί μια ολοκληρωμένη πολιτική κατά των πυρκαιών, που να περιλαμβάνει και μέτρα πρόληψης. Η χώρα έχει ηρωϊκούς πυροσβέστες, αλλά διαλυμένη μηχανή πυρόσβεσης.
3. Να υποστηριχθούν όλες οι πρωτοβουλίες αναδάσωσης... Να γραφτούμε και εμείς στο www.anadasosi.blogspot.com και σ' όποια άλλη πρωτοβουλία το τολμήσει. Να πάμε μαζί τους για δενδροφύτευση στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη, στον Υμηττό.