Φαρμακευτικές ζητούν μείωση τιμών αναλωσίμων! LOL!!!

Θα ήταν απίστευτο αν δεν άκουγα την ίδια προσέγγιση από τρεις διαφορετικές, μεγάλες, διεθνείς, εκ προοιμίου (και για λόγους Sarbanes-Oxley) προσεκτικές φαρμακευτικές εταιρείες: επιδιώκουν να μειωθούν οι τιμές των αναλωσίμων που προμηθεύονται τα ελληνικά νοσοκομεία.


Μαγική εικόνα; Όποιος ακούσει τα επιχειρήματα, θα συμπεράνει πως όχι... Απλώς το ελληνικό σύστημα προμηθειών στο χώρο της υγείας είναι τόσο στρεβλό, ώστε ακόμα και τώρα που έχει συνειδητοποιηθεί το πόσο σπάταλο ήταν, αυτό αντιστέκεται. Αρνείται να προσαρμοσθεί, πρώτον επειδή δεν έχει τις δομές για να περάσει στη νέα φάση της 'αποδοχής της πραγματικότητας'. Δεύτερον, διότι γύρω από το σύστημα περίθαλψης, έχουν δομηθεί τόσο παράλογα και χρυσοπληρωμένα συμφέροντα, που επιδιώκουν να κάνουν τις τελευταίες μεγάλες αρπαχτές.

Η ερμηνεία


Γιατί λοιπόν η Επιτροπή Προμηθειών Υγείας κάνει διαγωνισμό βάζοντας ως πλαφόν περίπου το διπλάσιο από αυτό των τιμών της αγοράς; Για ποιο λόγο κάποιοι μυστήριοι έχουν ως αίτημα τη μείωση των τιμών; Επί πολλά χρόνια, η ελληνική αγορά αναλωσίμων, λειτουργούσε σαν τον ναρκομανή που αυξάνει τη δόση του, ώσπου η δόση φθάνει στο σημείο του παραλογισμού. Πριν κάποια χρόνια, το 'κόστος προώθησης' (βάλτε όποια λέξη σας αρέσει) των αναλωσίμων ήταν σε ένα επίπεδο, πιθανόν κάπως μεγαλύτερο από αυτό που είναι σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επειδή όμως δεν υπήρχαν κανόνες, το 'κόστος προώθησης' εκτινάχθηκε , χρόνο με το χρόνο, στα ύψη. Εμφανίσθηκαν στην αγορά μικρές και ευέλικτες εταιρείες διάθεσης αναλωσίμων, οι οποίες δεν είχαν δεσμεύσεις από τους κανόνες του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και ανέβαζαν συνεχώς το ποσοστό του 'κόστους προώθησης'. Το να βρεις 'μαύρα' ή να περάσεις φορολογικό έλεγχο ενώ έχεις διαθέσει πολλά 'μαύρα', δεν ήταν κανένα κατόρθωμα στην Ελλάδα του 2000-2010.

Με άλλα λόγια, οι 'νέες και ευέλικτες' εταιρείες κέρδιζαν ολοένα και περισσότερες προμήθειες, χάρη και στην απίστευτη νομοθετική ρύθμιση περί προμηθειών νοσοκομείων που έγινε για δύο μήνες το 2001 και διατηρήθηκε μέχρι πρόσφατα, παρά τις καταδίκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτά και με αυτά, τα αναλώσιμα έφθασαν να πληρώνονται από τα ελληνικά νοσοκομεία και τρεις και τέσσερις φορές πάνω απ’ ότι στην Ιταλία ή την Ισπανία. Και όλα κυλούσαν όμορφα, ώσπου η κατάρρευση του χρέους της χώρας έφερε στην επιφάνεια ότι δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να πληρώνει 10 δις το χρόνο για δαπάνες υγείας, ούτε αυτές να αυξάνονται κατά ένα δις το χρόνο.

Το Υπουργείο Υγείας θέλει βοήθεια...


Όλα όσα έχουν μεσολαβήσει από το σχηματισμό της κυβέρνησης του κ. Γ. Α. Παπανδρέου μέχρι σήμερα, αποδεικνύουν ότι παρόλο που πιθανόν να υπάρχουν ορισμένοι σοβαροί και ακέραιοι άνθρωποι στο υπουργείο υγείας, τελικά αυτό το υπουργείο δεν μπορεί να κόψει το γόρδιο δεσμό στις προμήθειες των νοσοκομείων. Κάνουν μεγάλους διαγωνισμούς με αναλώσιμα όπου ζητούν έναν μοναδικό προμηθευτή ανά είδος, με ταβάνι στις τιμές το οποίο είναι σχεδόν διπλάσιο από το μέσο όρο της ελληνικής αγοράς -και πολλαπλάσιο από τις τιμές Ιταλίας και Γαλλίας. (Είναι λογικό να βγάλουμε έξω τη Γερμανία, η οποία αγοράζει με αρκετά χαμηλές τιμές, ας πούμε ότι αυτό το επιτρέπει και η στατιστική).



Ένα δεύτερο θέμα είναι ότι ζητούν ένα μόνο μειοδότη ανά κατηγορία. Θα εξυπηρετούσε πολλές παραμέτρους αν οι διαγωνισμοί αναδείκνυαν 3 ή 4 προμηθευτές, μέσα από προκήρυξη που θα όριζε τις προδιαγραφές και το πλαίσιο. Στη συνέχεια, με βάση κανόνες και αλγόριθμους, κάποιοι από αυτούς τους τρεις, θα αναλάμβαναν το όλον ή μέρος της προμήθειας, με βάση προδιαγεγραμμένους και σαφείς κανόνες.



Σε όλη αυτή την υπόθεση, η υποψία είναι πως υπάρχει ένα βρώμικο μυστικό: με άλλοθι ότι το ελληνικό δημόσιο δεν πληρώνει αμέσως, οι υπεύθυνοι δέχονται να γίνονται διαγωνισμοί με κόστος αναλωσίμων διπλάσιο από αυτό της Ιταλίας. Το σκεπτικό αυτό δεν είναι μόνο επιπόλαιο. Αν το κράτος δεν πληρώνει αμέσως, ας επιβαρύνεται με τόκους με βάση το χρονοδιάγραμμα καθυστέρησης. Ποιος ευφυής υπολόγισε ότι η καθυστέρηση πρέπει να ισοφαρίζεται με διπλασιασμό του κόστους;



Βεβαίως, το σύστημα αυτό δεν είναι τόσο αφελές. Κάποιες καταβολές του 'κόστους προώθησης' γίνονται με βάση το ονομαστικό κόστος και μάλιστα προκαταβολικά... Άρα, η κατακύρωση διαγωνισμών με διπλάσιο κόστος αναλωσίμων απ’ ότι ισχύει στην Ιταλία, Γαλλία, δεν είναι μόνο κάποια κακοτεχνία ενός άρρωστου συστήματος...



(Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, πολιτικά στελέχη του Υπουργείου Υγείας, αναγνωρίζουν το πρόβλημα, αλλά εκμυστηρεύονται ότι δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί: τα πλαφόν τιμών και οι προδιαγραφές στην Ελλάδα μπαίνουν από επιτροπές και ειδικούς, που μπορεί να έχουν λόγους να συνεχιστεί η μέχρι πρότινος κατάσταση. Δεν τους απασχολεί ούτε το ΔΝΤ ούτε η κατάρρευση του συστήματος υγείας. Να δεχτούμε ότι ισχύει αυτή η ερμηνεία… Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, οφείλουν να βρουν τον τρόπο να βραχυκυκλώσουν αυτό το κύκλωμα).





Η δεξιά της κυβέρνησης και η αριστερά της...


Μπορούμε να δεχθούμε και την ερμηνεία ότι το υπουργείο υγείας δεν έχει παράδοση να λύνει αυτές τις εξισώσεις. Ένας άλλος τομέας της κυβέρνησης, αυτός που ασχολείται με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, έχει προωθήσει ορισμένα σχέδια που δίνουν λύσεις και 'καθαρίζουν' προβλήματα. Μέσα σε πολύ δύσκολο περιβάλλον, μέσα από (αναπόφευκτα) λάθη προωθεί βήμα-βήμα δράσεις που μπορεί να μας βγάλουν από το Μεσαίωνα. Να δούμε ορισμένες από τις κινήσεις, που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον παραλογισμό των διαγωνισμών για την προμήθεια αναλωσίμων νοσοκομείων σε υπερδιπλάσιες τιμές:



α) Ηλεκτρονικές προμήθειες: μπορεί η Ελλάδα να προχωρήσει πιο γρήγορα, για να έχουμε και εδώ τα οφέλη που έχουν δει στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Ασφαλώς το σύστημα των ηλεκτρονικών προμηθειών δεν είναι μια αυτόματη φόρμουλα. Έχει εμπόδια, δυσκολίες, ενώ αναμφίβολα σε κάποιους τομείς δημιουργεί μεγάλο ρίσκο ως προς την τελική ποιότητα του προμηθευόμενου υλικού. Η αντιμετώπιση όμως αυτών των ζητημάτων, απέχει πολύ από την -μέχρι πρόσφατα- αλλεργία του ελληνικού δημοσίου να αξιοποιήσει το σύστημα ηλεκτρονικών προμηθειών. Ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου το έχει θέσει υψηλά στις προτεραιότητες και παρά τα διάφορα εμπόδια, φαίνεται ότι προχωρά εξαιτίας της επιμονής της Ομάδας Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης...

(Νεώτερες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν νομικές δυσκολίες, ίσως και αξεπέραστα εμπόδια για την διεξαγωγή ηλεκτρονικών προμηθειών στο χώρο της υγείας. Επιχειρήθηκε πρόσφατα και σκόνταψε.. Αυτό είναι ένα μόνιμο πρόβλημα στις απόπειρες της σημερινής κυβέρνησης να κάνει μεταρρυθμίσεις: όταν το αποτολμά, πέφτει πάνω της όλο το βαθύ κράτος και η Βαβέλ των νόμων, προκειμένου να ακυρώσει το εγχείρημα. Η τύχη της χώρας όμως παίζεται στο κατά πόσον, η κυβέρνηση, υγιή στελέχη του πολιτικού συστήματος και όσοι στοιχηματίζουν στο μέλλον, θα επιμείνουν.



β) Οχι ανάθεση σε έναν μειοδότη, αλλά επιλογή 3-4 προμηθευτών που πληρούν τις προδιαγραφές. Είναι μια φιλοσοφία που προωθεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (πχ. δεν θα κάνει ποτέ διαγωνισμό για να επιλέξει το κράτος έναν ανάδοχο για την διαχείριση των αποδείξεων καταναλωτών, αλλά θα βγάλει ανοικτά πρότυπα, με βάση τα οποία θα προκριθούν 4-5 προμηθευτές που θα διαθέτουν σύστημα πιστοποιημένο για την επεξεργασία αποδείξεων).


γ) Πρόσωπα (πχ. Γεν Γραμματείς), που έχουν αρχές και αναγνωρισμένο επαγγελματικό status, κάτι που δεν τους επιτρέπει να γίνουν μέρος ενός άρρωστου συστήματος και πραγματοποιούν ορισμένα βήματα προς τα εμπρός, που στη σημερινή Ελλάδα μοιάζουν με μικρές επαναστάσεις. Δεν είναι ηρωισμός, αλλά μια στοιχειώδης αίσθηση της ευθύνης, ένα απόθεμα αισθητικής για μην γίνουν μέρος ενός δυσάρστου συστήματος.



Το όφελος δεν είναι μικρό… Αν θεωρηθεί ότι τα αναλώσιμα κοστίζουν περί τα 2 δις ευρώ το χρόνο, τότε το κέρδος από έναν στοιχειώδη εκσυγχρονισμό θα είναι εντυπωσιακό.


photos via flickr

H ηλεκτρονική διαβούλευση έχει μερικά κακά. Και τρία συν. Να τα προστατεύσουμε

Η κατάσταση της χώρας είναι πράγματι κρίσιμη, σε πορεία πτώχευσης. Σε ένα σύνδρομο Τιτανικού, οι περισσότεροι γύρω μας, με πρώτους απ' όλους την πλειοψηφία των πολιτικών, κάνουν business as usual, λες και δεν συμβαίνει τίποτε. Τα spreads στα επιτόκια είναι ένα κόλπο των ξένων. Η ανάγκη για σκληρά μέτρα είναι τρικ του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, για να γίνει επίθεση στους δημοσίους υπαλλήλους.

Όσοι αντιλαμβάνονται ότι αυτά είναι αστειότητες, ζητούν άμεσα μέτρα και, μεταξύ των άλλων, να μπει φρένο στην πολυτέλεια της διαβούλευσης, όπως ο Αλέξης Παπαχελάς στο άρθρο του.

Θα συμφωνούσα με τους επικριτές της ηλεκτρονικής διαβούλευσης μόνο στο ότι έχει απλωθεί πάρα πολύ ο τραχανάς. Η διαβούλευση, όμως, είναι πολύτιμη, γιατί έχει αποδειχθεί ο μόνος τρόπος για να αλλάξει ο,τιδήποτε σε αυτή τη χώρα. Όσες αποφάσεις έχουν αφεθεί στον στενό κύκλο Βουλής/media/ακαδημαϊκής ελίτ/επιχειρηματικού lobby, όλες έχουν οδηγήσει σε εκθετική αύξηση των συμπτωμάτων που μας έχουν οδηγήσει στο σημερινό σημείο. Να μπει ο κόσμος στο παιγνίδι, για να ελέγξει τα κλειστά συστήματα, που ψηφίζουν νόμους, για να τους παραβιάζουν κατά βούληση κλπ.

Το μεγάλο στοίχημα του Γιώργου Παπανδρέου και των συνεργατών του είναι να περιορίσουν τη διαβούλευση σε θέματα που αφορούν την τραγικά επείγουσα υπόθεση της οικονομίας και ό,τι συνδέεται στενά με αυτήν. Δύο παραδείγματα:

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ
Οι πονηροί συνδικαλιστές (π.χ., των ταξιτζήδων) υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να φορολογηθούν οι βιομήχανοι και όχι οι "ταλαίπωροι" της κατηγορίας τους. Ποιοί βιομήχανοι; Πόσοι απέμειναν στη χώρα; Χιλιάδες πολίτες έχουν αντιληφθεί ότι η φορολογική καταρρευση, εκτός από την ασυδοσία μεγαλοεισοδηματιών, είναι και "κατάκτηση" δεκάδων συντεχνιών, που τα έχουν βρει με τους εφοριακούς, με την ανοχή (μόνον;) αρκετών πολιτικών. Η διαβούλευση ειναι ο μόνος τρόπος για να μπουν οι πολίτες στο παιχνίδι, για να καταλάβουν οι πολιτικοί ότι έχουν μεγαλύτερο κόστος αν ανέχονται τη φοροδιαφυγή από γιατρούς, υδραυλικούς, παρκαδόρους, μπαρ.


ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
Να το πούμε ξεκάθαρα... Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται τον τελευταίο καιρό, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στο χώρο της περίθαλψης δεν έχουμε απλώς φοροδιαφυγή. Ένας αριθμός παραγόντων της εφαρμόζει συνθήκες καταλήστευσης, που "γράφει" πολλαπλάσια φάρμακα, έχει συμβάλλει στη χρεωκοπία των ταμείων και παρέχει -στις περισσότερες περιπτώσεις- άθλιες, πανάκριβες υπηρεσίες για τις οποίες ζητά και "φακελλάκι". Δεν είναι μια απλή παρανομία, πρόκειται για "μαφία". Το άρθρο της Καθημερινής για τους 200 γιατρούς που "πούλαγαν" τα χειρουργεία σε προμηθευτές είναι εύγλωττο.

Πριν περίπου είκοσι μέρες, η Ελευθεροτυπία αποκάλυψε έγγραφα για μια αντίστοιχη ιστορία, αλλά τα media (και οι πολιτικοί) ασχολήθηκαν με την υπόθεση Κακαουνάκη,
που είχε, ενδεχομένως, κάποιο αντικείμενο, όμως από πλευράς δημοσίου συμφέροντος οι αποκαλύψεις της Ελευθεροτυπίας ήταν εκατομμύρια φορές πιο ενδιαφέρουσες.

Να γίνει, λοιπόν, ηλεκτρονική διαβούλευση για την περίθαλψη, για να βρουν στο φως οι εμπειρίες χιλιάδων πολιτών στα νοσοκομεία, στα ιδιωτικά ιατρεία και στις ασφαλιστικά ταμεία. Να αντιληφθεί το πολιτικό σύστημα ότι δεν μπορεί να καλύπτει αυτή την αθλιότητα, που έχει ληστέψει τα ταμεία του κράτους και έχει οδηγήσει δεκάδες χιλιάδες πολίτες σε αναξιοπρεπεις συναλλαγές. Η ηλεκτρονική διαβούλευση ασφαλώς θα προφυλάξει και τις ιστορίες εκατοντάδων γιατρών και νοσηλευτών, που ίσως να μην είναι η πλειοψηφία στο χώρο τους, αλλά εξακολουθούν να έχουν επαγγελματική συνείδηση και ανθρώπινη αξιοποπρέπεια.


Ο ΡΟΛΟΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΥΩΝΗ
Πριν μερικές μέρες είχε γίνει "σίριαλ" η τοποθέτηση του Παναγιώτη Βρυώνη* στον ΔΣ του ΟΠΑΠ. Γράφτηκαν πολλά, από διαφορετικές γωνίες και με ποικιλία κινήτρων. Η πιο σημαντική πάντως παρατήρηση που θα μπορούσε να γίνει από τη σκοπιά της διατήρησης μιας πρωτοβουλίας που είχε πάρει το ΠΑΣΟΚ στον τομέα του Online Ecosystem, είναι ότι κάποιος σαν τον Παν. Βρυωνη είναι χρήσιμος στην κυβέρνηση, γι' αυτό ακριβώς που πήγε πριν 3-4 χρόνια στο επιτελείο του Γ. Παπανδρέου: να συμβάλλει, ώστε η κυβέρνηση να αναπτύξει -θεσμικά πλέον- τα κανάλια επικοινωνίας με τους πολίτες, όπως συμβαίνει και σε άλλες κοινωνίες.

Η δουλειά που έκανε ο Παν. Βρυώνης δεν ήταν μια πολυτέλεια, μια μικρή θυσία στη μόδα, μέχρι να γίνει το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση. Η επικοινωνία ενός οργανισμού, όπως είναι η Πολιτεία, με τους πολίτες μέσω του Internet και των δικτύων του, είναι μια τεράστια υπόθεση, που θέλει πόρους, commitment, συνέχεια, προσωπικότητες που θα φέρουν το βάρος και θα πάρουν πρωτοβουλίες, όχι σαν ανώνυμα στελέχη, αλλά εισφέροντας το προσωπικό τους credit.

Αυτό είναι ένα γενικότερο θέμα της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου: ορισμένα πρόσωπα, που έχουν επιδόσεις, trust, αποσπώνται από τον πολύ κρίσιμο χώρο τους, για να τοποθετηθούν σε θέσεις όπου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τους απορροφήσει ο κυβερνητισμός. Οσο για την τοποθέτηση του Παν. Βρυώνη στο ΔΣ του ΟΠΑΠ, είναι τριτεύον θέμα σε σχέση με τα παραπάνω.

Παρόμοιες σκέψεις, σε ένα άλλο επίπεδο, αφορούν στον υφυπουργό Παιδείας και επικεφαλής της διαδικασίας της Ανοικτής Διακυβέρνησης καθηγητή Γιάννη Πανάρετο. Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει σε όλον τον κόσμο, ώστε να πούμε πως η φυσική του θέση, είναι διπλα στον κ. Πεταλωτή ή στον κ. Παμπούκη. Η διαδικασία που έχει αναλάβει ο κ. Πανάρετος είναι τόσο σημαντική, που θα έπρεπε να είναι και αυτός αφοσιωμένος, χωρίς να μοιράζεται το χρόνο του με την "ρουφήχτρα" του υπουργείου Παιδείας. Μια τέτοια τοποθέτηση θα έδινε και κάποιο "σήμα" προς του υπουργούς εκείνους, που ζητούν νέες προσλήψεις, όταν το 30-40% των μισθοδοτουμένων των υπουργείων τους είναι αργόμισθοι.

Μήπως παραδίνουμε σημασία στην αξία της ηλεκτρονικής διαβούλευσης και του Internet; Ο χώρος είναι μικρός εδώ, για να παραθέσουμε στοιχεία που δείχνουν ότι η επιρροή του μπορεί να είναι ίση ή μεγαλύτερη των παραδοσιακών ΜΜΕ, με ένα πλεονέκτημα: είναι αρκετά διεσπαρμένο και επομένως δεν είναι καθόλου εύκολο να ελεγχθεί από ολίγους. Η εκλογή του Γ. Παπανδρέου (2007) και του Α. Σαμαρά (2009) και η κατάρρευση Καραμανλή/Ρουσόπουλου, είναι -πολύ χοντρικά- κάποιες ανατροπές που προωθήθηκαν με σημαντική συμβολή της μικροκλίμακας του Internet.

ΞΟΡΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ
Θα ήταν καλό, λοιπόν, να δοθεί απάντηση σε όσους θεωρούν ως περιτή ή επικίνδυνη πολυτέλεια την ηλεκτρονική διαβούλευση. Όπως έλεγα και σε φίλους του ΠΑΣΟΚ λίγο πριν τις εκλογές, συμφωνώ απόλυτα με το χτύπημα της διαφθοράς, που είναι ντροπιαστική για μια χώρα που κάποτε ήταν η μοναδική που είχε τη λέξη φιλότιμο. Ωστόσο, η διαφάνεια είναι δεύτερη ως προτεραιότητα.

Να μείνει στο κάδρο ο στόχος της διαφάνειας. Δεν μπορεί να φύγει, αφού ολοι ξέρουμε τι γίνεται στους Δήμους, τα νοσοκομεία και πώς συγκεντρώνουν 2-3 εκατομμύρια ευρώ για την προεκλογική τους εκστρατεία ορισμένοι υποψήφιοι βουλευτές μεγάλων εκλογικών περιφερειών. Ο πρώτος στόχος, όμως, είναι η οικονομία και οι άξονες συγκεντρωση εσόδων/παραγωγικότητα/ανταγωνιστικότητα/καινοτομία. Να αξιοποιηθεί η ηλεκτρονική διαβούλευση για να διαχύσει την αντίληψη του επείγοντος...

*Ο Παν. Βρυώνης με έχει τιμήσει με ορισμένα πολύ κριτικά σχόλια (τα οποία δεν με ενοχλούν, γιατί τα θεωρώ μέρος της αξίας της διαδικτυακής έκθεσης σε social networks και του conversation/engagement). Συνεπώς, τα όσα γράφονται εδώ δεν μπορουν να εκληφθούν ως κάποια αβάντα λόγω κοινωνικής γνωριμίας κλπ, κατά τον συνήθη τρόπο που πλάθονται οι θεωρίες συνωμοσίας στη χώρα.

Περικοπές σπατάλης νοσοκομείων και άλλα αναμενόμενα μέτρα...

Θα έχετε ακούσει πολλά για τα μέτρα που εξηγγειλε ο Πρωθυπουργός... Σχετικά με τις περικοπές της σπατάλης (και της διαφθοράς) στα νοσοκομεία, έχουν γραφτεί αρκετές αναρτήσεις σε αυτό εδώ το ιστολόγιο, εδώ, εδώ και εδώ...

H αντίσταση στην λειτουργία ενός συστήματος μηχανογράφησης δεν προερχόταν μόνο από τους υπουργούς της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Πράγματι, ο Δημητρης Αβραμόπουλος και το επιτελείο του, όπως έλεγαν άλλοι υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή, ήταν οι ενσυνείδητοι "νεκροθάφτες" μιας επένδυσης που έχει κοστίσει στον φορολογούμενο πάνω από 35-40 εκατομμύρια ευρώ.

Μπροστάρηδες, όμως, στην ακύρωση κάθε μηχανογράφησης στα νοσοκομεία, ήταν και παραμένουν στρώματα και επαγγελματίες που δουλεύουν μέσα στα νοσοκομεία και προμηθευτές που συνεργάζονται. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η στάση τους μπορεί να αποδοθεί στη συμπάθεια προς τη ΝΔ. Πιθανόν οι περισσότεροι να ψηφίζουν άλλα κόμματα, αυτό θα έλεγε και η στατιστική.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε ποιο θα είναι το συγκεκριμένο πλάνο, για τον έλεγχο αυτών των εστιών σπατάλης και διαφθοράς...

*photo via flickr*

Εμπόδια σε υπηρεσίες Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: η Ελλάδα και η μελέτη του ΟΟΣΑ

Μια μελέτη του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει ότι η αδυναμία ταχείας επέκτασης των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δεν είναι μονο ελληνικό φαινόμενο. Σε όλες τις χώρες, τις ανεπτυγμένες και μη, υπάρχουν εμπόδια που δεν επιτρέπουν την ταχεία αξιοποίηση πολύ σημαντικών επενδύσεων στο e-government που είναι απαραίτητες και για την οικονομική ανάπτυξη και για την οικοδόμηση μιας ανοικτής κοινωνίας.

Για όποιον έχει διάθεση να εντρυφήσει στη μελέτη του ΟΟΣΑ, μπορεί να δει και στην σελίδα 89 τις διαπιστώσεις για την ανάγκη επικοινωνίας των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης: σε όλες τις χώρες διαπιστώνεται η χρησιμοτητα της ενημέρωσης των πολιτών, καθώς ένα μεγάλο εμπόδιο είναι η αγνοια ή η έλλειψη κουλτούρας αξιοποίησης αυτών των δυνατοτήτων.

Ανοιχτό Λογισμικό, Πόλεμος και Ειρήνη

Τις τελευταίες εβδομάδες, φάνηκε ότι η προοπτική υιοθέτησης Ανοιχτού Λογισμικού από το Δημόσιο ήταν η αιτία ή αφορμή να γραφούν δηλητηριώδη σχόλια σε παραπολιτικές στήλες ή να εκφραστεί η αντίθεση επιχειρήσεων πληροφορικής. Θα ήταν ανακριβές να πω «πολύς θόρυβος για το τίποτε». Η ένταση έχει αιτίες και οφείλεται κυρίως στο ότι στον τομέα των έργων πληροφορικής του Δημοσίου υπάρχει συσσωρευμένος «ηλεκτρισμός»: πολλές εταιρείες πληροφορικής παράγουν έργα που τους φέρνουν ζημίες αντί κερδών, ενώ από την άλλη πλευρά ένας μεγάλος αριθμός έργων, αν και έχει τυπικά ολοκληρωθεί, δεν δίνει καμμιά υπηρεσία στον πολίτη. Ορισμένες πλευρές φοβούνται ότι μια απότομη στροφή προς το Ανοιχτό Λογισμικό θα βάλει «μπουρλότο» σε αυτό το σκηνικό και θα κάνει τα πράγματα χειρότερα... Για όλους...

Θα επιχειρήσω να εκφράσω την άποψή μου στα ζητήματα που με ρώτησε η εφημερίδα Metropolis με την μαιευτική μέθοδο ή αυτό που λέμε στις τεχνικές της Επικοινωνίας «Ερωτήσεις και Απαντήσεις»...

Ερώτηση: Είναι το Ανοιχτό Λογισμικό μια ακτιβίστικη προσέγγιση της πληροφοριακής οργάνωσης του Δημοσίου και των οργανισμών;
Απάντηση: Παρότι αρκετοί επαγγελματίες της πληροφορικής, αλλά και πολίτες σε όλον το κόσμο, επενδύουν την προώθηση του Ανοιχτού Λογισμικού με ιδεολογογικές παραμέτρους, εντούτοις αυτές οι εφαρμογές στις ώριμες αγορές είναι πλέον mainstream. Δύο άρθρα του Economist που επικαλούμαι σε παλιότερη ανάρτηση του blog μου, το εξηγούν αναλυτικά και σε βάθος. Μεγάλοι οργανισμοί, πολύ γνωστές πολυεθνικές επιχειρήσεις και κρατικοί οργανισμοί υιοθετούν εφαρμογές Ανοιχτού Λογισμικού, επειδή θεωρούν ότι το ρίσκο είναι μικρό και τα οφέλη μεγαλύτερα.

Ερώτηση: Το όφελος από τη στροφή στο Ανοιχτό Λογισμικό εντοπίζεται μόνο στο κόστος;
Απάντηση: Το κόστος, κατά τους ίδίους τους οργανισμούς που εγκαθιστούν Ανοιχτό Λογισμικό στα συστήματά τους, είναι ένα σημαντικό κίνητρο για αυτούς. Ωστόσο, όπως εξηγούν τα στελέχη τους, υπάρχουν και άλλα πλεονεκτήματα, τα οποία λαμβάνουν υπόψη τους. Η «κλειστή» λογική ορισμένων μεγάλων διεθνών εταιρειών πληροφορικής έχει ωθήσει τους πελάτες τους να βρουν τρόπους, ώστε να έχουν μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας. Ένα επιπλέον κίνητρο για τους οργανισμούς είναι οι δυνατότητες να αξιοποιήσουν τα στελέχη τους, καθώς η εγκατάσταση εφαρμογών Ανοιχτού Λογισμικού απαιτεί περισσότερη δουλειά από αυτόν που έχει τέτοιες εφαρμογές στα συστήματά του. Ειδικά στις περιπτώσεις κρατών, υπάρχει και το κίνητρο της ανεξαρτησίας και της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Ερώτηση: Είναι εφικτή η αυτόματη αντικατάσταση σε μεγάλη κλίμακα παλαιών εφαρμογών με Ανοιχτό Λογισμικό;
Απάντηση: Εχουμε μπροστά μας το κλασσικο ερώτημα «Επανάσταση ή Εξέλιξη» (Revolution or Evolution). Δεν θα ήταν υπεύθυνο από πλευράς μου να δώσω μια απάντηση, για ένα θέμα που είναι αντικείμενο policy makers and technology strategists. Η άνοδος του Obama στην Προεδρία των ΗΠΑ έφερε μια ριζική αλλαγή στον Λευκό Οίκο. Σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου βασιλεύουν οι συμβατικές εφαρμογές και, μάλιστα, μέσω συμβάσεων που έχουν πανταχόθεν καταγγελθεί ως «λεόντειες», οι αποφάσεις θα πρέπει να είναι γενναίες, ωστόσο η υλοποίηση θα πρέπει να γίνει μέσω επεξεργασμένου πλάνου, που θα προβλέπει φάσεις και θα αξιολογεί τα ρίσκα.

Ερώτηση: Η προώθηση εφαρμογών Ανοιχτού Λογισμικού είναι αρκετή για να λύσει το τέλμα στην Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση;
Απάντηση: Οχι, επουδενί... Η κυβέρνηση θα πρέπει να βρεί λύσεις σε ένα γενικότερο πρόβλημα: η ελληνική δημόσια διοίκηση «πνίγει» σχεδόν όλα τα έργα Πληροφορικής και αφήνει τους πολίτες να παλεύουν με τη χαρτούρα και την ανοργανωσιά.

Αυτά και άλλα πολλά θέματα, θα συζητηθούν σε σχετική εκδήλωση που θα γίνει στις 9 Δεκεμβρίου, ενώ ο διάλογος έχει ήδη ξεκινήσει στο blog www.knowhow.gr/egov

Ποια ιδιότητα με νομιμοποιεί να εκφράζω την άποψή μου; Κατ' αρχάς, του χρήστη, που πριν 2,5 χρόνια ζύγισε τα υπέρ και τα κατά, «ανέκρινε» τον προμηθευτή του και προχώρησε στην υιοθέτηση εφαρμογών Ανοιχτού Λογισμικού (μεταξύ άλλων και του www.knowhow.gr, αλλά και για έργα πελατών της εταιρείας μου). Κατά δεύτερον, με την ιδιότητα του πολίτη, που θεωρεί υποχρέωσή του να έχει άποψη, που εκτός από τα προσωπικά/επαγγελματικά του ενδιαφέροντα, οφείλει να λαμβάνει υπόψιν του θέματα του συνόλου, της κοινωνίας. Προφανώς, τα παραπάνω συνθέτουν την άποψη ενός μη ειδικού (δεν θα χρησιμοποιήσω ως άλλοθι το πτυχιο μου του Πολυτεχνείου για να προφασιστώ ότι είμαι ειδικός σε ένα τομέα, που δεν έχω εμπειρία ή commitment).

Τέλος, οι απόψεις που εκφράζονται εδώ και ό,τι θα ακολουθήσει στην πορεία προς την εκδήλωση της 9ης Δεκεμβρίου, τίθενται στην κρίση όλων, που μπορούν να καταθέσουν σχόλια και κριτική στα blog που εκτίθεμαι, όπως κατ' επανάληψη έχει συμβεί σε κείμενα που φέρουν την υπογραφή μου. Αυτό είναι και το πιο ωραιο μέρος της μικρής αυτής περιπέτειας: ο διάλογος και η αντιπαράθεση που μας κάνουν πιο μετρημένους, πιο σοφούς και περισσότερο κοινωνικούς.

*photo via flickr*

Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση: δύσκολο σταυροδρόμι, με τρεις προκλήσεις και μια Μεγαλη Ευκαιρία

Την ώρα που «κλείνει» με δυσκολίες το Γ' ΚΠΣ και έχει ξεκινήσει με μεγαλύτερες δυσκολίες το ΕΣΠΑ, η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε τρεις προκλήσεις:

1) Οι πολίτες και οι παραγωγικές μονάδες της χώρας παίρνουν ελάχιστες υπηρεσίες από πλατφόρμες Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, παρόλο που οι επενδύσεις οι οποίες έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι πολύ σημαντικές. Το χαμηλό επίπεδο υπηρεσιών έχει συνέπειες στην παραγωγικότητα του δημοσιου τομέα, του συνόλου της χώρας, αλλά και στην ποιότητα ζωής του πολίτη.
2) Ο τρόπος υλοποίησης των έργων πληροφορικής του δημοσίου, παρά τις εντυπώσεις, δεν οφέλησε τον παραγωγικό τομέα της Πληροφορικής. Ένας αξιοσημείωτος αριθμός επιχειρήσεων αντιμετωπίζει δυσκολίες που αποτυπώνονται και στους ισολογισμούς τους, υπάρχει πίεση στην απασχόληση του κλάδου, ενώ έχει περιοριστεί ο βαθμός καινοτομικότητας που παρουσίαζε ο κλάδος στις δεκαετίες του ' 80 και του '90.
3) Ένα μεγάλο μέρος των χωρών της Ε.Ε., αλλά και πολλές (μεγάλες και μικρές) ιδιωτικές επιχειρήσεις, αναζητούν πλέον λύσεις από το Ανοικτό Λογισμικό. Οι εμπειρίες αυτές αναδεικνύουν τα οφέλη, τις δυσκολίες και τις προκλήσεις. Χωρίς να επιδιώκεται η ισοπέδωση των συμβατικών συστημάτων και λύσεων, οι εφαρμογές Ανοικτού Λογισμικού παρέχουν δυνατότητες μείωσης του κόστους, ανάπτυξης εγχωρίων παραγωγικών μονάδων, ενίσχυσης της επιχειρηματικης καινοτομίας και ανοίγματος στην κοινωνία.

Οι τρεις παραπάνω προκλήσεις αναδεικνύονται σε μια περίοδο ισχυρής οικονομικής κρίσης για την Ελλάδα και κοινωνικής αναστάτωσης. Η συζήτηση των τριών αυτών ζητημάτων συνοδεύεται ενίοτε από εντάσεις και υπερβολές στην επιχειρηματολογία. Το τρίπολο πολίτης-δημόσιος χώρος-επιχειρηματικότητα θα έχει περαιτέρω απωλειες, εαν δεν αποκατασταθεί ένας δημιουργικός διάλογος, που θα περιλαμβάνει αντιπαραθέσεις, στη βάση όμως επιχειρημάτων, εμβάθυνσης της γνώσης σχετικά με τις εμπειρίες άλλων χωρών. Είναι επίσης σημαντικό να γίνει σαφής δέσμευση ως προς το τι προσφέρει η κάθε πλευρά, πέραν των δικαιωμάτων, των κεκτημένων που επιθυμεί να διεκδικήσει.

Στα πλαίσια αυτά, προγραμματίζεται εκδήλωση στις 9 Δεκεμβρίου 2009, με θέμα: «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, η προκληση του ΕΣΠΑ, η εμπειρία άλλων χωρών και Μεγάλων Οργανισμών, οι δυνατότητες του Ανοικτού Λογισμικού». Η εκδήλωση θα είναι η απαρχή μιας καμπάνιας, που θα περιλαμβάνει επίσης:

α. τη λειτουργία ειδικού site/blog (www.knowhow.gr/egov), το οποίο είναι ήδη σε λειτουργία,
β. τη δημιουργία κοινοτήτων μέσα από την αξιοποίηση των Διαδικτυακών Networks (ήδη έχει ξεκινήσει η ομάδα e-government/e-citizen στο LinkedIn, εχει ξεκινήσει δράση στο Twitter με #egovGR, θα αξιοποιηθεί Facebook Group, YouTube account, κλπ),
γ. θα υπάρξει ειδική υπο-καμπάνια για ηλεκτρονική διακυβέρνηση στην τοπική αυτοδιοίκηση και
δ. προγραμματίζονται και άλλες εκδηλώσεις εντός του 2010 για επιμέρους θέματα.

Το εγχείρημα θα έχει τη μορφή non-profit δραστηριότητας και η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητά του να κινητοποιήσει πολίτες, ειδικούς, στελέχη επιχειρήσεων, πολιτικούς σε εθνικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο, οι οποίοι θεωρούν ότι η ανάταση της χώρας έχει ως προϋπόθεση την προώθηση της Ηλεκτρονική Διακυβέρνησης. Προϋπόθεση για ενίσχυση της Παραγωγικότητας, της Ανταγωνιστικότητας, της Δημιουργικότητας και της Διαφάνειας.

Η εκδήλωση της 9-12-2009 συνδιοργανώνεται από το www.knowhow.gr και την ΕΕΛΛΑΚ.

Υ.Γ.: για περισσότερες πληροφορίες και ιδέες, σας παραπέμπω σε παλαιότερο σημείωμά μου σε αυτό το ιστολόγιο, σχετικά με την παγκόσμια συζήτηση που γίνεται γύρω από το Ανοιχτό Λογισμικό και τη χρησιμότητά του σε ζητήματα Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και όχι μόνο...

Μηχανογράφηση ίσον 3 εκατομμύρια ευρώ διαφορά στα φάρμακα!

Όπως έχει σημειωθεί κατ’ επανάληψη σε αυτό το ιστολόγιο, ο Έλληνας φορολογούμενος έχει πληρώσει πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ για τη μηχανογράφηση των νοσοκομείων, αλλά δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτε. Η πιθανότητα να σωθεί η παράσταση, λένε οι γνωρίζοντες, είναι πολύ μικρή. Μια απάντηση γιατί συμβαίνουν αυτά μπορεί να δοθεί από το εξής περιστατικό: σε ένα νοσοκομείο που εγκαταστάθηκε το σύστημα, διαπιστώθηκε ότι η καταγεγραμμένη κατανάλωση φαρμάκων ήταν κατά 3 εκατομμύρια ευρώ μικρότερη από αυτή που έλεγαν τα τεφτέρια του φαρμακείου του νοσοκομείου…

Οι ρεαλιστές μπορούν να ελπίζουν ότι η κυβέρνηση θα υλοποιήσει τα σχέδιά της για ηλεκτρονική διακυβέρνηση και θα επιβάλει (ναι, «επιβάλει», σε αυτό το θέμα δεν χωράει διαβούλευση) μηχανογράφηση των νοσοκομείων. Οι οραματιστές και οι «κινηματικοί» μπορούν να ελπίζουν ότι θα μπουν οι πολίτες στο «παιχνίδι» των νοσοκομείων και θα ασκήσουν κριτική και πίεση μέσα από την online φωνή τους και τα social media. Σε άλλες χώρες το κάνουν. Σε ορισμένα νοσοκομεία, πάντα στην αλλοδαπή, σκέπτονται να βάλουν τα online «ραντάρ» μέσα στο χώρο τους…

*photo via flickr*

Κυβέρνηση: Φουλ για e-government, με επιλογές προσώπων σε θέσεις-κλειδιά

Οι πρώτες ενδοκυβερνητικές συναντήσεις και διαβουλεύσεις έχουν αποδείξει ότι η κυβέρνηση του κ. Γ. Α. Παπανδρέου είναι περισσότερο έτοιμη στους τομείς των θεσμικών αλλαγών (π.χ., εκλογικές περιφέρειες, επιλογή γενικών γραμματέων με προκήρυξη στο internet), στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση και στην εκπαίδευση. Ειδικά στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, το επόμενο μεγάλο βήμα είναι οι επιλογές των προσώπων, που θα εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα που εν πολλοίς έχει συζητηθεί.

Η επιλογή του κ. Ντίνου Ρόβλια στην θέση του υφυπουργού Δημόσιας Διοίκησης, αρμόδιου για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, θεωρείται ότι θα αναβαθμίσει τον τομέα αυτό. Παρόμοια θέση κατείχε και ο, επίσης Θεσσαλός, κ. Χρήστος Ζώης, πλην όμως βρέθηκε εκεί σε μια περίοδο που η κυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή δεν είχε πολλές φιλοδοξίες να προωθήσει τα έργα που είχαν βαλτώσει (πολεοδομίες, υγεία , Σύζευξις, κλπ).

Ο κορμός του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ έχει ήδη αναρτηθεί στο Διαδίκτυο και αφορά στις 6 Ψηφιακές Δεσμεύσεις. Ωστόσο, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση έχει εξειδικεύσεις στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, που θα προωθηθούν μόλις τοποθετηθούν τα πρόσωπα. Οι θέσεις του Ειδικού Γραμματέα Ψηφιακής Σύγκλισης, του Γενικού Γραμματέα Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, του Γενικού Γραμματέα για το Taxis, κλπ, είναι σημαντικές για την οργάνωση της κυβερνητικής δουλειάς. Κρίσιμο ρόλο θα παίξει και ο συνεργάτης του Πρωθυπουργού για τον συντονισμό όλων αυτών. Εκεί απέτυχε πλήρως η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή, που παραδίδει περί τα 50 ημιτελή έργα (για την ακρίβεια, έχουν παραδοθεί, αλλά δεν δουλεύουν).

Ο πειρασμός στον οποίο θα μπουν όλα τα κρίσιμα πρόσωπα συνίσταται στο εξής δίλημμα: έχει προτεραιότητα η διαφάνεια ή αποτελεσματικότητα; Η άποψη εμπείρων στελεχών με πολύχρονη σχέση με το ΠΑΣΟΚ είναι ότι, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να ενισχυθεί η διαφάνεια, αλλά δεν πρέπει να αγνοηθεί η αποτελεσματικότητα, καθώς ο πρώτος στόχος πρέπει να είναι "παροχή υπηρεσιών στον πολίτη για την εξυπηρέτησή του, την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και την μείωση του κόστους εξυπηρέτησης από τις δημόσιες υπηρεσίες". Η πρώτη αντικειμενική δημοσκόπηση είναι πολύ κοντά -οι εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τον Οκτώβριο του 2010- και θα πρέπει μέχρι τότε η κυβέρνηση να αποδείξει ότι μπορεί να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα του κράτους.

Μηχανογράφηση υγείας και διαφθορά

Μπροστά στο ζόρι του ελλείμματος του προϋπολογισμού, ο υπουργός Υγείας μίλησε χθες για περικοπές κόστους στα νοσοκομεία και μείωση της σπατάλης. Με μια σειρά αναρτήσεις (εδώ, εδώ και εδώ), αυτό το ιστολόγιο είχε επισημάνει ότι υπουργοί της σημερινής κυβέρνησης δήλωσαν κατ’ επανάληψη την ανησυχία τους, γιατί το υπουργείο Υγείας υπό την ηγεσία του κ. Δ. Αβραμόπουλου είναι τόσο αρνητικό στην προώθηση έργων μηχανογράφησης νοσοκομείων, που έχουν ήδη ανατεθεί.

«Μου κοστίζει 300 ευρώ το τάδε υλικό και το πουλάω στα νοσοκομεία 3.000 ευρώ», έλεγε με υπερηφάνεια σε παρέα προμηθευτής ελληνικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Αυτή είναι η πραγματικότητα, γι’ αυτό το λόγο η μηχανογράφηση σχεδιάζεται από το 1995, αλλά δεν έχει εφαρμοσθεί ούτε κατά 1%, έστω και αν έχουν δαπανηθεί πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ.

*photo via flickr*

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση, με λαβωμένες εταιρείες πληροφορικής

Μια ματιά στους ισολογισμούς των εταιρειών πληροφορικής επιβεβαιώνει αυτό που είναι γνωστό στην αγορά: όλες σχεδόν οι εταιρείες που έχουν ως κύριο πελάτη το Δημόσιο, είναι ζημιογόνες.

Η κατάσταση αυτή είναι πιο σύνθετη απ’ όσο φαίνεται, ωστόσο υποδηλώνει το γεγονός ότι η ανάληψη έργων πληροφορικής του Δημοσίου, είναι –στο τέλος- μια ζημιογόνα δραστηριότητα για τις επιχειρήσεις. Το γεγονός ότι ορισμένοι (κυρίως πρώην) μέτοχοι συγκέντρωσαν πολύ μεγάλα προσωπικά κέρδη μέσω του Χρηματιστηρίου, αποτελεί μια πλευρά του θέματος, αλλά δεν αλλάζει το τελικό αποτέλεσμα.

Η ουσία είναι ότι το Δημόσιο δεν μπορεί να ολοκληρώσει και να λειτουργήσει έργα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, χωρίς να έχει αντισυμβαλλόμενους που θα αναλάβουν την τεχνική ευθύνη και το επιχειρηματικό ρίσκο. Οι αντιλήψεις ότι τα έργα θα γίνουν από ομάδες δημοσίων υπαλλήλων ή εταιρείες των 2-3 ατόμων , δεν πρόκειται να βοηθήσουν.

Η χώρα θα πρέπει να κάνει τα επόμενα χρόνια επενδύσεις στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνηση άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ. Όχι μόνο για να εκτελέσει κάποια καινούργια έργα, αλλά και για να κάνει λειτουργικά πολλά από όσα παραδόθηκαν την τελευταία πενταετία, αλλά -για διάφορους λόγους- δεν λειτουργούν.

Η υπόθεση είναι πολύπλοκη και θα χρειαζόταν σχέδιο. Σχέδιο που δεν υπάρχει…

*photo via flickr*

Υπηρεσίες υγείας πνιγμένες στη χαρτούρα και στο «χαρτί»…

Δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα, απλώς στην Ελλάδα συνδυάζεται με πολύ υψηλό κόστος και με διαφθορά. Η μηχανογράφηση των υπηρεσιών υγείας, θα δώσει δύναμη στους πολίτες και θα ενισχύσει τη διαφάνεια.

Το e-healthgr.com το μεταφέρει με ένα βίντεο που έχει και καταπληκτική μουσική…

Ιδέες για την ηλεκτρονική και την τοπική διακυβέρνηση

Το direct.gov.uk δίνει μια ωραία, πρακτική απάντηση για το μπορεί να προσφέρει μια ορθολογική προσέγγιση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

Στα δικά μας, αγνοούνται οι υπηρεσίες προς τον πολίτη από έργα όπως της μηχανογράφησης της υγείας, της πολεοδομίας, κλπ, έργα για τα οποία η χώρα έχει επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Μπορούμε να συμβάλουμε όλοι, πιέζοντας και οι πολίτες, ώστε να πάρουμε υπηρεσίες. Να πιέσουμε, καθώς η ευθύνη της καθυστέρησης και της μη απόδοσης υπηρεσιών δεν βαρύνει μόνο την κεντρική διοίκηση, αλλά –σε μικρότερο βαθμό- και άλλους πόλους.

Η ίδια ιστοσελίδα του βρετανικού δημοσίου αναφέρεται και στην τοπική ηλεκτρονική διακυβέρνηση, στην διεύθυνση info4local.gov.uk.

*photo via flickr*

Τι μπορεί να κάνει ένας Δήμος για τους νέους...

Τα λόγια είναι περιττά, όπως είναι άχρηστα και τα πολυσέλιδα φυλλάδια, που δεν τα διαβάζει κανένας. Ιδίως δεν τα διαβάζουν οι νέοι.

Το δημοτικό συμβούλιο του Leicester στην Αγγλία, βρήκε αυτό τον τρόπο για να επικοινωνήσει με τους νέους στη γλώσσα τους, για τα δικά τους προβλήματα.

Να κοιτάξουμε γύρω μας, για να δούμε ότι έχουμε πάρα πολλά πράγματα να κάνουμε, και ότι είμαστε πολύ μακριά από το στοιχειώδες. Και οι δημοτικοί άρχοντες, που συχνά αδρανούν και εμείς οι πολίτες, που πολύ πιο συχνά είμαστε παθητικοί…

*photo via flickr*

Μια απάντηση…

Πριν μερικές μέρες οι διαχειριστές του e-poleodomia μου έστειλαν μέσω e-mail μια επιστολή, την οποία δημοσίευσαν και στο blog τους. Εδώ παρατιθεται η απάντησή μου...

Ο γιατρός του μέλλοντος, μέσω… Facebook

Όσο περισσότερο καθυστερεί το ελληνικό σύστημα υγείας να φύγει από το τέλμα, τόσο πιο πολύ θα ξεπερνιέται από τις εξελίξεις. Τις τεχνολογικές, που εκφράζουν κοινωνικά αιτήματα. Δύο παραπομπές δείχνουν πού πάει το πράγμα: η πρώτη περιγράφει τα χαρακτηριστικά του «γιατρού του μέλλοντος», ενώ η δεύτερη αναφέρεται στις εξελίξεις της αποκαλούμενης «ψηφιακής ιατρικής»…

*photo via flickr*

«Πρωτόγονη» ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Και θα επιδεινωθεί…

Το άρθρο της «Καθημερινής» είναι ενδεικτικό του τι συμβαίνει. Η κατάσταση θα επιδεινωθεί τους επόμενους μήνες, γιατί η ενημέρωση των ιστοχώρων των υπουργείων και των δημόσιων οργανισμών, κατά κανόνα, εξαρτάται από την πολιτική τους ηγεσία. Η πολιτική κρίση του τελευταίου χρόνου δεν έχει αφήσει πολλά περιθώρια για αναβάθμιση της διαδικτυακής εικόνας των φορέων του δημοσίου, ούτε καν για συντήρηση.

Αν πάμε στην «καρδιά» της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, τότε πράγματα υπάρχουν πολλά έργα προς παράδοση/λειτουργία. Είναι έργα πληροφορικής που χρηματοδοτήθηκαν από το Γ’ ΚΠΣ, το οποίο ουσιαστικά ολοκληρώνει τις χρηματοδοτήσεις του μέσα στη χρονιά. Να δούμε αν τα έργα αυτά θα μπουν σε λειτουργία, κάτι που εξαρτάται -και αυτό- από την διάθεση που βρίσκεται η πολιτική ηγεσία.

Στην ουσία, αποτελεί άλλο ένα στοιχείο του τρόπου λειτουργίας των κρατικών μηχανισμών στην Ελλάδα: θέματα όπως η λειτουργία νέων έργων πληροφορικής και e-government, καθώς και η ενημέρωση των sites θα έπρεπε να λειτουργούν από τη διοίκηση, από υπαλλήλους καριέρας. Αυτά δεν συμβαίνουν στην Ελλάδα, όπου ολοένα και περισσότερο ο κορμός των υπηρεσιών ενός υπουργείου, ενός δημόσιου οργανισμού αποτελείται από μια ομάδα (μετακλητών) συμβούλων της πολιτικής ηγεσίας. Εξ ου και τα αποτελέσματα… Προς τούτο και η πρόβλεψη ότι, για τους επόμενους μήνες, πιθανόν να έχουμε επιδείνωση των στοιχείων και συμβόλων που εκλαμβάνονται ως ηλεκτρονική διακυβέρνηση…

Πώς θα γίνουν καλύτερα τα κρατικά sites

O Β. Γουλανδρής προτείνει στο Twitter μια υπόδειξη του Θ. Καρούνου για το πώς μπορούν να γίνουν καλύτερα τα κρατικά (και όχι μόνον) sites. Oι υποδείξεις αυτές είναι πολύ χρήσιμες, γιατί συμπυκνώνουν την εμπειρία από προηγμένες χώρες.

Ωστόσο στην Ελλάδα έχουμε να ξεπεράσουμε ορισμένες πολύ πιο βασικές αδυναμίες:

- οι διαδικασίες με τις οποίες ανατίθεται η κατασκευή των sites έχουν όλες τις αμαρτίες των ελληνικών διαγωνισμών (ελλείπεις προδιαγραφές, υποεκτιμημένο κόστος, κλπ),
- οι ανάγκες ανανέωσης υποτιμώνται, με αποτέλεσμα αρκετά να παραμένουν στην ουσία ανενεργά,
- ο κάθε φορέας κάνει το δικό του site που δεν επικοινωνεί με συγγενών φορέων,
- τα περισσότερα δεν έχουν interactivity και δεν χρησιμοποιούν Web 2.0 δυνατότητες,
- το ελληνικό Δημόσιο δεν είναι τόσο φιλικό στη φιλοσοφία της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, οπότε αρκετές αναθέσεις δουλεύουν «στον αέρα».

Αυτά τα λίγα, σε τηλεγραφικό στυλ, καθώς το καθένα από αυτά μπορεί να αναλυθεί σε μερικές δεκάδες σελίδες…

Οι υπηρεσίες υγείας «πιέζονται» να αξιοποιήσουν το Διαδίκτυο και την Πληροφορική

Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι μεσαιωνική και έχει καταγραφεί σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Διεθνώς, οι αναλυτές αναφέρουν ότι ο συνδυασμός βιολογίας και engineering, θα μετατρέψει τις υπηρεσίες υγείας, σε ένα κλάδο της πληροφορίας, με καταλύτη και το Internet.

Κάποιοι μιλάνε και για το Health 2.0, όπου στην ουσία οι ασθενείς και οι πολίτες θα αναλάβουν δράση για να πάρουν ένα μέρος της εξουσίας, που μέχρι τώρα την έχουν συγκεντρώσει όλη οι γιατροί και τα γραφειοκρατικά συστήματα υγείας.

*photo via flickr*

Υπηρεσίες Υγείας στην εποχή του Internet, μερος III

Έχει γραφτεί πολλές φορές σε αυτό το ιστολόγιο, η μεσαιωνική κατάσταση των υπηρεσιών υγείας, σε μια εποχή όπου η εξάπλωση του Internet επιτρέπει στον πολίτη να παρέμβει ως καταναλωτής.

Σε συνέχεια του διαδικτυακού «πινγκ-πονγκ» που έχουμε ανοίξει με τον πολύ ορεξάτο (ζει στη Θεσσαλονίκη, γαρ!) Ginko, παραπέμπω στη νέα του ανάρτηση, που είναι μια ανάλυση για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στον πολύπαθο αυτό χώρο και στις δυνατότητες παρέμβασης του πολίτη (που τώρα υφίσταται τα διαλυμένα νοσοκομεία ή το πολύ μεγάλο κόστος των ιδιωτικών υπηρεσιών, αμφίβολης ποιότητας).

Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση: ακριβό μου μυστικό και τα έργα-ζόμπι

Σε μια πρόσφατη συνάντηση εργασίας, ένας δραστήριος ακαδημαϊκός υπενθύμισε ότι, σε παλαιότερες στρατηγικές της αναλύσεις, η Κοινωνία της Πληροφορίας δήλωνε ότι σε κάθε έργο πρέπει να αφιερώνεται το 10% του Προϋπολογισμού για δράσεις επικοινωνίας με τους πολίτες.

Αυτό το ιστολόγιο το έχει γράψει δεκάδες φορές, ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα υλοποίησης των έργων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, είναι η σχεδόν ολοκληρωτική απουσία επικοινωνίας τους προς τους χρήστες, πολίτες, δημότες, επιχειρήσεις κλπ. Οι πολίτες δεν γνωρίζουν τα έργα για να τα χρησιμοποιήσουν. Οι χρήστες δεν έχουν επίγνωση των έργων (π.χ., στον τομέα πληροφορικής της υγείας, πολεοδομίες), ώστε να πιέσουν κόντρα στις σκανδαλώδεις καθυστερήσεις και στις ολοφάνερες απόπειρες υπονόμευσης. Μικρές ομάδες συμφερόντων έχουν μεγάλο όφελος να μποϋκοτάρουν τα έργα πληροφορικής, ώστε να διατηρηθεί το καθεστώς συναλλαγής με τον πολίτη…

Τι συμβαίνει όταν γίνονται κάποιες καμπάνιες διαφήμισης; Αυτό τον καιρό βρίσκονται στο «αέρα» καμπανιες για διάφορα έργα του Interreg, προϋπολογισμού μερικών εκατομμυρίων ευρώ. Για να μην θεωρηθεί ότι κάνω τον τιμητή, πρέπει να σημειώσω ότι ακόμα και αν είχε η εταιρεία μου κάποια υπεργολαβία, δεν θα καταφέρναμε να κάνουμε κάποια διαφορά.

Τα περισσότερα έργα επικοινωνίας , μετά από γνωστές διαδικασίες διαγωνισμών, καταλήγουν σε ανούσιες διαφημιστικές δαπάνες, που:
- το μήνυμά τους δεν ενδιαφέρει τους πολίτες,
- δεν είναι ξεκάθαρο τι θέλουν να πουν,
- προωθούνται σχεδόν αποκλειστικά στη διαφήμιση και δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη άλλων δράσεων που θα «ενέπλεκαν» τους πολίτες, τους χρήστες, τις πρωτοπορίες…

Το e-government, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, είναι ωραίοι όροι για εκδηλώσεις, όπου όλοι έχουμε κάτι ωραίο να πούμε και να κάνουμε το «κομμάτι» μας. Είναι καιρός να κάνει ο καθένας μας κάτι στο χώρο ευθύνης του, γιατί είναι πολλά τα πεταμένα λεφτά και ακόμα περισσότερα τα έργα-φαντάσματα.