Πόσες είναι οι μέχρι τώρα πραγματικές μεταρρυθμίσεις;

Κινδυνεύουμε να χάσουμε τη μπάλα…
Το θέμα μας, τουλάχιστον σύμφωνα με το 80% των πολιτών της χώρας, δεν είναι μόνο να ‘κόψουμε’ επενδύσεις, αλλά να κάνουμε μεταρρυθμίσεις. Έχουν περάσει κοντά 9 μήνες από τις εκλογές και 5 μήνες απ’ όταν η ΕΕ μας έβαλε το μαχαίρι στο λαιμό. Προσπάθησα να κάνω έναν απολογισμό και δεν θυμάμαι πολλά περισσότερα από αυτά που άκουσα σχετικά πρόσφατα, τα οποία είναι:

ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΝΟΜΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ: Επιχειρεί να κλείσει δεκάδες 'τρύπες' (μαύρες και γκρίζες) , που οδηγούσαν την εκπαίδευση να λειτουργεί εκτός λογικής και -συχνά- εκτός νόμων. Δυστυχώς, στο ευρύ κοινό έχουν περάσει μόνο θέματα όπως η βάση του 10 για εισαγωγή στα ΤΕΙ. Η εφαρμογή των μη ευρέως γνωστών αλλαγών του νόμου θα κριθεί και στο κατά πόσον θα χτιστούν συμμαχίες ενάντια στις μεσαιωνικές ή τριτοκοσμικές 'πρακτικές' που επιχειρεί να αλλάξει.

ΠΕΝΤΕ ΕΡΓΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ: Τα παρακολουθεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αλλά τι να πρωτοπαρακολουθήσει; Ο έλεγχος της αγοράς των καυσίμων ή των δαπανών για περίθαλψη και ασφαλιστικά ταμεία, ιδίως το δεύτερο, δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ζήτημα επιβίωσης της χώρας. Ο Γ.Α. Παπανδρέου και μια μικρή ομάδα ανθρώπων επιχειρούν να τα υλοποιήσουν, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις δεν ενδιαφέρονται διόλου τα υπουργεία που αφορούν αυτά τα έργα.
Ο Ειδικός Γραμματέας Ψηφιακής Σύγκλισης Αντώνης Μαρκόπουλος, επικεφαλής του φορέα που χειρίζεται τα κονδύλια για υπηρεσίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και ψηφιακού εκσυγχρονισμού της χώρας, διακηρύσσει ότι το μέχρι τώρα μοντέλο δεν πάει άλλο. Πόσοι το έχουν αντιληφθεί, εκτός ίσως, από εκείνους που είναι αντίθετοι σε τέτοιες αλλαγές; Η ανατροπή του μοντέλου θα προχωρήσει, γιατί δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, αλλά και γιατί οι άνθρωποι που έχουν την ευθύνη είναι focused και δεν είναι τυχαίοι. Πόσο γρήγορα θα γίνει; Σε τί βάθος; Και εδώ θα παίξουν ρόλο οι συμμαχίες...

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ΕΝΙΑΙΑ ΑΡΧΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ: Όποιος είχε την ευκαιρία να ακούσει τον καθηγητή Διομήδη Σπινέλλη, γενικό γραμματέα του Taxis, αποκτά μια κάποια αισιοδοξία πως δεν είναι όλα 'κωλυόμενα' ή σε αδιέξοδο. Το καταλαβαίνεις ότι είναι από αυτούς που θα δηλώσουν αμέσως παραίτηση, μόλις οι συντεχνίες ή το 'πολιτικό κόστος' νοθεύσουν τον εξορθολογισμό. Φαίνεται να υπάρχει πρόγραμμα, όρεξη, αρχές. Ωστόσο, και εδώ πολλά θα κριθούν από τους συσχετισμούς και τις συμμαχίες: πόσοι πολίτες, σε μια χώρα που απεχθάνεται τα Communities, θα ρίξουν λίγο βάρος, κόντρα σε πρακτικές και υπόγειες διαδρομές που ευνοούν τη φοροδιαφυγή και την έλλειψη κάθε λογοδοσίας στο δημόσιο;
Μπορεί να γίνονται και άλλα πολλά, αλλά να μου διαφεύγουν.

MEDIA: Ο αχανής αυτός χώρος έχει αφεθεί να περιορισθεί δια της μεθόδου της ασφυξίας. Ωστόσο η αγωνία αρκετών media, γίνεται υπερβολή, πανικός ή και έλλειμμα ενημέρωσης. Όσο για την ΕΡΤ, όλοι έχουμε μάτια και βλέπουμε, έστω και με ένα ημερήσιο ζάπινγκ των 5'.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Μπορούν να γίνουν πολλά…


ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: Ίσως αποδειχθεί το πιο αδύνατο σημείο της κυβέρνησης. Ο Γ.Α. Παπανδρέου έκανε αρκετά βήματα στη στελέχωση του κυβερνητικού σχήματος, ωστόσο στα 'παρακάτω' επίπεδα επικρατούν σε αρκετές περιπτώσεις κριτήρια και μέθοδοι που θυμίζουν 1998 ή 2002. Το κόστος είναι πολύ μεγάλο.

ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ: Χρειάζεται ταχύτερο πλάνο, γιατί η εγκατάσταση διοικήσεων σε οργανισμούς που θα απορροφηθούν, σημαίνει ότι οι διοικήσεις αυτές, θα αντισταθούν στην συγχώνευση.

*photo via flickr*

Ο Γ.Α. Παπανδρέου, το ηλεκτρονικό βιβλίο και οι είρωνες…

Ήταν μάλλον λίγοι αυτοί που έσπευσαν να ειρωνευτούν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, κ. Γ. Παπανδρέου, σχετικά με την τοποθέτησή του στη Βουλή για το ηλεκτρονικό βιβλίο. Ήταν πολύ περισσότεροι, πάντως, εκείνοι που αγνόησαν ή υποβάθμισαν την θέση του αυτή.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια από τις τελευταίες θέσεις στην Ε.Ε., όσον αφορά στην πρόσβαση της εκπαίδευσης στο Internet. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται το μάθημα της πληροφορικής στα σχολεία, είναι αντάξιο αυτής της θέσης.

Σε άλλα θέματα, οι Έλληνες πολίτες έχουν δικαίωμα ή και δυνατότητα να κάνουν κριτική στο Γιώργο Παπανδρέου, ακόμα και να είναι σκληροί απέναντί του. Στο ζήτημα της αναβάθμισης της εκπαίδευσης, μέσω της αξιοποίησης του Internet, της πληροφορικής και των ψηφιακών μέσων, ας τον ακούσουμε, γιατί όλοι οι άλλοι ηγέτες της χώρας (και όχι μόνον οι πολιτικοί) είναι παντελώς απόντες από αυτό το ζήτημα.

Ένα ζήτημα που θα κρίνει την τύχη όλων των παιδιών μας. Όχι από την άποψη του πόσα θα μάθουν, αλλά από τη σκοπιά του να μάθουν πώς να επικοινωνούν. Για την ποιότητα της ζωής τους και όχι μόνο για την εκτόξευση της καριέρας τους.

*photo via Papandreou.gr*

Τα παλιόπαιδα, οι μαθητές! Μας χάλασαν κάποια κοντράτα και μερικές μπίζνες…

Κάποιος να τα μαζέψει τα παλιόπαιδα, τους εξεγερμένους μαθητές! Πάνω που είχα στρώσει τα κονέ με τον κ. Ταδόπουλο, Πρόεδρο του ΧιΨι Οργανισμού, σκόρπησαν την αναρχία και πάγωσε η δουλειά…

Είχα καλλιεργήσει το έδαφος για μια διευθέτηση με την πολεοδομία και το δήμο, αλλά μετά τα γεγονότα η άλλη πλευρά τρόμαξε...

Και ο φίλος μου ο Μήτσος, την ψιλοπάτησε. Είχε κάνει τις συνεννοήσεις, για να ανοίξει το μπαρ, παρόλο που του έλειπαν τρεις άδειες, δεν μπορούσαν να βγουν ήταν -λέει- παράνομες… Είχε βρει, όμως, τις άκρες, αλλά τώρα με το μπάχαλο που έγινε, η κατάσταση στράβωσε…

Η μεγάλη ζημιά όμως έγινε με τις υπεργολαβίες που θα έπαιρνα από το Λάκη. Ο Λάκης είχε φτιάξει ένα «σύστημα» με τοπικούς παράγοντες σε όλη την Ελλάδα, απ’ όπου έπαιρνε αναθέσεις, χωρίς πολλά-πολλά στους διαγωνισμούς. Του κόστιζε κάτι παραπάνω, αλλά έβρισκε τον τρόπο να ρεφάρει το πολύ υψηλό κόστος υπέρ τρίτων. Τις τελευταίες βδομάδες, όμως, με τις φασαρίες των μαθητών, το πράγμα μπερδεύτηκε, οι διαγωνισμοί κόλλησαν.

Να τα μαζέψουν γρήγορα τα παιδιά, γιατί όλοι οι γύρω πιέζουν. Οι μεσάζοντες θέλουν τα ποσοστά τους, οι τοπικοί παράγοντες «κλωτσάνε» και τα στελέχη βιάζονται, γιατί -λένε- ανησυχούν πως θα γίνουν αλλαγές και θα χαλάσουν οι ισορροπίες.

Η φαντασία και η ουσία
Τα παραπάνω –προφανώς- είναι φανταστικά ονόματα, αλλά οι καταστάσεις πραγματικές. Τις ξέρουμε όλοι μας. Τα παιδιά, όμως, δεν «μασάνε». Χαλάσανε τη «σούπα».

Δεν είμαι από εκείνους που παροτρύνουν τα παιδιά σε εκδηλώσεις δίχως προοπτική, σε κινητοποιήσεις που θα κάνουν το πρόβλημά τους χειρότερο. Στην οικογένειά μας μιλάμε με τα δύο παιδιά μας (15 και 14 ετών) κάθε μέρα, και διαφωνούμε για την καθημερινή ρουτίνα των κινητοποιήσεών τους…

Ωστόσο, πίσω από την τυφλή τους αντίδραση, υπάρχει το δίκιο για την τόση υποκρισία και τον τόσο μεγάλο παραλογισμό. Τη διαφθορά. Τα παιδιά αντιδρούν τυφλά, «γαία πυρί μυχθίτω». «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Θα χαλάσουν τις δουλειές, όσων νόμιζαν ότι τα είχαν σχεδιάσει τέλεια, παραβιάζοντας την όποια νομιμότητα και την κοινή λογική. Δεν έχουν να φοβούνται όσοι δεν συντάσσονται με τις εύκολες λύσεις που θα ήθελαν τα παιδιά. Ο φόβος αφορά εκείνους που -είτε τα χτυπάνε, είτε τα κανακεύουν- είναι υποκριτές και χρησιμοποιούν τους νέους για να λύσουν άλλες υποθέσεις τους…

*η φωτο είναι από τo flickr*

H δήθεν εξάρτηση των παιδιών στα videogames και η όξυνση της οικονομικής κρίσης

Όσοι ποντάρισαν ότι οι μαθητές έχουν εξάρτηση από τα videogames και τα κινητά, άρα δεν έχουν δύναμη αντίδρασης στην υποβάθμιση της ζωής τους, είναι ολοφάνερο ότι έκαναν λάθος... Θα είχαν προλάβει αυτό το λάθος, αν παρακολουθούσαν σχετικές συζητήσεις που γίνονται στο εξωτερικό.

Το κράτος και κάποιοι κλάδοι της οικονομίας (εμπόριο, διαφήμιση, media, κλπ) ήθελαν κάποια πίστωση χρόνου, για να δουν μήπως πάρουν λίγο οξυγόνο την περίοδο των Χριστουγέννων... Η εξέγερση των νέων σβήνει αυτά τα περιθώρια. Με τον πιο τραγικό τρόπο, η χώρα αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το κύμα της ύφεσης, επειδή νόμιζε ότι είχε κουκουλώσει τεράστια κοινωνικά θέματα (λειτουργία αστυνομίας, εκπαίδευση κλπ).

Πίσω από τις εκρήξεις με αφορμή το Βατοπέδιο και τη δολοφονία του μαθητή, υπάρχουν τα μεγάλα προβλήματα της ανεργίας των νέων, της μείωσης των εισοδημάτων, της προκλητικής διαφθοράς κάποιων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εξουσίας. «Ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό», ήταν μια ατάκα, που θα μείνει βαθιά χαραγμένη στην συνείδηση αυτής της χώρας.

Πού είναι οι ηγεσίες;
Οι πολιτικές, οι πνευματικές, οι θρησκευτικές ηγεσίες αυτής της χώρας φαίνεται ότι δεν έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της κοινωνικής κρίσης, που έχει βγάλει στο δρόμο εφήβους και νέους... Μέχρι τώρα, θεωρούσαν τα παιδιά εξηρτημένα από videogames και κινητά τηλέφωνα. Πίστευαν ότι παρέχοντας κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε καταχρεωμένες και διεφθαρμένες –αρκετές από αυτές- ποδοσφαιρικές ομάδες, ελέγχουν τους νέους και κουκουλώνουν τα προβλήματα. Προφανώς το μοντέλο αυτό έφθασε στα όριά του...

*η φωτο είναι από την εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ"*