Viral video και Internet στις εκλογές

Η εφημερίδα 'Καθημερινή' και η δημοσιογράφος Λίνα Γιάνναρου ζήτησαν μια γνώμη για τα βιντεάκια της ΟΝΝΕΔ. Ακολουθεί αυτό που έστειλα ως συμβολή μου:

Τα viral σποτάκια της ΟΝΝΕΔ δείχνουν -εκτός τών άλλων- τη πρόοδο που έχει κάνει η συντηρητική παράταξη στη διαδικτυακή επικοινωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει -όπως είναι αναμενόμενο- πιο ισχυρό τον ακτιβισμό , που ενίοτε καταληγει σε πολυχρωμία. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει το πλεονέκτημα μιας συνολικά δυναμικής καμπάνιας, αλλά και της ισχυρής προσωπικότητας του Α.Τσίπρα, ο οποίος απο τα τέλη Μαρτίου, είχε επιτύχει έναν έντονο συνδυασμό πολιτικών προτάσεων και προσωπικής ακτινοβολίας.
Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ, παρότι έχει μεγάλο αριθμό προσώπων σχετικών με την online επικοινωνία, που το συμπαθούν, παρουσιάζει μεγάλη υστέρηση (ποιοτική και ποσοτική). Επιβεβαιώνει την αρχή ότι όταν υπάρχει έλλειμμα πολιτικής, αυτή δεν μπορεί να υποκατασταθεί απο επικοινωνιακές τακτικές και διαδικτυακά εργαλεία.
Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία των ελληνικών κομμάτων στην αξιοποίηση της online επικοινωνίας και των Κοινωνικών Δικτύων; Για να το πω σχηματικά, τους είναι δύσκολο να κατεβούν απο το μπαλκόνι ή να βγουν απο το στούντιο της τηλεόρασης, δυο χώρους στους οποίους έμαθαν να κάνουν πολιτική και επικοινωνία... Το μεγάλο στοίχημα στη σημερινή εποχή του Internet , You Tube και να περπατήσουν στη πλατεία...Εκεί έχει γιαουρτια (πεταχτά), γιούχα, οχλαγωγία, αλλά και πολύ-πολύ διάλογο...  Τα ελληνικά κόμματα μόλις κατέβηκαν απο το μπαλκόνι, τρέμουν στην ιδέα να βγουν απο το στούντιο, αλλά ωστόσο κάνουν τα πρώτα βήματα στην ηλεκτρισμένη πλατεία...
Τα βίντεο της ΟΝΝΕΔ είναι σε αυτή την κατεύθυνση... Παίρνω τη θετική πλευρά τους και σημειώνω ότι κάποια απο αυτά θα μείνουν ως Καλή Πρακτική...
Η πολιτική της ΝΔ στο Internet και τα Κοινωνικά Δίκτυα, έχει πάρει κάποια στοιχεία απο τις τεχνικές Obama, αλλά προσιδιάζει πιο πολύ στην εμπειρία Cameron. Εχει δουλέψει, αργά και συστηματικά, δεν προφασίζεται ότι γνωρίζει όλες τις τεχνικές, δεν κάνει υπερβολές όσον αφορά το διάλογο και τη συζήτηση γιατι δεν ταιριάζει στο χαρακτήρα του κόμματος , αλλά πραγματοποιεί σταθερά βήματα.
Και ένα υστερόγραφο: το φαινόμενο Καμμένου στις εκλογές της 6ης Μαίου είχε και μια πλευρά απο τα παραπάνω. Πήρε δυναμική απο τα Κοινωνικα Δίκτυα, ενώ πχ το ΛΑΟΣ, ήταν 'καρφωμένο' στη Τηλεόραση και έχασε στροφές. Ο Α.Τσίπρας πήρε αρκετούς πόντους απο τη δυναμική τοποθέτησή του απέναντι στα κανάλια της TV. H περίπτωση 'Δημιουργία Ξανά' δείχνει ότι τα Κοινωνικά Δίκτυα μπορούν σε μια πρώτη φάση να δώσουν δυναμική, αλλά μπορούν μετά να την ανακόψουν, αν υπάρχουν ζητήματα πολιτικής και προγράμματος.
Είναι πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι η Τηλεόραση παραμένει βασιλιάς, αλλά πλέον δεν είναι απόλυτος άρχων όσον αφορά τις πολιτικές καμπάνιες. Το Internet έχει απαλλοτριώσει μέρος της εξουσίας της και παρά το χάος του, την 'ανωνυμία' κλπ, έχει γίνει αναντικατάσταση πλατφόρμα πολιτικής επικοινωνίας.

Το άρθρο της Λίνας Γιάνναρου μπορείτε να το βρείτε εδώ

Μενεγάκη ή Χρέος; Ολυμπιακός ή Επιδόματα; Τι λέει η Agenda-Setting Theory

Ποιον ακούτε; Τον Γιάννη Πρετεντέρη ή τον υφυπουργό Εργασίας Γιώργο Κουτρουμάνη;

Η φράση του 1963 θεωρείται κλασσική και ανηκει στον θεμελιωτή της Agenda-Setting Theory: "The Press may not be successful much of the time in telling people what to think, but it is stunningly successful to telling its readers what to think about".

Από τότε, η τηλεόραση συγκέντρωσε τεράστια δύναμη, οπότε η παραπάνω φράση θέλει μια -τεχνική- αναδιατύπωση. Ωστόσο, η επέλαση του Internet και η ανάπτυξη του citizen journalism έχει αρχίσει να αλλάζει τα δεδομένα.

Όποιοι έχετε διάθεση, αξίζει να δείτε μερικά στοιχεία παραπάνω για την Agenda-Setting Theory, σε μια χώρα όπου οι εφημερίδες εθνικής κυκλοφορίας είναι εξαπλάσιες της Βρετανίας ή της Ολλανδίας και οι τηλεοπτικοί σταθμοί είναι τριπλάσιοι απ' όσους σηκώνει το μέγεθος της χώρας.

Για την οικονομία του χρόνου σας, παραθέτω δύο αναφορές εδώ κι εδώ.

*photo via flickr*

Να δωσει η AGB αποτέλεσμα, και όχι οι κάλπες

«Παλαίμαχο» μοντέλο Τσιντικίδου, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Ανατολάκης, παρά λίγο Ψινάκης και λοιπές ψευτο-σταριλίδικες δυνάμεις. Με πρωταγωνιστή το Γ. Καρατζαφέρη, η προεκλογική εκστρατεία γίνεται περισσότερο αρμοδιότητας του δελτίου «ειδήσεων» του Star, παρά αυτού του Mega.

Με άλλα λόγια, η AGB μπορεί να δώσει μια πολύ καλή πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος, πιο ασφαλή από αυτή που έδωσαν ορισμένες εταιρείες δημοσκοπήσεων στις ευρωεκλογές. Οι πολιτικοί που ακολουθούν αυτές τις πρακτικές, είναι ολοφάνερο ότι αυτο-ακυρώνονται, όπως είναι προφανές ότι δεν τους πολϋενδιαφέρει.

Λίγο-πολύ η εκλογική προσπάθεια των περισσοτέρων και η πολιτική καριέρα στη συνέχεια, έχουν γίνει ρωσική ρουλέτα. Όλες οι τηλεοπτικές πρακτικές μαζί, δεν μπορούν να κάνουν ανάσχεση του γεγονότος, ότι οι ψηφοφόροι, είτε βλέπουν Star, είτε Mega, αλλάζουν ολοένα και πιο συχνά προτιμήσεις.

Όταν μπουν νεώτεροι πολιτικοί στο προσκήνιο, αυτοί δεν θα έχουν τόσο άγχος, να χρησιμοποιούν μόνο ευκαιριακές τεχνικές...

Ιnternet vs. TV, μια άνιση μάχη... στην Ελλάδα

Οι έρευνες δείχνουν ότι και στη χώρα μας αυξάνεται σημαντικά η χρήση του Internet για ενημέρωση/ψυχαγωγία, ενώ πέφτει αισθητά η αξιοπιστία της τηλεόρασης.

Αυτό, όμως, δεν είναι καν η μισή αλήθεια.. Είναι το 20% της αλήθειας. Η υπόθεση της απόβασης των Κρητών αγροτών στον Πειραιά δεν κρίθηκε στο πεδίο της πολιτικής… Κατά 70% «παίχτηκε» στο χθεσινό –μονοθεματικό- δελτίο των 8μ.μ. του Mega, με την παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Δημόσιας Τάξης Χ. Μαρκογιαννάκη (με την ευκαιρία της παρουσίας του στο δελτίο, «παίχτηκε» και το θέμα της τρομοκρατικής επίθεσης στο αστυνομικό τμήμα του Κορυδαλλού)…

Τα πράγματα είναι απλά: το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει δώσει πολύ μεγάλη εξουσία στην τηλεόραση,
-είτε αποφεύγοντας επί 19 χρόνια (!) να δώσει άδειες σε σταθμούς,
-είτε επιτρέποντας να λειτουργούν πολύ περισσότεροι σταθμοί απ’ όσους αντέχει η χώρα,
-είτε με την στάση των περισσοτέρων κορυφαίων πολιτικών στελεχών της χώρας, που θεωρούν ότι η δράση τους δεν επικεντρώνεται στη Βουλή ή στην κοινωνία, αλλά στην τηλεόραση…

Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο, που –εκτός των άλλων- έχει περιορίσει την αξιοποίηση του Internet για την εξυπηρέτηση του πολίτη (δεκάδες έργα μισοτελειωμένα), μέχρι του ότι δεν αξιοποιείται το Internet για την λογοδοσία των πολιτικών και των κρατικών υπηρεσιών, όπως γίνεται ολοένα και περισσότερο στις ανεπτυγμένες δημοκρατίες.

Είναι αλήθεια ότι τα social media και το Internet έχουν αρχίσει και κάνουν ολοένα και περισσότερο αισθητή την επιρροή τους στην εικόνα των πολιτικών. Ωστόσο η απόσταση από την τηλεόραση παραμένει μεγάλη. Αν φύγουμε από τα δικά μας εσωστρεφή, έχει αξία να δούμε μια ανάλυση των Financial Times για τη σχέση Internet και τηλεόρασης.

*photo via flickr*

Η μορφωτική ακόλουθος και οι ανεκδιήγητες αδελφές Μαγγίρα

Πριν λίγο καιρό, η μορφωτική ακόλουθος της Ελλάδας σε σημαντική χώρα μου έλεγε ότι η πρεσβεία στην οποία υπάγεται δεχόταν πιέσεις ώστε τα περιορισμένα κονδύλια που διέθετε να προσανατολισθούν στην υποστήριξη της υποψηφιότητάς μας στην... Eurovision. Η μορφωτική ακόλουθος ήταν ανήσυχη, έως απελπισμένη. Είχε μια σειρά προγράμματα, που αφορούσαν στην προώθηση της εικόνας του ελληνικού πολιτισμού, αλλά έπρεπε να σκεφθεί την επένδυση στην Eurovision!

Οι πιέσεις για τέτοιες επενδύσεις, δίνουν μια εξήγηση γιατί ελληνικές υποψηφιότητες, που είναι κάτω του μετρίου, απολαμβάνουν αρκετές ψήφους: σε έναν θεσμό που φέτος τον «λάμπρυναν» οι αδελφές Μαγγίρα. Που έκαναν επίδειξη της αγραμματοσύνης τους... Το περηφανευόντουσαν... Ήταν και αστοιχείωτες στη γεωγραφία, αλλά και στις βασικές γνώσεις που αφορούν στις σχέσεις χωρών και εξηγούν πολύ εύκολα, π.χ., γιατί η Τουρκία στηρίζει Αζερμπαϊτζάν και αντιστρόφως.

Δεν θέλαμε κάποιον καθηγητή πανεπιστημίου, αλλά τόση ασχετοσύνη (από τις αδελφές) εκθέτει όλους εκείνους που επενδύουν πάρα πολλά στην υπόθεση Eurovision. Και επειδή το διαγωνισμό τον βλέπουν μαθητές, που «μαθαίνουν» ποια είναι τα πρότυπα, αλλά και πολλοί Έλληνες που ξέρουν τα στοιχειώδη, ας βρουν του χρόνου κάποιους παρουσιαστές που να ξέρουν την αλφαβήτα. ΄Η να την μάθουν, διάβολε… Δεν είναι τόσο δύσκολο να αφιερώσουν λίγες ώρες, για να μάθουν με ποιους έχει φιλίες ή παραδοσιακή σχέση η Σλοβενία, τι κάνει συνήθως η Λευκορωσία, η Μολδαβία, κλπ...

Μια άλλη οπτική γωνία είναι ότι το επίπεδο των παρουσιαστών είναι αντάξιο με αυτό του διαγωνισμού. Και ότι βοηθάει να έχουν τέτοια «ρέντα» οι παρουσιαστές, ώστε να μπαίνει στη σωστή του διάσταση το όλον θέμα…

Το «10» το καλό...

Έπρεπε να γίνει απεργία των δημοσιογράφων, ώστε να μπει το σήριαλ «10» (βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση) σε μια άσχετη στιγμή, για να «πάρει το μάτι μου» μια πολύ καλή παραγωγή, που αποτυπώνει την Ελλάδα που κάποτε ξέραμε, πριν ενσκήψουν οι Ζαχόπουλοι, οι επιταγές των 5,2 εκατομμυρίων, κλπ.

Η ανθρωπογεωγραφία της δεκαετίας του ‘60: σκληροί άνθρωποι, που τα παζάρευαν όλα. Χαρακτήρες με όνειρα, που πολύ σύντομα υποχρεώνονταν να συμβιβαστούν για να στηρίξουν την καθημερινότητα. Κάποιες γυναίκες, ενίοτε μοιραίες, που είχαν σε μικρή απόσταση την αξιοπρέπεια από το παζάρι, με όσα πιο «αιχμηρά» όπλα είχαν στη διάθεσή τους...

Δεν είναι πάντα νοσταλγία, μια μικρή περιήγηση στο παρελθόν. Είναι και ένας μικρός απολογισμός μιας πορείας που άλλαξε τα πάντα γύρω μας και δεν αφήνει σιγουριά για το τι θα παραδοθεί στην επόμενη γενιά.

Το θετικό μήνυμα είναι η παραγωγή του «10». Αν έχετε βαρεθεί το επεισόδιο #135 του σήριαλ «Κουκοδήμος», τότε έχετε μια καλή αφορμή…

O Λάκης Λαζόπουλος διασκεδάσει ή επηρεάζει;

Μια ριζοσπαστική προσέγγιση θα ήταν ότι ένας Έλληνας blogger, που δεν είναι μεταξύ των stars (π.χ., «Πιτσιρίκος», κλπ), αλλά λίγο παρακάτω σε επισκεψιμότητα, έχει δύναμη επιρροής συγκρίσιμη με αυτήν του Λάκη Λαζόπουλου, που κάθε εβδομάδα τον βλέπουν πάνω από 2 εκατομμύρια τηλεθεατές…

Το υλικό για να στηρίξει μια τέτοια υπόθεση είναι ο Λαζόπουλος, ενώ κάποτε δημιουργούσε και έπαιρνε το ρίσκο της πρωτότυπης προσέγγισης, τώρα πλέον λέει στο κοινό του αυτό που (το κοινό) θέλει να ακούσει με τρόπο διασκεδαστικό.

Δεν σας κρύβω ότι θέλω να διαθέσω χρόνο για κάποια post που έχουν σχέση με τα καινούργια κανάλια επικοινωνίας στην κοινωνία, τις υπό διαμόρφωση διαδικασίες συζήτησης και διαλόγου (conversation, dialogue and debate) και τις εφαρμογές τους στην κοινωνία και την αγορά.

Για τα θέματα του Λαζόπουλου τα έχουν γράψει –πολύ καλύτερα απ’ όσο θα τα κατάφερνα εγώ- ο Ανέστης και ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, ο εκδότης της εφημερίδας LiFO. Τους γνωρίζω καλά και τους δύο (με τον Τσαγκαρουσιάνο συνυπήρξαμε επί 12 χρόνια συμμαθητές). Έτσι, δεν μου κάνει εντύπωση ότι τα κείμενά τους εκκινούν από δύο διαφορετικές αφετηρίες, αλλά γραμμένα και τα δύο με υλικό που γονιμοποιεί τη σκέψη. Αν θέλετε να ασχοληθείτε λίγο παραπάνω με το «φαινόμενο Λαζόπουλου», διαλέξτε το ένα ή το άλλο ή και τα δύο…

Debate: ο Κ. Καραμανλής δίνει προσοχή στο Blackberry

Το debate των πολιτικών αργηγών εξελίχθηκε σε μια διαδικασία παγκόσμιας πρωτοτυπίας: το κύριο ζήτημα ήταν η ισορροπία των καναλιών και το μέγα "θύμα" είναι ο πολιτικός διάλογος και η ουσία της δημοκρατίας. Είμαστε μια χώρα που έχει 6-7 κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας, όταν αντίστοιχου μεγέθους χώρες δεν έχουν πάνω από 2,5. Το φαινόμενο αυτό έχει συνέπειες και τίμημα. Μεταξύ των άλλων, οι ίδιοι οι πολιτικοί, που έχουν επιτρέψει την εξέλιξή του, είναι εγκλωβισμένοι σε αυτή την πραγματικότητα.

Με βάση τα δεδομένα αυτής της προεκλογικής περιόδου, ο Κ. Καραμανλής θα μπορούσε να έχει μαζί του ένα Blacκberry, ώστε κατά τα μεγάλα διαστήματα όπου η κάμερα θα είναι πάνω στους δημοσιογράφους ή στον Στ. Παπαθεμελή, να κάνει κάτι παραγωγικό. Να στέλνει και να παίρνει μηνύματα, για να προετοιμάσει τις κινήσεις των επομένων ημερών που, κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι πολύ πιο σημαντικές για την έκβαση των εκλογών από το περιεχόμενο του μοναδικού τηλεοπτικού διαλόγου κορυφής μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου.

Για να μην θεωρηθεί το σημείωμα αυτό πεσσιμιστικό, ας δούμε και μια άλλη πλευρά: υπάρχουν και πολιτικοί της κεντρικής σκηνής, αλλά και κόμματα, που αντιλαμβάνονται ότι ο εγκλωβισμός της πολιτικής και της επικοινωνίας στο τηλεοπτικό "γήπεδο", αφήνει σημαντικά κενά. Αφιερώνουν χρόνο και ενέργεια για να διευρύνουν το ζωτικό τους χώρο, πέραν της TV. Οι πολίτες μπορούν να πουν ότι δεν το βλέπουν. Για την ώρα γίνεται σε μικρή κλίμακα, αλλά η τάση ενισχύεται. Δεν θέλω να κάνω προβλέψεις, αν αυτό θα μείνει σε ένα επίπεδο niche ή αν θα επεκταθεί. Όλοι μας δικαιούμαστε να έχουμε τις ελπίδες μας και αξίζει να προσπαθήσουμε, έστω και για λόγους αισθητικής...