Όχι άλλες περιπτώσεις Νίνη και Φετφατζίδη

Η χώρα έχει ζήσει πολλούς Νίνηδες και Φετφατζίδηδες, δηλαδή ταλαντούχα παιδιά, που επειδή οι παλιότεροι, οι ʽπαράγοντεςʼ, έβαλαν πολύ μεγάλη πίεση στην πλάτη αυτών των παιδιών, τελικά αυτά δεν ξεπέρασαν ποτέ τη φάση του ταλέντου.

Ομάδες Πολιτών δικτυώνουν την πόλη

Η εβδομαδιαία μου συμβολή στη στήλη #changingGreece της Lifo

Η ανασύνταξη της πόλης ξεκινάει από τα ‘κάτω’

H Zuzana Stanova διηγείται πώς ομάδες πολιτών της Μπρατισλάβα (πρωτεύουσα της Σλοβακίας), σε συνεργασία με τον δήμο, ανακαίνισαν τα δύο τελευταία χρόνια τρία εγκαταλελειμμένα κτήρια και έδωσαν ζωή σε δύο παραμελημένα πάρκα. Η Μπρατισλάβα είναι μια πόλη με ελάχιστους πόρους και χωρίς τη δυνατότητα να προσφύγει στα ταμεία του ΕΣΠΑ. Η Zuzana βρέθηκε στην Αθήνα για να πάρει μέρος σε μια αντισυμβατική εκδήλωση (un-conference) του TEDxAthens, όπου Ομάδες Πολιτών από την Ελλάδα και δύο ξένοι ομιλητές αναφέρθηκαν στην διασυνδεδεμένη πόλη και στην δικτυωμένη κοινωνία.

Θα "κουκουλώσουμε" με επιδόματα το 75% της ανεργίας των νέων;

Η εβδομαδιαία μου συμβολή στη στήλη #changingGreece της Lifo

Ένα νεανικό γυναικείο πρόσωπο πλησιάζει διστακτικά σε μια εκδήλωση και με πολύ συστολή βρίσκει μια ευκαιρία να αναφέρει διακριτικά ότι ψάχνει για δουλειά. Σε άλλη σκηνή κάποιος νέος ‘παρεισφρύει’ σε μια συζήτηση στο Facebook, για να ζητήσει διακριτικά συμβουλές για τα σχέδια που έχει ως διαφυγή από τη κατάσταση ανεργίας.

Η Ελλάδα, η οποία έχει πλέον ανάγκη τα ταλέντα της…

Μια από τις μεγάλες σπατάλες που έγιναν στη ζοφερή περίοδο 1974-2009 ήταν αυτή των ταλέντων της χώρας. Κάθε λογής ταλέντων... Τους συμπεριφερόμασταν χειρότερα απ’  ότι οι ποδοσφαιροπαράγοντες  και η κερκίδα, που εκμαύλιζαν και κατέστρεφαν κάθε 17χρονο με καλή ποδοσφαιρική στόφα. Η Ελλάδα έχει περάσει πλέον σε μια άλλη φάση, που πρέπει να κάνει στροφή 180 μοιρών. Να αντιμετωπίζει με σέβας τα νέα παιδιά, να δείχνει υπομονή, να τα συμβουλεύει και να τα βοηθάει ώστε να κρατήσουν αυτό το διαφορετικό, το πολύτιμο που διαθέτουν. Η Lifo μου έδωσε τη δυνατότητα να πω μερικά λόγια για μια τέτοια περίπτωση, καθώς είχα την τύχη να έρχομαι σχετικά συχνά σ΄ επαφή μαζί του, τους τελευταίους 16 μήνες.

Απόστολος Παπαδόπουλος

Ο 17χρόνος προγραμματιστής που εφηύρε ένα από τα πιο έξυπνα applications της χρονιάς.

Τον Απόστολο τον συνάντησα πρώτη φορά στις αρχές του Σεπτέμβρη του 2010, στη Θεσσαλονίκη όπου ζούσε, αφού ήδη τον παρακολουθούσα στο twitter και το μπλογκ του. Στη συνέχεια έγινε πρόταση στους οργανωτές τεσσάρων εκδηλώσεων της Αθήνας να καλέσουν έναν 17χρονο μαθητή ως ομιλητή, αλλά μόνο μία το έκανε. Ο Απόστολος κέρδιζε όποιον είχε ειλικρινή διάθεση, επειδή ήταν πολύ καλός μαθητής, πολύ καλός σε θέματα πληροφορικής, πολύ καλός στις επιδόσεις στο άθλημα του σκι. Ευτυχώς έφυγε. Λέω ευτυχώς, γιατί έχει την Ελλάδα στην καρδιά του και μπορεί να βοηθά περισσότερο μια καλή πορεία στο εξωτερικό απ’ το να μπει στο λούκι ενός ελληνικού πανεπιστημίου. Πριν από λίγες εβδομάδες έκανε μπαμ με την επιτυχία της εφαρμογής για iPhone.
Πρόκειται για το 4sqwifi που, χρησιμοποιώντας τη γνωστή εφαρμογή «εντοπισμού τοποθεσίας» foursquare, εντοπίζει τα γύρω ασύρματα δίκτυα από καφετέριες, εστιατόρια, ίντερνετ καφέ, καθώς και τους κωδικούς τους, επιτρέποντας την εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Δεν «σπάει» κωδικούς, αντίθετα χρησιμοποιεί τα σχετικά tips που έχουν αφήσει οι χρήστες του 4sq. Η εφαρμογή (που υλοποιήθηκε με τη συνεργασία του Γιάννη Πούλακα) διατίθεται δωρεάν και ήδη μετράει πάνω από 100.000 χρήστες (downloads), συγκεντρώνοντας θερμά σχόλια από αυτούς. Ο Απόστολος σπουδάζει στη Βιέννη, αλλά ήδη ταξίδεψε στη Silicon Valley και στο Παρίσι για τα επιχειρηματικά του σχέδια. Η ευημερία μιας χώρας εξαρτάται (και) από το πόσο δεν ρίχνει υπερβολικό βάρος στα ταλέντα. Τα αναγνωρίζει, τους δίνει ευκαιρίες, αλλά τους αφήνει χώρο για να κάνουν και τις στάσεις που χρειάζεται ένα ανθρώπινο ον. Ο Απόστολος έχει τα φόντα να κάνει μια «γεμάτη», δημιουργική καριέρα κάπου μεταξύ Μονάχου, Λονδίνου, Νέας Υόρκης και Silicon Valley.
«Γιατί θα με παρακολουθείς;», με ρώτησε κάπως έντονα σε μια τελευταία επικοινωνία. Από ενδιαφέρον για κάποιον που, είτε πατήσει γκάζι είτε περάσει στο φρένο, θα μπορούσε να είναι πρότυπο για χιλιάδες νέα παιδιά στη χώρα μας, τα οποία βολοδέρνουν μεταξύ βαρεμάρας, απογοήτευσης και αμηχανίας.

Η μεγίστη αξία της Αποτυχίας, η ανοησία της Τελειότητας, 3 tips από Σαλονίκη και ένα από ΒΠ

Ένα από τα δράματα της χώρας είναι ότι η Αθήνα έχει πιει το μεδούλι από τις άλλες πόλεις... Όλες οι επιτυχημένες (με οποιοδήποτε κριτήριο) χώρες έχουν μια μικρή πρωτεύουσα και άλλες μεγάλες πόλεις, ώστε όποιος στομώσει στη μια πόλη, να μπορεί να πηγαίνει σε μια άλλη, να 'παίρνει αμπάριζα', να μπορεί να επανεκκινήσει. Να πηγαίνει για μερικές μέρες ή για πάντα, αλλά να έχει αυτό το option.

Αυτές είναι σκέψεις από μια ευκαιρία που είχα να συναντήσω στη Θεσσαλονίκη 40-50 ανθρώπους, εκ των οποίων όλοι είχαν μια εμπειρία από επιχειρηματικότητα ή από καινοτομία (ή και τα δύο μαζί). Φρέσκος αέρας, άνθρωποι με δημιουργικό μυαλό, καλή διάθεση και πολλή-πολλή ενέργεια για το μέλλον...

Σιχαίνομαι την κολακεία, άρα δεν εννοώ ότι αν κάνουμε μία τέτοια συνάντηση στην Αθήνα, δε θα βρούμε έναν αντίστοιχο αριθμό με αντίστοιχα χαρακτηριστικά. Μπορώ όμως να υποστηρίξω ότι

- Πρώτον, δεν φανταζόμουν τέτοιο βάθος, τέτοια αποτελεσματικότητα, τέτοια προοπτική από νεανικά εγχειρήματα στη Θεσσαλονίκη

- Δεύτερον, η αξία τους έγκειται στο ότι βρίσκονται εκεί -και όχι μέσα στο χωνευτήρι. Μπορούν να πολλαπλασιάσουν το τελικό αποτέλεσμα αν δουν τον κόσμο από το Θερμαϊκό και όχι από το Σαρωνικό.

Η αξία της Αποτυχίας, ενίοτε μεγαλύτερη από της Επιτυχίας


Τα είπε καλά ο Γιώργος Γάτος, εκ των οργανωτών του Open Coffee στη Θεσσαλονίκη. Τα έγραψε κιόλας, εδώ. Στην Ελλάδα υπάρχουν γύρω μας ένα κάρο αποτυχημένοι, που οι ίδιοι προσποιούνται ότι είναι επιτομή της Επιτυχίας, αλλά και το σύστημα γύρω τους αντιμετωπίζει ως μέλη μιας κάστας που έχει δύναμη, κάτι που θεωρείται αρκετό ώστε να προσποιούνται όλοι μαζί ότι όλα ήταν Επιτυχία.

Έχω ακούσει από τον Ανδρουλάκη για το bonus Αποτυχίας, πώς δηλαδή γνωστά πολιτικά πρόσωπα ενώ απέτυχαν σε όλα όσα τους ανέθεσαν οι κυβερνήσεις τους, αυτοί μετά έπαιρναν προαγωγή (δείτε πχ. τους περισσότερους υπουργούς Υγείας).

Ο Γ. Γάτος μιλάει για την ειλικρινή διαδικασία, όπου αυτούς που γνωρίζει μια αποτυχία, το παραδέχεται, κεφαλαιοποιεί την εμπειρία και την αξιοποιεί. Την χρησιμοποιεί για να κάνει το επόμενο βήμα, αλλά και για να μεταφέρει στους άλλους διδάγματα, που θα ήταν καλό να μην τα γευθούν στο πετσί τους.

Πριν κάποια χρόνια είχα διαβάσει ένα κύριο άρθρο στον Economist σχετικά με το τί ζημιά κάνει στην Ευρώπη (σε αντιδιαστολή με τις ΗΠΑ) το γεγονός ότι η κουλτούρα δεν δίνει περιθώρια στον πολίτη ή στον επιχειρηματία για αποτυχία.

Για την Ελλάδα είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα απ’ ότι στην Ευρώπη: η χώρα είναι ένα απέραντο σκηνικό reality show, όπου οι πολλοί το γλεντάνε με τις αποτυχίες των λίγων. Κι όμως... Αν έχει κάποιες ελπίδες να ανακάμψει η χώρα, αυτές θα βασίζονται σε λίγους επιτυχημένους και πάρα πολλούς αποτυχημένους, που θα δοκιμάσουν (και θα τους επιτρέψουμε) μια δεύτερη ευκαιρία. Η μαγκιά είναι να είσαι επιτυχημένος στην τελευταία προσπάθεια και δεν παίζει ρόλο αν είσαι αποτυχημένος στην πρώτη απόπειρα.

Ο Γ. Γάτος μιλάει και για την Τελειότητα που επιβάλλει το εκπαιδευτικό μας σύστημα, η οποία είναι μια φούσκα. Στη θέση της θα έπρεπε να χτίζεται η έννοια της Αριστείας.

90% θέλουν διορισμό και 10% να γίνουν επιχειρηματίες

Εντυπωσιακό αυτό που σημείωσε ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Περικλής Μήτκας. Στις ΗΠΑ όπου δίδασκε, το 90% των φοιτητών ήθελαν να ιδρύσουν δική τους εταιρεία. Στην Ελλάδα, το 90% των φοιτητών, κατά τον ίδιο, δεν θέλουν απλώς να γίνουν υπάλληλοι, αλλά δημόσιοι υπάλληλοι. Όπως λέει και ο καθηγητής του Μετσόβειου και φίλος Βασ. Μάγκλαρης, «βλέπω σαν φοιτητές μερικά από τα καλύτερα μυαλά της χώρας, που έχουν ως στόχο να δώσουν εξετάσεις στον ΑΣΕΠ».

Ηλικιωμένοι και εξουσία εχουν κόψει τις γεφυρες με τα νιάτα

Ψιλοάσχετο με τα παραπάνω, αλλά έχει -κατά τη γνώμη μου- μεγάλη αξία:
σε μια πρόσφατη συνάντηση με παράγοντες δημοτικού συνδυασμού των βορείων προαστίων, ετέθη το θέμα να επικοινωνήσει ο καθένας από τους 10 παρευρισκόμενους με 2-3 νέες/ νέους. Να ζητήσει την άποψή τους, όχι την ψήφο τους. Έχω σοκαριστεί από το γεγονός ότι όλοι -μα όλοι- δήλωσαν απροθυμία να το κάνουν. Δεν έχουν παιδιά; Δε διαθέτουν εξουσία; Αφελείς αυτές οι ερωτήσεις, σκέφτηκα στη συνέχεια. Όλοι σχεδόν οι παρευρισκόμενοι διαθέτουν και παιδιά και τοπική εξουσία, αλλά προφανώς το χάσμα με τους όποιους νέους γύρω τους είναι αγεφύρωτο. Δεν μπορούν να ζητήσουν κάτι, γιατί δεν είναι πειστικοί, κάπου (ή παντού) έκαψαν την πειθώ τους και την καλή προαίρεση.

Αυτό αποτελεί ένα δείγμα της σημερινής Ελλάδας. Χρειάζεται να ορίσουμε τα πράγματα από την αρχή, να ξαναβρουν οι γενιές τις γέφυρες. Πάνω απ’ όλα όμως να αντιληφθεί ότι η όποιας μορφής εξουσία δεν έχει νομιμοποίηση, εάν δεν μπορεί να συζητά με τους νέους, δηλαδή κυρίως να τους ακούει. Οι νέες/νέοι, τουλάχιστον αρκετοί από αυτούς, έχουν διάθεση να ανοιχτούν, σε όποιον απευθύνεται με ειλικρίνεια και ανοικτούς ορίζοντες.

Κάτι τέτοιο έγινε στη Θεσσαλονίκη, όπου η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς ζήτησε τη συμμετοχή και την άποψη των νέων. Αυτοί ανταποκρίθηκαν και -εννοείται- περιμένουν follow-up από το φορέα που τους κάλεσε. Να ορίσουμε, λοιπόν, τα πράγματά από την αρχή, όπως είναι το θέμα του TEDxAthens που θα διεξαχθεί στις 26-11-2010. Περισσότερα όμως γι’ αυτό σε κάποιο επόμενο ποστ.

13 τομείς, όπου θα κριθούν πολλά για την Ελλάδα μέχρι το 2020 Μέρος Β'

Συνεχίζουμε την συνοπτική καταγραφή ορισμένων τομέων, όπου η Ελλάδα έχει ακόμα κάποια περιθώρια ανάπτυξης, παρά την οικονομική και κοινωνική κρίση. Στο πρώτο σημείωμα αναφέρθηκαν οι τομείς 1) του τουρισμού και 2) πολιτισμού/τέχνης/design/ψυχαγωγίας
Ας δούμε περισσότερα:

3. ΕΝΕΡΓΕΙΑ:

Παρά τις τοποθετήσεις που αμφισβητούν τα περιθώρια της 'πράσινης ανάπτυξης', οι επενδύσεις σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας αποτελούν αυτή την πολύ υφεσιακή χρονιά, έναν από τους ελάχιστους χώρους με θετική πορεία. Ακόμα και αν θεωρηθεί ως μειονέκτημα η ανάγκη εισαγωγής πρώτων υλών, υπάρχουν πολύ μεγάλα περιθώρια για την μείωση των ενεργειακών καταναλώσεων και τον εξορθολογισμό των σημερινών αναγκών (πχ. βιοκλιματική αρχιτεκτονική). Η ψηφιακή προώθηση των σχετικών δυνατοτήτων μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην κινητοποίηση μηχανικών/τεχνικών, αλλά και στην διαμόρφωση κουλτούρας μεταξύ των καταναλωτών.

4. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ:

Οι λύσεις για την ανάσχεση της επιδείνωσης της ποιότητας ζωής των πόλεων, των τουριστικών θερέτρων κλπ, θα δοθούν μέσα από την κινητοποίηση των τοπικών κοινωνιών και την ψηφιακή οργάνωση Κοινοτήτων, οι οποίες θα πιέσουν την τοπική και την κεντρική εξουσία για την υιοθέτηση πλάνου και εξασφάλιση πόρων. Σημαντικό ρόλο θα παίξουν οι online Κοινότητες στην αναβάθμιση της κοινωνικής αντίληψης για το ρόλο της ατομικής ευθύνης και της συλλογικότητας στην αντιμετώπιση των ζητημάτων του περιβάλλοντος στη χώρα

5.ΥΓΕΙΑ/ΕΥΕΞΙΑ:

Ο έλεγχος του εκτροχιασμού στο κόστος αναμένεται να φέρει δυσάρεστες συνέπειες. Η κινητοποίηση των πολιτών, όπως φαίνεται και στις προωθημένες ψηφιακά κοινωνίες, είναι προϋπόθεση για την διαμόρφωση μιας νέας πραγματικότητας, όπου ο χρήστης υπηρεσιών υγείας και ο ασθενής, είναι ενεργοί πολίτες, ελέγχουν τη βιομηχανία υγείας/ευεξίας καθώς και την πολιτική, μιντιακή εξουσία.
Η δράση των @epatientGR και @ehealthgr, αποτελούν ελληνικά παραδείγματα για την αξία της κινητοποίησης των πολιτών 'από τα κάτω'.

6. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ & ΛΥΣΕΙΣ:

Η παραγωγή στη χώρα εφαρμογών που θα μπορούν να κάνουν καριέρα στη διεθνή αγορά, είναι ο μεγάλος στόχος. Επειδή όμως η Ελλάδα δεν είναι στο κέντρο των τεχνολογικών εξελίξεων, θα ’πρεπε να καλλιεργηθούν και μικρές. ευέλικτες μονάδες τεχνολογικών εφαρμογών, που να μπορουν είτε να δώσουν λύσεις σε καθημερινές ανάγκες είτε να αποτελέσουν ευκαιρίες εξαγωγών.

Μπορεί να αναφερθεί ως παράδειγμα η ανάπτυξη λογισμικού εφαρμογών για τις νέες συσκευές πρόσβασης στις διαδικτυακές υπηρεσίες. Π.χ. σε σχέση με τα κινητά, έχουμε 3 τουλάχιστον ελληνικές εταιρίες με αξιόλογη διεθνή παρουσία στις εφαρμογές Mobile marketing (Velti, Upstream, Globo). Ακολουθούν iPad, συσκευές GPS, έξυπνα ψυγεία / αυτοκίνητα.



7. ΕΠΙΝΟΗΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ:
Η χώρα έχει ανάγκη την αναγέννηση της επιχειρηματικής αντίληψης μέσα από πρωτότυπες, έξυπνες και καινοτομικές υπηρεσίες: από την κρεπερί που θα έχει κάτι το ξεχωριστό (και λογικές τιμές), μέχρι την εταιρεία μηχανικών, οι οποίοι θα εφαρμόσουν μια καινοτομική τεχνική για την ενεργειακή εξοικονόμηση κτηρίων. Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στο OpenCoffee και στο OpenFund.
Τα περισσότερα από αυτά τα εγχειρήματα παρουσιάζονται μέσα από την Ψηφιακή Πλατφόρμα, είτε γιατί δεν έχουν δυνατότητα προβολής στα παραδοσιακά κανάλια είτε επειδή οι εκατοντάδες φίλοι και θαυμαστές τους τα διαδίδουν μέσα από το Online Word Of Mouth.


Μια περισσότερο συνειδητή ανάδειξη αυτών των εγχειρημάτων και επιτυχιών μέσα από τα διαθέσιμα Ψηφιακά Κανάλια, μπορεί να παροτρύνει νέες/νέους με επαγγελματικές ανησυχίες να αναζητήσουν ευκαιρίες καριέρας σε κάτι που έχει πρωτοτυπία, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, καινοτομική προσέγγιση. 'Να απενοχοποιήσουμε την επιχειρηματικότητα' λέει ένα στέλεχος της κυβέρνησης. Μπορούμε να περάσουμε το μήνυμα που φαίνεται σε αυτό το video;



Θα ακολουθήσει το Γ' μέρος αυτών των σκέψεων. Έχετε κάποιες ιδέες; Τίποτε από τα παραπάνω δεν μπορεί να προχωρήσει μόνο από το κράτος, κάποιο κόμμα ή κάποια φωτισμένη πρωτοπορία. Τι έχετε να προτείνετε;


photos via flickr

Εννέα + μια δράσεις για να γίνει η επιχειρηματικότητα αιχμή εξόδου από την κρίση

Είναι «σεντόνι» το παρακάτω κείμενο, ωστόσο κάποια συμπεράσματα του 1ου Smart Business Forum, δεν μπορούν να συμπυκνωθούν σε sms, ούτε σε μια συνηθισμένη ανάρτηση ενός ιστολογίου. Στην ουσία, πρόκειται για την τα πορίσματα που θα υποβληθούν στα υπουργεία και στους Φορείς Πολιτικής που έχουν αρμοδιότητες σχετικές με την επιχειρηματικότητα...

Διαβάστε τη συνέχεια στο Smartbusiness

Γιατί γίνεται το 1ο Smart Business Forum; Ισχυρή συνηγορία από Monocle, Economist

Την Κυριακή στις 12 είχα μια τυχαία συνάντηση σε ένα... φούρνο με το Γιώργο Τζιραλή, του Open Coffee. Δυστυχώς η συζήτηση που αμέσως πιάσαμε κράτησε μόνο 5 λεπτά, αφού έπρεπε να σπεύσω σε προγραμματισμένη συνάντηση, ωστόσο προλάβαμε να πούμε με το Γιώργο, ορισμένα ενδιαφέροντα θέματα. Με ρώτησε ποιο θα είναι το κοινό (και ο στόχος) του 1ου Smart Business Forum για να προσαρμόσει την εισήγησή του. Του ανέφερα δύο λόγους (ψιλο-διαφωνήσαμε στον έναν εξ αυτών), εδώ, όμως, έχω την ευκαιρία να προσθέσω και έναν τρίτο:

1. ΝΑ ΑΥΓΑΤΙΣΕΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΥΠΕΡ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: ένας πρωτεύων στόχος του 1ου Smart Business Forum είναι να εντοπίσει case studies, από ελληνικές επιχειρήσεις, που μπορούν να δώσουν ιδέες σε νέους/νέες και ενδιαφερόμενους για επιχειρηματική δραστηριότητα. Ενώ σε όλον το κόσμο (θα επικαλεσθώ παρακάτω τα περιοδικά Monocle, Economist) η κρίση έχει ευνοήσει την ανάπτυξη κλίματος υπέρ της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων, στην Ελλάδα ο διάλογος για την έξοδο από την κρίση κινείται αποκλειστικά γύρω από το δημόσιο τομέα.

2. ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ LOBBYING ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΝΕΩΝ, ΔΥΝΑΜΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ: αναφέρθηκα σε προηγούμενο σημείωμα, πριν λίγες μέρες, στην ανάγκη να γίνει lobbying υπέρ της ανάπτυξης νέων επιχειρήσεων και παροχής ουσαστικής υποστήριξης στις υγιείς μικρές επιχειρήσεις. Ο Γ. Τζιραλής διαφώνησε (στα όρθια που γινόταν η συζήτηση των 5 λεπτών) με αυτό το σημείο, θεωρώντας ότι οι decision makers στην Ελλάδα έχουν υπόψη τους την ανάγκη υποστήριξης της επιχειρηματικότητας. Τα δικά μου στοιχεία δημιουργούν την εικόνα, ότι οι decision makers (κυρίως το πολιτικό σύστημα, αλλά και το τραπεζικό), μπορεί σε ιδιωτικές συζητήσεις να αναγνωρίζουν αυτή την ανάγκη, αλλά τελικώς δεν κάνουν τις κινήσεις που είναι απαραίτητες, ώστε να ενισχύονται οι πράγματι υγιείς επιχειρήσεις και να ενθαρρύνονται οι νέοι/νέες που ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν μια εταιρεία.
Τα "στραβά μάτια", π.χ. στη φοροδιαφυγή, δεν ευνοούν τις υγιείς επιχειρήσεις, αλλά τις ευκαιριακές. Οι επενδύσεις του κράτους (δηλαδή, των φορολογουμένων) για την καινοτομία, έχουν ολοένα και πιο πενιχρά αποτελέσματα, καθώς τα κεφάλαια αυτά πηγαίνουν σε μισθούς και όχι σε δράσεις ενίσχυσης των πραγματικών επιχειρήσεων. Στο Smart Business Forum θα γίνει παρουσίαση σχετικών εισηγήσεων.
Η διαφωνία μου με το Γ. Τζιραλή είναι δημιουργική... Το επόμενο διάστημα θα δείξει πού ακριβώς βρίσκεται το θέμα, ως προς τη στάση των decision makers.

3. NETWORKING ΜΕΤΑΞΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ: οι νέες και δυναμικές επιχειρήσεις μπορούν να αλληλοβοηθηθούν μέσα από την δικτύωση. Ορισμένες έχουν σημαντική εμπειρία (π.χ., σε διεθνή κανάλια για εξαγωγές), ενώ έρευνα που θα παρουσιασθεί στο Smart Business Forum, δείχνει ότι οι περισσότερες έχουν αδυναμίες στο marketing και το design. Ανταλλάσσοντας εμπειρίες , έχουν πολλά να κερδίσουν και ελάχιστα να ρισκάρουν.

Οι τελευταίες εκδόσεις του Monocle και του Economist επιβεβαιώνουν την αίσθηση ότι εξελίσσεται μια παγκόσμια τάση υπέρ των νέων επιχειρήσεων. Η κρίση έχει ενισχύσει τη διάθεση των ανθρώπων να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση, ενώ πολλά κράτη νοιώθουν την ανάγκη να ανακοινώσουν πολιτικές για την υποστήριξη της έναρξης επιχειρήσεων. Είναι βέβαιο ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αρμονία με αυτή τη διεθνή τάση; Το ερώτημα δεν αφορά μόνο το πολιτικό σύστημα και το τραπεζικό.. Ενδιαφέρει και την ελληνική κοινωνία, που ενδεχομένως να περιμένει από το δημόσιο τομέα και το κράτος, περισσότερα απόσα μπορεί να δώσει.

"Ποταμοί δακρύων" για τα Stage, ελάχιστο ενδιαφέρον για στήριξη καινοτομίας και επιχειρηματικότητας

Η υπερπληθώρα Μέσων έχει οδηγήσει σε "θεατροποίηση" της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, όπως συμβαίνει με την υπόθεση των Stage. Την ίδια στιγμή που κυριαρχεί η δυσάρεστη υπόθεση των Stage, ουδείς ενδιαφέρεται για δεκάδες χιλιάδες νέους, που περίμεναν την εξέλιξη προγραμμάτων χρηματοδότησης για νεανική και καινοτομική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Ο ΟΑΕΔ, για παράδειγμα, ανέβαλε ένα πρόγραμμα επιδότησης νέων που θα εκκινούσαν την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, προφανώς γιατί τα κεφάλαια κατευθύνθηκαν στην εξαπάτηση μέσω Stage. To πρόγραμμα επιχορήγησης νεανικής και γυναικείας επιχειρηματικότητας έχει πάρει -από τον Ιούνιο- δύο αναβολές, χωρίς να γνωρίζει κανείς αν και πότε θα υλοποιηθεί.

Η ανακολουθία στα προγράμματα χρηματοδότησης της επιχειρηματικότητας αφορά σε έναν αριθμό ελλήνων, που είναι της ίδιας τάξεως ή και μεγαλύτερος από αυτών των Stagiers. Δεν αφορά, όμως, στο όνειρο του διορισμού στο δημόσιο, ούτε περνά μέσα από τόσο εξευτελιστικές διαδικασίες, όσο αυτές στις οποίες ειδικεύονται "δημόσια πρόσωπα", όπως ο κ. Βερναρδάκης.

Η εκδήλωση 1ο SmartBusiness Forum θα ασχοληθεί, μεταξύ άλλων, και με την ενίσχυση της καινοτομικής και νεανικής επιχειρηματικότητας, όχι μόνο για την δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά και για την αυξηση της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της δημιουργικότητας της χώρας. Στα πλαίσια της εκδήλωσης έχουν εντοπισθεί επιχειρήσεις case studies, που έχουν επιλέξει το δύσκολο δρόμο της δημιουργίας και σημειώνουν ορισμένα κενά στη χρηματοδότηση της επιχειρηματικότητας.

Κενά στη χρηματοδότηση καινοτομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας

Τα venture capital funds, παρ' όλο που αναπτύχθηκαν σημαντικά τα τελευταία χρόνια, λειτουργούν με κανόνες που οδηγούν στη χρηματοδότηση ενός μικρού αριθμού ελληνικών επιχειρήσεων. Το τραπεζικό σύστημα χαρακτηριζεται από ένα τρόπο λειτουργίας που δεν ευνοεί την κεφαλαιακή ενίσχυση δημιουργικών και ανερχομένων επιχειρήσεων. Τα κρατικά προγράμματα επιχορηγήσεων (ΚΠΣ, ΕΣΠΑ, ΓΓΕΤ) έχουν μετεξελιχθεί σε γραφειοκρατικές διαδικασίες, που κατά κανόνα παρέχουν επιδοτήσεις σε εταιρείες χωρίς αξιολόγηση του δυναμισμού και των πραγματικών προοπτικών τους. Ορισμένα μέτρα που μπορούν να αντιστρέψουν τα φαινόμενα αυτά:

Δ1.Αξιολόγηση των προγραμμάτων ενίσχυσης επιχειρήσεων, ώστε να γίνει διόρθωση των φαινομένων χρηματοδότησης προβληματικών εταιρειών και αντιαναπτυξιακών δραστηριοτήτων, που υποβάλουν δήθεν σχέδια επενδύσεων σε καινοτομία.
Δ2.Πρόβλεψη δομών που θα παρέχουν χρηματοδοτική υποστήριξη σε ανερχόμενες επιχειρήσεις, που δεν καλύπτονται από το πλαίσιο των venture capital funds και τις πρακτικές του τραπεζικού συστήματος.
Δ3.Δέσμευση για συνεπή ροή της χρηματοδότησης καινοτομικών δραστηριοτήτων και νεανικής επιχειρηματικότητας.

Ποιος θα κάνει lobbying για τις καινοτομικές και νεανικές επιχειρήσεις;

Η κυβέρνηση δεν πιέζεται μόνο από την Ε.Ε. για να μειώσει το χρέος και το έλλειμμα. Δέχεται αφόρητες πιέσεις από ισχυρές ομάδες του δημόσιου τομέα για να αυξήσει τους διορισμούς και τις αμοιβές, να μειώσει το όρια ηλικίας των συντάξεων, κλπ...

Δεν υπάρχει κανένα οργανωμένο κέντρο, που να υποστηρίξει ότι η ανάπτυξη νεων επιχειρήσεων, και όχι ευκαιριακών επιδοτήσεων, είναι μονόδρομος για τη χώρα. Ποιος θα αυξήσει την απασχόληση, αν γνωρίζουμε τα στοιχεία που λένε ότι το ελληνικό δημόσιο είναι από τα 2-3 πολυπληθέστερα της Ε.Ε.; Ποιοι φορείς θα αποδώσουν φόρους; Ποιοι πόλοι θα αυξήσουν την παραγωγή; Ποιοι θα φέρουν νέες υπηρεσίες στην αγορά, ώστε να εκσυγχρονίσουν την ελληνική οικονομία;

Τα παραπάνω δεν είναι ωδή στον καπιταλισμό, ούτε "πάσα" στα υπερκέρδη των επιχειρήσεων... Όποιοι νοιάζονται για το μέλλον των παιδιών τους, γνωρίζουν πολύ καλά ποιες επιχειρήσεις παράγουν υπερβολικά κέρδη και ποιες λειτουργούν μέσα σε λογικό πλαίσιο, το οποίο είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη.

Η ιδιότυπη "αριστεροσύνη" που επικρατεί στην Ελλάδα ανάμεσα σε στρώματα που έχουν πολύ υψηλά εισοδήματα και, μάλιστα, πλημελώς φορολογούμενα, είναι απόρροια δεκαετιών λαϊκισμού, στον οποίο δυστυχώς προσέφυγε και η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση, δηλαδή, η παράταξη που υποτίθεται ότι θα προσέφερε ισορροπία στο πολιτικό σκηνικό, όσον αφορά την αντιμετώπιση των υπερβολών των συνδικάτων...

Ευτυχώς, τον τελευταίο καιρό έχουν αναπτυξει δραστηριότητα μια σειρά φορείς, που έχουν στόχο να συνδράμουν στην υποστήριξη νέων επιχειρήσεων. Ο Σύνδεσμος Νέων Επιχειρηματιών Young Leaders, o EΣΥΝΕ, το Open Coffee, η Jade Hellas είναι μερικοί από αυτούς, που ο καθένας έχει επιλέξει ένα δικό του χώρο, συγκεντρώνει μέλη, οργανώνει εκδηλώσεις, πιθανόν να υποβάλει εκθέσεις σε αρμοδίους (αν και τον τελευταίο χρόνο, οι αρμόδιοι δεν είχαν συγκέντρωση προσοχής, ώστε να υποδέχονται με την δέουσα διάθεση τέτοιου είδους αιτήματα).

Τα τελευταία χρόνια, η χώρα θεωρούσε ότι έκανε την υποχρέωση της απέναντι στην επιχειρηματικότητα μεσα από τις επιδοτήσεις του ΚΠΣ και του ΕΣΠΑ. Ακόμη και αυτοί που γνωρίζουν λίγο το θέμα, ξέρουν αρκετά παραδείγματα όπου οι επιχορηγήσεις ενίσχυσαν άλλα φαινόμενα και όχι τη δημιουργική επιχειρηματικότητα...

Όσοι εξακολουθούν να θεωρούν ότι η επιχειρηματικότητα είναι ο προθάλαμος του άπληστου καπιταλισμού, θα πρέπει να ενημερωθούν για την κοινωνική επιχειρηματικότητα, που εχει ανύπαρκτο ή διαφανές/περιορισμένο κέρδος και προσφέρει πολλά στην κοινωνία. Ήδη, ένα μεγάλο μέρος της αντίδρασης στις ανεπτυγμένες κοινωνίες κατά των αιτίων της οικονομικής κρίσης, εκφράζεται με ενίσχυση των τάσεων για κοινωνική επιχειρηματικότητα.

Ορισμένα από τα θέματα αυτά, θα αναπτυχθούν στο 1ο Smartbusiness Forum, όπου είστε προσκεκλημένοι... To ζήτημα του lobbying προϋποθέτει συγκέντρωση ευρύτερων δυνάμεων, ώστε να υπενθυμιστεί στην κυβέρνηση η αξία της δυναμικής επιχειρηματικότητας και η υποχρέωση της κοινωνίας να μην τα δώσει όλα στις πιέσεις των μη παραγωγικών ομάδων.

Νεανικές επιχειρήσεις στην Ισπανία και τα δικά μας

Οικονομίες όπως της Ισπανίας (και, πολύ περισσότερο, της Ελλάδας) έχουν περιορίσει τους πόρους και το ενδιαφέρον για την ανάπτυξη νεανικών και καινοτομικών επιχειρήσεων. Οι φούσκες των μετοχών (1999) και των ακινήτων (2008) «εξάτμισαν» πόρους και «δυσφήμισαν» την επιχειρηματικότητα στη νεολαία. Τα πανεπιστήμια γίνονται ολοένα και πιο αρτηριοσκληρωτικά και οι τράπεζες, αφού συμμετείχαν σε όλες τις «φούσκες», έχουν περιορίσει δραματικά όλα τα δάνεια.

Όπως θα συζητηθεί στο 1ο Smartbusiness Forum (6 Οκτωβρίου), αρκετοί νέοι -και όχι μόνον αυτοί- βλέπουν στην επιχειρηματικότητα, την καλύτερη ευκαιρία για τη ζωή τους και τη δουλειά τους. Η κρίση στην επιχειρηματικότητα , δημιουργεί νέες ευκαιρίες για εκείνους, που θα δουν την ίδρυση/λειτουργία μιας εταιρείας από μηδενική βάση.

Με την ευκαιρία ας δούμε ορισμένες πτυχές από τα συμβαίνοντα στην Ισπανία:

Even if the MAB takes off, financing is not the only thing holding back entrepreneurs. The Spanish are rather risk-averse. “If Bill Gates had lived in Spain, Microsoft would have never existed,” says Xavier Sala-i-Martin, an economist at Columbia University in New York. Many also blame a local culture of “el pelotazo”—seeking a fast buck rather than patiently building a business. Spain’s government is keen to encourage more innovative small companies by offering credit lines. Yet these are too focused on what Mr Nueno calls the “marginal entrepreneur”, or one-person outfits. To foster firms with more chance of becoming a Spanish Microsoft, incentives for venture capital and for investing on the MAB might help.

Increasing state spending on research and development is important, but just throwing money at scientists will not work. There need to be stronger links between businesses and universities. Companies also complain that the country’s education system places too much emphasis on rote learning rather than critical thinking. And the government could cut red tape. It takes 47 days to open a new business in Spain, compared with six days in America, according to the World Bank’s “Doing Business” survey. As many other countries have found, in nurturing infant companies, as with bringing up children, there are no easy answers.