Κερδοσκοπία με sms

Σε περίοδο κρίσης, οι καλόπιστοι ή αφελείς πολίτες είναι αντικείμενο "επίθεσης" από εταιρείες που "ψαρεύουν" μέσω κινητών τηλεφώνων. Η υπόθεση βρίσκεται μεταξύ ΕΕΤΤ και Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή (δείτε αυτό).

*photo via flickr*

Το Blackberry του Obama και η «βουτιά στην κοινή γνώμη»

Αν έχετε βαρεθεί να ακούτε για τον Obama, τότε να δώσετε προσοχή στο σημείο που λέει το κείμενο του Newsweek για τη «βουτιά στην κοινή γνώμη». Ήταν μια έκφραση του Abraham Linkoln, που είναι ο ήρωας του Obama. Όσο για το Blackberry, η δημοσιότητα λόγω Obama θα του δώσει ένα καλό πουσάρισμα, τώρα που προσπαθεί να κάνει αντεπίθεση στο iPhone (μεταξύ μας, περιμένω το Storm…).

Αλλά, αν μιλήσουμε για την «βουτιά στην κοινή γνώμη», τότε τα social media προσφέρουν στα μεγάλα brands (είτε είναι η Hewlett Packard, είτε είναι ο Obama) τη δυνατότητα να πάρουν μια γεύση για το τι λέει ο κοσμάκης, οι πελάτες, οι ψηφοφόροι. Χωρίς τη μεσολάβηση media, εταιρειών ερευνών κοινής γνώμης, mystery shopping, και άλλων «ενδιαμέσων» που ενίοτε χρησιμοποιούνται για να «μεταλλάξουν» την πραγματικότητα…

Α, να μην ξεχάσω να πω ότι αυτά σε κάποιο βαθμό ισχύουν και στην Ελλάδα. Για αρκετά μεγάλα brands (εταιρείες καταναλωτικών, εταιρείες που πάλαι ποτέ λέγονταν «κοινής ωφελείας», ισχυρά πολιτικά πρόσωπα). Αν είχε κατανοήσει τα παραπάνω ο Δημήτρης. Αβραμόπουλος, τότε θα είχε καταλάβει εδώ και μερικούς μήνες, ότι η αυξανόμενη δυσφορία στα social media για τον τομέα της περίθαλψης, θα σκέπαζε κάποια στιγμή το κλίμα ασυλίας που απολάμβανε στα παραδοσιακά media…

Ελλάδα: να γιατί έχουμε επτά φορές παραπάνω καταναλωτικές οργανώσεις

Το έχουμε σημειώσει και άλλες φορές, ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια απίστευτη πρωτιά: ενώ το καταναλωτικό κίνημα εμφανίζεται εξαιρετικά αδύναμο και ανοργάνωτο, η χώρα έχει πάνω από 70 αναγνωρισμένες καταναλωτικές οργανώσεις, ενώ στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν υφίστανται πάνω από δέκα.

Το δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» δίνει μια ερμηνεία, με βάση τα επιχειρήματα των ίδιων των οργανώσεων… Σε ένα δελτίο του Alter, ήταν προσκεκλημένος ένας πρόεδρος της «Ομοσπονδίας Καταναλωτών», που σε προηγούμενη φάση ήταν και πρόεδρος μιας «Οργάνωσης Δανειοληπτών». Ο διάλογος που έγινε με τον Νίκο Χατζηνικολάου, ήταν στο κλίμα που περιγράφει το δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας»…

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Υπολειτουργεί το 1520: ποια μάχη κατά της ακρίβειας;…

Ένας καταναλωτής που ένοιωσε ότι μια εταιρεία αύξησε υπερβολικά τις τιμές των εισιτηρίων πλοίων, επιχείρησε να επικοινωνήσει με την «γραμμή καταναλωτή» του υπουργείου Ανάπτυξης, το 1520. Προσπάθησε δύο φορές από 15 λεπτά την κάθε φορά και μετά παραιτήθηκε.

Η μάχη κατά της ακρίβειας και κατά της νοθείας στα προϊόντα, περνάει πρώτα απ’ όλα από τον ίδιο τον καταναλωτή. Αυτός πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες, γιατί είναι μέσα στην αγορά, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας… Το κράτος πρέπει να δώσει όπλα στον καταναλωτή, να πάρει την υπόθεση στα χέρια του και ένα από αυτά είναι η άμεση ενημέρωση των αρχών, π.χ. με την γραμμή 1520. Οι συναντήσεις του υπουργού με τις εταιρείες, έχουν πολύ μικρότερη αξία από την κινητοποίηση του καταναλωτή. Οι συναντήσεις των υπουργών γίνονται τώρα υπό πίεση, μετά 2-3 εβδομάδες είναι πιθανόν τα αποτελέσματά τους να έχουν ατονήσει..

Ένα δεύτερο μέτρο που θα ήταν καλό να πάρει η Πολιτεία, είναι να σταματήσει να εμπλέκεται στη λειτουργία των καταναλωτικών οργανώσεων, δηλαδή, να σταματήσει να τους δίνει επιδοτήσεις. Το αποτέλεσμα της σημερινής πολιτικής είναι, όπως έχω ξαναγράψει (εδώ), ότι στην μικρή Ελλάδα εμφανίζονται πάνω από 70 καταναλωτικές οργανώσεις, ενώ στη Γαλλία, τη Γερμανία, κλπ μετρούνται στο δάχτυλα των δύο χεριών. Γιατί δίνει επιδοτήσεις το κράτος; Όλοι σε αυτή τη χώρα ζούμε και γνωρίζουμε τι και γιατί...

Το αίτημα παραμένει: να βγει ο καταναλωτής μπροστά, όχι με τη μορφή ολοφυρόμενων ατόμων που κλαίνε στα «δελτία των 8 μ.μ.», αλλά με ευθύνη, π.χ. κάνοντας καταγγελίες σε επίσημες υπηρεσίες της Πολιτείας και συμμετέχοντας σε αξιόπιστες καταναλωτικές οργανώσεις (ευτυχώς, υπάρχου ορισμένες που φαίνεται ότι προσπαθούν για το καλύτερο).

Όσο για το 1520, το φαινόμενο είναι συνηθισμένο: πριν 3-4 χρόνια ο τότε γενικός γραμματέας καταναλωτή Θαν. Σκορδάς είχε επιχειρήσει να το αναβαθμίσει, αλλά φαίνεται ότι η επένδυση τελικά υπολείπεται της ανάγκης των καταναλωτών να υποβάλουν τα παράπονά τους. Αυτή είναι η μοίρα στην Ελλάδα των τηλεφωνικών γραμμών που αφορούν την συγκέντρωση παραπόνων πολιτών: ελλιπείς επενδύσεις υποδομών (πχ τηλεφωνικό κέντρο), ενώ από την άλλη τις χειρίζονται (συνήθως, όχι πάντα) δημόσιοι υπάλληλοι, που δεν έχουν τις προϋποθέσεις να συγκεντρώσουν με συνέπεια τα αιτήματα, παράπονα, καταγγελίες πολιτών...

Όσες συναντήσεις και φοβέρες να κάνει ο κ. Φώλιας, δεν θα έχουν το αποτέλεσμα που θα είχε ένα καλύτερο 1520 και μια ορθολογική αντιμετώπιση του ζητήματος των καταναλωτικών οργανώσεων.

(η φωτο είναι από το flickr.com)

Καταναλωτικές οργανώσεις και ο αναμενόμενος θρίαμβος των βυτιοφόρων...

Σύμφωνα με μια (αδημοσίευτη) έρευνα που είχαν κάνει συνεργάτες μου, στην Ελλάδα έχουμε πάνω από 50 καταναλωτικές οργανώσεις, όταν στη Γαλλία, τη Γερμανία, και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, είναι μονοψήφιες… Σε μια συνέντευξη του δημοσιογράφου Δημ. Μαρκόπουλου –που είχε δημοσιεύσει παλιότερα το knowhow.gr-, αναφερόταν ότι ένα από τα πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά στη χώρα μας, είναι ότι πολλές καταναλωτικές οργανώσεις λαμβάνουν επιδοτήσεις από το υπουργείο Ανάπτυξης, δηλαδή, το υπουργείο που κατά κανόνα πρέπει να έχουν στο «μικροσκόπιο».

Θα είχατε ακούσει παλαιότερα το επεισόδιο, όπου ο Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή είχε καταγγείλει μια «καταναλωτική οργάνωση», η οποία «μαγείρευε» στοιχεία. Επιπλέον θα έχετε προσωπική άποψη για ορισμένες από αυτές τις οργανώσεις, με βάση (και) τη δημόσια παρουσία εκπροσώπων τους σε τηλεοπτικές εκπομπές.

Ως καταναλωτής, έχω την αίσθηση και την πληροφόρηση ότι υπάρχουν ορισμένες καταναλωτικές οργανώσεις που «το παλεύουν», αλλά αγωνίζονται μέσα στο δύσκολο περιβάλλον των κρατικών επιδοτήσεων. Μέσα σε αυτό το κλίμα, δεν είναι καθόλου παράδοξο ότι όλη η Ελλάδα (και όχι μόνο η κυβέρνηση) κάνει τα στραβά μάτια, σε αυτά που αποκαλύφθηκαν για το βίο και την πολιτεία (και τα τεράστια έσοδα) των βυτιοφόρων…

Να μην τα βάζουμε, λοιπόν, μόνο με τα κόμματα ή με τον Α. Τσίπρα (που τις τελευταίες εβδομάδες δέχεται πάμπολλες επιθέσεις για πολλά που έχει κάνει, αλλά και αρκετά που μάλλον δεν έχει πράξει). Μπορούμε να γραφτούμε σε κάποια καταναλωτική οργάνωση ως απλά μέλη, να δώσουμε μια συνδρομή, να είμαστε επικριτικοί αν δούμε κάτι ανάρμοστο... Πάνω απ’ όλα, όμως, ας κάνουμε κάτι ως καταναλωτές, στο βενζινάδικο, το εστιατόριο, το super-market (γιατί, π.χ. το Α-Β Βασιλόπουλος έχει τόσα πολλά προϊόντα χωρίς τιμές;…). Για να υπάρχουν τόσα πολλά «κρυφά» μονοπώλια γύρω μας και τόσοι πολλοί κερδοσκόποι, δεν μπορεί να ευθύνεται μόνο ο πρωθυπουργός ή το body language του Γ. Παπανδρέου…

(η φωτο είναι από το flickr.com)