Έστω και αργά, μαζικές ηλεκτρονικές προμήθειες στα αναλώσιμα νοσοκομείων

Όλο το σύστημα των νοσοκομείων, με την ανοχή των ηγεσιών του Υπουργείου Υγείας, αντιστάθηκε ως τώρα στο αυτονόητο: στην κατάργηση των απευθείας προμηθειών, αλλά και των άλλων κόλπων, που οδηγούσαν σε τιμές 400% και 500% πάνω από τις λογικές τιμές των αναλωσίμων. Σε μια προηγούμενη ανάρτηση, αναφερόταν ότι ορισμένες σοβαρές φαρμακευτικές εταιρείες ζητούν επιμόνως τη μείωση των τιμών με τις οποίες προμηθεύονται τα ελληνικά νοσοκομεία.

Τώρα έρχεται η Τρόικα και μας επιβάλλει την προώθηση, με μαζικό τρόπο, ηλεκτρονικών προμηθειών γι' αυτή την κατηγορία των προμηθειών του συστήματος υγείας, η οποία έχει τζίρο πάνω από 2 δις το χρόνο και απ’ όπου μπορεί να εξοικονομηθεί πάνω από ένα δις ετησίως. Ήδη έχουν πέσει πάνω στο θέμα νομικοί, ειδικοί, γιατροί, υπηρεσιακοί, για να επιχειρηματολογήσουν ότι υπάρχουν νομικά κωλύματα, άρα δεν μπορούν να γίνουν ηλεκτρονικές προμήθειες.

Από την άλλη πλευρά, ίσως η πιο θετική δράση αυτής της κυβέρνησης, έχει σχέση με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και τη σχετική Ομάδα, που υποστηρίζει πολλά υπουργεία. Όπως φάνηκε και στην περίπτωση της Απογραφής, η Ομάδα αυτή είναι μια δράκα στελεχών με αστείους προϋπολογισμούς στη διάθεσή της, που δεν έχει πάντοτε τη συνεργασία των υπουργών ή των υπηρεσιών των υπουργείων. Ωστόσο, οι ανάγκες της χώρας είναι τέτοιες, που φουσκώνουν τα πανιά της Oμάδας κατά τρόπο που παράγει έργο, μέσα από αδυναμίες και ελλείμματα, αλλά πρόκειται για έργο που θα μείνει στη χώρα.

photos via flickr

Φαρμακευτικές ζητούν μείωση τιμών αναλωσίμων! LOL!!!

Θα ήταν απίστευτο αν δεν άκουγα την ίδια προσέγγιση από τρεις διαφορετικές, μεγάλες, διεθνείς, εκ προοιμίου (και για λόγους Sarbanes-Oxley) προσεκτικές φαρμακευτικές εταιρείες: επιδιώκουν να μειωθούν οι τιμές των αναλωσίμων που προμηθεύονται τα ελληνικά νοσοκομεία.


Μαγική εικόνα; Όποιος ακούσει τα επιχειρήματα, θα συμπεράνει πως όχι... Απλώς το ελληνικό σύστημα προμηθειών στο χώρο της υγείας είναι τόσο στρεβλό, ώστε ακόμα και τώρα που έχει συνειδητοποιηθεί το πόσο σπάταλο ήταν, αυτό αντιστέκεται. Αρνείται να προσαρμοσθεί, πρώτον επειδή δεν έχει τις δομές για να περάσει στη νέα φάση της 'αποδοχής της πραγματικότητας'. Δεύτερον, διότι γύρω από το σύστημα περίθαλψης, έχουν δομηθεί τόσο παράλογα και χρυσοπληρωμένα συμφέροντα, που επιδιώκουν να κάνουν τις τελευταίες μεγάλες αρπαχτές.

Η ερμηνεία


Γιατί λοιπόν η Επιτροπή Προμηθειών Υγείας κάνει διαγωνισμό βάζοντας ως πλαφόν περίπου το διπλάσιο από αυτό των τιμών της αγοράς; Για ποιο λόγο κάποιοι μυστήριοι έχουν ως αίτημα τη μείωση των τιμών; Επί πολλά χρόνια, η ελληνική αγορά αναλωσίμων, λειτουργούσε σαν τον ναρκομανή που αυξάνει τη δόση του, ώσπου η δόση φθάνει στο σημείο του παραλογισμού. Πριν κάποια χρόνια, το 'κόστος προώθησης' (βάλτε όποια λέξη σας αρέσει) των αναλωσίμων ήταν σε ένα επίπεδο, πιθανόν κάπως μεγαλύτερο από αυτό που είναι σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επειδή όμως δεν υπήρχαν κανόνες, το 'κόστος προώθησης' εκτινάχθηκε , χρόνο με το χρόνο, στα ύψη. Εμφανίσθηκαν στην αγορά μικρές και ευέλικτες εταιρείες διάθεσης αναλωσίμων, οι οποίες δεν είχαν δεσμεύσεις από τους κανόνες του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και ανέβαζαν συνεχώς το ποσοστό του 'κόστους προώθησης'. Το να βρεις 'μαύρα' ή να περάσεις φορολογικό έλεγχο ενώ έχεις διαθέσει πολλά 'μαύρα', δεν ήταν κανένα κατόρθωμα στην Ελλάδα του 2000-2010.

Με άλλα λόγια, οι 'νέες και ευέλικτες' εταιρείες κέρδιζαν ολοένα και περισσότερες προμήθειες, χάρη και στην απίστευτη νομοθετική ρύθμιση περί προμηθειών νοσοκομείων που έγινε για δύο μήνες το 2001 και διατηρήθηκε μέχρι πρόσφατα, παρά τις καταδίκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτά και με αυτά, τα αναλώσιμα έφθασαν να πληρώνονται από τα ελληνικά νοσοκομεία και τρεις και τέσσερις φορές πάνω απ’ ότι στην Ιταλία ή την Ισπανία. Και όλα κυλούσαν όμορφα, ώσπου η κατάρρευση του χρέους της χώρας έφερε στην επιφάνεια ότι δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να πληρώνει 10 δις το χρόνο για δαπάνες υγείας, ούτε αυτές να αυξάνονται κατά ένα δις το χρόνο.

Το Υπουργείο Υγείας θέλει βοήθεια...


Όλα όσα έχουν μεσολαβήσει από το σχηματισμό της κυβέρνησης του κ. Γ. Α. Παπανδρέου μέχρι σήμερα, αποδεικνύουν ότι παρόλο που πιθανόν να υπάρχουν ορισμένοι σοβαροί και ακέραιοι άνθρωποι στο υπουργείο υγείας, τελικά αυτό το υπουργείο δεν μπορεί να κόψει το γόρδιο δεσμό στις προμήθειες των νοσοκομείων. Κάνουν μεγάλους διαγωνισμούς με αναλώσιμα όπου ζητούν έναν μοναδικό προμηθευτή ανά είδος, με ταβάνι στις τιμές το οποίο είναι σχεδόν διπλάσιο από το μέσο όρο της ελληνικής αγοράς -και πολλαπλάσιο από τις τιμές Ιταλίας και Γαλλίας. (Είναι λογικό να βγάλουμε έξω τη Γερμανία, η οποία αγοράζει με αρκετά χαμηλές τιμές, ας πούμε ότι αυτό το επιτρέπει και η στατιστική).



Ένα δεύτερο θέμα είναι ότι ζητούν ένα μόνο μειοδότη ανά κατηγορία. Θα εξυπηρετούσε πολλές παραμέτρους αν οι διαγωνισμοί αναδείκνυαν 3 ή 4 προμηθευτές, μέσα από προκήρυξη που θα όριζε τις προδιαγραφές και το πλαίσιο. Στη συνέχεια, με βάση κανόνες και αλγόριθμους, κάποιοι από αυτούς τους τρεις, θα αναλάμβαναν το όλον ή μέρος της προμήθειας, με βάση προδιαγεγραμμένους και σαφείς κανόνες.



Σε όλη αυτή την υπόθεση, η υποψία είναι πως υπάρχει ένα βρώμικο μυστικό: με άλλοθι ότι το ελληνικό δημόσιο δεν πληρώνει αμέσως, οι υπεύθυνοι δέχονται να γίνονται διαγωνισμοί με κόστος αναλωσίμων διπλάσιο από αυτό της Ιταλίας. Το σκεπτικό αυτό δεν είναι μόνο επιπόλαιο. Αν το κράτος δεν πληρώνει αμέσως, ας επιβαρύνεται με τόκους με βάση το χρονοδιάγραμμα καθυστέρησης. Ποιος ευφυής υπολόγισε ότι η καθυστέρηση πρέπει να ισοφαρίζεται με διπλασιασμό του κόστους;



Βεβαίως, το σύστημα αυτό δεν είναι τόσο αφελές. Κάποιες καταβολές του 'κόστους προώθησης' γίνονται με βάση το ονομαστικό κόστος και μάλιστα προκαταβολικά... Άρα, η κατακύρωση διαγωνισμών με διπλάσιο κόστος αναλωσίμων απ’ ότι ισχύει στην Ιταλία, Γαλλία, δεν είναι μόνο κάποια κακοτεχνία ενός άρρωστου συστήματος...



(Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, πολιτικά στελέχη του Υπουργείου Υγείας, αναγνωρίζουν το πρόβλημα, αλλά εκμυστηρεύονται ότι δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί: τα πλαφόν τιμών και οι προδιαγραφές στην Ελλάδα μπαίνουν από επιτροπές και ειδικούς, που μπορεί να έχουν λόγους να συνεχιστεί η μέχρι πρότινος κατάσταση. Δεν τους απασχολεί ούτε το ΔΝΤ ούτε η κατάρρευση του συστήματος υγείας. Να δεχτούμε ότι ισχύει αυτή η ερμηνεία… Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, οφείλουν να βρουν τον τρόπο να βραχυκυκλώσουν αυτό το κύκλωμα).





Η δεξιά της κυβέρνησης και η αριστερά της...


Μπορούμε να δεχθούμε και την ερμηνεία ότι το υπουργείο υγείας δεν έχει παράδοση να λύνει αυτές τις εξισώσεις. Ένας άλλος τομέας της κυβέρνησης, αυτός που ασχολείται με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, έχει προωθήσει ορισμένα σχέδια που δίνουν λύσεις και 'καθαρίζουν' προβλήματα. Μέσα σε πολύ δύσκολο περιβάλλον, μέσα από (αναπόφευκτα) λάθη προωθεί βήμα-βήμα δράσεις που μπορεί να μας βγάλουν από το Μεσαίωνα. Να δούμε ορισμένες από τις κινήσεις, που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον παραλογισμό των διαγωνισμών για την προμήθεια αναλωσίμων νοσοκομείων σε υπερδιπλάσιες τιμές:



α) Ηλεκτρονικές προμήθειες: μπορεί η Ελλάδα να προχωρήσει πιο γρήγορα, για να έχουμε και εδώ τα οφέλη που έχουν δει στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Ασφαλώς το σύστημα των ηλεκτρονικών προμηθειών δεν είναι μια αυτόματη φόρμουλα. Έχει εμπόδια, δυσκολίες, ενώ αναμφίβολα σε κάποιους τομείς δημιουργεί μεγάλο ρίσκο ως προς την τελική ποιότητα του προμηθευόμενου υλικού. Η αντιμετώπιση όμως αυτών των ζητημάτων, απέχει πολύ από την -μέχρι πρόσφατα- αλλεργία του ελληνικού δημοσίου να αξιοποιήσει το σύστημα ηλεκτρονικών προμηθειών. Ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου το έχει θέσει υψηλά στις προτεραιότητες και παρά τα διάφορα εμπόδια, φαίνεται ότι προχωρά εξαιτίας της επιμονής της Ομάδας Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης...

(Νεώτερες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν νομικές δυσκολίες, ίσως και αξεπέραστα εμπόδια για την διεξαγωγή ηλεκτρονικών προμηθειών στο χώρο της υγείας. Επιχειρήθηκε πρόσφατα και σκόνταψε.. Αυτό είναι ένα μόνιμο πρόβλημα στις απόπειρες της σημερινής κυβέρνησης να κάνει μεταρρυθμίσεις: όταν το αποτολμά, πέφτει πάνω της όλο το βαθύ κράτος και η Βαβέλ των νόμων, προκειμένου να ακυρώσει το εγχείρημα. Η τύχη της χώρας όμως παίζεται στο κατά πόσον, η κυβέρνηση, υγιή στελέχη του πολιτικού συστήματος και όσοι στοιχηματίζουν στο μέλλον, θα επιμείνουν.



β) Οχι ανάθεση σε έναν μειοδότη, αλλά επιλογή 3-4 προμηθευτών που πληρούν τις προδιαγραφές. Είναι μια φιλοσοφία που προωθεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (πχ. δεν θα κάνει ποτέ διαγωνισμό για να επιλέξει το κράτος έναν ανάδοχο για την διαχείριση των αποδείξεων καταναλωτών, αλλά θα βγάλει ανοικτά πρότυπα, με βάση τα οποία θα προκριθούν 4-5 προμηθευτές που θα διαθέτουν σύστημα πιστοποιημένο για την επεξεργασία αποδείξεων).


γ) Πρόσωπα (πχ. Γεν Γραμματείς), που έχουν αρχές και αναγνωρισμένο επαγγελματικό status, κάτι που δεν τους επιτρέπει να γίνουν μέρος ενός άρρωστου συστήματος και πραγματοποιούν ορισμένα βήματα προς τα εμπρός, που στη σημερινή Ελλάδα μοιάζουν με μικρές επαναστάσεις. Δεν είναι ηρωισμός, αλλά μια στοιχειώδης αίσθηση της ευθύνης, ένα απόθεμα αισθητικής για μην γίνουν μέρος ενός δυσάρστου συστήματος.



Το όφελος δεν είναι μικρό… Αν θεωρηθεί ότι τα αναλώσιμα κοστίζουν περί τα 2 δις ευρώ το χρόνο, τότε το κέρδος από έναν στοιχειώδη εκσυγχρονισμό θα είναι εντυπωσιακό.


photos via flickr

Μια μεγάλη ευκαιρία για κάποια ελληνικά Media. Τι θα γίνει προς το 2012-13

Στην αρχή νόμισα ότι ήμουν άτυχος και έπεσα σε κακή συγκυρία. Τους τελευταίους 10 μήνες συγκέντρωσα μια σειρά άρθρα και αναλύσεις, που απαρτίζουν το πρώτο E-Book που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα και έχει θέμα «Πώς θα είναι το 2012 το marketing, τα media, η επικοινωνία». Μια δεύτερη σκέψη με οδήγησε στην πεποίθηση ότι όλο αυτό το υλικό βοηθάει να δούμε πώς θα είναι τα ελληνικά media το 2012-13. Με έσπρωξε στο συμπέρασμα ότι τα ελληνικά media, για την ακρίβεια κάποια από αυτά, θα έχουν μια δεύτερη ευκαιρία τα επόμενα τρία χρόνια... Ας δούμε γιατί...

Δύο μοντέλα: το διεθνές και το εγχώριο

Δύο μοντέλα δεν δουλεύουν πια για τα Media. Το πρώτο είναι το παγκόσμιο μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο τα Μέσα διέθεταν πληροφορίες, αλλά έβγαζαν το ψωμί τους από τις μικρές αγγελίες και τις διαφημίσεις. Το δεύτερο μοντέλο ήταν κυρίως ελληνικό και σύμφωνα με αυτό έβγαζαν έσοδα όχι από τη media-κη δραστηριότητά τους, αλλά από τη διαπλοκή τους με την πολιτική και την επιχειρηματική εξουσία.
Το πρώτο μοντέλο πνέει τα λοίσθια παγκοσμίως, το δεύτερο έχει χάσει -στην Ελλάδα του ΔΝΤ- την βασική αρχή λειτουργίας.
Η υπόθεση σε αυτό το σημείωμα είναι ότι λόγω των ραγδαίων εξελίξεων, η πληροφόρηση θα αποκτήσει στην Ελλάδα ξανά δύναμη. Θα αποκτήσει δύναμη, χωρίς όμως να επανακτήσει αξία, με την έννοια ότι τα έσοδα από διαφήμιση/πωλήσεις, στην εποχή του Internet, είναι -όπως φαίνεται παγκοσμίως- σπάνια σε θέση να καλύψουν το κόστος.
Η επανάκτηση δύναμης όμως θα δώσει μια νέα ευκαιρία σε λίγα media, τα οποία κατ' ανάγκην θα συνδυάζουν μια άλλη πλατφόρμα (τύπος, TV, radio) με την πλατφόρμα του Online/Mobile. Αν έχουν ισχυρή, ερευνητική πληροφόρηση, θα έχουν μια ευκαιρία να διαθέσουν και άλλες, διαφανείς και σχετικές υπηρεσίες, μέσω των οποίων θα είναι κερδοφόρα. Δεν θα είναι πολλά αυτά τα media. Η Ελλάδα του ΔΝΤ δεν θα μπορεί επουδενί να καλύψει τα κόστη άνω των 50 (!) ημερησίων εφημερίδων εθνικής κυκλοφορίας, που βγαίνουν στα περίπτερα τη δεκαετία 2000-2010.
Η τεκμηρίωση όλων των παραπάνω βρίσκεται στα 20 κεφάλαια του E-Book που είχα την επιμέλεια, με θέμα «Πώς θα είναι το 2012 το marketing, τα media, η επικοινωνία, τα social media».
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ;

Ήδη έχει αρχίσει μια τεράστια διαπάλη για την επίρριψη ευθυνών σε πολιτικούς, σε επιχειρηματίες, σε media, στον διεθνή παράγοντα (π.χ. Goldman Sacks). Η μετά ΔΝΤ Ελλάδα δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στο κόστος του πολιτικού συστήματος, όπως αυτό καταγράφηκε το 2006-2008. Ομοίως δεν θα είναι σε θέση να καλύπτει τα κέρδη των επιχειρήσεων της ιδίας περιόδου. Η πορεία για να επιτευχθεί ισορροπία σε χαμηλότερο σημείο. Κατά πάσα πιθανότητα, η υποβάθμιση του επιπέδου δεν θα επιτευχθεί μόνο μέσα από θεσμικές διαδικασίες, όπως είναι η δικαιοσύνη (για τιμωρία επίορκων πολιτικών) ή η Επιτροπή Ανταγωνισμού και το πτωχευτικό δίκαιο (για την αντιμετώπιση των εκτός νομίμων ορίων επιχειρήσεων). Η διαδικασία «αποχώρησης» θα διεξαχθεί σε αρκετό βαθμό μέσω καταγγελιών και «καταγγελιών», διαρροών και διεισδυτικών δημοσιογραφικών ερευνών.
Τα media δεν χρειάζονται μόνο ως πεδίο διεξαγωγής αυτής της διαμάχης. Θα είναι αναγκαία για την καταγραφή της εμφάνισης του νέου, των καινούργιων επιχειρήσεων που θα αναπτυχθούν χάρη στην καινοτομία, των νέων ελληνίδων/ελλήνων που θα κατακτούν κορυφές εκτός Ελλάδος, της συμβολής των νόμιμων και δημιουργικών οικονομικών μεταναστών, που μπορούν να αποτελέσουν μια από τις πηγές ανάκαμψης της Ελλάδας.
Ποιοι είναι αυτοί οι λίγοι από το χώρο των media που θα επωφεληθούν από αυτή την ευκαιρία;

Εκείνοι οι οποίοι, κατά βάσιν, θα συνδυάσουν τέσσερις κινήσεις:

1. Επένδυση στη δημοσιογραφία και στο περιεχόμενο: μάλλον δεν χρειάζεται τεκμηρίωση αυτή η υπόθεση.
2. Επένδυση στους νέους/νέες: τα ελληνικά media ακολούθησαν την αύξηση του μέσου όρου ηλικίας, όπως όλα τα φαινόμενα/θεσμοί που συνδέθηκαν με τη γενιά του Πολυτεχνείου. Η επιβίωση των media περνά μέσα από την στρατολόγηση (όχι απλώς πρόσληψη) νέων ανθρώπων, οι οποίοι θα μπουν με καθαρή ματιά, με τέλεια γνώση του Internet και χωρίς «βαρίδια» στη μάχη της πληροφόρησης.
3. Επένδυση στο Internet: εκπλήττομαι, εντυπωσιάζομαι, μένω άναυδος όταν μιλώ με μεγάλους ελληνικούς Ομίλους, σχετικά με την πολιτική τους στο online. Λόγω αυτών των συζητήσεων, έχω κατανοήσει πλήρως τα εμπόδια που έχουν, αλλά αυτό με οδηγεί στην υπόθεση ότι θα έχουν πολύ μεγάλα οφέλη οι πρώτοι 2-3 όμιλοι οι οποίοι θα επενδύσουν ουσιαστικά, με σχέδιο και αφιερώνοντας πραγματικά (πλην σχετικώς μικρά) κεφάλαια στην υπόθεση.
4. Επένδυση σε προσωπικότητες, στις νέες «υπογραφές»: τα αναγνωρίσιμα πρόσωπα από την τηλεόραση έχουν την αξία και την επιρροή τους, αλλά αυτό δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανάγκη για επαγγελματίες αφοσιωμένους στο Μέσον που διάλεξαν (τον Τύπο, το ραδιόφωνο, το διαδικτυακο κείμενο/βίντεο/φωτό)
Και πάλι παραπέμπω στο E-Book, που μάζεψα «φασούλι το φασούλι» λίγο πριν την κρίση και αποκτά άλλη διάσταση, μετά την κρίση.


ΤΡΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗ ΜΙΣΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ

Ένας πρακτικός κανόνας λέει ότι σε μια χώρα όπου έχουν μεγάλες δυσκολίες οι θεσμοί και το κράτος, σε αυτήν αποκτούν ευκαιρία τα media. Είναι χαρακτηριστική η παρακάτω εξιστόρηση από την Ελλάδα του 2010, την Ελλάδα της τρόικας και του ΔΝΤ.

Ένα πανικόβλητο μέλος της κυβέρνησης (στο χώρο της υγείας), ένας εξοργισμένος πολιτικός και ένας απελπισμένος επικεφαλής φαρμακευτικής εταιρείας με οδήγησαν στην πεποίθηση ότι το 2012 θα υπάρχουν πολύ δυναμικά ελληνικά media. Συνάντησα τον καθένα ξεχωριστά, μάλλον δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά και οι τρεις ήταν εκτός εαυτού για την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στο χώρο της περίθαλψης.
Ήταν μέχρι πρόσφατα μέρος του συστήματος και οι τρεις τους, ούτε αριστεριστές, μήτε αναρχικοί. Το σύστημα ξέφυγε, είναι πλέον εκτός κάθε ελέγχου και έχει οδηγήσει ακόμα και αυτούς τους τρεις σε κατάσταση να κάνουν καταγγελίες, με στοιχεία και ντοκουμέντα. Για να προστατεύσουν τα στοιχειώδη.
Λίγο- πολύ περιγράφουν την κατάσταση που φαίνεται σε παλαιότερη ανάρτηση 'Απίστευτη σπατάλη στην Υγεία, τι τρελό πάρτυ' . Οι καταγγελίες τους έχουν παύσει προ πολλού να εισακούονται από τη διοίκηση των αρμοδίων φορέων, που θα έπρεπε να κάνουν ελέγχους και να τιμωρούν τους επίορκους που καταληστεύουν τα λεφτά των ταμείων και εξαπατούν τους ασθενείς.
Το μέλος της κυβέρνησης αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση: «έχω βρει ένα καραμπινάτο σκάνδαλο. Οι υπηρεσίες που εποπτεύω μου λένε να το αφήσουμε... Η δικαιοσύνη έχει χρονοβόρες διαδικασίες. Κάποια άλλα μέλη της κυβέρνησης, μου απαντούν ότι δεν είναι ώρα τώρα να τα βάλουμε με αυτά τα κυκλώματα. Το μόνο που έχω να κάνω για να προστατεύσω τη δουλειά μου είναι να το δημοσιοποιήσω στα media».
Ο επικεφαλής της φαρμακευτικής ήταν μάλλον ειλικρινής... Δεν ισχυρίστηκε ότι έκανε προσκοπισμό. Από ένα σημείο και πέρα, παραδέχτηκε, το σύστημα ξέφυγε και μπήκαν στο χορό αντιπρόσωποι φαρμακευτικών προϊόντων, γιατί αυτοί μπορούν να κάνουν μανούβρες και κόλπα που είναι αδύνατον να παρακολουθήσουν μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Οι τελευταίες ελέγχονται και από τους κανόνες της Wall Street, κάτι που τις υποχρεώνει να είναι πολύ προσεκτικές στην αντιμετώπιση της διαφθοράς σε χώρες όπως η Ελλάδα. Όλα αυτά τα είχα διαπιστώσει πριν το μεγάλο μπαράζ δημοσιευμάτων της Κυριακής 23ης Μαΐου και πριν αρχίσουν να γίνονται γνωστές οι έντονες καταγγελίες του http://ermippos.blogspot.com/

Κάπου εδώ τελειώνει το story, που έχει σχέση με το τι γίνεται στις δαπάνες της Υγείας και στις χρεώσεις των νοσοκομείων. Τα υπόλοιπα τα γνωρίζει και η τελευταία οικογένεια που ζει σε αυτή τη χώρα, καθώς έχει περάσει από νοσοκομείο, ιατρεία ασφαλιστικών ταμείων κλπ.
Αυτό που προκύπτει είναι ότι μέσα σε αυτή την κρίση, η κοινωνία θα αναζητήσει ξανά ανεξάρτητες φωνές, οι οποίες θα δημοσιοποιούν στοιχεία και θέματα τα οποία αφορούν την κοινωνία. Αρκετά παραδοσιακά media είχαν γίνει και αυτά μέρος του γενικού παιγνιδιού. Κάποια από αυτά θα αντιληφθούν ότι είναι όρος επιβίωσης η αποτίναξη των συνθηκών με τις οποίες μπήκαν σε «χρυσό κλουβί».
Κάποια νέα media θα προκύψουν από τη διασταύρωση του Internet με την παραδοσιακή ερευνητική δημοσιογραφία. Ορισμένα άλλα, θα αποτελέσουν δυναμικές online φωνές οι οποίες θα ασχολούνται με εξειδικευμένα θέματα. Η βιωσιμότητα όλων αυτών είναι ένα μεγάλο θέμα. Ένας απλός κανόνας της ζωής και της αγοράς λέει ότι εφόσον η κοινωνία έχει ανάγκη αυτή την πληροφόρηση, τότε θα βρει τον τρόπο να καλύψει τα κόστη τους, χωρίς να επανέλθουμε στην εποχή όπου το 50-60% των εσόδων των ελληνικών media προερχόταν, εμμέσως ή αμέσως, από το κράτος.

Εταιρεία Μελέτης Μεταβολικών Νοσήματων: ένα τεστ για κλασσικά και online media

Μια ομάδα άξιων γιατρών και επιστημόνων της υγείας αποφασισε πριν λίγο καιρό, να ιδρύσει μια επιστημονική Εταιρεία για την παρακολούθηση των Μεταβολικών Νοσημάτων στην Ελλάδα (Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Ενδογενών Μεταβολικών Νοσημάτων).

Οι συνεργάτες μου και εγώ προσφερθηκαμε να συμβάλλουμε σε αυτή την ευγενή προσπάθεια. Η περίπτωση αυτή, στην οποία δεν έχουμε εμπλοκή με κάποιο ισχυρό, κερδοφόρο brand, αλλά με την πληροφορηση για την ίδρυση μιας επιστημονικης οργανωσης, επιτρέπει να καταγράψουμε ορισμένες παρατηρήσεις για το θέμα.

Η σκοπιά που έχει ενδιαφέρον είναι κατά πόσον τα media στην Ελλάδα σήμερα μπορουν να χειριστούν το ρόλο τους της πληροφόρησης του πολίτη για θέματα που έχουν αξία (για τον πολίτη).

Στη συνέντευξη τύπου, για την οποία είχε γίνει επαρκής προετοιμασία, η συμμετοχή δημοσιογράφων ήταν μικρή. Η δημοσιότητα που έδωσαν τα κλασσικά ΜME σε ένα τέτοιο θέμα ήταν επίσης μικρή. Το εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι η διαδικτυακή δημοσιότητα που παρήχθη χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια ήταν πολλαπλάσια.

Η υπόθεση αυτή δείχνει την πορεία των πραγμάτων. Τα ελληνικά κλασσικά media, είναι σε πιο δύσκολη θέση απ'ό,τι τα διεθνή παραδοσιακά ΜΜΕ, που και εκείνα πληττονται από το Internet και την αλλαγή του μοντέλου επικοινωνίας.Τα ελληνικά Μέσα μπαίνουν σε πιο δύσκολα νερά, γιατί έχει διαρρηχθεί σημαντικά η σχέση τους με τον αναγνώστη, τον ακροατή, τον τηλεθεατή. Είτε γιατί είναι πολύ περισσότερα απ' όσα σηκώνει η ελληνική αγορά, είτε επειδή διέγραψαν την τελευταία 10ετία μια τροχιά κόπωσης, είτε επειδή αφησαν να εξελιχθεί μια κρίση εμπιστοσύνης.

Τα κλασσικά media άλλων χωρών κάνουν προσπάθειες επιβράδυνσης της κρίσης, μέχρι να βρουν ένα μοντέλο αντιμετώπισης του Internet. Το 2009 είχαν καλά αποτελέσματα, χωρίς αυτό να αποτελεί κριτήριο για το μέλλον. Στην Ελλάδα η κατάσταση είναι διαφορετική...

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Το τελευταίο διάστημα έχουν πολλαπλασιασθεί οι κριτικές τοποθετήσεις, αλλά και οι επιθέσεις κατά γιατρών και επιστημόνων της υγείας, εξαιτίας του τεράστιου ελλείμματος -σε χρήμα και αξιοπιστία- του Συστήματος Περίθαλψης και της λεηλασίας των Ταμείων.

Η περίπτωση της σύστασης της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Ενδογενών Μεταβολικών Νοσημάτων μου έδωσε την ευκαιρία να διαπιστώσω ότι εξακολουθουν να υπάρχουν στο χώρο της Υγείας αφανείς, αλλά άξιοι και έγκυροι επιστήμονες. Από τις αρχές της δεκαετίας του '80, που παρακολουθώ αυτό το χώρο, είχα πάντα την τύχη να συναντώ επιστημονες που λειτουργούσαν με βάση αρχές και ας μην το ευνοούσε το περιβάλλον.

Τα τελευταία χρόνια, η παράλογη κούρσα που αύξανε το κόστος της Υγείας κατά 1 δισ. ευρώ κάθε χρόνο και το διπλασίασε σε μια 10ετια, πίεσε κι άλλο τους σοβαρούς επιστήμονες. Το ευχάριστο, όμως, είναι ότι δεν χάθηκαν μέσα στη ματαιότητα, αλλά αυτή η κατηγορία των λειτουργών της Υγείας αποτελεί έναν από τους λίγους λόγους που μας επιτρέπουν να πιστεύουμε ότι θα μπει μια κάποια τάξη σε ένα κρίσιμο για την κοινωνία χώρο.

*photo via flickr*

Ηλεκτρονική συνταγογράφηση: βήματα εμπρός, παρά τα "βαρίδια"

Ορισμένοι πόλοι μέσα στην κυβέρνηση επιχειρούν να προωθήσουν την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ως ένα από τα ελάχιστα μέτρα που μπορεί να βάλει φρένο στη λεηλασία των νοσοκομείων και των ασφαλιστικών ταμείων.

Οι προσπάθειες αυτές γίνονται, ενώ το έργο της μηχανογράφησης της Υγείας διεκδικεί αυτό της χειρότερης κατάληξης απόλα τα έργα πληροφορικής του Γ' ΚΠΣ: δαπάνες περί τα 30 εκατομμύρια ευρώ για έργα μηχανογράφησης του ΕΣΥ, που δεν πρόκειται ποτέ να λειτουργήσουν πάνω από το 20% όσων πλήρωσε ο Έλληνας φορολογούμενος. Η νέα απόπειρα να μπει μια στοιχειώδης, ψηφιακή τάξη στο χάος των δαπανών στην περίθαλψη έχει πιθανότητα επιτυχίας για τρείς λόγους:

1) Ξεκινά υπό το βάρος της πτώχευσης της χώρας. Οι υπερβολές και η ρεμούλα στην περίθαλψη, στα φάρμακα και στα ασφαλιστικά ταμεία, παίζουν πρωταρχικό ρόλο.
2) Το εγχείρημα εκκινεί από μια ομάδα συνεργατών του πρωθυπουργού, που δεν είναι επαγγελματίες του χώρου της υγείας.
3) Στο παιγνίδι έχουν μπει πολίτες, ασθενείς, φορολογούμενοι μέσα από τα social media, που ασκούν συνεχή κριτική στην Πολιτεία για την εξωφρενική κατάσταση που επικρατεί, στην οποία πλέον επικρατούν οι εξοργιστικές χρεώσεις, η διαφθορά και η αναποτελεσματικότητα.

Στο υπουργείο Υγείας έγινε πρόσφατα μια εκδήλωση με θέμα "Νέα Ψηφιακή Στρατηγική για την Υγεία", όπου ορισμένοι από τους παρευρισκόμενους διαπίστωσαν όλα τα παραπάνω θέματα.

Σχετικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση έχει ενδιαφέρον η τοποθέτηση ενός ειδικού, ο οποίος μεταξύ των άλλων σημειώνει τον παραλογισμό στην περίπτωση που προκριθεί η ιδέα του να σκανάρονται οι έντυπες συνταγές των γιατρών.

Αν η κυβέρνηση αποτύχει σε αυτό το εγχείρημα, τότε το Πρόγραμμα Σταθερότητας δεν έχει καμμιά τύχη, κάτι που θα έχει συνέπειες στη βιωσιμότητα της ίδιας της κυβέρνησης. Το στοίχημά της είναι να δείξει χαρακτήρα και να βάλει φρένο σε ένα μέρος του εκλογικού της κοινού και τους υποστηρικτές του μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα.

*photo via flickr*

Τι καταπληκτικό πάρτυ στα νοσοκομεία! Τι τρελή ρεμούλα!

Ο Νικόλας, που συναντησα χθες για άσχετη δουλειά, είχε όρεξη για εξομολογήσεις εκ βαθέων. Την ίδια μέρα που ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε ότι το διάστημα Γενάρη-Φλεβάρη ο ήδη τρελός προϋπολογισμός των νοσοκομείων αυξήθηκε κατά 10%, ο Νικόλας περιέγραφε με πολύ παραστατικό τρόπο τις απίθανες κομπίνες που γίνονται στο χώρο της υγείας.

Ιατρικοί επισκέπτες που έχουν μόνιμες, προνομιούχες θέσεις πάρκιγκ στα νοσοκομεία και φοράνε λευκές ιατρικές μπλούζες για να τσεκάρουν τους γιατρούς αν δίνουν το φάρμακο που συμφώνησαν. Κυνήγι στους διαδρόμους των νοσοκομείων, απο τους ιατρικούς επισκέπτες που κάνουν στενό μαρκάρισμα στους γιατρούς, για να σιγουρέψουν τη δική τους πραμάτεια. Οι ίδιοι ιατρικοί επισκέπτες, που μπαίνουν στους θαλάμους των ασθενών, τάχα ως γιατροί, για να δουν από πρώτο χέρι τι συμβαίνει και τι παραπάνω μπορούν να πλασάρουν. Ιατρικοί επισκεπτες που συνάπτουν ειδικές συμφωνίες με νοσοκόμες για να τσεκάρουν τους γιατρούς.

Ένα άλλο ωραίο στόρυ είναι τα ασθενοφόρα-μαϊμού, που κυκλοφορούν χωρίς άδεια, αλλά έχουν αφθονη πελατεία, καθώς οι "μαφίες" των νοσοκομείων τους στέλνουν απελπισμένους ασθενείς τη στιγμή που ψάχνουν με αγωνία ποιός θα τους μεταφέρει στο νοσοκομείο (το ΕΚΑΒ δεν απαντά στις κλήσεις).

Ferrari και τουρκικά χαλιά

Ο Νικόλας είχε όρεξη για διηγήσεις και θυμήθηκε τις ζάντες που αγόρασε παλιότερα ένας προμηθευτής του χώρου της υγείας σε Ferrari που ανήκε σε γιατρό νησιού του Ιονίου. Ο γιατρός εξαγριώθηκε γιατί οι ζάντες ήταν μόνο 4 και δεν υπήρξε πρόνοια για τη ρεζέρβα. Απίστευτες κινηματογραφικές σκηνές, που θυμίζουν την ταινία "M.A.S.H." ή το "Βαλκανιζατέρ", εξελίχθηκαν και με το διαμέρισμα, που ένας προμηθευτής ιατρικού υλικού είχε γεμίσει με τουρκικά χαλιά για να τα διαθέτει έναντι εξυπηρετήσεων.

ΕΟΦ χωρις διοίκηση, κόβει "συνέδρια"

Ο Νικόλας είπε πολλά για πράγματα, που είναι πασίγνωστα στο χώρο της Υγείας, αλλά εμείς οι υπόλοιποι ούτε καν τα φανταζόμαστε. Ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου (ΕΟΦ) δεν έχει ακόμα διοίκηση, αλλά κάποιοι έντιμοι λειτουργοί του προσπαθούν να βάλουν φρένο σε ένα απίστευτο πανηγύρι διαφθοράς. Τους τελευταίους μήνες, κατά το Νικόλα, ο ΕΟΦ δεν δίνει εγκριση για δήθεν ιατρικά συνέδρια, που στην ουσία ήταν μια συγκαλυμμένη μορφή δωροδοκίας από προμηθευτές ιατρικού υλικού. Οι ατσίδες έστηναν, στήνουν ακόμα, δήθεν ιατρικά συνέδρια προϋπολογισμού, π.χ., 100 χιλιάδων ευρώ, όπου το συνέδριο δεν γίνεται ποτέ, αλλά λειτουργεί ως μηχανισμός μεταφοράς των 100 χιλιάδων σε δωροδοκία στελεχών του χώρου της Υγείας.

Στην υπόθεση αυτή υπάρχει και ένα βρώμικο μυστικό: οι προμηθευτές ιατρικού υλικού βλέπουν ότι το πάρτυ δεν μπορεί να συνεχιστεί και γι' αυτό η αντίσταση του ΕΟΦ τους δίνει ένα καλό άλλοθι για να αντισταθούν κι αυτοί στις απαιτήσεις των "συνεργατών" τους εντός των νοσοκομείων. Το "κλίμα" γύρισε, επίσης, γιατί μια "παλιά καραβάνα" του ακαδημαϊκού κόσμου, θεράπων ιατρός πολλών επωνύμων, που ήταν "αϊτός" σε αυτά τα κόλπα, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ή, τέλος πάντων, οι "χορηγοί"-προμηθευτές θέλουν να απαλλαγούν από τις πατέντες του. Σε αυτό το σημείο, ο Νικόλας έδωσε την πληροφορία ότι υπάρχουν καθηγητές που κάνουν αλλαγη στην ταυτότητά τους, ώστε να θεωρούνται μικρότεροι στην ηλικία, να μην βγαίνουν στην σύνταξη και να μένουν στο "παιγνίδι". Ανθρωποι, δηλαδή, που έχουν δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη και έχουν την ευθύνη της εκπαίδευσης των νέων γενεών αυτής της χώρας.

Ο Μίμης δίνει στοιχεία, ποιος τα θέλει;

Φίλος γιατρός με ψάχνει περίπου μια φορά το μήνα, να μου πει ότι έχει στοιχεία για την παράνοια των συνταγογραφήσεων που γίνονται στην περιοχή του. Διαθέτει ονόματα και διευθύνσεις. Πριν μερικά χρόνια τα είχε στείλει σε έναν υπουργό Υγείας, που δεν τα διάβασε ποτέ. Ο Μίμης, με ρομαντισμό, συνεχίζει να ψάχνει κάποιον αρμόδιο να του δώσει τα στοιχεία.

Δεν έχει έννοια να γίνουμε καταδότες, εφόσον η Πολιτεία δεν βρει τους θεσμικούς τρόπους για να ελέγξει το φαινόμενο ή εφόσον η ελληνική κοινωνία δεν έχει τους αυτοματισμούς και τις αντιστάσεις, ώστε να μην είναι συμμέτοχη σε αυτό το απίθανο πάρτυ, που έφερε (μαζί με 2-3 άλλες αιτίες) τα ασφαλιστικά ταμεία στη σημερινή κατάσταση και την Αφροδίτη της Μήλου στο εξώφυλλο του Focus.

Η πιο ψύχραιμη αντίδραση σε όλα αυτά, έκρινα ότι ήταν να κάνουμε μια συμφωνια με το Νικόλα, να συνεχίσει τις διηγήσεις του για τη συγγραφή ενός βιβλίου. Θα γίνει σίγουρα best seller, αφού στις σελίδες του θα περιγράφονται επινοητικές κομπίνες, ευφάνταστοι ατσίδες, ωραία κολπα... Και, μέσα σε όλα αυτά, η Διεθνής Διαφάνεια παρουσιάζει σήμερα τα αποτελέσματα της έρευνας για το 2009 για τη διαφθορά στην Ελλάδα. Φαντάζεται κανείς ότι, για άλλη μια χρονιά, δεν θα... διαπρέψουμε;...

*photo via flickr*

"Τρελλάθηκε" ο κλινικαρχης όταν είδε τα κόλπα

Ιδιώτης που αγόρασε μια κλινική, τράβαγε τα μαλλιά του μετά από ένα χρόνο θητείας στο τιμόνι της κλινικής αυτής. Επιχείρησε να βαλει τάξη στις προμήθειες, όπως και να μην γίνεται παράνομη διαρροή εσόδων στις τσέπες υπαλλήλων του. Μετά από ένα χρόνο προσπάθειας εξορθολογισμού, τα έσοδα έπεσαν κατά 10%. Οι έλεγχοι έφεραν την εκτίμηση ότι κάποια στελέχη της κλινικής είχαν ετήσια έσοδα εκατομμυρίων από εισροή "μαύρου" χρήματος που έπαιρναν από ασθενείς, "πίσω από την πλάτη" της κλινικής.

Μεταξύ των άλλων, ανακάλυψε και το εξής: ένα ιατρικό εξάρτημα που στις ΗΠΑ κοστίζει 1.500 $, στην Ελλάδα χρεώνεται στο ΙΚΑ 4.000 ευρώ. Μάλιστα...

Το "κύκλωμα" της περίθαλψης είναι τόσο "άρρωστο", ώστε ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα αποτελούν καθεστώς ορισμένες πρακτικές που κλέβουν το κράτος, το φορολογούμενο και τον ασθενή. Αν η κυβέρνηση, στο πλαίσιο του φορολογικού νόμου και του ελέγχου των δαπανών των νοσοκομείων/ταμείων, δεν πάρει δραστικά μέτρα για τον κλάδο αυτό, τότε το κόστος για την ίδια την κυβέρνηση θα είναι υψηλό.

Οι περισσότεροι Έλληνες γνωρίζουμε τι γίνεται στα νοσοκομεία και στον τομέα υγείας των ταμείων. Οι λιγότεροι, γνωρίζουμε ότι αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο υπάρχει φοβερή αντίσταση, όσον αφορά στην εγκατάσταση στα νοσοκομεία του μηχανογραφικού συστήματος, που έχει κοστίσει στον Έλληνα φορολογούμενο 30 εκατομμύρια ευρώ, αλλά παραμένει εκτός λειτουργίας.

Το σημείωμα αυτό είναι το Νο. 3 που κατατίθεται στην ηλεκτρονική διαβούλευση που κάνει το Υπουργείο Οικονομίας ενόψει του νέου φορολογικού νόμου.

*photo via flickr*

Περικοπές σπατάλης νοσοκομείων και άλλα αναμενόμενα μέτρα...

Θα έχετε ακούσει πολλά για τα μέτρα που εξηγγειλε ο Πρωθυπουργός... Σχετικά με τις περικοπές της σπατάλης (και της διαφθοράς) στα νοσοκομεία, έχουν γραφτεί αρκετές αναρτήσεις σε αυτό εδώ το ιστολόγιο, εδώ, εδώ και εδώ...

H αντίσταση στην λειτουργία ενός συστήματος μηχανογράφησης δεν προερχόταν μόνο από τους υπουργούς της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Πράγματι, ο Δημητρης Αβραμόπουλος και το επιτελείο του, όπως έλεγαν άλλοι υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή, ήταν οι ενσυνείδητοι "νεκροθάφτες" μιας επένδυσης που έχει κοστίσει στον φορολογούμενο πάνω από 35-40 εκατομμύρια ευρώ.

Μπροστάρηδες, όμως, στην ακύρωση κάθε μηχανογράφησης στα νοσοκομεία, ήταν και παραμένουν στρώματα και επαγγελματίες που δουλεύουν μέσα στα νοσοκομεία και προμηθευτές που συνεργάζονται. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η στάση τους μπορεί να αποδοθεί στη συμπάθεια προς τη ΝΔ. Πιθανόν οι περισσότεροι να ψηφίζουν άλλα κόμματα, αυτό θα έλεγε και η στατιστική.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε ποιο θα είναι το συγκεκριμένο πλάνο, για τον έλεγχο αυτών των εστιών σπατάλης και διαφθοράς...

*photo via flickr*

Μηχανογράφηση ίσον 3 εκατομμύρια ευρώ διαφορά στα φάρμακα!

Όπως έχει σημειωθεί κατ’ επανάληψη σε αυτό το ιστολόγιο, ο Έλληνας φορολογούμενος έχει πληρώσει πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ για τη μηχανογράφηση των νοσοκομείων, αλλά δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτε. Η πιθανότητα να σωθεί η παράσταση, λένε οι γνωρίζοντες, είναι πολύ μικρή. Μια απάντηση γιατί συμβαίνουν αυτά μπορεί να δοθεί από το εξής περιστατικό: σε ένα νοσοκομείο που εγκαταστάθηκε το σύστημα, διαπιστώθηκε ότι η καταγεγραμμένη κατανάλωση φαρμάκων ήταν κατά 3 εκατομμύρια ευρώ μικρότερη από αυτή που έλεγαν τα τεφτέρια του φαρμακείου του νοσοκομείου…

Οι ρεαλιστές μπορούν να ελπίζουν ότι η κυβέρνηση θα υλοποιήσει τα σχέδιά της για ηλεκτρονική διακυβέρνηση και θα επιβάλει (ναι, «επιβάλει», σε αυτό το θέμα δεν χωράει διαβούλευση) μηχανογράφηση των νοσοκομείων. Οι οραματιστές και οι «κινηματικοί» μπορούν να ελπίζουν ότι θα μπουν οι πολίτες στο «παιχνίδι» των νοσοκομείων και θα ασκήσουν κριτική και πίεση μέσα από την online φωνή τους και τα social media. Σε άλλες χώρες το κάνουν. Σε ορισμένα νοσοκομεία, πάντα στην αλλοδαπή, σκέπτονται να βάλουν τα online «ραντάρ» μέσα στο χώρο τους…

*photo via flickr*

Του… Αβραμόπουλου θα γίνει με τη γρίπη, σε διάλυση τα νοσοκομεία

Επισκέφτηκα πριν λίγες μέρες επαρχιακό νοσοκομείο και σοκαρίστηκα από την τριτοκοσμική κατάσταση. Οι περισσότεροι επισκέπτες των εξωτερικών ιατρείων ήταν αλλοδαποί τουρίστες, που ασφαλώς θα μεταφέρουν στις χώρες τους τις «εντυπώσεις» τους. Δεν συνηθίζω να κάνω επιθέσεις σε πρόσωπα της πολιτικής, αλλά στην περίπτωση αυτή μεταφέρω και την (ιδιωτική) απόγνωση δύο τουλάχιστον υπουργών της σημερινής κυβέρνησης, που τους έχω δει να μιλούν για τη διάλυση των νοσοκομείων και την αδιαφορία του Δ. Αβραμόπουλου.

Ο υπουργός Υγείας είναι αδιάφορος για τον τομέα που εποπτεύει, απλώς ενδιαφέρεται για 2-3 συγκεκριμένα θέματα εικόνας και budget, που διαχειρίζεται στενός του συνεργάτης. Τα media και οι πολιτικοί είναι πάρα πολύ ευγενικοί στην κριτική τους. Ορισμένες έρευνες κοινής γνώμης εμφανίζονται απλόχερα κολακευτικές για τον άνθρωπο, που λέει πολλά και δεν κάνει τίποτε.

Στην περίπτωση της γρίπης, αμόλησε τους ανέμους της κινδυνολογίας, προκειμένου να επωφεληθεί και τώρα θα προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα: τα νοσοκομεία, που τα άφησε να διαλυθούν μέσα στην ανοργανωσιά και τη διαφθορά, είναι πολύ δύσκολο να κάνουν τα στοιχειώδη, όπως φάνηκε ήδη σε τρεις περιπτώσεις. «Ύποπτοι» ασθενείς επισκέπτονται τα νοσοκομεία και αυτά αδυνατούν να κάνουν σωστά τις εξετάσεις.

Η αβρότητα που επικρατεί στην πολιτική και την κοινωνική ζωή της χώρας, στην περίπτωση του Δ. Αβραμόπουλου έχει πολύ μεγάλο κόστος. Για τη γρίπη θα συστήσει 10 επιτροπές, για να μην μείνει κάποιος καθηγητής που θα γκρινιάζει, αλλά τα νοσοκομεία της Τρίπολης, της Κέρκυρας, της Μυτιλήνης κλπ θα μείνουν με κάποια χαρτιά που τα λένε «σχέδιο». Χαρτιά που έγιναν για να διαρρεύσουν στα Μέσα. Στο τέλος-τέλος ο ίδιος ο Αβραμόπουλος έχει μικρότερη ευθύνη από όλους εμάς τους υπόλοιπους που τον χαϊδεύουμε, από υστεροβουλία, συνενοχή, οκνηρία ή ωχαδερφισμό.

Στην περίπτωση της γρίπης, το τίμημα αυτών των «αρετών» θα είναι μεγάλο. Όχι τόσο από την έκταση της πανδημίας, που πιθανόν να είναι μικρότερη απ’ όσο διαδίδουν οι κινδυνολόγοι, αλλά από την ανικανότητα διαχείρισης στοιχειωδώς σύνθετων καταστάσεων, που βρέθηκαν στα χέρια ανίκανων, υστερόβουλων ή διεφθαρμένων. Υπάρχουν ευσυνείδητοι γιατροί και νοσηλευτές, και είναι και αρκετοί... Όσο και να παλέψουν, όμως, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα εγκληματικά λάθη και τις μεθοδευμένες παραλείψεις κάποιων «ηγεσιών».

Μηχανογράφηση υγείας και διαφθορά

Μπροστά στο ζόρι του ελλείμματος του προϋπολογισμού, ο υπουργός Υγείας μίλησε χθες για περικοπές κόστους στα νοσοκομεία και μείωση της σπατάλης. Με μια σειρά αναρτήσεις (εδώ, εδώ και εδώ), αυτό το ιστολόγιο είχε επισημάνει ότι υπουργοί της σημερινής κυβέρνησης δήλωσαν κατ’ επανάληψη την ανησυχία τους, γιατί το υπουργείο Υγείας υπό την ηγεσία του κ. Δ. Αβραμόπουλου είναι τόσο αρνητικό στην προώθηση έργων μηχανογράφησης νοσοκομείων, που έχουν ήδη ανατεθεί.

«Μου κοστίζει 300 ευρώ το τάδε υλικό και το πουλάω στα νοσοκομεία 3.000 ευρώ», έλεγε με υπερηφάνεια σε παρέα προμηθευτής ελληνικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Αυτή είναι η πραγματικότητα, γι’ αυτό το λόγο η μηχανογράφηση σχεδιάζεται από το 1995, αλλά δεν έχει εφαρμοσθεί ούτε κατά 1%, έστω και αν έχουν δαπανηθεί πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ.

*photo via flickr*

Η τραγωδία του να μην είσαι mainstream στην Ελλάδα: δύο λόγια για τον αυτισμό

Δεν μ’ αρέσει να γκρινιάζω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα βλέπω ρόδινες καταστάσεις εκεί που συνέλληνες (και εγώ μαζί τους) καταστρέφουμε τα δικαιώματα και το περιβάλλον των παιδιών μας.

Για να το πάρω θετικά, νοιώθω μια ικανοποίηση στο ότι είπα τη γνώμη και βοηθάω με το επιτελείο μου μια συνεργάτιδα, που θέλει να αφιερώσει χρόνο και ενέργεια στα θέματα του αυτισμού. Η Μαρία δεν χρειάστηκε πολύ για να πειστεί ότι η διάθεσή της να κάνει κάτι γι’ αυτό το χώρο, που την ενδιαφέρει (και) οικογενειακά, δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια έντυπη έκδοση.

Κι εκείνη κι εγώ ήμασταν παιδιά του τυπωμένου χαρτιού, που έχει μεράκι και μυσταγωγία. Ωστόσο, καμία υπόθεση. πλέον, δεν μπορεί να κινηθεί ερήμην του Internet και των conversational media.

Ιδού το blog που ξεκίνησε, το οποίο λογικά θα μετεξελιχθεί σε κάτι πιο σύνθετο και πολυεπίπεδο, ώστε να ανταποκριθεί στις τόσες πολλές ερωτήσεις και αγωνίες Ελλήνων που τους απασχολεί το θέμα του αυτισμού.

Σε αυτή τη συζήτηση για τα θέματα του αυτισμού, επιβεβαίωσα αυτά που έχω δει και έχω ζήσει για μια σειρά υποθέσεις στη χώρα μας: όποιος δεν είναι mainstream στην Ελλάδα, την έχει πατήσει άγρια. Η κοινωνία, για να μην τα βάζουμε μόνο με το κράτος, δεν λαμβάνει πρόνοια για τους πολίτες, που είναι κάτι διαφορετικό από εμάς τους «υγιείς», τους «τυχερούς».

Η άγρια καταπάτηση του περιβάλλοντος, η κλοπή των δημοσίων αγαθών και τα απίστευτα ποσοστά φοροδιαφυγής, όλα αυτά γίνονται με την συνενοχή αυτών που (οφείλουν να) «φυλάσσουν» τους νόμους, προκειμένου οι έχοντες να αποκτήσουν (αποκτήσουμε) περισσότερα, εις βάρος των μη εχόντων.

Το άτομο που έχει κάποια αναπηρία, ο άτυχος που θα περάσει την πόρτα της φυλακής, ο ασθενής που θα πάει σε ένα νοσοκομείο, ο «ιδιόμορφος» που έχει κάποια ιδιαίτερη επιλογή, όλοι αυτοί. εκτός από τις διακρίσεις, δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες, συνδρομή και υποστήριξη που έχουν τα αντίστοιχα άτομα σε άλλες «όμοιες» χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το πελατειακό κράτος και ο χωρίς αρχές ανταγωνισμός ανάμεσα στους πολίτες έχει πριονίσει επί χρόνια κάθε έννοια αλληλεγγύης προς αυτούς που δεν είναι mainstream. Αυτό ισχύει και για τα άτομα με αυτισμό: το κράτος και η Πολιτεία δεν θέλουν να γνωρίζουν, αρνούνται να παράσχουν τα στοιχειώδη. Η κρίση κάνει αυτή τη συζήτηση πολυτέλεια, αλλά οι επιπτώσεις που σκάνε γύρω μας, δεν μας επιτρέπουν να τα αγνοήσουμε.

Λυπάμαι, που για μια ακόμα φορά, θα πω κάτι και για κάποιους επαγγελματίες «εκπροσώπους», που κάνουν αυτά τα θέματα ακόμα πιο επίπονα. Οι «εκπρόσωποι» αυτοί έχουν γίνει γνήσια τέκνα του πελατειακού κράτους, διαμεσολαβούν για να αποκτήσουν εξουσία μέσα από την διαιώνιση των προβλημάτων.

Το Internet και τα social media, προσφέρουν μια ενδιαφέρουσα δυνατότητα, για να κάνουν ζωντανά communities συνέλληνες (και μετανάστες) που έχουν κάποιο κοινό ζήτημα, ώστε να διεκδικήσουν δικαιώματα και υποστήριξη, χωρίς πολλά στρώματα «διαμεσολαβητών». Αυτή είναι η θετική πλευρά. Από το λίγο που ασχολήθηκα, κατάλαβα ότι δεν είναι μια απλή δυνατότητα. Είναι μια ευκαιρία, που μπορεί να αλλάξει αρκετά, αφού μπορεί να τρίξει τα δόντια σε όσους «ασχολούνται» με τα προβλήματα για να αυξήσουν τα προνόμιά τους.

*photo via flickr*

Υπηρεσίες υγείας πνιγμένες στη χαρτούρα και στο «χαρτί»…

Δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα, απλώς στην Ελλάδα συνδυάζεται με πολύ υψηλό κόστος και με διαφθορά. Η μηχανογράφηση των υπηρεσιών υγείας, θα δώσει δύναμη στους πολίτες και θα ενισχύσει τη διαφάνεια.

Το e-healthgr.com το μεταφέρει με ένα βίντεο που έχει και καταπληκτική μουσική…

Το ανέκδοτο με τη μηχανογράφηση της Υγείας

Τα στοιχεία για την εξέλιξη των έργων μηχανογράφησης της Υγείας παραμένουν από γκρίζα έως μαύρα. Η χώρα –δηλαδή, οι Έλληνες πολίτες- επενδύουν περί τα 40 εκατομμύρια ευρώ και δεν λειτουργεί τίποτε, ενώ θα έπρεπε ήδη να δίνουν υπηρεσίες στους ασθενείς.

Πολλά νοσοκομεία αντιδρούν στην εγκατάσταση των συστημάτων, κάτι που διαιωνίζει την μη καταγραφή των προμηθειών φαρμάκων, κλπ. Το υπουργείο Υγείας είναι απών από την υπόθεση. Η μετονομασία των ΠΕΣΥΠ σε ΔΥΠΕΠ οδήγησε σε οργανωτικές αλλαγές, με ορισμένα στοιχεία από χάος.

Τα στελέχη των νοσοκομείων που είχαν αναλάβει ευθύνες διασκορπίστηκαν ανά την Ελλάδα. Δεν υπάρχουν ομάδες για παραλαβή των συστημάτων, που -να επαναλάβουμε- κοστίζουν περί τα 40 εκατομμύριο ευρώ.

Νοσοκομειακοί κάνουν κριτική στις εταιρείες για την ποιότητα της δουλειάς, κάποιες εταιρείες σημειώνουν ότι δεν έχουν συνομιλητές στα νοσοκομεία και στο υπουργείο για να παραδώσουν τα έργα.

*photo via flickr*

Ο γιατρός του μέλλοντος, μέσω… Facebook

Όσο περισσότερο καθυστερεί το ελληνικό σύστημα υγείας να φύγει από το τέλμα, τόσο πιο πολύ θα ξεπερνιέται από τις εξελίξεις. Τις τεχνολογικές, που εκφράζουν κοινωνικά αιτήματα. Δύο παραπομπές δείχνουν πού πάει το πράγμα: η πρώτη περιγράφει τα χαρακτηριστικά του «γιατρού του μέλλοντος», ενώ η δεύτερη αναφέρεται στις εξελίξεις της αποκαλούμενης «ψηφιακής ιατρικής»…

*photo via flickr*

Οι υπηρεσίες υγείας «πιέζονται» να αξιοποιήσουν το Διαδίκτυο και την Πληροφορική

Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι μεσαιωνική και έχει καταγραφεί σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Διεθνώς, οι αναλυτές αναφέρουν ότι ο συνδυασμός βιολογίας και engineering, θα μετατρέψει τις υπηρεσίες υγείας, σε ένα κλάδο της πληροφορίας, με καταλύτη και το Internet.

Κάποιοι μιλάνε και για το Health 2.0, όπου στην ουσία οι ασθενείς και οι πολίτες θα αναλάβουν δράση για να πάρουν ένα μέρος της εξουσίας, που μέχρι τώρα την έχουν συγκεντρώσει όλη οι γιατροί και τα γραφειοκρατικά συστήματα υγείας.

*photo via flickr*

Υπηρεσίες Υγείας στην εποχή του Internet, μερος III

Έχει γραφτεί πολλές φορές σε αυτό το ιστολόγιο, η μεσαιωνική κατάσταση των υπηρεσιών υγείας, σε μια εποχή όπου η εξάπλωση του Internet επιτρέπει στον πολίτη να παρέμβει ως καταναλωτής.

Σε συνέχεια του διαδικτυακού «πινγκ-πονγκ» που έχουμε ανοίξει με τον πολύ ορεξάτο (ζει στη Θεσσαλονίκη, γαρ!) Ginko, παραπέμπω στη νέα του ανάρτηση, που είναι μια ανάλυση για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στον πολύπαθο αυτό χώρο και στις δυνατότητες παρέμβασης του πολίτη (που τώρα υφίσταται τα διαλυμένα νοσοκομεία ή το πολύ μεγάλο κόστος των ιδιωτικών υπηρεσιών, αμφίβολης ποιότητας).

Άτομα με αναπηρία, η ευκαιρία του Διαδικτύου

Αυτό το blog δεν θα υπήρχε, αν δεν ήταν αποδέκτης της γενναιοδωρίας αυτών που το παρακολουθούν. Ο φίλος Ginko, με τροφοδοτεί με καλές προσπάθειες στον τομέα της υγείας και των Κοινωνικών Υπηρεσιών (πού θυμήθηκα αυτό τον παλιομοδίτικο όρο). Η υπόδειξη του Ginko αξίζει, γιατί αφορά τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Με την άκρη του ματιού μου παρακολουθώ αυτό το χώρο περίπου από το 1983… Στην Ελλάδα του πελατειακού κράτους, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πώς θέματα των ατόμων με ειδικές ανάγκες, γίνονται «φιλέτο» στις μασέλες του πελατειακού κράτους, με την «συνδρομή» και σχετικών διαμεσολαβητών.

Το Internet και τα social media, μπορούν να βοηθήσουν, ώστε να αποκτήσουν τη δική τους φωνή μια σειρά ΑΜΕΑ, μειώνοντας την ανάγκη «υποστήριξης» από πολιτικούς και «εκπροσώπησης» από επαγγελματίες... Ο λόγος στον Ginko:

«…είναι παράληψη να μην αναφερθεί η κοινότητα του disabled.gr. Ένα ακόμα καλό παράδειγμα Ελληνικού, περίπου, “Health 2.0”, (αυτό μάλλον είναι και το πρώτο δείγμα στον Ελληνικό χώρο τέτοιων υπηρεσιών).

Το περίπου το αναφέρω γιατί, όπως και στο sugarfree, έχω την αίσθηση ότι αμιγείς Health 2.0 υπηρεσίες είναι profile based και όχι τόσο center based (δεν υπάρχει μια κεντρική δομή, π.χ., το forum, όσο κόμβοι, π.χ., τα profiles στο facebook, στο twitter, με ανεξάρτητη υπόσταση και δραστηριότητα, που μπορούν και αλληλοπλέκονται και να σχηματίζουν μεγαλύτερες δομές). Το παραπάνω βέβαια μεταξύ τυριού και αχλαδιού.

Δε το συζητώ, πάντως, ότι αυτές οι κοινότητες παράγουν έργο και μακάρι να πολλαπλασιαστούν! :)».

*photo via flickr*

Υπηρεσίες υγείας και η δύναμη των ασθενών & πολιτών

Το ελληνικό σύστημα υγείας έχει «ξεφύγει». Μόνο αν οργανωθούν οι πολίτες και οι ασθενείς και πιέσουν το σύστημα πολιτικών/γιατρών/εταιρειών, υπάρχει κάποια πιθανότητα να σπάσει ο σημερινός φαύλος κύκλος. Και ο μόνος τρόπος οργάνωσης είναι η αξιοποίηση των social media, όπως προέκυπτε και από μια παλιότερη ανάρτηση.

Οι υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα είναι πανάκριβες, δεν υπάρχει εγγύηση για την ποιότητά τους, ενώ συνδέονται με προκλητικά φαινόμενα διαφθοράς. Η κινητοποίηση των ασθενών, των συγγενών τους, ευαίσθητων πολιτών μπορεί να δημιουργήσει δίκτυα όπως το βρετανικό Patient Opinion.

Το δραστήριο e-Health.gr, με το οποίο ανοίξαμε αλληλογραφία έχει να κάνει κάποιες πιο συγκεκριμένες προτάσεις για τον ελληνικό χώρο.

Πέρα από την υπηρεσία του βρετανικού NHS, στο εξωτερικό (Αμερική κυρίως) υπάρχουν πάρα πολλά communities, υπηρεσίες ασθενών ή ανθρώπων που αναζητούν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας (π.χ.. υπάρχουν ακόμα και υπηρεσίες του τύπου rate my doctor). Νομίζω ότι ανάμεσα σε αυτά αξίζει να αναφερθεί το PatientsLikeMe.

Και στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες κοινότητες υποστήριξης, ενημέρωσης ασθενών με καλύτερο παράδειγμα το Sugarfree.

Από το να τα περιμένουμε όλα από το κράτος νομίζω ότι ίσως πρέπει σιγά – σιγά να καταφεύγουμε και εμείς σε λύσεις αυτοοργάνωσης και δράσεων. Όχι για να υποκαταστήσουμε το Κράτος, αλλά για γίνουμε όσο το δυνατόν καλύτεροι συμ-πολίτες, αν μη τι άλλο.

Στο παράδειγμα, π.χ,. με τον υγειονομικό χάρτη της Ελλάδος, γιατί να μην τον προωθήσουμε εμείς οι ενεργοί online Έλληνες πολίτες, αντί να περιμένουμε το κράτος?

(Χαίρομαι που αναφέρατε την αείμνηστη Αμαλία Καλυβινού, μιας και εγώ θεωρώ πώς αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα για να προωθήσουμε τις υπηρεσίες social media στο Εθνικό και όχι μόνο Σύστημα Υγείας)…

Αυτά λέει ο φίλος του eHealth.gr, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα δαπανά 50 εκατομμύρια ευρώ για πληροφοριακά συστήματα υγείας, τα οποία θα πληρωθούν, αλλά θα δουλέψουν ελάχιστα ή καθόλου. Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, στον τομέα της υγείας, δοκιμάζεται σκληρά.

*photo via flickr*

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση: που «κολλάει» σε υγεία, πολεοδομία

Ο προϋπολογισμός του ελληνικού Kράτους, δηλαδή οι φορολογούμενοι, έχουμε δαπανήσει περί τα 20 εκατομμύρια ευρώ για την μηχανογράφηση των πολεοδομιών και περί τα 30 εκατομμύρια για τη μηχανογράφηση των υπηρεσιών υγείας (μηχανογράφηση των αλήστου μνήμης ΠΕΣΥ). Και τα δύο αυτά έργα αντιμετωπίζουν μεγάλα εμπόδια. Ειδικά το σύστημα της υγείας θεωρείται ότι έχει πολύ μικρή πιθανότητα να μπει σε εφαρμογή.

Στη συνέχεια μεταφέρονται τα σχόλια και η εκτίμηση στελέχους της κυβέρνησης, που θεωρεί ότι είναι δύσκολη η ουσιαστική αξιοποίηση αυτών των τόσο σημαντικών επενδύσεων, για την παροχή υπηρεσιών τους πολίτες:

«Προωθούνται σωστά τα συστήματα μηχανογράφησης του συστήματος υγείας που αφορούν το 60% της χώρας, ενώ μπαίνουν μεγάλα εμπόδια για το υπόλοιπο 40%», λέει το στέλεχος που έχει εποπτεία των θεμάτων. «Γιατί πηγαίνει καλά το σύστημα της Μακεδονίας και έχουν κολλήσει η αυτοματοποίηση των συστημάτων της Θράκης, του Ιονίου και του Αιγαίου;».

Ο ίδιος δίνει μια κάποια απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, όταν σημειώνει ότι η υπεύθυνη προμηθειών ενός νοσοκομείου μεγάλου νησιού του Αιγαίου, παρότρυνε το προσωπικό του νοσοκομείου να κάνει κατάληψη, ώστε να μην προχωρήσει η μηχανογράφηση. Όπως έχει σημειωθεί και σε άλλες περιπτώσεις, τα εδραιωμένα συμφέροντα μέσα σε αρκετά νοσοκομεία, προσπαθούν να αποτρέψουν τη μηχανογράφηση, γιατί π.χ., θα καταγράφονται οι αγορές φαρμάκων.

Είκοσι ολόκληρα εκατομμύρια έχει επενδύσει ο ελληνικός λαός για την αυτοματοποίηση των πολεοδομιών. Το σχετικά συστήματα μηχανογράφησης συναντούν αρκετά εμπόδια. Οι υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ δεν βλέπουν με ενθουσιασμό την εφαρμογή αυτών των συστημάτων, παρόλο που σε κάποιες πολεοδομίες οι υπάλληλοι προσπαθούν να τα εφαρμόσουν.

Ένα google search αρκεί για να φανεί, ότι υπάρχουν στελέχη των πολεοδομιών, που δεν θέλουν να τα κριτικάρουν πως καθυστερούν τη μηχανογράφηση, για να διατηρηθεί το σημερινό καθεστώς «επικοινωνίας» πολεοδομιών – πολιτών.

*photo via flickr*