Τα πλήθη κάνουν καμπάνιες στο Διαδίκτυο

Από τους νέους στην Αίγυπτο, μέχρι τη διάσωση ενός σήριαλ στις ΗΠΑ, τα social media χρησιμοποιούνται κατά κόρον για την κινητοποίηση των πολιτών (ή και των τηλεορασόφιλων) για διάφορα ζητήματα. Φαίνεται ότι το Web 2.0 και η κινητή τηλεφωνία αποτελούν καλά εργαλεία για την ανάπτυξη διαφόρων συλλογικοτήτων, ιδίως μεταξύ των νέων, οι οποίοι, άλλωστε, είναι και πιο εξοικειωμένοι με το Διαδίκτυο και τις λοιπές εφαρμογές της τεχνολογίας.

Μερικά παραδείγματα:

- Νεαροί Μολδαβοί χρησιμοποίησαν το Twitter, το Facebook και τα SMS, προκειμένου να οργανώσουν μια διαδήλωση 10.000 ατόμων στη Μόσχα, κατά της κυβέρνησης της Μολδαβίας. Επίσης, αξιοποίησαν το Twitter για να επικοινωνούν μεταξύ τους και να μαθαίνουν τις εξελίξεις.

- Όπως ανέφεραν οι New York Times, το Facebook είναι στην Αίγυπτο το τρίτο πιο δημοφιλές site, μετά το Google και το Yahoo!. Οι νεαροί Αιγύπτιοι χρησιμοποιούν το Facebook σαν μια πλατφόρμα πολιτικής οργάνωσης, κάτι που φάνηκε με τη διοργάνωση μεγάλης διαδήλωσης για τα γεγονότα στη λωρίδα της Γάζας.

- Ένας blogger, ο Patrick Ruffini, σημείωσε πρόσφατα ότι οι χρήστες μιας ανοιχτής πλατφόρμας θα προχωρήσουν στην αξιοποίησή της, ακόμα κι αν αυτή αντιβαίνει στους στόχους του σπόνσορά της. Αυτό το βίωσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama, ο οποίος διαπίστωσε ότι η πλατφόρμα που χρησιμοποιούσε κατά την προεκλογική περίοδο πέρσι το καλοκαίρι, χρησιμοποιήθηκε από περισσότερους από 20.000 πολίτες, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την υποστήριξη του κ. Obama στον νόμο Foreign Surveillance Intelligence Act.

- Χιλιάδες fans του σίριαλ «My Name Is Earl», μόλις έμαθαν ότι το κανάλι που το προβάλλει σκόπευε να το διακόψει, δημιούργησαν λογαριασμό στο Twitter, προκειμένου να ασκήσουν πίεση, ώστε το σίριαλ να διατηρηθεί.

- Όταν το Facebook αποφάσισε να αλλάξει τους κανόνες χρήσεώς του, διαπίστωσε ιδίοις όμμασι τη δύναμή του, καθώς χιλιάδες χρήστες του το αξιοποίησαν, ώστε να διαμαρτυρηθούν για τις αλλαγές, αυτές. Το Facebook, ενώπιον της οργής των χρηστών του, έκανε πίσω…

*photo via flickr*

Παράδειγμα για τις δυνατότητες του Internet διεθνώς οι ελληνικές διαδηλώσεις

Παρ’ όλο που η ελληνική τηλεόραση και το ραδιόφωνο είχαν συνεχείς συνδέσεις με τα επεισόδια, πολλοί διεθνείς αναλυτές θεωρούν πως τα γεγονότα επιβεβαίωσαν πανηγυρικά τις δυνατότητες του Internet (και των social media) να υποστηρίξουν ένα νέο «διεθνισμό».

Η ανάλυση του Economist, παρότι περιέχει αρκετή δόση από τα αντικομμουνιστικά του αντανακλαστικά, δίνει μια ευρεία διάσταση αυτής της νέας πραγματικότητας. Να κάνω την αυτοκριτική μου, ότι δεν είχα αντιληφθεί πόσο σημαντική ήταν η συμβολή των social media και μέσα στην Ελλάδα, όπως περιγράφει άρθρο του Κ. Δεληγιάννη στην Καθημερινή.

*η φωτο είναι από το flickr*

Τα παλιόπαιδα, οι μαθητές! Μας χάλασαν κάποια κοντράτα και μερικές μπίζνες…

Κάποιος να τα μαζέψει τα παλιόπαιδα, τους εξεγερμένους μαθητές! Πάνω που είχα στρώσει τα κονέ με τον κ. Ταδόπουλο, Πρόεδρο του ΧιΨι Οργανισμού, σκόρπησαν την αναρχία και πάγωσε η δουλειά…

Είχα καλλιεργήσει το έδαφος για μια διευθέτηση με την πολεοδομία και το δήμο, αλλά μετά τα γεγονότα η άλλη πλευρά τρόμαξε...

Και ο φίλος μου ο Μήτσος, την ψιλοπάτησε. Είχε κάνει τις συνεννοήσεις, για να ανοίξει το μπαρ, παρόλο που του έλειπαν τρεις άδειες, δεν μπορούσαν να βγουν ήταν -λέει- παράνομες… Είχε βρει, όμως, τις άκρες, αλλά τώρα με το μπάχαλο που έγινε, η κατάσταση στράβωσε…

Η μεγάλη ζημιά όμως έγινε με τις υπεργολαβίες που θα έπαιρνα από το Λάκη. Ο Λάκης είχε φτιάξει ένα «σύστημα» με τοπικούς παράγοντες σε όλη την Ελλάδα, απ’ όπου έπαιρνε αναθέσεις, χωρίς πολλά-πολλά στους διαγωνισμούς. Του κόστιζε κάτι παραπάνω, αλλά έβρισκε τον τρόπο να ρεφάρει το πολύ υψηλό κόστος υπέρ τρίτων. Τις τελευταίες βδομάδες, όμως, με τις φασαρίες των μαθητών, το πράγμα μπερδεύτηκε, οι διαγωνισμοί κόλλησαν.

Να τα μαζέψουν γρήγορα τα παιδιά, γιατί όλοι οι γύρω πιέζουν. Οι μεσάζοντες θέλουν τα ποσοστά τους, οι τοπικοί παράγοντες «κλωτσάνε» και τα στελέχη βιάζονται, γιατί -λένε- ανησυχούν πως θα γίνουν αλλαγές και θα χαλάσουν οι ισορροπίες.

Η φαντασία και η ουσία
Τα παραπάνω –προφανώς- είναι φανταστικά ονόματα, αλλά οι καταστάσεις πραγματικές. Τις ξέρουμε όλοι μας. Τα παιδιά, όμως, δεν «μασάνε». Χαλάσανε τη «σούπα».

Δεν είμαι από εκείνους που παροτρύνουν τα παιδιά σε εκδηλώσεις δίχως προοπτική, σε κινητοποιήσεις που θα κάνουν το πρόβλημά τους χειρότερο. Στην οικογένειά μας μιλάμε με τα δύο παιδιά μας (15 και 14 ετών) κάθε μέρα, και διαφωνούμε για την καθημερινή ρουτίνα των κινητοποιήσεών τους…

Ωστόσο, πίσω από την τυφλή τους αντίδραση, υπάρχει το δίκιο για την τόση υποκρισία και τον τόσο μεγάλο παραλογισμό. Τη διαφθορά. Τα παιδιά αντιδρούν τυφλά, «γαία πυρί μυχθίτω». «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Θα χαλάσουν τις δουλειές, όσων νόμιζαν ότι τα είχαν σχεδιάσει τέλεια, παραβιάζοντας την όποια νομιμότητα και την κοινή λογική. Δεν έχουν να φοβούνται όσοι δεν συντάσσονται με τις εύκολες λύσεις που θα ήθελαν τα παιδιά. Ο φόβος αφορά εκείνους που -είτε τα χτυπάνε, είτε τα κανακεύουν- είναι υποκριτές και χρησιμοποιούν τους νέους για να λύσουν άλλες υποθέσεις τους…

*η φωτο είναι από τo flickr*